سریال Reacher

من فصل اول سریال "ریچر" را بر روی دیسک بلوری خریدم. واقعاً از این سریال لذت بردم و امیدوارم آمازون به فیلمبرداری ادامه دهد. بازیگری که در سریال نقش ریچر را بازی می‌کند، به نظر من به توصیفی که لی چایلد در کتاب‌هایش دارد، نزدیک‌تر است. این به معنای کم ارزش کردن تام کروز و فیلم‌هایی که او در آن‌ها نقش جک ریچر را ایفا...

من فصل اول سریال "ریچر" را بر روی دیسک بلوری خریدم. واقعاً از این سریال لذت بردم و امیدوارم آمازون به فیلمبرداری ادامه دهد. بازیگری که در سریال نقش ریچر را بازی می‌کند، به نظر من به توصیفی که لی چایلد در کتاب‌هایش دارد، نزدیک‌تر است. این به معنای کم ارزش کردن تام کروز و فیلم‌هایی که او در آن‌ها نقش جک ریچر را ایفا کرده نیست، زیرا او جثه کوچک‌تری دارد. هر دو بازیگر در فیلم‌هایشان عملکرد فوق‌العاده‌ای داشتند که من نیز آن‌ها را دارم. بازیگری از هر دو، آلن ریتچسون و تام کروز، در سطح بالایی است. من همچنین کتاب‌های لی چایلد را دارم و اگر او این رمان‌های فوق‌العاده را نمی‌نوشت، ما این فیلم‌های عالی را نداشتیم. فصل اول یک نمایش ۱۰/۱۰ بود. من از آن بسیار لذت بردم. با اشتیاق منتظر فصل دوم بودم... و وقتی بالاخره توانستم آن را تماشا کنم، بسیار ناامید شدم. در فصل اول، ریچر بزرگ‌تر از زندگی به نظر می‌رسید. اما در فصل دوم، او به طرز قابل توجهی کمتر به چشم می‌آمد. فصل دوم ۷/۱۰ است. هنوز ارزش تماشا کردن را دارد، اما فقط انتظار نداشته باشید که همان شور و هیجان فصل اول را داشته باشد. ## داستان دو ریچر ### موضوع سلیقه است. _توجه: من کتاب‌ها را نخوانده‌ام._ شما می‌توانید شخصیت‌ها را دوباره بازیابی کنید و همان داستان را به شیوه‌ای متفاوت روایت کنید. این اشکالی ندارد. ریچری که در نسخه تام کروز می‌بینیم، باهوش، محتاط و زیرک است؛ او به عقل و شناختش از طبیعت انسان تکیه می‌کند. او کاری را که لازم و درست می‌داند انجام می‌دهد و سعی می‌کند از خسارت‌های جانبی پرهیز کند. او یک تنهاست و با این موضوع کاملاً کنار آمده است. اما ریچری که در نسخه آلن ریتچسون می‌بینیم، شبیه به یک هالک با تمایل به کشتن است؛ او ردپایی از ویرانی و اجساد به جا می‌گذارد. او وانمود می‌کند که تنهاست، اما در نهایت یک بازیکن گم‌شده در تیم است. این مانند مقایسه جیمز باند با تیم A است. هر دو لذت‌بخش هستند، موضوعات مشابهی دارند، اما در tonal و تولید بسیار متفاوت‌اند. یک جنبه دیگر: ریچر کروز شبیه به یک یوجیمبو مدرن است. نسخه ریتچسون به عنوان یک خیال قدرت نوشته شده است: انتقام‌جویی شکست‌ناپذیر که برای اصلاح اشتباهات از دیوارها عبور می‌کند. موضوع سلیقه است. من در فصل دوم اشتهای خود را برای این سریال از دست دادم. پی‌نوشت: فصل اول تقریباً "محصول قرمز" با هدف داستانی مدرن است. فصل اول ریچر من را شگفت‌زده کرد! یک نیروی ویرانگر یک‌نفره که بدها را از بین می‌برد. اما فصل دوم؟ اوه. حس می‌کردم که این یک فیلم اکشن ارزان است که گروهی از دوستان سابق نظامی را به نمایش می‌گذارد. تمام حس "گرگ تنها" که ریچر را این‌قدر جذاب می‌کرد، از دست رفته بود. باید آن را "ریچر و گردان نامناسب" می‌نامیدند.