WEBVTT 00:00.000 --> 00:30.000 ‏ .:: www.bolboljan.net ::. 02:17.080 --> 02:21.500 ‫قدرت کیمیاگر جلوی نابودی کتابها رو گرفت. 02:21.500 --> 02:25.620 ‫اما راهی برای جلوگیری از آلوگی کتابای آکوتاگاوا وجود نداره. 02:25.620 --> 02:26.910 ‫با این اوصاف... 02:46.700 --> 02:48.160 ‫کجا داری میری؟ 02:49.750 --> 02:53.000 ‫کجا رو دارم برم؟میرم برای کاوش. 02:53.000 --> 02:55.950 ‫میخوام کتابای آکوتاگاوا رو پاکسازی کنم. 02:57.120 --> 03:01.660 ‫نه فقط چرخ دنده ها.باید همه شون رو نجات بدم. 03:01.660 --> 03:02.830 ‫غیر ممکنه. 03:04.200 --> 03:05.450 ‫بقیه چی؟ 03:05.450 --> 03:07.450 ‫اگه با همدیگه کار کنیم... 03:07.450 --> 03:08.870 ‫اونا رفتن. 03:08.870 --> 03:12.080 ‫تو تنها نویسنده باقی مونده ای. 03:13.660 --> 03:19.580 ‫ارواح نویسنده ها خرد شد و توی کتاباشون مهر و موم شد. 03:19.580 --> 03:23.160 ‫نمیتونن برگردن به چیزی که بودن. 03:23.160 --> 03:24.370 ‫لعنت! 03:27.410 --> 03:29.410 ‫پس تنها میرم! 03:29.410 --> 03:30.660 ‫بی ملاحظگیه! 03:30.660 --> 03:34.080 ‫نمیتونی دست تنها آلودگی رو شکست بدی! 03:34.080 --> 03:36.290 ‫بهرحال باید برم! 03:40.910 --> 03:42.580 ‫چی گفتی؟ 03:42.580 --> 03:43.910 ‫چیه؟ 03:43.910 --> 03:47.120 ‫میگه اگه بتونیم ارواح مهر و موم شده رو آزاد کنیم، 03:47.120 --> 03:51.910 ‫شاید بتونیم نویسنده ها رو برگردونیم. 03:51.910 --> 03:53.450 ‫واقعیت داره؟ 03:53.450 --> 03:55.910 ‫نه،غیر ممکنه! 03:55.910 --> 03:57.870 ‫با خرد شدن ارواحشون، 03:57.870 --> 04:02.450 ‫نیاز به قدرتی به اندازه تناسخ داریم که بتونیم همه شون رو احضار کنیم. 04:02.450 --> 04:05.500 ‫حتی کیمیاگر هم نمیتونه. 04:08.790 --> 04:10.950 ‫نه!تو نباید این کار رو بکنی! 04:10.950 --> 04:12.700 ‫چی میگه؟ 04:12.700 --> 04:16.290 ‫احتمال عملی بودنش خیییلی ناچیزه. 04:16.290 --> 04:22.410 ‫اما با استفاده از تمام قدرتش،شاید بتونه قوانین کتابخونه رو بازنویسی کنه. 04:23.870 --> 04:30.040 ‫اما میگه که ین بدن رو از بین میبره. 04:30.040 --> 04:34.580 ‫این سنگ وجود داره که قدرت و اراده کیمیاگر رو ابراز کنه. 04:34.580 --> 04:39.700 ‫اگه قرار بود خرد بشه،کتابخونه محافظت کیمیاگر رو از دست میداد. 04:41.620 --> 04:42.750 ‫من انجامش میدم. 04:42.750 --> 04:44.000 ‫چی؟ 04:44.000 --> 04:48.830 ‫اگه من چرخ دنده ها رو پاکسازی کنم،میتونم همه کسانی که داخلشن رو آزاد کنم،آره؟ 04:48.830 --> 04:50.000 ‫پس انجامش میدم! 04:50.000 --> 04:52.200 ‫داشتی گوش میکردی؟ 04:52.200 --> 04:56.750 ‫از الان به بعد بدون قدرت کیمیاگر چطوری با آلودگی ها مبارزه کنیم؟ 04:56.750 --> 05:00.160 ‫اگه الان کاری نکنیم،دیگه "از الان به بعد"وجود نخواهد داشت. 05:11.790 --> 05:13.370 ‫حق با توئه. 05:14.910 --> 05:15.910 ‫دازای. 05:16.830 --> 05:18.250 ‫روت حساب میکنم. 05:56.330 --> 05:58.410 ‫چرا نمیتونم ببرمش. 05:58.410 --> 06:00.870 ‫البته که نمیتونی. 06:00.870 --> 06:05.040 ‫شخص بارانی به تن شکل فیزیکی نداره. 06:05.040 --> 06:09.540 ‫یکی از کار های قدیمی معروف ریونوسوکه آکوتاگاوا،چرخ دنده ها. 06:09.540 --> 06:14.120 ‫شخص بارانی به تنی که مدام جلوی شخصیت اصلی ظاهر میشه، 06:14.120 --> 06:16.250 ‫ئ چرخش چرخ دنده ها، 06:16.250 --> 06:20.950 ‫هر دوشون بعنوان ابراز ترس وضف ناپذیر نویسنده تعبیر شدن. 06:20.950 --> 06:23.620 ‫این رمان هیچ داستان واضحی نداره. 06:23.620 --> 06:26.120 ‫بیانگر ترس نویسنده ست 06:26.120 --> 06:31.040 ‫و مرگی که بهشون نزدیک میشه. 06:31.040 --> 06:34.290 ‫شخصیت اصلی احتمالا بیانگر خود نویسنده ست. 06:34.290 --> 06:37.370 ‫این ترس ها اون به مرز جنون میکشن، 06:37.370 --> 06:42.450 ‫و داستان جایی به پایان میرسه که زنش بهش خبر مرگش رو میده. 06:45.040 --> 06:46.080 ‫چه مشکلی هست؟ 06:46.080 --> 06:49.370 ‫هیچی. 06:49.370 --> 06:53.160 ‫هیچ مشکلی نیست،اما... 06:53.160 --> 06:58.660 ‫اما یه جورایی،این حس رو داشت که انگار تو قراره بمیری. 06:59.910 --> 07:03.660 ‫این داستان،داستان ناامیدی خالصه. 07:03.660 --> 07:06.660 ‫اگه بخونیش،بدون شک موافقت میکنی،درسته؟ 07:06.660 --> 07:08.000 ‫تو...! 07:09.750 --> 07:14.120 ‫تو دیگه "آکوتاگاوا" صدام نمیکنی،میکنی؟ 07:14.120 --> 07:18.290 ‫من بیشتر از هر کسی اونو دیدم و بهش نزدیک بودم. 07:18.290 --> 07:21.120 ‫ترسش رو دیدم. 07:21.120 --> 07:25.200 ‫هر بار مینوشت،یه بخشش رو فدا میکرد.ذهنش رو. 07:25.200 --> 07:29.080 ‫روحش رو.همه اینا رو فدا کرد که بنویسه. 07:29.080 --> 07:31.620 ‫واقعیت ریونوسوکه آکوتاگاوا این بود! 07:35.370 --> 07:39.950 ‫تو گفتی که کار هاش رو دوست داری، 07:39.950 --> 07:42.290 ‫اما اصلا متوجه نشدی! 07:42.290 --> 07:43.620 ‫چی رو متوجه نشدم؟ 07:46.660 --> 07:51.790 ‫که روند خلقشون چیزی بود که اونو کشت! 07:53.410 --> 07:55.330 ‫اون از نوشتن رنج میبرد. 07:55.330 --> 07:57.410 ‫وقتی مینوشت،دلواپش بود. 07:57.410 --> 07:59.790 ‫و حتی موقع نوشتن،گریه کرد. 07:59.790 --> 08:03.080 ‫و من همه ش رو دیدم! 08:42.000 --> 08:43.410 ‫استاد،آکوتاگاو... 08:46.580 --> 08:50.040 ‫من این داستان درد رو تغییر دادم. 08:50.040 --> 08:56.790 ‫حالا که درد نوشتن ازش گرفته شده،به حالاتش نگاه کن. 08:56.790 --> 09:02.080 ‫بدون نوشتن،اون میتونه خیلی خوشحال باشه. 09:02.080 --> 09:04.000 ‫اون لبخند... 09:04.000 --> 09:06.500 ‫یه مرد باید اونطوری بخنده. 09:06.500 --> 09:10.620 ‫الان دیگه هیچوقت نمینویسه. 09:10.620 --> 09:14.750 ‫این رینوسوکه آکوتاگاوا در دنیاییه که هرگز نمیتونه بنویسه. 09:14.750 --> 09:19.000 ‫این دنیای خوشحالیه که اون بهش متعلقه. 09:35.040 --> 09:36.040 ‫چی؟ 09:37.040 --> 09:40.120 ‫دوران قدیم. مرگ مسیحی. 09:40.120 --> 09:42.790 ‫راشومون. بینی. 09:42.790 --> 09:44.330 ‫تنباکو و شیطان. 09:44.330 --> 09:45.540 ‫شانس. 09:45.540 --> 09:46.790 ‫تار عنکبوت. 09:49.540 --> 09:51.000 ‫داری چیکار میکنی؟ 09:52.200 --> 09:53.620 ‫پرتره جهنم! 09:55.120 --> 09:58.290 ‫چی؟چه خبره؟ 09:58.290 --> 10:02.160 ‫جاشومون. مهمونی رقص. خداوند آگونی. 10:02.160 --> 10:05.290 ‫در بیشه بامبو! گاری بارکش! کاپا! 10:05.290 --> 10:07.790 ‫سراب! چرخ دنده ها! 10:08.660 --> 10:13.120 ‫همه شون توی قلبم حکاکی شدن. 10:13.120 --> 10:14.540 ‫نه فقط من! 10:14.540 --> 10:20.910 ‫اونا توی قلب های خیلی ها جا دارن،و بعضی وقتا حتی زندگیاشون رو تغییر میده. 10:20.910 --> 10:24.950 ‫هیچکدومشون اجازه ناپدید شدن ندارن. 10:24.950 --> 10:26.620 ‫بس کن! 10:26.620 --> 10:28.120 ‫بسش کن! 10:38.200 --> 10:39.700 ‫و خیلی باحال هم بود... 10:43.750 --> 10:45.330 ‫مشکل چیه؟ 10:45.330 --> 10:49.410 ‫مشکلی نیست. 10:49.410 --> 10:53.160 ‫مشکلی نیست.اما... 10:53.160 --> 10:55.450 ‫یه جورایی... 10:55.450 --> 10:59.040 ‫...یه جورایی این حس رو داشت که انگار تو قراره بمیری. 11:00.700 --> 11:02.000 ‫متوجهم. 11:03.700 --> 11:06.120 ‫متاسفم،استاد-آکوتاگاوا! 11:06.120 --> 11:09.660 ‫من...من... 11:09.660 --> 11:11.950 ‫من میخواستم که تو بمیری! 11:42.370 --> 11:44.000 ‫داری چیکار میکنی؟ 11:44.000 --> 11:46.000 ‫به چی فکر میکنی؟ 11:46.000 --> 11:49.040 ‫میدونی داری چیکار میکنی؟ 11:49.040 --> 11:53.540 ‫تو به ریونوسوکه آکوتاگاوا گفتی که نیازه که بمیره. 11:56.870 --> 11:59.160 ‫چرا جاخالی ندادی؟ 11:59.160 --> 12:01.700 ‫نتونستم. 12:01.700 --> 12:04.330 ‫چون پشت سرم... 12:04.330 --> 12:06.370 ‫...آثار ادبیه! 12:06.370 --> 12:11.540 ‫منفعت ادبیات چیه اگه باعث زجر مردم میشه؟به خودکشی میرسوندشون؟ 12:11.540 --> 12:13.120 ‫کافیه. 12:13.120 --> 12:18.000 ‫فقط نیازه که از تو خلاص بشم و دوباره آلوده ش کنم. 12:18.000 --> 12:23.580 ‫من جون دوست عزیزم رو نجات میدم...مهم نیست که چه بهایی داره! 12:23.580 --> 12:27.450 ‫مثل بقیه نویسنده ها خرد شو و ناپدید شو! 12:30.160 --> 12:33.080 ‫ناپدید نمیشه! 12:39.000 --> 12:42.540 ‫حتی اگر روحم خرد بشه... 12:47.750 --> 12:51.870 ‫حتی اگر روحم...خرد شه... 12:54.160 --> 12:56.250 ‫...احساساتم نمیشه! 12:56.250 --> 12:57.500 ‫این... 13:09.000 --> 13:10.950 ‫اسلحه منه؟ 13:10.950 --> 13:14.330 ‫پس قوانین تغییر کردن؟ 13:19.830 --> 13:21.620 ‫دیگه واسه این که اون مساله اهمیتی داشته باشه دیر شده. 13:43.950 --> 13:46.500 ‫داغونی. 13:46.500 --> 13:47.660 ‫بازنده! 13:47.660 --> 13:49.330 ‫شیگا! 13:49.330 --> 13:50.620 ‫فقط من نیستم. 14:00.080 --> 14:02.330 ‫ما برگشتیم،دازای! 14:23.040 --> 14:25.830 ‫دازای،بزن بریم! 14:31.370 --> 14:33.080 ‫بیاین بریم،همگی! 14:36.410 --> 14:38.700 ‫من تو فاز بدی ام! 14:38.700 --> 14:41.080 ‫اگه مردی تقصیر من ننداز! 14:42.250 --> 14:45.200 ‫کیکوچی-سان،تو نیاز داری که الان یکم آروم بگیری. 14:45.200 --> 14:46.910 ‫مشکلی نیست. 14:46.910 --> 14:49.910 ‫حس و حال دهن سرویس کردن هم دارم. 15:00.160 --> 15:01.330 ‫دن! 15:01.330 --> 15:03.120 ‫داری چه کاری میکنی،دازای؟ 15:03.120 --> 15:04.450 ‫شبیه بازنده هایی. 15:04.450 --> 15:07.040 ‫تو خبر نداری من از چه چیزهایی گذشتم! 15:07.040 --> 15:10.620 ‫نه،میتونم تشخیص بدم که خیلی چیزا بوده! 15:13.250 --> 15:17.160 ‫و بعنوان جایزه یه بشقاب مخصوص دارم که کارت رو دیرتر میکنه! 15:23.250 --> 15:24.250 ‫شیگا. 15:25.620 --> 15:27.120 ‫اوه،موشا. 15:27.950 --> 15:29.410 ‫ها؟ 15:29.410 --> 15:31.450 ‫خیلی وقته که--آو! 15:31.450 --> 15:32.910 ‫اون واسه چی بود؟ 15:32.910 --> 15:35.370 ‫میدونی چقدر نگران بودم؟ 15:37.290 --> 15:38.910 ‫شرمنده. 15:38.910 --> 15:43.410 ‫اگه ده برابر من کار کنی،میبخشمت. 15:43.410 --> 15:45.580 ‫باز شروع کردی. 15:56.580 --> 15:57.910 ‫خسته ام. 15:57.910 --> 16:00.250 ‫شیمازاکی!از زیر کار در رفتن نداریم! 16:00.250 --> 16:02.500 ‫تو سخت کار میکنی،شوسی. 16:02.500 --> 16:05.950 ‫خیلی خسته کننده ای.پس واسه یه بارم که شده... 16:05.950 --> 16:08.250 ‫منو خسته کننده صدا نکن! 16:13.620 --> 16:15.040 ‫تموم نمیشن! 16:15.040 --> 16:16.250 ‫نگران نباش! 16:16.250 --> 16:18.370 ‫من شلیک کردن رو بس نمیکنم! 16:18.370 --> 16:19.200 ‫چی؟ 16:20.290 --> 16:24.290 ‫تا وقتی تو اینجایی،میتونم تا ابد هم بجنگم! 16:33.370 --> 16:35.200 ‫من تیراندازیم خوب نیست،آره؟ 16:35.200 --> 16:36.910 ‫مثل همیشه. 16:36.910 --> 16:39.040 ‫رئیسه با منه. 16:48.830 --> 16:50.910 ‫اومدم که باهات تلافی کنم. 17:02.450 --> 17:04.200 ‫بد نیست! 17:24.080 --> 17:25.250 ‫تو... 18:03.040 --> 18:05.500 ‫بمیر! 18:29.540 --> 18:30.830 ‫تمومش کن،دازای! 18:30.830 --> 18:32.160 ‫برو سراغش! 19:28.910 --> 19:30.160 ‫هنوز نه... 19:31.250 --> 19:32.950 ‫من هنوز... 19:36.250 --> 19:37.250 ‫دازای! 19:56.120 --> 19:57.410 ‫استاد-آکوتاگاوا! 20:05.790 --> 20:07.370 ‫شیگا-سان! 20:07.370 --> 20:08.370 ‫درسته. 20:10.450 --> 20:13.580 ‫بیا تسویه حساب کنیم.فقط من و تو. 20:47.830 --> 20:51.750 ‫با این اوکیی؟ 20:51.750 --> 20:52.870 ‫آره. 20:52.870 --> 20:54.700 ‫هستم. 20:54.700 --> 20:57.700 ‫زجر نمیکشی. 20:57.700 --> 21:00.000 ‫تا حد مرگ زجر میکشم. 21:00.000 --> 21:03.870 ‫اما نویسنده بودن همینه دیگه. 21:14.120 --> 21:15.620 ‫چقدر زیبا... 21:17.160 --> 21:21.660 ‫ممنونم که کنار من زندگی کردی. 21:21.660 --> 21:25.200 ‫ممنونم،دوست من. 21:27.000 --> 21:50.000 .:: @bollbolljan_com ::. 22:08.000 --> 22:11.080 ‫یکم خم شده. 22:11.080 --> 22:14.000 ‫داری منو مجبور میکنی همه کارا رو بکنم؟ 22:14.000 --> 22:16.660 ‫اینو کجا بذارم؟ 22:19.790 --> 22:21.000 ‫جدی میگم. 22:21.000 --> 22:23.330 ‫اوه،خب،همه ش حل و فصل شد. 22:25.250 --> 22:26.660 ‫این دقیقا... 22:26.660 --> 22:28.540 ‫همونطوریه که شنیدیم. 22:30.290 --> 22:32.290 ‫سوپ ویژه آنگو! 22:32.290 --> 22:35.080 ‫حالا با مزه گندیدگی سه برابر. 22:36.580 --> 22:38.250 ‫بخور! 22:38.250 --> 22:40.580 ‫چون خیلی بیشتر هم هست! 22:43.750 --> 22:46.370 ‫نمیشه که از الان خست شده باشی! 22:46.370 --> 22:49.370 ‫خیلی کار داریم تا برسیم به بهشتمون! 22:51.120 --> 22:53.160 ‫خیله خب. 22:53.160 --> 22:54.790 ‫کمک میکنم. 22:54.790 --> 23:00.790 ‫خدایا...وقتی اوضاع آروم میشه دست از کار میکشن. 23:00.790 --> 23:04.950 ‫اما آلودگی ها از بین نرفتن. 23:04.950 --> 23:12.500 ‫تا زمانی که وجود دارن و ادبیات رو تهدید میکنن،مبارزه ادامه داره! 23:12.500 --> 23:15.540 ‫اما مهم نیست دشمن چقدر خشمگینه، 23:15.540 --> 23:18.910 ‫نمیذارم که احساسات نویسنده ها رو نابود کنن. 23:18.910 --> 23:21.790 ‫تا زمانی که نویسنده ا و کیمیاگر وجود دارن... 23:25.950 --> 23:27.450 ‫استاد-آکوتاگاوا! 23:28.910 --> 23:30.500 ‫دردسر! 23:30.500 --> 23:32.160 ‫بدون شک.شب بخیر. 23:32.160 --> 23:34.500 ‫نه،وقت خوابیدن نیست! 23:34.500 --> 23:36.870 ‫یه آلودگی ظاهر شده! 23:39.500 --> 23:40.660 ‫پاشو بریم! 23:48.080 --> 23:49.290 ‫استاد! 23:57.750 --> 24:00.910 ‫"پایان"