WEBVTT 00:00:00.589 --> 00:00:08.925 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::. 00:00:09.009 --> 00:00:13.805 ‫سال 2019 یکی از بدترین سالهای این دهه ‫برای فروشگاه های سنتی و فیزیکی بود 00:00:15.306 --> 00:00:16.266 ‫مستند اکنون کمتر است 00:00:19.728 --> 00:00:23.273 ‫فکر می کنید چرا ایده مینیمالیسم یا ساده سازی 00:00:23.356 --> 00:00:25.191 ‫در حال حاضر واقعاً جذاب است؟ 00:00:25.275 --> 00:00:26.109 ‫ 00:00:26.776 --> 00:00:29.571 ‫به نظرم دلیلش اینکه ما میتونیم ‫چیزهای زیادی داشته باشیم 00:00:29.654 --> 00:00:32.073 ‫بخشی از آمریکا به این چیزها اعتیاد پیدا کرده 00:00:32.157 --> 00:00:35.660 ‫احتمالاً به معنای اعتیاد در روانشناسی کلاسیک نیست 00:00:36.244 --> 00:00:37.871 ‫ما فقط چیزها را دوست داریم 00:00:37.954 --> 00:00:39.664 ‫امروز، دوشنبه قرار است 00:00:39.748 --> 00:00:42.542 ‫بزرگترین حراج آنلاین در همه زمان‌ها باشد 00:00:42.625 --> 00:00:46.671 ‫و به حدود 3.3 میلیارد دلار در فروش آنلاین خواهد رسید 00:00:46.755 --> 00:00:49.758 ‫هر چی فکر کنی، میتونی در خونه‌ات تحویل بگیری 00:00:49.841 --> 00:00:51.009 ‫حالا در عرض ۲۴ ساعت 00:00:51.092 --> 00:00:53.136 ‫این تقریبا مثل جادو میمونه. 00:00:53.219 --> 00:00:58.058 ‫بزودی وقتی به آسمان نگاه کنید، ممکنه شاهد ‫نسل جدیدی از ارتش تحویل مرسوله آمازون باشید 00:00:58.141 --> 00:01:01.227 ‫پهباد‌ها دارای بُرد ۱۵ مایلی(24 کیلومتر) هستند 00:01:01.311 --> 00:01:04.731 ‫و بسته ها را در 30 دقیقه تحویل می دهند 00:01:04.814 --> 00:01:06.858 ‫دنیای مصرف گرا می فهمد 00:01:06.941 --> 00:01:09.736 ‫که اگر بتونم کاری کنم که شما ‫قبل از فکر کردن، انتخاب کنید 00:01:10.320 --> 00:01:12.530 ‫می خوام، شما چیزهایی را بخرید ‫که نیازی بهشون ندارید 00:01:12.614 --> 00:01:15.533 ‫حواس من با یادآوری ها بمباران می شوند 00:01:15.617 --> 00:01:17.243 ‫مثلا: هی، تو باید اینو بخری 00:01:17.327 --> 00:01:19.621 ‫اگر اینو بخری، خوشحالتری 00:01:19.704 --> 00:01:22.415 ‫و به این صورت که با روشهای بسیار 00:01:22.499 --> 00:01:24.501 ‫سعی می‌کنند، شما را به تسلیم وا دارند 00:01:24.584 --> 00:01:26.586 ‫باشه، من می‌خرمش! بهش نیاز دارم! 00:01:26.669 --> 00:01:28.296 ‫آمازون ، بار دیگر استخدام می کند 00:01:28.379 --> 00:01:31.299 ‫این شرکت به دنبال جذب 100.000 کارگر برای پاسخگویی 00:01:31.382 --> 00:01:34.344 ‫به سطح فزاینده تقاضا در تجارت الکترونیکی است 00:01:34.427 --> 00:01:37.514 ‫بسیاری از خرده فروشی ها فراموش شده اند 00:01:37.597 --> 00:01:40.809 ‫و قدرت در دست غول ها تثبیت می شود 00:01:41.309 --> 00:01:44.354 ‫وسایل به راههای مختلفی ‫باعث نارضایتی ما هستند 00:01:44.437 --> 00:01:46.397 ‫چون جا گیرتر هستن 00:01:46.481 --> 00:01:49.400 ‫از چیزهایی که باعث شادی بیشتر ما میشون 00:01:51.319 --> 00:01:56.366 ‫من مینیمالیسم را حدود هفت سال پیش ‫ در میانه یک شکست پیدا کردم 00:01:56.449 --> 00:02:00.703 ‫ خیلی کار کردم. خسته بودم ‫شدیدا استرس داشتم 00:02:00.787 --> 00:02:03.248 ‫باید بیشتر زندگی کنم تا کار 00:02:03.915 --> 00:02:07.335 ‫فکر کنم فورا بلند شدم و رفتم تو کمدم 00:02:07.418 --> 00:02:09.212 ‫و لباسام را بیرون کشیدم 00:02:09.295 --> 00:02:13.758 ‫اوه، تا ۳ صبح بیدار موندم ‫و خیلی چیزا رو بسته‌بندی کردم 00:02:13.842 --> 00:02:17.971 ‫من کم کم شروع به، رها کردن چیزهام کردم 00:02:18.054 --> 00:02:19.556 ‫احساس آزادی داشتم 00:02:20.098 --> 00:02:23.476 ‫تغییر قطعا خواهد آمد ‫تغییر اجتناب‌ناپذیره 00:02:23.560 --> 00:02:25.687 ‫چون شما نمی‌توانید همچنان بیشتر مصرف کنید 00:02:25.770 --> 00:02:28.064 ‫بدون توجه به چیزی که سیاره میتونه ‫در هر سال ذخیره کنه 00:02:28.148 --> 00:02:29.482 ‫از نظر فیزیکی نمی تونی 00:02:29.566 --> 00:02:32.944 ‫پس سوال این نیست که اگر ما می‌خواهیم ‫به عنوان یک جامعه تغییر کنیم 00:02:33.027 --> 00:02:34.654 ‫چطور می‌خواهیم تغییر کنیم 00:02:34.737 --> 00:02:37.365 ‫چون ما تغییر خواهیم کرد ‫با طراحی قبلی یا با وقوع فاجعه 00:02:39.993 --> 00:02:42.036 ‫همه چیز با یه سوال شروع شد 00:02:42.912 --> 00:02:46.374 ‫چطور زندگیت با کمتر، بهتر میشه؟ 00:02:56.342 --> 00:02:57.802 ‫چای میل دارید؟ ‫البته 00:02:57.886 --> 00:02:58.720 ‫باشه 00:02:58.803 --> 00:03:00.597 ‫ 00:03:03.016 --> 00:03:06.853 ‫ آره، منظورم اینکه زیبایی برام مهمه 00:03:07.395 --> 00:03:12.192 ‫اما چیزی که برام مهمتره ‫داشتن فضایی مرتب و منظمه 00:03:12.275 --> 00:03:13.651 ‫بنابراین وقتی به مکان زندگیم نگاه کنی 00:03:13.735 --> 00:03:17.071 ‫همه چیز لزوما طراحی مینیمالیستی نداره 00:03:17.155 --> 00:03:21.993 ‫من از مسیرم خارج نمی‌شوم که فقط ‫زیبایی‌شناسی مینیمالیستی داشته باشم 00:03:22.076 --> 00:03:25.747 ‫اما برای من، مهمتر مرتب بودنه 00:03:25.830 --> 00:03:29.083 ‫ما اغلب سادگی را با آسونی اشتباه می گیریم 00:03:29.167 --> 00:03:31.502 ‫اما در واقع برعکس است 00:03:31.586 --> 00:03:33.880 ‫ساده زندگی کردن خیلی کار می‌بره 00:03:33.963 --> 00:03:37.926 ‫کار زیادی لازمه تا آگاهانه باشه ‫اونچه که آسونه حرکت با جریانه 00:03:38.009 --> 00:03:41.679 ‫بیرون رفتن و خریدن وسایل ارزون از IKEA 00:03:41.763 --> 00:03:45.975 ‫هر وقت که به وسیله‌ای ‫یا میز‌ی احتیاج داری، آسونه 00:03:46.559 --> 00:03:51.981 ‫خیلی سخته بتونی امتحان بردباری را بگذرونی 00:03:52.065 --> 00:03:55.151 ‫تا ببینی با چه چیزا میشه یا نمیشه زندگی کرد 00:03:55.235 --> 00:03:57.278 ‫اما در نهایت، ارزش کار کردن داره 00:03:57.987 --> 00:04:00.198 ‫مردم می روند تا این مستند را ببینید 00:04:00.281 --> 00:04:02.533 ‫این افراد ، مینیمالیست ها ‫مینیمالیست ها 00:04:02.617 --> 00:04:05.703 ‫مینیمالیست ها با ما هستند ‫جاشوا و رایان 00:04:05.787 --> 00:04:08.748 ‫آنها کتاب، پادکست و مستندی در نتفلیکس دارند 00:04:08.831 --> 00:04:12.210 ‫مخاطبان‌شون را هدایت میکنند ‫که چگونه با کمترداشتن به خوشبختی برسند 00:04:13.044 --> 00:04:17.757 ‫[رایان] فکر نمی کنم بتوانید درک کنید ‫چگونه من و جاش مینیمالیست شدیم 00:04:17.840 --> 00:04:19.676 ‫بدون اینکه به تربیت ما نگاه کنید 00:04:20.510 --> 00:04:22.929 ‫هر دو ما فقیر بزرگ شدیم 00:04:23.012 --> 00:04:28.017 ‫مادرامون با سوءمصرف مواد درگیر بودند ‫و ما هیچ وقت به اندازه کافی نداشتیم 00:04:29.519 --> 00:04:31.312 ‫رفیق، اینو ببین. این خیلی خنده داره 00:04:31.396 --> 00:04:32.939 ‫ 00:04:33.022 --> 00:04:36.025 ‫وسایل‌مون مثل این بود 00:04:36.109 --> 00:04:38.194 ‫مثل این بود که خودت درست کنی 00:04:38.278 --> 00:04:40.280 ‫این قفسه‌مون تو آشپزخانه است 00:04:40.363 --> 00:04:45.368 ‫من واقعا بچه خوشحالی بودم تا کلاس دوم که 00:04:45.451 --> 00:04:48.621 ‫پدر و مادرم طلاق گرقتن 00:04:48.705 --> 00:04:50.999 ‫اتفاقی که برای خیلی از بچه‌ها میوفته ‫که والدینشون طلاق می گیرند 00:04:51.708 --> 00:04:55.920 ‫اما یادمه اوضاع واقعا بدردنخور بود 00:04:56.004 --> 00:04:59.048 ‫وقتی مادرم، پدرم را ترک کرد 00:04:59.132 --> 00:05:02.385 ‫و فقط یه عالمه 00:05:02.468 --> 00:05:05.179 ‫یه عالمه مهمونی را یادمه 00:05:05.263 --> 00:05:10.268 ‫و به عنوان یه بچه ‫به نظر خیلی باحال میومد 00:05:10.351 --> 00:05:12.520 ‫مامانم کاری میکرد که بهش خوش بگذره 00:05:13.187 --> 00:05:16.983 ‫من جاش را تو کلاس پنجم دیدم ‫وقتی به مدرسه راهنمایی اونا رفتم 00:05:17.066 --> 00:05:18.151 ‫ 00:05:18.234 --> 00:05:20.820 ‫می‌شد حدس زد که هر دوی ما از ‫ خانواده های نابسامان هستیم 00:05:20.903 --> 00:05:22.405 ‫و برای رشد پول زیادی هم نداشتیم 00:05:22.488 --> 00:05:25.783 ‫یا شاید به این خاطر بود که ما ‫چاق‌ترین بچه‌های کلاس بودیم 00:05:25.867 --> 00:05:28.870 ‫اما ما اتفاقی با هم جورشدیم ‫و بهترین دوستای هم شدیم 00:05:29.495 --> 00:05:32.957 ‫وقتی بزرگ شدیم، احساس کردم که ‫می‌توانیم از مینیمالیسم استفاده کنیم 00:05:33.041 --> 00:05:36.336 ‫به این دلیل که مینیمالیسم یک استفاده ‫آگاهانه از منابعی است که دارید 00:05:36.419 --> 00:05:39.672 ‫و اگر منابع کمی دارید، مثل بچگی ما 00:05:39.756 --> 00:05:41.507 ‫ما می‌توانستیم خیلی بهتر عمل کنیم 00:05:41.591 --> 00:05:43.343 ‫با آگاهی بیشتر از این منابع 00:05:43.426 --> 00:05:45.303 ‫جالب است، چون وقتی فقیر هستی 00:05:45.386 --> 00:05:48.473 ‫مثل اینکه هر کی هر چی بهت میده، ‫ تو بگیریش 00:05:48.973 --> 00:05:53.770 ‫وقتی به خونه‌مون تو بچگی فکر میکنم ‫ما خیلی چیز داشتیم 00:05:53.853 --> 00:05:57.440 ‫چون ما هر چیزی را که به ما ‫ پیشنهاد شده بود را می‌گرفتیم 00:05:57.523 --> 00:06:00.026 ‫با این حال، ما چیزهای زیادی داشتیم ‫که نیازی نداشتیم 00:06:00.109 --> 00:06:04.572 ‫در واقع درهم و برهم بود ‫و هیچ ارزشی نداشت 00:06:05.406 --> 00:06:09.035 ‫وقتی فضای بیشتری به دست می‌آوریم ‫ما آن را با چیزهای بیشتری پر می‌کنیم 00:06:09.118 --> 00:06:11.245 ‫وقتی چیزهای بیشتری می‌گیریم ‫به فضای بیشتری نیاز داریم 00:06:11.329 --> 00:06:13.831 ‫پس ما برمی‌گردیم به انبارها ‫یا برمی‌گردیم به خانه‌های بزرگتر 00:06:14.707 --> 00:06:20.088 ‫ما هیچوقت دست از این پرسش برنمیداریم که ‫چه چیزی ضروری است؟ چه چیزی لازم است؟ 00:06:20.171 --> 00:06:24.008 ‫و اینکه، چه چیزهایی در واقع ‫هیچ ارزشی در زندگیم ندارند؟ 00:06:24.509 --> 00:06:25.843 ‫یک دهه پیش 00:06:25.927 --> 00:06:29.889 ‫وقتی ۲۸ سالم بود، هر چیزی رو ‫ که می‌خواستم بدست آوردم 00:06:29.972 --> 00:06:33.559 ‫من جوان‌ترین مدیر در تاریخ ۱۴۰ ساله شرکت ام بودم 00:06:33.643 --> 00:06:36.771 ‫و تمام مزایای حاشیه‌ای یک مدیر میانی را داشتم 00:06:36.854 --> 00:06:38.606 ‫در یک شرکت بزرگ 00:06:38.689 --> 00:06:40.358 ‫اتومبیل‌های لوکس 00:06:40.441 --> 00:06:42.819 ‫کمدی پر از لباس‌های برند 00:06:42.902 --> 00:06:45.988 ‫خانه‌ای بزرگ در حومه شهر ‫با توالت هایی بیشتر از ساکنانش 00:06:46.864 --> 00:06:50.159 ‫... فکر کنم بتونی بگی ‫من در رویای آمریکایی زندگی می‌کردم 00:06:52.370 --> 00:06:54.789 ‫... ولی بعدش، مامانم مُرد 00:06:55.915 --> 00:06:57.500 ‫و ازدواجم پایان یافت 00:06:58.376 --> 00:06:59.752 ‫هر دو در یک ماه 00:07:00.294 --> 00:07:03.089 ‫و این دو اتفاق مرا مجبور کرد ‫که به اطراف نگاه کنم 00:07:03.172 --> 00:07:06.259 ‫و این سوال را بپرسم که ‫تمرکز زندگیم روی چیست 00:07:06.342 --> 00:07:07.593 ‫میدونی چی فهمیدم؟ 00:07:07.677 --> 00:07:12.390 ‫فهمیدم بر روی چیزی که به اصطلاح ‫موفقیت و دستاورد گویند، متمرکز شده‌ام 00:07:12.473 --> 00:07:16.269 ‫و به خصوص ‫بر روی انباشت چیزها 00:07:17.061 --> 00:07:19.522 ‫من ممکن بود در رویای آمریکایی زندگی کنم 00:07:20.022 --> 00:07:21.566 ‫اما این رویای من نبود 00:07:21.649 --> 00:07:23.651 ‫وقتی همه چیز داشتم ‫فکر کردم که میخوام 00:07:23.734 --> 00:07:26.320 ‫بفهمم که این چیزایی بود ‫ که همیشه دلم میخواست 00:07:26.404 --> 00:07:29.657 ‫در واقع اصلاً چیزی نبود که من می‌خواستم 00:07:31.492 --> 00:07:34.203 ‫شرکت‌ها و محرک سود شرکت 00:07:34.287 --> 00:07:37.623 ‫کاملا پشت اعتیاد، به چیزهایی است ‫که ما در این کشور داریم 00:07:38.124 --> 00:07:40.293 ‫روشی که شرکت‌ها در این کشور سازماندهی می‌شوند 00:07:40.376 --> 00:07:42.044 ‫این است که آن‌ها واقعا نیاز به ادامه رشد دارند 00:07:42.128 --> 00:07:44.922 ‫تعهد اولیه یک شرکت به سهامداران آن‌هاست 00:07:45.006 --> 00:07:47.884 ‫که آن‌ها مجبور به افزایش میزان درآمد خود می کنند 00:07:47.967 --> 00:07:50.553 ‫و رشد به نوعی پایه و اساس ‫نظام سرمایه‌داری است 00:07:50.636 --> 00:07:55.183 ‫من فکر نمی‌کنم مشکل این باشد که ‫ما چقدر در حال رشد و حرکت هستیم 00:07:56.267 --> 00:07:59.020 ‫بلکه مشکل در پاسخ ما به این است که ‫ما به کجا می رویم؟ 00:07:59.103 --> 00:08:01.522 ‫من فکر می‌کنم یکی از بزرگ‌ترین ‫مشکلاتی که ما در جهان داریم 00:08:01.606 --> 00:08:04.066 ‫این است که مردم واقعا آزاد نیستند که انتخاب کنند 00:08:04.150 --> 00:08:06.027 ‫چه در مورد بازار آزاد صحبت می‌کنیم 00:08:06.110 --> 00:08:08.404 ‫یا یک جامعه آزاد، ‫اما مردم واقعا آزاد نیستند که انتخاب کنند. 00:08:08.488 --> 00:08:11.199 ‫چون شما فقط یک یا دو موسسه بزرگ دارید 00:08:11.282 --> 00:08:13.659 ‫که این انحصارهای مصنوعی را دارند 00:08:13.743 --> 00:08:16.120 ‫و آن‌ها برای همه تصمیم میگیرند 00:08:16.204 --> 00:08:18.206 ‫چی را می‌تونی ببینی ‫چی را می‌تونی بشنوی 00:08:18.289 --> 00:08:21.751 ‫و همینطور، دستکاری … در علایق ما 00:08:21.834 --> 00:08:26.756 ‫دستکاری در طبیعت ما، ‫در سلیقه خدادادی ما روی میدهد 00:08:26.839 --> 00:08:32.178 ‫بازاریابان با توانایی خود برای دستکاری ذهن ‫بسیار تاثیرگذار هستند 00:08:32.261 --> 00:08:35.097 ‫آنها توانایی خلق یک نیاز و یا درک یک نیاز 00:08:35.181 --> 00:08:37.391 ‫خارج از چیزی که خواسته شده را دارند 00:08:37.475 --> 00:08:41.687 ‫ما در تبلیغی ترین فرهنگ در تاریخ جهان ‫ زندگی می کنیم 00:08:41.771 --> 00:08:42.605 ‫در موردش فکر کن 00:08:43.272 --> 00:08:47.318 ‫صدها میلیون دلار صرف این می‌شود که به ما ‫ بگویند که ما به این نیاز داریم 00:08:47.401 --> 00:08:48.486 ‫و تأثیر می‌گذارد 00:08:49.695 --> 00:08:51.989 ‫پولی که برای تبلیغات در ‫ایالات متحده هزینه شده است 00:08:52.073 --> 00:08:55.785 ‫افزایش‌یافته است ‫از تنها ۵ میلیارد دلار در دهه ۱۹۵۰ 00:08:55.868 --> 00:08:59.080 ‫به ۲۴۰ میلیارد دلار در امسال می‌رسد 00:08:59.163 --> 00:09:01.290 ‫و از ابتدای قرن بیست و یکم 00:09:01.374 --> 00:09:05.253 ‫بیشتر این هزینه ها از تلویزیون و رادیو به 00:09:05.336 --> 00:09:06.921 ‫تبلیغات دیجیتالی منتقل شده است 00:09:07.004 --> 00:09:10.424 ‫نتیجه اینکه، تبلیغات هوشمند و پیشگویانه 00:09:10.508 --> 00:09:13.261 ‫که ما را بهتر از خودمان می‌شناسه 00:09:13.344 --> 00:09:16.556 ‫شرکت‌ها کشف کرده‌اند که چگونه ‫دستگاه‌های خود را به هم وصل کنند 00:09:16.639 --> 00:09:20.810 ‫بنابراین آن‌ها می‌فهمند چه زمانی تبلت را برمیدارید ‫یا به موبایل خود برمیگردی 00:09:20.893 --> 00:09:23.271 ‫زمانی که شما کانال را در تلویزیون خود تغییر می‌دهید 00:09:23.354 --> 00:09:25.439 ‫یا با دستگاه هوشمندتان صحبت می کنید 00:09:25.523 --> 00:09:29.068 ‫با استفاده از GPS بر روی وسایل خود ‫آن‌ها می‌توانند حرکت شما را دنبال کنند 00:09:29.151 --> 00:09:30.903 ‫تا ببینند شما از کنار کدام بیلبوردها گذر کردی 00:09:30.987 --> 00:09:32.780 ‫که اغلب اینها را ذخیره می کند 00:09:32.863 --> 00:09:35.908 ‫و حتی میزان بدهی انباشته شده کارت اعتباری شما 00:09:35.992 --> 00:09:37.201 ‫آنها این حرکات را ترسیم می کنند 00:09:37.285 --> 00:09:39.996 ‫تا بدانند چه زمانی، زمان مناسبی برای ‫ ارسال پیام بعدی به شما است 00:09:40.079 --> 00:09:44.834 ‫و هدف نهایی همیشه یکسان است ‫تا شما را مجبور به خرید چیزهای بیشتری کند 00:09:46.377 --> 00:09:49.672 ‫و یکی از ترفندهایی که آن‌ها استفاده می‌کنند ‫چیزی است که به آن "تبلیغات کَسری" می‌گوییم 00:09:49.755 --> 00:09:52.133 ‫آنها برای ما تبلیغات می فرستند 00:09:52.216 --> 00:09:56.178 ‫که باعث میشه به طور ناخودآگاه ‫حس کنیم که ما ناقص هستیم 00:09:56.262 --> 00:09:57.763 ‫اگه این محصول را نداشته باشم 00:09:57.847 --> 00:10:00.725 ‫پس،اگه این خمیر دندان را نداشته باشم ‫کسی منو دوست نداره 00:10:00.808 --> 00:10:03.894 ‫اگر این مایع ظرفشویی را نداشته باشم ‫بچه هام برام ارزشی قائل نخواهند شد 00:10:03.978 --> 00:10:05.271 ‫همه اینو میخوان 00:10:05.354 --> 00:10:07.648 ‫فرقی با تمرین در باشگاه ندارد 00:10:07.732 --> 00:10:09.233 ‫این سونا ماساژ دهنده دست است 00:10:09.317 --> 00:10:12.945 ‫این باعث میشه خواستنی باشی ‫یک مجموعه مناسب برای هر مناسبتی 00:10:13.029 --> 00:10:15.948 ‫میتونی احساسش کنی میتونی ببینیش ‫می تونی احساسش کنی 00:10:16.032 --> 00:10:19.952 ‫این بمباران پیام ها که ما ناقص هستیم 00:10:20.036 --> 00:10:23.581 ‫فکر کن هر روز با مردم چه کاری می کند 00:10:23.664 --> 00:10:26.250 ‫بارها و بارها این پیام را میگیرید ‫که شما ناقص هستید 00:10:26.334 --> 00:10:29.712 ‫موی شما، لباس‌هایتان، پوست شما، ‫بدن شما ناقص است 00:10:29.795 --> 00:10:31.631 ‫بی امان 00:10:31.714 --> 00:10:33.424 ‫بنابراین میخواهیم کامل باشیم 00:10:33.507 --> 00:10:36.427 ‫و چون ما راهمون را برای کامل بودن ‫گم کرده‌ایم 00:10:36.510 --> 00:10:40.431 ‫راه‌های دیگر کامل بودن، داشتن ‫جامعه و هدف است 00:10:40.514 --> 00:10:44.143 ‫شما می دانید، که علاوه بر برند شخصی ‫یک هویت نیز دارید. 00:10:44.226 --> 00:10:45.645 ‫چون ما آن‌ها را از دست داده‌ایم 00:10:45.728 --> 00:10:49.065 ‫اشتیاق خود را برای تعلق داشتن و حس رضایت ‫نادیده می گیریم 00:10:49.148 --> 00:10:50.775 ‫با خریدن چیزهای بیشتر 00:10:50.858 --> 00:10:54.654 ‫ما واقعا نمی‌گوییم، ‫من می‌خواهم این چیزها را تبدیل به بُت کنم. 00:10:54.737 --> 00:10:56.781 ‫ما این را در ذهن خود نمی گوییم 00:10:56.864 --> 00:10:58.783 ‫هیچ‌کس عمدا این کار رو نمی کنه 00:10:58.866 --> 00:11:01.869 ‫اما ما می توانیم از رفتار ‫خودمان بفهمیم که واقعاً چنین کرده ایم 00:11:01.952 --> 00:11:04.163 ‫چون که می دونی ‫اگه داری به خودت میگی 00:11:04.246 --> 00:11:06.290 ‫خب، اگه من اون ماشین‌رو داشتم ‫آنوقت خوشحال بودم 00:11:06.374 --> 00:11:08.751 ‫اگه من تو اون خونه زندگی می‌کردم ‫اونوقت خوشحال می‌شدم 00:11:08.834 --> 00:11:10.628 ‫اگه ما به اون محله نقل‌مکان کنیم ‫ما خوشحال میشیم. 00:11:10.711 --> 00:11:13.506 ‫اگر آن مبل یا پرده‌های جدید را داشتم، ‫من آن موقع خوشحال بودم. 00:11:13.589 --> 00:11:17.009 ‫و این بدان معناست که شما در حال ‫ پرستش چیزها هستید. 00:11:17.093 --> 00:11:20.513 ‫شما رسماً به بیماری "اعتیاد به اشیا" مبتلا شده اید 00:11:21.055 --> 00:11:24.600 ‫و بنابراین، آن یک چیز معنوی می‌شود، 00:11:24.684 --> 00:11:27.895 ‫چون در رقابت با چیزهایی است ‫که واقعا مهم هستند. 00:11:27.978 --> 00:11:29.647 ‫همه دارن یه چیزی میفروشن 00:11:29.730 --> 00:11:33.275 ‫و این بدان معنا نیست که … ‫فروختن همیشه بد است. خیلی هم خوبه. 00:11:33.359 --> 00:11:36.987 ‫من می خواهم فروشگاه مواد غذایی ‫چیزهایی را بفروشد که بتوانم بخرم 00:11:37.071 --> 00:11:40.825 ‫من می خوام بتونم غذا بخرم، درسته؟ ‫پس می خوام اونا اینو به من بفروشند 00:11:40.908 --> 00:11:45.621 ‫این نیست که به مردم نگاه کنیم و آن‌ها را ‫به خاطر داشتن یک دیدگاه محکوم کنیم، 00:11:45.705 --> 00:11:47.832 ‫یا چون چیزی را دارن تبلیغ میکنند 00:11:47.915 --> 00:11:50.209 ‫یا برای داشتن محصولی که آنها تبلیغ می کنند. 00:11:50.292 --> 00:11:52.712 ‫بلکه مطمئن شوید که درک کرده اید 00:11:52.795 --> 00:11:55.881 ‫اینکه آنچه دیگران تبلیغ می کنند ‫همیشه سازگار نیست 00:11:55.965 --> 00:11:59.093 ‫همیشه با آنچه که نیاز دارید سازگار نیست. 00:12:00.428 --> 00:12:05.307 ‫عادتهای خرید من قبل از ‫مینیمالیسم، اجباری بود. 00:12:05.391 --> 00:12:07.560 ‫من پول خرج می کردم و ‫و خارج از کنترلم بود 00:12:07.643 --> 00:12:11.731 ‫خرید کردن پناهم بود ‫جایی بود که میخواستم باشم 00:12:11.814 --> 00:12:14.942 ‫برخی دوست دارند احساسی غذا بخورند. ‫من احساسی خرید می کنم 00:12:15.025 --> 00:12:16.485 ‫برای من معامله کردن اهمیت داشت 00:12:16.569 --> 00:12:21.782 ‫برایم پیدا کردن چیزی با ‫99 درصد تخفیف اهمیت داشت 00:12:21.866 --> 00:12:24.535 ‫اینکه می تونم یه تخفیف فوق‌العاده بگیرم 00:12:24.618 --> 00:12:27.329 ‫احتمالاً اون چیز را میخریدم 00:12:27.413 --> 00:12:29.665 ‫چون فکر می‌کردم این تنها شانس من است. 00:12:29.749 --> 00:12:32.126 ‫من ناخن گیر میخواستم 00:12:32.209 --> 00:12:35.463 ‫من میخواستم چیزهای فانتزی ‫ساده و معمولی را بخرم 00:12:35.546 --> 00:12:38.048 ‫که چیز متفاوتی به آن متصل است 00:12:38.132 --> 00:12:40.134 ‫من فقط یه سری چیزای تصادفی می‌خریدم 00:12:40.217 --> 00:12:42.887 ‫و بعدش متوجه می‌شدم ‫که دارم پولم رو هدر میدم 00:12:42.970 --> 00:12:44.597 ‫چیزایی که قبلا داشتم 00:12:44.680 --> 00:12:48.517 ‫من یه موتور 150 سی‌سی خریدم 00:12:48.601 --> 00:12:50.895 ‫من فکر کردم که یه جوری ‫زندگی منو تغییر می ده 00:12:50.978 --> 00:12:54.607 ‫می توانستم تصور کنم که خودم ‫در آتلانتا رانندگی می کردم 00:12:54.690 --> 00:12:58.444 ‫و اگر تا به حال در ترافیک ‫ آتلانتا بوده باشید، 00:12:59.111 --> 00:13:02.573 ‫آخرین کاری که می خوای بکنی ‫ اینه که موتور سواری کنی 00:13:02.656 --> 00:13:05.409 ‫حس کردم لیاقتش رو دارم ‫احساس کردم خیلی سخت کار کردم 00:13:05.493 --> 00:13:09.288 ‫و اینکه این چیزهای زیبا می آیند و ‫من را بسیار خوشحال می کنند 00:13:09.371 --> 00:13:14.293 ‫و بعدش احساس شرمندگی و گناه می کنی 00:13:14.376 --> 00:13:17.296 ‫و صورتحساب ها سر می‌رسند، و من ... 00:13:17.379 --> 00:13:19.173 ‫این فقط یک ... چرخه بد بود. 00:13:24.345 --> 00:13:26.180 ‫میدونی، فکر کردن به گذشته عجیبه 00:13:26.263 --> 00:13:28.974 ‫اما من نمی فهمیدم که در کودکی فقیر هستیم 00:13:29.058 --> 00:13:31.101 ‫ما تحت مساعدت های دولتی ‫و کوپن‌های غذایی بودیم 00:13:31.185 --> 00:13:33.312 ‫اما این به نظر من کاملا عادی بود 00:13:33.813 --> 00:13:35.523 ‫فقر مثل اکسیژن بود. 00:13:35.606 --> 00:13:38.567 ‫همش دور و بر من بود ‫اما نمی‌توانستم آن را ببینم. 00:13:38.651 --> 00:13:40.778 ‫با اینکه اونجا بود 00:13:41.529 --> 00:13:45.866 ‫کمی بعد از تولدم، سلامت روانی ‫پدرم به خاطر اوضاع بدتر شد، 00:13:45.950 --> 00:13:48.536 ‫و زمانی که همه چیز تغییر کرد 00:13:49.036 --> 00:13:50.871 ‫می‌بینی، وقتی مامان با بابام ازدواج کرد 00:13:50.955 --> 00:13:54.667 ‫او متوجه نشد که او از افسردگی ‫شدید و اسکیزوفرنی رنج می برد 00:13:54.750 --> 00:13:57.211 ‫اما او خیلی سریع فهمید که 00:13:58.295 --> 00:14:01.966 ‫بیماری روانی بابا فقط به خاطر ‫مصرف الکل بوده 00:14:02.049 --> 00:14:06.595 ‫که باعث می‌شد بدجنس و پرخاشگر باشه ‫و کاملا غیرقابل‌پیش‌بینی 00:14:07.763 --> 00:14:11.225 ‫حدس می‌زنم سو استفاده فیزیکی ‫ از سه‌سالگی‌ام شروع شد. 00:14:11.308 --> 00:14:13.978 ‫در حقیقت، اولین خاطره من به عنوان یک کودک 00:14:14.061 --> 00:14:18.566 ‫اینه که پدرم یه سیگار روی سینه ‫ برهنه مامانم خاموش کرد 00:14:19.733 --> 00:14:24.530 ‫اوضاع از اونجا بدتر شد ‫تا اینکه بالاخره، ما فرار کردیم 00:14:25.573 --> 00:14:28.993 ‫من و مامان در ۲۰ مایلی جنوب ‫به حومه دیتون رفتیم، 00:14:29.076 --> 00:14:30.578 ‫که به نظر خوب میاد، نه؟ 00:14:30.661 --> 00:14:31.829 ‫حومه شهر 00:14:32.830 --> 00:14:34.874 ‫اما اصلا خوب نبود. 00:14:40.212 --> 00:14:42.298 ‫درست همینجا، سمت راست. 00:14:44.550 --> 00:14:47.011 ‫اون خونه سبز رو اونجا می‌بینی؟ ‫خودشه 00:14:49.805 --> 00:14:52.933 ‫آه 00:14:53.943 --> 00:14:54.960 ‫نگاش کن 00:14:55.728 --> 00:14:59.982 ‫همه چیز تخته کوب شده ‫انگار همه چی رو بهم پیچوندن 00:15:02.151 --> 00:15:04.194 ‫میخوای یه نگاهی بهش بندازی 00:15:05.029 --> 00:15:07.740 ‫ما در خانه‌ای زندگی می‌کردیم ‫که عملا از هم جدا شده بود. 00:15:07.823 --> 00:15:09.617 ‫اجاره ماهانه 200 دلار بود. 00:15:10.200 --> 00:15:12.745 ‫خانه ما همیشه بوی قوطی آبجو 00:15:12.828 --> 00:15:14.455 ‫و دود سیگار کهنه می داد 00:15:14.538 --> 00:15:15.789 ‫هنوزم میتونم بوش رو حس کنم 00:15:16.373 --> 00:15:19.543 ‫هر بار که چراغ آشپزخانه را روشن می‌کردم، ‫سوسک‌ها داشتن دست و پا میزدن 00:15:19.627 --> 00:15:21.128 ‫و هروقت که برق قطع شد 00:15:21.211 --> 00:15:24.757 ‫ما برای تلویزیون با سیم رابط ‫از همسایه برق میگرفتیم 00:15:25.674 --> 00:15:27.051 ‫این در جلو است 00:15:30.137 --> 00:15:31.221 ‫اوه، لعنتی 00:15:32.765 --> 00:15:36.143 ‫به نظر میاد صاحب داشته باشه ‫کاملا داره از هم میپاشه. 00:15:39.605 --> 00:15:43.233 ‫ وقتی اولین بار اومدیم اینجا می دونم ‫که برای کوپن غذا ثبت‌نام کردیم 00:15:43.317 --> 00:15:47.154 ‫به عنوان یک بچه، من تفاوت بین پول ‫سفید و سبزی که داشتیم رو نمیدونستم 00:15:47.237 --> 00:15:49.365 ‫چون کوپن‌های غذا ‫اسکناس های سفید بودند 00:15:49.448 --> 00:15:52.534 ‫و بعدش، می دونی ‫اسکناس سبز فقط پول بود، درسته؟ 00:15:52.618 --> 00:15:55.537 ‫اون معامله میکرد 00:15:56.872 --> 00:15:59.333 ‫اون اسکناس‌های سفید را معامله می کرد 00:16:00.376 --> 00:16:03.837 ‫با اسکناس سبز، چون برای خریدن ‫الکل شما به اسکناس سبز نیاز داری 00:16:04.505 --> 00:16:07.466 ‫و بنابراین، هر آبجو که ارزان بود می‌خرید. 00:16:07.549 --> 00:16:11.595 ‫میدونی دیگه،بطری های شراب ‫ میلواکی یا قفسه پایینی‌ها 00:16:12.721 --> 00:16:16.392 ‫من هر روز از مدرسه به خانه می آمدم ... ‫حدود شش سال داشتم. 00:16:17.059 --> 00:16:23.440 ‫هر روز مامانم را بیهوش ‫روی کاناپه پیدا میکردم 00:16:23.524 --> 00:16:25.776 ‫این اتفاق عادی بود و ... 00:16:27.945 --> 00:16:31.240 ‫احساس می‌کنم در آن زمان ‫ متوجه این موضوع نشدم، 00:16:31.323 --> 00:16:35.411 ‫ولی یه جورایی فکر کردم که ‫تقصیر منه، میدونی. 00:16:37.037 --> 00:16:40.249 ‫هر چه اوضاع واضح تر شد ، ‫مشروب خوردن مادرم بدتر شد. 00:16:40.749 --> 00:16:44.920 ‫حالا اشتباه نکنید ، مادرم آدم ‫خوب و مهربانی بود 00:16:45.004 --> 00:16:46.797 ‫و خیلی شوخ طبع بود 00:16:46.880 --> 00:16:50.676 ‫جایی در میانه مسیر او معنای ‫ زندگی خود را از دست داد 00:16:50.759 --> 00:16:53.262 ‫و من تنها راه برای شکستن ‫ چرخه را می دانستم، 00:16:53.345 --> 00:16:56.140 ‫تنها راهی که می توانم معنای ‫ گمشده اش را پیدا کنم، 00:16:56.223 --> 00:16:58.392 ‫این بود که وقتی بزرگ شدم ‫ پول زیادی بدست آورم. 00:17:01.895 --> 00:17:03.814 ‫یادمه وقتی نوجوون بودم 00:17:04.356 --> 00:17:07.067 ‫من بیشتر تابستون رو ‫برای بابام کار می‌کردم 00:17:07.151 --> 00:17:09.319 ‫نقاشی و چسباندن کاغذدیواری 00:17:09.403 --> 00:17:12.865 ‫و باید بعضی از خانه‌هایی که ‫توش کار می‌کردیم رو می‌دیدی 00:17:12.948 --> 00:17:16.201 ‫بعضی از آن‌ها باورنکردنی مجلل بودند 00:17:16.827 --> 00:17:19.038 ‫گاراژ‌های 900 متر مربعی 00:17:19.121 --> 00:17:21.040 ‫استخرهای شنا سرپوشیده، 00:17:21.123 --> 00:17:22.750 ‫سالن های بولینگ خصوصی. 00:17:23.250 --> 00:17:27.713 ‫آرزوی داشتن هیچ کدام را نداشتم ‫ولی خیلی چشمگیر بود 00:17:27.796 --> 00:17:33.469 ‫و بعد یک روز، ما شروع به کار در خانه‌ای ‫ واقعا عالی کردیم. 00:17:33.552 --> 00:17:36.305 ‫شبیه خانه‌ای چند میلیون‌دلاری نبود، 00:17:36.388 --> 00:17:39.600 ‫اما این خانه از هر خانه ای که مادر و پدر من ‫ تا به حال داشته اند ، زیباتر بود 00:17:39.683 --> 00:17:41.351 ‫دیوارهای خانه شان، 00:17:41.435 --> 00:17:44.730 ‫با چهره‌های خندان خانواده و دوستان ‫تزئین شده بود 00:17:44.813 --> 00:17:47.149 ‫که خوشبخی آن‌ها را تایید می‌کرد. 00:17:47.232 --> 00:17:51.695 ‫و وسایل‌شون تمام گوشه و کنار ‫ خونه را پُر می کرد. 00:17:52.279 --> 00:17:54.406 ‫خودم را در آنجا تصور می‌کردم. 00:17:54.490 --> 00:17:59.495 ‫فکر می‌کردم چقدر خوشحال میشم ‫ اگه یه همچین خونه ای داشته باشم 00:17:59.578 --> 00:18:01.705 ‫پُر از همه اون وسایل 00:18:02.998 --> 00:18:05.584 ‫خب، من پیش پدرم رفتم و ازش پرسیدم 00:18:05.667 --> 00:18:09.713 ‫چقدر پول لازم دارم که همچین ‫خونه ای داشته باشم؟ 00:18:10.714 --> 00:18:15.427 ‫به من نگاه کرد و گفت: " پسرم، اگر شما ‫50.000 دلار در سال درآمد داشته باشید، 00:18:15.928 --> 00:18:18.806 ‫شما احتمالا استطاعت چنین جایی را دارید." 00:18:19.306 --> 00:18:22.768 ‫پس این به معیار من تبدیل شد. 50.000 دلار. 00:18:23.894 --> 00:18:26.396 ‫بعد، در طول سال آخر دبیرستان، 00:18:26.897 --> 00:18:30.943 ‫من و جاش تو سالن غذا خوری ‫تنها نشسته بودیم 00:18:31.026 --> 00:18:31.902 ‫و صحبت کردیم 00:18:31.985 --> 00:18:35.614 ‫در مورد آنچه که قرار بود بعد از ‫فارغ‌التحصیلی انجام دهیم. 00:18:35.697 --> 00:18:38.242 ‫من به او گفتم، " نمی‌دانم ‫چکار می‌خواهم بکنم، 00:18:38.325 --> 00:18:43.163 ‫اما اگر بتوانم راهی برای کسب ‫ ۵۰۰۰۰ دلار در سال پیدا کنم، 00:18:43.664 --> 00:18:45.249 ‫می‌دانم که خوشحال خواهم شد." 00:18:46.250 --> 00:18:49.545 ‫پس این همان کاری است که انجام دادم. ‫جاش هم رفت و این کار را کرد. 00:18:49.628 --> 00:18:53.423 ‫ما فروشنده شدیم و شروع به ‫کسب 50 هزار دلار شدیم 00:18:54.383 --> 00:18:55.759 ‫اما یه چیزی اشتباه پیش رفت 00:18:55.843 --> 00:18:58.804 ‫من خوشحال نبودم،مجبور شدم ‫برگردم به نقشه ها و برنامه ریزی‌هام 00:18:58.887 --> 00:19:01.974 ‫و خوشبختانه فهمیدم چه اتفاقی افتاده 00:19:02.683 --> 00:19:05.394 ‫فراموش کردم تَوَرُم را در نظر بگیرم 00:19:06.645 --> 00:19:07.813 ‫واسه همین با خودم فکر کردم 00:19:07.896 --> 00:19:11.483 ‫خوب، شاید شادی در ۶۵،۰۰۰ دلار در سال باشد 00:19:11.567 --> 00:19:13.277 ‫یا شاید ۹۰،۰۰۰ 00:19:13.360 --> 00:19:15.696 ‫یا شاید در شش رقم 00:19:15.779 --> 00:19:19.366 ‫یا داشتن یه مشت خرت و پرت 00:19:19.449 --> 00:19:21.702 ‫شاید این خوشحالی بود. 00:19:21.785 --> 00:19:23.453 ‫هر سعادتی که بود، 00:19:23.954 --> 00:19:28.542 ‫می‌دانستم، وقتی به آنجا برسم، ‫بالاخره احساس آزادی می‌کردم. 00:19:29.501 --> 00:19:33.839 ‫من اتومبیل‌های جدید، لوازم الکترونیکی، ‫و کمدهایی پر از لباس‌های گران‌ قیمت خریدم. 00:19:33.922 --> 00:19:36.717 ‫من دکوراسیون و وسایل خانه گران قیمتی خریدم، 00:19:36.800 --> 00:19:39.428 ‫و من همیشه آخرین مدل گجت‌ها رو داشتم 00:19:39.511 --> 00:19:43.390 ‫و زمانی که پول کافی در بانک نبود، ‫هزینه غذاهای گرانقیمت، 00:19:43.473 --> 00:19:47.477 ‫نوشیدن‌های نوبتی و مرخصی‌های احمقانه ‫را با کارت‌های اعتباری پرداخت میکردم 00:19:48.103 --> 00:19:53.525 ‫وقتی پول بیشتری بدست آوردم،پول بیشتری خرج کردم ‫همه‌اش به دنبال خوشبختی بودم 00:19:53.609 --> 00:19:56.486 ‫همه‌اش به دنبال رویای آمریکایی بودم 00:19:58.113 --> 00:19:59.656 ‫چیزی که به نظرم بی‌نظیره 00:19:59.740 --> 00:20:03.118 ‫اینکه وقتی شما مُهاجریند، رویای آمریکایی ‫هنوز چیز خوبیه 00:20:03.202 --> 00:20:05.913 ‫به نظرم تنها این افراد هستند ‫که در رویای آمریکایی رشد کرده‌اند. 00:20:05.996 --> 00:20:07.539 ‫افرادی که دیگه براش ارزش قائل نیستند 00:20:07.623 --> 00:20:09.249 ‫چون تبدیل به کابوس آمریکایی شده 00:20:09.333 --> 00:20:13.545 ‫مردم آمریکا بیشتر از تقریبا ‫هر کشور صنعتی کار می‌کنند، 00:20:13.629 --> 00:20:17.466 ‫بسته به اینکه به کدام اطلاعات نگاه می‌کنید، ‫ اما ما ساعت‌های طولانی کار می‌کنیم. 00:20:17.549 --> 00:20:21.220 ‫ما ساعت‌های طولانی کار می‌کنیم ‫همانطور که در جوامع فئودالی کار می‌کردند. 00:20:21.303 --> 00:20:23.847 ‫ما مرخصی‌های کوتاهی داریم 00:20:23.931 --> 00:20:26.183 ‫نیمی از کشور حتی دو هفته مرخصی هم نمی‌گیرد. 00:20:26.266 --> 00:20:28.560 ‫ما بیشتر از قبل در حال رفت و آمد هستیم، 00:20:28.644 --> 00:20:32.814 ‫ما بیشتر از قبل، تنها در مقابل ‫صفحات نمایش وقت می گذرانیم 00:20:32.898 --> 00:20:36.235 ‫ما در حال از دست دادن چیزهایی هستیم ‫ که ما را خوشحال می‌کند 00:20:36.318 --> 00:20:38.487 ‫و جامعه را امن‌تر و ایمن‌تر می‌سازد، 00:20:38.570 --> 00:20:39.863 ‫این یک جامعه است. 00:20:40.364 --> 00:20:41.865 ‫ما داریم از دستشون میدیم 00:20:41.949 --> 00:20:45.244 ‫و آن زمان را با کار و خریدن چیزهای ‫بیشتر عوض میکنیم 00:20:46.119 --> 00:20:50.874 ‫چیزی که تو در زندگیت نمی خوای ‫افق بی‌پایان آرزوست 00:20:50.958 --> 00:20:53.460 ‫فقط به کمی بیشتر از این نیاز دارم، ‫یا کمی بیشتر از آن 00:20:53.543 --> 00:20:55.879 ‫من به موفقیت بیشتر، درآمد بیشتر، ‫ ثروت بیشتر نیاز دارم، 00:20:55.963 --> 00:21:00.592 ‫یه خونه بزرگ‌تر، ماشین بزرگ‌تر، بزرگ‌تر از این، ‫چون این فقط یک سوراخ سیاه بی‌پایان ست. 00:21:00.676 --> 00:21:03.303 ‫وقتی همه چیزهایی که می‌خواهیم ‫ را به دست آوردیم، 00:21:03.387 --> 00:21:08.225 ‫ما در پیش‌بینی‌ این که چقدر ‫خوشحال می‌شویم، اشتباه میکنیم، 00:21:08.308 --> 00:21:10.727 ‫چون مغز اون چیزا را عادی می کنه. 00:21:10.811 --> 00:21:13.230 ‫بعد از چند ماه، شما آن را عادی می‌کنید، 00:21:13.313 --> 00:21:15.899 ‫و تو میگی، خیلی خب، اون موقع عالی بود 00:21:15.983 --> 00:21:19.319 ‫اما حالا من یک مجموعه آرزوی جدید، ‫یک مجموعه رویای جدید دارم 00:21:19.403 --> 00:21:21.571 ‫و اونچه که امروز سقف است 00:21:21.655 --> 00:21:25.993 ‫به طبقه کف تبدیل میشه ‫برای سطح جدیدی که میخوای بهش برسی 00:21:26.076 --> 00:21:29.913 ‫و بنابراین، آنچه رویای آمریکایی است ‫ این حس آزادی است. 00:21:29.997 --> 00:21:33.250 ‫حالا اینو از کجا گیر آوردی؟ ‫فقط با جمع کردن پول بیشتر؟ 00:21:33.333 --> 00:21:34.251 ‫نه، این جوابگو نیست 00:21:34.876 --> 00:21:36.920 ‫نه تا وقتی چیزای بیشتری جمع کنی 00:21:37.546 --> 00:21:40.507 ‫با پول بیشتر، ‫چون تو هنوز گیجی 00:21:40.590 --> 00:21:43.385 ‫تو فقط یه صفر به حماقت خودت اضافه کردی 00:21:43.468 --> 00:21:48.807 ‫و چیزی که شما از این اتفاق باید یاد بگیرید ‫اینکه، تنها به آنچه که لازمه متعهد باشید 00:21:48.890 --> 00:21:52.269 ‫تا بتوانید یک سِپَر به دور زندگی ‫خود ایجاد کنید 00:21:52.352 --> 00:21:54.855 ‫و این استقلال را در جایی ایجاد کنید ‫ که پس انداز کافی داشته باشید 00:21:54.938 --> 00:21:58.066 ‫که در صورت لزوم بگویید: ‫"این کار را ولش کن، من پولش را درآوردم" 00:21:58.150 --> 00:22:00.652 ‫تو یه مُشت بدهی نداری ‫که روی سرت خراب شه 00:22:00.736 --> 00:22:03.613 ‫چیزهایی را می‌خرید که واقعا ‫به آن نیاز ندارید 00:22:03.697 --> 00:22:05.490 ‫با پولی که در واقع ندارید 00:22:05.574 --> 00:22:07.576 ‫برای تحت‌تاثیر قرار دادن افرادی که تو ‫ اصلا دوستشون نداری. 00:22:07.659 --> 00:22:10.996 ‫و بنابراین، شما با اینکار استقلال ‫خود را از دست داده‌اید، 00:22:11.079 --> 00:22:13.123 ‫تو آزادی خودت را از دست دادی 00:22:13.999 --> 00:22:16.626 ‫در ازای یه سری خرت و پرت 00:22:16.710 --> 00:22:19.921 ‫که در حراج سال آینده هیچ ‫ارزشی نخواهد داشت. 00:22:20.005 --> 00:22:24.009 ‫شما تقریباً پشیمانی بعد‌ از خرید ‫و همچنین بحران قماربازی خواهید داشت 00:22:24.092 --> 00:22:26.428 ‫جایی که برای اون چیز قمار کردی ‫و حالا اون را داریش 00:22:26.511 --> 00:22:29.431 ‫آیا می خواهید آن را رها کنید ‫حتی اگر باعث ناراحتی شما شود؟ 00:22:29.931 --> 00:22:32.100 ‫پس به نظرم یه بخشی از روند کار ‫برای همه ما این باشه که 00:22:32.184 --> 00:22:35.145 ‫مطمئن شویم به دنبال چیزی هستیم ‫که واقعاً میخواهیم 00:22:35.228 --> 00:22:38.273 ‫و زمانی که چیزی داریم صادقانه ‫ارزیابی کنیم که، 00:22:38.357 --> 00:22:41.777 ‫این چیزیست که برای معرفی زندگیم می‌خواهم؟ ‫آیا واقعاً میخواهم این چیز را نگه دارم؟ 00:22:44.738 --> 00:22:48.367 ‫دنبال کردن رویای آمریکایی، برای من ‫بسیار گران تمام شد. 00:22:48.450 --> 00:22:53.246 ‫زندگی‌ام مملو از استرس و اضطراب ‫و نارضایتی بود. 00:22:53.872 --> 00:22:57.501 ‫به نقطه‌ای در زندگی رسیدم ‫ که نمی‌دانستم چه چیز مهم است. 00:22:57.584 --> 00:22:59.086 ‫اما یک چیز روشن بود. 00:22:59.586 --> 00:23:03.465 ‫من یک خلا بزرگ در زندگی ام داشتم 00:23:03.548 --> 00:23:09.221 ‫بنابراین سعی کردم آن خلا را مثل بسیاری ‫ از مردم با خرت و پرت پُر کنم. 00:23:09.888 --> 00:23:13.975 ‫من ۶۰، ۷۰ و گاهی ۸۰ ساعت ‫ در هفته کار میکردم 00:23:14.059 --> 00:23:17.396 ‫قسمتی از مهم‌ترین جنبه‌های ‫ زندگی‌ام را فراموش کردم. 00:23:17.479 --> 00:23:21.066 ‫به سختی در مورد سلامتی ‫و روابط خودم فکر می کردم 00:23:21.149 --> 00:23:23.193 ‫یا چیزهایی که مورد علاقه‌ام بودن 00:23:23.276 --> 00:23:25.362 ‫من برای حقوق زندگی میکردم 00:23:25.445 --> 00:23:27.322 ‫فقط برای حقوق زندگی میکردم 00:23:27.406 --> 00:23:29.032 ‫فقط برای چیزها زندگی میکردم 00:23:30.534 --> 00:23:33.161 ‫اینگونه بود که کارتهای اعتباری‌ به سمت ‫پرداخت هزینه‌های 00:23:33.245 --> 00:23:34.913 ‫بی ملاحظه منحرف شده بود 00:23:34.996 --> 00:23:40.335 ‫به سمت بدهی بیشتر برای حفظ سبک زندگی ‫ که ازش لذت نمی بردم 00:23:41.002 --> 00:23:44.506 ‫من همه چیز داشتم، برای پر کردن ‫هر گوشه‌ی زندگی مصرف‌‌گرایانه‌ام 00:23:44.589 --> 00:23:49.594 ‫تلویزیون های غول پیکر، ظروف چینی، ‫لوازم خانگی از فولاد ضد زنگ 00:23:49.678 --> 00:23:53.932 ‫میزهای مرمر،ساعتهای گران قیمت، ‫ کت و شلوارهای متناسب 00:23:54.015 --> 00:23:57.978 ‫و بیشتر و بیشتر و بیشتر. 00:23:59.271 --> 00:24:03.733 ‫سپس، در اواخر سال ۲۰۰۸، ‫ در واقع دو روز قبل از کریسمس بود، 00:24:04.276 --> 00:24:05.610 ‫مامانم بهم زنگ زد 00:24:06.528 --> 00:24:08.947 ‫او اوایل همان سال به فلوریدا ‫نقل‌مکان کرده بود. 00:24:09.030 --> 00:24:11.741 ‫تا سرانجام در تامین اجتماعی بازنشسته شود. 00:24:12.409 --> 00:24:18.081 ‫اما در بیست و سوم دسامبر متوجه شد ‫که او سرطان ریه در مرحله چهارم دارد. 00:24:19.916 --> 00:24:22.419 ‫و در کم‌تر از یک سال، اون از دنیا رفت 00:24:23.587 --> 00:24:26.381 ‫من آن سال در فلوریدا وقت زیادی ‫را با مامان گذراندم. 00:24:26.465 --> 00:24:30.343 ‫همانطور که او با شیمی درمانی و ‫پرتو درمانی مبارزه می کرد. 00:24:30.427 --> 00:24:33.972 ‫اما وقتی فوت کرد متوجه شدم ‫ که باید برای آخرین بار ببینمش 00:24:34.681 --> 00:24:37.309 ‫و این دفعه، برای رسیدگی به وسایلش بود 00:24:38.310 --> 00:24:42.439 ‫بنابراین من از دیتون، اوهایو، به پایین ‫ساحل سنت پیت در فلوریدا پرواز کردم. 00:24:43.106 --> 00:24:45.192 ‫وقتی رسیدم، می دونی چی پیدا کردم؟ 00:24:57.662 --> 00:24:58.580 ‫خرت و پرت 00:24:59.080 --> 00:25:03.668 ‫به اندازه سه خانه خرت و پرت داخل آپارتمان ‫کوچک تک خوابه مادرم بود 00:25:03.752 --> 00:25:06.087 ‫نه اینکه مامان یه آشغال جمع کن باشه 00:25:06.171 --> 00:25:08.924 ‫منظورم اینکه من هیچ گربه مرده‌ای ‫ تو فریزر پیدا نکردم 00:25:09.633 --> 00:25:11.551 ‫ولی اون خیلی چیزا داشت 00:25:12.135 --> 00:25:14.638 ‫به اندازه 65 سال انباشتگی 00:25:14.721 --> 00:25:16.681 ‫میدونی متوسط وسایل یه خانواده آمریکایی 00:25:16.765 --> 00:25:19.184 ‫بیش از ۳۰۰.۰۰۰ قلم است؟ 00:25:19.601 --> 00:25:21.019 ‫300,000! 00:25:21.520 --> 00:25:25.649 ‫فقط یه نگاه به یه زیرزمین ‫یا زیر شیروونی یا گاراژ بنداز 00:25:25.732 --> 00:25:26.608 ‫چی می‌بینی؟ 00:25:26.691 --> 00:25:29.819 ‫کالاهای ورزشی استفاده‌نشده، تجهیزات ورزشی، 00:25:29.903 --> 00:25:32.948 ‫لوازم اردو، تزئینات تعطیلات، 00:25:33.031 --> 00:25:35.909 ‫ابزار موسیقی، قطعات یدکی، 00:25:35.992 --> 00:25:37.911 ‫لوازم الکترونیکی قدیمی، 00:25:37.994 --> 00:25:41.414 ‫سیم‌های متفرقه و کابل‌های مختلف، 00:25:41.498 --> 00:25:45.043 ‫مجلات و نوارهای کاست ، ‫و دیسک های فشرده، 00:25:45.126 --> 00:25:48.004 ‫چوب کوتاه و دستگیره ، خرده ریز ، 00:25:48.088 --> 00:25:51.132 ‫و همه چیزهایی که فراموش کرده بودیم ‫حتی صاحب آن هستیم 00:25:51.216 --> 00:25:57.013 ‫جعبه‌ها و صندوق‌ها ‫و اتاقهایی مملو از وسایل 00:25:58.223 --> 00:26:01.768 ‫ما خیلی چیز داشتیم، خیلی چیز 00:26:01.851 --> 00:26:03.979 ‫کمد من خارج از کنترل بود 00:26:04.062 --> 00:26:07.649 ‫من کمدم پر از لباس بود ‫کشو‌هام پُر از لباس بود 00:26:07.732 --> 00:26:10.652 ‫تجهیزات عکاسی ، تجهیزات دوچرخه سواری 00:26:10.735 --> 00:26:12.571 ‫محصولات مراقبت از پوست، محصولات زیبایی. 00:26:12.654 --> 00:26:14.447 ‫کفش‌ها، کیف‌ها 00:26:14.531 --> 00:26:16.700 ‫من کمد رو باز می‌کردم و همه چیز خراب می‌شد 00:26:16.783 --> 00:26:19.244 ‫نمیدونم چرا، ولی من ‫سه‌تا کفش فوتبال داشتم 00:26:19.327 --> 00:26:22.163 ‫با اینکه من اصلاً فوتبال بازی نمی‌کنم 00:26:22.247 --> 00:26:25.125 ‫می دونی، چیزایی که مردم ‫در طول سال‌ها بهم داده بودن 00:26:25.208 --> 00:26:27.919 ‫چه کارت بودن یا اشیاء 00:26:28.003 --> 00:26:31.298 ‫یا نشانه هایی که از رویدادهای مختلفی ‫ که رفته بودیم ، نگه داشته بودم. 00:26:31.381 --> 00:26:34.551 ‫اما این یک چرخه بی پایان بود 00:26:34.634 --> 00:26:36.595 ‫من به این نیازدارم، من به آن نیاز دارم 00:26:37.345 --> 00:26:39.139 ‫خرید چیزهایی که فکر می‌کنیم 00:26:39.222 --> 00:26:42.100 ‫راه‌حل مشکلات ماست، آسان است. 00:26:42.183 --> 00:26:46.187 ‫یادمه وقتی بچه داشتم ‫واقعا دلم می‌خواست اونا خوب بخوابند 00:26:46.271 --> 00:26:50.442 ‫و فکر کردم که فقط به یه وسایل خواب ‫ عالی احتیاج دارم تا این اتفاق بیفته 00:26:50.525 --> 00:26:53.069 ‫برای همین من چهار نوع مختلف قُنداق داشتم، 00:26:53.153 --> 00:26:55.780 ‫انواع مختلفی از وسایل خواب زیپ دار. 00:26:55.864 --> 00:26:59.451 ‫گر شما به سایت آمازون بروید، می‌توانید ‫ببینید که دوجین ازشون وجود دارد. 00:26:59.534 --> 00:27:03.330 ‫انواع مختلفی از مکانیزم‌ها برای ‫ خواباندن نوزادان وجود دارد. 00:27:03.413 --> 00:27:05.498 ‫تجهیزاتی که می‌توانید بخرید. 00:27:05.582 --> 00:27:10.712 ‫اما واقعیت این است که ‫خواباندن نوزادان واقعا سخت است، 00:27:10.795 --> 00:27:15.425 ‫و ما میتونیم در تله تلاش برای خریدن راهکاری ‫برای برون رفت از این شرایط سخت بیفتیم 00:27:15.508 --> 00:27:19.304 ‫و اینکه … اغلب آنها بسیار موفق و ‫بسیار گران هم نیستند. 00:27:19.387 --> 00:27:22.515 ‫من فکر می‌کنم بهترین راه برای دانستن ‫ اینکه آیا شما چیزهای زیادی دارید یا نه 00:27:22.599 --> 00:27:25.852 ‫این نیست که صبر کنیم ببینیم آیا شما برای ‫ نگه داشتن آن‌ها اتاق کم میآورید یا نه 00:27:25.935 --> 00:27:30.231 ‫بلکه از خود می‌پرسید که آیا ‫ آن‌ها به درد میخورند یا نه 00:27:30.315 --> 00:27:32.609 ‫وقتی که به دردتان نخوردن ‫باهاشون چیکار میکنید 00:27:32.692 --> 00:27:35.862 ‫حتی اگر فقط یک چیز داشته باشی، ‫ باز هم چیزهای زیادی داری 00:27:35.945 --> 00:27:40.784 ‫دلیل اینکه ما افسرده و خالی هستیم ‫اینکه چیزهای زیادی داریم 00:27:41.534 --> 00:27:45.413 ‫اینکه اگر چیزهای اشتباه را بیشتر کنی، ‫ کمتر میشی، 00:27:45.497 --> 00:27:47.999 ‫چیزهای عمیق‌تری وجود دارد ‫که ما را به هم پیوند دهد. 00:27:48.083 --> 00:27:50.210 ‫نیاز ما به معنا، نیاز ما به پیشرفت، 00:27:50.293 --> 00:27:52.003 ‫نیاز ما به صمیمیت . 00:27:52.629 --> 00:27:55.131 ‫دلیل قدرتمند بودن پیام مینیمالیسم 00:27:55.215 --> 00:27:59.052 ‫اینکه ما روی همه‌ی چیزهای غلط ‫در حال افراط هستیم، 00:27:59.594 --> 00:28:03.098 ‫و ما در حال مرگ از گرسنگی برای چیزهایی ‫ هستیم که واقعا مهم هستند. 00:28:06.976 --> 00:28:10.438 ‫البته، بیشتر ما احتکار کننده نیستیم ‫درسته؟ 00:28:11.856 --> 00:28:12.941 ‫نه 00:28:13.024 --> 00:28:14.943 ‫ما فقط چیزهای زیادی نگه می‌داریم. 00:28:15.026 --> 00:28:17.445 ‫ما یک عمر خاطرات جمع‌آوری‌شده ‫را نگه میداریم 00:28:18.071 --> 00:28:22.200 ‫می‌دانم که مامان واقعا این کار را کرده و ‫من اصلا نمی‌دانستم با آنها باید چه کنم. 00:28:25.161 --> 00:28:27.580 ‫پس من کاری را کردم که هر ‫ پسر خوبی انجام میده 00:28:29.040 --> 00:28:29.958 ‫من به U-Haul زنگ زدم ‫(شرکت حمل بار) 00:28:30.709 --> 00:28:33.628 ‫من به حمل بار زنگ زدم و ازشون ‫ بزرگترین کامیون‌شون را خواستم 00:28:33.712 --> 00:28:36.548 ‫در واقع مجبور شدم یک روز بیشتر ‫صبر کنم چون خیلی بزرگ می‌خواستم 00:28:36.631 --> 00:28:39.175 ‫تا زمانی که کامیون 8 متری در دسترس باشد 00:28:39.259 --> 00:28:42.721 ‫در همان حال که منتظر رسیدن کامیون بودم، ‫چند تا از دوستان مادرم را دعوت کردم. 00:28:42.804 --> 00:28:44.597 ‫تا به من در مرتب کردن وسایلش کمک کنند 00:28:44.681 --> 00:28:49.728 ‫منظورم اینه که چیزای زیادی وجود داشت ‫ که به تنهایی قابل انجام نبود 00:28:50.395 --> 00:28:53.440 ‫اتاق نشیمن او پر از مبل‌های عتیقه بود، 00:28:53.523 --> 00:28:55.108 ‫و نقاشی‌های قدیمی، 00:28:55.191 --> 00:28:57.777 ‫و رومیزی‌های ابریشمی بیشتر از ‫آنچه میتونم حساب کنم 00:28:57.861 --> 00:28:59.320 ‫و آشپزخانه اش پر بود 00:28:59.404 --> 00:29:01.698 ‫با صدها بشقاب، ‫و فنجان ها، و کاسه ها ، 00:29:01.781 --> 00:29:03.992 ‫و یه سری وسایل بد 00:29:04.075 --> 00:29:06.494 ‫و حمام هم پر شده بود. 00:29:06.578 --> 00:29:10.498 ‫با انبوهی لوازم آرایش، ‫کرم ضد آفتاب و محصولات بهداشتی 00:29:10.582 --> 00:29:13.001 ‫که میشد باهاش یه کار ‫زیبایی کوچک راه انداخت 00:29:13.084 --> 00:29:16.588 ‫و به نظر میومد با یکی از کمدهاش ‫یه هتل رو اداره می‌کرده 00:29:16.671 --> 00:29:19.799 ‫که با حوله های حمام نامناسب پر شده بود ، 00:29:19.883 --> 00:29:21.926 ‫حوله ساحلی و حوله خشک کردن ظروف 00:29:22.010 --> 00:29:24.429 ‫دیگه از اتاق خواب مامان براتون نگم! 00:29:24.512 --> 00:29:29.267 ‫منظورم اینکه، چرا مامان ۱۴ تا کت ‫زمستونی تو کمد اتاقش گذاشته بود؟ 00:29:29.809 --> 00:29:33.271 ‫یالا، آخه اون تو ساحل سنت پیت زندگی می‌کرد 00:29:35.732 --> 00:29:40.361 ‫به هر حال، من داشتم تلاش می‌کردم ‫ تمام وسایل مامان رو جمع کنم 00:29:40.445 --> 00:29:42.906 ‫وقتی که زیر تختش رو نگاه کردم 00:29:47.535 --> 00:29:51.623 ‫من متوجه این چهار جعبه شدم، ‫جعبه‌های کاغذ چاپگر قدیمی، 00:29:51.706 --> 00:29:52.707 ‫یه جورایی سنگینه 00:29:52.791 --> 00:29:55.084 ‫با مقدار زیادی نوار چسب بسته شده 00:29:56.002 --> 00:29:57.670 ‫متوجه شدم که هر جعبه برچسب خورده 00:29:57.754 --> 00:30:00.757 ‫که فقط یه شماره روی اون طرف ‫با ماژیک سیاه نوشته شده 00:30:01.883 --> 00:30:02.926 ‫و من اونجا ایستادم 00:30:03.760 --> 00:30:04.677 ‫به پایین نگاه کردم 00:30:05.887 --> 00:30:09.224 ‫حیران بودم که چه چیزی ممکن است ‫داخل آن جعبه‌ها باشد. 00:30:14.020 --> 00:30:16.856 ‫معلوم شد که آنها تکالیف دبستان من بوده. 00:30:17.690 --> 00:30:19.776 ‫از کلاس اول تا چهارم 00:30:20.819 --> 00:30:23.321 ‫وقتی جعبه‌ها رو باز میکردم ‫کنجکاوی‌ام بیشتر می شد 00:30:23.404 --> 00:30:27.325 ‫و با خودم گفتم: چرا مامان اون همه ‫تکالیف مسخره را نگه داشته بود؟ 00:30:28.076 --> 00:30:31.704 ‫اما سریع یادم افتاد و همه چیز روشن بود 00:30:34.582 --> 00:30:37.460 ‫مامان تکه‌ای از من رو نگه داشته بود 00:30:38.044 --> 00:30:41.589 ‫مامان همه خاطرات را داخل ‫ جعبه‌ها نگه داشته بود 00:30:41.673 --> 00:30:42.799 ‫اما یه لحظه صبر کن 00:30:42.882 --> 00:30:45.760 ‫این جعبه‌ها بیش از دو دهه بسته شده‌بودند. 00:30:45.844 --> 00:30:50.849 ‫واضح بود که مامان به هیچ کدوم از خاطرات ‫داخل اون جعبه‌ها دست نزده 00:30:50.932 --> 00:30:54.394 ‫که به من کمک کرد تا برای اولین بار ‫چیز مهمی را درک کنم. 00:30:55.520 --> 00:30:58.231 ‫خاطرات ما در چیزهای ما نیست. 00:30:59.315 --> 00:31:01.317 ‫خاطرات ما در درون ما هستند. 00:31:01.401 --> 00:31:03.736 ‫می بینی، نیازی نبود مامان اون ‫جعبه ها را نگه داره 00:31:03.820 --> 00:31:05.238 ‫تا یه تیکه از من رو نگه داره 00:31:05.905 --> 00:31:07.699 ‫من هیچ وقت داخل اون جعبه‌ها نبودم 00:31:08.533 --> 00:31:12.412 ‫اما وقتی اطراف آپارتمانش رو گشتم، ‫به همه وسایلش نگاه کردم 00:31:12.495 --> 00:31:15.623 ‫و فهمیدم که دارم آماده میشم ‫که همین کار بکنم 00:31:15.707 --> 00:31:17.458 ‫اگه با خودم روراست باشم 00:31:17.542 --> 00:31:20.503 ‫من خودخواهانه بیشتر وسایل ‫مامان رو می‌خواستم 00:31:20.587 --> 00:31:23.172 ‫با اینکه هیچ ارزشی برایم نداشتن 00:31:23.256 --> 00:31:25.425 ‫همان طور که تا ابد اونجا بودن 00:31:25.508 --> 00:31:27.468 ‫اما حقیقت اینه که، با رها کردنشون 00:31:27.552 --> 00:31:29.929 ‫متوجه شدم که می‌توانم به زندگی ‫دیگران ارزش اضافه کنم. 00:31:30.013 --> 00:31:34.601 ‫من بیشتر چیزهای او را به دوستانش ‫و خیریه‌های محلی اهدا کردم، 00:31:34.684 --> 00:31:37.478 ‫چیزهایی برای خانه جدید پیدا کردم 00:31:37.562 --> 00:31:39.439 ‫و چندتاش را هم میتونستم بفروشم 00:31:39.522 --> 00:31:42.233 ‫پولش را هم تونستم به ‫ دو موسسه خیریه اهدا کنم 00:31:42.317 --> 00:31:45.278 ‫که به مامان در شیمی‌درمانی و ‫پرتودرمانی کمک کرده بودن 00:31:46.195 --> 00:31:51.034 ‫فهمیدم که میتونم ‫خیلی بیشتر کمک کنم 00:31:51.117 --> 00:31:53.119 ‫اگه که بخوام، رهاشون کنم 00:31:54.871 --> 00:31:56.497 ‫وقتی بالاخره به اوهایو برگشتم، 00:31:56.581 --> 00:31:59.918 ‫با یه مشت چیزای احساسی برگشتم 00:32:00.001 --> 00:32:02.670 ‫یک نقاشی قدیمی، چندتا عکس، 00:32:02.754 --> 00:32:04.589 ‫شاید یکی یا دوتا رومیزی 00:32:04.672 --> 00:32:08.009 ‫که بهم کمک کرد تا درک کنم که ‫با داشتن موارد احساسی کم‌تر، 00:32:08.092 --> 00:32:11.304 ‫ما می توانیم از اون موارد احساسی ‫لذت بیشتری ببریم. 00:32:11.387 --> 00:32:14.265 ‫اون چندتایی که نگه داشتم ‫برام ارزش بیشتری داره 00:32:14.349 --> 00:32:18.561 ‫که حتی حاضرم به جاش ده‌ها ‫یا صدها چیز بی ارزش را بندازم تو آب 00:32:18.645 --> 00:32:22.732 ‫سرانجام، مجبور شدم چیزی ‫را که سنگینم میکرد، رها کنم 00:32:22.815 --> 00:32:24.233 ‫قبل از اینکه بتونم ادامه بدم 00:32:24.776 --> 00:32:25.693 ‫که حرکت کنم 00:32:26.569 --> 00:32:29.572 ‫مجبور شدم یه لیست از ‫ زندگی خودم تهیه کنم 00:32:31.741 --> 00:32:35.078 ‫که معلوم شد من یه زندگی ‫سازمان‌یافته دارم 00:32:35.662 --> 00:32:38.748 ‫اما در واقع من فقط یک احتکار کننده ‫منظم بودم. 00:32:38.831 --> 00:32:40.792 ‫و اگه به زیر سطحش نگاه می کردید، 00:32:40.875 --> 00:32:43.878 ‫شما می‌توانستید یک عمر مصرف ‫بی‌حساب پیدا کنید. 00:32:44.504 --> 00:32:46.297 ‫همچنان که شرکت‌ها به نوآوری ادامه می‌دهند، 00:32:46.381 --> 00:32:49.592 ‫توانایی ما برای نشان دادن خودداری ‫بیش از پیش دشوار شده‌است. 00:32:49.676 --> 00:32:50.885 ‫نیروی کار خارجی 00:32:50.969 --> 00:32:54.597 ‫همراه با پیشرفت‌ها در حمل و نقل، ‫تولید و تدارکات 00:32:54.681 --> 00:32:58.226 ‫هزینه محصولات مصرفی را به میزان بسیار ‫کاهش داده‌است. 00:32:58.309 --> 00:33:01.980 ‫و حالا، با یک کلیک روی خرید، ‫همون روز تحویل بگیر، 00:33:02.063 --> 00:33:04.857 ‫و جامعه‌ای که بدهی کارت اعتباری ‫چیزی عادی شده است، 00:33:04.941 --> 00:33:06.901 ‫ما افتادیم تو گودالی که خودمون کندیم 00:33:07.694 --> 00:33:10.905 ‫بطور میانگین هر آمریکایی، چهار ‫کارت اعتباری در کیف پولش داره 00:33:10.989 --> 00:33:13.992 ‫و میانگین بدهی کارت اعتباری ‫برای خانواده‌های بدهکار 00:33:14.075 --> 00:33:16.661 ‫بیشتر از ۱۶۰۰۰ دلار است. 00:33:16.744 --> 00:33:20.915 ‫هر ساله هزینه بیشتری برای کفش، ‫ جواهرات و ساعت خرج می کنیم 00:33:20.999 --> 00:33:22.667 ‫تا آموزش عالی. 00:33:23.376 --> 00:33:26.629 ‫یادمه وقتی بچه بودم یه چیزی به اسم "layaway" بود 00:33:26.713 --> 00:33:29.465 ‫ما میرفتیم فروشگاه و لباسای ‫مدرسه مون رو انتخاب می‌کردیم 00:33:29.549 --> 00:33:30.967 ‫و مامانم اونا رو روی "layaway" می گذاشت 00:33:31.050 --> 00:33:34.429 ‫به این معنی که هفته‌ای یکبار برای چند هفته‌ ‫میرفت اونجا و پولش را میداد 00:33:34.512 --> 00:33:37.432 ‫تا زمانی که همه پول را پرداخت کرد. 00:33:37.515 --> 00:33:39.434 ‫می‌تونستیم همه چیز را به خانه بیاوریم. 00:33:39.517 --> 00:33:42.687 ‫این مفهوم اکنون وجود ندارد. ‫ اگر شما این چیزها را می‌خواهید، 00:33:42.770 --> 00:33:44.939 ‫کارت اعتباری را بذار و همین الان بردار بیار. 00:33:45.023 --> 00:33:48.484 ‫و به نظرم تغییر عملکرد در روش خریدمون 00:33:48.568 --> 00:33:51.738 ‫در انتظارات ما تفاوت ایجاد کرده‌. 00:33:51.821 --> 00:33:54.574 ‫و نوعی حس استحقاق در مورد ‫آنچه که باید داشته باشیم، 00:33:54.657 --> 00:33:57.994 ‫و زمانی که باید آن را داشته باشیم، ‫و اگر ما باید منتظر آن باشیم. 00:33:58.077 --> 00:34:02.373 ‫متاسفانه، آمریکا به طور فزاینده‌ای ‫از نظر احساسی نابالغ شده‌است. 00:34:02.457 --> 00:34:04.876 ‫من میخوامش و الان هم میخوامش 00:34:04.959 --> 00:34:07.128 ‫و من لایق این هستم چون نفس میکشم 00:34:07.754 --> 00:34:10.339 ‫این یک کودک چهار ساله ‫در راهروی چی پُف است 00:34:10.423 --> 00:34:12.633 ‫در حالی که غش می‌کرد، ‫چون نمی تونه چی پُف داشته باشه 00:34:13.426 --> 00:34:16.888 ‫در حالی که من دارم با یک زن ‫یا مرد 54 ساله صحبت میکنم 00:34:16.971 --> 00:34:19.265 ‫چون اون نمی تونه این چیز ‫کوچکی رو که میخواد بخره 00:34:19.348 --> 00:34:21.267 ‫چون اون پول نداره. 00:34:21.350 --> 00:34:25.354 ‫حدس بزن چی شده؟ تو هرگز پول ‫نداری برای هر چیزی که بخواهی 00:34:26.105 --> 00:34:29.942 ‫نوعی از بدهی که بیش‌ترین مشکلات ‫را در جامعه ما ایجاد می‌کند 00:34:30.026 --> 00:34:34.072 ‫بخاطر حس نیاز به حفظ ظاهر است 00:34:34.155 --> 00:34:40.286 ‫گذاشتن بار اضافی بر روی ‫خودتان برای نوعی ظاهر سازی 00:34:40.369 --> 00:34:43.414 ‫اگر توانایی خرید BMW را ندارم، 00:34:43.498 --> 00:34:46.626 ‫اما قرض میکنم تا یکی‌اش را بگیرم 00:34:46.709 --> 00:34:50.296 ‫من این کارو می‌کنم چون … ‫من جایگاه اجتماعی میخوام، درسته 00:34:50.379 --> 00:34:53.508 ‫که به عنوان یه شخص خاص دیده بشم 00:34:53.591 --> 00:34:55.510 ‫هنگامی که نیازهای اساسی شما برآورده شد، 00:34:55.593 --> 00:34:58.805 ‫روشی که ما به عنوان انسان ‫مشخص می‌کنیم که چه مقدار کافیه 00:34:58.888 --> 00:35:01.140 ‫در ارتباطه با آدمهای اطرافمون 00:35:01.224 --> 00:35:04.602 ‫و این همون جاییه که عبارت ‫"همگام شدن با جونزها" مطرح شد. 00:35:04.685 --> 00:35:07.313 ‫ما وسایل مون و لباس‌هامون و ‫ماشین‌هامون رو قضاوت می‌کنیم 00:35:07.396 --> 00:35:09.398 ‫براساس افرادی که دور و بر ما هستند. 00:35:09.482 --> 00:35:13.486 ‫قبلاً اینگونه بود که مردم اطراف ما ‫از نظر اقتصادی-اجتماعی مشابه بودند. 00:35:13.569 --> 00:35:16.114 ‫بنابراین این خیلی جالبه، ‫همه ما یک چیز داریم 00:35:16.197 --> 00:35:19.742 ‫اما حالا، با هجوم تلویزیون و رسانه اجتماعی، 00:35:19.826 --> 00:35:23.329 ‫آن‌ها چیزی دارند که به آن پیروی ‫ از گروه مرجع گفته میشه 00:35:23.412 --> 00:35:26.332 ‫حالا من موهایم را با جنیفر انیستون ‫مقایسه می‌کنم. 00:35:26.415 --> 00:35:28.709 ‫حالا من خانه‌ام را با کیم کارداشیان ‫مقایسه می‌کنم. 00:35:28.793 --> 00:35:33.214 ‫به نظرم ما امروزه بیشتر استرس داریم ‫و از قبل ناراضی‌تر هستیم، 00:35:33.297 --> 00:35:36.592 ‫چون ما خیلی بیشتر می‌دانیم، ‫یا فکر می‌کنیم خیلی می‌دانیم، 00:35:36.676 --> 00:35:40.388 ‫در مورد اینکه چه اتفاقی تو خونه ‫همسایه ها و دوستامون افتاده 00:35:40.471 --> 00:35:44.851 ‫و مقایسه خیلی قوی‌تر از نسل‌های قبل است، 00:35:44.934 --> 00:35:48.771 ‫و ما دائما زندگی خود را با زندگی ‫دیگران مقایسه می‌کنیم. 00:35:48.855 --> 00:35:51.524 ‫و وقتی این کار را می‌کنیم، ‫به ندرت متوجهش می شویم 00:35:51.607 --> 00:35:53.860 ‫در این دوران، بیش از نسل‌های پیشین، 00:35:53.943 --> 00:35:55.695 ‫ما باید یاد بگیریم ‫توجه خود را مدیریت کنیم، 00:35:55.778 --> 00:35:58.906 ‫چون افراد زیادی هستند که برای ‫به دست آوردن آن رقابت می کنند 00:35:58.990 --> 00:36:02.034 ‫و به ما بگویید، مثلا، ‫"به این نگاه کنید، و شما خوشحال خواهید شد!" 00:36:02.118 --> 00:36:03.995 ‫این را بخر و خوشحال خواهی شد! " 00:36:04.078 --> 00:36:07.290 ‫و تو باید از همه اینا روبرگردونی و بگی "نه" 00:36:07.373 --> 00:36:09.208 ‫من اول، زمان میخوام 00:36:09.292 --> 00:36:12.461 ‫تا ایده‌آل های خودم که منو خوشحال ‫میکنه، پیدا کنم 00:36:14.922 --> 00:36:17.175 ‫برای من همه چیز با این سوال شروع شد 00:36:17.842 --> 00:36:21.387 ‫چطور زندگیت با کمتر، بهتر میشه؟ 00:36:21.470 --> 00:36:25.308 ‫با پاسخ به این سوال، من توانستم ‫هدف خود از مینیمالیسم را مشخص کنم. 00:36:25.391 --> 00:36:29.687 ‫نه تنها "چطوری آن"، ‫بلکه مهمتر از اون "چرایی آن". 00:36:29.770 --> 00:36:31.606 ‫متوجه شدم، اگر زندگی ام را ساده کنم، 00:36:31.689 --> 00:36:35.318 ‫برای سلامتیم و روابطم ‫زمان بیشتری خواهم داشت، 00:36:35.401 --> 00:36:37.403 ‫برای خلاقیت‌ام، امور مالی‌ام، 00:36:37.486 --> 00:36:41.032 ‫و من می‌توانم به روش معناداری ‫ به دیگران کمک کنم. 00:36:41.115 --> 00:36:44.911 ‫می‌دانید، من توانستم مزایای ‫ مینیمالیسم را درک کنم. 00:36:44.994 --> 00:36:47.830 ‫خُب، قبل از اینکه کمد لباس را تمیز کنم 00:36:47.914 --> 00:36:52.376 ‫و بنابراین،وقتی که زمان مُرتب کردن رسید، ‫از جایی کوچک شروع کردم 00:36:52.460 --> 00:36:54.378 ‫از خودم سوال دیگری پرسیدم. 00:36:54.462 --> 00:36:57.798 ‫چی میشه اگه یه چیز مادی رو ‫از زندگیت حذف کنی 00:36:57.882 --> 00:37:00.718 ‫برای یکماه هر روز؟ فقط یکی، ‫چه اتفاقی می‌افتاد؟ 00:37:01.344 --> 00:37:05.473 ‫بذار بهت بگم من از شَر بیشتر از ۳۰ تا ‫چیز تو ۳۰ روز اول خلاص شدم 00:37:05.556 --> 00:37:07.516 ‫همینطور، بیشتر 00:37:07.600 --> 00:37:11.520 ‫این نوعی چالش شخصی بود،کشف اینکه ‫چه چیزی رو می‌توانم از دستش خلاص شوم. 00:37:11.604 --> 00:37:15.483 ‫به خاطر همین اتاق و کمد هام رو گشتم ‫توی کابینت و راهرو هام 00:37:15.566 --> 00:37:17.235 ‫ماشین و دفتر کارم، 00:37:17.318 --> 00:37:19.403 ‫گشتن دنبال چیزی‌های دور ریختنی 00:37:19.487 --> 00:37:23.324 ‫و نگه داشتن چیزهایی که به زندگیم ‫ ارزش می‌بخشند. 00:37:24.575 --> 00:37:27.161 ‫با فکر کردن به هر چیزی در خانه‌ام، ‫ از خودم می پرسم 00:37:27.662 --> 00:37:30.039 ‫آیا این چیز به زندگی من ارزش می بخشد؟ 00:37:30.831 --> 00:37:33.834 ‫هر چه بیشتر این سوال را می پرسیدم، ‫بیشتر حرکت می‌کردم، 00:37:33.918 --> 00:37:36.879 ‫و پذیرش مینیمالیسم ‫روز به روز راحت تر شد. 00:37:37.588 --> 00:37:40.925 ‫هر چه بیشتر این کار را انجام دهید، خود را ‫ آزادتر و شادتر و سبک‌تر احساس می‌کنید، 00:37:41.008 --> 00:37:42.551 ‫و بیشتر دلت می خواد پرت کنی تو دریا. 00:37:42.635 --> 00:37:45.304 ‫برای من، داشتن چند تا پیراهن ‫ به نصف یک کمد ختم می‌شد. 00:37:45.388 --> 00:37:50.476 ‫تعداد کمی از دی‌وی‌دی‌ها از یک قفسه ‫کامل از دیسک‌های استفاده‌نشده باقی ماند. 00:37:50.559 --> 00:37:51.936 ‫و چند مورد تزیینی 00:37:52.019 --> 00:37:54.814 ‫از کشوهای خرت و پرت باقی ماند ‫ که دیگر این اسم را ندارن 00:37:54.897 --> 00:37:59.318 ‫این چرخه زیباست. هرچه فعالیت ‫بیشتری بکنی، بیشتر می خواهی فعالیت کنی. 00:38:00.695 --> 00:38:03.197 ‫وقتی شروع به خلاص شدن از شر چیزها کردم، 00:38:03.281 --> 00:38:05.491 ‫درست مثله یه حرکت آنی ‫همه چیز را فرا گرفت 00:38:05.574 --> 00:38:08.452 ‫این یک گلوله برفی بود که ‫نمی‌توانستم جلوش را بگیرم. 00:38:08.536 --> 00:38:11.455 ‫من آماده بودم تا هر چه ‫ممکن بود را از بین ببرم. 00:38:11.539 --> 00:38:15.042 ‫وقتی اون کشوها رو باز می‌کنی و به چیزی ‫ که داخل اونا هست نگاه کنی 00:38:15.126 --> 00:38:17.003 ‫فکر نمی‌کنم حتی متوجه شده‌باشی 00:38:17.086 --> 00:38:20.548 ‫نصف چیزهایی که داشتی ‫توی کمد و کشوها قایم کرده بودیم. 00:38:20.631 --> 00:38:24.593 ‫ تمرکز بر روی یک قسمت از خانه کمک میکنه، 00:38:24.677 --> 00:38:25.928 ‫که به جای اینکه فقط فکر کنی 00:38:26.012 --> 00:38:30.141 ‫ واو، من ۳۵ سال چیز تو این خونه‌ دارم ‫ که باید از شرش خلاص بشم 00:38:30.224 --> 00:38:33.019 ‫ما از شر اجاره انبار خلاص شدیم. 00:38:33.102 --> 00:38:35.980 ‫اجاره یه انبار بزرگ که ما ‫چندین ساله بابتش داریم پول می‌دهیم 00:38:36.063 --> 00:38:38.691 ‫و واقعاً حتی نمی دانستیم ‫چه چیزی اونجا هست، را تمومش کردیم. 00:38:38.774 --> 00:38:41.610 ‫یادمه از وسط مجموعه سی‌دی هام ‫ رد میشدم 00:38:41.694 --> 00:38:45.614 ‫و حتی یادم نبود که سی‌دی خوان ‫در ماشین دارم یا نه. 00:38:45.698 --> 00:38:49.076 ‫این تنها چیزی بود که باعث شد فکر کنم، ‫ " این احتمالا یک دلیله برای ... 00:38:49.160 --> 00:38:53.581 ‫من که این سی‌دی‌ها را دیگه نگه ندارم حتی ‫اگه بدونم که میشه اونها را پخش کرد یا نه. 00:38:53.664 --> 00:38:56.625 ‫همچنان که از شر این چیزها خلاص می‌شدم، 00:38:56.709 --> 00:39:00.629 ‫یکی یکی احساس آزادی بیشتری می‌کردم 00:39:00.713 --> 00:39:01.797 ‫آزادی وجود داشت. 00:39:01.881 --> 00:39:04.967 ‫وقتی شروع کردم از شر ‫۱۴ شلوار خلاص شدم 00:39:05.051 --> 00:39:06.635 ‫باورم نمی‌شد ‫چقدر انبار کرده بودم. 00:39:06.719 --> 00:39:09.680 ‫ و رفتم و اون‌ها را شمردم، 00:39:09.764 --> 00:39:12.516 ‫و دیدم 14 تا شلوار تو کمد جا گرفتند 00:39:12.600 --> 00:39:14.143 ‫ما خونه مون رو برای فروش گذاشتیم 00:39:14.226 --> 00:39:17.146 ‫چون ما فقط می‌خواستیم ‫از نو شروع کنیم 00:39:17.229 --> 00:39:19.690 ‫و فقط زندگی کنیم و واقعا 00:39:19.774 --> 00:39:20.733 ‫آزاد باشیم. 00:39:20.816 --> 00:39:24.570 ‫احساس خیلی آزادکننده‌ای بود، ‫برای شروع 00:39:24.653 --> 00:39:26.405 ‫و منم باهاش همراه شدم. 00:39:29.367 --> 00:39:32.536 ‫هشت ماه پس از مرگ مادرم، 00:39:32.620 --> 00:39:36.916 ‫من به عمد بیش از ۹۰ درصد از ‫دارایی‌های مادی خود را رها کردم. 00:39:36.999 --> 00:39:40.920 ‫اگر شما امروز به خانه‌ام بیایید، ‫احتمالا شما نمی‌توانید داخل شوید و بگویید، 00:39:41.837 --> 00:39:42.755 ‫اوه، خدای من 00:39:44.173 --> 00:39:45.800 ‫این آدم مینیمالیست است 00:39:46.634 --> 00:39:51.180 ‫نه، شاید فقط بپرسید ‫چگونه ما چیزها را اینقدر سازمان دهی کنیم، 00:39:51.764 --> 00:39:54.850 ‫و من فقط به شما می گویم که ‫من و خانواده ام خیلی مالک چیزی نیستیم، 00:39:54.934 --> 00:39:58.354 ‫اما هر چیزی که داریم ‫به زندگی‌مون ارزشی واقعی می بخشد. 00:39:58.437 --> 00:40:00.398 ‫هر یک از وسایل ما، 00:40:00.481 --> 00:40:04.193 ‫لباس هامون، ماشین ما ‫لوازم آشپزخانه ، اثاثیه ما، 00:40:04.276 --> 00:40:05.403 ‫یک وظیفه‌ای دارد. 00:40:05.945 --> 00:40:09.073 ‫به عنوان یک مینیمالیست ، ‫هر دارایی در خدمت یک هدف است 00:40:09.156 --> 00:40:12.410 ‫یا این باعث خوشحالی من میشه و ‫چیزهای دیگه مهم نیستند. 00:40:13.119 --> 00:40:14.787 ‫با مرتب شدن همه چیز ، من… 00:40:14.870 --> 00:40:18.082 ‫بالاخره احساس کردم که مجبورم ‫سوالاتی عمیق‌تر بپرسم 00:40:18.707 --> 00:40:22.086 ‫سوالاتی مانند، ‫" چه وقت این همه معنی و مفهوم را 00:40:22.169 --> 00:40:23.921 ‫به تمام این وسایل مادی بخشیدم؟ 00:40:24.672 --> 00:40:26.799 ‫چه چیزی در زندگی من واقعا مهم است؟ 00:40:27.716 --> 00:40:29.468 ‫چرا من این قدر ناراضی بودم؟ 00:40:30.261 --> 00:40:34.598 ‫کسی که من می‌خواهم بشوم چه کسی است، ‫و چگونه می‌توانم موفقیت خودم را تعریف کنم؟ 00:40:35.182 --> 00:40:39.145 ‫این ها سوالات سختی هستند ‫با پاسخ‌های سخت، 00:40:39.687 --> 00:40:43.524 ‫اما ثابت کرده‌اند که مهم‌تر از جمع‌آوری ‫ چیزهای اضافی من هستند. 00:40:43.607 --> 00:40:47.945 ‫و اگر ما به دقت به این سوالات پاسخ ندهیم، 00:40:48.779 --> 00:40:51.615 ‫بعدش اون کمد که ما مرتب و منظم کردیم 00:40:51.699 --> 00:40:54.952 ‫در آینده‌ای نه چندان دور، مملو از ‫خریدهای جدید خواهد بود. 00:40:56.579 --> 00:40:57.663 ‫همانطور که من رها میکردم ... 00:40:58.581 --> 00:41:01.917 ‫و همینطور که با سوالات سخت‌تر ‫در زندگی روبرو میشدم 00:41:03.043 --> 00:41:05.171 ‫زندگی من ساده‌تر شده. 00:41:06.297 --> 00:41:08.591 ‫آدمهای اطرافم متوجه یه ‫چیز متفاوتی شده بودن. 00:41:09.592 --> 00:41:12.428 ‫بهترین دوست من، ‫شخصی به نام رایان نیکودیموس، 00:41:12.511 --> 00:41:15.222 ‫که از وقتی دوتا کوچولو‌ی چاق تو ‫کلاس پنجم بودیم می‌شناسمش 00:41:15.931 --> 00:41:18.476 ‫یه روز اومد پیش من و گفت 00:41:18.559 --> 00:41:20.478 ‫چرا اینقدر خوشحالی؟ 00:41:21.812 --> 00:41:23.731 ‫واسه همین بهش در مورد چیزی که ‫اسمش "minimalism" بود گفتم 00:41:24.398 --> 00:41:27.610 ‫و او گفت: "مینیمالیسم دیگه چه کوفتیه؟" 00:41:28.110 --> 00:41:32.740 ‫و من گفتم: " مینیمالیسم چیزی است ‫که باعث رها کردن چیزهامون میشه 00:41:32.823 --> 00:41:35.868 ‫پس میتونیم برای مهم‌ترین ‫چیزهای زندگی‌مون جا باز کنیم 00:41:35.951 --> 00:41:39.580 ‫که در واقع اصلاً چیز نیستند. 00:41:40.498 --> 00:41:41.499 ‫می دونی چیه، "رایان"؟ 00:41:41.582 --> 00:41:44.835 ‫من فکر می‌کنم تو هم از ‫مینیمالیسم لذت می‌بری، چون … 00:41:46.462 --> 00:41:49.006 ‫خوب، چون تو خیلی آت و آشغال داری." 00:41:52.259 --> 00:41:53.594 ‫ 00:41:53.677 --> 00:41:55.554 ‫اون موقع را یادمه که 00:41:56.222 --> 00:41:59.475 ‫در واقع می‌دیدم که زندگی تو با کاری که ‫انجام میدادی متفاوت بود 00:41:59.558 --> 00:42:03.020 ‫مثلا، من باید بفهمم، ‫"جاش چه کار متفاوتی می‌کنه؟" 00:42:03.103 --> 00:42:06.524 ‫چون زندگی من خارج از کنترل بود. ‫باید یه تغییری ایجاد می کردم 00:42:06.607 --> 00:42:08.943 ‫تو یه سری تغییرات ‫ایجاد کردی، واسه همین 00:42:09.026 --> 00:42:12.738 ‫یادمه وقتی تو رو دعوت کردم ‫واسه اون ناهار رویایی تو مترو 00:42:12.821 --> 00:42:15.533 ‫آره، ‫و، ما نشسته بودیم و 00:42:16.492 --> 00:42:17.701 ‫ساندویچ داشتیم 00:42:17.785 --> 00:42:21.497 ‫و من فقط یادمه که ازت پرسیدم ‫که چرا اینقدر خوشحالی؟ 00:42:21.997 --> 00:42:24.667 ‫و می دونی، اگه تو نبودی 00:42:24.750 --> 00:42:27.002 ‫که درباره مینیمالیسم به من بگی 00:42:27.086 --> 00:42:30.506 ‫یا اگه کسی دیگه‌ای بود، ‫باز هم اینقدر سریع 00:42:31.006 --> 00:42:33.759 ‫حاضر به امتحان کردنش بودم 00:42:34.760 --> 00:42:36.971 ‫همانطور که اونجا نشسته بودیم، ‫ناهارمان را بخوریم، 00:42:37.763 --> 00:42:41.267 ‫او در مورد اینکه چگونه چند ماه گذشته ‫ را صرف ساده سازی کرده صحبت کرد. 00:42:42.142 --> 00:42:43.310 ‫جمع و جور کردن 00:42:43.894 --> 00:42:46.981 ‫ایجاد جایی برای مهم‌ترین چیزها. 00:42:47.064 --> 00:42:50.025 ‫پس من، حلال مشکلی‌ام، که خودم ساختم 00:42:50.568 --> 00:42:53.404 ‫در اونجا بود که من تصمیم گرفتم ‫به یک مینیمالیست تبدیل شوم. 00:42:53.487 --> 00:42:55.948 ‫به جاش نگاه کردم و با هیجان گفتم: 00:42:56.448 --> 00:43:01.203 ‫خیلی خب، مرد، من هستم من انجام میدم! ‫من یه مینیمالیست میشم. 00:43:03.205 --> 00:43:04.081 ‫حالا چی؟ 00:43:04.164 --> 00:43:06.625 ‫می‌دانید، من نمی‌خواستم چندین ‫ماه وقت صرف کنم. 00:43:06.709 --> 00:43:09.169 ‫به آرامی، مثل اون باشم 00:43:09.253 --> 00:43:13.007 ‫منظورم اینکه برای اون عالی بود ‫ولی من نتایج سریع‌تر می‌خواستم 00:43:13.090 --> 00:43:16.427 ‫خب، ما به ایده‌ای طوفانی رسیدیم ‫به نام "مهمونی بسته بندی" 00:43:17.261 --> 00:43:20.723 ‫تصمیم گرفتیم همه چیز رو طوری ‫بسته‌بندی کنیم که انگار دارم از اینجا میرم 00:43:20.806 --> 00:43:25.686 ‫بعدش فقط چیزایی رو که برای سه هفته ‫آینده لازم داشتم، باز می‌کردم 00:43:25.769 --> 00:43:29.773 ‫پس جاش اومد و بهم کمک کرد ‫که همه چی رو جمع کنم 00:43:29.857 --> 00:43:33.777 ‫لباس‌هام ، وسایل آشپزخانه، ‫حوله هام ، تلویزیون، 00:43:33.861 --> 00:43:37.615 ‫لوازم الکترونیکی، قاب عکس‌ها ‫و نقاشی ها، لوازم آرایش . 00:43:37.698 --> 00:43:41.493 ‫همه چیز، ما دقیقا وانمود کردیم ‫ که دارم از اینجا میرم 00:43:41.577 --> 00:43:45.122 ‫پس از نُه ساعت و چندین سفارش پیتزا، 00:43:45.205 --> 00:43:48.792 ‫من و "جاش" تو اتاق نشیمن ‫ دومم نشسته بودیم 00:43:48.876 --> 00:43:52.880 ‫و خیره بودیم به جعبه‌ها ‫که 2 متری بالا اومده بودن 00:43:52.963 --> 00:43:54.506 ‫هر چی که داشتم 00:43:55.007 --> 00:43:58.844 ‫تمام چیزهایی که برایش در یک دهه ‫گذشته خیلی سخت کار کرده بودم 00:43:58.927 --> 00:44:00.971 ‫همه چیز در آن اتاق بود. 00:44:01.055 --> 00:44:05.476 ‫فقط درون جعبه‌هایی که ‫روی سر هم چیده شده‌اند. 00:44:06.060 --> 00:44:08.437 ‫حالا هر جعبه به خوبی اسم گذاری شده بود 00:44:08.520 --> 00:44:11.023 ‫تا بدونم وقتی به یه چیز خاص ‫ احتیاج دارم کجا برم 00:44:11.106 --> 00:44:13.192 ‫اسم‌هایی مثله "کشوی آشغال"، 00:44:13.275 --> 00:44:14.985 ‫ "اتاق نشیمن شماره یک" 00:44:15.069 --> 00:44:16.278 ‫ "وسایل آشپزخانه" 00:44:16.362 --> 00:44:17.946 ‫"کشوی آشغال شماره هفت" 00:44:18.030 --> 00:44:22.910 ‫تا ۲۱ روز بعد تنها چیزهایی که ‫لازم داشتم را باز کردم. 00:44:22.993 --> 00:44:25.412 ‫مسواک‌ام، تخت و ملافه‌های تخت 00:44:25.496 --> 00:44:27.039 ‫چند تا لباس برای کار، 00:44:27.122 --> 00:44:29.124 ‫وسایلی که واقعاً ازشون استفاده میکردم 00:44:29.208 --> 00:44:30.376 ‫یک مجموعه ابزار، 00:44:30.459 --> 00:44:31.502 ‫مقداری وسایل آشپزخانه 00:44:31.585 --> 00:44:35.297 ‫فقط چیزهایی که به زندگی من ارزشی می بخشند. 00:44:35.381 --> 00:44:37.007 ‫بعد از سه هفته 00:44:38.133 --> 00:44:40.052 ‫۸۰ % از وسایلم هنوز تو 00:44:40.135 --> 00:44:43.055 ‫اون جعبه‌ها بودن 00:44:43.138 --> 00:44:46.308 ‫فقط اونجا بودن، بدون دسترسی 00:44:47.017 --> 00:44:48.727 ‫میدونی، من به اون جعبه‌ها نگاه می‌کردم 00:44:49.228 --> 00:44:51.438 ‫حتی نمی‌توانستم به یاد بیاورم ‫که در اکثر آن‌ها چه چیزی بود. 00:44:52.314 --> 00:44:55.859 ‫همه اون چیزایی که توی زندگیم آوردم ‫که منو خوشحال کنه 00:44:57.027 --> 00:44:58.612 ‫اونها کارشون را انجام نمی‌دادند. 00:44:58.696 --> 00:45:01.699 ‫پس اون موقع بود که تصمیم گرفتم رهاشون کنم ‫و میدونی چیه؟ 00:45:02.741 --> 00:45:06.203 ‫احساس آزادی می‌کردم. ‫برای اولین بار در زندگی ام. 00:45:06.787 --> 00:45:08.288 ‫من زمان رو پس گرفتم 00:45:09.415 --> 00:45:10.749 ‫من زندگی ام رو پس گرفتم 00:45:11.667 --> 00:45:14.086 ‫و همینطور که زندگیم رو تغییر می دادم 00:45:14.169 --> 00:45:17.256 ‫من بر جامعه متمرکز شدم، نه مصرف‌گرایی. 00:45:18.048 --> 00:45:20.008 ‫بر بخشیدن، نه گرفتن 00:45:21.051 --> 00:45:22.928 ‫مردم، نه چیزها 00:45:23.637 --> 00:45:27.975 ‫این باعث شد که ما دوباره ‫زندگی هامون رو ارزیابی کنیم 00:45:28.058 --> 00:45:30.352 ‫اهداف و تعهدات خود را دوباره ارزیابی کنیم. 00:45:30.436 --> 00:45:36.442 ‫دوستان و خانواده و همکارانم تصدیق می کنند ‫که من تغییری اساسی داشته ام. 00:45:36.525 --> 00:45:38.318 ‫به من این فرصت را داد که 00:45:38.402 --> 00:45:42.197 ‫اون کسی باشم که قبلا ‫در موردش حرف می‌زدم 00:45:42.281 --> 00:45:46.326 ‫به خاطر این روش که ارزش‌های من ‫دوباره سازماندهی شده‌اند، 00:45:46.869 --> 00:45:50.122 ‫هر ثانیه سپاسگزار هستم. 00:45:50.706 --> 00:45:53.917 ‫واقعا، دوباره خودم را پیدا کردم. 00:45:54.668 --> 00:45:58.213 ‫و برای آن، بسیار سپاسگزارم. 00:45:58.297 --> 00:45:59.423 ‫مینیمالیسم 00:46:01.008 --> 00:46:02.384 ‫زندگیم را تغییر داد. 00:46:02.468 --> 00:46:05.888 ‫این احساس بر من چیره شد. ‫میدونی، خیلی طاقت‌فرسا بود 00:46:05.971 --> 00:46:11.477 ‫ و این احساس وفور نعمت بود. 00:46:11.560 --> 00:46:15.147 ‫مثل فراوانی در جایی که ‫ همه چیز خوب است. 00:46:15.230 --> 00:46:18.066 ‫تو هرچیزی که نیاز داری ‫ رو داری، همه چی خوبه 00:46:18.150 --> 00:46:19.359 ‫و من فکر نمی‌کنم که … 00:46:20.486 --> 00:46:22.780 ‫دوباره که بهش فکر می‌کنم ‫احساساتی میشم 00:46:22.863 --> 00:46:24.156 ‫ 00:46:24.740 --> 00:46:28.869 ‫فکر نمی کنم از چهار یا پنج سالگی ‫ چنین احساسی داشتم، بنابراین ... 00:46:30.287 --> 00:46:34.082 ‫می دونستم که این ‫همه چیزیست که می خواستم 00:46:34.166 --> 00:46:36.543 ‫میدونی، تنها چیزی که دنبالش بودم ‫تنها چیزی که نیاز داشتم 00:46:37.419 --> 00:46:38.462 ‫من قبلاً داشتم 00:46:40.798 --> 00:46:43.342 ‫کمی بیش از یک سال بعد از امتحان ‫مهمونی بسته‌بندی‌ 00:46:43.425 --> 00:46:45.636 ‫یه اتفاق غیر منتظره افتاد. 00:46:45.719 --> 00:46:47.596 ‫رئیس‌ام جمعه صبح بهم زنگ زد. 00:46:47.679 --> 00:46:50.432 ‫و به من گفت که بعد از ظهر ‫ به سینسیناتی بروم. 00:46:50.516 --> 00:46:53.227 ‫تا او را در دفتر منابع انسانی شرکت ملاقات کنم. 00:46:53.310 --> 00:46:56.104 ‫وارد اتاق کنفرانس شدم و رئیسم رو دیدم 00:46:56.188 --> 00:46:59.650 ‫و یک نفر از منابع انسانی که در ‫سمت دیگر میز کنفرانس نشسته بود. 00:46:59.733 --> 00:47:01.568 ‫رئیسم سرش رو تکون داد 00:47:02.069 --> 00:47:03.654 ‫رئیسم گفت: ما جایگاه شما را 00:47:03.737 --> 00:47:05.948 ‫در آخرین مرحله حذف کردیم. 00:47:06.031 --> 00:47:08.492 ‫و این تغییر، بلافاصله قابل اجراست. 00:47:08.575 --> 00:47:11.912 ‫بعد از هفت ترفیع در کم‌تر از یک دهه، 00:47:11.995 --> 00:47:13.956 ‫بدون هیچ اخطاری اخراج شدم. 00:47:14.039 --> 00:47:16.500 ‫و بعدش از فکری که کردم غافلگیر شدم 00:47:17.167 --> 00:47:19.920 ‫ "آیا این بهترین اتفاقی نیست ‫که میتواند بیفتد؟" 00:47:20.003 --> 00:47:22.756 ‫انگار بار سنگینی از روی ‫ شانه‌هایم افتاده بود. 00:47:22.840 --> 00:47:25.300 ‫می دونستم که وقتشه که ادامه بدم 00:47:25.384 --> 00:47:27.344 ‫و این همون سُقُلمه‌ای بود که نیاز داشتم 00:47:27.427 --> 00:47:29.346 ‫تمام چشم‌انداز من تغییر کرده بود. 00:47:29.847 --> 00:47:33.183 ‫و بعد با خودم گفتم،" ممکن است ‫ افرادی وجود داشته باشند 00:47:33.267 --> 00:47:35.310 ‫که ارزش داستان من را بفهمند. 00:47:35.894 --> 00:47:38.438 ‫چه کسی میتواند ارزش داستان ما را بفهمد 00:47:39.273 --> 00:47:43.902 ‫بنابراین جاش و من تصمیم گرفتیم، کاری که ‫دو رفیق ۳۰ ساله انجام می‌دهند، انجام دهیم. 00:47:44.862 --> 00:47:46.113 ‫ما یک وبلاگ راه انداختیم. 00:47:47.281 --> 00:47:48.615 ‫که ماله یک دهه پیشه 00:47:48.699 --> 00:47:51.159 ‫و میدونی چیه؟ ‫یه اتفاق فوق‌العاده افتاد 00:47:51.243 --> 00:47:55.038 ‫پنجاه و دو نفر در ماه اول از ‫وب سایت ما دیدن کردند. 00:47:55.122 --> 00:47:57.916 ‫می‌فهمم که اولش ‫بنظر معمولی میومد 00:47:58.000 --> 00:48:00.460 ‫ولی من و جاش هیجان‌زده بودیم 00:48:00.544 --> 00:48:03.130 ‫و بعد چیزهای جالب دیگری ‫ در حال رخ دادن بود. 00:48:03.213 --> 00:48:07.634 ‫پنجاه و دو نفر خواننده به ۵۰۰ نفر تبدیل شدند، ‫پانصد نفر به ۵،۰۰۰ نفر تبدیل شدند 00:48:07.718 --> 00:48:09.595 ‫و حالا ما این امتیاز رو داریم 00:48:09.678 --> 00:48:13.181 ‫که پیام مون را با میلیون‌ها نفر در ‫ هر سال به اشتراک بگذاریم 00:48:13.265 --> 00:48:15.767 ‫مشخصه که وقتی شما به ‫زندگی مردم ارزشی اضافه کنید، 00:48:15.851 --> 00:48:19.563 ‫آن‌ها مشتاق‌اند که داستان شما را با ‫دوستان و خانواده خودشان به اشتراک بگذارند، 00:48:19.646 --> 00:48:21.690 ‫برای افزودن ارزش به زندگی آنها. 00:48:22.524 --> 00:48:24.526 ‫این به موقع بود که ما به اینجا برگشتیم. 00:48:24.610 --> 00:48:28.614 ‫نه فقط در دایتون، بلکه در ‫ روزنامه‌فروشی، در این کافی‌شاپ، 00:48:28.697 --> 00:48:31.074 ‫چون همه چی دقیقاً از اینجا شروع شد. 00:48:31.158 --> 00:48:33.285 ‫حتی زمانی که ما در دنیای کارمندی بودیم، 00:48:33.368 --> 00:48:36.455 ‫من و تو اینجا همدیگه رو دیدیم ‫و اینجا جای خلقت ما بود. 00:48:36.538 --> 00:48:41.877 ‫تقریبا مثل این بود که ما به فضای اضافی ‫ خارج از دنیای کارمندی نیاز داشتیم، 00:48:41.960 --> 00:48:44.254 ‫بیرون از زندگی‌ شخصی شلوغ مون، 00:48:44.338 --> 00:48:49.384 ‫به اینجا بیایم تا بفهمیم چطور زندگی کنیم، ‫چطور زندگی مان را ساده کنیم. 00:48:49.468 --> 00:48:52.429 ‫برای گرفتن این احساس که ‫ ما داریم تجربه می‌کنیم 00:48:52.512 --> 00:48:54.389 ‫و آن را بر روی صفحه ثبت می‌کنیم. 00:48:55.057 --> 00:48:58.769 ‫به نظرم همه ما باید اجازه داشته باشیم ‫که تصویر زندگی خود را حک کنیم 00:48:58.852 --> 00:49:01.313 ‫و بگویید: فکر می‌کردم این همان چیزیه ‫ که می‌خواستم، اما اینطور نیست 00:49:01.396 --> 00:49:03.148 ‫و پس من می‌خواهم دوباره شروع کنم. 00:49:03.231 --> 00:49:06.485 ‫اگر شما یک آرزو و یک رویا و یک عشق ‫ در درون خود داشته باشید، 00:49:07.277 --> 00:49:10.781 ‫چرا باید آنچه را که عادت داشتید انجام دهید ‫و شما چه کسی هستید 00:49:11.406 --> 00:49:14.701 ‫و می‌خواهی چه کسی بشوی؟ 00:49:14.785 --> 00:49:17.621 ‫مهم نیست که ما در کجای سفرمان ‫ به سمت کم‌تر شدن هستیم، 00:49:17.704 --> 00:49:20.457 ‫ما همیشه در این جهت ‫حرکت خواهیم کرد. 00:49:20.540 --> 00:49:24.836 ‫در جهت مقایسه کردن ، در جهت ‫غرق شدن توسط رسانه‌ها. 00:49:25.420 --> 00:49:28.674 ‫و حقیقت این است که ما ‫باید دائماً خودمان را متمرکز کنیم. 00:49:28.757 --> 00:49:31.385 ‫ما زندگی را بی جهت پیچیده می کنیم 00:49:31.468 --> 00:49:35.514 ‫چرا که ما غفلت می‌کنیم یا دست‌کم می‌گیریم 00:49:35.597 --> 00:49:38.433 ‫حس هدایتی را که می‌تونه از طریق فقط 00:49:38.517 --> 00:49:42.270 ‫لحظات کوتاهی خلوت با خودمان بدست بیاد 00:49:42.354 --> 00:49:43.897 ‫تا در سکوت بنشیند و بگوید: 00:49:43.981 --> 00:49:46.858 ‫من نمی خواهم ایده های خود ‫ را در مورد زندگی خوب 00:49:46.942 --> 00:49:49.611 ‫از منابع انگیزشی خارجی دریافت کنم. 00:49:49.695 --> 00:49:53.281 ‫من می‌خواهم به صدای درونی گوش دهم و ‫ببینم که آن صدا مرا راهنمایی می‌کند 00:49:53.365 --> 00:49:57.411 ‫اگر مردم بتوانند تصمیم بگیرند ‫ که کاملا زنده باشند، 00:49:57.494 --> 00:50:01.707 ‫اگر آن‌ها بتوانند از شر هر چیزی که ‫زندگی را از روح خالی میکند خلاص شوند، 00:50:01.790 --> 00:50:04.126 ‫آن وقت است که می خواهی ‫ اشتیاقت را پیدا کنی 00:50:04.209 --> 00:50:07.504 ‫اما اشتیاق شما هرگز درمورد ‫ خودتان نخواهد بود. 00:50:08.005 --> 00:50:12.009 ‫اشتیاق شما همیشه در مورد کارهایی است ‫ که شما می‌توانید در دنیا انجام دهید. 00:50:13.260 --> 00:50:16.471 ‫به همین دلیل است که ‫ جاش و من الان اینجا هستیم. 00:50:16.555 --> 00:50:18.974 ‫ما واقعا امیدواریم که بتوانیم ارزشی ‫به زندگی شما اضافه کنیم 00:50:19.057 --> 00:50:20.684 ‫با تشویق شما برای رها کردن 00:50:21.184 --> 00:50:23.020 ‫برای تصور یک زندگی با بیشتر. 00:50:23.562 --> 00:50:26.565 ‫زمان بیشتر، روابط معنی‌دارتر، 00:50:26.648 --> 00:50:29.735 ‫رشد ، مشارکت و رضایت بیشتر 00:50:29.818 --> 00:50:31.653 ‫یک زندگی پرشور، 00:50:31.737 --> 00:50:35.282 ‫بدون گرفتار شدن در تله های دنیای ‫ آشفته اطراف‌تون 00:50:36.575 --> 00:50:39.911 ‫چیزی که تصور می‌کنید ‫ یک زندگی آگاهانه است. 00:50:41.079 --> 00:50:42.330 ‫نه یه زندگی عالی. 00:50:42.914 --> 00:50:44.124 ‫نه حتی یه زندگی آسون 00:50:45.000 --> 00:50:46.001 ‫اما خیلی ساده. 00:50:46.918 --> 00:50:51.798 ‫و برای رسیدن به اون، باید یک سری ‫چیزها رو بذاری کنار. 00:50:52.022 --> 00:51:54.022 بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.