1 00:00:01,630 --> 00:00:03,320 ‫اون دیگه چیه؟! 2 00:00:05,470 --> 00:00:06,750 ‫زود باشید از اینجا بزنیم بیرون! 3 00:00:06,750 --> 00:00:08,730 ‫وایسا! شاید تو رو هم بکشن! 4 00:00:08,730 --> 00:00:09,950 ‫پس می‌گی چه غلطی بکنیم؟! 5 00:00:09,950 --> 00:00:11,190 ‫هیچ راه فراری نیست؟! 6 00:00:11,190 --> 00:00:12,800 ‫من از کجا بدونم آخه؟! 7 00:00:12,800 --> 00:00:13,990 ‫همین الانشم دو نفرمون مردن! 8 00:00:13,990 --> 00:00:17,300 ‫کسی تکون نخوره! اگه جُم بخورید، دوباره حمله می‌کنه! 9 00:00:22,370 --> 00:00:24,550 ‫جوهی-سان! جوهی-سان! 10 00:00:24,930 --> 00:00:26,390 ‫شانس آوردیم. 11 00:00:27,410 --> 00:00:31,170 ‫اگه متوجه نشده بودی که داره چه اتفاقی میفته، همه‌مون مرده بودیم. 12 00:00:32,270 --> 00:00:34,650 ‫مگه به‌خاطر اینکه شستت خبردار شد داد نزدی؟ 13 00:00:34,650 --> 00:00:37,800 ‫نه... فقط خطرناک به‌نظر میومد... 14 00:00:39,340 --> 00:00:41,250 ‫سونگ-سان، دست‌تون! 15 00:00:42,040 --> 00:00:44,210 ‫اگه یه‌کم دندون قروچه برم، همچین اوضاع بدی ندارم. 16 00:00:44,210 --> 00:00:45,910 ‫ولی می‌تونی جلوی خون‌ریزی رو بگیری؟ 17 00:00:48,840 --> 00:00:51,700 ‫امیدم به این بود که از جوهی-سان کمک بگیرم، ولی... 18 00:00:52,150 --> 00:00:53,650 ‫اون تحمل همچین شرایطی رو نداره. 19 00:00:54,510 --> 00:00:58,660 ‫برای همین با وجود یه هیلر رنک B‌ بودن، ‫فقط توی ریدهای آسون شرکت می‌کنه. 20 00:00:59,300 --> 00:01:03,330 ‫خودم هم توی دو سه‌تا دانجن رنک B بودم... 21 00:01:04,060 --> 00:01:08,580 ‫ولی اون‌یکی احتمالاً یه دشمن رنک Aـه یا حتی S. 22 00:01:09,630 --> 00:01:13,050 ‫فرمان‌های معبد کارتنون که روی اون کتیبه نوشته شده بود... 23 00:01:13,050 --> 00:01:17,720 ‫«اول، به‌خدا احترام بگذار. دوم، خدا را ستایش کن.» 24 00:01:17,720 --> 00:01:20,100 ‫«سوم، ایمانت را به خدا ثابت کن.» 25 00:01:20,100 --> 00:01:23,010 ‫«کسانی که این فرامین را رعایت نکنند ‫اینجا را زنده ترک نخواهند گفت.» 26 00:01:23,540 --> 00:01:26,230 ‫سونگ-سان... اون خدایی که داره ازش حرف می‌زنه... 27 00:01:26,720 --> 00:01:28,490 ‫احتمالاً اون رو می‌گه، نه؟ 28 00:01:30,140 --> 00:01:33,770 ‫بیش از ده سال پیش، تعدادی دروازه که... 29 00:01:33,770 --> 00:01:37,530 ‫ دنیای ما را به یک بعد دیگر متصل می‌کرد، پدیدار شدند، 30 00:01:37,530 --> 00:01:41,290 ‫و باعث ایجاد پدیده‌های ماوراءطبیعی زیادی در سراسر دنیا شدند. 31 00:01:43,580 --> 00:01:48,090 ‫کسانی که به قدرت‌های ویژه دست یافتند، ‫با عنوان هانتر شناخته می‌شوند و مثال بارز این موضوع هستند. 32 00:01:48,590 --> 00:01:54,190 ‫آن‌ها وظیفه دارند که از طریق این دروازه‌ها ‫جانورانی را که در سیاه‌چال‌ها هستند شکست دهند، 33 00:01:54,640 --> 00:01:58,670 ‫و زمانی که قدرت یک هانتر فعال شود، دیگر تغییر نمی‌کند. 34 00:01:59,500 --> 00:02:02,850 ‫اما بعضی اوقات، در آن سوی یک دروازه، 35 00:02:03,500 --> 00:02:06,650 ‫انسان با هیولاهایی روبه‌رو می‌شود ‫که چیزی فراتر از حس ترس را القا می‌کنند- 36 00:02:06,650 --> 00:02:09,980 ‫چیزی به مثال ناامیدیِ مطلق. 37 00:03:35,010 --> 00:03:39,970 S A Y A K A D A W N 38 00:03:41,950 --> 00:03:43,130 ‫دیدیش؟ 39 00:03:43,130 --> 00:03:44,280 ‫اوه، ویدیو رو می‌گی؟ 40 00:03:45,830 --> 00:03:48,900 ‫معلوم هست چیکار می‌کنی؟ نزدیک بود غیبت بخوری ها. 41 00:03:48,900 --> 00:03:50,020 ‫چیزی نیست. 42 00:03:52,660 --> 00:03:55,170 ‫جیناه، برادرت یه هانتره، درسته؟ 43 00:03:55,170 --> 00:03:56,580 ‫همین‌طوره. 44 00:03:56,580 --> 00:03:59,230 ‫هرچند که، اون یه هانتر رنک Eـه... 45 00:03:59,230 --> 00:04:01,960 ‫همیشه خودش رو بدجور زخمی می‌کنه. به‌نظر میاد کار خیلی سختیه. 46 00:04:01,960 --> 00:04:04,370 ‫اون روز که اومد خونه سرتاپاش باندپیچی شده بود! 47 00:04:04,850 --> 00:04:07,550 ‫حالا چی شده یهویی داری می‌پرسی؟ 48 00:04:07,550 --> 00:04:08,880 ‫همین‌طوری. 49 00:04:09,860 --> 00:04:12,410 ‫مطمئنم من بهتر کار می‌کردم... 50 00:04:13,470 --> 00:04:15,560 ‫در حد جنگیدن با اون مجسمه نیستیم. 51 00:04:16,010 --> 00:04:18,250 ‫بیاید خودمون رو جمع‌وجور کنیم و دنبال راه فرار باشیم. 52 00:04:18,250 --> 00:04:20,280 ‫این‌طوری پیش بره- 53 00:04:18,790 --> 00:04:20,280 ‫من قرار نیست همین‌طوری اینجا بمیرم! 54 00:04:20,750 --> 00:04:24,310 ‫بالأخره موفق شدم با یه گیلد بزرگ قرارداد ببندم! 55 00:04:24,310 --> 00:04:27,040 ‫تحمل این‌طوری شکست خوردنو ندارم! 56 00:04:27,040 --> 00:04:29,160 ‫داری چیکار می‌کنی؟! نباید حرکت کنی! 57 00:04:29,160 --> 00:04:32,040 ‫از پسش برمیام! حسابی به سرعتم ایمان دارم. 58 00:04:32,040 --> 00:04:33,690 ‫قبل از اینکه بزنتم، می‌زنم بیرون! 59 00:04:45,010 --> 00:04:46,340 ‫لـعـنـتـی! 60 00:04:48,020 --> 00:04:51,790 ‫فکر کنم این یعنی هروقت که اراده کنه می‌تونه همه‌مون رو نابود کنه. 61 00:04:51,790 --> 00:04:55,690 ‫تازه خیلی هم راحت. عین له کردن یه پشه. 62 00:04:55,690 --> 00:04:59,720 ‫پس چرا همین الان همه‌مون رو نمی‌کشه؟ 63 00:05:01,030 --> 00:05:03,360 ‫قدرتش رو داره که همه‌مون رو بکشه، ولی نکشته. 64 00:05:03,710 --> 00:05:07,450 ‫یه تفاوتی در مقایسه با اون و بقیه‌ی هیولاها که به ‫محض دیدنت بهت حمله می‌کنن وجود داره. 65 00:05:10,200 --> 00:05:12,950 ‫سونگ-سان، دوباره می‌گید اولین فرمان چی بود؟ 66 00:05:12,950 --> 00:05:14,010 ‫فرمان؟ 67 00:05:14,010 --> 00:05:17,500 ‫فکر کنم اولیش احترام گذاشتن به خدا بود. 68 00:05:18,630 --> 00:05:19,380 ‫خدا... 69 00:05:21,290 --> 00:05:23,320 ‫این دانجن قوانین خودش رو داره. 70 00:05:23,800 --> 00:05:24,840 ‫داری چیکار می‌کنی؟! 71 00:05:24,840 --> 00:05:27,220 ‫اگه درست حدس زده باشم... 72 00:05:27,630 --> 00:05:28,900 ‫هوی، بیخیال شو- 73 00:05:31,880 --> 00:05:35,850 ‫با اون چشم‌ها... تو هنوز از نجات پیدا کردن دست نکشیدی. 74 00:05:52,450 --> 00:05:55,290 ‫بچه‌ها! لطفاً به سمت اون مجسمه سجده کنید! 75 00:05:55,950 --> 00:05:57,280 ‫سجده کنیم؟ 76 00:05:57,280 --> 00:05:58,750 ‫معلوم هست داری چی بلغور می‌کنی؟ 77 00:05:58,750 --> 00:06:00,790 ‫چیزی رو متوجه شدی؟ 78 00:06:00,790 --> 00:06:05,780 ‫بله. تا زمانی که سرتون رو پایین نگه دارید، حمله نمی‌کنه. 79 00:06:05,780 --> 00:06:08,550 ‫«احترام به خدا.» درست مثل چیزی که فرمان می‌گه. 80 00:06:12,870 --> 00:06:15,050 ‫در این مورد مطمئنی؟ 81 00:06:15,050 --> 00:06:16,890 ‫بله... فعلاً آره. 82 00:06:17,920 --> 00:06:19,360 ‫اگه این‌طوره... 83 00:06:25,070 --> 00:06:28,280 ‫این قراره نجاتمون بده؟ همه‌ی کاری که لازمه همینه؟ 84 00:06:34,950 --> 00:06:37,160 ‫لعنتی، چه ترسناکه! 85 00:06:37,160 --> 00:06:39,120 ‫حالتش تغییر کرد؟ 86 00:06:42,270 --> 00:06:43,980 ‫هیچ‌کاری نمی‌کنه. 87 00:06:44,970 --> 00:06:46,790 ‫هوی! همین‌طوری بلند نشو! 88 00:06:49,970 --> 00:06:53,050 ‫ببینید! دیگه بهمون حمله نمی‌کنه! 89 00:06:54,860 --> 00:06:56,890 ‫یعنی واقعاً تموم شد؟ 90 00:06:56,890 --> 00:06:58,310 ‫نجات پیدا کردیم؟ 91 00:06:58,310 --> 00:06:59,100 ‫بالأخره! 92 00:06:59,510 --> 00:07:00,320 ‫نجات پیدا کردیم! 93 00:07:00,320 --> 00:07:01,310 ‫می‌تونیم بریم خونه! 94 00:07:02,110 --> 00:07:04,690 ‫نه... هنوز... 95 00:07:11,700 --> 00:07:13,780 ‫فکر کردم تموم شده! 96 00:07:13,780 --> 00:07:17,540 ‫سونگ-کون، حالا چی؟ نقشه‌ای چیزی داری دیگه، نه؟ 97 00:07:17,540 --> 00:07:19,960 ‫هـ ـ همچین چیزی ندارم! 98 00:07:21,260 --> 00:07:24,420 ‫ولی فکر کنم نافرمانی از قوانینی که وضع کردن ایده‌ی خوبی نباشه! 99 00:07:24,760 --> 00:07:26,520 ‫بخش دومش ستایش خدا بود! 100 00:07:26,520 --> 00:07:27,750 ‫باید بفهمیم که اون چیه! 101 00:07:27,750 --> 00:07:28,770 ‫ستایشش کنیم؟! 102 00:07:28,770 --> 00:07:30,390 ‫دقیقاً چطوری؟ 103 00:07:30,390 --> 00:07:32,250 ‫بذارید من یه تلاشی کنم. 104 00:07:32,800 --> 00:07:35,540 ‫من توی قوم‌شناسی تحصیل می‌کردم. 105 00:07:35,540 --> 00:07:38,760 ‫چند راه ستایشِ خدایان وجود داره که به ذهنم می‌رسه. 106 00:07:41,310 --> 00:07:45,110 ‫اوه ای خدا، فرمانروای بزرگ ما که این جهان نظم می‌دهی... 107 00:07:45,110 --> 00:07:47,070 ‫یعنی جواب می‌ده؟ 108 00:07:47,070 --> 00:07:49,190 ‫گمونم داره سرعتشو کم می‌کنه؟ 109 00:07:49,650 --> 00:07:51,910 ‫مسیر حقیقی را به ما نشان ده. 110 00:07:52,320 --> 00:07:54,120 ‫وایسا. اون... 111 00:07:55,240 --> 00:07:58,080 ‫اراده‌ی تو عملِ ماست... 112 00:07:58,810 --> 00:08:01,420 ‫اون کلمات روی این خدا هیچ تأثیری ندارن! 113 00:08:01,420 --> 00:08:04,590 ‫به تو احترام می‌گذاریم و تو را مفتخر می‌دانیم! 114 00:08:04,590 --> 00:08:08,670 ‫اوه ای خدا، فرمانروای بزرگ ما که این جهان نظم می‌دهی! 115 00:08:13,930 --> 00:08:15,020 ‫لعنتی! 116 00:08:15,020 --> 00:08:16,110 ‫فرار کنید! 117 00:08:24,150 --> 00:08:25,550 ‫پیش هم موندن خیلی خطرناکه! 118 00:08:25,550 --> 00:08:26,270 ‫پخش بشید! 119 00:08:26,270 --> 00:08:27,130 ‫چشم! 120 00:08:28,670 --> 00:08:30,140 ‫جوهی-سان، فرار کن! 121 00:08:32,020 --> 00:08:33,910 ‫نمی‌تونم این‌طوری بمیرم! 122 00:08:34,410 --> 00:08:36,600 ‫یه خانواده دارم که چشم انتظارمن! 123 00:08:37,920 --> 00:08:40,040 ‫اینجا دیگه باید جام امن باشه، نه؟ 124 00:08:40,610 --> 00:08:42,800 ‫هوی، پارک-سان! پشت سرت! 125 00:08:51,760 --> 00:08:54,470 ‫پارک-سان! 126 00:08:55,300 --> 00:08:58,330 ‫خدا رو ستایش کن... خدا رو ستایش کن... 127 00:08:59,060 --> 00:09:03,580 ‫آخه اون چی برای ستایش کردن داره؟! اون‌که چیزی جز یه شیطان نیست! 128 00:09:04,480 --> 00:09:08,150 ‫ولی نمی‌تونم جوهی-سان رو تنها بذارم. 129 00:09:10,280 --> 00:09:11,870 ‫به یه سرنخی چیزی احتیاج دارم. 130 00:09:12,560 --> 00:09:14,570 ‫نیزه... تبر... 131 00:09:18,360 --> 00:09:21,790 ‫پتک... شمشیر... آلت موسیقی... 132 00:09:22,520 --> 00:09:23,490 ‫آلت موسیقی؟ 133 00:09:26,330 --> 00:09:29,950 ‫بچه‌ها! فرار کنید به سمت مجسمه‌هایی که آلت موسیقی دارن! 134 00:09:30,380 --> 00:09:31,170 ‫آلت موسیقی؟ 135 00:09:36,340 --> 00:09:39,260 ‫داره... ساز می‌زنه؟ 136 00:09:39,260 --> 00:09:43,020 ‫هوی! مجسمه‌هایی که آلت موسیقی دارن حمله نمی‌کنن! 137 00:09:51,000 --> 00:09:52,650 ‫لعنت بهش... 138 00:09:54,200 --> 00:09:56,480 ‫تو رو خدا شروع کن به زدن! زود باش! 139 00:09:57,700 --> 00:10:00,020 ‫نکنه چون دو نفریم کار نمی‌کنه؟ 140 00:10:00,020 --> 00:10:02,190 ‫جوهی-سان، تو همین‌جا بمون! 141 00:10:02,190 --> 00:10:03,510 ‫جینو-سان! 142 00:10:12,960 --> 00:10:14,000 ‫اونجاست! 143 00:10:23,400 --> 00:10:25,020 ‫اینجا نیست! 144 00:10:28,580 --> 00:10:29,900 ‫نه! 145 00:10:29,900 --> 00:10:32,110 ‫جینو-سان! 146 00:10:43,270 --> 00:10:45,160 ‫هنوز... نه... 147 00:10:48,930 --> 00:10:50,080 ‫هنوز نه! 148 00:11:11,290 --> 00:11:13,710 ‫فکر کنم منظورش از ستایش کردن این بود؟ 149 00:11:20,190 --> 00:11:22,820 ‫جینو-سان! حالت خوبه؟! 150 00:11:23,650 --> 00:11:25,410 ‫آره... بگی نگی. 151 00:11:30,990 --> 00:11:32,220 ‫جینو-سان... 152 00:11:32,570 --> 00:11:33,460 ‫بله؟ 153 00:11:38,150 --> 00:11:39,440 ‫پات... 154 00:11:42,550 --> 00:11:46,990 ‫دیگه کافیه، جوهی-سان... دیگه خوبم. 155 00:11:46,990 --> 00:11:50,380 ‫چی داری می‌گی؟ درمانت می‌کنم! 156 00:11:54,010 --> 00:11:55,210 ‫جوهی-سان... 157 00:11:56,960 --> 00:11:58,500 ‫چقدر وحشتناک. 158 00:11:58,880 --> 00:11:59,820 ‫واقعاً. 159 00:12:01,600 --> 00:12:03,450 ‫دستت واقعاً حیف شد. 160 00:12:03,790 --> 00:12:06,810 ‫ولی به عنوان لیدرمون اشتباه عمل کردی. 161 00:12:06,810 --> 00:12:08,270 ‫به‌نظر من که کارماست. 162 00:12:08,270 --> 00:12:09,140 ‫بی‌انصافیه! 163 00:12:09,140 --> 00:12:10,260 ‫از اولش هم کیم‌-سان خودت بودی که- 164 00:12:10,260 --> 00:12:11,710 ‫همه‌ با هم تصمیم گرفتیم. 165 00:12:11,710 --> 00:12:13,870 ‫و من یادمه که تو هم رأی دادی. 166 00:12:14,670 --> 00:12:18,170 ‫درسته... کسی که تصمیم نهایی رو گرفت من بودم. 167 00:12:18,680 --> 00:12:20,760 ‫ مسئولیت اتفاقی که اینجا افتاد روی دوش منه. 168 00:12:21,390 --> 00:12:23,740 ‫الان وقت بحث کردن نیست. 169 00:12:23,740 --> 00:12:25,420 ‫هنوز یه فرمان دیگه مونده. 170 00:12:27,810 --> 00:12:29,220 ‫دیگه چه خبره؟ 171 00:12:29,220 --> 00:12:30,380 ‫زلزله شده؟ 172 00:12:33,270 --> 00:12:34,640 ‫این دیگه چه کوفتیه؟ 173 00:12:35,040 --> 00:12:36,360 ‫یه محراب. 174 00:12:37,690 --> 00:12:40,630 ‫توی افسانه ها همیشه برای پیشکش کردن... 175 00:12:40,630 --> 00:12:43,070 ‫گنجینه‌ها و قربانی‌ها سروکله‌شون پیدا می‌شه. 176 00:12:43,410 --> 00:12:46,330 ‫فرمان سوم. ‫«ایمانتان را به خدا ثابت کنید.» 177 00:12:47,950 --> 00:12:51,740 ‫حتی احمقی مثل من هم می‌دونه اینجا چه اتفاقی داره می‌افته. 178 00:12:52,310 --> 00:12:57,100 ‫باید یه قربانی پیشکش کنیم، درست نمی‌گم سونگ-کون؟ 179 00:12:59,120 --> 00:13:04,110 ‫من دیدم مردی که قبل از اومدنمون به اینجا ‫داشت پُز زنش رو می‌داد، از وسط دو نیم شد. 180 00:13:04,110 --> 00:13:05,890 ‫و فقط هم اون نبود! 181 00:13:06,280 --> 00:13:08,750 یکم پیش خودتم گفتی، درسته؟ 182 00:13:08,750 --> 00:13:11,100 ‫وقتشه مسئولیت رو قبول کنی، لیدر. 183 00:13:11,690 --> 00:13:13,110 ‫کیم-سان، اون‌- 184 00:13:12,150 --> 00:13:13,720 ‫تو ساکت باش! 185 00:13:15,070 --> 00:13:18,960 ‫باشه. بذار خودم برم. 186 00:13:20,820 --> 00:13:23,140 ‫این فقط تقصیر سون-سان نیست. 187 00:13:23,140 --> 00:13:25,530 ‫ما برای اومدن به اینجا رأی‌گیری کردیم! 188 00:13:29,200 --> 00:13:31,230 ‫چه اتفاقی داره می‌افته؟ 189 00:13:34,780 --> 00:13:38,170 ‫سونگ-کون! کار دیگه‌ای مونده که باید بکنم؟ 190 00:13:38,610 --> 00:13:42,790 ‫جریان چیه؟ مگه نباید قربانی می‌کردیم؟ 191 00:13:43,960 --> 00:13:49,290 ‫شرمنده. می‌خوام از محراب سر در بیارم، ‫پس می‌شه کمکم کنید برم اونجا؟ 192 00:13:51,520 --> 00:13:53,790 ‫لطفاً دقیقاً منو ببرید کنارش. 193 00:13:53,790 --> 00:13:55,640 ‫امـ ـ اما اونموقع ما... 194 00:13:55,640 --> 00:13:57,690 ‫فکر نمی‌کنم اتفاقی بیفته. 195 00:14:04,570 --> 00:14:06,610 ‫متوجه چیزی شدی؟ 196 00:14:06,610 --> 00:14:08,030 ‫نه، هنوز نه... 197 00:14:08,640 --> 00:14:12,190 ‫اگه اینجا متنظر بمونیم، احتمالش هست کسی برای نجاتمون بیاد؟ 198 00:14:12,190 --> 00:14:14,940 ‫دروازه از امروز یک هفته باز می‌مونه. 199 00:14:15,280 --> 00:14:18,330 ‫احتمالاً قبل از اینکه کسی بیاد دنبال ما، اونا دوباره حرکت می‌کنن. 200 00:14:21,490 --> 00:14:24,450 ‫هفت روز زمان می‌بره تا یه دروازه کامل باز بشه. 201 00:14:26,600 --> 00:14:28,610 ‫بهش می‌گن فرار از دانجن. 202 00:14:29,460 --> 00:14:33,070 ‫وقتی این اتفاق بیفته، هیولاها می‌تونن اون طرف دروازه برن. 203 00:14:33,810 --> 00:14:37,200 ‫از هدفای دیگه‌ی رِید شکست باسِ دانجن،... 204 00:14:37,200 --> 00:14:40,560 ‫و بستن در قبل از اتمام وقت‌ ـه. 205 00:14:41,680 --> 00:14:44,460 ‫ما اگر الان اینجا شکست بخوریم... 206 00:14:45,320 --> 00:14:48,110 ‫اون چیز می‌تونه وارد دنیای ما باشه. 207 00:14:48,890 --> 00:14:49,820 ‫سلام! 208 00:14:49,820 --> 00:14:53,260 ‫اوه سونگ-سان! آفرین که هر روز میای. 209 00:14:59,600 --> 00:15:02,210 ‫مامان! دوباره اومدم. 210 00:15:02,210 --> 00:15:04,890 ‫امروز سونگ‌یی دوباره دیر اومد سر کلاس. 211 00:15:04,890 --> 00:15:08,950 ‫گفت یه‌سری کارا داشت، ولی شرط می‌بندم خواب مونده. 212 00:15:11,400 --> 00:15:13,430 ‫راستی، تو آزمون سراسری اون‌روز... 213 00:15:17,370 --> 00:15:19,340 می‌شه شما دو نفر هم بیاید اینجا؟ 214 00:15:19,940 --> 00:15:22,760 ‫احتمالاً باید برای هرکدوممون یه مشعل روشن بشه. 215 00:15:23,240 --> 00:15:26,040 ‫اگه اتفاقی قرار باشه بیفته، بعد از اون می‌شه. 216 00:15:41,680 --> 00:15:43,380 ‫در باز شد. 217 00:15:43,380 --> 00:15:44,720 ‫می‌تونیم بریم؟ 218 00:15:44,720 --> 00:15:46,170 ‫مگه اینکه اینم یه تله باشه... 219 00:15:51,090 --> 00:15:52,670 ‫این چه صدایی بود؟ 220 00:15:52,670 --> 00:15:54,940 ‫مـ ـ مجسمه‌ها دارن اینطرفی میان! 221 00:15:54,940 --> 00:15:56,560 ‫چیکار کنیم؟ 222 00:15:56,560 --> 00:15:59,270 ‫چرا دارن میان طرف ما؟ 223 00:16:03,730 --> 00:16:05,240 ‫نـــه! 224 00:16:05,240 --> 00:16:07,320 ‫جوهی-سان، چشمات رو نبند! 225 00:16:07,320 --> 00:16:08,990 ‫اگه نگاهشون کنی حرکت نمی‌کنن! 226 00:16:09,690 --> 00:16:12,090 ‫مثل اون بازی دوران بچگیمونه. 227 00:16:12,090 --> 00:16:14,490 ‫همگی، چشماتون به مجسمه‌ها باشه. 228 00:16:27,630 --> 00:16:29,760 ‫نـــــــه! 229 00:16:28,560 --> 00:16:29,760 ‫اوی! 230 00:16:28,710 --> 00:16:29,750 ‫صبر کن! 231 00:16:34,550 --> 00:16:36,200 سونگ-کون، اینجا چه خبره؟ 232 00:16:36,200 --> 00:16:39,100 ‫در یکم بسته شد، ‫ولی فکر کنم تونست نجات پیدا کنه. 233 00:16:39,600 --> 00:16:40,560 ‫چرا؟ 234 00:16:41,060 --> 00:16:43,940 ‫شعله‌های آبی با گذشت زمان خاموش می‌شن. 235 00:16:43,940 --> 00:16:47,270 ‫وقتی یه نفر فرار کرد، یکی از شعله‌های نارنجی خاموش شد. 236 00:16:47,840 --> 00:16:52,150 ‫اولین فرمان احترام گذاشتن بود. ‫دومین فرمان ستایش کردن بودن. 237 00:16:52,780 --> 00:16:54,410 ‫سومین فرمان اثبات ایمان بود... 238 00:16:55,840 --> 00:16:57,600 ‫حتماً یه تله‌ست. 239 00:16:57,600 --> 00:17:00,780 ‫خطر و ترس ایجاد می‌کنه، ‫و بعدش یه امید واهی می‌ده... 240 00:17:00,780 --> 00:17:04,480 ‫شاید داره ایمانمون به خدا رو آزمایش می‌کنه. 241 00:17:04,850 --> 00:17:07,460 ‫شرمنده... دیگه نمی‌تونم! 242 00:17:09,500 --> 00:17:10,440 ‫جونگهو-کون! 243 00:17:10,440 --> 00:17:11,010 ‫هی 244 00:17:13,010 --> 00:17:13,970 ‫نرو! 245 00:17:19,130 --> 00:17:20,340 ‫نباید تکون بخوری! 246 00:17:20,340 --> 00:17:22,890 ‫اگه یه نفر دیگه بره، دیگه نمی‌تونیم چیزی ببینیم. 247 00:17:23,630 --> 00:17:25,390 سونگ-کون، اینجا چه اتفاقی داره می‌افته؟ 248 00:17:25,390 --> 00:17:26,650 ‫واسه‌مون توضیح بده. 249 00:17:26,650 --> 00:17:30,400 ‫تا وقتی که چشممون به مجسمه‌ها باشه ‫و تکون نخوریم، در امانیم. 250 00:17:30,870 --> 00:17:35,360 ‫شعله‌های آبی یه‌طور زمان‌سنجن. وقتی ‫همگی خاموش بشن، همه‌مون نجات پیدا می‌کنیم. 251 00:17:36,490 --> 00:17:42,500 ‫اما امکان اینکه اگه همه‌شون خاموش بشن، ‫اینجا گیر بیفتیم هم وجود نداره؟ 252 00:17:44,000 --> 00:17:46,570 ‫صادقانه می‌گم، انتظار نداشتم تو، ضعیف‌ترین عضومون... 253 00:17:46,570 --> 00:17:49,070 ‫تا این اندازه ازت بربیاد. 254 00:17:49,070 --> 00:17:53,650 ‫تنها دلیلی که زنده موندیم، به‌خاطر تو بود. 255 00:17:53,650 --> 00:17:55,090 ‫کیم-سان... 256 00:17:56,320 --> 00:18:01,820 ‫ولی... من خانواده‌ای دارم که منتظرمه! هنوز نمی‌تونم بمیرم! 257 00:18:01,820 --> 00:18:04,210 ‫می‌خوام زنده برگردم خونه! 258 00:18:04,210 --> 00:18:06,310 ‫بیشتر از این نمی‌تونم تحمل کنم! 259 00:18:06,930 --> 00:18:08,340 ‫متأسفم! 260 00:18:13,590 --> 00:18:14,940 ‫چرا؟ 261 00:18:16,690 --> 00:18:17,670 ‫هنوز نه! 262 00:18:18,050 --> 00:18:19,570 ‫باید هرطور شده نجات پیدا کنیم! 263 00:18:20,560 --> 00:18:23,520 ‫قبلاً هرطوری شده از پسش بر اومدم. 264 00:18:27,220 --> 00:18:29,220 ‫شما دو نفر باید برین! 265 00:18:30,010 --> 00:18:31,460 ‫سون-سان؟ 266 00:18:31,460 --> 00:18:36,220 ‫فکر می‌کنم تا زمانی که یکی از ماها اینجا بمونه، در باز می‌مونه. 267 00:18:36,730 --> 00:18:39,220 ‫شما دوتا هنوز زندگی طولانی‌ای در پیش رو دارین، باید برین. 268 00:18:39,760 --> 00:18:41,930 ‫جوهی-سان، سونگ‌-کون رو به تو می‌سپرم. 269 00:18:41,930 --> 00:18:43,460 ‫بـ ـ بله! 270 00:18:45,370 --> 00:18:48,350 ‫نه... اوه، نه... نه... 271 00:18:48,720 --> 00:18:51,680 ‫پاهام... جون ندارن... 272 00:18:52,830 --> 00:18:55,350 ‫احتمالاً موقع درمان سونگ-کون زیاد از خودت کار کشیدی. 273 00:18:56,030 --> 00:18:58,530 ‫سون-سان، با جوهی-سان فرار کنین. 274 00:18:59,940 --> 00:19:01,200 ‫همین الان گفتم من می‌مونم- 275 00:19:01,200 --> 00:19:03,650 ‫پس کی جوهی-سان رو می‌بره؟ 276 00:19:03,650 --> 00:19:05,450 ‫وقت نداریم. عجله کنین! 277 00:19:06,660 --> 00:19:08,110 ‫نمی‌تونی، جینو-سان! 278 00:19:08,110 --> 00:19:09,210 ‫پس من می‌مون‌‌- 279 00:19:09,210 --> 00:19:12,000 ‫بهت قول دادم برای غذا دعوتت کنم، نه؟ 280 00:19:12,620 --> 00:19:14,490 ‫از این استفاده کن تا برای خودت شام بخری. 281 00:19:14,950 --> 00:19:17,930 ‫بعد وقتی از اینجا اومدم بیرون، میام بقیه‌ی پولشو ازت می‌گیرم. 282 00:19:17,930 --> 00:19:19,960 ‫چطور می‌تونی همچین چیزی- 283 00:19:21,820 --> 00:19:25,790 ‫متأسفم. ولی مثل اینکه واقعاً زمان نداریم. 284 00:19:25,790 --> 00:19:26,960 ‫خواهش می‌کنم. 285 00:19:34,610 --> 00:19:37,780 ‫خدا رو شکر. فقط منم که می‌میرم. 286 00:19:39,510 --> 00:19:41,100 ‫اگه می‌دونستم قراره همچین اتفاقی بیفته، 287 00:19:41,100 --> 00:19:43,870 ‫واسه‌ی بیمه‌ی عمر پر و پیمون‌تری ثبت‌نام می‌کردم. 288 00:19:49,640 --> 00:19:52,450 ‫حداقل یکی از شما رو هم با خودم می‌برم... 289 00:19:53,400 --> 00:19:54,880 ‫رو کنید بیاد! 290 00:20:06,880 --> 00:20:08,880 ‫من همیشه ضعیف‌ترین بودم. 291 00:20:09,430 --> 00:20:12,230 ‫بارها و بارها بابتش مسخره شدم. 292 00:20:12,230 --> 00:20:14,190 ‫ولی بازم همیشه تا حدِ توانم تلاش کردم. 293 00:20:18,760 --> 00:20:19,900 ‫ولی الان... 294 00:20:21,400 --> 00:20:22,360 ‫مزخرفه. 295 00:20:23,220 --> 00:20:25,220 ‫مزخرفه! مزخرفه! 296 00:20:27,320 --> 00:20:30,000 ‫من سعی کردم قوی‌تر بشم... 297 00:20:31,060 --> 00:20:32,960 ‫ولی نتونستم. 298 00:20:37,680 --> 00:20:42,380 ‫حتی الان هم، همه‌ی تلاشمو کردم تا تا اینجا دووم بیارم. 299 00:20:49,230 --> 00:20:53,110 ‫بیشتر این نمی‌تونستی تحمل کنی؟ ‫همه‌مون همین حسو داشتیم. 300 00:20:53,110 --> 00:20:55,880 ‫تنها کاری که داشتی می‌کردی این ‫بود که خودخواهیت رو توجیه کنی!! 301 00:20:58,730 --> 00:21:01,390 ‫اون تشکرت هم کاملاً سطحی بود. 302 00:21:01,390 --> 00:21:05,740 ‫همیشه کسایی که بیشتر از همه ‫به فکر خودشونن، منفعت بیشتری هم می‌برن. 303 00:21:06,100 --> 00:21:10,250 ‫منم یه خانواده دارم! ‫منم می‌خواستم زنده برگردم خونه! 304 00:21:17,540 --> 00:21:20,170 خدا رو شکر که فقط قراره من بمیرم؟ 305 00:21:26,810 --> 00:21:30,000 احمق ریاکار، چطور تونستی همچین فکری بکنی؟ 306 00:21:33,200 --> 00:21:36,940 ‫نه. نمی‌خوام بمیرم. 307 00:21:43,290 --> 00:21:47,240 ‫اگه فقط یه... اگه فقط یه فرصت دیگه داشتم...