WEBVTT 00:00:30.950 --> 00:00:33.408 واژه‌ی «تسخیر شده» بیش از هر واژه‌ی دیگری 00:00:33.408 --> 00:00:35.658 س» در خود دارد» 00:00:37.116 --> 00:00:41.033 من بیل فریدکین هستم، روز اول، برداشت یک 00:00:41.057 --> 00:01:01.057 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:01:27.658 --> 00:01:34.658 هرچیزی باید در ارتباط با معمای ایمان و سرنوشت باشد 00:01:34.658 --> 00:01:40.575 و «جنگیر» درباره‌ی معمای ایمان است 00:01:40.575 --> 00:01:43.283 «تنها فیلمی که در هنگام ساخت «جنگیر 00:01:43.283 --> 00:01:48.283 تحت‌تاثیر آن بودم «کلام» درایر بود 00:01:48.283 --> 00:01:52.741 هیچ فیلمی درباره‌ی تسخیر شدن که من بشناسم نبود 00:01:52.741 --> 00:01:54.950 اینطور نبود که فیلمای مذهبی‌ آن زمان 00:01:54.950 --> 00:01:58.700 خیلی مهمل یا ضعیف باشند 00:01:58.700 --> 00:02:03.991 مثلا «ده قرمان» بسیار تماشایی بود 00:02:03.991 --> 00:02:08.825 کلام» فیلم ساده و زیبایی‌ست» 00:02:08.825 --> 00:02:12.575 بسیار زیبا اجرا و تصویربرداری شده 00:02:12.575 --> 00:02:17.450 و دارای زیبایی ساده‌ای‌ست که آن را به نمایش می‌گذارد 00:02:17.450 --> 00:02:22.325 که در فیلم دقیقا به حیات دوباره منتهی می‌شود 00:02:22.325 --> 00:02:26.325 هربار که تماشاش میکنم نمیتونم جلوی گریستن‌ام رو بگیرم 00:02:26.325 --> 00:02:28.575 شما کاملا فیلم رو باور میکنید 00:02:28.575 --> 00:02:32.491 هیچ سوالی در باب آنچه اتفاق میفتد وجود نداره 00:02:32.491 --> 00:02:35.908 این یه حقه‌ی سینمایی نیست 00:02:35.908 --> 00:02:39.366 من از مخاطبین «جنگیر» خواستم 00:02:39.366 --> 00:02:42.408 آنچه رو که میبینند باور کنند 00:02:44.158 --> 00:02:47.783 من یه معتقد سفت و سخت به سرنوشتم که برای هرکسی خیلی سخته 00:02:47.783 --> 00:02:51.408 که بخواد تقدیرش رو کنترل بکنه 00:02:51.408 --> 00:02:53.658 میتونید کارای مشخصی رو انجام بدید 00:02:53.658 --> 00:02:59.575 اما در موارد زیادی، باور دارم زیست‌شناسی تقدیره 00:02:59.575 --> 00:03:02.158 نمیدونم چطور وارد کار سینما شدم 00:03:02.158 --> 00:03:04.408 آن هم از آنجایی که من میام 00:03:04.408 --> 00:03:07.575 من در یه آپارتمان تک‌خوابه با مادر و پدرم 00:03:07.575 --> 00:03:09.241 در شیکاگو زندگی میکردم 00:03:09.241 --> 00:03:11.241 ...مادرم من رو برد 00:03:11.241 --> 00:03:15.908 نمیدونم چند سالم بود شاید هفت یا این حدودا 00:03:15.908 --> 00:03:19.700 که من رو به یه سینما به نام «زیارت‌گاه» برد 00:03:19.700 --> 00:03:22.241 که در خیابان شریدان در شیکاگو بود 00:03:22.241 --> 00:03:25.658 میریم به این مکان بزرگ که کلی آدم داخلش هستند 00:03:25.658 --> 00:03:26.908 نمیدونم آنجا چیکار میکنند 00:03:26.908 --> 00:03:28.325 نمیدونم قراره چی بشه 00:03:28.325 --> 00:03:32.575 ناگهان، چراغ‌ها خاموش میشه 00:03:32.575 --> 00:03:36.283 نور به تاریکی کامل میره 00:03:36.283 --> 00:03:39.866 ...و من صدای کنار رفتن 00:03:39.866 --> 00:03:43.200 پرده‌هایی رو شنیدم 00:03:43.200 --> 00:03:46.866 و بعد یه نور روی پرده‌ی پخش پدیدار میشه 00:03:46.866 --> 00:03:49.783 همراه با عنوانین و کلماتی و بعد من جیغ زدم 00:03:49.783 --> 00:03:54.866 این وحشت محض فرایند بود 00:03:54.866 --> 00:03:58.408 فکر میکنم اسم فیلم «هیچ مگر قلبی تنها» بود 00:03:58.408 --> 00:04:02.200 با بازی کری گرانت، براساس یکی از داستان‌های کلیفورد اودتس 00:04:20.116 --> 00:04:22.908 در دوران بیست سالگیم بودم 00:04:22.908 --> 00:04:26.075 اول در اتاق نامه کار میکردم 00:04:26.075 --> 00:04:28.241 در یه ایستگاه تلویزیون در شیکاگو 00:04:28.241 --> 00:04:30.408 درست بعد از دییرستان، من هیچوقت کالج نرفتم 00:04:30.408 --> 00:04:33.700 یکی از دوستانم به طور اتفاقی گفت 00:04:33.700 --> 00:04:38.325 فیلمی در سینمایی به نام «سرف» در حال نمایش است 00:04:38.325 --> 00:04:40.075 «چه فیلمی؟ «همشهری کین 00:04:40.075 --> 00:04:42.658 و من سانس ظهر رو رفتم 00:04:42.658 --> 00:04:46.075 و تا باقی روز رو اونجا موندم 00:04:46.075 --> 00:04:48.491 و من فقط حیرت‌زده شده بودم 00:04:48.491 --> 00:04:53.408 وقتی دور و ور نیمه‌شب از سینما اومدم بیرون 00:04:53.408 --> 00:04:57.783 فکر کردم که «من هیچ ایده‌ای ندارم که این چیه 00:04:57.783 --> 00:05:00.908 «ولی این کاریه که دوست دارم انجام بدم 00:05:09.533 --> 00:05:13.033 همشهری کین در مورد معمای تقدیره 00:05:13.033 --> 00:05:17.783 و اینکه چطور تقدیر این پسر کوچک رو از کلبه‌ی فقیر دور میکند 00:05:17.783 --> 00:05:21.491 و چون مادرش برای چیز بی‌ارزشی 00:05:21.491 --> 00:05:23.408 معدن کالارادو رو واگذاری کرده بود 00:05:23.408 --> 00:05:26.116 او بدل به ثروت‌مندترین مرد آمریکا شد 00:05:28.700 --> 00:05:32.033 این کار سرنوشت بود 00:05:32.033 --> 00:05:38.366 معنای «رزباد» ایده‌ای از انجیل است 00:05:38.366 --> 00:05:41.283 چه فایده‌ای دارد" 00:05:41.283 --> 00:05:45.241 اگر انسان تمام دنیا را بدست آورد 00:05:45.241 --> 00:05:47.283 "اما روح خودش را ببازد؟ 00:05:47.283 --> 00:05:52.116 لحظه‌ی «رزباد» بزرگ و بی‌همتاست 00:05:52.116 --> 00:05:55.158 کوبریک این کار رو در «کشتن» کرد 00:05:55.158 --> 00:06:00.950 مجازات بزرگ سرقت تمام آن پول از مسابقه‌ اسب‌سواری 00:06:00.950 --> 00:06:04.116 دو میلیون دلار در هوا به پرواز درمیاند 00:06:04.116 --> 00:06:06.783 لحظه‌ی «رزباد» بزرگی‌ست 00:06:06.783 --> 00:06:10.741 «مانند لحظه‌ای در «گنچ‌های سیرا مدره 00:06:10.741 --> 00:06:14.783 وقتی که تمام کیسه‌های طلا توسط راه‌زنا باز میشن 00:06:14.783 --> 00:06:18.200 کسایی که دزدیدن چون فکر میکردن آب هستن 00:06:30.950 --> 00:06:35.575 این بیانه‌ای نهان در باب بیهودگی‌ست 00:06:35.575 --> 00:06:38.866 بیهودگی همه چیز 00:06:45.741 --> 00:06:51.200 و این ایده‌ی شگفت‌انگیز خالصیت از دست رفته 00:06:51.200 --> 00:06:54.825 عشق به جوشش درمیاد و قلب رو میفشرد 00:06:54.825 --> 00:07:00.825 چه بیانیه‌ی والایی، چه ایده‌ی شگفت‌انگیزی 00:07:08.366 --> 00:07:13.241 ایده‌ای که خوش‌بختانه به تمام فیلم‌هایی که ساخته‌ام وصله 00:07:16.533 --> 00:07:20.200 ولی هیچکدوم مثل جنگیر نیستن 00:07:20.200 --> 00:07:26.241 من هنوز تا همین امروز احساس میکنم نیروهایی والاتر از من بودند 00:07:26.241 --> 00:07:31.033 که همه چیز رو برای ساختن، به این فیلم هدیه کردند 00:07:31.033 --> 00:07:32.991 همه چیز مربوط به فیلم 00:07:32.991 --> 00:07:37.616 توسط «خدای سینما» به‌هم وصل شد از بلتی که رمان رو برام فرستاد 00:07:37.616 --> 00:07:40.366 کسی که سال‌ها بود هم‌دیگه رو ندیده بودیم 00:07:40.366 --> 00:07:44.866 در ابتدا استودیو نمیخواست من فیلم رو کارگردانی کنم 00:07:44.866 --> 00:07:47.075 من رفتم و جایزه اسکار رو بردم 00:07:47.075 --> 00:07:49.075 که یک دورنما در فیلمسازی‌ام بود 00:07:49.075 --> 00:07:52.325 من حتی عضو آکادمی هم نبودم 00:07:52.325 --> 00:07:53.616 همه‌ی این اتفاقات 00:07:53.616 --> 00:07:55.825 تقدیره 00:07:55.825 --> 00:07:57.783 آره، تقدیر 00:07:57.783 --> 00:08:02.200 من تنها میتونم فیلمی رو بسازم که بتونم در چشم ذهنم ببینمش 00:08:02.200 --> 00:08:04.491 و در زمان بسیار کوتاهی 00:08:04.491 --> 00:08:09.783 با خوندن رمانش، فیلم در سرم ظاهر شد 00:08:09.783 --> 00:08:12.658 دقیقا میدونستم که چطوری میخوام بسازمش 00:08:12.658 --> 00:08:14.700 چه چیزهایی رو میخواستم از کتابش نگه دارم 00:08:14.700 --> 00:08:16.283 و چه چیزهایی رو میخواستم رها کنم 00:08:16.283 --> 00:08:20.075 من هیچ داستان پیش‌زمینه و فلش‌بکی نمیخواستم 00:08:20.075 --> 00:08:22.450 فقط یه داستان سرراست 00:08:22.450 --> 00:08:25.658 فیلم به رئالیستی‌ترین شکل ممکن کار شد 00:08:25.658 --> 00:08:28.533 پس از اینکه بالاخره برای کارگردانی فیلم استخدام شدم 00:08:28.533 --> 00:08:33.533 بلتی با پاکت کوچکی پیشم اومد و گفت 00:08:33.533 --> 00:08:35.575 برایت یه سورپرایز دارم 00:08:35.575 --> 00:08:37.491 فیلمنامه رو نوشتم 00:08:37.491 --> 00:08:39.908 من این رو نمیدونستم فیلمنامه رو بهم داد 00:08:39.908 --> 00:08:42.116 به این قطر بود 00:08:46.533 --> 00:08:50.908 احساس کردم هجویه و تقلیدی از رمانش بود 00:08:50.908 --> 00:08:53.033 و این رو بهش گفتم 00:08:53.033 --> 00:08:57.158 فلش‌بک داشت شاه‌ماهی‌های قرمز داشت 00:08:57.158 --> 00:09:00.908 بهش گفتم، بیل این فیلمنامه کتابت نیست 00:09:00.908 --> 00:09:03.241 من واقعا میخوام رمان رو فیلمبرداری کنم 00:09:03.241 --> 00:09:09.908 پس من نسخه‌ی خودم رو نشانه‌گذاری‌ کردم 00:09:09.908 --> 00:09:11.741 چاپ اول 00:09:11.741 --> 00:09:14.575 چیزهایی که باید باشن و نباشن رو علامت زدم 00:09:14.575 --> 00:09:16.116 چیزهایی رو خط میزدم 00:09:16.116 --> 00:09:19.075 رفتن از این سکانس به اون یکی 00:09:19.075 --> 00:09:21.700 من واژه به واژه علامت زدم تا اون تقریبا 00:09:21.700 --> 00:09:24.783 بتونه متوجه بشه که من چه چیزی رو میخواستم از رمان نگه دارم 00:09:24.783 --> 00:09:26.783 و چه چیز رو نیازی نداشتم 00:09:26.783 --> 00:09:28.741 بلتی در اولین نسخه فیلمنامه‌اش 00:09:28.741 --> 00:09:30.908 مقدمه رو حذف کرده بود 00:09:30.908 --> 00:09:35.366 و بهش گفتم که کاری کردی که ...حتی بدترین دشمنت هم باهات 00:09:35.366 --> 00:09:36.866 چنین کاری نمیکرد 00:09:36.866 --> 00:09:39.950 همه، از جمله ناشرش، گفتن 00:09:39.950 --> 00:09:41.741 تو به این مقدمه نیاز نداری 00:09:41.741 --> 00:09:43.158 اونا درکش نمیکردن 00:09:43.158 --> 00:09:49.450 من گفتم، بیل ما باید در عراق داستان رو شروع کنیم 00:09:49.450 --> 00:09:53.033 فصل شروع 00:09:53.033 --> 00:09:56.200 که موقع خوندش، مو به تنم سیخ کرده بود 00:09:56.200 --> 00:09:58.158 و دلیلش رو نمیدونستم 00:09:58.158 --> 00:10:00.658 من مطمئنم تا همین امروز افراد زیادی متوجه نشدن 00:10:00.658 --> 00:10:02.658 که این دیگه چیه؟ 00:10:02.658 --> 00:10:07.408 اما این مقدمه‌ست، و برای من 00:10:07.408 --> 00:10:10.866 بنیانی بسیار محکم برای کل رمان 00:10:10.866 --> 00:10:13.366 ما مجوز رفتن رو گرفتیم 00:10:13.366 --> 00:10:16.325 من اساسا میدونستم کجا میخوام برم 00:10:16.325 --> 00:10:17.908 که شمال عراق بود 00:10:17.908 --> 00:10:20.366 شهر کوچکی که در آنجا به سخنی فیلمبرداری کردیم 00:10:20.366 --> 00:10:22.533 که همان نینوا در انجیل هست 00:10:22.533 --> 00:10:27.616 جایی به نام هترا یا برای خود عراقی‌ها 00:10:27.616 --> 00:10:29.491 هدر...ه د ر 00:10:29.491 --> 00:10:31.908 به طور اتفاقی یه باستان‌شناس آلمانی اونجاست 00:10:31.908 --> 00:10:34.075 که با یه گروه آلمانی کار میکنه 00:10:34.075 --> 00:10:37.450 و عراقی‌هایی که اونجا در حال حفاری بودند 00:10:37.450 --> 00:10:42.075 و من باهاش ملاقات کردم و ازش پرسیدم که آیا ممکنه که این حفاری رو فیلم بگیریم 00:10:42.075 --> 00:10:46.950 و مکس فون سیدو که در حال انجام حفاری قدم بزنه 00:10:46.950 --> 00:10:48.825 پس همین کار رو هم کرد 00:10:48.825 --> 00:10:50.866 یه حفاری واقعی بود 00:10:50.866 --> 00:10:53.450 و چیزهایی که داشتن بیرون میکشیدن 00:10:53.450 --> 00:10:57.533 سرهای جدا شده و مجسمه‌ها بودند 00:10:57.533 --> 00:11:04.658 چون مشخص شد در دوره‌ای پیش از مسیح 00:11:04.658 --> 00:11:10.866 شهر هدر توسط ساسانیان غارت شده بود 00:11:10.866 --> 00:11:14.700 فکر میکنم 80 سال پیش از میلاد بود 00:11:14.700 --> 00:11:18.075 اونا سر هرکسی که اونجا زندگی میکرد رو بریدن 00:11:18.075 --> 00:11:20.700 و سر مجسمه‌ها رو قطع کردن 00:11:20.700 --> 00:11:25.116 And this is what the archeology team was coming up with, 00:11:25.116 --> 00:11:28.825 along with other artifacts, which I show in the film. 00:11:31.325 --> 00:11:36.491 جک نیچه دستش رو به یه لیوان شراب مالید 00:11:36.491 --> 00:11:39.825 "و این شد صدای آغازین "جنگیر 00:11:39.825 --> 00:11:44.700 And then it segues from that to something we recorded in Mosul, 00:11:44.700 --> 00:11:49.325 که صدای عربی موذن هست که دعا میخونه 00:11:49.325 --> 00:11:54.825 "کلمات "الله اکبر، الله اکبر 00:11:54.825 --> 00:11:58.366 و "خدا خوب است" به عربی 00:11:58.366 --> 00:12:00.825 "خدا عظیم است" 00:12:00.825 --> 00:12:04.158 این‌ها اولین کلمات فیلم‌اند 00:12:04.158 --> 00:12:08.450 کلمات آغازین رمان بلتی، در شمال عراق 00:12:08.450 --> 00:12:10.116 جایی که اتفاق میفته 00:12:10.116 --> 00:12:14.075 نمیتونستید همینطوری برید بیابان موهاوی و فیلمبرداریش کنید 00:12:14.075 --> 00:12:17.616 اون روزها سی.جی.آی وجود نداشت 00:12:17.616 --> 00:12:20.075 باید به خود مکان میرفتید 00:12:20.075 --> 00:12:23.116 یک زاویه‌ای وجود داره که من به طور ویژه طراحی کرد 00:12:23.116 --> 00:12:27.700 چون در پیش‌زمینه‌ی فون سیدو، نه چندان دور 00:12:27.700 --> 00:12:32.200 قبر "پادشاه نبوکدنصریکم" بود 00:12:32.200 --> 00:12:36.200 که بالای قبر "پادشاه داوود" ساخته شده بود 00:12:36.200 --> 00:12:37.741 ما اونجا بودیم 00:12:37.741 --> 00:12:40.783 فیلم با خورشید درخشانی شروع میشه 00:12:40.783 --> 00:12:44.158 وقتی به اتاق اصلاح زمان و رنگ رفتیم 00:12:44.158 --> 00:12:48.366 من تصمیم گرفتم فیلم رو با خورشید سیاه‌وسفید شروع کنم 00:12:48.366 --> 00:12:50.741 که آروم آروم رنگی میشه 00:12:50.741 --> 00:12:52.325 فکر نمیکنم 00:12:52.325 --> 00:12:56.950 هیچ معنای خودآگاهی پشت تصمیماتم وجود داشته باشه 00:12:56.950 --> 00:13:01.241 این‌ها مسائل غریزی هستند 00:13:01.241 --> 00:13:03.283 به "چرایی و چگونگی" ترجمه نمیشن 00:13:03.283 --> 00:13:07.991 در نگاهی به گذشته به نظر میاد که میدونستم چیکار میکنم 00:13:07.991 --> 00:13:10.241 من فقط داشتم غریزه‌ام رو دنبال میکردم 00:13:10.241 --> 00:13:12.408 و فکر میکنم این چیزیه که کل فیلم 00:13:12.408 --> 00:13:15.825 اتفاق افتاد 00:13:15.825 --> 00:13:19.116 این رمان بلنتی، "جنگیر" هست 00:13:19.116 --> 00:13:20.450 این شروعشه 00:13:20.450 --> 00:13:23.158 "The blaze of sun wrung pops of sweat 00:13:23.158 --> 00:13:25.283 from the old man's brow. 00:13:25.283 --> 00:13:27.575 دستش رو دور لیوان داغ نگه داشت 00:13:27.575 --> 00:13:30.158 چایی شیرین برای گرم کردن دستان 00:13:30.158 --> 00:13:33.200 He could not shake the premonition. 00:13:33.200 --> 00:13:38.033 It clung to his back like chill wet leaves." 00:13:38.033 --> 00:13:42.616 پس کل این پاراگراف در باب یه کلمه است: دلشوره 00:13:42.616 --> 00:13:45.658 پس دور و ورش رو نگاه میکنه و چیزای مختلفی میبینه 00:13:45.658 --> 00:13:47.991 این به دلشوره اضافه میکنه 00:13:47.991 --> 00:13:52.033 blacksmiths who are pounding, bending steel, 00:13:52.033 --> 00:13:53.783 یکیشون برمیگرده و نگاهش میکنه 00:13:53.783 --> 00:13:56.616 و یه چشم نداره 00:13:56.616 --> 00:14:01.491 شبیه به وقتی که شیطان در حالت بی‌وزنی نگاه می‌کنه 00:14:05.658 --> 00:14:09.866 و بسیاری فکر میکنن این خبر از چیزی شوم میده 00:14:09.866 --> 00:14:13.825 من هیچ قصدی برای پیش‌آگاهی دادن 00:14:13.825 --> 00:14:15.533 با چیزی که اون لوکشین فیلم گرفتم نداشتم 00:14:15.533 --> 00:14:19.866 من تنها از روی جذابیت چیزهایی رو فیلم گرفتم و در فیلم گذاشتم 00:14:19.866 --> 00:14:24.033 و در طول دهه‌ها، تفسیر و بازتفسیر شده 00:14:24.033 --> 00:14:28.908 بعضی تفسیرها برام منطقی‌اند 00:14:28.908 --> 00:14:30.866 اما هیچوقت تعمدی نبودن 00:14:33.825 --> 00:14:36.491 ساعت می‌ایسته 00:14:37.866 --> 00:14:40.325 نمیدونم چه معنی کوفتی‌ای میتونه داشته باشه 00:14:40.325 --> 00:14:44.116 ...من هیچوقت به پیش کشیدن یا تحمیل 00:14:44.116 --> 00:14:47.825 نماد یا معنایی فکر نکردم به جز مدال سنت جوزف 00:14:47.825 --> 00:14:51.908 که در رویای پدر کاراس داره میفته 00:14:51.908 --> 00:14:56.325 اون مدالی بود که توسط پدر مرین در عراق پیدا شد 00:14:56.325 --> 00:14:59.116 که می‌خراشه بعدا 00:14:59.116 --> 00:15:03.866 و به سر کوچکی از "پازوزو" میرسه 00:15:03.866 --> 00:15:10.575 وصل شده به لجن‌هایی که خودش رو میان آن‌ها جاسازی کرده 00:15:10.575 --> 00:15:12.866 بعد چهره‌اش رو میخراشه 00:15:12.866 --> 00:15:18.741 و بعد اون...شما فقط چهره‌اش رو میبینید که به تصویر "پازوزو" واکنش نشوه میده 00:15:18.741 --> 00:15:23.741 و درست اونجا دلشوره میگیره 00:15:23.741 --> 00:15:27.825 دلشوره از کل فیلم و تمام چیزهایی که قریب‌الوقوع هستن 00:15:27.825 --> 00:15:30.825 ...افتتاحیه در عراق لحن و موود 00:15:30.825 --> 00:15:33.116 کل فیلم رو شکل میده 00:15:33.116 --> 00:15:40.158 فضای خوف و راز ماورایی عصر کهن 00:15:40.158 --> 00:15:44.991 بدون اینکه این چیزایی که من گفتم، عنوان بشن 00:15:44.991 --> 00:15:52.116 مربوط به حضور شیطان حبشی "پازوزو" است 00:15:52.116 --> 00:15:54.575 شخصیت پدر مرین رو به عنوان یه کشیش باستان‌شناس 00:15:54.575 --> 00:16:00.575 نشون میده و بیش از یک ساعت از فیلم 00:16:00.575 --> 00:16:02.575 طول میکشه 00:16:02.575 --> 00:16:06.533 تا دوباره پدر مرین رو ببینیم 00:16:06.533 --> 00:16:08.991 اون قبلا جنگیری رو اجرا کرده 00:16:08.991 --> 00:16:11.366 اون بعدا طرح میشه 00:16:31.533 --> 00:16:35.825 بعد اون پیش‌آگاهی‌ای میگیره که شما، مخطاب 00:16:35.825 --> 00:16:41.325 حسی دارید که دوباره قراره با این دشمن کهن مواجه بشه 00:16:41.325 --> 00:16:43.616 پس برای من 00:16:43.616 --> 00:16:47.408 این به اندازه‌ی هر سکانس دیگری در جنگیر برام مهمه 00:16:47.408 --> 00:16:52.408 ...اینکه موود رو شکل بده و این ایده‌ی 00:16:52.408 --> 00:16:56.825 ماورایی در میان‌مان رو نمایش بدم 00:16:56.825 --> 00:17:01.575 ...کل این ایده که 00:17:01.575 --> 00:17:07.491 یه موود رو به خوبی تا جایی که داستان پیش رفته بسازی 00:17:07.491 --> 00:17:10.575 بهتون میگم که در اکثر فیلمای من 00:17:10.575 --> 00:17:13.825 به خصوص جنگیر 00:17:13.825 --> 00:17:17.825 من به شدت تحت‌تاثیر موسیقی بودم 00:17:17.825 --> 00:17:19.908 ...و من همیشه 00:17:19.908 --> 00:17:24.075 ...به طور خودآگاه و ناخودآگاه، تحت‌تاثیر 00:17:24.075 --> 00:17:27.991 موسیقی‌ای بودم که لایه به لایه ساخته میشه 00:17:27.991 --> 00:17:31.408 کارایی شبیه "پرستش بهار" ساخته‌ی استراوینسکی 00:17:31.408 --> 00:17:33.491 که خیلی با ریتم آرامی ساخته شده 00:17:33.491 --> 00:17:36.741 استراوینسکی گفته اگر آرام آغاز بشه 00:17:36.741 --> 00:17:42.241 از اونجایی که با درام شروع کردی، باید با غرش رعدوبرق تموم کنی 00:17:42.241 --> 00:17:44.825 پس تنها با یه ساز شروع کرد 00:17:44.825 --> 00:17:46.658 و یه ملودی خیلی آرام رو نواخت 00:17:48.658 --> 00:17:51.450 ...و بعد به یکی از قوی‌تری 00:17:51.450 --> 00:17:55.908 و به بیانی، یکی از خوفناک‌ترین قطعات موسیقی که تا به حال نوشته شده تبدیل میشه 00:17:59.866 --> 00:18:02.908 من عاشق فیلم‌هایی هستم که لایه به لایه ساخته میشن 00:18:02.908 --> 00:18:06.950 "مثل "2001: اودیسه" و "روانی 00:18:06.950 --> 00:18:11.575 همش در مورد شکل دادن و حفظ کردن یه لحن و موود هست 00:18:11.575 --> 00:18:17.116 و از همون آغاز خلقش کنی 00:18:17.116 --> 00:18:18.658 موود یه فیلم تغییر میکنه 00:18:18.658 --> 00:18:22.325 لحظاتی از روشنایی زیاد 00:18:22.325 --> 00:18:26.866 و شادی در لحظات آغازین جنگیر هست 00:18:33.533 --> 00:18:36.908 لحن تقریبا کل فیلم یکیه 00:18:36.908 --> 00:18:42.491 برجسته‌ کردن حس ترس که در تمام فیلم موجوده 00:18:42.491 --> 00:18:46.908 و این چیزیه که مخاطبان هم اون موقع هم الان 00:18:46.908 --> 00:18:48.908 قبل از اینکه برن فیلم رو ببینن میدونن 00:19:02.366 --> 00:19:04.241 ...میدونید، موود از 00:19:04.241 --> 00:19:07.116 رابطه‌ی فوق‌العاده‌ی مادر و دختری 00:19:07.116 --> 00:19:13.741 به دگرگونی وحشتناک شخصیت یه دختر 12 ساله تغییر میکنه 00:19:22.866 --> 00:19:26.700 در بسیاری از سکانس‌ها، حتی اون اوایل 00:19:26.700 --> 00:19:29.783 به نظر میرسه آنچه قراره اتفاق بیفته پیش‌آگاهی میشه 00:19:29.783 --> 00:19:33.033 من در آن زمان کاملا آگاه و هشیار بودم 00:19:33.033 --> 00:19:37.158 به این مسئله که مردم شروع میکنن به دیدن فیلم 00:19:37.158 --> 00:19:40.450 همه براشون سوال میشه که فیلم در مورد چیه 00:19:40.450 --> 00:19:43.825 میدونستم که مردم آگاهن 00:19:43.825 --> 00:19:46.991 داشتن به دیدن فیلمی میومدن که درباره‌ی تسخیر شیطانی است 00:19:46.991 --> 00:19:50.741 نه فیلمی در مورد دختری که مشکل مغزی داره 00:19:50.741 --> 00:19:52.575 یه کم طول میکشه تا به جنگیری برسیم 00:19:52.575 --> 00:19:53.825 به همون اندازه‌ای که باید طول میکشید 00:19:59.200 --> 00:20:04.116 باید میدیدید این دختر بچه چه شکلی بوده 00:20:04.116 --> 00:20:06.450 قبل از اینکه ظاهرش 00:20:06.450 --> 00:20:10.158 و رفتارش کامل تغییر کنه 00:20:10.158 --> 00:20:15.241 و مشخصا، سکانس‌های جنگیری باید از هم پیشی بگیرن 00:20:15.241 --> 00:20:19.158 اون اوایل فقط یه تکان خوردن تخت هست 00:20:19.158 --> 00:20:22.783 و هیچ تغییر دراماتیکی در شخصیت دختر نیست 00:20:22.783 --> 00:20:26.908 و برای اینه تا تغییر شخصیتی رو کامل کنه 00:20:26.908 --> 00:20:32.033 قدرت ابرانسانی و رفتارهای وحشتناک از دختر 00:20:32.033 --> 00:20:36.366 کارهایی که یه دختر 12 ساله از انجامشون ناتوانه 00:20:40.033 --> 00:20:44.408 مضمونی وجود داره که من اون موقع ازش آگاه بودم 00:20:44.408 --> 00:20:48.450 که بهش میگن عرصه‌ی انتظار 00:20:48.450 --> 00:20:51.658 اگر شما در شب در خیابانی تاریک در حال قدم زدن باشید 00:20:51.658 --> 00:20:54.700 جایی که اخیرا جنایتی و قتلی رخ داده 00:20:54.700 --> 00:20:59.658 چیزی وجود داره که در درون شما رخ میده 00:20:59.658 --> 00:21:03.450 جایی که پروانه‌ها رو میابید 00:21:07.616 --> 00:21:09.658 و این روی تماشاگر جواب میده 00:21:09.658 --> 00:21:11.866 اونا میان داخل سالن و منتظرن تا بترسن 00:21:11.866 --> 00:21:14.825 و شما میتونید...با این پیش برید 00:21:31.116 --> 00:21:34.075 یادم میاد که در دوران نوجوانی 00:21:34.075 --> 00:21:38.991 و عادت داشتم تا دبیرستانی در شیکاگو قدم بزنم 00:21:38.991 --> 00:21:42.366 و از یه محله‌ای رد میشدم 00:21:42.366 --> 00:21:47.908 جایی که یه قتل خشن و بی‌رحمانه رح داده بود 00:21:47.908 --> 00:21:54.658 دختر جوانی در خانه‌ای در مسیر زندگی میکرده 00:21:54.658 --> 00:22:00.491 که از پنجره اتاقش بیرون کشیده شده و سر بریده شده 00:22:00.491 --> 00:22:03.575 و اندام بدن در چمنزار و خیابان‌ها 00:22:03.575 --> 00:22:08.533 و بیرون خونه رها شده بودند 00:22:08.533 --> 00:22:10.533 و دقیق یادمه 00:22:10.533 --> 00:22:13.783 هرروز از جلوی اون خونه‌ی وحشت در مسیرم به مدرسه 00:22:13.783 --> 00:22:16.991 رد میشدم 00:22:16.991 --> 00:22:22.116 و به اون جنایت وحشیانه‌ای که اونجا رخ داده فکر میکردم 00:22:22.116 --> 00:22:25.075 من قیل از فیلمبرداری یه صحنه همیشه ایده‌ی داشتم 00:22:25.075 --> 00:22:27.366 که فکر میکنم چطور باید به نظر برسه 00:22:27.366 --> 00:22:30.366 و بعد ما صحنه رو فیلم میگرفتیم 00:22:30.366 --> 00:22:34.991 ممکنه چیزی ببینم که وادارم بسازه از یه زاویه‌ی دیگه‌ای نگاه کنم 00:22:34.991 --> 00:22:41.741 یا یه زاویه دیگه...یه زاویه نزدیک‌تر یا کلا هیچ پوششی و چیزی نداشته باشم 00:22:41.741 --> 00:22:45.991 در جنگیر ما معمولا در محل شلوغی هستیم 00:22:45.991 --> 00:22:50.408 میدونید، در فضاهای خیلی بسته و این سخت بود 00:22:50.408 --> 00:22:54.241 که بتونی روش دومی امتحان کنی یا با دوربین‌های متخلفی صحنه رو بگیری 00:22:54.241 --> 00:22:56.200 یا اصلا میشه گفت "کلام" یه نمایش بود 00:22:56.200 --> 00:23:00.450 و درایر به روش‌های زیادی مثل یه نمایش فیلمبرداریش کرد 00:23:00.450 --> 00:23:02.783 این سادگی فیلم کلام هست 00:23:02.783 --> 00:23:06.575 امروز، سینما، با صفحه نمایش‌های عریض‌تر 00:23:06.575 --> 00:23:11.575 و حتی فیلم‌های اکشن-ماجراجویی متکی به کلوزآپ‌اند 00:23:11.575 --> 00:23:14.658 شما وقتی فیلم به قدرت "کلام" میبینید 00:23:14.658 --> 00:23:17.616 متوجه میشید که فیلم قاعده‌شکنی است 00:23:17.616 --> 00:23:22.408 نمیتونم کلوزآپی از "کلام" به یاد بیارم 00:23:22.408 --> 00:23:24.991 ...ببینید، هیچ چیز قوی‌تر از 00:23:24.991 --> 00:23:27.658 کلوزآپی از استیو مک‌کوئین نیست 00:23:27.658 --> 00:23:31.241 نه حتی بهترین چشم‌اندازهایی بتونید فیلم بگیرید 00:23:31.241 --> 00:23:37.283 حتی تاج محل هم قدرت یه کلوزآپ از استیو مک‌کوئین رو نداره 00:23:37.283 --> 00:23:42.241 میتونید بدون اینکه استفاده‌ای از کلمات بشه بفهمید مک‌کوئین به چی فکر میکرد 00:23:44.158 --> 00:23:46.450 فیلم ژاندارک از درایر 00:23:46.450 --> 00:23:52.325 برساخته از کلوزآپ‌هایی از شخصیت اصلی است 00:23:52.325 --> 00:23:58.533 نماهایی از رنج کشیدن‌اش و مصائبش در شکست 00:23:58.533 --> 00:24:02.033 وقتی شما یه تمایش رو روی صحنه می‌بینید، مثل 12 مرد خشمگین 00:24:02.033 --> 00:24:04.325 کلوزآپ‌های خودتون رو طراحی میکنید 00:24:04.325 --> 00:24:08.616 در سینما کارگردان این تصمیم رو برای شما میگیره 00:24:08.616 --> 00:24:10.575 "در فیلم "کلام 00:24:10.575 --> 00:24:13.741 درایر این تصمیم رو اتخاذ نکرد 00:24:13.741 --> 00:24:17.533 بهترین روش برای انجام کاری «سادگی» هست 00:24:17.533 --> 00:24:20.908 هیچکاک معمولا حتی در موقعیت‌های پیچیده 00:24:20.908 --> 00:24:25.658 ساده‌ترین راه‌حل رو پیدا میکرد مثل اینکه برای اون مرد چگونه بود 00:24:25.658 --> 00:24:29.616 که چاقو بخوره و از عقب از پله‌ها بیفته؟ 00:24:29.616 --> 00:24:33.866 فیلم‌های هیچکاک در باب امکانات سینمان 00:24:33.866 --> 00:24:37.408 به عنوان یک تحلیل‌گر که از قضا فیلمساز هم هست 00:24:37.408 --> 00:24:41.325 شما باید به چیزی دقیق نگاه کنید و تصمیم بگیرید چگونه ازش فیلم بگیرید 00:24:41.325 --> 00:24:44.658 «پس اول باید تجسم کنید که این «رخداد 00:24:44.658 --> 00:24:48.491 که قراره در مکان‌های مختلف رخ بده چی هست؟ 00:24:48.491 --> 00:24:52.200 و اون‌ها وقتی داری انجامش میدی باهات حرف میزنن 00:24:52.200 --> 00:24:55.575 «یه صدای درونی میگه: «این یکی چطوره؟ 00:24:55.575 --> 00:25:00.116 بعد سعی میکنی بفهمی چطور به هم وصلش کنی 00:25:00.116 --> 00:25:03.991 تا به نظر یک پارچه بیاد 00:25:03.991 --> 00:25:06.950 چون از نماهای مجزایی تشکیل میشه 00:25:06.950 --> 00:25:09.908 یه جورایی شبیه نقاشی‌ای از جکسون پولاک 00:25:09.908 --> 00:25:12.450 متشکل از نقظه‌هایی است 00:25:12.450 --> 00:25:17.033 و نشانه‌های مونه تنها در ضربات قلم مو است 00:25:18.991 --> 00:25:22.116 جنگیر و رابط قرانسوی در بخش‌های زیادی 00:25:22.116 --> 00:25:25.366 مثل مستند هستن 00:25:25.366 --> 00:25:29.325 اما من مستندهایی ساخته بودم و میدونستم که چطور اجراش کنم 00:25:29.325 --> 00:25:32.908 وقتی شما مثل الان داری یه مستند میسازی 00:25:32.908 --> 00:25:35.783 نمیدونید که سوژه قراره چی بگه 00:25:35.783 --> 00:25:38.158 پس با جریان صحنه فیلم میگیری 00:25:38.158 --> 00:25:41.866 و معمولا حاشیه‌های تندی داره 00:25:41.866 --> 00:25:43.658 من خوشم میاد از این مسئله 00:25:43.658 --> 00:25:47.200 من این گروه فیلمبرداری عالی رو برای چندتا فیلم داشتم 00:25:47.200 --> 00:25:49.950 اما این با رابط فرانسوی با من شروع شد 00:25:49.950 --> 00:25:52.325 اسمش ریکی براوو بود 00:25:52.325 --> 00:25:56.700 اون «انقلاب کوبا» رو از طرف کاسترو عکاسی کرده بود 00:25:56.700 --> 00:25:59.908 از کوه‌های سیرا ماسترا به هاوانا 00:25:59.908 --> 00:26:03.283 و ریکی میتونست با یه دوربین روی دست هرکاری بکنه 00:26:03.283 --> 00:26:05.366 من اجازه نمیدادم ریکی سر صحنه باشه 00:26:05.366 --> 00:26:06.991 وقتی که اوون داشت نورپردازی صحنه رو انجام میداد 00:26:06.991 --> 00:26:08.491 وقتی که نور رو انجام داده بودیم 00:26:08.491 --> 00:26:10.366 میگفتم «خیلی خب ریکی «آماده‌ی فیلمبرداری هستیم 00:26:10.366 --> 00:26:13.200 و من میذاشتم بره و صحنه رو پیدا کنه 00:26:13.200 --> 00:26:17.033 «و بهش میگفتم که «هیچوقت کات نده 00:26:17.033 --> 00:26:19.908 فقط بذار فیلم بگیره و نما رو پیدا کن 00:26:19.908 --> 00:26:22.200 همون کاری که با کاسترو کردی 00:26:22.200 --> 00:26:24.491 پس من یه صحنه رو آماده میکردم 00:26:24.491 --> 00:26:27.825 مثل سکانسی که دو مرد در رابط فرانسوی وارد اتاق میشن 00:26:27.825 --> 00:26:30.200 میرن سمت میزی که یه مردی نشسته 00:26:30.200 --> 00:26:32.991 دو مرد محاصره‌اش میکنن و حرکت دارن 00:26:32.991 --> 00:26:36.991 و ریکی صحنه رو طوری که یه مستند باشه پیدا کرد 00:26:36.991 --> 00:26:39.783 و بعضی اوقات کات میداد 00:26:39.783 --> 00:26:43.033 و من میگفتم ریکی بهت گفتم هیچوقت کات نده 00:26:43.033 --> 00:26:44.866 چرا کات دادی؟ 00:26:44.866 --> 00:26:47.408 اون میگفت «اوه این یارو کاملا دید «بهش بسته شده بود 00:26:47.408 --> 00:26:49.991 توسط اون یکی یارو دیدش بسته شده بود 00:26:49.991 --> 00:26:52.575 بهش گفتم ریکی به کاسترو هم همینو گفتی 00:26:52.575 --> 00:26:54.616 وقتی که اون بالای کوه بود؟ 00:26:54.616 --> 00:26:56.783 گفتی فیدل باید از اول بگیریمش؟ 00:26:56.783 --> 00:26:58.991 چون که دید بهت بسته شده بود؟ 00:26:58.991 --> 00:27:00.825 در ذهن اکثر آدما 00:27:00.825 --> 00:27:04.450 یه فیلم روایی متفاوت از مستند است 00:27:04.450 --> 00:27:06.616 فیلم روایی مثل یه نمایش هست 00:27:06.616 --> 00:27:09.741 همه چیز طراحی شده و آماده‌سازی شده است 00:27:09.741 --> 00:27:11.700 من بهش این طور نگاه نمیکنم 00:27:11.700 --> 00:27:18.408 من بیشتر به خودانگیختگی و اتفاق علاقه‌مندم تا کمال‌گرایی 00:27:18.408 --> 00:27:21.450 و شما نمیتونید با گرفتن 90 برداشت بهش برسید 00:27:21.450 --> 00:27:22.991 ...ویلیام وایلر 00:27:22.991 --> 00:27:26.033 لقبش «وایلر 90 برداشتی» بود 00:27:26.033 --> 00:27:27.533 فیلماش عالین 00:27:27.533 --> 00:27:29.950 و تکنیکش هرچی که بود 00:27:29.950 --> 00:27:31.658 به من نمیخورد 00:27:31.658 --> 00:27:33.325 بهترین سال‌های زندگی ما به خوبی هر اثر بزرگیه 00:27:33.325 --> 00:27:35.116 کلی برداشت از صحنه‌ها داشت 00:27:35.116 --> 00:27:39.283 و عادت داشت کل شبانه روز فیلمبرداری کنه و همه جا صحنه فیلمبرداری آماده کنه 00:27:39.283 --> 00:27:41.408 اما این‌ها بیمه نامه‌اش بودن 00:27:41.408 --> 00:27:43.283 این نیاز رو احساس کرد 00:27:43.283 --> 00:27:47.491 و میدونم که گفته میشه کوبریک بالای 90 تا 100 برداشت میگرفته 00:27:47.491 --> 00:27:49.616 من تک برداشتی‌ام 00:27:49.616 --> 00:27:52.491 من به برداشت دوم اعتقاد ندارم 00:27:52.491 --> 00:27:58.700 فون سیدو عالی بود تا اینکه رسید به اون سکانس 00:27:58.700 --> 00:28:03.908 جایی که پدر مرین باید در برابر شیطان ورد بخونه 00:28:13.866 --> 00:28:18.658 و این ورد خوندن باید توسط مردی که 00:28:18.658 --> 00:28:20.783 دریافته بودیم 00:28:20.783 --> 00:28:25.533 قرص‌های کوچک نیتروگلیسیرین برای وضعیت قلبش مصرف میکند و نزدیک به مرگه 00:28:25.533 --> 00:28:27.325 باید قدرت‌مندانه اجرا میشد 00:28:27.325 --> 00:28:31.116 اما سیدو باید با این متن خواندن قوی پیش میرفت 00:28:31.116 --> 00:28:35.575 و بنا به دلایلی مکس نتونست انجامش بده 00:28:35.575 --> 00:28:37.908 به اندازه کافی قوی نبود 00:28:37.908 --> 00:28:46.700 و سکانس نیاز به صدای ساز بادی داشت نه تار 00:28:46.700 --> 00:28:51.908 پس گفتم مشکل چیه مکس؟ 00:28:51.908 --> 00:28:55.741 من هرکاری که باعث بشه بتونی بازی رو دراری انجام میدم 00:28:55.741 --> 00:29:01.325 میریم برگمان رو میاریم اینجا تا صحنه رو کارگردانی کنه 00:29:01.325 --> 00:29:04.783 و اون با آرامش گفت نه نه نه 00:29:04.783 --> 00:29:08.783 گفت موضوع برگمان نیست 00:29:08.783 --> 00:29:13.325 فکر میکنم مسئله اینه که من به خدا اعتقاد ندارم 00:29:46.200 --> 00:29:47.991 بهش گفتم 00:29:47.991 --> 00:29:50.616 «اما تو در «بزرگ‌ترین داستان گفته شده 00:29:50.616 --> 00:29:55.991 نقش مسیح رو بازی کردی 00:29:55.991 --> 00:29:57.491 گفت آره 00:29:57.491 --> 00:30:01.283 نقش رو به عنوان یه انسان بازی کردم نه یه خدا 00:30:11.741 --> 00:30:14.658 گفتم خب این مرد رو هم مثل یه انسان بازی کن 00:30:14.658 --> 00:30:16.908 و گفت باشه 00:30:16.908 --> 00:30:19.533 بهم یکم وقت بده 00:30:19.533 --> 00:30:21.200 در اتاق لباس تنهاش گذاشتیم 00:30:21.200 --> 00:30:24.450 اومد بیرون، رفت جلوی دوربین و انجامش داد 00:30:24.450 --> 00:30:26.283 و همون چیزیه که در فیلم میبینید 00:30:47.825 --> 00:30:50.658 من درکش نمیکنم 00:30:50.658 --> 00:30:52.366 نمیدونم چه اتفاقی افتاد 00:30:52.366 --> 00:30:54.241 این یکی از عجیب‌ترین اتفاقاتی بود 00:30:54.241 --> 00:30:56.991 که به عنوان کارگردان برام رخ داد 00:30:56.991 --> 00:30:59.825 و دلایلش برای ناتوانی‌اش در انجام دادنش 00:30:59.825 --> 00:31:01.866 برای من خیلی غریب بود 00:31:01.866 --> 00:31:04.741 برای اینکه بازیگر چی کار قراره بکنه؟ 00:31:04.741 --> 00:31:06.200 !بازی 00:31:06.200 --> 00:31:09.866 چند سال بعد من و بلتی در مورد موضوع صحبت کردیم 00:31:09.866 --> 00:31:11.450 بلتی بهم گفت 00:31:11.450 --> 00:31:14.741 فکر میکنم فقط نمیخواسته به اون روش انجامش بده 00:31:14.741 --> 00:31:20.575 قدرت و توانایی مکس به عنوان یه بازیگر آرامی بیانش بود 00:31:37.450 --> 00:31:40.575 مسئله اصلی به عنوان یه کارگردان در به دست آوردن چیزی که میخواید 00:31:40.575 --> 00:31:44.325 در انتخاب بازیگران است 00:31:44.325 --> 00:31:45.700 اگر اشتباهی انتخاب کنید 00:31:45.700 --> 00:31:48.325 هیچوقت نمیتونی به چیزی که میخوای برسی 00:31:48.325 --> 00:31:52.575 بلتی نقش پدر کاراس رو برای خودش نوشت 00:31:52.575 --> 00:31:56.491 اون احساسات و تجربیات خودش رو ترسیم کرد 00:31:56.491 --> 00:31:58.158 اون فیلم رو در عراق طراحی کرد 00:31:58.158 --> 00:32:01.908 چون قبلا به عنوان خبرنگار اونجا بوده 00:32:01.908 --> 00:32:04.325 حالا قراره چیزی رو اعتراف کنم 00:32:04.325 --> 00:32:08.325 و فکر نکنم در عموم تا حالا گفته باشمش 00:32:08.325 --> 00:32:10.741 اینکه بلتی میخواست به من 00:32:10.741 --> 00:32:15.241 کل درصد سود فیلم رو بده 00:32:15.241 --> 00:32:17.991 تا بذارم نقش پدر کاراس رو بازی کنه 00:32:17.991 --> 00:32:22.450 و من اون رو در قالب این نقش نمیدیدم 00:32:22.450 --> 00:32:26.783 من نمایشی به اسم «فصل قهرمانی» دیدم 00:32:26.783 --> 00:32:28.033 از جیسون میلر 00:32:28.033 --> 00:32:29.991 معلوم شد که اون 00:32:29.991 --> 00:32:32.991 به دانشگاه کاتولیک در واشنگتون رفته بوده 00:32:32.991 --> 00:32:35.950 و برای سه سال کشیش بودن رو مطالعه کرده 00:32:35.950 --> 00:32:38.533 دچار به بحران ایمان شده و استعفا داده 00:32:38.533 --> 00:32:44.366 و اون کاتولیسیسم منقضی شده‌اش رو وارد نمایش‌اش کرد 00:33:02.366 --> 00:33:05.825 پس بهش گفتم دارم فیلم «جنگیر» رو میسازم 00:33:05.825 --> 00:33:08.533 بهش گفتم چقدر نمایش‌اش رو دوست داشتم 00:33:08.533 --> 00:33:10.575 و بعد یه هفته یا بیشتر 00:33:10.575 --> 00:33:14.783 در کالیفورنیا یه تماس از جیسون در نیویورک دریافت کردم 00:33:14.783 --> 00:33:17.658 و گفت «هی اون کتاب جنگیر 00:33:17.658 --> 00:33:19.241 «که بهم گفتی رو یادته؟ 00:33:19.241 --> 00:33:20.491 گفت کتاب رو خوندم 00:33:20.491 --> 00:33:22.950 گفت من خود اون شخصیتم 00:33:23.033 --> 00:33:25.825 گفت من خود اون شخصیتم 00:33:25.825 --> 00:33:27.616 گفتم خب تو اون آدم نیستی 00:33:27.616 --> 00:33:29.450 ما یه بازیگر دیگه رو استخدام کرد 00:33:29.450 --> 00:33:31.283 قبل از اینکه من اصلا جیسون رو ببینم 00:33:31.283 --> 00:33:36.033 ما با بازیگری به اسم استیسی کیچ قرارداد بستیم 00:33:44.950 --> 00:33:49.408 گفت من نقش رو میخوام...چرا ازم تست نمیگیری؟ 00:33:49.408 --> 00:33:51.491 گفتم...عصبانی شدم 00:33:51.491 --> 00:33:53.283 گفتم برای چی؟ 00:33:53.283 --> 00:33:56.033 گفتم که بازیگر انتخاب شده 00:33:56.033 --> 00:33:58.450 گفت دارم ازت درخواست میکنم 00:33:58.450 --> 00:34:02.241 پس گفتم باشه، تو میخوای یه تست بگیریم 00:34:02.241 --> 00:34:05.450 برات تست رو آماده میکنم و بعدش که تموم شد 00:34:05.450 --> 00:34:07.325 فیلم رو از دوربین درمیارم 00:34:07.325 --> 00:34:14.241 میدمش بهت و میتونی به نوه‌هات نشونش بدی 00:34:14.241 --> 00:34:17.075 تو به خواست خودت اومدی اینجا 00:34:17.075 --> 00:34:19.325 با وجود اینکه میدونی برای نقش بازیگر انتخاب شده 00:34:19.325 --> 00:34:23.033 یه دالی تراک در یه استودیوی ضبط خالی آماده میکنیم 00:34:23.033 --> 00:34:25.616 با فقط نور و بدون آماده‌سازی صحنه 00:34:25.616 --> 00:34:29.866 الن برستین رو که تازه انتخاب کرده بودم صدا زدم 00:34:29.866 --> 00:34:33.116 تا یه صحنه با جیسون بازی کنه 00:34:33.116 --> 00:34:37.491 سکانسی که الن داره یه مسیر رو قدم میزنه 00:34:37.491 --> 00:34:42.075 ...در شهرک جورن و به پدر کاراس میگه 00:34:51.158 --> 00:34:55.783 بعد الن رو خواستم تا با جیسون درباره‌ی زندگیش مصاحبه کنه 00:34:55.783 --> 00:34:59.700 سکانسی که من دوربین رو بالای شانه‌ی الن تنظیم میکنم و فقط جیسون رو تماشا میکنم 00:34:59.700 --> 00:35:03.491 و بعد ازش یه شات گرفتم یه اکستریم کلوزآپ ازش 00:35:03.491 --> 00:35:06.033 که کلی حرف میزنه 00:35:06.033 --> 00:35:10.908 روز بعد راش‌های سکانس رو دیدم 00:35:10.908 --> 00:35:13.658 و متوجه شدم دوربین عاشقشه 00:35:13.658 --> 00:35:16.575 رفتم پیش جان کالی در برادران وارنر 00:35:16.575 --> 00:35:19.116 گفتم میخوام این یارو رو استخدام کنم 00:35:19.116 --> 00:35:21.950 گفت که اما کاملا ناشناخته‌ست 00:35:21.950 --> 00:35:23.866 هیچکی نیست 00:35:23.866 --> 00:35:25.575 تو استیسی کیچ رو داری 00:35:25.575 --> 00:35:27.158 گفتم برام مهم نیست 00:35:27.158 --> 00:35:28.533 انتخاب اینه 00:35:28.533 --> 00:35:30.366 من نیاری نیست که کارگردانیش کنم 00:35:30.366 --> 00:35:32.450 اون خود نقشه 00:35:32.450 --> 00:35:34.575 و به موافقت رسیدیم 00:35:34.575 --> 00:35:36.825 به اتفاق مفتخر نبودم 00:35:36.825 --> 00:35:40.158 اما باید پول استیسی کیچ رو میدادیم 00:35:40.158 --> 00:35:44.283 حقوق کاملش رو 00:35:44.283 --> 00:35:46.658 و اونا فکر کردن من دیوونه‌ام 00:35:46.658 --> 00:35:51.783 اما من چیزی رو داشتم که توسط فریتس لانگ توصیف شده 00:35:51.783 --> 00:35:55.866 چیزی مثل امنیت یه خواب‌رو 00:35:55.866 --> 00:36:01.158 من شخصا فکر میکنم 00:36:01.158 --> 00:36:04.283 من فیلم‌هام رو 00:36:04.283 --> 00:36:09.783 با نوعی امنیت خواب‌رو ساختم 00:36:09.783 --> 00:36:11.700 من کارهایی کردم 00:36:11.700 --> 00:36:14.783 که فکر میکردم درستن 00:36:14.783 --> 00:36:16.825 همین 00:36:16.825 --> 00:36:19.533 این چیزی بود که موقع ساختن جنگیر داشتم 00:36:19.533 --> 00:36:24.741 اجساس میکردم هر تصمیمی که میگیرم درسته 00:36:24.741 --> 00:36:27.366 و غرایضم رو زیر سوال نمیبردم 00:36:27.366 --> 00:36:30.200 و من این قدرت رو داشتم 00:36:30.200 --> 00:36:31.908 که انجامشون بدم 00:36:31.908 --> 00:36:36.366 استودیو به استنلی کوبریک پیشنهادش داده بود 00:36:36.366 --> 00:36:38.825 همینطور آرتور پن و مایک نیکولز 00:36:38.825 --> 00:36:41.491 این سه نفر پروژه رو رد کردن 00:36:41.491 --> 00:36:43.950 نمیدونستن چطور فیلم رو بسازن 00:36:43.950 --> 00:36:45.825 اما من میدونستم 00:36:45.825 --> 00:36:47.991 و استودیو این رو حس کرده بود 00:36:47.991 --> 00:36:50.991 و جیسون در فیلم عالیه 00:36:50.991 --> 00:36:54.366 اون نباید در فیلم میبود 00:36:54.366 --> 00:36:57.325 من به طور تصادفی نمایشش رو دیدم 00:36:57.325 --> 00:37:02.533 و به طور شانسی تحت‌تاثیرش قرار گرفتم یه هدیه دیگه از خدای سینما 00:37:02.533 --> 00:37:07.241 ببینید برای یه بازیگر، حتی بزرگان، بسیار دشواره 00:37:07.241 --> 00:37:10.283 که احساسی رو جلوی دوربین تولید کنه 00:37:10.283 --> 00:37:15.075 پشت دوربین صدها نفر 00:37:15.075 --> 00:37:19.700 یا شاید بیشتر ایستاده‌اند 00:37:19.700 --> 00:37:23.450 راه میرن و حرکت دارن و حتی روزنامه میخونن 00:37:23.450 --> 00:37:24.950 ناهار میخورند 00:37:24.950 --> 00:37:27.491 من پدر اومالی رو ملاقات کردم 00:37:27.491 --> 00:37:30.325 کسی که پدر دایر رو در جنگیر بازی میکنه 00:37:30.325 --> 00:37:31.908 به واسطه‌ی بلتی دیدمش 00:37:31.908 --> 00:37:35.450 و فورا تونستم ببینم و بشنوم که داره میمیره 00:37:35.450 --> 00:37:37.408 اما بازیگر نبود 00:37:37.408 --> 00:37:41.075 یه کشیشه و من بهش سخت نگرفتم 00:37:50.241 --> 00:37:55.908 تا اینکه رسیدیم به سکانسی که باید گریه میکرد 00:37:55.908 --> 00:38:01.700 و آخرین ورد رو برای دوست خوبش که داره میمیره میخونه 00:38:01.700 --> 00:38:03.908 و اومالی نمیتونست انجامش بده 00:38:03.908 --> 00:38:07.908 من کشیدمش کنار و گفتم 00:38:07.908 --> 00:38:11.033 بیل من رو دوست داری؟ 00:38:11.033 --> 00:38:12.491 گفت 00:38:12.491 --> 00:38:13.741 آره البته که دوستت دارم بیل 00:38:13.741 --> 00:38:15.075 خودت میدونی 00:38:15.075 --> 00:38:17.700 بهش گفتم بهم اعتماد داری؟ 00:38:17.700 --> 00:38:19.950 گفت البته که بهت اعتماد دارم 00:38:19.950 --> 00:38:22.658 گفتم خیلی خب و روم رو برگردوندم 00:38:22.658 --> 00:38:26.116 و بعد زدم تو صورتش 00:38:26.116 --> 00:38:28.116 زدم تو صورتش و هلش دادم 00:38:28.116 --> 00:38:31.283 جلوی دوربین و گفتم حرکت 00:38:42.533 --> 00:38:46.158 بعدش من رو بغل کرد و ازم تشکر کرد 00:38:46.158 --> 00:38:50.033 برای اینکه هیچ راه دیگه‌ای نبود که بتونه انجامش بده 00:38:50.033 --> 00:38:53.366 و من هم فکر نمیکردم دوباره بتونم به صورتش مشت بزنم 00:38:53.366 --> 00:38:57.700 امرزوه دیگه این تکنیک‌ها رو نمیشه اجرا شد 00:38:57.700 --> 00:38:59.908 این چیزی نبود که من مخترعش باشم 00:38:59.908 --> 00:39:02.533 این کار توسط کارگردانایی مثل جان فورد اجرا شده بود 00:39:02.533 --> 00:39:06.158 همینطور جورج استیونز، برای تولید احساس 00:39:06.158 --> 00:39:09.991 فورد و استیونز هر تکنیکی که جواب بده انجام میدن 00:39:09.991 --> 00:39:13.741 یادم میاد یه داستان رو در مجله لایف خوندم 00:39:13.741 --> 00:39:17.158 ...یه عکس-مقاله از تولید 00:39:17.158 --> 00:39:21.158 «خاطرات آن فرانک» به کارگردانی جورج استیونز 00:39:21.158 --> 00:39:25.783 اون‌ها یه مشکل بزرگ صحنه که بالای یه آپارتمان ساخته شده بود داشتن 00:39:25.783 --> 00:39:29.158 جایی که خانواده فرانک قایم شده بودن 00:39:29.158 --> 00:39:32.366 و ترس ناامیدانه‌ای داشتن 00:39:32.366 --> 00:39:36.575 جایی که آژیرهای نازی‌ها در خیابان‌های آمستردام به صدا درمیومد 00:39:36.575 --> 00:39:38.575 و یه عکس از جورج استیونز هست 00:39:38.575 --> 00:39:44.200 که بالای صحنه نشسته، روی تیرسیمان با یه اسلحه 00:39:44.200 --> 00:39:46.991 و عادت داشته با اسلحه شلیک کنه 00:39:46.991 --> 00:39:51.533 تا از افراد داخل اتاق واکنش بگیره 00:39:51.533 --> 00:39:55.991 و من در جنگیر این کار رو اجرا کردم 00:39:55.991 --> 00:39:59.075 یه پلان به خصوص هست که به یاد میارم 00:39:59.075 --> 00:40:01.575 یه کلوزآپ بسته با جیسون میلر 00:40:01.575 --> 00:40:04.908 که داره در اتاقش روی میز کار میکنه 00:40:04.908 --> 00:40:07.783 و بعد یه تلفن زنگ میخوره 00:40:10.241 --> 00:40:12.825 من صدای تلفن نذاشتم 00:40:12.825 --> 00:40:15.616 من با اسلحه شلیک کردم 00:40:15.616 --> 00:40:17.825 روش‌های زیاده وجود داره که شما 00:40:17.825 --> 00:40:20.241 با بازیگرا و گروه ساخت کار میکنید 00:40:20.241 --> 00:40:23.908 فقط یه تکنیک نیست 00:40:23.908 --> 00:40:30.825 با کسایی مثل الن برستین یا مکس فون سیدو، لی جی. کووب 00:40:30.825 --> 00:40:34.450 که یکی از بزرگ‌ترین بازیگرای آمریکایی هست 00:40:34.450 --> 00:40:36.950 بهشون خیلی نکته کارگردانی نمیدی 00:40:36.950 --> 00:40:41.241 اول یه صحبتی قبل فیلمبرداری میکنی 00:40:41.241 --> 00:40:43.950 تا مطمئن بشی همنظرید 00:40:43.950 --> 00:40:45.700 و بعد خودشون میرن و اجراش میکنن 00:40:45.700 --> 00:40:48.200 و اگر نیاز دارید چیزی رو اصلاح کنید 00:40:48.200 --> 00:40:50.075 بهشون میگید 00:40:50.075 --> 00:40:55.116 بیشتر شبیه یه رهبر ارکستر سمفونی 00:40:55.116 --> 00:40:58.741 که با گروهش حرف میزنه 00:40:58.741 --> 00:41:02.241 اون بخش یه کم آروم‌تر یا بلندتر 00:41:02.241 --> 00:41:04.325 یا سریع‌تر یا آروم‌تر 00:41:04.325 --> 00:41:07.700 و این اساسا چیزیه که تنظیم میکنید 00:41:07.700 --> 00:41:09.866 با یه بازیگر بزرگ 00:41:15.491 --> 00:41:18.075 سکانس محبوبم در جنگیر 00:41:18.075 --> 00:41:22.866 سکانسیه که لی جیکوب که نقش کارآگاه کیندرمن رو بازی میکنه 00:41:22.866 --> 00:41:27.533 روبه‌روی الن برستین سر میز نشسته 00:41:27.533 --> 00:41:32.075 و این سکانس بسیار آرومیه که اتفاق بسیار کمی میفته 00:41:32.075 --> 00:41:36.116 سکانسی که جیکوب بهش بدون گفتن بهش میگه 00:41:36.116 --> 00:41:38.533 که دخترش ممکنه یه مرد رو هل داده باشه 00:41:38.533 --> 00:41:41.116 و از پنجره اتاقش پرت کرده باشه پایین 00:41:41.116 --> 00:41:43.033 فقط دو موقعیت دوربین 00:41:43.033 --> 00:41:46.950 یکی اور شولدر الن و یکی لی 00:41:46.950 --> 00:41:50.616 که به سمت هرکدومشون حرکت میکنه 00:41:50.616 --> 00:41:53.616 فقط مخاطب رو نزدیک‌تر میکنه 00:41:53.616 --> 00:41:55.533 همه سکانس داخلیه 00:41:55.533 --> 00:42:01.325 و یادم میاد بهشون گفته باشم که فقط سکانس رو جذبش کنن 00:42:01.325 --> 00:42:05.075 الن میدونی داره چی میگه 00:42:05.075 --> 00:42:06.908 اما نمیتونی نشونش بدی 00:42:06.908 --> 00:42:11.325 بهش نشون نده که این مسئله داره از درون میکشتت 00:42:11.325 --> 00:42:14.366 کل سکانس این احساس رو سرکوب کن 00:42:14.366 --> 00:42:18.158 و سکانس رو به زیبایی بازی کرد 00:42:18.158 --> 00:42:20.241 این روشی بود که میخواست بازیش کنه 00:42:20.241 --> 00:42:23.116 با لی هم همینطور بود 00:42:23.116 --> 00:42:25.658 وقتی که تنش از میان میره 00:42:25.658 --> 00:42:31.575 دوربین تقریبا نامحسوس ازش دور میشه 00:42:31.575 --> 00:42:35.741 سکانسی که الان توصیف کردم 00:42:35.741 --> 00:42:40.158 یکی از سکانس‌های مملو از تنش در فیلم هست 00:42:40.158 --> 00:42:42.700 بخاطر چیزی که گفته شده 00:42:42.700 --> 00:42:44.408 الن اونجا سر میز نشسته 00:42:44.408 --> 00:42:48.116 الن بهش میگه، بدون اینکه بدونه چی بگه 00:42:50.783 --> 00:42:54.033 به امید اینکه بگه نه خوبه و از اونجا بره 00:42:54.033 --> 00:42:55.616 لی برمیگرده و میگه 00:42:56.866 --> 00:42:58.491 اوه خدای من 00:42:58.491 --> 00:43:02.825 اون لحظه براش ویرانگره 00:43:10.575 --> 00:43:14.700 و لی به آرومی بهش میگه 00:43:34.033 --> 00:43:39.450 دیالوگ هوشمندانه‌ایه و بعد میگه 00:43:47.616 --> 00:43:50.991 و بعد کاملا تنش از بین میره 00:43:58.950 --> 00:44:02.783 شخصیت‌های فوق‌العاده با کلماتی بسیار اندک 00:44:02.783 --> 00:44:05.200 اما تنش کاملا از میان رفته 00:44:05.200 --> 00:44:07.658 جون وقتی لی از در میره بیرون 00:44:07.658 --> 00:44:11.533 تمام خونه ناگهان پر از تنش میشه 00:44:11.533 --> 00:44:13.575 و بعد از اینکه میره 00:44:13.575 --> 00:44:19.325 من صدای تیک تیک یه ساعت پدربزرگ رو اضافه کردم 00:44:19.325 --> 00:44:23.200 که برای مخاطب تاثیر یه بمب ساعتی رو داره 00:44:23.200 --> 00:44:24.658 قبل از اینکه خاموش بشه 00:44:24.658 --> 00:44:26.741 آرومه 00:44:29.366 --> 00:44:33.283 یه ساعت پدربزرگ در پلان مخفی شده 00:44:33.283 --> 00:44:36.200 اما برای بیشتر بخش‌ها، شما بهش خودآگاه نیستید 00:44:36.200 --> 00:44:38.075 حتی اگر شما در یک اتاق باهاش باشید 00:44:46.700 --> 00:44:50.533 و بعد ناگهان یه صدای جیغ میاد 00:44:50.533 --> 00:44:56.241 که از اتاق بالا که بمب هست میاد 00:44:56.241 --> 00:44:59.325 هیچ چیز غافلگیرکننده‌تر از 00:44:59.325 --> 00:45:04.158 سکانس خودارضایی نیست و این هدف بلتی بود 00:45:04.158 --> 00:45:06.783 و من بهش گفتم 00:45:06.783 --> 00:45:11.116 و اون هم موافق بود که قرار نیست سکانس رو تلطیف کنم 00:45:11.116 --> 00:45:14.158 ایناهاش این اتفاقیه که افتاد 00:45:19.116 --> 00:45:26.533 اون صحنه بسیار آزاردهنده بود 00:45:26.533 --> 00:45:31.116 هم تصورش هم فیلمبرداریش 00:45:31.116 --> 00:45:38.283 برای اینکه احتمالا اولین بار در هر فیلمی باشه 00:45:38.283 --> 00:45:42.825 که چیزی مثل تصلیب و رحم 00:45:42.825 --> 00:45:47.616 به یه قاب از فیلمی آورده شدن 00:45:48.866 --> 00:45:50.450 من به این عقیده رسیدم 00:45:50.450 --> 00:45:52.991 و با دیک اسمیت بحثش کردم 00:45:52.991 --> 00:45:56.991 اینکه گریم باید ارگانیک باشه نسبت به 00:45:56.991 --> 00:45:59.325 کاری که ریگان با خودش کرده 00:45:59.325 --> 00:46:02.950 و متوجه شدم که گریم باید از همچین چیزی نمودش رو پیدا کنه 00:46:02.950 --> 00:46:05.366 دیک اسمیت از ایده خوشش اومد 00:46:05.366 --> 00:46:08.700 پس گریمی درست کرد که بزرگ‌تر بشه و لایه لایه باشه 00:46:08.700 --> 00:46:10.783 چیزی که به نظر رسید 00:46:10.783 --> 00:46:15.783 زخم‌های فاسد شده و سیاه که توسط خودش روی چهرش پدیدار شدن 00:46:15.783 --> 00:46:18.950 جیمز انسور یکی از هنرمندای محبوب منه 00:46:18.950 --> 00:46:20.991 که تاثیر بسیار زیادی روی من گذاشت 00:46:20.991 --> 00:46:24.450 و ماسک‌هایی که من در فیلم «سرقت برینک» استفاده کردم 00:46:24.450 --> 00:46:27.950 که فیلمی درباره‌ی سرقتی مشهور در دهه 50 است 00:46:27.950 --> 00:46:33.825 متاثر از نقاشی‌های انسور از ماسک هستند 00:46:33.825 --> 00:46:38.075 من این ماسک‌ها رو به دیک اسمیت برای جنگیر نشون دادم 00:46:38.075 --> 00:46:39.616 فقط برای اینکه 00:46:39.616 --> 00:46:42.825 چیزهای بیانگر مشخصی رو که ممکن بودن نشون بدم 00:46:42.825 --> 00:46:48.200 اولین تست گریم که دیک انجام داد فقط چهره سفید بود 00:46:48.200 --> 00:46:51.658 با چشمای مشکی و خطوط قرمز زیر چهره 00:46:51.658 --> 00:46:53.200 و من خوشم نیومد 00:46:53.200 --> 00:46:55.366 به نظر مثل یه گریم به نظر اومد 00:46:55.366 --> 00:46:59.658 اما چند ماه بعد در اتاق تدوین 00:46:59.658 --> 00:47:01.783 باد اسمیت تدوینگر فیلم 00:47:01.783 --> 00:47:05.075 تست‌های گریم رو دوباره نشونم داد 00:47:05.075 --> 00:47:07.408 گفت به این قاب نگاه کن 00:47:10.658 --> 00:47:14.366 وقتی فقط به یه قاب ازش یا دوتا نگاه میکنید، شوکه‌کننده‌ست 00:47:14.366 --> 00:47:16.783 به وضوح نمایان میشه 00:47:16.783 --> 00:47:18.533 در فیلمنامه نیست 00:47:18.533 --> 00:47:20.658 تصمیم گرفتم بعدا بذارمش 00:47:20.658 --> 00:47:23.658 و بعد وقتی نسخه نمایش 2000 رو اصلاح جدید کردم 00:47:23.658 --> 00:47:26.575 یه چندتا بیشتر اضافه کردم 00:47:26.575 --> 00:47:30.991 فکر میکنم همه ما احتمالا به 00:47:30.991 --> 00:47:32.908 ادراک نیمه‌خودآگاه باور داریم 00:47:32.908 --> 00:47:36.366 اولین بار دیدم توسط آلن رنه اجرا شده 00:47:36.366 --> 00:47:40.908 «در «سال گذشته در مارین‌باد» و «هیروشیما عشق من 00:47:50.533 --> 00:47:53.075 و تاثیر عظیمی روی من گذاشت 00:47:53.075 --> 00:47:55.033 و در جنگیر ازش استفاده کردم 00:47:55.033 --> 00:47:59.533 در «شب گردی» از کات‌های نیمه‌خودآگاه استفاده کرده‌ام 00:47:59.533 --> 00:48:01.950 در طول سکانس قتل 00:48:01.950 --> 00:48:07.408 و در «ساحره» به عنوان فلش‌بک‌های ذهنی گذرا 00:48:07.408 --> 00:48:09.700 اون کار رو با صدا هم کردم 00:48:09.700 --> 00:48:12.283 اما خلی نامحسوس‌تر هست 00:48:12.283 --> 00:48:16.575 صداهای نیمه‌خودآگاه مثل ضجه‌ی خوک 00:48:16.575 --> 00:48:20.908 که با صدای شیطان در مکان‌ها ترکیب شده 00:48:28.950 --> 00:48:32.033 یه حشره که در به بطری با میکروفون حبس شده 00:48:32.033 --> 00:48:34.658 اونجا گیر افتاده، اون اونجاست 00:48:37.533 --> 00:48:40.741 من اساسا یه مرد قدیمی‌ام که رادیو گوش میدم 00:48:45.200 --> 00:48:48.241 اولین تاثیرات من از برنامه‌های دراماتیک رادیو بود 00:48:48.241 --> 00:48:52.033 همه چیز در تصورات بود، همه چیز 00:48:52.033 --> 00:48:56.283 اما این شو نه فقط با صدای انسانی و موسیقی 00:48:56.283 --> 00:48:58.533 بلکه با افکت‌های صوتی اجرا میشد 00:49:00.950 --> 00:49:06.825 جنگیر یه موزه‌ای از صدای تجربه‌گرایانه است 00:49:06.825 --> 00:49:12.200 پس وقتی به سینما اومدم، خیلی تمایل داشتم 00:49:12.200 --> 00:49:16.241 که سعی کنم به این نوع استفاده از صدا ادامه بدم 00:49:16.241 --> 00:49:21.616 صدای شبطان از صداهای متنوعی شکل گرفته بود 00:49:21.616 --> 00:49:25.033 و صدای مرسدس مک‌کمبریج 00:49:35.325 --> 00:49:37.116 من دوستی از شیکاگو داشتم 00:49:37.116 --> 00:49:40.991 که من باهاش قبلا کار میکردم و اساسا یه گوینده بود 00:49:40.991 --> 00:49:44.408 اما یه تجربه‌گرای عالی در صدا بود‎ 00:49:44.408 --> 00:49:46.908 اسمش کن نوردین بود 00:50:02.991 --> 00:50:04.325 بهش زنگ زدم و گفتم 00:50:04.325 --> 00:50:07.658 کن میتونی یه صدای شیطان درست کنی؟ 00:50:07.658 --> 00:50:09.991 و اون برای چند ماه تست کرد 00:50:09.991 --> 00:50:14.200 و من متوجه شدم که این جواب نمیده 00:50:14.200 --> 00:50:15.741 چرا جواب نمیده؟ 00:50:15.741 --> 00:50:17.616 خب، صدای یه مرد هست 00:50:17.616 --> 00:50:23.450 مهم نیست چقدر تعمدا دفرمه شده باشه 00:50:23.450 --> 00:50:26.658 نمیتونه صدای یه زن باشه 00:50:26.658 --> 00:50:31.075 پس با خودم فکر کردم آیا کسی هست 00:50:31.075 --> 00:50:36.241 که صداش هم مردونه باشه هم زنونه 00:50:36.241 --> 00:50:39.033 یه جورایی فاقد جنسیت 00:50:39.033 --> 00:50:41.408 یهو تو سرم اومد 00:50:41.408 --> 00:50:44.700 از روزهای قدیم نمایش دراماتیک رادویویی 00:50:44.700 --> 00:50:46.366 مرسدس مک‌کمبریج 00:50:59.075 --> 00:51:02.450 راف کات فیلم رو بهش نشون دادم 00:51:02.450 --> 00:51:05.700 بدون هیچ صدایی، با صدای لیندا بلیر 00:51:17.491 --> 00:51:21.991 گفت چیزی در مورد من میدونی؟ 00:51:21.991 --> 00:51:25.491 من از دورانی کودکی یه کاتولیک معتقد بودم 00:51:25.491 --> 00:51:30.283 بعدش یه الکلی انتحاری شدم به موسسه الکلی‌های گمنام رفتم 00:51:30.283 --> 00:51:35.533 و دیگه حتی نمیتونم یذره هم مشروب بخورم 00:51:35.533 --> 00:51:39.783 اما گفت برای اینکه بتونم کاری رو بکنم که ازم میخوای 00:51:39.783 --> 00:51:42.491 تا با این صدا کار کنم، قراره که 00:51:42.491 --> 00:51:47.033 باید الکل بریزم تو گلوم و قراره که 00:51:47.033 --> 00:51:51.658 چند بار در روز تخم‌مرغ خام قورت بدم 00:51:51.658 --> 00:51:56.741 و بهم گفت که میخوام اینجوری من رو به یه صندلی ببندی 00:51:56.741 --> 00:52:01.200 و من روی صندلی چمپاتمه میزنم 00:52:01.200 --> 00:52:04.825 تا واقعا درد رو احساس کنم 00:52:04.825 --> 00:52:08.158 و من دوباره سیگار میکشم و مشروب میخورم 00:52:08.158 --> 00:52:13.033 اما من این دو کشیش رو که دوستانم هستن رو میخوام تو اتاق باشن 00:52:13.033 --> 00:52:16.200 تمام وقتی که در استودیو ضبط هستیم 00:52:16.200 --> 00:52:19.825 باید بهشون برای کلیساشون یکم پول بدی 00:52:19.825 --> 00:52:22.158 و بعدش میبینیم چه میشه کرد 00:52:26.325 --> 00:52:29.033 و ما رفتیم به استودیوی ضبط 00:52:29.033 --> 00:52:33.783 یه سکانس رو تموم میکرد و میرفت به پشت استیج صدا 00:52:33.783 --> 00:52:35.533 جایی که دو کشیش نشسته بودن 00:52:35.533 --> 00:52:38.991 و روی دستای اونا در حالت گریان غش میکرد 00:52:41.491 --> 00:52:42.950 اون دیالوگ‌هایی میگفت مثل 00:52:42.950 --> 00:52:46.616 مادرت تو جهنم کیر ساک میزنه کاراس 00:52:46.616 --> 00:52:49.575 هر جمله‌ای که شما در فیلم میبینید 00:52:49.575 --> 00:52:51.325 لیندا بلیر باید میگفت 00:52:51.325 --> 00:52:53.450 وقتی که از دهن یه دختر دوازده ساله 00:52:53.450 --> 00:52:55.533 بیرون میاد خیلی متفاوت هست 00:53:01.241 --> 00:53:04.783 اون هرچیزی که لیندا بلیر گفت رو جایگزین کرد 00:53:12.200 --> 00:53:16.075 و بعضی اوقات خیلی ساده دهنش رو باز میکرد 00:53:16.075 --> 00:53:18.575 به این اندازه باز 00:53:22.408 --> 00:53:27.158 اما از گلوش سه یا چهار صدای متفاوت بیرون میومد 00:53:27.158 --> 00:53:31.158 به خاطر مشروب و تخم‌مرغا و سیگار 00:53:31.158 --> 00:53:34.741 به روشی که جان کولترین ساکسیفون مینوازه 00:53:34.741 --> 00:53:39.033 که شما سه یا چهار نت رو همزمان میشنوید 00:53:42.825 --> 00:53:46.825 من اسم مرسدس مک‌کمبریج رو به زبون نیاورده بودم 00:53:46.825 --> 00:53:50.741 تا اینکه اون رو در فیلم «غول» دیدم و دوباره 00:53:50.741 --> 00:53:53.866 یه الهام بود از خدای سینما 00:53:53.866 --> 00:53:56.491 تصاویر در چشم ذهن من میمونن 00:53:56.491 --> 00:53:59.866 چیزی رو میبینم و اون تصویر میره 00:53:59.866 --> 00:54:04.616 به حافظه ذهنی و معمولا باید ازش استفاده کنم 00:54:04.616 --> 00:54:07.450 بیشتر فیلم‌های من رئالیستی‌اند 00:54:07.450 --> 00:54:10.950 چون من هیچوقت قادر نبودم که به سوررئالیسم وصل بشم 00:54:10.950 --> 00:54:13.908 اما سوررئال چیزیه که بیش از همه تحسین میکنم 00:54:27.825 --> 00:54:35.533 مگریت برای من بزرگ‌ترین سوررئالیسته 00:54:40.741 --> 00:54:43.366 اولین چیزی که مکس فون سیدو فیلمبرداری کردیم 00:54:43.366 --> 00:54:46.950 در شهرک جورج بود، جایی که وارد میشه 00:54:55.658 --> 00:55:01.616 اون نما از نقاشی‌ای از رنه مگریت میاد 00:55:01.616 --> 00:55:04.700 اسمش «قلمروی نور» هست 00:55:04.700 --> 00:55:08.866 خیابانی هست که خیلی به خیابان پراسپکت شبیهه 00:55:08.866 --> 00:55:11.075 در شهرک جورج هست 00:55:11.075 --> 00:55:15.241 آسمان روشن روز بر یه خیابان به وقت شب هست 00:55:15.241 --> 00:55:18.616 و این نقاشی تاثیر عظیمی بر من گذاشت 00:55:18.616 --> 00:55:23.241 و من تصمیم گرفتم در این نقاشی یه فیگور بذارم 00:55:24.116 --> 00:55:26.533 فون سیدو، کشیش 00:55:26.533 --> 00:55:30.950 و نوری که از اتاق دختر به سمتش 00:55:30.950 --> 00:55:37.200 میدرخشه که یه احساس سوررئال میده 00:55:37.200 --> 00:55:38.866 چیزی که نقاشی مگریت داشت 00:55:38.866 --> 00:55:44.241 برای همیشه این بدل به تصویر اصلی جنگیر شد 00:55:44.241 --> 00:55:47.658 من عاشق نقاشی‌های کاراواجو هستم 00:55:47.658 --> 00:55:49.741 که اکثرا فیگورهایی هستند 00:55:49.741 --> 00:55:55.200 که در برابر یه پس‌زمینه کاملا سیاه طراحی شدن، با نورپردازی دراماتیک 00:55:55.200 --> 00:55:58.450 بیشترشون موقعیت‌هایی انجیلی هستن‎ 00:55:58.450 --> 00:56:01.741 بیشتر نقاشی‌های انجیلی رنسانس 00:56:01.741 --> 00:56:04.491 همه چیز رو در پس‌زمینه طراحی میکنن 00:56:04.491 --> 00:56:08.533 کاراواجو به خودش زحمت نداد 00:56:08.533 --> 00:56:12.616 تا هیچکدوم از صحنه‌های «سرزمین مقدس» رو بازسازی کنه 00:56:12.616 --> 00:56:17.200 اون فقط با قدرت فیگورها رو در پیش‌زمینه قرار داد 00:56:17.200 --> 00:56:22.491 نقاشی‌هاش قوی و احساسین و کیفیت تندی دارند 00:56:22.491 --> 00:56:25.825 وادارت میکنند تا به فیگورها نگاه کنی 00:56:25.825 --> 00:56:30.658 و اونا تقریبا شبیه عکسای کارتریه-برسون هستن 00:56:30.658 --> 00:56:34.950 لحظاتی از حقیقت که درون این رخدادها گزینش شده‌اند 00:56:34.950 --> 00:56:37.241 تا توامان برجسته و جداسازی کنن 00:56:37.241 --> 00:56:39.700 و این روشی بود که این کارها رو میکرد 00:56:39.700 --> 00:56:43.408 که من در ابعادی قادر بوده‌ام تا بازسازی کنم 00:56:43.408 --> 00:56:45.116 اما نه به اندازه‌ی او 00:56:45.116 --> 00:56:47.325 نور از یه سمت میاد 00:56:47.325 --> 00:56:49.366 فیگورهای قوی پیش‌زمینه 00:56:49.366 --> 00:56:52.450 و بعد یا خارج از فوکوس‌اند یا در پس‌زمینه سیاه 00:56:52.450 --> 00:56:55.283 من این کار رو معمولا ناخودآگاه انجام میدم 00:56:55.283 --> 00:57:00.283 و میدونم برمیگرده به علاقه‌ام به کاراواجو 00:57:00.283 --> 00:57:02.366 فیگورهای شگفت‌انگیز 00:57:02.366 --> 00:57:06.158 پرتره‌های رامبرانت بر فیلمبردارها تاثیر گذاشته‌اند 00:57:06.158 --> 00:57:10.866 و همینطور برای همیشه بر کارگردانان، از همان شروع سینما 00:57:10.866 --> 00:57:15.116 کاری که به طور کلی کرد این بود که یه منبع نور داشت 00:57:15.116 --> 00:57:18.658 پس نور بسیار برجسته و قوی‌ای وجود داشت 00:57:18.658 --> 00:57:21.616 که از یه منبع بر فیگور میتابد 00:57:21.616 --> 00:57:23.366 و باقی نور که بر چهره است 00:57:23.366 --> 00:57:28.033 نوعی نور گذاری لطیفی است از یه منبع دیگه 00:57:28.033 --> 00:57:31.866 به قدرت منبع اولیه نیست 00:57:31.866 --> 00:57:35.158 و معمولا یه کم نور پشت وجود داره 00:57:35.158 --> 00:57:36.616 اما روش تاکید نمیشه 00:57:36.616 --> 00:57:39.075 و این ایده‌ی روشی‌ست که من تلاش کردم 00:57:39.075 --> 00:57:41.700 چهره‌ها و پرتره‌ها رو فیلمبرداری کنم 00:57:41.700 --> 00:57:48.700 هرموقع که میتونستم نور داخلی رو کنترل کنم 00:57:48.700 --> 00:57:51.658 به این روش فیلم میگرفتیم 00:57:51.658 --> 00:57:56.033 رامبرانت اساسا یه سبک نورپردازی خلق کرد 00:57:56.033 --> 00:57:59.908 که هنوز وجود داره و کاربردیه 00:57:59.908 --> 00:58:02.200 من تا جایی پیش میرم که میشه گفت تقریبا میتونید 00:58:02.200 --> 00:58:07.450 هرچیز دیگه‌ای رو دور بندازید حتی مونا لیزا 00:58:07.450 --> 00:58:12.491 من همچنین ملهم از نقاشی‌های هلندی قرن 17 بوده‌ام 00:58:12.491 --> 00:58:16.491 به خصوص ورمیر 00:58:16.491 --> 00:58:19.241 قدرت‌مندترین نقاشی‌ای که تا به حال دیدم 00:58:19.241 --> 00:58:23.116 نقاشی «چشم‌اندزی از دلفت» از ورمیره 00:58:23.116 --> 00:58:24.866 بی‌نظیره 00:58:24.866 --> 00:58:28.825 از معدود چشم‌اندازهاش هست 00:58:28.825 --> 00:58:31.700 و تنها گروهی از زنان تو ساحل هستن 00:58:31.700 --> 00:58:34.575 که دارن خریدهای روزانه‌اشون رو انجام میدن 00:58:34.575 --> 00:58:37.866 و حالا دارن باهم حرف میزنن 00:58:37.866 --> 00:58:43.491 در پس‌زمینه شهر دلفت است 00:58:43.491 --> 00:58:47.241 که به آرومی در تصوریرش بازتنظیم میشه 00:58:47.241 --> 00:58:52.200 و ال گرکو چشم‌انداز تلدو رو بازنتظیم کرد و کشید 00:58:52.200 --> 00:58:54.866 و پرتویی از نور وجود داره 00:58:54.866 --> 00:58:56.616 که به گوشه‌ی یه ساختون میخوره 00:58:56.616 --> 00:58:59.700 یه نقطه زرد روی نقاشی 00:58:59.700 --> 00:59:02.866 و تقاشی کاملا شما رو برمیگردونه 00:59:02.866 --> 00:59:06.575 به قرن 17 دلفت 00:59:06.575 --> 00:59:10.158 شما اونجایی و تقریبا میتونید صدای مکالمه‌ها رو بشنوید 00:59:10.158 --> 00:59:11.700 اگر خودتون رو بهش بسپرید 00:59:11.700 --> 00:59:14.241 اوه چه چیز غیرمنتظره‌ای کوچکی‌ست 00:59:14.241 --> 00:59:20.075 من این رو بسیار ساده و متاثرکننده یافتم 00:59:20.075 --> 00:59:27.325 اصلا فقط یه تکه از واقعیت نیست 00:59:27.325 --> 00:59:30.783 یک «طنین رحمت» هست 00:59:31.866 --> 00:59:35.283 من بی‌شک سعی کردم 00:59:35.283 --> 00:59:40.116 در جنگیر طنین‌های رحمت داشته باشم 00:59:40.116 --> 00:59:42.366 یه نمایی وجود داره که 00:59:42.366 --> 00:59:46.866 یکی از زیباترین نماهایی‌ست که در آن مشارکت داشتم 00:59:49.450 --> 00:59:56.741 نمایی از فون سیدوست که داره تو بازار راه میره 00:59:56.741 --> 01:00:01.575 روی سقف سوراخ‌هایی بود که میذاشت خورشید به داخل بیاد 01:00:01.575 --> 01:00:04.908 و من گفتم این بسیار زیباست 01:00:04.908 --> 01:00:08.991 و من فون سیدو رو داشتم که اونجا قدم میزنه 01:00:10.450 --> 01:00:15.283 طنین‌های رحمت چیزهایی هستید که شما از هر تجربه‌ای به یاد می‌آورید 01:00:15.283 --> 01:00:19.116 شخصی که ملاقات کردید 01:00:19.116 --> 01:00:22.658 چیزهایی که دوست داریم در مورد آدمایی که دوست داریم 01:00:22.658 --> 01:00:26.283 یا لحظه‌ای در فیلم یا یه رمان 01:00:26.283 --> 01:00:31.116 همشهری کین» سرشار از طنین‌های رحمت است» 01:00:31.116 --> 01:00:33.241 سرشار از طنین‌های رحمت 01:00:37.741 --> 01:00:41.158 رزباد 01:00:47.200 --> 01:00:50.408 داستان توسط آقای برنستین به خبرنگاری گفته شده 01:00:50.408 --> 01:00:55.825 اینکه چطور به یاد میاره 01:00:55.825 --> 01:00:57.283 دیدن یه زن رو 01:01:25.825 --> 01:01:30.950 این یه طنین رحمت است که بهتون در مورد تجربه انسانی 01:01:30.950 --> 01:01:32.491 چیزی والا میگه 01:01:32.491 --> 01:01:34.366 ما همه چنین چیزهایی داریم 01:01:34.366 --> 01:01:39.241 و بسیار از رخدادهای عظیم‌تر مهمترن 01:01:40.575 --> 01:01:45.700 وقتی الن برستین به خونه قدم میزنه، از فیلمی درون فیلم دیگر 01:01:45.700 --> 01:01:52.408 که داره بازی میکنه، دو راهبه رو میبینید که راه میرن 01:01:52.408 --> 01:01:55.866 و باد لباس‌هاشون رو میکشه 01:01:55.866 --> 01:01:59.741 در حالت به نوعی اسلوموشن بهشون باد میخوره 01:01:59.741 --> 01:02:02.200 و اون متوجه این لحظه میشه 01:02:02.200 --> 01:02:07.366 متوجه بچه‌هایی میشه که با لباس هالووین میدون 01:02:07.366 --> 01:02:10.741 که به نوعی پیش‌درآمدی است 01:02:10.741 --> 01:02:15.908 که چه اتفاقی برای بچه‌ی تغییر یافته میفته 01:02:15.908 --> 01:02:18.950 چیزی در اون سکانس‌ها نیست که فیلم رو 01:02:18.950 --> 01:02:23.241 یه اینچ جلو ببره اما طنین‌های رحمت هستند 01:02:23.241 --> 01:02:27.616 که من سعی کردم به کل تجربه اضافه کنم 01:02:27.616 --> 01:02:30.283 یه کار روتینی که وقتی میرم شیکاگو اینه که 01:02:30.283 --> 01:02:32.658 در خیابان منتهی به موسسه هنر قدم میزنم 01:02:32.658 --> 01:02:36.491 و یکی دو ساعت به نقاشی‌های معینی نگاه میکنم 01:02:36.491 --> 01:02:38.200 به طور مدام 01:02:38.200 --> 01:02:40.950 برگشتن و نگاه کردن به این نقاشی‌ها مثل اینه که 01:02:40.950 --> 01:02:43.408 دوستای قدیمیت رو ببینی 01:02:43.408 --> 01:02:47.033 کالکشن مونه بهترینه 01:02:47.033 --> 01:02:50.783 «به خصوص «صبح در سن نزدیک ژیورنی 01:02:50.783 --> 01:02:53.450 که احتمالا اگر بخوام بگم 01:02:53.450 --> 01:02:56.366 محبوب‌ترین نقاشی برای من در دنیاست 01:02:59.158 --> 01:03:03.491 که چیزی به جز یه کلاژ بسیار لطیف نیست 01:03:03.491 --> 01:03:05.491 سفیدها، آبی‌ها، خاکستری‌ها 01:03:05.491 --> 01:03:10.825 که به شکل هارمونیک کنار همن، هیچ چیز شلوغی نیست 01:03:10.825 --> 01:03:15.283 همه چیز در نقاشی لطیفه، تقریبا نامحسوس 01:03:15.283 --> 01:03:19.033 انتزاعی آرام و خالص 01:03:19.033 --> 01:03:24.408 شبیه موسیقی راول یا دبوسی بر بوم نقاشی‌ست 01:03:24.408 --> 01:03:28.866 "Quartet in F" به خصوص از موریس راول 01:03:28.866 --> 01:03:34.033 پس برای من نوعی همزیستی میان هنر و موسیقی وجود داره 01:03:35.200 --> 01:03:38.741 افکت‌های صوتی آرام عالی‌ای وجود دارن 01:03:38.741 --> 01:03:41.783 در سراسر فیلم و من نمیخواستم روشون موسیقی بذارم 01:03:41.783 --> 01:03:44.991 که صداشونو خفه کنم پس موسیقی بلند نمیخواستم 01:03:44.991 --> 01:03:48.658 یا موسیقی ریتمیک یا موسیقی طوفانی 01:03:48.658 --> 01:03:52.366 در بیشتر بخش‌ها من دوست ندارم مخاطب رو راهنمایی کنم 01:03:52.366 --> 01:03:54.700 یا اینکه قراره چه احساسی داشته باشن 01:03:54.700 --> 01:03:57.825 دوست دارم خودشون متوجه بشن 01:03:57.825 --> 01:04:01.325 استثناهایی در این مورد وجود داره مثل روانی 01:04:01.325 --> 01:04:05.283 که موسیقی میگه دقیقا در تمام لحظات 01:04:05.283 --> 01:04:08.116 چطور احساسی داشته باشید و عالیست 01:04:23.950 --> 01:04:25.741 وقتی تدوین فیلم رو تموم کردم 01:04:25.741 --> 01:04:31.616 رفتم پیش آهنگساز بزرگ برنارد هرمن 01:04:31.616 --> 01:04:33.450 که اون موقع در لندن زندگی میکرد 01:04:33.450 --> 01:04:37.075 اون موسیقی‌ای داشت که توسط هیچکاک رد شده بود 01:04:37.075 --> 01:04:40.741 و هرمن آمریکا رو ترک کرد و رفت انگلیس 01:04:40.741 --> 01:04:42.491 مهاجر شد 01:04:58.075 --> 01:05:01.908 من راف کات جنگیر رو برای هرمن 01:05:01.908 --> 01:05:03.450 نمایش دادم 01:05:03.450 --> 01:05:05.991 اون بعد از پخش اومد بیرون و گفت 01:05:05.991 --> 01:05:11.491 خب فکر میکنم اگر بسپریش به من این فیلم گه رو 01:05:11.491 --> 01:05:14.575 میتونم نجات بدم و برات موسیقی رو پست میکنم 01:05:14.575 --> 01:05:18.366 از دست اون سکانس اول در صحرا خلاص شو 01:05:18.366 --> 01:05:20.825 یا هر قبرستونی که فیلمبرداریش کردی 01:05:20.825 --> 01:05:22.075 بهش نیاز نداری 01:05:22.075 --> 01:05:24.283 هیچ معنی نمیده 01:05:24.283 --> 01:05:27.366 و حالا من یکم ناراحت شدم 01:05:27.366 --> 01:05:31.908 و بهش گفتم میتونم بپرسم چه ایده‌ای داری؟ 01:05:31.908 --> 01:05:33.658 چطور موسیقی براش میسازی؟ 01:05:33.658 --> 01:05:35.450 گفت خب یه کلیسا هست 01:05:35.450 --> 01:05:37.991 جایی خارج از لندن 01:05:37.991 --> 01:05:41.283 به اسم سنت جایلز کریپلجیت 01:05:41.283 --> 01:05:43.533 و اونجا بهترین ارگ کلیسا رو دارن 01:05:43.533 --> 01:05:44.783 که من میشناسم 01:05:44.783 --> 01:05:46.741 صداش بی‌نظیره 01:05:46.741 --> 01:05:49.700 و بهش گفتم میخوای در جنگیر 01:05:49.700 --> 01:05:51.658 از ارگ کلیسا استفاده کنی؟ 01:05:51.658 --> 01:05:55.033 ایده‌ای داشتی که چرا میخواست 01:05:55.033 --> 01:05:56.533 از ارگ کلیسا استفاده کنه؟ 01:05:56.533 --> 01:05:58.325 نه 01:05:58.325 --> 01:06:02.283 به نظرم کلیشه اومد و میدونستم دارم 01:06:02.283 --> 01:06:04.658 با بزرگ‌ترین آهنگسازی که وجود داره حرف میزنم 01:06:04.658 --> 01:06:06.741 ایستادم و گفتم 01:06:06.741 --> 01:06:10.158 خب ممنون که اجازه دادی با یه شخص جذاب ملاقات کنم 01:06:10.158 --> 01:06:12.366 و رفتم 01:06:12.366 --> 01:06:14.908 به هیچ جام نیست که طرف برنارد هرمنه 01:06:14.908 --> 01:06:18.200 یا لودویگ بیتهوون 01:06:18.200 --> 01:06:22.741 من به فیلم وابسته‌تر از این بودم که به کسی بدمش 01:06:22.741 --> 01:06:26.616 که بهش المان مهمی چون موسیقی اضافه کنه 01:06:26.616 --> 01:06:33.575 این یکی از بدترین ناامیدی‌های من در زندگیمه 01:06:33.575 --> 01:06:35.700 پس فیلم رو با خودم برگردوندم خونه 01:06:35.700 --> 01:06:39.866 و من شروع کردم به استفاده از موسیقی انتخابی 01:06:39.866 --> 01:06:43.700 موسیقی‌های موجود رو که گوش میدادم رو میذاشتم 01:06:43.700 --> 01:06:48.200 من دنبال موسیقی‌ای نبودم که فیلم رو جلو ببره 01:06:48.200 --> 01:06:52.533 من دنبال قطعه موسیقی بودم 01:06:52.533 --> 01:06:56.866 که مانند یه دست سرد روی گردن یا کمر باشه 01:06:56.866 --> 01:07:03.533 پس به کارهایی مثل کریستف پندرسکی گوش میدادم 01:07:03.533 --> 01:07:04.991 آهنگساز لهستانی 01:07:15.908 --> 01:07:21.575 آنتون وبرن که آرام‌ترین قطعات رو نوشته 01:07:21.575 --> 01:07:24.700 قطعه‌ای به نام پنج قطعه برای ارکسترا 01:07:24.700 --> 01:07:28.200 که موسیقی هیچوقت از این سطح بالاتر نمیره 01:07:41.325 --> 01:07:43.616 اون شاگرد شوئنبرگ بود 01:07:43.616 --> 01:07:48.200 یه جورایی دوازده صدای موسیقی یا مجموعه موسیقی خلق میکرد 01:07:48.200 --> 01:07:52.533 که معمولا ملودیک یا ریتمیک نیست 01:07:52.533 --> 01:07:55.950 من موسیقی فیلم رو 01:07:55.950 --> 01:08:01.325 اول با قطعات این موسیقی‌ها انتخاب کردم 01:08:01.325 --> 01:08:06.533 و بعد فیلم رو با انتخاب موسیقایی‌ام 01:08:06.533 --> 01:08:11.616 پیش یه آهنگساز به اسم لالو شیفرین که میشناختم بردم 01:08:11.616 --> 01:08:15.533 و گفتم لالو میخوام موسیقی مثل 01:08:15.533 --> 01:08:17.116 یه دست سرد روی گردن یا کمر باشه 01:08:17.116 --> 01:08:19.741 هیچ چیز بلند و شلوغی نمیخوام 01:08:19.741 --> 01:08:24.991 به جز شاید در سری جاها فقط برای تاکید 01:08:24.991 --> 01:08:28.866 مثل جایی که دختر بچه نوشته‌های روی سینه‌اش رو نشون میده 01:08:45.325 --> 01:08:47.033 گفت فهمیدم فهمیدم 01:08:47.033 --> 01:08:50.158 و من رفتم به استودیوی ضبط در وانرز برادرز 01:08:50.158 --> 01:08:55.325 و اونجا 80 یا 90 موزیسین هستند که همشون آمادن 01:08:55.325 --> 01:09:00.158 و اول برای صحرای عراق شروع به اجرا میکنه 01:09:00.158 --> 01:09:05.200 و موسیقی داشت غرش میکرد و داد میکشید و جیغ میزد 01:09:05.200 --> 01:09:08.200 و من صدای فوق‌العاده‌ی این افراد رو داشتم 01:09:08.200 --> 01:09:13.491 که در فاصله دارن حفاری میکنن در نمای مدیوم و کلوزآپ 01:09:13.491 --> 01:09:16.783 و موسیقی همه چیز رو نابود میکرد 01:09:16.783 --> 01:09:19.866 موسیقی خیلی پیچیده و جذابی‌ست 01:09:19.866 --> 01:09:24.033 اما بلند و ریتمیک و اشتباه بود 01:09:24.033 --> 01:09:26.741 و ازش متنفر شدم 01:09:37.033 --> 01:09:40.866 گفتم لالو این اشتباهه 01:09:40.866 --> 01:09:42.325 میتونی تغییرش بدی؟ 01:09:42.325 --> 01:09:45.408 و گفت نه نمیتونم 01:09:45.408 --> 01:09:48.283 پس گفتم تمومه. جلسه تمومه 01:09:48.283 --> 01:09:49.741 و دوست خوب من بود 01:09:49.741 --> 01:09:54.491 دیگه از اون موقع حرف نزدیم 01:09:55.033 --> 01:09:58.408 رئیس موسیقی برادران وارنر ترک‌ها رو گرفت 01:09:58.408 --> 01:10:04.408 که من از نسخه‌هاای ال پی انتخاب کرده بود رو بازتنظیم کرد 01:10:04.408 --> 01:10:07.908 توسط یه ارکسترایی در لندن 01:10:07.908 --> 01:10:09.658 این چیزیه که در فیلمه 01:10:09.658 --> 01:10:13.741 من چیزی ابهام‌آمیز میخواستم یا صدایی که به نظر بیاد 01:10:13.741 --> 01:10:17.908 مثل «لالایی» برامس که اینطوریه 01:10:32.116 --> 01:10:36.450 به قطعات مختلف یکی پس از دیگری گوش میدادم 01:10:36.450 --> 01:10:40.866 پخش میکردم...پخش میکردم، دو ثانیه و حذف 01:10:40.866 --> 01:10:43.033 ده ثانیه و قطع 01:10:43.033 --> 01:10:47.283 صدها قطعه گوش دادم تا برسم به 01:10:47.283 --> 01:10:50.991 لوله‌ی زنگ‌ها از مایک الدفیلد 01:10:50.991 --> 01:10:53.950 هیچ برچسبی روش نیست، دست‌نوشته‌ای روی یه برچسب بود 01:11:23.700 --> 01:11:27.991 نامعمول نیست که چنین موسیقی‌ای داشته باشی 01:11:27.991 --> 01:11:31.991 شما افتتاحیه‌ و موسیقی همراه با اون رو اودیسه 2001 دارید 01:11:31.991 --> 01:11:36.616 "Thus Spake Zarathustra" قطعه‌ی 01:11:36.616 --> 01:11:39.200 که توسط هربرت فون کاراجان آهنگسازی شده بود 01:11:39.200 --> 01:11:41.908 با ارکستر سمفونی وین 01:11:59.450 --> 01:12:02.283 اون‌ها قطعات اتنخابی و موجود بود که کوبریک استفاده کرد 01:12:02.283 --> 01:12:06.200 بعد از اینکه موسیقی که الکس نورث ساخته بود رو 01:12:06.200 --> 01:12:07.783 رد کرد 01:12:07.783 --> 01:12:10.950 و موسیقی نورث با موسیقی انتخابی هماهنگ نبود 01:12:10.950 --> 01:12:13.116 و مورد من هم همین بود 01:12:32.908 --> 01:12:36.241 تمام اون چیزها، نقاشی‌ها و موسیقی 01:12:36.241 --> 01:12:41.283 همشون در مسیر بلندی بر من تاثیر گذاشتن که چطور فیلم رو بسازم 01:12:43.575 --> 01:12:48.450 اون‌ها به نوعی به تصوراتت نفود میکنن 01:12:48.450 --> 01:12:53.033 که ایده‌هات رو برای یه فیلم تغذیه میکنن 01:12:54.658 --> 01:12:58.741 اگر یه بدبین بودم نمیتونستم فیلمساز بشم 01:12:58.741 --> 01:13:00.991 رویکرد من در جنگیر 01:13:00.991 --> 01:13:04.408 به عنوان یه ناباور یا بدبین نبود 01:13:04.408 --> 01:13:06.700 به عنوان یه معتقد فیلم رو ساختم 01:13:06.700 --> 01:13:15.158 و برای کارگردانی فیلم به این شکل، من مجبور بودم 01:13:15.158 --> 01:13:19.908 خودم رو و احساساتم در مورد مسئله رو جدا کنم 01:13:19.908 --> 01:13:25.200 و بازیگران رو وارد یه فضای ذهنی کنم 01:13:25.200 --> 01:13:28.783 که بتونن خودشون رو جدا کنند 01:13:28.783 --> 01:13:30.783 از چیزی که داشت به تصویر کشیده میشد 01:13:30.783 --> 01:13:34.450 بلتی و من هیچوقت در مورد یه فیلم ترسناک حرف نزدیم 01:13:34.450 --> 01:13:37.991 یا تاثیرات یک فیلم ترسناک 01:13:37.991 --> 01:13:41.616 برای من بیشتر شبیه یه قطعه «موسیقی مجلسی» هست تا نمایشی 01:13:41.616 --> 01:13:46.283 بیشتر اتفاقات در یه اتاق رخ میده 01:13:46.283 --> 01:13:48.741 در اتاق دختر کوچولو 01:13:48.741 --> 01:13:51.866 من قصد گفتن این داستان رو کردیم 01:13:51.866 --> 01:13:56.491 که با معمای ایمان و خیر و شر سروکار داشت 01:13:56.491 --> 01:14:02.283 فداکاری و خیر و عشق شدید 01:14:13.991 --> 01:14:19.408 الان که من اینجا نشستم و در مورد این فیلم حرف میزنم 01:14:19.408 --> 01:14:23.908 احنمالا در ذهن چشم مردم موقع دیدن فیلم 01:14:23.908 --> 01:14:27.116 براشون سواله که آیا به ...من چنین چیزی باور دارم 01:14:27.116 --> 01:14:28.950 «چیزی تحت عنوان «تسخیر شیطانی 01:14:28.950 --> 01:14:32.825 هیچ نظری ندارم، این یکی از معماهاست 01:14:43.325 --> 01:14:48.825 حالا من چیزی رو فیلم میگیرم که قراره ...یه تسخیر شدگی واقعی و 01:14:48.825 --> 01:14:51.533 جنگیری توسط جنگیر واتیکان 01:14:51.533 --> 01:14:53.491 پدر گابریل آمورث 01:14:53.491 --> 01:14:58.283 چیزی که من دیدم بسیار آزاردهنده و متقاعدکننده بود 01:14:58.283 --> 01:15:02.283 اما آیا میدونم چی بود؟ نه 01:15:02.283 --> 01:15:03.741 افرادی هستن که میگن 01:15:03.741 --> 01:15:06.658 خب من هیچکدوم از این چیزا رو باور نمیکنم 01:15:06.658 --> 01:15:10.783 به تسخیر باور ندارم به شیطان باور ندارم 01:15:10.783 --> 01:15:14.783 اما دارن تماشاش میکنن، میبینی؟ 01:15:14.783 --> 01:15:19.116 حقیقت اینه که ما هیچی نمیدونیم الکساندر 01:15:19.116 --> 01:15:20.741 ما هیچی نمیدونیم 01:15:20.741 --> 01:15:23.283 از بزرگترین متفکران و فیلسوفان 01:15:23.283 --> 01:15:27.075 که دنیا به خودش دیده، از آگوستین 01:15:27.075 --> 01:15:31.700 تا اسفتن هاوکینگ، ما هیچی نمیدونیم 01:15:41.491 --> 01:15:45.200 تنها چیزی که میدونیم اینه که در مورد تولدمون چیزی برای گفتن نداریم 01:15:45.200 --> 01:15:49.575 ما بی‌شک هیچی نداریم در مورد زمان و مکان بگیم 01:15:49.575 --> 01:15:53.658 یا اینکه میمیریم 01:15:53.658 --> 01:15:58.616 زندگی به شدت مبهمه برای همین هم فیلمای من مبهمن 01:16:04.366 --> 01:16:13.200 بیشتر زندگی ما در ذهن چشم میگذره 01:16:13.200 --> 01:16:18.241 و بعد میتونه از واقعیت جدانشدنی بشه 01:16:18.241 --> 01:16:21.616 هر کدوم از ما با واقعیت مجزایی زندگی میکنه 01:16:24.241 --> 01:16:29.658 پس من سوال رو برای زمان طولانی‌ای از فیلم رها میکنم 01:16:29.658 --> 01:16:34.991 همانطور که بسیاری از این‌ها در واقع چیزی‌ست 01:16:34.991 --> 01:16:43.241 که در زندگی واقعی اتفاق میفته ...یا شاید این نتیجه‌ی 01:16:43.241 --> 01:16:47.700 رخدادی به شدت نامعمول است 01:16:47.700 --> 01:16:51.616 که به روش‌های متفاوتی ‎ 01:16:51.616 --> 01:16:54.283 برای آدم‌های متفاوتی اتفاق میفته 01:16:55.783 --> 01:16:57.950 کاراس تنها شخصیتیه 01:16:57.950 --> 01:17:01.408 که قبل‌تر ولگرد رو دیده و صداشو شنیده 01:17:13.616 --> 01:17:16.783 یکی از دلایکی که مردم ممکن بود توسط اون سکانس کوتاه 01:17:16.783 --> 01:17:21.533 در مترو متاثر بشن این واقعیت هست که 01:17:21.533 --> 01:17:27.408 صدای اون ولگرد بعدا در اتاق شنیده میشه 01:17:27.408 --> 01:17:29.491 از دهان ریگان 01:17:29.491 --> 01:17:32.325 وقتی داره از تخت دختر دور میشه 01:17:32.325 --> 01:17:35.408 صدای ولگرد رو میشنوه 01:17:40.366 --> 01:17:42.658 یا شایدم نه؟ 01:17:42.658 --> 01:17:46.658 همیشه سوال هست 01:17:46.658 --> 01:17:49.658 به همون شکل که شما مدال رو میبینید 01:17:49.658 --> 01:17:52.741 که در خواب کاراس ظاهر میشه، اونی که توسط مرین در عراق 01:17:52.741 --> 01:17:55.158 کشف شده بود 01:17:55.158 --> 01:17:58.658 ایده‌ی این سکانس همبستگی داره با 01:17:58.658 --> 01:18:01.616 این ایده که آدما قراره به طور پیچیده‌ای در نقطه‌ای 01:18:01.616 --> 01:18:04.366 به هم مربوط بشن 01:18:04.366 --> 01:18:09.908 تصاویر و افکار اشتراکی 01:18:09.908 --> 01:18:13.241 مدال سن جوزفه که در غار پیدا میشه 01:18:21.241 --> 01:18:23.866 سوال اینه که مدال سن جوزف 01:18:23.866 --> 01:18:29.200 بین این همه اثر هنری از قرن‌های پیشین چیکار میکنه 01:18:29.200 --> 01:18:31.700 و این سوالی بود که من میخواستم مطرح کنم 01:18:31.700 --> 01:18:34.491 همونطور که در اول «2001 اودیسه» مطرح میشه 01:18:34.491 --> 01:18:38.158 ما تا امروز هنوز نمیدونیم که ستون هرمی در مورد چیه 01:18:38.158 --> 01:18:40.700 در ظهور و شروع انسان ظاهر میشه 01:18:40.700 --> 01:18:45.866 و بعد در «مشتری» در 2001 ظاهر میشه 01:18:45.866 --> 01:18:49.033 و بعد در پایان فیلم 01:18:49.033 --> 01:18:52.866 دوباره ستون هرمی رو داریم 01:18:52.866 --> 01:18:58.116 به نظرم نبوغ‌آمیز بود از یه جادو در فیلمی این چنینی استفاده کنی 01:18:58.116 --> 01:19:02.075 و این چیزیه که به «همشهری کین» ورود میکنه 01:19:05.033 --> 01:19:08.158 همه اینها چه معنی میدن؟ 01:19:08.158 --> 01:19:12.658 هم واضحه هم نامحسوس 01:19:15.450 --> 01:19:19.825 من این نماهای دیگه رو به صحنه اضافه کردم 01:19:19.825 --> 01:19:23.116 که از تجربه مرین بود 01:19:23.116 --> 01:19:26.241 و به خواب کاراس وارد میشد 01:19:26.241 --> 01:19:29.116 مدالی در حال افتادن 01:19:29.116 --> 01:19:32.408 مدال سن جوزف که در عراق یافت شد 01:19:32.408 --> 01:19:37.408 من یه سگ در حال پارس که به سمت دوربین میدوه اضافه کردم 01:19:37.408 --> 01:19:40.825 که یادبودی از سگ‌های عراق است 01:19:40.825 --> 01:19:44.241 که وقتی مرین با مجسمه پازوزو مواجه میشه 01:19:44.241 --> 01:19:46.741 دور مجسمه پازوزو پارس میکنن 01:19:46.741 --> 01:19:50.075 ساعت در عراق که فقط مرین میبینه 01:19:50.075 --> 01:19:52.408 ساعتی که کاراس تا حالا ندیده 01:19:52.408 --> 01:19:56.491 مادرش از دکه مترو بیرون میاد 01:20:00.200 --> 01:20:06.366 یکی از موتیف‌های تکرارشونده در فیلم عروج است 01:20:07.283 --> 01:20:11.825 که بی‌شک ارجاعی‌ست به مسیحیت 01:20:11.825 --> 01:20:13.950 خیلی نیمه‌خودآگاهه 01:20:13.950 --> 01:20:17.366 اگر بهش اشاره نمیکردم ممکن بود متوجهش نشید 01:20:21.950 --> 01:20:25.991 «و بهش جیغ میزنه «دیمی 01:20:25.991 --> 01:20:27.241 اسمی که صداش زده بود 01:20:27.241 --> 01:20:29.116 اسمش دمین بود 01:20:29.116 --> 01:20:32.950 هیچوقت صداش رو نمیشنوید 01:20:32.950 --> 01:20:38.991 و داره بهش دست تکون میده و داد میزنه مامان مامان 01:20:38.991 --> 01:20:41.033 اما صداش رو نمیشنوید 01:20:41.033 --> 01:20:42.283 دوتا کات مجزا هستن 01:20:42.283 --> 01:20:45.033 دیگه هیچوقت با هم تو یه قاب نیستن 01:20:45.033 --> 01:20:48.616 داره مادرش رو میبینه که نزول میکنه 01:20:48.616 --> 01:20:54.283 در یه ایستگاه مترو که بهش نشون میده که احتمالا 01:20:54.283 --> 01:20:57.075 داره به جهنم نزول میکنه 01:20:57.075 --> 01:21:01.658 کاملا ارجاعی به ایده‌ای که داشت مادرش رو از دست میداد 01:21:01.658 --> 01:21:03.950 و نمیتونست جلوش رو بگیره 01:21:33.658 --> 01:21:38.658 ایده در باب منبع گناه هست 01:21:45.825 --> 01:21:49.616 گناهی که زندگیش رو متعلق به کشیشی کرد 01:21:49.616 --> 01:21:52.950 نه به خاطر سلامت مادرش یا نیک زیستن 01:21:59.366 --> 01:22:00.866 این اساس منبع گناه هست 01:22:00.866 --> 01:22:04.158 پس وقتی در فیلم میبینیمش 01:22:04.158 --> 01:22:08.075 داره از این گناه رنج میکشه و ایمانش رو از دست میده 01:22:08.075 --> 01:22:10.450 چیزی که من در زندگیم در مورد مادرم احساس کردم 01:22:10.450 --> 01:22:15.241 چیزی که من و بلتی رو صمیمی کرد 01:22:15.241 --> 01:22:19.575 عشق مادران‌مون بود 01:22:19.575 --> 01:22:24.533 بیل به مادرش 01:22:24.533 --> 01:22:29.116 عشق فوق‌العاده و حسی از فقدان 01:22:29.116 --> 01:22:31.158 برای مادرش داره 01:22:31.158 --> 01:22:35.575 مادرش که به اون بیشتر موفقیتش رو مدیونه 01:22:35.575 --> 01:22:40.616 و من حس فقدان عظیمی به مادرم دارم 01:22:40.616 --> 01:22:44.575 و این یکی از چیزایی بود که بینمون دوستی ایجاد کرد 01:22:44.575 --> 01:22:47.866 و همینطور مضمون کلی فیلم 01:22:47.866 --> 01:22:50.700 کاراس هدف شیطانه 01:22:50.700 --> 01:22:52.741 نه دختربچه 01:23:11.200 --> 01:23:16.283 شیطان میره داخل و سعی میکنه به کاراس نشون بده 01:23:16.283 --> 01:23:21.825 ایمانش بی‌ارزش و پوچ و بی‌تاثیر است 01:23:21.825 --> 01:23:26.741 این هدف کل تسیخیر هست 01:23:26.741 --> 01:23:32.366 و این کنش شیطانه تا به کشیش جوان نشون بده 01:23:32.366 --> 01:23:38.158 انسان‌ها موجودات منزجرکننده از کثافت‌اند 01:23:38.158 --> 01:23:41.450 حتی یه بچه معصوم و کم سن هیچی نیست 01:23:41.450 --> 01:23:46.158 مگر یه تیکه کثافت منزجرکننده، چیزی که شیطان میخواد 01:23:46.158 --> 01:23:50.075 در مورد هم فکر کنیم 01:24:02.575 --> 01:24:05.366 فکر میکنم هدف اینه که ما رو ناامید کنه 01:24:08.658 --> 01:24:12.366 تا خودمون رو قالب 01:24:12.366 --> 01:24:14.450 حیوان و پلیدی ببینیم 01:24:17.658 --> 01:24:21.741 رد کردن این امکان که خدا به دادمون میرسه 01:24:30.116 --> 01:24:32.075 هیتر باورش داشت 01:24:48.408 --> 01:24:50.158 استالین باورش داشت 01:24:50.158 --> 01:24:54.366 استالین 20 میلیون از آدمای خودش رو کشت 01:24:54.366 --> 01:24:56.866 چون باور داشت که بی‌ارزشند 01:25:03.575 --> 01:25:09.575 اینجا یه سکانس قوی بین کاراس و پدر هست 01:25:09.575 --> 01:25:13.825 که توسط یه کشیش واقعی به اسم پدر بیرمینگام بازی شده 01:25:28.658 --> 01:25:32.991 سکانس به موازای چیزی که داره ریگان اتفاق میفته هست 01:25:39.866 --> 01:25:43.366 و شما این دو نیروی ناهمخوان رو میبینید 01:25:43.366 --> 01:25:48.741 که به آرومی به سمت هم با کششی مغناطیسی حرکت میکنن 01:25:48.741 --> 01:25:54.866 دختر بچه‌ای که قربانی جدایی 01:25:54.866 --> 01:25:58.616 والدینش هست و اندوه مادرش 01:25:58.616 --> 01:26:03.200 و کشیش رو میبینید که داره ایمانش رو از دست میده 01:26:03.200 --> 01:26:07.450 کسی که فراخوانده میشه تا به دختر کمک کنه 01:26:07.450 --> 01:26:10.783 این سه شخصیت قراره بهم برسن 01:26:10.783 --> 01:26:16.616 و توسط جهان‌های مجزایی به سمت هم به وسیله سرنوشت جذب میشن 01:26:16.616 --> 01:26:18.366 و این چیزی بود که طراحی شده بود 01:26:18.366 --> 01:26:25.616 و از مکان دیگری به من ابلاغ شده بود 01:26:25.616 --> 01:26:31.116 باور دارم همه ما چنین تجربیات وصف ناشدنی داریم 01:26:31.116 --> 01:26:35.991 رویاهای توضیح‌ناپذیر که ممکنه از جای دیگری باشن 01:26:35.991 --> 01:26:39.283 که بعضی اوقات خودشون رو تحت عنوان دژاوو نشون میدن 01:26:39.283 --> 01:26:44.033 تصاویر و لحظات بسیار زیادی در زندگی وجود دارن 01:26:44.033 --> 01:26:51.033 که در پیچش زمانی و در مکان دیگری وجود دارن 01:26:51.033 --> 01:26:56.491 که به طور تصادفی توسط کس دیگری گزینش شده‌اند 01:26:56.491 --> 01:27:00.116 ما فقط در مورد چیزایی که اتفاق افتادند خواب نمیبینیم 01:27:00.116 --> 01:27:02.283 یا چیزایی دارن اتفاق میفتن 01:27:02.283 --> 01:27:04.491 ما در مورد چیزهایی از جای دیگری خواب میبینیم 01:27:04.491 --> 01:27:06.075 از کجا هستند؟ 01:27:06.075 --> 01:27:09.366 و این بزرگترین کشفی‌ست که من کرده‌ام 01:27:09.366 --> 01:27:12.950 که به عنوان یه فیلمساز میتونم 01:27:12.950 --> 01:27:16.033 جیزی از زندگی یه شخصیت بردارم 01:27:16.033 --> 01:27:19.575 و بذارش در زندگی ناخودآگاه شخص دیگری 01:27:31.075 --> 01:27:36.866 من برام ابهام جذاب نیست اما عاشق خلقشم 01:27:36.866 --> 01:27:41.825 وقتی مخاطب برداشت خودش رو از یه فیلم داره 01:27:41.825 --> 01:27:44.366 فیلمی که من یا کس دیگه‌ای ساخته 01:27:44.366 --> 01:27:48.158 من همیشه باور داشته‌ام چیزی که به یه فیلم میاری 01:27:48.158 --> 01:27:51.866 به خصوص مثل جنگیر، چیزی که تو بهش میاری 01:27:51.866 --> 01:27:54.616 چیزی قراره باشه که ازش میگیری 01:27:54.616 --> 01:27:58.033 پایان لازم نیست قطعی نیست 01:27:58.033 --> 01:28:00.741 اما باید قانع‌کننده میبود 01:28:00.741 --> 01:28:05.700 خیلی‌ها به آخر فیلم به عنوان ابهام نگاه میکنن 01:28:05.700 --> 01:28:10.325 خیلی‌ها فکر میکنن که شیطان برد 01:28:10.325 --> 01:28:14.075 و کاراس و مرین از نتیجه مرده‌اند 01:28:14.075 --> 01:28:17.283 از تسخیر و جنگیری 01:28:17.283 --> 01:28:19.283 این رویکرد من به فیلم نبود 01:28:19.283 --> 01:28:21.075 و حتی باور من هم نیست 01:28:39.283 --> 01:28:44.658 یه شعر فوق‌العاده از باب دیلن هست 01:28:44.658 --> 01:28:48.366 وقتی واعظین درباره‌ی سرنوشت شیطان موعظه می‌کنن 01:28:48.366 --> 01:28:52.366 معلمین آموزش میدن، دانش صبر میکند 01:28:52.366 --> 01:28:57.241 اما خیر بیرون از دروازه‌ها می‌ایستد 01:28:57.241 --> 01:29:03.283 و بعضی اوقات حتی رئیس جمهور آمریکا 01:29:03.283 --> 01:29:06.991 باید برهنه بایستد 01:29:06.991 --> 01:29:09.741 و اگر افکار رویاهای من قابل رویت بودن 01:29:09.741 --> 01:29:12.783 احتمالا سرم رو میذاشتن تو گیوتین 01:29:12.783 --> 01:29:17.408 اما اشکالی نداره مامان، من فقط دارم میمیرم 01:29:18.991 --> 01:29:23.075 چیزی که در لحظه آخر مرگ کاراس 01:29:23.075 --> 01:29:25.575 نشون داده میشه 01:29:25.575 --> 01:29:31.325 پدر کاراس زندگیش رو در ذهنش از دست میده 01:29:33.700 --> 01:29:38.700 برای زندگی یه بچه که هیچوقت نمیشناخته 01:29:38.700 --> 01:29:41.616 اون فقط دختر تسخیر شده رو دیده بود 01:29:41.616 --> 01:29:45.908 و احساس بزرگی از ایثار وجود داره 01:29:45.908 --> 01:29:50.783 که در اون لحظه رخ میده، مثل سیدنی کارتون 01:29:50.783 --> 01:29:53.783 در پایان داستان دو شهر 01:30:04.866 --> 01:30:09.200 ایده‌ی تسخیر شیطانی و جنگیری 01:30:09.200 --> 01:30:14.283 ایده‌ایست که کشیش مسیح رو 01:30:14.283 --> 01:30:18.616 در تشریفات آیینی برای بیرون راندن شیطان صدا میزنه 01:30:18.616 --> 01:30:20.741 در پایان جنگیر 01:30:20.741 --> 01:30:23.825 در تناقض با چیزیه که الان گفتم 01:30:23.825 --> 01:30:27.325 در رمان توسط کریس و شارون در اتاق دیگری شنیده میشه 01:30:27.325 --> 01:30:29.575 توسط کریس و شارون در اتاق دیگری شنیده میشه 01:30:29.575 --> 01:30:32.533 بلتی تمام این پاراگراف رو 01:30:32.533 --> 01:30:36.366 در راستای این نوشت تا اتفاق رو نشون نده 01:30:36.366 --> 01:30:38.575 اینکه کاراس خودکشی میکنه 01:30:38.575 --> 01:30:41.075 ما نمیتونیم کات بزنیم 01:30:41.075 --> 01:30:44.575 ما در طول جنگیری کات نمیزنیم 01:30:44.575 --> 01:30:47.741 ما لحظه‌ای داریم که کریس رو نشسته میبینیم 01:30:47.741 --> 01:30:49.325 چیزی رو میدوزه 01:30:49.325 --> 01:30:52.366 اما در طول جنگیری کات زدنی به بیرون وجود نداره 01:30:52.366 --> 01:30:55.325 و من گفتم بیل چی شده؟ 01:30:55.325 --> 01:30:59.366 مشخصا از پنجره رفت بیرون، چطور؟ 01:30:59.366 --> 01:31:00.658 تسخیر شده بود؟ 01:31:00.658 --> 01:31:05.908 نه، ییل گفت تسخیر نشده 01:31:05.908 --> 01:31:09.200 نه اون تصمیمی خودآگاه گرفت 01:31:09.200 --> 01:31:11.700 که خودش رو پرت کنه بیرون 01:31:11.700 --> 01:31:16.116 و با شیطان در درونش خودش رو بکشه 01:31:16.116 --> 01:31:19.366 اما تو به من میگی شیطان رو میخوای بیرون کنی 01:31:19.366 --> 01:31:20.866 کی از پنجره میره بیرون؟ 01:31:20.866 --> 01:31:24.408 من گفتم اما بیل این خودکشیه 01:31:24.408 --> 01:31:27.825 این در کلیسای کاتولیک گناهه 01:31:27.825 --> 01:31:30.283 خودکشی گناهه 01:31:30.283 --> 01:31:34.866 هم اون موقع هم الان گیج کننده‌ست 01:31:34.866 --> 01:31:38.700 اول از همه از نظرم بعید اومد که یه شخصیت 01:31:38.700 --> 01:31:42.366 بتونه شیطان رو به درونش فرابخونه 01:31:42.366 --> 01:31:46.283 شیطان کاری که بخواد رو میکنه 01:32:21.033 --> 01:32:23.825 اگر سکانس رو نگاه کنید و آنالیزش کنید 01:32:23.825 --> 01:32:27.158 شیطان وارد کاراس میشه 01:32:27.158 --> 01:32:30.991 چون کاراس دعوتش میکنه وارد بشه 01:32:30.991 --> 01:32:33.616 و اون این دختر رو زده 01:32:33.616 --> 01:32:35.366 که کاری‌ست شیطانی 01:32:35.366 --> 01:32:38.033 شما دقیقا میبینید که میگه 01:32:45.325 --> 01:32:49.950 مرین هیچوقت نمیتونست کاری که کاراس کرد رو بکنه 01:32:53.408 --> 01:32:57.116 این تو محدوده مرین نبود 01:32:57.116 --> 01:32:59.325 اون دستاش دور گردن دختره 01:32:59.325 --> 01:33:03.491 همونطور که بلتی در رمان نوشته و اون 01:33:03.491 --> 01:33:06.158 مدال سن جوزف دور گردنش رو پاره میکنه 01:33:06.158 --> 01:33:09.116 کاراس به بیرون نگاه میکنه 01:33:09.116 --> 01:33:11.658 که بازن و پرده‌ها هم باد میخورن 01:33:11.658 --> 01:33:14.450 چهره‌ی مادرش رو میبینه 01:33:14.450 --> 01:33:16.991 اینجا دو سه تا کات داریم 01:33:16.991 --> 01:33:20.450 که در کتاب نیست و بلتی زیر سوال بردش 01:33:20.450 --> 01:33:24.866 اما در آخر با ایده همراه شد 01:33:24.866 --> 01:33:30.283 اینکه فکر میکنه شاید به مادرش ملحق میشه 01:33:30.283 --> 01:33:32.158 در زندگی بعدیش 01:33:32.158 --> 01:33:35.741 در اون لحظه در لحظه‌ای کوتاه و بریده 01:33:35.741 --> 01:33:40.033 تغییر ظاهرش و تبدیل شدنش به شیطان رو مییبینید 01:33:40.033 --> 01:33:44.658 و دستاش رو در حالی که گردن دختر رو گرفته میبینیم 01:33:44.658 --> 01:33:47.075 که تا حد مرگ خفش کنه 01:33:47.075 --> 01:33:49.950 که احتمالا انگیزه‌ای شیطانی است 01:33:49.950 --> 01:33:52.575 و بعد رها میکنن 01:33:52.575 --> 01:33:54.200 شیطان درونش نیست 01:33:54.200 --> 01:33:56.991 و به درخواست به خصوص بلتی 01:33:56.991 --> 01:34:01.741 و اکثر آدمایی که متوجه نیستن یا درکش نمیکنن 01:34:01.741 --> 01:34:05.241 به کاراس تهی از شیطان برمیگردیم 01:34:05.241 --> 01:34:12.991 من بودم ظاهر شیطان رو در کاراس تا آخر نگه میداشتم 01:34:12.991 --> 01:34:18.908 و بیل گفت نه باید برگردی به ظاهر کاراس 01:34:18.908 --> 01:34:22.116 به عنوان فریاد «نه» گفتن که 01:34:22.116 --> 01:34:24.741 باعث میشه این تصمیم رو خودآگاهانه بگیره 01:34:24.741 --> 01:34:27.908 وگرنه این شیطانه که پیروز شده 01:34:27.908 --> 01:34:32.283 اما همینطور که اینجا نشستم برام مشخص نیست 01:34:32.283 --> 01:34:34.950 چرا این اتفاق میفته 01:34:34.950 --> 01:34:38.575 من هرکسی رو به چالش میکشم تا این رو ببینه 01:34:38.575 --> 01:34:40.283 و با تحلیل کردنش 01:34:40.283 --> 01:34:42.575 بگه از این سکانس چه برداشتی کردن 01:34:42.575 --> 01:34:46.700 اینکه چرا شیطان تصمیم میگیره به کاراس توجه کنه 01:34:46.700 --> 01:34:50.491 دختر رو ول کنه بره به کاراس یه سواله 01:34:50.491 --> 01:34:54.533 اما من باور دارم که کل تسخیر 01:34:54.533 --> 01:34:59.200 دختر بچه در راستای استیصال کاراسه 01:34:59.200 --> 01:35:03.200 و احتمال فقدان ایمان 01:35:03.200 --> 01:35:07.075 آیا میتونیم بگیم که در لحظه آخر با شیطان 01:35:07.075 --> 01:35:10.283 ایمانش رو بازیافت؟ 01:35:10.283 --> 01:35:13.825 این چیزیه که بلتی سعی داره بگه 01:35:13.825 --> 01:35:17.741 اون در لحظه مرگ گناهانش رو اعتراف میکنه 01:35:17.741 --> 01:35:19.825 به دوستش پدر دایر 01:35:19.825 --> 01:35:23.200 بنابراین توسط ایمان کاتولیک بخشیده شده 01:35:23.200 --> 01:35:25.825 اما این یه گناهه 01:35:25.825 --> 01:35:29.783 فکر میکنم اگر ضعفی در جنگیر باشه همینه 01:35:29.783 --> 01:35:31.991 من راه دیگه‌ای نداشتم 01:35:31.991 --> 01:35:35.283 پس به روشی که بلتی بهم توضیحش داد فیلمبرداریش کردم 01:35:35.283 --> 01:35:38.783 لحظه‌ی میانه‌رویی هست 01:35:38.783 --> 01:35:43.741 خیلی اتفاق روتینی نبوده که به عنوان کارگردان 01:35:43.741 --> 01:35:46.116 مجبور بوده باشم چیزی که کامل درک نمیکنم فیلم بگیرم 01:35:46.116 --> 01:35:49.700 در واقع این تنها مثالیه که میتونم بگم 01:35:49.700 --> 01:35:52.700 برای من این یه ضعفه 01:35:52.700 --> 01:35:57.616 مثل زخم‌های یک چرم خوب هست 01:35:57.616 --> 01:36:02.616 بیل که مثل یه برادر دوستش دارم و براش احترام قائلم 01:36:02.616 --> 01:36:05.200 و بهم این اثر شگفت‌انگیز رو داد 01:36:05.200 --> 01:36:08.200 که به عنوان یک فیلم نوشته بودش 01:36:08.200 --> 01:36:11.408 ...اما هیچوقت قادر نبود تا در لحظه یکی مانده به آخر 01:36:11.408 --> 01:36:14.908 فیلم سازش کنه 01:36:14.908 --> 01:36:16.366 و منم همینطور 01:36:16.366 --> 01:36:20.033 نمیتونم از اون سکانس دفاع کنم 01:36:20.033 --> 01:36:21.866 به نظر نمیرسه برای میلیون‌ها آدمی که دیدنش 01:36:21.866 --> 01:36:25.783 مشکلی بوده باشه 01:36:25.783 --> 01:36:29.158 چیزی که نشون دادیم رو پذیرفتن 01:36:29.158 --> 01:36:34.658 سکانس که از سمت مخاطب 01:36:34.658 --> 01:36:36.825 ایمان کامل رو میطلبه 01:36:44.116 --> 01:36:49.533 چندسال پیش به کیوتو رفتم، وقتی جنگیر رو پخش کرده بودن 01:36:51.408 --> 01:36:55.700 وقتی شما به کیوتو میاید، فقط یه شهر صنعتیه 01:36:55.700 --> 01:36:58.700 شبیه لانگ بیچ کالیفورنیاست 01:36:58.700 --> 01:37:01.616 هیچ نکته‌ای در موردش نیست تا اینکه 01:37:01.616 --> 01:37:06.866 میرسید به والد سیتی که شامل قرن 11 میشه 01:37:06.866 --> 01:37:11.700 و حتی مکان‌ها و خونه‌های قدیمی‌تر 01:37:11.700 --> 01:37:19.366 و مانند پوشش زمانی از قرن‌ها پیشه 01:37:19.366 --> 01:37:23.575 و بهم گفتن که باید باغ ذن رو ببینی 01:37:23.575 --> 01:37:28.325 و منم به فکر رفتن بهش افتادم 01:37:28.325 --> 01:37:32.866 رفتم اونجا و یه تکه زمینی بود 01:37:32.866 --> 01:37:37.616 که دریایی از شن شانه‌ای بود 01:37:37.616 --> 01:37:42.408 و روی تعدادی سنگ بود 01:37:42.408 --> 01:37:49.908 و هرکدوم از اونا روی جایی از دریای شن بودن 01:37:49.908 --> 01:37:54.241 و دورش نیمکت‌هایی بود که آدما بتونن بشینن 01:37:54.241 --> 01:37:59.325 و اونا اونجان تا باغ ذن رو عبادت کنن 01:37:59.325 --> 01:38:01.158 و من نشستم 01:38:01.158 --> 01:38:04.783 شاید فقط 20 نفر اونجا بودن 01:38:04.783 --> 01:38:07.200 همه خیلی ساکت بودن 01:38:07.200 --> 01:38:10.700 و به خودم گفتم این چیه 01:38:10.700 --> 01:38:16.200 یه تعداد سنگ هست که روی دریایی از شن‌ شانه‌ای جایگذاری شده 01:38:16.200 --> 01:38:21.825 و اگر خودت رو بسپری بهش این اتفاقیه که میفته 01:38:23.866 --> 01:38:25.616 من بهش نگاه میکردم 01:38:25.616 --> 01:38:29.908 و سعی کردم بفهمم جذابیتش چیه 01:38:29.908 --> 01:38:31.658 چرا انقدر معروفه؟ 01:38:31.658 --> 01:38:37.283 کسی نمیدونه اون سنک‌ها توسط کی و چه موقع اونجا گذاشته شدن 01:38:37.283 --> 01:38:41.658 پس شروع میکنه به درگیر کردن ذهنتون 01:38:41.658 --> 01:38:45.033 چیزی که بعد متوجه میشید این سنگ‌هان 01:38:45.033 --> 01:38:50.408 شبیه قاره‌های مجزایی که هیچوقت بهم وصل نمیشن 01:38:50.408 --> 01:38:55.158 همیشه جدا از هم زندگی میکنن 01:38:55.158 --> 01:38:59.075 مانند قاره‌های زمین 01:38:59.075 --> 01:39:05.950 و بعد متوجه میشی که مثل آدم‌هان 01:39:05.950 --> 01:39:09.325 مانند خانواده‌هایی که تنها زندگی میکنن 01:39:09.325 --> 01:39:13.366 و بعد شروع میکنی به فهمیدن این که 01:39:13.366 --> 01:39:18.950 این طبیعت انسانه که همه ما تنهاییم 01:39:18.950 --> 01:39:23.700 مهم نیست چقدر به خانواده و دوستامون نزدیک باشیم 01:39:23.700 --> 01:39:27.200 ما در این دنیا تنهاییم 01:39:27.200 --> 01:39:29.700 ...و من اونجا نبودم تا 01:39:29.700 --> 01:39:33.200 همین الانم که دارم در موردش حرف میزنم من رو دگرگون میکنه 01:39:33.200 --> 01:39:39.283 هنوز یه ربع نشده بود اونجا بودم که شروع به گریه کردم 01:39:39.283 --> 01:39:42.866 شروع به گریستن کردم 01:39:42.866 --> 01:39:48.158 من توسط این تصویر ساده به شدت متاثر شدم 01:39:48.158 --> 01:39:52.533 که نمایان میکرد جدایی‌ای را 01:39:52.533 --> 01:39:56.575 که همه ما با هم زیسته‌ایم 01:39:59.158 --> 01:40:03.116 تا به امروز من رو متاثر کرده 01:40:04.658 --> 01:40:08.366 من هیچوقت اون تجربه‌ی کیوتو رو فراموش نمیکنم 01:40:08.366 --> 01:40:12.783 و مضطربم دوباره تجربش کنم 01:40:12.783 --> 01:40:15.200 احتمالا 40 سال پیش بود 01:40:15.200 --> 01:40:17.741 که من اونجا بودم اما یه روز هم نبوده 01:40:17.741 --> 01:40:21.491 که من تصویری از اون تجربه نداشته باشم 01:40:23.866 --> 01:40:27.241 من کل دنیا بودم 01:40:27.241 --> 01:40:30.991 و «طنین رحمت» برای من باغ کوچک ذن بود 01:40:30.991 --> 01:40:34.241 باغی از هیچ مگر شن و سنگ 01:40:34.265 --> 01:40:54.265 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 01:40:54.289 --> 01:41:14.289 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.