WEBVTT 00:00:00.018 --> 00:00:20.018 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:00:24.242 --> 00:00:29.210 ‫ترومن کاپوتی و تنسی ‫ویلیامز دو تن از مشهورترین 00:00:29.234 --> 00:00:33.760 ‫نویسندگان آمریکایی ‫در زمانه‌ی خود بودند. 00:00:33.785 --> 00:00:37.914 ‫برای بیش از چهل سال ‫این دو غول ادبیات آمریکا 00:00:38.000 --> 00:00:45.258 ‫در تلاش برای تبدیل زندگی به ‫هنر یکدیگر را تشویق و حمایت کردند 00:00:45.283 --> 00:00:52.363 ‫این مواجهه‌ای بین این دوستان ‫همیشگی از زبان خودشان است 00:01:05.742 --> 00:01:09.450 ‫شونزده ساله‌م بود که با تنسی آشنا شدم. 00:01:09.575 --> 00:01:12.742 ‫اون سیزده سال از من بزرگ‌تر بود. 00:01:12.867 --> 00:01:15.242 ‫ما تبدیل به بهترین دوستان همدیگه شدیم. 00:01:15.367 --> 00:01:19.450 ‫دوستی ما واقعا یه جور ‫یه دوستی اندیشمندانه‌ای بود 00:01:19.575 --> 00:01:22.908 ‫هرچند که مردم بی‌برو برگرد ‫جور دیگه‌ای فکر می‌کردن 00:01:25.825 --> 00:01:29.242 ‫وقتی برای اولین‌بار با ‫ترومن آشنا شدم اون آدمی 00:01:29.367 --> 00:01:32.867 ‫شیرین، سحرآمیز و به ‫طرز حریصانه‌ای کنجکاو بود 00:01:32.992 --> 00:01:37.367 ‫زندگی یه سبد شگفت‌انگیز از هدایا ‫بود و ترومن عاشق کنکاش کردن 00:01:37.492 --> 00:01:40.033 ‫و اون ازش برمی‌داشت ‫و با دیگران تقسیم می‌کرد 00:01:40.533 --> 00:01:42.283 ‫آدم دوست داشتنی‌ئی بود 00:01:44.617 --> 00:01:47.617 ‫تنسی یه خنده‌ی به یاد موندنی داشت 00:01:47.742 --> 00:01:51.908 ‫خنده‌ای نبود که نخراشیده، ‫زننده یا بطور بخصوصی بلند باشه 00:01:52.033 --> 00:01:58.783 ‫فقط یه جور زنگ صدای مخصوص یه مرد از ‫اهالی کنار رودخونه‌ی می‌سی‌سی‌پی رو داشت 00:01:58.908 --> 00:02:01.908 ‫هربار وارد یه اتاقی می‌شد ‫فوری متوجه حضورش می‌شدی 00:02:02.033 --> 00:02:04.533 ‫مهم نبود چند نفر توی اون اتاق باشند. 00:02:09.825 --> 00:02:12.340 ‫آدم‌هایی که برای اولین‌بار نوشته‌هام ‫رو نشون‌شون می‌دادم، می‌گفتن که 00:02:12.365 --> 00:02:15.442 ‫من نمی‌تونم بنویسم، نباید بنویسم 00:02:16.158 --> 00:02:20.783 ‫ولی من حس میکنم اگه واقعا یه ‫نویسنده باشی، یه نویسنده هم میشی 00:02:20.908 --> 00:02:24.950 ‫و مطلقاً هیچ چیزی در جهان ‫این رو مختل نخواهد کرد. 00:02:27.783 --> 00:02:30.825 ‫نوشتن یه انگیزه و یه کارکرد ساده 00:02:31.533 --> 00:02:33.950 ‫توی قلب آدمه 00:02:34.825 --> 00:02:37.408 ‫هیچوقت قرار نبود که تبدیل به یه شغل باشه 00:02:37.533 --> 00:02:39.783 ‫یا شاید حتی به یه حرفه 00:02:40.359 --> 00:02:44.192 ‫صرفا قرار بود روش یک آدم تنها 00:02:44.325 --> 00:02:46.783 ‫برای فراخواندن دیگران باشه 00:02:49.033 --> 00:02:53.200 ‫تنها چیزی که واقعا برای ‫تنسی اهمیت داشت، "نوشتن" بود 00:02:53.325 --> 00:02:56.408 ‫اون به اضطرار نویسنده بود 00:02:56.533 --> 00:02:59.742 ‫مثل بعضی از آدم‌ها که به ‫اضطرار خودشون کتابخون هستن 00:02:59.767 --> 00:03:01.575 ‫ یا الکلی‌ان ‫یا حالا هرچی که هست 00:03:01.700 --> 00:03:06.783 ‫و البته اون همینطور به نوشتن و ‫نوشتن و نوشتن و نوشتن، ادامه می‌داد 00:03:09.992 --> 00:03:16.158 ‫ترومن بیشتر از هرکدوم ما دلش میخواست ‫که مشهور، محبوب و رشک‌برانگیز بشه 00:03:17.450 --> 00:03:22.033 ‫این براش کافی نبود که دوست ‫خوبی برای بسیاری از ما باشه 00:03:22.617 --> 00:03:26.117 ‫بلکه باید برای گرتا گاربو (بازیگر سوئدی) ‫آلبر کامو (نویسنده‌ی فرانسوی) 00:03:26.142 --> 00:03:29.950 ‫جیمز دین (بازیگر آمریکایی) و ‫عیسی مسیح هم دوست خوبی می‌شد 00:03:30.075 --> 00:03:33.158 ‫یا هرکس دیگه‌ای که اون روز ‫اسمش توی روزنامه اومده بود. 00:03:38.658 --> 00:03:41.117 ‫همه‌ی ما میخواستیم مورد توجه قرار بگیریم 00:03:41.242 --> 00:03:42.825 ‫همه‌مون! 00:03:43.408 --> 00:03:47.129 ‫رویای مورد تایید دیگران قرار ‫داشتن از زمانی آغاز میشه که 00:03:47.154 --> 00:03:51.117 ‫سر کلاس‌های درس و حیاط مدرسه ‫آدم عجیب و غریبی هستی که مسخره میشی 00:03:51.825 --> 00:03:53.950 ‫یک روز به خودت میگی 00:03:54.075 --> 00:03:58.450 ‫من مشهور، قدرتمند و محبوب میشم 00:04:04.666 --> 00:04:10.065 ‫ترومن و تنسی 00:04:10.571 --> 00:04:16.563 ‫یک گفتگوی صمیمانه 00:04:20.908 --> 00:04:24.658 ‫لطفا به مردی که نویسنده‌ای ‫فوق‌العاده‌ست تبریک بگین 00:04:24.783 --> 00:04:27.033 ‫لطفا به نمایشنامه‌نویس بزرگ خوش آمد بگین 00:04:27.158 --> 00:04:28.408 ‫جناب ترومن کاپوتی 00:04:28.533 --> 00:04:29.575 ‫جناب تنسی ویلیامز 00:04:36.033 --> 00:04:37.658 ‫خوش اومدین 00:04:38.575 --> 00:04:39.908 ‫بفرمایین بشینید 00:04:49.158 --> 00:04:50.335 ‫شما یه ستاره‌اید 00:04:50.360 --> 00:04:55.058 ‫توی چه سنی متوجه شدین که ‫شخصیت یه نویسنده‌ی ستاره رو دارید؟ 00:04:55.183 --> 00:04:56.225 ‫یه ستاره؟ 00:04:57.308 --> 00:05:00.183 ‫باید این دو تا چیز رو از هم جدا کنین. 00:05:00.308 --> 00:05:02.475 ‫شخصیت؟ یا یه نویسنده؟ 00:05:03.267 --> 00:05:05.767 ‫خب شما یه جور تلفیقی از هردو هستین 00:05:06.642 --> 00:05:11.142 ‫فکر می‌کنین اولین محرکی که در ابتدا ‫باعث شد شروع به نوشتن کنین چه چیزی بود؟ 00:05:11.808 --> 00:05:16.350 ‫خب وقتی سیزده سالم بود ‫مادرم برام یه ماشین تحریر خرید 00:05:17.017 --> 00:05:21.892 ‫فکر میکنم تا همون موقع هم به ‫نویسندگی علاقه نشون داده بودم 00:05:22.725 --> 00:05:24.267 ‫احتمالا حدود یازده سالگی 00:05:24.892 --> 00:05:28.308 ‫مردم میگن که می‌تونن شما و ‫خانواده‌تون رو توی نمایشنامه‌هاتون ببینند 00:05:28.433 --> 00:05:32.933 ‫خب من یه نویسنده‌ی خیلی شخصی ‫هستم، قصدش رو ندارم، صرفا هستم 00:05:33.975 --> 00:05:35.475 ‫به طور اجنتاب ناپذیر. 00:05:37.017 --> 00:05:38.683 ‫گمونم تنها کاری که انجام دادم 00:05:38.808 --> 00:05:42.892 ‫که به قول شما "زندگی‌نامه‌ای" باشه 00:05:43.017 --> 00:05:45.017 ‫"باغ‌وحش شیشه‌ای" بوده 00:05:45.517 --> 00:05:48.225 ‫اولین کار موفقی بود که داشتم 00:05:50.808 --> 00:05:52.933 ‫نمایشنامه، خاطره‌ست 00:05:53.642 --> 00:05:56.975 ‫و از اونجایی که نمایشنامه یه خاطره‌ست ‫نور مبهم و تیره و تاری داره 00:05:57.100 --> 00:05:58.767 ‫خیال انگیزه 00:05:58.892 --> 00:06:01.017 ‫واقع‌‍گرایانه نیست 00:06:03.100 --> 00:06:08.100 ‫من راوی نمایشنامه و همچنین ‫یکی از شخصیت‌هاش هستم 00:06:08.710 --> 00:06:09.833 ‫ببین مادر! 00:06:09.866 --> 00:06:13.267 ‫من هیچی ندارم، هیچ چیزی توی ‫زندگیم ندارم که بتونم بگم برای خودمه 00:06:13.392 --> 00:06:15.308 ‫- صدات رو بیار پایین ‫- دیروز کتاب‌هام رو ازم گرفتی 00:06:15.333 --> 00:06:17.225 ‫- هیچ حقی... ‫- آره گرفتم، گرفتم 00:06:17.341 --> 00:06:19.758 ‫آره اون رمان افتضاح ‫رو برگردوندم به کتابخونه 00:06:19.845 --> 00:06:22.513 ‫اون کتاب وحشتناکی اون ‫مرتیکه لارنس دیوونه نوشته 00:06:23.558 --> 00:06:27.392 ‫من که نمی‌تونم خروجی یه مغز مریض یا ‫آدم‌هایی که بهش خوراک میدن رو کنترل کنم 00:06:27.517 --> 00:06:31.517 ‫من نمیذارم پای چنین کثافتایی ‫توی خونه‌م باز شه. نه، نه، نه، نه! 00:06:31.642 --> 00:06:36.350 ‫من هربار که میرم تماشای "باغ‌وحش ‫شیشه‌ای" بطور خودکار خوابم می‌بره 00:06:36.404 --> 00:06:38.350 ‫حتی با وجود اجراهای شگفت‌انگیز 00:06:38.933 --> 00:06:41.850 ‫گمونم به خاطر یک‌نواخت ‫بودن صدای اون زنه 00:06:41.975 --> 00:06:44.933 ‫شخصیتش تقریبا بر اساس مادرمه 00:06:48.642 --> 00:06:52.808 ‫شخصیت‌های دیگه مادرم ‫آماندا و خواهرم لورا هستن 00:06:52.933 --> 00:06:56.850 ‫و مرد محترمی که برای یه ملاقات ‫کوتاه توی صحنه‌ی آخر پیداش میشه 00:06:56.975 --> 00:07:00.308 ‫یه شخصیت پنجمی هم توی ‫نمایشنامه هست که نشون داده نمیشه 00:07:00.433 --> 00:07:03.892 ‫به جز توی این عکسی که ‫بزرگتر از اندازه‎ی واقعیشه 00:07:04.017 --> 00:07:07.767 ‫این عکس پدرمونه که مدت‌ها قبل ما رو ترک کرد 00:07:08.350 --> 00:07:09.850 ‫می‌بینی چجوری پوزخند میزنه؟ 00:07:09.975 --> 00:07:12.558 ‫شونزده ساله که غیبش زده 00:07:12.690 --> 00:07:16.315 ‫فکر می‌کنین مضامین "باغ‌وحش ‫شیشه‌ای" چه چیزهایی هستن؟ 00:07:16.433 --> 00:07:18.308 ‫ضرورت ... 00:07:19.308 --> 00:07:20.975 ‫در هم شکستن ... 00:07:22.600 --> 00:07:25.017 ‫روابط و پیوندهای حساس، میدونی؟ 00:07:25.517 --> 00:07:29.142 ‫اگه میخوای خودت رو بشناسی 00:07:29.725 --> 00:07:33.975 ‫ضروریه که یه سری پیوندهای ‫محکم اما حساس رو در هم بشکنی 00:07:34.100 --> 00:07:37.433 ‫تو توی خیالات زندگی میکنی ‫واسه خودت توهم می‌بافی! 00:07:37.558 --> 00:07:40.350 ‫- کجا میری؟ کجا میری؟ ‫- دارم میرم سینما 00:07:40.475 --> 00:07:43.975 ‫اصلا پاشو برو ماه ‫پسره‌ی خیال‌پرداز خودخواه 00:07:49.303 --> 00:07:52.998 ‫هر دو نویسنده در اوایل کار خویش ‫مورد تحسین عمومی قرار گرفتند. 00:07:53.187 --> 00:07:55.318 ‫تنسی با نمایشنامه‌ی "باغ‌وحش ‫شیشه‌ای" در سال 1945 00:07:55.342 --> 00:07:57.780 ‫و ترومن با رمان "صداهای دیگر، ‫اتاق‌های دیگر" در سال 1948 00:07:57.805 --> 00:08:02.619 ‫این ستایش‌ها و تمجیدها در ‫طول دهه‌ی 50 نیز ادامه یافت. 00:08:04.683 --> 00:08:07.517 ‫نوشتن همیشه برای من یه ‫جور وسواس و دل‌مشغولی بود 00:08:07.642 --> 00:08:10.600 ‫یه کاری که صرفاً "باید" انجام میدادم 00:08:10.725 --> 00:08:13.683 ‫انگار که مثلا من یه صدف باشم 00:08:13.808 --> 00:08:17.975 ‫و یه نفر به زور یه دونه ‫شن رو توی پوسته‌م بندازه 00:08:18.475 --> 00:08:22.058 ‫بعدش یه مروارید کنار اون ‫دونه‌ی شن شروع کنه به شکل گرفتن 00:08:22.183 --> 00:08:27.350 ‫و این من رو کلافه میکرد، عصبیم ‫میکرد و گاهی حتی شکنجه‌م میداد 00:08:27.475 --> 00:08:31.475 ‫اما شیفته‌ی این مروارید شدن ‫در واقع دست صدف نیست 00:08:37.683 --> 00:08:43.308 ‫"صداهای دیگر، اتاق‌های دیگر" ‫تلاشی برای بیرون کردن شیاطین بود 00:08:44.392 --> 00:08:47.975 ‫یه تلاش ناخودآگاه و کاملا شهودی 00:08:48.100 --> 00:08:49.808 ‫چون که من ملتفت نبودم 00:08:49.933 --> 00:08:52.808 ‫به جز توی چندتایی از رخدادها و توصیفات 00:08:52.933 --> 00:08:57.267 ‫که این رمان با هر میزان سفت و ‫سختی یه جور زندگی‌نامه محسوب میشه 00:08:58.308 --> 00:09:03.225 ‫حالا که دوباره می‌خونمش این ‫خودفریبی به نظرم غیرقابل بخشش میاد 00:09:10.133 --> 00:09:13.633 ‫بینندگان جوان‌تر ما شاید هیچوقت ‫عکس غیرمتعارفی که از شما 00:09:13.758 --> 00:09:15.550 ‫روی جلد کتاب چاپ شد رو ندیده باشند. 00:09:15.675 --> 00:09:19.092 ‫نامتعارف نبود ‫محشر بود 00:09:19.217 --> 00:09:22.425 ‫صرفا یه عکس معمولی بود واقعا 00:09:22.565 --> 00:09:26.648 ‫و گذاشتنش پشت جلد کتاب و ... 00:09:26.758 --> 00:09:29.217 ‫به اندازه‌‌ی خود کتاب هم جلب توجه کرد 00:09:29.342 --> 00:09:30.633 ‫خیلی هم بیشتر 00:09:31.883 --> 00:09:34.758 ‫در واقع منتقدین برای عکس هم نقد نوشتند 00:09:41.131 --> 00:09:43.207 ‫آنچه که ما بیشتر از هرچیزی میخواهیم 00:09:43.232 --> 00:09:45.100 ‫این است که در آغوش‌مان بگیرند 00:09:45.162 --> 00:09:48.553 ‫و بهمان بگویند که همه‌چیز روبراه خواهد شد 00:09:48.578 --> 00:09:51.238 ‫از رمان "صداهای دیگر، اتاق‌های دیگر" 00:09:52.050 --> 00:09:56.967 ‫توی کتاب "صداهای دیگر، اتاق‌های دیگر" ‫جوئل، شخصیت اصلی‌تون ... 00:09:57.092 --> 00:09:59.758 ‫گفتین چیزی که جوئل میخواست ‫این بود که دوستش داشته باشن 00:09:59.883 --> 00:10:03.550 ‫برای خودتون هم چنین مشکلی وجود داشته؟ 00:10:03.675 --> 00:10:07.967 ‫مادر و پدرم من رو دوست داشتن ‫ولی خب من هیچوقت ندیدم 00:10:09.550 --> 00:10:12.050 ‫به جز دخترعموم سوکی 00:10:12.800 --> 00:10:15.717 ‫جای خالی بزرگی از 00:10:17.175 --> 00:10:20.758 ‫از عشق توی کودکی من بود 00:10:31.675 --> 00:10:37.092 ‫در نهایت گمون می‌کنم هرکسی ‫باید جهان خودش رو به وجود بیاره 00:10:37.256 --> 00:10:39.797 ‫و این کاری بود که من واقعا انجام دادم 00:10:40.383 --> 00:10:42.467 ‫من خودم رو به وجود آوردم 00:10:42.592 --> 00:10:45.592 ‫بعد جهانی رو ساختم که به درد من بخوره 00:10:48.925 --> 00:10:51.967 ‫به نظر شما به یاد موندنی‌ترین کتابی که 00:10:52.758 --> 00:10:55.383 ‫کس دیگه‌ای نوشته و ‫شما خوندین چی بوده؟ 00:10:56.675 --> 00:10:58.383 ‫ها! خب بذار ببینم 00:10:59.425 --> 00:11:02.633 ‫به یادموندنی‌ترین کتابی ‫که کس دیگه‌ای نوشته ... 00:11:03.342 --> 00:11:06.467 ‫عه... خب به گمونم 00:11:07.662 --> 00:11:09.245 ‫موبی دیک ‫(اثر هرمان ملویل 1851) 00:11:09.550 --> 00:11:12.425 ‫وقتی حدودا چهارده سالم بود خوندمش 00:11:12.450 --> 00:11:14.742 ‫و یکهویی برای اولین بار... 00:11:14.967 --> 00:11:19.342 ‫تمام ظرفیت‌های حقیقی ‫هنر و نویسندگی رو به چشم دیدم 00:11:19.467 --> 00:11:23.925 ‫آثار بسیاری در ادبیات جهان وجود ‫دارند که به نظرم از موبی دیک بهتر هستن 00:11:24.050 --> 00:11:29.342 ‫اما اون اولین کتابی بود که ‫تاثیر واقعا عمیقی روی من گذاشت 00:11:29.467 --> 00:11:34.467 ‫به نظرم تاثیرگذارترین نویسنده‌ای ‫که تا بحال وجود داشته چخوفه 00:11:34.670 --> 00:11:37.586 ‫تقریبا برای من یه تبدیل ‫به یه جور بت شده چخوف 00:11:37.633 --> 00:11:41.092 ‫هرچیزی که درموردش گیرم بیاد رو میخونم 00:11:41.842 --> 00:11:46.383 ‫عاشق نامه‌هاشم، ‫خاطراتش و صد البته تئاترش 00:11:48.125 --> 00:11:51.792 ‫فکر می‌کنین که محل‌های نمایشنامه‌ی ‫شما ... جنوب... شباهتی به چخوف... 00:11:51.925 --> 00:11:54.217 ‫خیلی زیاد، خیلی زیاد 00:11:54.342 --> 00:11:56.717 ‫مثل روسیه‌ی تزاری، بله 00:12:03.281 --> 00:12:08.758 ‫"اتوبوسی به نام هوس" 1951 ‫اقتباسی از نمایشنامه‌ی تنسی ویلیامز 1947 00:12:12.042 --> 00:12:13.750 ‫میتونم کمک‌تون کنم خانم؟ 00:12:14.625 --> 00:12:17.917 ‫به من گفتن سوار یه ‫اتوبوسی به اسم "هوس" بشم 00:12:18.375 --> 00:12:20.917 ‫بعد خط عوض کنم و سوار ‫یکی به اسم گورستان بشم 00:12:21.034 --> 00:12:24.242 ‫شش تا ایستگاه برم و بعد ‫توی باغ‌های اِلیسیان پیاده بشم 00:12:25.042 --> 00:12:26.208 ‫همینو باید سوار شین 00:12:31.542 --> 00:12:33.500 ‫من نوشتن "اتوبوس" رو شروع کردم 00:12:33.625 --> 00:12:36.708 ‫وقتی که باغ‌وحش داشت توی شیکاگو اجرا میشد 00:12:36.833 --> 00:12:37.958 ‫ممنون 00:12:38.058 --> 00:12:41.542 ‫و تنها ایده‌ای که داشتم این بود که... 00:12:42.958 --> 00:12:45.167 ‫زن جوونی که منتظر ... 00:12:46.167 --> 00:12:48.500 ‫معشوقیه که پیداش نمیشه 00:12:48.625 --> 00:12:49.833 ‫میدونین؟ 00:12:50.417 --> 00:12:55.000 ‫این همه‌ی چیزی بود که اولش داشتم ‫ولی بعد چیزهای دیگه هم واسه‌ش سر هم کردم 00:13:00.417 --> 00:13:03.375 ‫تو باید استنلی باشی ‫من بلانشم 00:13:04.542 --> 00:13:06.208 ‫ها تو خواهر استلی 00:13:07.167 --> 00:13:09.625 ‫- آره ‫- خب سلام 00:13:10.375 --> 00:13:14.250 ‫- خب خانم کوچولو کجاست؟ ‫- توی دست‌شویی 00:13:17.792 --> 00:13:19.958 ‫خب تو اهل کجایی بلانش؟ 00:13:20.083 --> 00:13:22.083 ‫من اوریول زندگی می‌کنم 00:13:24.208 --> 00:13:25.208 ‫من ... 00:13:26.375 --> 00:13:29.167 ‫اشکالی نداره من یکم راحت‌تر ‫باشم؟ تی‌شرتم چسبیده به تنم دیگه 00:13:29.292 --> 00:13:30.792 ‫لطفاً... لطفاً راحت باش 00:13:30.917 --> 00:13:33.542 ‫"راحت باش" این شعار منه ‫و جایی که ازش اومدم 00:13:33.665 --> 00:13:37.250 ‫شعار منم هست، سخته که آدم ‫توی هوای گرم سرحال به نظر برسه 00:13:37.375 --> 00:13:41.542 ‫منم نه دست و صورتم رو شستم و نه ‫حتی چیزی به صورتم مالیدم و اینم از تو ... 00:13:42.292 --> 00:13:46.125 ‫خب آدم باید مراقب باشه خصوصا وقتی ‫جای مرطوبی می‌شینه، ممکنه سرما بخوره 00:13:46.250 --> 00:13:49.708 ‫خصوصا وقتی ورزش‌های ‫سختی مثل بولینگ می‌کنه 00:13:50.450 --> 00:13:53.200 ‫من فکر می‌کنم که بلانش و استنلی کوالسکی 00:13:53.246 --> 00:13:55.329 ‫دو وجه ماهیت هر انسانی هستند 00:13:55.533 --> 00:13:59.158 ‫استنلی و بلانش در ‫آستانه‌ی برخورد با هم بودند 00:13:59.283 --> 00:14:02.867 ‫یکی‌شون باید می‌شکست و ‫اونی که شکست هم بلانش بود 00:14:02.968 --> 00:14:05.801 ‫من حس می‌کنم که هم استنلی هستم و هم بلانش 00:14:09.798 --> 00:14:11.798 ‫چرا نوشتم؟ 00:14:11.892 --> 00:14:15.851 ‫فکر میکنم به این خاطر که ‫زندگی برام رضایت‌بخش نبود 00:14:16.515 --> 00:14:20.848 ‫نیاز داشتم که یه زندگی خیالی بسازم 00:14:21.450 --> 00:14:23.450 ‫توی یه دنیال خیالی 00:14:23.575 --> 00:14:26.158 ‫و میدونین... شخصیت‌های خیالی 00:14:28.992 --> 00:14:34.950 ‫من فکر نمی‌کنم چیزی که هنرمند ‫ازش به عنوان "موضوع" استفاده میکنه 00:14:35.575 --> 00:14:40.575 ‫به اندازه‌ی نحوه‌ی استفاده ‫از این موضوع مهم باشه 00:14:41.087 --> 00:14:45.421 ‫یه هنرمند خوب می‌تونه یه ‫موضع کاملا معمولی رو برداره 00:14:45.742 --> 00:14:50.367 ‫و از طریق هنروری و اراده‌ی خودش 00:14:50.492 --> 00:14:52.825 ‫به یه اثر هنری تبدیلش کنه 00:14:54.028 --> 00:14:58.611 ‫و گهگاهی، بسیار به ندرت ‫در لحظاتی ناگهانی 00:14:58.783 --> 00:15:02.533 ‫آدم توی هنر حالتی از شکوه رو احساس میکنه 00:15:03.533 --> 00:15:07.950 ‫جایی که انگار صدایی از درون ‫یه ابر باهاتون صحبت می‌کنه 00:15:08.075 --> 00:15:13.408 ‫و چیزی که بوسیله‌ی دست‌های ‫شما منتقل میشه رو بهتون دیکته می‌کنه 00:15:14.825 --> 00:15:19.408 ‫من همیشه این توهم رو ‫دارم که تمام بازی یک داستان 00:15:19.533 --> 00:15:22.117 ‫شروع، وسط و پایانش 00:15:22.242 --> 00:15:25.158 ‫همزمان توی ذهن من رخ میده 00:15:25.283 --> 00:15:27.825 ‫جوری که من تمامش رو در یک لحظه می‌بینم 00:15:27.950 --> 00:15:31.533 ‫اما موقع کار کردن، موقع نوشتن 00:15:31.658 --> 00:15:34.117 ‫بی‌نهایت غافلگیری پیش میاد 00:15:34.242 --> 00:15:36.867 ‫خدا رو شکر چون این غافلگیری‌ها 00:15:36.992 --> 00:15:41.450 ‫پیچ‌های داستانی، عبارت‌هایی که توی ‫لحظه‌ی مناسب از ناکجاآباد پیداشون میشه 00:15:41.575 --> 00:15:43.617 ‫یه جور منفعت غیرمنتظره‌ست 00:15:43.742 --> 00:15:47.908 ‫فشار کوچیک مسرت بخشیه ‫که نویسنده رو به جلو میبره 00:15:50.825 --> 00:15:53.158 ‫مرلین مونرو اولین انتخاب من 00:15:53.283 --> 00:15:55.658 ‫برای بازی در نقش هالی گولایتلی بود. 00:15:56.283 --> 00:16:00.867 ‫هالی باید یه چیز متاثرکننده‌ای ‫توی وجودش داشت، یه چیز ناتمام 00:16:00.992 --> 00:16:02.492 ‫مرلین این خصوصیت رو داشت 00:16:02.617 --> 00:16:06.158 ‫توی اون سن مرلین دقیقا ‫برای این نقش مناسب بود 00:16:09.408 --> 00:16:11.492 ‫"صبحانه در تیفانی" 00:16:11.617 --> 00:16:14.158 ‫اما کمپانی پارامونت من رو دور زد 00:16:14.283 --> 00:16:16.450 ‫و نقش رو به آدری هپبورن دادند 00:16:17.158 --> 00:16:18.992 ‫هرچند که کارش رو فوق‌العاده اجام داد 00:16:20.492 --> 00:16:22.283 ‫عاشقش نیستی؟ 00:16:22.408 --> 00:16:23.742 ‫عاشق چی؟ 00:16:23.867 --> 00:16:25.158 ‫تیفانی دیگه! 00:16:26.367 --> 00:16:28.617 ‫کتاب یه جورایی واقعا تلخ بود 00:16:28.742 --> 00:16:31.200 ‫و هالی گولایتلی هم واقعی بود 00:16:31.325 --> 00:16:35.533 ‫یه شخصیت سرسخت ‫که اصلا تو مایه‌های آدری هپبورن نبود 00:16:37.046 --> 00:16:41.249 ‫ازم پرسید دوست دارم که ‫یه پیرمرد رو سرحال بیارم 00:16:41.536 --> 00:16:46.042 ‫و همزمان هفته‌ای صد دلار هم گیرم بیاد ‫بهش گفتم ببین عزیزم 00:16:46.075 --> 00:16:48.075 ‫هالی گولایتلی رو اشتباه گرفتی 00:16:48.192 --> 00:16:50.900 ‫یه دختر میتونه تو مسیر رفتن به ‫آرایشگاه هم همینقدر خوب کار کنه 00:16:51.025 --> 00:16:55.067 ‫هر آقای محترمی که ذره‌ای رفتارش شیک ‫باشه به یده دختر 50 دلار برای آرایشگاه میده 00:16:55.137 --> 00:16:57.220 ‫من همیشه کرایه تاکسی هم میخوام ‫اونم پنجاه دلار دیگه 00:17:00.150 --> 00:17:03.650 ‫هالی گولایتلی دقیقا یه فاحشه‌ی تلفنی نبود 00:17:03.775 --> 00:17:05.067 ‫اون هیچ شغلی نداشت 00:17:05.192 --> 00:17:09.567 ‫اما آقایون رو توی بهترین رستوران‌ها ‫و کلاب‌های شبونه همراهی میکرد 00:17:09.692 --> 00:17:13.067 ‫با این درک که همراهش موظف بود 00:17:13.192 --> 00:17:15.900 ‫تا یه جور هدیه‌ای بهش بده 00:17:16.025 --> 00:17:18.150 ‫مگ عزیزم تو اینجا چیکار میکنی؟ 00:17:18.275 --> 00:17:20.733 ‫دلیل اصلی نوشتن من در مورد هالی 00:17:20.858 --> 00:17:23.275 ‫جدای از این حقیقت که ‫خیلی ازش خوشم میومد 00:17:23.400 --> 00:17:25.775 ‫این بود که اون نماد خیلی خوبی بود 00:17:25.900 --> 00:17:28.358 ‫از تمام این دخترهایی که به نیویورک میان 00:17:28.483 --> 00:17:32.067 ‫و مثل شاپره‌های یه روزه زیر آفتاب می‌خزند 00:17:32.192 --> 00:17:34.025 ‫و بعد هم ناپدید میشن 00:17:35.275 --> 00:17:38.775 ‫میخواستم یه دختر رو از اون ‫بی‌نام و نشون بودن نجات بدم 00:17:38.900 --> 00:17:41.775 ‫و برای نسل‌های آینده نگهش دارم 00:17:48.567 --> 00:17:52.442 ‫نیویورک شهریه که مثل یه جور ‫مدل ساخته شده از یه شهر میمونه 00:17:53.150 --> 00:17:55.358 ‫میتونین هرجور که دوست دارین بسازینش 00:17:57.192 --> 00:17:59.442 ‫تنها شهری توی جهانه 00:17:59.560 --> 00:18:02.442 ‫که توش می‌تونین زندگی‌های ‫کاملا جداگانه‌ای داشته باشین 00:18:02.567 --> 00:18:05.275 ‫گروه‌هایی از دوستانتون رو داشته ‫باشین که همدیگه رو نمی‌شناسن 00:18:05.400 --> 00:18:07.567 ‫یا چیزی در مورد همدیگه نمی‌دونند 00:18:13.650 --> 00:18:18.983 ‫گرچه من میتونم برای مدت‌های طولانی توی ‫کوهستان یا یا خلوتگاه‌های ساحلی زندگی کنم 00:18:19.108 --> 00:18:21.775 ‫ولی در درجه‌ی اول یه آدم شهری‌ام 00:18:23.317 --> 00:18:24.900 ‫از سنگ‌فرش خوشم میاد 00:18:25.025 --> 00:18:27.817 ‫از صدای برخورد کفش‌ها با سنگ‌فرش‌ها 00:18:29.744 --> 00:18:31.935 ‫موجودات اساطیری ‫یونانی به شکل زنان زیبا که 00:18:31.959 --> 00:18:34.150 ‫با آواز سحرانگیز ‫دریانوردان را فریب می‌دادند 00:18:29.775 --> 00:18:34.150 ‫پنجره‌های مملو از آدم ‫رستوران‌های شبونه، سایرن‌ها* در شب 00:18:34.267 --> 00:18:36.142 ‫گناه‌آلود اما زنده 00:18:39.858 --> 00:18:41.992 ‫کتابفروشی و و مغازه‌های ‫فروش صفحات موسیقی که یهویی 00:18:42.016 --> 00:18:44.150 ‫و بدون برنامه‌ریزی نصف ‫شب می‌تونین برین سراغ‌شون 00:18:44.175 --> 00:18:46.217 ‫و از این لحاظ 00:18:46.442 --> 00:18:49.858 ‫نیویورک تنها شهر واقعی جهانه 00:18:55.685 --> 00:18:58.143 ‫مسئله‌ی زیرپوستی در ‫مورد نیویورک اینه که 00:18:58.233 --> 00:19:02.692 ‫اینه که یکم ادای مهم بودن درمیارین ‫و خودتون کم‌کم باورتون میشه 00:19:02.817 --> 00:19:08.067 ‫چون این ادابازی به کمک دیگرانی که خودشون ‫هم دارن ادای مهم بودن درمیارن تقویت میشه 00:19:08.817 --> 00:19:13.817 ‫ولی همه‌ش یه هاله‌ی ‫مصنوعیه که نیویورک ساخته‌ش 00:19:17.108 --> 00:19:19.650 ‫گور ویدال(نویسنده) بچه‌ی خوش‌قیافه‌ای بود 00:19:19.775 --> 00:19:24.192 ‫و من کاملا تحت تاثیر شوخ‌طبعی ‫و همچنین ظاهرش قرار گرفتم 00:19:24.983 --> 00:19:28.067 ‫ما متوجه شدیم که علایق مشترکی داریم 00:19:28.192 --> 00:19:31.025 ‫و زمان خیلی زیادی رو باهم می‌گذروندیم 00:19:31.733 --> 00:19:36.817 ‫لطفا تصور نکنین که من دارم میگم یه ‫رابطه‌ی عاشقانه بین‌مون وجود داشته 00:19:36.942 --> 00:19:41.817 ‫ما فقط از گفتگو با هم لذت ‫می‌بردیم و بی‌نهایت باهم می‌خندیدیم 00:19:42.775 --> 00:19:44.525 ‫من از "گور" خوشم می‌اومد 00:19:44.650 --> 00:19:48.817 ‫اون خیلی سرگرم‌کننده، ‫تیزهوش و همیشه خیلی ترشرو بود 00:19:49.983 --> 00:19:51.775 ‫هردومون خیلی جوون بودیم 00:19:51.900 --> 00:19:55.817 ‫ولی در عین حال در مورد ‫کارمون هم خیلی مطلع بودیم 00:20:01.400 --> 00:20:04.358 ‫یه شب بعد از شام توی هتل پلازا 00:20:04.483 --> 00:20:08.525 ‫من و گور تصمیم گرفتیم یه سری به ‫تنسی بزنیم که همون نزدیک‌ها زندگی میکرد 00:20:09.817 --> 00:20:12.275 ‫ولی تنسی خونه نبود 00:20:14.983 --> 00:20:19.233 ‫یه شب تا دیر وقت بیرون ‫بودم و وقتی برگشتم آپارتمانم 00:20:19.358 --> 00:20:24.692 ‫صدای ترومن کاپوتی رو شنیدم ‫که از آشفتگی جیغ مانند شده بود 00:20:25.775 --> 00:20:30.525 ‫توی آپارتمان ترومن بود ‫به همراه گور و یه پلیس زن 00:20:30.850 --> 00:20:34.642 ‫اون روزها بهشون میگفتن جوخه‌ی "بو پیپ" ‫( نام شخصیتی عروسکی ) 00:20:36.183 --> 00:20:41.017 ‫خانم جوخه‌ی بو پیپ با ‫ماشین داشته گشت میزده که 00:20:41.142 --> 00:20:44.100 ‫که می‌بینه این دو تا دارن ‫از تیرک پنجره میرن بالا 00:20:44.225 --> 00:20:46.642 ‫تا توی خونه تعقیب‌شون کرده بود 00:20:46.767 --> 00:20:49.600 ‫و حالا هم گور و ترومن رو بازداشت کرده بود 00:20:49.725 --> 00:20:51.850 ‫بخاطر ورود غیرقانونی 00:20:52.933 --> 00:20:56.100 ‫این خونه‌ی کی هست؟ ‫افسر پلیس پرسید 00:20:56.225 --> 00:20:58.767 ‫من گفتم اینجا خونه‌ی تنسی ویلیامزه 00:20:58.892 --> 00:21:01.350 ‫و من هم ترومن کاپوتی هستم 00:21:01.475 --> 00:21:03.058 ‫پرسید: کی؟ 00:21:03.183 --> 00:21:08.142 ‫این یه نسخه از رمان صداهای دیگر، ‫میخوام بهت ثابت کنم که من یه نویسنده‌م 00:21:08.933 --> 00:21:11.392 ‫وقتی تنسی پیداش شد ازش پرسید 00:21:11.517 --> 00:21:15.267 ‫این دونفر بدون اجازه وارد خونه‌ی ‫شما شدن، میخواین شکایت کنین؟ 00:21:15.392 --> 00:21:19.767 ‫من گفتم گوش کن تنسی، همچین کاری نکنی‌ها 00:21:19.892 --> 00:21:24.725 ‫من گفتم خب وقتی من رفتم ‫که اینجا نبودن، اینو میدونم 00:21:29.767 --> 00:21:33.725 ‫اون موقع من رو کسی می‌دونستن که ‫دیگه خیلی پا رو از حد فراتر گذاشته 00:21:33.850 --> 00:21:36.350 ‫من تنها شخصیت شناخته شده‌ای بودم 00:21:36.475 --> 00:21:39.850 ‫که اهمیتی نمیداد کسی ‫چی میگه یا چه فکری می‌کنه 00:21:40.725 --> 00:21:43.892 ‫توی خاطراتت خیلی در مورد ‫همجنس‌گراییت صریح صحبت میکنی 00:21:44.017 --> 00:21:48.975 ‫به عنوان یه پسر توی چنین جامعه‌ای ‫لابد فشار زیادی بهت وارد شده 00:21:49.100 --> 00:21:51.308 ‫البته خودم مطلع بودم 00:21:51.850 --> 00:21:55.475 ‫خیلی قبلتر از اینکه رو بشه 00:21:56.475 --> 00:22:00.933 ‫که من تمایل به همجنس‌گرایی دارم 00:22:02.492 --> 00:22:05.575 ‫من جوون خیلی ناچیزی بودم 00:22:05.600 --> 00:22:08.100 ‫فکر نمی‌کنم که رفتارهای زنونه‌ای داشتم 00:22:08.225 --> 00:22:10.767 ‫اما یه جایی، توی عمق عصب‌هام 00:22:10.892 --> 00:22:13.683 ‫یه دختر جوون محبوس بود 00:22:13.808 --> 00:22:16.100 ‫یه جور دختر مدرسه‌ای خجالتی 00:22:16.225 --> 00:22:19.808 ‫خیلی شبیه به اون دخترهایی که ‫توی شعر و ترانه توصیف میشن 00:22:21.100 --> 00:22:25.225 ‫من این حس رو نداشتم که ‫توی بدن اشتباهی زندانی شدم 00:22:25.350 --> 00:22:27.517 ‫من تراجنسیتی نبودم 00:22:27.642 --> 00:22:30.850 ‫فقط فکر میکردم اگه دختر ‫بودم همه چیز آسون‌تر بود 00:22:31.925 --> 00:22:35.759 ‫مامانم بهم گفت می‌برمت پیش دکتر مورفی 00:22:35.892 --> 00:22:37.600 ‫گمونم همجنس‌گرا باشی 00:22:37.725 --> 00:22:40.975 ‫و ازش میخوام که یه مقدار ‫هورمون مردونه بهت تزریق کنه 00:22:41.100 --> 00:22:43.142 ‫در واقع داشت بهم می‌گفت 00:22:43.267 --> 00:22:46.308 ‫به گمونم همجنسگرایی ‫هیولا کوچولو 00:22:49.808 --> 00:22:54.017 ‫زمان که می‌گذره بالاخره ‫توی یه طرفی جا می‌افتی 00:22:54.142 --> 00:22:56.642 ‫همجنس‌گرا یا دگرجنس‌گرا 00:22:56.767 --> 00:22:58.683 ‫من همجنس‌گرا بودم 00:22:58.808 --> 00:23:01.517 ‫و هیچوقت هم هیچ احساس گناهی بابتش نداشتم 00:23:03.100 --> 00:23:07.725 ‫من با امیالی که هیچوقت ‫کاملا ارضا نمیشن، درد می‌کشم 00:23:08.850 --> 00:23:11.808 ‫این بی‌بند و باری واقعا وحشتناکه 00:23:12.433 --> 00:23:14.142 ‫سکس‌های یه شبه 00:23:14.933 --> 00:23:18.933 ‫بدن‌های سرد و زیبای جوون‌ها 00:23:19.058 --> 00:23:22.350 ‫که مثل سفره‌ی یه ضیافت ‫خودشون رو پهن می‌کنند 00:23:22.508 --> 00:23:25.591 ‫تو با ولع غذا میخوری و بعدش 00:23:25.683 --> 00:23:28.975 ‫اینجوریه که انگار هیچ چیزی جز هوا نخوردی 00:23:30.267 --> 00:23:33.058 ‫حیوانات یه فصلی براش دارن 00:23:33.183 --> 00:23:37.142 ‫ولی واسه من یه چیز همیشگی بود 00:23:37.267 --> 00:23:40.308 ‫من زیاد از حد شهوتی بودم عزیزم 00:23:43.225 --> 00:23:48.350 ‫خودتون رو بابت همجنس‌گرایی ‫خیلی خیلی گناهکار می‌دونستین؟ 00:23:49.058 --> 00:23:52.308 ‫- حتما می‌دونستم، متوجه‌این؟ ‫- بله 00:23:53.350 --> 00:23:56.558 ‫حتما سرکوب‌های جنسی وحشتناکی داشتم 00:23:56.683 --> 00:24:02.017 ‫چون شهوانیت به همون ‫شدت هم در آثارم راه پیدا کرده 00:24:02.558 --> 00:24:04.308 ‫شرم، شرم، شرم 00:24:04.333 --> 00:24:06.424 ‫بیبی دال، 1956 ‫اقتباسی از تنسی ویلیامز 00:24:06.517 --> 00:24:10.100 ‫کاردینال اسپلمن "بیبی دال" رو محکوم کرد 00:24:10.225 --> 00:24:12.308 ‫اسقف اعظم نیویورک 00:24:12.433 --> 00:24:16.308 ‫به عنوان یه فیلم تحقیرآمیز که باعث ‫اشاعه‌ی بی‌اخلاقی و جنایت میشه 00:24:16.433 --> 00:24:18.975 ‫من از همه‌چیت خبر دارم ‫و خیلی منو عصبی می‌کنی. 00:24:24.517 --> 00:24:27.808 ‫و به کسانی که تحت تکلف ‫روحانی اون بودن دستور داد 00:24:27.933 --> 00:24:31.475 ‫که ازش دوری کنن و زیر درد گناه نرن 00:24:32.558 --> 00:24:34.975 ‫با وجود چنین محکومیتی 00:24:35.100 --> 00:24:39.017 ‫بیبی دال نامزده چهار جایزه‌ی اسکار شد 00:24:39.142 --> 00:24:41.475 ‫از جمله بهترین فیلمنامه 00:24:44.100 --> 00:24:46.183 ‫من خیلی دیر اولین سکسم رو انجام دادم 00:24:46.308 --> 00:24:48.975 ‫هیچوقت حتی خودارضایی هم نکرده بودم، میدونی؟ 00:24:49.100 --> 00:24:52.308 ‫تا وقتی که شد، بذار ‫ببینم، بیست و شش ساله‌م 00:24:53.975 --> 00:24:57.225 ‫هیچوقت سکس توی یه رابطه‌ی ‫عاشقانه رو تجربه نکرده بودم 00:24:57.350 --> 00:24:58.850 ‫تا وقتی بیست و هفت سالم شد 00:24:59.850 --> 00:25:02.892 ‫هیچوقت یه رابطه‌ی ‫کامل همجنس‌گرایانه نداشتم 00:25:03.017 --> 00:25:04.642 ‫تا وقتی بیست و هشت سالم شد 00:25:06.142 --> 00:25:10.100 ‫هیچوقت کسی دنبال من نمی‌افتاد ‫همیشه من بودم که دنبال کسی میرفتم 00:25:12.250 --> 00:25:14.458 ‫البته کاملا هم با موفقیت ‫کارم رو پیش می‌بردم 00:25:16.042 --> 00:25:19.125 ‫- و یه رابطه‌ی عاشقانه‌ی 14 ساله داشتم ‫- با فرانک؟ 00:25:19.250 --> 00:25:20.250 ‫فرانک مرلو 00:25:20.375 --> 00:25:24.125 ‫آدم خیلی خیلی خوبی بود ‫یه زندگی دوست داشتنی برای من ساخت 00:25:24.579 --> 00:25:26.412 ‫همه دوستش داشتن 00:25:33.250 --> 00:25:36.917 ‫فردا من و فرانک به ایسکیا ‫(شهری در ایتالیا) میریم 00:25:38.042 --> 00:25:40.667 ‫ترومن و معشوق جدیدش جک دانفی 00:25:40.792 --> 00:25:43.375 ‫که از آمریکا به اینجا کشوندش 00:25:43.500 --> 00:25:45.083 ‫الان اونجا هستن 00:25:52.167 --> 00:25:54.375 ‫ایسکیا یه رویاست 00:25:55.292 --> 00:25:58.417 ‫آب هنوز واسه شنا کردن خیلی سرده 00:25:58.542 --> 00:26:02.083 ‫ولی یه مسیری بین تپه‌هاس که ‫میشه یه پیاده‌روی طولانی کرد 00:26:02.208 --> 00:26:05.083 ‫تا برسی به چندتا چشمه‌ی آبگرم رادیواکتیوی 00:26:05.208 --> 00:26:06.875 ‫میگن این چشمه‌ها حسابی به آدم 00:26:07.000 --> 00:26:11.250 ‫انرژی جنسی شگفت‌انگیز و مفرطی می‌بخشه 00:26:11.917 --> 00:26:16.375 ‫گمون میکنم که معشوق ترومن مدام ‫در حال رفتن به این چشمه‎ها باشه 00:26:16.500 --> 00:26:20.208 ‫اگر که بخواد رابطه‌شون ‫مدت طولانی ادامه پیدا کنه 00:26:21.167 --> 00:26:23.875 ‫جک خیلی آدم محکم و متینیه 00:26:24.000 --> 00:26:27.792 ‫یه نویسنده‌ی خیلی خوب ‫و دانشجوی برجسته‌ی زبان 00:26:27.917 --> 00:26:31.833 ‫یه آدم اهل بیرون رفتن ‫و یه اسکی‌باز معرکه 00:26:32.875 --> 00:26:35.750 ‫بین ما هیچ رقابتی وجود نداره 00:26:36.485 --> 00:26:40.069 ‫اون تنها آدمیه که من ‫صددرصد بهش اعتماد دارم 00:26:40.665 --> 00:26:43.123 ‫اون برای من همه‌چیزه 00:26:43.185 --> 00:26:46.685 ‫اون سایه‌ی من نیست ‫خود دیگر من هم نیست 00:26:47.000 --> 00:26:51.750 ‫جک تنها آدمیه که تا روز ‫مرگم دوستش خواهم داشت 00:26:53.875 --> 00:26:56.917 ‫ترومن عملا هر لحظه و دقیقه 00:26:57.042 --> 00:27:00.375 ‫مثل یه مار بوآ دور جک پیچیده 00:27:00.500 --> 00:27:04.000 ‫به جز وقتی که با مدادش ‫داشت خط‌خطی‌های نامعلومی توی 00:27:04.125 --> 00:27:08.167 ‫دفترچه یادداشتی میکرد که ‫قرار بود رمان بعدیش باشه. 00:27:08.750 --> 00:27:12.750 ‫مرلو و تن(تنسی) مثل بارناکل* به ما چسبیدن ‫* نوعی صدف که به تنه‌ی کشتی می‌چسبد 00:27:13.347 --> 00:27:17.000 ‫اگه دیدن‌شون مثل مصرف دوز پایین یه ‫قرص باشه من خیلی هم به جفتشون علاقه دارم 00:27:17.125 --> 00:27:20.042 ‫ولی عزیزم نمی‌تونم اصلا ‫برات بگم که اوضاع چجوری بوده 00:27:20.167 --> 00:27:23.208 ‫فرانکی کل روز و شب ‫به جون تنسی غر میزنه 00:27:23.333 --> 00:27:27.500 ‫و فهمیدم که تنسی ‫هم یه پارانویید واقعیه 00:27:39.250 --> 00:27:42.125 ‫من سی سال با جک بودم 00:27:42.250 --> 00:27:44.208 ‫ما هنوز هم دوستای خیلی خوبی هستیم 00:27:44.347 --> 00:27:45.958 ‫ما اصلا باهم بهم نزدیم 00:27:45.983 --> 00:27:48.775 ‫من فقط دیگه باهاش نخوابیدم، همین! 00:27:52.000 --> 00:27:55.125 ‫به نظرتون کدوم قدرتمند‌تره ‫عشق یا دوستی؟ 00:27:55.150 --> 00:27:56.400 ‫دوستی! 00:27:57.333 --> 00:27:58.833 ‫منظورم اینه من در واقع... 00:27:58.958 --> 00:28:02.208 ‫من فکر میکنم عشق و ‫دوستی دقیقا یه چیز هستند 00:28:03.042 --> 00:28:04.833 ‫منظورتون چیه؟ 00:28:04.958 --> 00:28:06.625 ‫خب... 00:28:06.750 --> 00:28:09.375 ‫مشخصاً سکس، عشق نیست 00:28:09.500 --> 00:28:12.625 ‫یعنی یه وضعیت موقتیه، مگه نه؟ 00:28:12.750 --> 00:28:15.208 ‫سکس میتونه به عشق ختم شه، واضحاً... 00:28:15.333 --> 00:28:19.292 ‫اما دوستی، دوستی واقعی ‫ناگزیر به عشق ختم میشه 00:28:19.417 --> 00:28:24.417 ‫هیچ دوستی‌ئی بدون عشق نمیتونه ‫وجود داشته باشه، دوستی حقیقی 00:28:24.542 --> 00:28:27.583 ‫ولی بازم آدم توی کل ‫عمرش اونقدری دوست نداره 00:28:27.708 --> 00:28:31.000 ‫ولی اگه دوستی به عشق ختم میشه ‫باید حتما ... 00:28:31.125 --> 00:28:33.375 ‫- معمولا پس به سکس میرسه؟ ‫- نه 00:28:34.343 --> 00:28:37.417 ‫- دوستی منجر به سکس شه؟ ‫- نه وقتی تبدیل به عشق شده ... 00:28:41.458 --> 00:28:43.500 ‫توی یه جهان فوق‌العاده میشه ولی... 00:28:43.625 --> 00:28:47.208 ‫نه وقتی دوستی به عشق تبدیل میشه ‫آیا همیشه به سکس هم منجر میشه؟ 00:28:47.333 --> 00:28:49.167 ‫وقتی دوستی به عشق تبدیل شه... 00:28:49.292 --> 00:28:50.292 ‫نه 00:28:51.629 --> 00:28:55.129 ‫به نظر خیلی نگاه مثبتی ‫به سکس ندارین، دارین؟ 00:28:55.292 --> 00:28:56.917 ‫خب این هم درست نیست 00:28:57.042 --> 00:28:59.792 ‫اما، منظورم اینه ‫من واقعا نمی‌فهمم 00:28:59.917 --> 00:29:03.667 ‫اینا چه ارتباطی بهم دارن چونکه 00:29:03.792 --> 00:29:08.000 ‫میدونین واقعا گمون نمی‌کنم سکس ‫هیچ ربطی به دوستی داشته باشه 00:29:08.125 --> 00:29:12.000 ‫فکر میکنم اتفاقا خیلی سخته ‫که یه جور رابطه‌ی جنسی 00:29:12.125 --> 00:29:14.500 ‫با کسی که واقعا دوستتونه داشته باشین 00:29:14.617 --> 00:29:16.284 ‫عشق چیست؟ 00:29:16.417 --> 00:29:19.250 ‫عشق یه احساسه، نیستش؟ 00:29:21.458 --> 00:29:22.750 ‫چه جور احساسی؟ 00:29:28.042 --> 00:29:30.958 ‫عه... خب عشق جنسی داریم 00:29:32.833 --> 00:29:36.875 ‫فکر می‌کنم عشق جنسی ‫معمولا بهترین مقدمه 00:29:37.917 --> 00:29:39.458 ‫برای عشق باشه 00:29:39.583 --> 00:29:41.917 ‫اما من فکر میکنم 00:29:42.042 --> 00:29:44.333 ‫چیزی فراتر از اون هم هست 00:29:45.500 --> 00:29:48.042 ‫چندبار اون خلوص عشق رو احساس کردین؟ 00:29:48.167 --> 00:29:50.500 ‫چندبار فراتر از اون رفتین؟ 00:29:56.917 --> 00:30:00.292 ‫هیچوقت تعدادش رو نشمردم 00:30:02.083 --> 00:30:05.667 ‫هرچند هیچوقت بدون ‫احساس عشق زندگی نکردم 00:30:06.458 --> 00:30:07.458 ‫- واقعا؟ ‫- آره 00:30:07.583 --> 00:30:11.708 ‫خیلی خودمونی دارم باهات صحبت میکنم ‫بیا بریم سراغ یه موضوعی 00:30:12.292 --> 00:30:14.875 ‫بریم سراغ یه بحث کلی‌تر 00:30:15.917 --> 00:30:18.167 ‫تا حالا عاشق شدین؟ 00:30:18.359 --> 00:30:19.734 ‫بله، اوهوم 00:30:20.333 --> 00:30:22.208 ‫- به کرات؟ ‫- نه دوبار 00:30:23.750 --> 00:30:26.917 ‫پس مثه یه جور دوستی مضاعف بوده؟ 00:30:29.417 --> 00:30:30.417 ‫بله 00:30:36.750 --> 00:30:41.167 ‫خب روابط جنسی‌تون بیشتر ‫از روابط عاشقانه بوده یا کمتر؟ 00:30:45.250 --> 00:30:46.917 ‫بذار ببینم، بیشتر روابط جنسی یا... 00:30:47.042 --> 00:30:50.375 ‫نه من روابط عاشقانه‌ی بیشتری داشتم 00:30:50.500 --> 00:30:52.417 ‫تا روابط جنسی 00:30:52.542 --> 00:30:55.500 ‫- ولی فقط دو تا رابطه‌ی عاشقانه داشتین ‫- بله 00:30:55.625 --> 00:30:58.083 ‫نه وایسا من رو توی تله انداختی! 00:31:00.083 --> 00:31:01.208 ‫توی تله انداختی! 00:31:04.542 --> 00:31:08.208 ‫خیلی‌خوب بود، خیلی خوب بود ‫ولی نمی‌تونی از زیرش در بری 00:31:10.833 --> 00:31:13.583 ‫من دوستت دارم و این ارزش جنگیدن داره 00:31:13.708 --> 00:31:16.000 ‫نه اسکیپر، اسکیپر خوب نبود 00:31:16.125 --> 00:31:18.042 ‫- مگی! ‫- شاید منم چندان خوب نباشم 00:31:18.167 --> 00:31:19.708 ‫هیچکس خوب نیست 00:31:19.833 --> 00:31:22.042 ‫ولی بریک، اسکیپر مرده 00:31:22.625 --> 00:31:24.250 ‫- و من زنده‌م ‫- مگی! 00:31:24.375 --> 00:31:26.625 ‫مگی گربه‌هه زنده‌ست 00:31:26.750 --> 00:31:28.125 ‫من زنده‌م 00:31:28.250 --> 00:31:30.208 ‫چرا از حقیقت وحشت داری؟ 00:31:30.958 --> 00:31:34.875 ‫شما توی نمایشنامه‌هاتون، ‫قرابتی با شخصیت‌های زن دارین 00:31:35.000 --> 00:31:38.000 ‫و اون‌ها پویاتر و گیراتر ‫از شخصیت‌های مرد هستن 00:31:38.125 --> 00:31:42.083 ‫تقریبا هیچوقت آدم توی آثارتون یه زن ‫حوصله‌سربر خسته‌ کننده‌ی جنوبی نمی‌بینه 00:31:42.208 --> 00:31:46.417 ‫نه زن‌هایی خیلی سرسخت و بدقلق می‌بینی ‫ولی هیچوقت خسته کننده نیستن 00:31:46.542 --> 00:31:48.542 ‫و همیشه هم خیلی سخنور هستن 00:31:48.667 --> 00:31:52.208 ‫و بنابراین به نظرم خیلی ایده‌آل اومدن 00:31:53.208 --> 00:31:57.458 ‫به عنوان قهرمان نمایشنامه‌هایی ‫که توی جنوب اتفاق می‌افتند 00:31:58.542 --> 00:32:03.000 ‫یه داستان کوچولوی بامزه واسه‌مون تعریف ‫کن استنلی، یه چیزی که بدردمون بخوره 00:32:03.125 --> 00:32:05.625 ‫خیال نمیکردم از داستان‌های ‫من خوشت بیاد بلانش 00:32:05.750 --> 00:32:08.583 ‫اگه سرگرم کننده باشن خوشم میاد ‫ولی ناشایست باشن دوست ندارم 00:32:08.708 --> 00:32:11.583 ‫هیچ داستانی بلد نیستم که به قدر ‫کافی واسه سلیقه‌ی تو شایسته باشه 00:32:12.417 --> 00:32:13.833 ‫توی جنوب 00:32:13.958 --> 00:32:17.042 ‫هر یکشنبه این خانواده‌ها دور هم جمع میشن 00:32:17.167 --> 00:32:21.542 ‫با یه میز بزرگ که واسه ‫25 نفر جای نشستن داره 00:32:22.125 --> 00:32:25.292 ‫بعدش عمه ادنا میگه 00:32:25.417 --> 00:32:28.792 ‫اون موقع رو یادتونه که ‫جورج ماشین رو داغون کرد؟ 00:32:28.917 --> 00:32:32.542 ‫نه نه درست متوجه نشدی ‫اینجوری نشده بود که 00:32:32.667 --> 00:32:35.458 ‫بعدش ، نه، نه! اد بود که ماشین رو داغون کرد 00:32:35.583 --> 00:32:39.292 ‫بعد داستان همینجوری پیش ‫میره و میره و میره و میره 00:32:39.417 --> 00:32:41.167 ‫واسه چند ساعت دور اون میز 00:32:41.292 --> 00:32:43.833 ‫بعد هم آخر شام ‫یه رمان داری 00:32:47.917 --> 00:32:50.667 ‫"ساز چمن"(رمانی از ‫کاپوتی) برای من خیلی واقعیه 00:32:50.792 --> 00:32:54.958 ‫واقعی‌تر از هرچیزی که تابحال نوشتم، ‫احتمالا واقعی‌تر از هرچیزی که تا ابد بنویسم 00:32:55.542 --> 00:32:59.292 ‫یه جور خاطرات تلخ و شیرین از کودکیم بود 00:33:00.417 --> 00:33:03.958 ‫من رو توی یه وضعیت ‫احساسی دردناکی نگه داشت 00:33:04.542 --> 00:33:07.292 ‫خاطرات همیشه قلب من رو می‌شکونند 00:33:07.833 --> 00:33:09.042 ‫گریه میکنم 00:33:09.167 --> 00:33:10.875 ‫خیلی عجیب و غریبه 00:33:11.000 --> 00:33:15.042 ‫به نظر هیچ کنترلی روی ‫خودم و کاری که می‌کنم ندارم 00:33:18.035 --> 00:33:21.652 ‫جایی خوندم که گذشته و ‫آینده مثل مارپیچ می‌مونند 00:33:21.761 --> 00:33:26.230 ‫یه مارپیچ حاوی مارپیچ بعدیه ‫و مضمونش رو پیش‌بینی می‌کنه 00:33:26.325 --> 00:33:28.325 ‫شاید همینطور باشه 00:33:28.450 --> 00:33:30.867 ‫ولی زندگی من همیشه به نظرم 00:33:30.992 --> 00:33:33.908 ‫بیشتر شبیه یه سری دایره‌ی بسته بود 00:33:34.033 --> 00:33:37.742 ‫حلقه‌هایی که به آزادی یه ‫مارپیچ تکامل پیدا نمی‌کنند 00:33:38.533 --> 00:33:43.742 ‫برای من رفتن از یه حلقه به حلقه‌ی ‫دیگه به معنای پریدنه نه سر خوردن 00:33:43.867 --> 00:33:47.158 ‫چیزی که من رو ضعیف میکنه ‫وقفه‌ایه که در این بین وجود داره 00:33:47.283 --> 00:33:50.283 ‫اون انتظار قبل از این ‫که بدونم کجا باید بپرم 00:33:50.308 --> 00:33:53.263 ‫از رمان "سازچمن" یا "چنگ چمن" 00:33:53.533 --> 00:33:56.658 ‫نمایش ترومن کاپوتی به اسم "چنگ جمن" 00:33:56.783 --> 00:33:59.200 ‫پنجشنبه توی نیویورک افتتاح شد 00:34:00.158 --> 00:34:02.825 ‫من فقط یه آگهی ازش ‫توی روزنامه‌ی "تایمز" دیدم 00:34:02.950 --> 00:34:07.200 ‫که یه آگهی خیلی جنجالی هم بود و ‫من به طرز دیوانه‌واری حسودیم شد 00:34:08.658 --> 00:34:11.117 ‫چقدر از خودم از این بابت متنفرم 00:34:12.617 --> 00:34:15.992 ‫حتی با این وجود که دو تا ‫جایزه‌ی پولیتزر برده بودم 00:34:16.117 --> 00:34:18.658 ‫و دو جایزه‌ی حلقه‌ی منتقدان نیویورکی درام 00:34:18.783 --> 00:34:20.783 ‫و یه جایزه‌ی تونی 00:34:22.567 --> 00:34:25.817 ‫من به تمام نویسنده‌های دیگه حسودی میکردم 00:34:25.950 --> 00:34:27.783 ‫- واقعا؟ ‫- بله 00:34:27.908 --> 00:34:31.533 ‫خیلی بدت اومد وقتی فاکنر نقدهای ‫عالی برای رمانش دریافت کرد؟ 00:34:31.658 --> 00:34:35.117 ‫در مورد نویسنده‌های به این عظمت ... ‫هیچوقت بهشون حسادت نکردم 00:34:35.257 --> 00:34:38.367 ‫فقط به اون‌هایی حسودیم میشد که 00:34:38.492 --> 00:34:41.700 ‫توی همون بلوکی از برادوی ‫اجرا داشتن که من هم داشتم 00:34:43.867 --> 00:34:47.325 ‫تمام زندگی من مغلوب حسادت بوده 00:34:47.450 --> 00:34:51.158 ‫این تنها چیز غیرقابل کنترل توی وجود منه 00:34:51.283 --> 00:34:53.325 ‫کلید شخصیت منه 00:34:53.992 --> 00:34:56.117 ‫من در مورد همه‌چیز حسودم 00:34:56.242 --> 00:35:00.825 ‫مثلا اگه از جلوی مغازه‌ای رد بشم ‫و یه لیوان عتیقه پشت ویترینش ببینم 00:35:00.950 --> 00:35:03.075 ‫و ببینم که یه نفر دیگه ‫هم داره بهش نگاه میکنه 00:35:03.200 --> 00:35:05.492 ‫دور می‌زنم و برمیگردم میخرمش 00:35:17.325 --> 00:35:21.950 ‫ایتالیا کشور آب و هوای ملایم و انوار طلاییه 00:35:22.742 --> 00:35:26.200 ‫و دسته‌های بزرگی از بنفشه و میخک 00:35:27.700 --> 00:35:31.575 ‫با آرمانی یونانی که به طرز ملموسی 00:35:31.700 --> 00:35:34.533 ‫در ظرافت و زیبایی مردم 00:35:34.658 --> 00:35:36.700 ‫و تندیس‌های عتیقه باقی مونده 00:35:39.283 --> 00:35:43.533 ‫توی رم به ندرت مرد جوونی ‫رو توی خیابون می‌بینین 00:35:43.658 --> 00:35:46.158 ‫که یه نعوظ کوچیکی نداشته باشه 00:35:47.700 --> 00:35:49.992 ‫اغلب توی خیابون ویا ونتو قدم میزنن 00:35:50.117 --> 00:35:52.825 ‫در حالی که دست‌هاشون توی جیب‌شونه 00:35:52.950 --> 00:35:55.908 ‫و کاملا ناخودآگاه آلت‌شون رو می‌مالند 00:35:56.575 --> 00:36:01.117 ‫و اهمیتی هم نمیدم که جای ‫شلوغی هستن یا دارن دور می‌زنن 00:36:01.242 --> 00:36:07.200 ‫اون‌ها بدون عقاید خشکه مقدسی ‫ما در مورد سکس بزرگ شدند 00:36:07.783 --> 00:36:12.533 ‫جوون‌های خوش‌قیافه‌ی ایتالیایی هیچوقت ‫به خودشون به چشم دیگه‌ای نگاه نمی‌کنند 00:36:13.033 --> 00:36:15.950 ‫و کم هم پیش میاد که اشتباه کنند 00:36:17.200 --> 00:36:20.075 ‫شما خیلی جابه‌جا میشین ‫جاهای مختلفی خونه دارین 00:36:20.200 --> 00:36:21.492 ‫و دور دنیا رو می‌گردین 00:36:21.617 --> 00:36:22.908 ‫آدم بدون ریشه‌ای هستی؟ 00:36:23.233 --> 00:36:26.108 ‫من یه کولی‌ام، توی قلبم یه کولی‌ام 00:36:27.836 --> 00:36:31.313 ‫بین سال‌های 1940 تا 1960 ترومن و تنسی ‫مدت زیادی را در خارج از کشور گذراندند 00:36:31.338 --> 00:36:34.857 ‫به خصوص در فرانسه، ‫ایتالیا، سوئیس، اسپانیا، مراکش 00:36:34.882 --> 00:36:38.576 ‫اغلب با دوستان مشترک‌شان ‫دور هم جمع می‌شدند 00:36:40.600 --> 00:36:43.142 ‫به مدت سی سال من همه‌جا زندگی کردم 00:36:43.267 --> 00:36:45.850 ‫و سراسر جهان خونه داشتم 00:36:46.600 --> 00:36:49.433 ‫خونه جاییه که کلاهت رو آویزون می‌کنی. 00:37:08.520 --> 00:37:13.012 ‫بعضی شهرها مثل جعبه‌های کادویی باز ‫نشده‌ی زیر درخت کریسمس می‌مونند 00:37:13.122 --> 00:37:17.497 ‫که هدایای غیرمنتظره و شادکامی‌های ‫رازآلودی رو در خودشون پنهان کردن 00:37:17.521 --> 00:37:20.295 ‫باغ‌های مخفی (1979) 00:37:21.725 --> 00:37:25.808 ‫بعضی شهرها همیشه جعبه‌های ‫کادوپیچ شده باقی می‌مونند 00:37:25.933 --> 00:37:29.142 ‫جعبه‌هایی پر معما که هرگز حل نمی‌شن 00:37:29.267 --> 00:37:32.350 ‫یا حتی به چشم توریست‌های ‫موقع تعطیلات هم نمیان 00:37:32.475 --> 00:37:33.892 ‫یا حتی میشه گفت 00:37:34.017 --> 00:37:37.225 ‫به چشم کنجکاوترین و ‫پیگیرترین توریست‌ها هم نمیان 00:37:44.975 --> 00:37:49.350 ‫من متوجهم که "خانم" کاپوتی ایتالیاست 00:37:49.475 --> 00:37:51.558 ‫ولی بهم برنخوردیم 00:37:52.058 --> 00:37:57.433 ‫ایشون(ضمیر مونث) الان ‫توی اقامتگاه باکلاس پورتوفینوئه 00:37:57.558 --> 00:38:00.600 ‫که خیلی خفن‌تر از کاپریه (شهری در ایتالیا) 00:38:02.017 --> 00:38:05.308 ‫فرانک و من یه عضو ‫جدید توی خانواده‌مون داریم 00:38:05.433 --> 00:38:09.392 ‫یه سگ بولداگ انگلیسی به ‫اسم آقای مون، یا مونی (مهتابی) 00:38:10.267 --> 00:38:13.725 ‫ترومن ما رو به پورتوفینو دعوت کرده 00:38:13.850 --> 00:38:17.433 ‫البته ما مهمون‌نوازیش رو ‫به آقای مون هم تعمیم نمیدیم 00:38:17.558 --> 00:38:22.183 ‫چون اون یه سگ ماده تقریبا از همین نژاد داره 00:38:22.975 --> 00:38:24.267 ‫به هرحال... 00:38:24.392 --> 00:38:28.100 ‫من اصلا مطمئن نیستم که دلم ‫بخواد خونه رو با این یارو تقسیم کنم 00:38:28.225 --> 00:38:31.308 ‫چون اونجوری بیشتر از یه ‫آدم لاشی زیر این سقفه دیگه 00:38:31.433 --> 00:38:32.892 ‫از این بابت میشه مطمئن بود 00:38:34.267 --> 00:38:37.225 ‫چرا نویسنده‌ها هی می‌افتن ‫توی رفاقت و ازش درمیان؟ 00:38:37.250 --> 00:38:39.208 ‫حسادت دیگه، گمون نمی‌کنی؟ 00:38:39.281 --> 00:38:43.198 ‫نویسنده‌ها بدقلق‌ترین و ‫نچسب‌ترین آدم‌های جهانند 00:38:44.725 --> 00:38:48.017 ‫بیشتر مردم خیال می‌کنند چون یه نفر نقاشه 00:38:48.142 --> 00:38:51.517 ‫یا نویسنده‌ست یا یه آدم خلاقیه 00:38:51.642 --> 00:38:54.600 ‫پس لابد خیلی باهوشه ‫ولی اینجوری نیست 00:38:54.725 --> 00:38:58.551 ‫منظورم اینه نویسنده‌های زیادی هستن که 00:39:00.600 --> 00:39:03.808 ‫فوق‌العاده خلاقن و حتی یه ‫جورایی نابغه به حساب میان 00:39:03.933 --> 00:39:05.767 ‫مثل تنسی ویلیامز 00:39:05.892 --> 00:39:07.808 ‫و تنسی اصلا باهوش نیست 00:39:12.975 --> 00:39:17.600 ‫نویسنده‌ها پارانوییدن ‫چون که دو تا زندگی دارن 00:39:17.725 --> 00:39:21.600 ‫یکی زندگی خلاقانه‌شون که ‫خیلی هم ازش مراقبت می‌کنن 00:39:21.725 --> 00:39:24.642 ‫و یه زندگی‌شون به عنوان انسان 00:39:24.767 --> 00:39:27.267 ‫باید از هر دو زندگی محافظت کنند 00:39:27.392 --> 00:39:30.642 ‫من به زندگی خلاقانه بیشتر اهمیت میدم 00:39:31.225 --> 00:39:33.267 ‫به نظرت آدم خوشبختی هستی؟ 00:39:38.808 --> 00:39:40.517 ‫خدایا... 00:39:40.642 --> 00:39:42.017 ‫نسبتاً؟ 00:39:44.017 --> 00:39:45.475 ‫به گمونم 00:39:46.308 --> 00:39:48.392 ‫مردم همیشه میپرسن ‫تو خوشبختی؟ 00:39:48.517 --> 00:39:51.017 ‫احمقانه‌ترین سوالیه که شنیدم 00:39:51.142 --> 00:39:53.308 ‫منظورم اینه هیچکس خوشبخت نیست 00:39:53.433 --> 00:39:56.850 ‫همچین چیزی وجود نداره ‫خوشبختی گاهی چشمک میزنه 00:39:56.975 --> 00:40:00.600 ‫خوشبختی مثل ارضا شدن ‫یا عطسه کردن می‌مونه 00:40:00.725 --> 00:40:03.058 ‫می‌دونین؟ گاه به گاهی اتفاق می‌افتن 00:40:05.017 --> 00:40:08.975 ‫خب هنوز هم فکر می‌کنم ‫بزرگترین خوشبختی... 00:40:10.475 --> 00:40:12.433 ‫توی لحظاتی عالی حس میشه 00:40:16.558 --> 00:40:18.975 ‫لحظات مهربونی و عطوفت بین دو نفر 00:40:20.267 --> 00:40:24.433 ‫همه‌ی ما تمایل زیادی داریم ‫که از خودمون فرار کنیم 00:40:25.892 --> 00:40:30.725 ‫و حس کنیم که به آدم دیگه‌ای پیوستیم 00:40:32.267 --> 00:40:35.642 ‫چون تنها بودن به معنای تنهایی کشیدنه 00:40:36.267 --> 00:40:39.642 ‫آدم تنهایی هستین؟ تا حالا تنها بودین؟ 00:40:39.767 --> 00:40:41.392 ‫خب اول از همه 00:40:41.517 --> 00:40:45.225 ‫جوری که کار من پیش میره 00:40:45.350 --> 00:40:49.142 ‫اینجاب میکنه که هفته‌ها و هفته‌ها ‫یا ماه‌ها و ماه‌ها 00:40:49.267 --> 00:40:51.267 ‫عملاً تنها باشم 00:40:51.392 --> 00:40:54.475 ‫و من واقعاً... ‫اساساً مشکلی با تنهایی ندارم 00:40:54.600 --> 00:40:57.058 ‫ولی با این وجود ... 00:40:57.558 --> 00:41:01.558 ‫همونطور که ویرجینا ولف میگه ‫اینجا یه اتاق و اون طرف اتاق دیگه‌ایه 00:41:01.683 --> 00:41:06.183 ‫و من همیشه از این آگاهم که همه‌ی ‫ما داخل اتاق‌های جداگانه‌ای هستیم 00:41:07.225 --> 00:41:09.142 ‫من از تنهایی خوشم نمیاد 00:41:09.267 --> 00:41:13.683 ‫ولی بهترین نوشته‌هاتون از دل ‫تنهایی تنسی ویلیامز بیرون نیومده؟ 00:41:13.808 --> 00:41:17.683 ‫ها اونو میگی؟ اون موقع تنها نیستی ‫پیش شخصیت‌هاتی 00:41:17.808 --> 00:41:20.225 ‫کنار آدم‌هایی که خلق‌شون می‌کنی 00:41:20.350 --> 00:41:22.892 ‫و اون‌ها هم‌نشین‌های خیلی خوبی‌اند 00:41:23.392 --> 00:41:24.392 ‫کذب! 00:41:24.509 --> 00:41:27.300 ‫ببین چه دروغ‌هایی من باید تحمل کنم 00:41:27.433 --> 00:41:31.600 ‫تظاهر، ریاکاری! انگار که واقعا ‫مامان بزرگه واسم اهمیتی داره 00:41:31.725 --> 00:41:34.850 ‫در حالیکه چهل ساله ‫نمی‌تونم این زن رو تحمل کنم 00:41:34.975 --> 00:41:38.558 ‫کلیسا! حوصلم رو سر می‌بره ولی میرم 00:41:39.100 --> 00:41:41.600 ‫همه‌ی اون انجمن‌های کلاهبرداری ‫و باشگاه‎های اجتماعی 00:41:41.725 --> 00:41:43.892 ‫و خیریه‌های پول بگیر 00:41:44.017 --> 00:41:46.392 ‫همینا منو تبدیل کردن به ‫نفر اول فهرست احمق‌ها 00:41:46.517 --> 00:41:48.808 ‫من توی کذب و دروغ زندگی کردم 00:41:48.933 --> 00:41:50.850 ‫چرا تو نمی‌تونی باهاش زندگی کنی؟ 00:41:50.975 --> 00:41:54.225 ‫بابابزرگه یکی از شخصیت‌های خیلی عالیه 00:41:54.350 --> 00:41:57.267 ‫بابابزرگه مثل بابای خودم حرف میزنه 00:41:57.850 --> 00:42:01.683 ‫اون اول توی شرکت تلفن بود 00:42:01.808 --> 00:42:04.183 ‫به عنوان وکیل‌شون کار میکرد 00:42:04.892 --> 00:42:09.517 ‫بعدش شد یه فروشنده‌ی دوره‌گرد ‫اون موقع خیلی کم می‌دیدمش 00:42:10.183 --> 00:42:13.183 ‫بعدش شد مدیر فروش 00:42:13.308 --> 00:42:16.142 ‫توی یه شعبه از یه کمپانی ‫بین‌المللی فروش کفش 00:42:16.267 --> 00:42:20.225 ‫بعدش دیگه بیشتر من رو می‌دید ‫ولی از چیزی که می‌دید خوشش نیومد 00:42:20.350 --> 00:42:22.392 ‫چندان با هم کنار نمی‌اومدیم 00:42:23.100 --> 00:42:25.308 ‫میخواستم من رو دوست داشته باشی 00:42:25.433 --> 00:42:27.350 ‫- داشتم و دارم ‫- نه 00:42:28.049 --> 00:42:30.758 ‫نه من نه گوپر و نه حتی مامان 00:42:30.892 --> 00:42:33.933 ‫دروغه، من مامانت رو دوست داشتم ‫همه‌چی به پاش ریختم 00:42:34.058 --> 00:42:36.892 ‫چیزی... چیزی... ‫بهش یه مشت چیزمیز دادی 00:42:37.017 --> 00:42:39.850 ‫یه خونه، سفر به اروپا و همه‌ی این آشغال‌ها 00:42:39.975 --> 00:42:43.225 ‫یه مشت جواهر، یه سری چیز ‫تو یه مشت چیز میز بهش دادی بابا نه عشق 00:42:43.350 --> 00:42:46.225 ‫موندم از چی تو خوشش نمی‌اومد؟ ‫اصلا فکر میکرد که تو... 00:42:46.350 --> 00:42:50.058 ‫خب من به تصور و برداشت اون از 00:42:50.725 --> 00:42:53.933 ‫یه مرد جوون ایده‌آل نمی‌رسیدم 00:42:56.225 --> 00:42:59.975 ‫گاه و بیگاه پدرم تلاش‌های بی‌فایده‌ای 00:43:00.092 --> 00:43:01.592 ‫برای نشان دادن محبتش میکرد 00:43:01.725 --> 00:43:05.517 ‫از من میخواست باهاش ‫توی مرکزشهر به سینما برم 00:43:06.183 --> 00:43:10.642 ‫من هم می‌رفتم اما از ترس ‫پدرم خشک و منجمد میشدم 00:43:10.767 --> 00:43:14.142 ‫و بعد از بارها شکست خوردن، پدرم تسلیم شد 00:43:15.100 --> 00:43:16.975 ‫گمونم دوستم داشت 00:43:18.017 --> 00:43:20.767 ‫پدربزرگ و مادربزرگم بیشترین میزان 00:43:20.892 --> 00:43:24.683 ‫حمایت و مهربونی رو در زندگیم بهم نشون دادن 00:43:25.350 --> 00:43:29.975 ‫اون‌ها در شرایط اغلب آشفته‌ی ‫من بهم نظم و آرامش می‌دادن 00:43:33.808 --> 00:43:36.058 ‫اون پسره جوون رو یادته 00:43:36.183 --> 00:43:38.433 ‫توی کتاب "صداهای دیگر، اتاق‌های دیگر" 00:43:38.558 --> 00:43:41.933 ‫که در جستجوی پدرش به ‫عمارت درب و داغونی می‌رفت؟ 00:43:42.058 --> 00:43:46.475 ‫و اونجا پیرمردی رو پیدا میکرد ‫که معلول بود و نمی‌تونست صحبت کنه 00:43:46.600 --> 00:43:48.600 ‫و فقط با پرتاب کردن 00:43:48.725 --> 00:43:51.683 ‫توپ‌های قرمز رنگ تنیس از ‫پله‌ها می‌تونست ارتباط برقرار کنه؟ 00:43:51.808 --> 00:43:56.808 ‫خب یهویی فهمیدم که البته این نمایانگر 00:43:56.933 --> 00:44:00.017 ‫جستجوی خود من برای ‫پدریه که به ندرت می‌دیدمش 00:44:00.975 --> 00:44:03.683 ‫و این نکته که اون پیرمرد معلول بود 00:44:03.808 --> 00:44:10.142 ‫و این شیوه‌ی من برای انتقال ناتوانی ‫خودم در برقراری ارتباط با پدرم بود 00:44:10.267 --> 00:44:14.600 ‫من توی این قصه فقط اون پسر جوون نبودم ‫بلکه اون پیرمرد هم بودم 00:44:18.225 --> 00:44:21.808 ‫باید گاهی اوقات لوبوتومی* انجام بدی ‫(جراحی برش بخشی از مغز) 00:44:21.933 --> 00:44:25.850 ‫و آدم‌ها رو از ذهنت بیرون ‫کنی وگرنه تو رو پایین می‌کشند 00:44:26.475 --> 00:44:29.058 ‫من پدرم رو خیلی وقت پیش بریدم 00:44:29.767 --> 00:44:32.642 ‫و با ناپدریم جو کاپوتی بزرگ شدم 00:44:32.767 --> 00:44:35.017 ‫شوهر دوم مادرم 00:44:36.899 --> 00:44:39.562 ‫ترومن با نام اصلی ترومن ‫استرکفوس پرسونز متولد شد 00:44:39.587 --> 00:44:42.367 ‫او در هشت سالگی نام خود ‫را به ترومن کاپوتی تغییر داد 00:44:42.523 --> 00:44:45.466 ‫تنسی با نام اصلی تامس ‫لانیر ویلیامز سوم متولد شد 00:44:45.513 --> 00:44:49.130 ‫در سال 1939 نام او به ‫تنسی ویلیامز تغییر یافت 00:44:56.258 --> 00:44:59.425 ‫زمانی که به موفقیت رسیدی ‫پدرت بیشتر ازت خوشش اومد؟ 00:44:59.550 --> 00:45:02.342 ‫خب بله ‫فکر میکنم بیشتر راغب بود 00:45:02.467 --> 00:45:08.092 ‫آخرین عکسی که از پدرم به یاد دارم ‫زیر سایبون یه سینما 00:45:08.217 --> 00:45:12.842 ‫توی ناکسویل ایستاده بود ‫که "بیبی‌دال" رو نمایش می‌داد 00:45:12.967 --> 00:45:14.550 ‫و زیرش نوشته بود 00:45:14.707 --> 00:45:18.582 ‫پدر تنسی می‌گوید: من هیچ ‫مشکلی توی این فیلم نمی‌بینم 00:45:20.050 --> 00:45:22.925 ‫حدس میزنم "بیبی دال" رو به مادرم ربط میداد 00:45:24.195 --> 00:45:25.842 ‫من وارد این مسئله نمیشم 00:45:30.625 --> 00:45:34.500 ‫در مورد تبدیل نمایشنامه‌هاتون به فیلم چه ‫حسی داشتین؟ همیشه مایوس می‌‍شدین؟ 00:45:34.625 --> 00:45:37.792 ‫تقریبا همیشه خیلی مایوس میشدم 00:45:38.333 --> 00:45:40.583 ‫می‌دونین بیشتر فیلم‌‌های من توی 00:45:40.708 --> 00:45:43.583 ‫دوره‌ی سانسور شدید آمریکا ساخته شدن 00:45:44.167 --> 00:45:46.208 ‫و پایان‌ها باید عوض میشد 00:45:46.333 --> 00:45:49.500 ‫که نسبتا با معانی نمایشنامه در تضاد بود 00:45:50.000 --> 00:45:53.292 ‫و اگه تئاترش رو ندیده بودی 00:45:54.542 --> 00:45:57.625 ‫با دیدن فیلم چندان متوجه ‫نمیشی درباره‌ی چی هست 00:45:57.750 --> 00:46:01.833 ‫اغلب این سانسورها فقط روی ‫چند دقیقه‌ی آخر فیلم تاثیر می‌ذاشت 00:46:02.458 --> 00:46:07.208 ‫برای همین من به مردمی که ‫می‌رفتن فیلم‌ها رو ببینند توصیه میکردم 00:46:07.333 --> 00:46:09.583 ‫پنج دقیقه قبل از پایان از سینما بزنن بیرون 00:46:10.625 --> 00:46:12.375 ‫- بلانش ‫- بیا عزیزم 00:46:12.500 --> 00:46:14.958 ‫به من دست نزن ‫دیگه هیچوقت به من دست نزن 00:46:15.083 --> 00:46:17.958 ‫توی "اتوبوس" باید اینطور نشون داده میشد 00:46:18.615 --> 00:46:23.750 ‫که استلا دیگه هیچوقت با ‫استنلی نمی‌خوابه و زندگی نمی‌کنه 00:46:23.875 --> 00:46:27.583 ‫ولی نکته اینجاست که می‌کنه ‫چون زندگی اینجوریه 00:46:27.708 --> 00:46:30.333 ‫حتی با اینکه شاید به ‫خواهرش تجاوز کرده باشه؟ 00:46:30.458 --> 00:46:32.583 ‫بله، زندگی اینجوریه 00:46:33.292 --> 00:46:36.917 ‫فیلم‌ها ماندگارتر از تولیدات تئاتری هستن 00:46:37.042 --> 00:46:40.333 ‫و متاسفانه نمایشنامه‌های ‫من بیشتر با فیلم‌هایی که 00:46:40.458 --> 00:46:42.750 ‫ازشون ساخته میشه به یاد آورده میشن 00:46:43.250 --> 00:46:46.917 ‫و بخاطر همین هم برای من خیلی مهمه که 00:46:47.042 --> 00:46:51.458 ‫که من باید تا حد امکان کنترل ‫هنری روی اثر داشته باشم 00:46:52.583 --> 00:46:57.000 ‫وقتی نمایشنامه می‌نوشتین، نقش‌ها ‫رو برای بازیگرهای خاصی می‌نوشتین 00:46:57.125 --> 00:46:58.625 ‫یا مثلا فکر می‌کردین... 00:46:58.750 --> 00:47:03.250 ‫من فقط دوبار برای بازیگر ‫نقش نوشتم اون هم برای 00:47:03.375 --> 00:47:05.250 ‫براندو و آنا مگنانی بود 00:47:07.292 --> 00:47:11.625 ‫چرا این چیزها رو ‫داری به من میگی امشب؟ 00:47:11.750 --> 00:47:14.572 ‫چون هیچکس هیچوقت کسی رو نمی‌شناسه 00:47:14.597 --> 00:47:16.517 ‫همیشه در فرار 1960 ‫اقتباسی از تنسی ویلیامز 1957 00:47:16.542 --> 00:47:18.333 ‫ما همه ... 00:47:20.083 --> 00:47:23.250 ‫همه‌مون محکوم به سلول ‫انفرادی خودمون هستیم 00:47:24.042 --> 00:47:27.792 ‫توی پوسته‌ی تنهایی خودمون تا ‫وقتی که روی این زمین زندگی می‌کنیم 00:47:30.375 --> 00:47:31.917 ‫واسه من اینجوری نیست 00:47:33.042 --> 00:47:35.708 ‫من چندان آدم خوشبینی نیستم 00:47:38.042 --> 00:47:42.583 ‫ولی نمی‌تونم با چیزی ‫به این غمگینی موافقت کنم 00:47:45.042 --> 00:47:46.250 ‫میرم بالا دیگه 00:47:46.375 --> 00:47:49.750 ‫و یکم ملافه‌ی تمیز میارم ‫که تختت رو مرتب کنم 00:47:58.750 --> 00:48:01.625 ‫شما هم مثل بیشتر جنوبی‌ها خرافاتی هستین؟ 00:48:01.750 --> 00:48:03.292 ‫خیلی، خیلی خرافاتی‌ام 00:48:03.417 --> 00:48:06.750 ‫به طالع‌بینی اعتقاد دارم ‫کارت‌های تاروت 00:48:07.333 --> 00:48:09.417 ‫از زیر نردبون رد نمیشم 00:48:09.542 --> 00:48:12.667 ‫یه بار یه دعوای ناجوری ‫با تنسی ویلیامز کردم 00:48:12.784 --> 00:48:15.950 ‫چون که با همدیگه 00:48:16.958 --> 00:48:18.917 ‫رفته بودیم کاپری 00:48:19.042 --> 00:48:21.458 ‫این واسه خیلی وقت پیشه 00:48:21.583 --> 00:48:22.958 ‫پونزده سال پیش 00:48:23.083 --> 00:48:25.125 ‫بعد رفتیم یه هتلی و 00:48:25.250 --> 00:48:28.875 ‫وقتی کلیدها رو آوردن 00:48:29.000 --> 00:48:32.208 ‫که شماره اتاق‌ها روش بود من به ‫شماره‌م نگاه کردم و خوشم نیومد 00:48:32.333 --> 00:48:33.958 ‫و به تنسی گفتم 00:48:34.083 --> 00:48:38.000 ‫اشکالی نداره کلیدت رو بدی ‫بهم و من اتاق تو رو بردارم؟ 00:48:38.125 --> 00:48:40.833 ‫اونم گفت خب نه، اشکالی نداره 00:48:41.333 --> 00:48:44.375 ‫خلاصه کلید رو داد و من رفتم ‫طبقه‌ی بالا و برگشتم پایین باز 00:48:44.500 --> 00:48:48.667 ‫داشتیم مشروب میخوردیم و ‫دیدم با یه قیافه‌ی وحشتناکی اومد تو 00:48:48.792 --> 00:48:52.083 ‫گفتش... چون اون حتی از منم خرافاتی‌تره 00:48:52.208 --> 00:48:53.875 ‫گفت من تازه الان فهمیدم 00:48:54.000 --> 00:48:57.417 ‫چرا میخواستی من به ‫جای تو اون شماره رو بگیرم 00:48:57.542 --> 00:48:59.708 ‫چون جمع اعدادش میشه سیزده! 00:49:01.458 --> 00:49:04.250 ‫من قبلا به طرز عجیب و غریبی خرافاتی بودم 00:49:04.375 --> 00:49:06.792 ‫یعنی تا سر حد جنون 00:49:06.917 --> 00:49:09.333 ‫زور زدم که خودم رو ازش خلاص کنم 00:49:09.458 --> 00:49:12.667 ‫ولی هنوز هم عملا روز ‫سیزدهم هیچکاری نمی‌کنم. 00:49:13.458 --> 00:49:17.042 ‫یه کلاه روی تخت* باشه من رو به جنون میرسونه ‫(نشان از بدشانسی، دعوا، مرگ و جراحت) 00:49:17.167 --> 00:49:20.833 ‫و اصلا سه تا سیگار رو توی ‫یه زیرسیگاری خاموش نمی‌کنم 00:49:21.333 --> 00:49:24.583 ‫و با هواپیمایی که دو تا ‫راهبه توش باشه هم سفر نمیرم 00:49:28.458 --> 00:49:30.417 ‫از چه چیزی بیشتر می‌ترسی؟ 00:49:30.542 --> 00:49:33.417 ‫من به طرز وحشتناکی ترس ‫از فضاهای بسته و تنگ دارم 00:49:33.542 --> 00:49:35.750 ‫خیلی وحشت دارم که توی یه فضای کوچیک 00:49:35.875 --> 00:49:39.083 ‫گیر بیفتم و نتونم ازش ‫بیرون بیام یا تکون بخورم 00:49:44.692 --> 00:49:46.650 ‫از چه چیزی می‌ترسی؟ 00:49:48.442 --> 00:49:51.900 ‫من از چیزهایی نمی‌ترسم ‫که بیشتر مردم رو می‌ترسونه 00:49:52.025 --> 00:49:54.483 ‫از قاتل‌ها نمی‌ترسم 00:49:58.567 --> 00:50:02.067 ‫من اون موضوع رو انتخاب نکردم 00:50:02.192 --> 00:50:05.525 ‫چون علاقه‌ی زیادی بهش داشتم 00:50:06.150 --> 00:50:10.233 ‫چون میخواستم چیزی رو بنویسم 00:50:10.358 --> 00:50:13.358 ‫که خودم بهش میگم یه رمان غیر داستانی 00:50:14.483 --> 00:50:17.900 ‫کتابی که وقتی می‌خونیش دقیقا انگار یه رمانه 00:50:18.025 --> 00:50:22.233 ‫به جز اینکه تک تک کلماتش واقعا حقیقت دارند 00:50:25.543 --> 00:50:31.209 ‫و در نهایت به این جنایت گنگ توی بخش 00:50:31.233 --> 00:50:34.317 ‫دروافتاده‌ای از کانزاس بسنده کردم 00:50:35.483 --> 00:50:40.817 ‫چون حس میکردم اگه این ‫مسئله رو از اول تا آخر دنبال کنم 00:50:40.942 --> 00:50:44.317 ‫اطلاعاتی در اختیارم قرار میده 00:50:45.108 --> 00:50:49.442 ‫که میتونم یه کار فنی برجسته باهاش انجام بدم 00:50:52.314 --> 00:50:54.897 ‫فقط یه وانتی میخوایم که ‫ما رو از اینجا ببره اونجا 00:50:55.483 --> 00:50:57.192 ‫باید پول گیر بیاریم 00:50:57.317 --> 00:50:59.358 ‫یه آدم با یه کیف پول تپل 00:50:59.483 --> 00:51:01.692 ‫و یه ماشین سرعتی با صندلی عقب 00:51:02.233 --> 00:51:06.108 ‫من میشینم کنارش تو می‌شینی ‫عقب، من چندتا جوک بهش میگم 00:51:07.317 --> 00:51:10.608 ‫بعد میگم هی پری، یه کبریت بهم بده 00:51:11.078 --> 00:51:15.036 ‫این علامت توئه، محکم و سریع ‫خفه‌ش میکنی، من فرمون رو می‌گیرم 00:51:16.461 --> 00:51:19.233 ‫دستاورد بزرگ "در کمال خونسردی" اینه که 00:51:19.358 --> 00:51:21.608 ‫اینه که من یه بار هم توی داستان نمیام 00:51:22.483 --> 00:51:25.233 ‫هیچ جاییش "من" آورده نمیشه 00:51:32.608 --> 00:51:34.858 ‫دیک، به گمونم 00:51:35.358 --> 00:51:38.567 ‫یه کلاهبردار خرده‌پا بود 00:51:38.692 --> 00:51:43.233 ‫که تا حد زیادی آب از سرش گذشته بود 00:51:43.358 --> 00:51:48.067 ‫و در واقع مسئول اصلی این قتل‌ها بود 00:51:48.192 --> 00:51:50.983 ‫که پری مرتکب‌شون شده بود 00:51:53.692 --> 00:51:58.192 ‫من باور دارم پری این کاری که کرد ‫رو بنا به دلایلی که خودش میگفت انجام داد 00:51:58.317 --> 00:52:04.692 ‫که زندگی اون توده‌ی بزرگی ‫از سرخوردگی و بدبختی بود 00:52:04.817 --> 00:52:09.125 ‫و یهو به خودش میاد و می‌بینه وسط ‫خونه‌ی کلاترها (نام فامیل مقتولین) وایساده 00:52:09.150 --> 00:52:11.817 ‫توی یه بن‌بست روانی 00:52:15.017 --> 00:52:18.600 ‫خانواده‌ی کلاتر یه ‫مجموعه‌ی عالی بودن به عنوان 00:52:18.736 --> 00:52:21.483 ‫نمادی از تمام سرخوردگی‌های اون توی زندگیش! 00:52:21.608 --> 00:52:25.400 ‫همونطور که خود پری گفت: من ‫هیچ چیزی بر علیه‌شون نداشتم 00:52:25.525 --> 00:52:30.483 ‫و اون‌ها برعکس آدم‌های دیگه‌ی زندگیم ‫هیچوقت اشتباهی در حقم نکرده بودن 00:52:30.608 --> 00:52:33.775 ‫شاید صرفا کسایی بودن ‫که باید تاوانش رو می‌دادن 00:53:04.567 --> 00:53:07.358 ‫موضوع داستان و تنهایی 00:53:07.483 --> 00:53:13.400 ‫به چیزی ختم شد که شما ‫بهش می‌گین تاریکی قطعی 00:53:13.525 --> 00:53:16.733 ‫من هیچوقت اونقدر مضطرب و کلافه نبودم 00:53:21.025 --> 00:53:25.192 ‫هیچکس هیچوقت نمی‌فهمه که "در ‫کمال خونسردی" چه چیزی از من گرفت 00:53:25.317 --> 00:53:29.733 ‫درست تا مغز استخوونم رو خراش داد 00:53:31.567 --> 00:53:33.358 ‫تقریبا به کشتنم داد 00:53:34.525 --> 00:53:37.483 ‫فکر می‌کنم از جهتی واقعا من رو کشت 00:53:38.525 --> 00:53:43.400 ‫قبل از شروع "در کمال خونسردی" ‫من به نسبت آدم قرص و محکمی بودم 00:53:44.192 --> 00:53:47.608 ‫بعد از نوشتنش... یه اتفاقی واسم افتاد 00:53:48.567 --> 00:53:50.608 ‫اصلاً نمی‌تونم فراموشش کنم 00:53:54.692 --> 00:53:58.358 ‫این تجربه احساسات من رو نسبت به 00:53:58.483 --> 00:54:00.817 ‫دیدگاه تراژیک به زندگی تقویت کرد 00:54:00.942 --> 00:54:05.317 ‫که بخشی از من رو روایت ‫می‌کنه که به شدت بیهوده به نظر میاد 00:54:05.442 --> 00:54:09.358 ‫اون بخش از وجودم همیشه ‫توی یه راهروی تاریکی وایساده 00:54:09.483 --> 00:54:11.775 ‫و مرگ و مصیبت رو به سخره می‌گیره 00:54:11.900 --> 00:54:14.858 ‫واسه همینم هست که شامپاین و ‫اقامت توی هتل ریتز رو دوست دارم 00:54:19.683 --> 00:54:23.308 ‫به عنوان یه پسربچه‌ی اهل ‫نیواورلینز همیشه رویای این رو داشتم 00:54:23.433 --> 00:54:26.683 ‫که بزرگترین و بهترین مهمونی کوفتی رو 00:54:26.808 --> 00:54:28.892 ‫که تا حالا کسی شنیده بدم 00:54:29.558 --> 00:54:33.183 ‫دلم میخواست آدم‌های ‫مهمی رو از هر قشری ببینم 00:54:37.350 --> 00:54:39.808 ‫مهمونی خوبی بود، مگه نه؟ 00:54:39.933 --> 00:54:42.850 ‫یه چیز گرم و دنجی توش وجود داشت 00:54:42.975 --> 00:54:45.225 ‫دقیقا بر عکس تمام چیزهایی ‫که در موردش گفتن و نوشتن 00:54:45.933 --> 00:54:49.225 ‫چیزی که توی بعضی از نوشته‌ها ‫من رو بیشتر از هرچیز دلخور کرد 00:54:49.350 --> 00:54:54.225 ‫این بود که می‌گفتن این مهمونی ‫برای تبلیغ خودم یا کتاب‌هام بوده 00:54:55.058 --> 00:54:58.558 ‫من به بهترین مهمونی سال دعوت شدم 00:54:58.683 --> 00:55:00.975 ‫ولی ترجیح دادم که نرم 00:55:01.100 --> 00:55:03.642 ‫مردم هیچوقت به اندازه‌ی زمانی که خیال میکنن 00:55:03.767 --> 00:55:06.517 ‫شما ارزش این رو دارین که تحت ‫تاثیر قرارتون بدن نچسب نیستن 00:55:08.058 --> 00:55:12.808 ‫مورد تمجید و تحسین واقع شدن توی ‫مقیاس کوچیک من رو متقاعد کرده که 00:55:12.933 --> 00:55:18.517 ‫یا بهتره بگم تردیدم رو تایید کرده ‫که موفقیت خیلی کسل کننده‌ست 00:55:19.225 --> 00:55:23.017 ‫کشمکش و نقلا برای من، خلق کردنه 00:55:23.142 --> 00:55:25.517 ‫تجملات، گرگ دم دره 00:55:25.642 --> 00:55:31.100 ‫و دندون‌های نیشش تکبر و ‫نخوتیه که از دل موفقیت جوونه زدن 00:55:31.225 --> 00:55:36.433 ‫وقتی یه هنرمند این رو یاد بگیره ‫دیگه می‌دونه خطر کجا در کمینه 00:55:36.558 --> 00:55:39.642 ‫واقعا فکر میکنم یه شاهکار نوشتی 00:55:39.767 --> 00:55:41.433 ‫خب ممنونم 00:55:41.558 --> 00:55:45.517 ‫حالا که اینجوری فکر می‌کنی یه ‫تقدیم‌نامه‌ی خیلی بهتر واست می‌نویسم 00:55:47.276 --> 00:55:50.235 ‫من همیشه برای انجام 00:55:50.392 --> 00:55:53.308 ‫کاری که می‌کنم آموزش دیده بودم 00:55:53.433 --> 00:55:58.933 ‫و بخشی از اون اینه که توانایی ‫پذیرش موفقیت رو داشته باشم 00:55:59.058 --> 00:56:03.642 ‫بدون این توانایی، می‌دونین ‫ضربه فنی می‌شین 00:56:03.767 --> 00:56:06.392 ‫همونجور که هست ‫بپذیرینش و باهاش پیش برین 00:56:06.975 --> 00:56:10.933 ‫یه بار گفتین تنها چیزی که متنفرین ‫در مورد خودتون بخونین، حقیقته 00:56:11.058 --> 00:56:13.350 ‫- درسته ‫- دروغ‌ها اشکالی نداره 00:56:13.475 --> 00:56:17.392 ‫واسه من اهمیتی نداره کسی در موردم ‫چی میگه مگه اینکه حرفش درست باشه 00:56:17.517 --> 00:56:20.142 ‫از خودتون خوش‌تون میاد یا نه؟ 00:56:22.183 --> 00:56:24.058 ‫یا خودتون رو می‌پرستین؟ 00:56:24.183 --> 00:56:26.517 ‫خودم رو نمی‌پرستم، نه 00:56:27.725 --> 00:56:28.725 ‫نه،نه. 00:56:28.850 --> 00:56:32.350 ‫- به نظرتون هم‌صحبت خوبی هستین؟ ‫- من ... عه... 00:56:32.475 --> 00:56:35.433 ‫من هیچوقت خیلی به این موضوع فکر نکردم 00:56:35.558 --> 00:56:40.975 ‫من همیشه درگیر خودم هستم و کار ‫چندانی هم بابتش از دستم ساخته نیست 00:56:41.100 --> 00:56:44.308 ‫از خودم خوشم میاد؟ نه ‫خیلی از خودم خوشم نمیاد 00:56:45.850 --> 00:56:49.433 ‫من به شدت دمدمی‌ام ‫در معرض افسردگی‌های وحشتناکی هم قرار دارم 00:56:50.017 --> 00:56:53.017 ‫آیا شما در واقع آدم ناامیدی هستین؟ 00:56:53.642 --> 00:56:58.517 ‫نه من ناامید نیستم، اگه ناامید ‫بودم خیلی دووم نمی‌آوردم 00:56:58.642 --> 00:57:04.558 ‫من تاریکی عظیمی رو توی ‫زندگی می‌بینم، این درسته 00:57:05.517 --> 00:57:12.308 ‫چرا نمایشنامه‌هاتون مملو از ‫موضوعات نه چندان شادی هستن، مثل ... 00:57:13.558 --> 00:57:16.642 ‫سرطان، لوبوتومی(جراحی مغز برای درمان ‫مشکلات روانی و همجنسگرایی) تجاوز و زنا 00:57:16.767 --> 00:57:19.725 ‫و زنای با محارم، اعتیاد جنسی ‫و همجنس‌گرایی و مثله کردن 00:57:19.850 --> 00:57:21.350 ‫- خب این چیزها ‫- و اختگی 00:57:21.475 --> 00:57:28.142 ‫متوجه نیستین که این چیزها مسائلی ‫هستن که همه‌ی ما باید باهاشون زندگی کنیم 00:57:28.933 --> 00:57:30.850 ‫ما واسش جور کردیم 00:57:31.475 --> 00:57:34.058 ‫قبلا این کارها رو توی ‫جاهای شیک و مدروزی میکرد 00:57:34.183 --> 00:57:35.933 ‫که تا قبل از تابستون پارسال می‌رفتن 00:57:36.058 --> 00:57:38.100 ‫سباستین پیش مردم خجالتی بود ‫ولی اون(دختر) نبود 00:57:38.683 --> 00:57:40.017 ‫منم نبودم 00:57:40.850 --> 00:57:43.725 ‫ولی هردومون یه کار رو واسش کردیم 00:57:44.183 --> 00:57:46.183 ‫ما واسش آشنا و رابط پیدا میکردیم 00:57:46.308 --> 00:57:49.892 ‫من نمیتونم به این وقاحت گوش کنم 00:57:50.017 --> 00:57:51.267 ‫جلوش رو بگیر دکتر 00:57:51.384 --> 00:57:55.092 ‫میخوای حقیقت رو از توی مغزم ‫دربیاری؟ این چیزیه که میخوای عمه وای؟ 00:57:55.225 --> 00:57:56.225 ‫خب نمی‌تونی! 00:57:56.350 --> 00:58:00.308 ‫حتی خدا هم نمی‌تونه این حقیقت رو ‫تغییر بده که ما چیزی نبودیم جز یه جفت ... 00:58:00.433 --> 00:58:01.850 ‫- دکتر! ‫- حقیقته 00:58:01.975 --> 00:58:04.558 ‫می‌بینی با زبونش که مثل ساتور ‫می‌مونه چجوری ما رو نابود می‌کنه؟ 00:58:04.683 --> 00:58:07.600 ‫باید این داستان شنیع رو از مغزش جدا کنی 00:58:07.725 --> 00:58:10.433 ‫چی این موضوع رو به ذهن‌تون آورد؟ 00:58:11.850 --> 00:58:14.142 ‫یه آدمی که خیلی خوب می‌‍شناختمش 00:58:14.267 --> 00:58:17.975 ‫که جراحی لوبوتومی مغزی انجام داد 00:58:19.558 --> 00:58:20.850 ‫خواهرتون؟ 00:58:20.975 --> 00:58:25.058 ‫رز کینه‌ی درونی زیادی نسبت به مادر داشت 00:58:25.183 --> 00:58:26.767 ‫چون در طول دوران نوجوونی 00:58:26.892 --> 00:58:30.600 ‫مادرم یکسره خشکه‌ مقدسی‌هاش ‫رو به اون تحمیل کرده بود 00:58:31.100 --> 00:58:34.100 ‫رز عاشق شوکه کردن مادر بود 00:58:34.600 --> 00:58:36.475 ‫خواهرم، گفتش 00:58:36.600 --> 00:58:40.350 ‫مامان وقتی من توی کالج آل سینتز بودم 00:58:40.475 --> 00:58:41.683 ‫میدونی... 00:58:41.808 --> 00:58:44.808 ‫دخترها همش با خودشون ور میرفتن 00:58:44.933 --> 00:58:48.350 ‫اونم با شمع‌هایی که از توی ‫محراب کلیسا دزدیده بودن 00:58:48.475 --> 00:58:51.433 ‫مادرم جیغ کشید و دستاش ‫رو تو هوا تکون داد و گفت 00:58:51.529 --> 00:58:54.892 ‫دکتر، دکتر ‫هرکار میتونی بکن 00:58:55.017 --> 00:58:59.183 ‫هرکاری که لازمه تا جلوی ‫این مدل حرف زدنش رو بگیره 00:59:24.440 --> 00:59:26.773 ‫علاوه بر جراحی لوبوتومی 00:59:26.958 --> 00:59:32.542 ‫رز شصت و پنج بار هم تحت ‫درمان شوک الکتریکی قرار گرفت 00:59:33.917 --> 00:59:36.375 ‫من رفتم آسایشگاه ملاقاتش 00:59:36.500 --> 00:59:39.292 ‫و رز کوچولوی عزیزم رو دیدم 00:59:40.167 --> 00:59:43.375 ‫حالا مثل یه آدم نیمه منگه 00:59:43.500 --> 00:59:44.833 ‫ساکت 00:59:44.958 --> 00:59:46.250 ‫آروم 00:59:46.375 --> 00:59:50.375 ‫مثل خیلی‌‌های دیگه یهو طغیان نمی‌‍کنه 00:59:51.417 --> 00:59:55.208 ‫گاهی اوقات چشم‌هاش از اشک پر میشن 00:59:56.125 --> 00:59:58.708 ‫شجاع باش دخترک عزیزم 01:00:00.000 --> 01:00:03.333 ‫چرا تو باید اونجا باشی رز کوچولو 01:00:03.458 --> 01:00:05.375 ‫و من اینجا؟ 01:00:06.208 --> 01:00:07.667 ‫دوباره و دوباره 01:00:07.792 --> 01:00:11.292 ‫نمایشنامه‌های شما به طرز خارق‌‍العاده‌ای ‫از دل زندگی شخصی خودتون بیرون میان 01:00:11.417 --> 01:00:14.708 ‫از دل زندگی شخصی همه 01:00:15.792 --> 01:00:19.208 ‫فکر میکنم همه‌ی ما با تجاوز زندگی می‌کنیم 01:00:21.250 --> 01:00:22.792 ‫خدای من! 01:00:22.917 --> 01:00:26.708 ‫همه‌ی ما به طور نمادینی ‫قربانی تجاوز هستیم، نیستیم؟ 01:00:27.208 --> 01:00:28.708 ‫چطور؟ 01:00:28.833 --> 01:00:32.042 ‫جامعه به هر آدم منفردی تجاوز میکنه 01:00:36.042 --> 01:00:40.708 ‫آیا ما به طور نمادینی با ‫آدمخواری هم زندگی می‌کنیم؟ 01:00:40.833 --> 01:00:45.042 ‫آدمخواری! بله با اون هم به ‫شکل نمادینی زندگی میکنیم. 01:00:45.167 --> 01:00:47.417 ‫ما همه همدیگه رو می‌بلعیم 01:00:48.125 --> 01:00:49.750 ‫به شیوه‌ی خودمون! 01:00:51.878 --> 01:00:55.837 ‫گمون نمیکنم اعصابم بتونه ‫بیشتر از این تحمل کنه. 01:00:56.042 --> 01:00:59.500 ‫من نویسنده‌ای با قصد و هدفی جدی‌ام 01:00:59.625 --> 01:01:02.333 ‫که از قضا شاید بشه گفت 01:01:02.458 --> 01:01:05.250 ‫در نیمی از نمایشنامه‌هاش ‫نویسنده‌‍ای تجاری هم هست! 01:01:05.362 --> 01:01:06.667 ‫اما این رو هم باید به خاطر داشته باشین 01:01:06.792 --> 01:01:10.875 ‫که اون نصف دیگه بدجوری شکست خوردن! 01:01:11.875 --> 01:01:14.042 ‫تمام زندگیم رو بیرون بودم 01:01:14.167 --> 01:01:15.917 ‫و زمان داره تموم میشه 01:01:16.042 --> 01:01:18.333 ‫دور و برت رو نگاه کن پسر ‫اون‌ها یه جایی واسه‌ی 01:01:18.458 --> 01:01:22.125 ‫پیرها، مریض‌ها و آواره‌ها پیدا کردند ‫ولی هیچ جایی واسه شکست‌خورده‌ها نیستش 01:01:22.250 --> 01:01:25.833 ‫شکست هم که یه بیماری به شدت مسریه 01:01:25.958 --> 01:01:28.750 ‫کشمکش و تنش‌های برادوی ‫داشت به منم می‌رسید و 01:01:28.875 --> 01:01:32.625 ‫یه چیزی لازم داشتم که ‫سطح تنش رو پایین بیاره 01:01:33.167 --> 01:01:34.958 ‫و ویسکی این کار رو واسم کرد 01:01:35.708 --> 01:01:38.667 ‫چرا آروم و قرار نداری؟ ‫مورچه رفته توی خشتکت؟ 01:01:38.792 --> 01:01:40.458 ‫- بله آقا ‫- چرا؟ 01:01:42.167 --> 01:01:44.792 ‫- یه چیزی هنوز نشده ‫- چی هست؟ 01:01:44.917 --> 01:01:47.458 ‫- یه تلقی توی سرم ‫- گفتی تلق؟ 01:01:47.583 --> 01:01:51.500 ‫بله پدر یه تلق توی سرم که ‫بهم احساس آرامش میده 01:01:51.625 --> 01:01:54.500 ‫- پسر بعضی وقت‌ها نگرانم می‌کنی ‫- مثل یه ... 01:01:55.500 --> 01:01:57.917 ‫مثل یه کلیدی که توی سرم تلق بخوره 01:01:58.042 --> 01:02:00.125 ‫چراغ‌های داغ رو خاموش و ‫چراغ‌های خنک رو روشن میکنه 01:02:00.250 --> 01:02:02.458 ‫و یهویی آرامش برقرار میشه 01:02:04.417 --> 01:02:06.708 ‫پسر تو واقعا الکلی شدی دیگه! 01:02:07.958 --> 01:02:11.167 ‫کاملا حقیقت داره ‫بله آقا من الکلی‌ام 01:02:14.033 --> 01:02:18.116 ‫پدرم بهم گفت که تمام زندگیش رو 01:02:18.250 --> 01:02:19.708 ‫برده‌ی مشروب بوده. 01:02:21.042 --> 01:02:24.875 ‫که تمام خاندان ویلیامز ‫مشروب‌خورهای وحشتناکی بودن 01:02:25.000 --> 01:02:28.708 ‫و امیدوار بود که من با یه ‫زن عرق‌خور ازدواج نکنم 01:02:29.625 --> 01:02:33.250 ‫تمام مدتی که داشت این حرف‌ها رو میزد ‫خودش یه بند داشت مشروب میخورد 01:02:33.375 --> 01:02:36.833 ‫و مدام بیشتر و بیشتر شبیه ‫یه لاشخور پیر خمار میشد 01:02:37.833 --> 01:02:40.958 ‫تکون دهنده و دردناک بود 01:02:43.458 --> 01:02:46.500 ‫مامان دلیل تمام اضطراب‌های من بود 01:02:46.625 --> 01:02:49.625 ‫وقتی مشروب نمی‌خورد ‫آدم فوق‌العاده‌ای بود 01:02:49.750 --> 01:02:51.875 ‫وقتی میخورد تحملش غیرممکن بود 01:02:52.750 --> 01:02:54.875 ‫خودِ دکتر جکیل و آقای هاید بود 01:02:55.500 --> 01:02:59.542 ‫عصبی‌تر و پریشون‌تر از اونکه ‫کسی بتونه تصورش رو بکنه 01:03:01.250 --> 01:03:05.125 ‫هنوز هم می‌تونم اون اتاق‌های ‫توی سنت لوئیس رو ببینم 01:03:05.250 --> 01:03:06.792 ‫و توی نیواورلینز 01:03:06.917 --> 01:03:11.208 ‫فوبیای فضای بسته و ترس از رها ‫شدن من هم از همون موقع شروع شد 01:03:12.792 --> 01:03:15.958 ‫مادرم حبسم کرد و هنوز ‫هم نمی‌تونم بیرون بیام 01:03:16.958 --> 01:03:19.042 ‫مدام دارم باهاش زندگی میکنم 01:03:19.167 --> 01:03:21.417 ‫هیچوقت هرگز ازش آزاد نمیشم 01:03:25.275 --> 01:03:30.442 ‫سال 1954 بخاطر مصرف بیش ‫از حد آرامبخش و الکل مرد. 01:03:33.950 --> 01:03:35.367 ‫هیچی بدتر از این نیست 01:03:35.492 --> 01:03:37.700 ‫واسه یه دختری توی ‫این شرایط نابه‌سامان تو 01:03:37.825 --> 01:03:39.171 ‫تا با مردی توی 01:03:39.196 --> 01:03:42.117 ‫شرایط نابه‌سامان من قاطی شه 01:03:42.242 --> 01:03:45.117 ‫چون دو تا آدم توی شرایط نابه‌سامان 01:03:45.242 --> 01:03:47.867 ‫مثل دو تا کشوری هستن ‫که روبروی هم قرار گرفتن 01:03:47.992 --> 01:03:49.783 ‫اون هم توی شرایط نابه‌سامان 01:03:49.908 --> 01:03:55.742 ‫بالقوه یه استعداد ویرانگری داره ‫که می‌تونه کل دنیا رو بهم بریزه 01:04:06.908 --> 01:04:12.075 ‫افول حرفه‌ای من بعد از ‫"شب ایگوانا" شروع شد. 01:04:15.606 --> 01:04:22.189 ‫در حقیقت بعد از سال ‫1961 هیچ نقد خوبی نگرفتم 01:04:24.783 --> 01:04:29.325 ‫از شکست‌های پشت سر همم ‫توی تئاتر همونقدر داغون شدم 01:04:29.450 --> 01:04:31.617 ‫که از مرگ فرانک! 01:04:33.492 --> 01:04:37.367 ‫فرانک بعد از یه سرطان ‫طولانی سال 1963 مُرد. 01:04:38.575 --> 01:04:41.117 ‫نه تنها دلم برای خودش تنگ میشد 01:04:41.242 --> 01:04:44.492 ‫بلکه همینطور واسه‌ی اون ‫زندگی که برام ساخته بود 01:04:46.533 --> 01:04:48.658 ‫همه‌چیز بهم ریخت. 01:04:48.783 --> 01:04:51.742 ‫زندگیم، چه شخصی چه حرفه‌ای. 01:04:52.283 --> 01:04:56.283 ‫و در نهایت هم ذهنم داغون شدن. 01:04:58.908 --> 01:05:02.200 ‫میدونی چی لازم دارم تا از شر این ‫افسردگی توی این تابستون راحت شم؟ 01:05:02.325 --> 01:05:05.075 ‫چی بهتر از اون همه قرص‌ها و تزریق‌های 01:05:05.219 --> 01:05:07.033 ‫قلمروی داروسازیه؟ 01:05:08.825 --> 01:05:10.783 ‫یه معشوق واسه خودم لازم دارم 01:05:14.700 --> 01:05:18.867 ‫مهم‌ترین اتفاق توی اواسط دهه‌ی شصت 01:05:18.992 --> 01:05:24.658 ‫تبدیل شدن من به بیمار دکتری بود ‫که بهش میگفتن دکتر حال خوب کن 01:05:27.450 --> 01:05:31.783 ‫من بیمار دکتر فیلگود(حال خوب کن) اصلی بودم 01:05:32.298 --> 01:05:35.158 ‫ولی حقیقتا در اون زمان 01:05:35.283 --> 01:05:38.283 ‫با اینکه دوستان زیادی داشتم ‫که پیش این دکتر می‌رفتن 01:05:38.408 --> 01:05:40.283 ‫ولی نمی‌دونستم که 01:05:40.408 --> 01:05:44.367 ‫که چیزی بیشتر از ترکیب همه‌جور ویتامینی بود 01:05:45.033 --> 01:05:50.283 ‫اوایل من فقط برای تزریقات ‫پیش دکتر فیلگود می‌رفتم 01:05:50.408 --> 01:05:53.658 ‫ولی کم‌کم یه آمپول‌هایی هم بهم میداد 01:05:53.783 --> 01:05:57.158 ‫که من صبح‌ها که بیدار ‫می‌شدم تزریق میکردم 01:05:58.117 --> 01:05:59.908 ‫کمک میکردن ادامه بدم 01:06:00.033 --> 01:06:01.825 ‫کمک میکردن کار کنم 01:06:02.408 --> 01:06:06.533 ‫هنرمند بودن آدم رو دوپاره میکنه 01:06:06.658 --> 01:06:09.783 ‫یعنی مغز آدم کار میکنه 01:06:09.908 --> 01:06:12.617 ‫توی یه حالت سریع‌تر، حساس‌تر 01:06:13.617 --> 01:06:17.367 ‫توی یه سطح چشم برهم زدنی 01:06:17.492 --> 01:06:18.992 ‫نسبت به باقی آدم‌ها 01:06:19.117 --> 01:06:21.908 ‫فکر می‌کنم صادقانه به همین دلیله که 01:06:22.033 --> 01:06:27.742 ‫چرا بیشتر نویسنده‌ها مشروب ‫یا قرص میخورن یا فلان و بیسار 01:06:27.867 --> 01:06:30.950 ‫تا خودشون رو آروم کنند 01:06:31.075 --> 01:06:35.325 ‫تا این ماشیین سریع و ‫دائم‌الکار رو ساکت کنند 01:06:40.367 --> 01:06:44.533 ‫میدونم که تنسی ویلیامز ‫واسه همین این کار رو میکنه 01:06:44.658 --> 01:06:46.158 ‫منظورم اینه اون... 01:06:47.908 --> 01:06:51.700 ‫اون باید آرام‌بخش بخوره 01:06:51.842 --> 01:06:53.492 ‫یا چیزهایی از این دست 01:06:53.617 --> 01:06:58.700 ‫چون اون یکی از فرزترین و ‫تیزبین‌ترین ذهن‌های جهان رو داره 01:07:04.492 --> 01:07:07.450 ‫الان دیگه از اعتیاد عبور کردین؟ 01:07:08.367 --> 01:07:11.492 ‫آدم هرگز نمی‌تونه این رو بگه ‫هیچوقت نمیدونی 01:07:11.617 --> 01:07:17.492 ‫از اون دست چیزهاست که هیچکس ‫بطور کامل ازش بهبود پیدا نمی‌کنه 01:07:18.492 --> 01:07:20.992 ‫کاری که می‌کنی اینه که ... 01:07:24.290 --> 01:07:26.075 ‫حبسش می‌کنی. 01:07:26.200 --> 01:07:29.783 ‫و توی یه حالت فروکش کرده ‫یا بهبودی موقتی قرارش میدی 01:07:29.908 --> 01:07:34.492 ‫درست مثل کسی که ‫سرطانش رو یه مدت آروم کرده 01:07:36.350 --> 01:07:39.117 ‫می‌دونی؟ فقط یه مشکل ‫واقعی توی زندگی وجود داره 01:07:39.242 --> 01:07:41.742 ‫و اونم اینه که با خودت مشکل داشته باشی 01:07:55.992 --> 01:07:58.575 ‫من تعداد وحشتناکی کلاب شبونه رفتم 01:07:58.700 --> 01:08:01.492 ‫و این بهترین کلابیه که به عمرم دیدم 01:08:01.992 --> 01:08:05.242 ‫خیلی بد نیست که پروست (نویسنده ‫فرانسوی) همچین چیزی نداشته؟ 01:08:06.533 --> 01:08:08.575 ‫گاهی اوقات وقتی اونجام 01:08:08.800 --> 01:08:12.967 ‫به همه‌ی مرده‌هایی فکر می‌کنم که عاشق54 ‫(کلاب و سالن تئاتری در برادوی) می‌شدن 01:08:12.992 --> 01:08:15.283 ‫خیلی حیف شد که دیگه نیستن 01:08:15.776 --> 01:08:18.908 ‫آدم‌هایی مثل تولوز لوترک (نقاش فرانسوی) ‫یا بودلر (شاعر فرانسوی) 01:08:19.033 --> 01:08:22.158 ‫یا اسکار وایلد (نمایشنامه‌نویس ایرلندی) ‫یا کارل ون وکتن (نویسنده آمریکایی) 01:08:22.283 --> 01:08:24.408 ‫کول پورتر (آهنگساز ‫آمریکایی) که عاشقش میشد 01:08:27.650 --> 01:08:31.567 ‫حدود یه سال پیش یکی ‫ازم پرسید یه چی مشهورم؟ 01:08:31.692 --> 01:08:35.192 ‫منم گفتم من مشهور به مشهور بودنم 01:08:36.358 --> 01:08:39.775 ‫مورد دیگه‌ای هم هست که مثلا ‫اونجور که فکر میکردین نباشین؟ 01:08:39.900 --> 01:08:41.650 ‫- بله ‫- چی؟ 01:08:41.775 --> 01:08:42.900 ‫نامرئی 01:08:45.192 --> 01:08:49.108 ‫دوست داشتین جور دیگه‌ای ‫باشه؟ چیز دیگه‌ای باشین؟ 01:08:49.233 --> 01:08:52.192 ‫بله و این خیلی هم شوکه‌‌تون می‌کنه 01:08:52.317 --> 01:08:55.025 ‫دوست داشتم خیلی خوش‌قیافه بودم 01:09:00.275 --> 01:09:05.442 ‫من تمام زندگیم رو کار کردم ‫و تنها جایزه‌ی ادبی که گرفتم 01:09:05.567 --> 01:09:10.817 ‫سال 1947 بود که یه داستان ‫کوتاه به اسم "میریام" نوشتم 01:09:11.858 --> 01:09:15.067 ‫با خودم گفتم ‫من میخوام یه کتاب بنویسم 01:09:15.192 --> 01:09:18.442 ‫که همه‌تون از خودتون خجالت بکشین 01:09:18.942 --> 01:09:20.317 ‫قراره بفهمین که 01:09:20.442 --> 01:09:25.983 ‫یه نویسنده‌ی با استعداد با ‫اراده‌ی فوق‌العاده چیکار میتونه بکنه 01:09:26.108 --> 01:09:31.108 ‫من بهش میگم رمان ولی در واقع ‫یه داستان واقعی با اسم‌های ساختگیه 01:09:31.775 --> 01:09:34.317 ‫تقریبا همه‌چیز توش حقیقت داره 01:09:34.983 --> 01:09:37.567 ‫چند سالی هست که منتظر ‫"دعاهای مستجاب " هستیم 01:09:37.692 --> 01:09:40.025 ‫- تا حالا به هیچ ناشری ندادینش؟ ‫- نه 01:09:40.150 --> 01:09:43.150 ‫الان دیگه بهش میگم رمان پس از مرگم. 01:09:44.392 --> 01:09:48.350 ‫چون بالاخره یا من اون رو ‫می‌کشم یا اون من رو می‌کشه 01:09:58.358 --> 01:10:00.983 ‫چهار فصل از کتاب "دعاهای مستجاب" 01:10:01.108 --> 01:10:03.192 ‫توی مجله‌ی اسکوایر چاپ شد 01:10:03.733 --> 01:10:07.192 ‫بعد از خوندن داستانم ‫"هیولاهای دست نخورده" 01:10:07.317 --> 01:10:11.233 ‫تنسی بابت الگوم برای آقای ‫والاس خیلی ازم عصبانی بود 01:10:11.358 --> 01:10:14.775 ‫یکی از مشتری‌های پسرک پادو 01:10:16.192 --> 01:10:18.608 ‫اون انقدر به سکس تمایل نداره 01:10:18.733 --> 01:10:22.400 ‫بیشتر میخواد یکی رو استخدام کنه که ‫سگ بولداگ انگلیسیش رو ببره پیاده‌روی 01:10:23.775 --> 01:10:30.567 ‫والاس به عنوان یه کوتوله‌ی خپل ‫شکم‌گنده‌ی پف کرده از مشروب توصیف شده 01:10:30.692 --> 01:10:35.108 ‫که یه سبیل نمایشی بالای ‫لب‌های باریکش چسبیده 01:10:35.233 --> 01:10:38.108 ‫که یه صدای روستایی‌طور داره 01:10:38.233 --> 01:10:41.858 ‫یه آدم ریزه میزه‌ی ‫دمدمی با یه ذهن دراماتیک 01:10:41.983 --> 01:10:45.817 ‫که دقیقا مثل یکی از زن‌های ‫قهرمان و سرگردان داستان‌های خودش 01:10:45.942 --> 01:10:47.817 ‫دنبال توجه و همدردیه 01:10:47.942 --> 01:10:52.483 ‫اونم با گفتن دروغ‌های نه ‫چندان قابل باور به غریبه‌ها 01:10:53.650 --> 01:10:58.317 ‫کاپوتی یه آدم دروغگوئه ‫و همه هم این رو می‌دونند 01:10:59.442 --> 01:11:03.567 ‫من به دستکاری کردن و ‫جزئی‌گویی بیش از حد تمایل دارم 01:11:03.692 --> 01:11:07.733 ‫خودم شخصا بهش میگم "زنده کردن چیزی" 01:11:07.858 --> 01:11:09.983 ‫به بیان دیگه، شکلی از هنر 01:11:10.483 --> 01:11:15.067 ‫هنر و حقیقت لزوما دو تا ‫دوست سازگار با هم نیستن 01:11:16.900 --> 01:11:18.108 ‫خب... 01:11:18.233 --> 01:11:24.483 ‫مفهومی وجود داره که میگه تمام ‫آثار خلاقانه، تمام داستان‌ها، تخیله. 01:11:25.192 --> 01:11:29.983 ‫اما این تخیل با بدجنسی ‫یا دروغگویی یکی نیست. 01:11:30.483 --> 01:11:33.608 ‫هیچ بهونه‌ای نمی‌تونم براش پیدا کنم. 01:11:34.358 --> 01:11:38.858 ‫کل کتاب من غیبت و شایعه‌ست. ‫یه لحظه هم منکرش نمیشم 01:11:38.983 --> 01:11:41.317 ‫تمام ادبیات یه جور غیبت کردنه 01:11:42.192 --> 01:11:44.775 ‫محض رضای خدا مگه "آنا کارنینا" چیه؟ 01:11:44.900 --> 01:11:48.942 ‫یا "جنگ و صلح" یا " خانم ‫بواری" اگه غیبت نیستن پس چی‌اند؟ 01:11:49.525 --> 01:11:51.233 ‫یا پروست؟ 01:11:52.317 --> 01:11:54.900 ‫مارسل پروست، به عنوان مثال 01:11:55.025 --> 01:11:58.400 ‫تمام شخصیت‌هاش رو ‫از زندگی واقعی برداشته 01:11:58.525 --> 01:12:02.400 ‫ولی گمونم نمی‌کنم هیچکدوم‌شون ‫مغرضانه توصیف شده باشن 01:12:02.525 --> 01:12:05.650 ‫فکر نمی‌کنم بدجنسی جذاب‌ترین عنصر 01:12:05.775 --> 01:12:07.192 ‫در شخصیت انسان باشه 01:12:07.900 --> 01:12:13.358 ‫اما بدجنسی در حال تبدیل شدن به ‫یه کالای بسیار پرفروش توی نوشتنه 01:12:13.983 --> 01:12:15.400 ‫من پروست نیستم 01:12:15.525 --> 01:12:19.858 ‫من به اندازه‌ی اون باهوش ‫یا تحصیل کرده نیستم 01:12:19.983 --> 01:12:22.650 ‫از جهات مختلف به اندازه‌ی اون حساس نیستم 01:12:22.775 --> 01:12:26.692 ‫ولی چشم‌هام به خوبی چشم‌های اون هست 01:12:26.817 --> 01:12:31.025 ‫من همه‌چیز رو می‌بینم و فقط ‫نصف چیزهایی که دیدم رو نوشتم 01:12:31.150 --> 01:12:33.525 ‫هیچ چیزی به ذهنم نمیرسه 01:12:33.650 --> 01:12:37.817 ‫به جز یه نارضایتی بزرگ توی ماهیت آدم 01:12:37.942 --> 01:12:41.150 ‫که وادارش میکنه از این دست زخم‌ها 01:12:41.275 --> 01:12:42.775 ‫به آدم‌های دیگه وارد کنه. 01:12:43.733 --> 01:12:47.150 ‫آدم باید سعی کنه توی این جهان رو به جلو بره 01:12:47.275 --> 01:12:50.775 ‫بدون اینکه توی این حرکت رو ‫به جلو دیگران رو زیر پاش له کنه 01:12:50.900 --> 01:12:52.567 ‫اگه بتونیم از پسش بربیایم 01:12:55.383 --> 01:12:59.925 ‫حرف دوست‌ها شد، یه سوالی هست ‫که شما اصلا الان دوستی دارین یا نه؟ 01:13:00.050 --> 01:13:03.342 ‫شما یه چیزی توی اسکوایر چاپ کردین ‫که یه داستان خیالیه 01:13:03.467 --> 01:13:05.925 ‫- نه نیست ‫- خب... نیستش، مگه نه؟ 01:13:08.008 --> 01:13:11.050 ‫- راستش من منتشر کردم ... ‫- مثه اینکه مایه‌‌ی اختلاف شده 01:13:11.175 --> 01:13:15.092 ‫واقعیتش من برای اون داستان فقط ‫سه تا از دوستانم رو از دست دادم 01:13:15.188 --> 01:13:17.675 ‫البته تا اون اندازه از ‫کتاب که تا الان چاپ شده 01:13:17.800 --> 01:13:20.550 ‫من تضمین نمیکنم که بعدا چی قراره پیش بیاد 01:13:20.675 --> 01:13:22.467 ‫میخواین به ده تا دوست برسه؟ 01:13:23.192 --> 01:13:26.317 ‫اول اینکه من به همه گفته بودم 01:13:26.342 --> 01:13:28.050 ‫که دارم این کتاب رو می‌نویسم 01:13:28.175 --> 01:13:31.550 ‫البته حتما متوجه بودین که دارین ‫یه ریسک حساب شده می‌کنین 01:13:31.675 --> 01:13:35.508 ‫و ممکنه یه سری از دوستان‌تون رو از ‫دست بدین واسه همین این سوال پیش میاد که 01:13:35.692 --> 01:13:38.942 ‫نوشتن برای شما از ‫دوستان‌تون اهمیت بیشتری داره؟ 01:13:41.175 --> 01:13:43.967 ‫خب ببین، به همین سادگیه 01:13:45.675 --> 01:13:50.633 ‫تمام چیزی که نویسنده واسه ‫نوشتن داره چیزهایی که میدونه 01:13:50.758 --> 01:13:54.092 ‫تمام چیزیه که داری یا ‫حداقل تمام چیزیه که من دارم 01:13:55.592 --> 01:13:59.550 ‫همه‌ی مفهوم آثار من اینه که چیزی به اسم 01:13:59.660 --> 01:14:03.800 ‫درست کامل، غلط کامل، سیاه ‫کامل و سفید کامل وجود نداره 01:14:03.825 --> 01:14:04.992 ‫که ... 01:14:05.217 --> 01:14:10.258 ‫که همه‌ی ما توی یه قایق ‫هستیم و این قایق در واقع جهانه 01:14:10.383 --> 01:14:14.425 ‫میشه حتی گفت همه‌ی جهان هستیه ‫تمام آفرینش همین قایقه 01:14:15.342 --> 01:14:17.842 ‫مثل یه شعر ناتمام می‌مونه 01:14:18.342 --> 01:14:21.925 ‫شاید این شعر یکهویی ‫تبدیل به یه ترانه‌ی فکاهی بشه 01:14:22.050 --> 01:14:24.717 ‫یا شاید هم تبدیل به یه شعر حماسی بشه 01:14:25.217 --> 01:14:28.175 ‫اما وظیفه‌ی همه‌مون اینه که ‫تلاش کنیم تا این شعر رو کامل کنیم 01:14:28.300 --> 01:14:32.092 ‫و راه کامل کردن اون از ‫طریق درک کردن، صبوری 01:14:32.217 --> 01:14:34.467 ‫و مدارا داشتن بین خودمونه 01:14:35.092 --> 01:14:40.008 ‫واقعیتش من این زندگی رو ‫برای خودم انتخاب نمی‌کردم 01:14:40.133 --> 01:14:41.425 ‫قسم میخورم 01:14:42.092 --> 01:14:46.008 ‫چون هیچ چیز دیگه‌ای ‫نیست که به این دشواری باشه 01:14:46.133 --> 01:14:49.175 ‫چیزی دشوارتر از این به تصورم هم نمیاد 01:14:49.300 --> 01:14:51.592 ‫که فقط تاب بیاری 01:14:52.592 --> 01:14:56.050 ‫برای دهه‌ها و دهه‌ها و دهه‌ها 01:14:56.175 --> 01:14:58.633 ‫کار خودت رو در یه سطح مشخصی 01:14:58.758 --> 01:15:02.925 ‫حفظش کنی، تازه نگهش داری 01:15:03.050 --> 01:15:05.508 ‫و همیشه تلاش کنی و همیشه تلاش کنی 01:15:05.633 --> 01:15:09.592 ‫منظورم اینه تنسی ویلیامز رو ببینید 01:15:09.717 --> 01:15:12.467 ‫ضمناً من کتابم رو به تنسی تقدیم کردم 01:15:12.592 --> 01:15:15.883 ‫- اتفاقا میخواستم بپرسم چرا ‫- حالا بهت میگم چرا 01:15:16.008 --> 01:15:19.133 ‫- نمیگم که ایشون سزاوارش نیست ‫- بهت میگم چرا 01:15:19.258 --> 01:15:22.175 ‫من مدت خیلی زیادیه که تنسی رو می‌شناسم 01:15:22.300 --> 01:15:25.717 ‫دوستی‌مون بالا و پایین‌های خودش رو داشته 01:15:26.342 --> 01:15:28.675 ‫این کار رو کردم چون ... 01:15:31.300 --> 01:15:32.717 ‫اون یه مردی بود که 01:15:32.842 --> 01:15:37.508 ‫تمام زندگیش رو فدای هنر کرد 01:15:38.133 --> 01:15:40.675 ‫و همیشه تلاش کرد و تلاش کرد 01:15:40.800 --> 01:15:42.925 ‫و نابغه هم هست 01:15:43.050 --> 01:15:49.550 ‫و کارهای خارق‌العاده، خلاقانه ‫و شگفت‌انگیزی هم انجام داده 01:15:49.675 --> 01:15:52.425 ‫و نمایشنامه‌ی آخرش اومد بیرون 01:15:52.550 --> 01:15:55.800 ‫و منتقدها حسابی توپیدن بهش 01:15:55.925 --> 01:15:57.217 ‫اوف! 01:15:57.342 --> 01:16:02.300 ‫و بیست ساله که دارن ‫همین کار رو با تنسی می‌کنند 01:16:02.842 --> 01:16:05.467 ‫واسه‌تون مهمه که تاریخ ‫چه نظری در موردتون داره؟ 01:16:05.592 --> 01:16:07.508 ‫مثلا پنجاه یا صد سال دیگه؟ 01:16:07.633 --> 01:16:11.675 ‫اگر هم مهمه کاملا ناخودآگاهه 01:16:13.008 --> 01:16:16.758 ‫آدم برای تاریخ که نمی‌نویسه ‫می‌نویسه تا الان خودش رو ابراز کنه 01:16:17.550 --> 01:16:19.550 ‫توی همین لحظه‌ی زندگیش 01:16:21.633 --> 01:16:25.842 ‫از نظر شخصی دوست دارین به عنوان ‫کسی که دیگران دوستش داشتن به یاد آورده بشین 01:16:25.967 --> 01:16:28.217 ‫یا به عنوان کسی که دیگران رو دوست داشته؟ 01:16:28.342 --> 01:16:33.383 ‫به نظرم خیلی مهم‌تره که دیگران رو دوست ‫داشته باشی تا اون‌ها دوستت داشته باشن 01:16:35.217 --> 01:16:39.967 ‫آخرین باری که تنسی رو ‫دیدم چند هفته قبل از مرگش بود 01:16:40.092 --> 01:16:41.925 ‫با هم شام خوردیم 01:16:42.050 --> 01:16:44.883 ‫توی یه جای دنج کوچیک به اسم لکلاب 01:16:45.508 --> 01:16:48.342 ‫گفت دیگه هیچ دوستی نداره 01:16:48.467 --> 01:16:51.675 ‫و من یکی از معدود افراد توی زندگیش بودم 01:16:51.800 --> 01:16:53.467 ‫که واقعا می‌شناختمش 01:16:54.258 --> 01:16:58.342 ‫به ترومن گفتم فکر می‌کنم ‫الان زمان مناسبی باشه 01:16:58.467 --> 01:17:02.300 ‫که چیزی رو بهت بگم ‫که تو یه زمانی بهم گفتی 01:17:02.800 --> 01:17:05.925 ‫بیشتر از اونچه که بدونی واسم مهمی 01:17:07.008 --> 01:17:10.592 ‫شاید بیشترین چیزی که الان بهت کمک کنه 01:17:10.717 --> 01:17:13.633 ‫حس شوخ طبعی منحصر به فردت باشه 01:17:14.300 --> 01:17:15.842 ‫یکم استراحت کن 01:17:15.967 --> 01:17:19.425 ‫و هیچوقت، هیچوقت دست از خندیدن برندار 01:17:20.800 --> 01:17:24.425 ‫تنسی ازم پرسید کی ‫دوباره همدیگه رو می‌بینیم؟ 01:17:24.550 --> 01:17:27.133 ‫بهش گفتم توی بهشت 01:17:29.717 --> 01:17:33.508 ‫زمان به من یاد داد که یه ‫مرد باید با حمله روبرو بشه 01:17:33.633 --> 01:17:35.800 ‫بدون اینکه روش رو برگردونه 01:17:35.925 --> 01:17:39.967 ‫چه این حمله از جانب مطبوعات ‫باشه چه از طرف ترومن کاپوتی طفلکی 01:17:40.675 --> 01:17:44.508 ‫خداوند به روح شکنجه دیده‌ش چه ‫روی زمین و چه توی بهشت آرامش بده 01:17:45.508 --> 01:17:47.050 ‫لطفا ملاحظه بفرمایین که من گفتم 01:17:47.175 --> 01:17:50.675 ‫خدا به روحش چه روی زمین ‫و چه توی بهشت آرامش بده 01:17:50.800 --> 01:17:53.675 ‫هیچ اشاره‌ای به جهنم نکردم 01:17:53.800 --> 01:17:55.717 ‫اون یه هنرمنده 01:18:00.842 --> 01:18:03.467 ‫تمام نوشتن، تمام هنر 01:18:03.592 --> 01:18:05.342 ‫یه کار از سر ایمانه 01:18:06.258 --> 01:18:10.842 ‫هر اثر هنری درصورتی که ‫برای درک بیشتر بین مردم 01:18:10.967 --> 01:18:13.925 ‫از انگیزه‌ای خالصانه سرچشمه بگیره 01:18:14.050 --> 01:18:16.008 ‫یه کار از سر ایمانه 01:18:16.133 --> 01:18:18.633 ‫و بنابراین یه کار از روی عشقه 01:18:24.883 --> 01:18:27.675 ‫نویسنده بودن چطوریه؟ 01:18:28.758 --> 01:18:32.633 ‫من میگم مثل آزاد بودن می‌مونه 01:18:34.133 --> 01:18:37.967 ‫به معنای مسافر بودنه ‫اینجا و اونجا 01:18:38.717 --> 01:18:40.967 ‫خوشحال یا غمگین 01:18:41.092 --> 01:18:43.258 ‫بدون پشیمانی چندانی 01:18:44.300 --> 01:18:47.217 ‫به معنای آزادی وجوده 01:18:48.592 --> 01:18:51.508 ‫همونطور که یه نفر خردمندانه گفته 01:18:52.550 --> 01:18:55.133 ‫اگه نمی‌تونی خودت باشی 01:18:55.258 --> 01:18:58.758 ‫اصلاً "چیزی" بودن دیگه چه فایده‌ای داره؟ 01:19:05.944 --> 01:19:10.617 ‫تنسی ویلیامز در سال 1983، در سن 71 سالگی ‫براثر مصرف بیش از حد آرام‌بخش اوردوز کرد 01:19:10.735 --> 01:19:15.110 ‫ترومن کاپوتی هجده ماه بعد در سن 59 ‫سالگی بر اثر عوارض مصرف الکل درگذشت 01:19:15.709 --> 01:19:20.092 ‫هردوی آن‌ها از اعتیاد ‫و افسردگی رنج می‌بردند 01:19:24.162 --> 01:19:27.457 ‫کتاب‌های ترومن کاپوتی همچنان میلیون‌ها ‫نسخه در سراسر جهان فروش دارند 01:19:27.482 --> 01:19:30.013 ‫و به بیش از ‫سی زبان نیز ترجمه شده‌اند 01:19:30.038 --> 01:19:32.935 ‫نمایشنامه‌های تنسی ویلیامز در ‫سراسر جهان به اجرا درآمده‌اند 01:19:33.006 --> 01:19:37.639 ‫زبان و شخصیت‌های او تبدیل به ‫بخشی از فرهنگ عامه‌ی ما شده . 01:19:37.663 --> 01:19:49.663 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 01:19:49.687 --> 01:20:01.687 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.