WEBVTT 00:00:00.053 --> 00:00:20.053 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:00:32.377 --> 00:00:34.377 ‫ماتس قبل فوتش... 00:00:35.977 --> 00:00:38.417 ‫رمزش اکانتش رو بهمون داده بود. 00:00:45.377 --> 00:00:47.217 ‫به نظرم از عمد بود. 00:00:49.857 --> 00:00:52.937 ‫مشخص بود که امیدوار بود پیداش کنیم. 00:00:57.017 --> 00:00:59.056 ‫چون پشت اون رمز... 00:00:59.057 --> 00:01:02.177 ‫دنیایی بود که ما اصلا ازش خبری نداشتیم. 00:01:09.897 --> 00:01:12.297 ‫یه چند پرونده‌ای خودم حل کردم. 00:01:16.137 --> 00:01:20.017 ‫ایبلین ردمور هستم، ‫کارآگاه خصوصی در خدمتتون. 00:01:23.217 --> 00:01:26.377 ‫گاهی‌اوقات باید دل رو بزنی به دریا دیگه. ‫فرقی نمی‌کنه چقدر ترسناک باشه. 00:01:31.577 --> 00:01:34.257 ‫کمک! بیا لطفا! 00:01:35.817 --> 00:01:38.217 ‫می‌خوای کل روز اونجا وایستی؟ 00:01:55.397 --> 00:02:01.117 ‫[زندگی شگفت‌انگیز ایبلین] 00:02:31.577 --> 00:02:33.857 ‫رابرت استین، دوستت دارم. 00:02:35.137 --> 00:02:36.777 ‫من بیشتر دوستت دارم‌. 00:02:42.057 --> 00:02:46.137 ‫سلام. ببریمت داخل؟ 00:03:01.377 --> 00:03:03.056 ‫چه قشنگ. 00:03:03.057 --> 00:03:05.217 ‫می‌خوای بهش دست بزنی؟ 00:03:30.977 --> 00:03:35.137 ‫[ترود استین، مادرش] 00:03:36.497 --> 00:03:39.937 ‫ما والدین جوانی بودیم و ‫ ماتس اولین فرزندمون بود. 00:03:39.938 --> 00:03:42.397 ‫[رابرت استین، پدرش] 00:03:42.398 --> 00:03:45.817 ‫خوشگل‌ترین و محشرترین ‫ پسری بود که به دنیا اومده. 00:03:49.257 --> 00:03:54.337 ‫متوجه شدیم که ماتس کندتر از ‫ بچه‌های همسنش رشد می‌کنه. 00:03:59.217 --> 00:04:04.097 ‫بیشتر زمین می‌خورد و بلند شدن ‫ واسش سخت‌تر بود. 00:04:06.817 --> 00:04:07.896 ‫بالاخره بهمون گفتن که... 00:04:07.897 --> 00:04:11.057 ‫بیماری عضلانی نادری داره که بهش می‌گن دوشن. 00:04:12.337 --> 00:04:16.537 ‫فقط پسرها به این بیماری دچار می‌شن ‫ و از مادرشون بهشون می‌رسه. 00:04:17.617 --> 00:04:19.297 ‫و درمانی واسش وجود نداره. 00:04:33.177 --> 00:04:35.616 ‫آره. باید عجله کنیم. 00:04:35.617 --> 00:04:36.617 ‫آره. 00:04:39.217 --> 00:04:40.937 ‫روز اول مدرسه. 00:04:51.457 --> 00:04:56.137 ‫خیلی دردناکه که ببینی روز به روز ‫وضع بچه‌ات بدتر بشه. 00:04:56.777 --> 00:05:01.176 ‫با بدنی کاملا سالم به دنیا اومده بود. 00:05:01.177 --> 00:05:05.936 ‫ولی آرام و پیوسته ناتوان‌تر می‌شد. 00:05:05.937 --> 00:05:08.096 ‫و ماتس اومد! 00:05:08.097 --> 00:05:09.496 ‫بیا ماتس. 00:05:09.497 --> 00:05:10.737 ‫بیا! 00:05:12.337 --> 00:05:14.537 ‫- کمکت کنم؟ ‫- سلام! 00:05:21.337 --> 00:05:24.576 ‫دست‌ها بالا! 00:05:24.577 --> 00:05:28.377 ‫هر بار که مجبور بودیم کمک بخوایم رو یادمه. 00:05:32.217 --> 00:05:34.457 ‫با خودم می‌گفتم «وای، به اینجا رسید.» 00:05:38.737 --> 00:05:39.737 ‫سخت بود. 00:05:40.257 --> 00:05:41.337 ‫واقعا وحشتناک بود. 00:05:53.017 --> 00:05:55.937 ‫رویاهات کاملا ناپدید می‌شدن. ‫اطراف تاریک می‌شد. 00:05:58.977 --> 00:06:00.697 ‫و باید رویاهای جدیدی پیدا می‌کردی. 00:06:03.137 --> 00:06:08.817 ‫فقط باید سعی می‌کردیم که ماتس ‫ هر روزش روزی شیرین باشه. 00:06:12.017 --> 00:06:13.776 ‫- از شنا خوشت میاد؟ ‫- آره. 00:06:13.777 --> 00:06:15.057 ‫ایول! 00:06:16.937 --> 00:06:17.937 ‫سلام. 00:06:19.097 --> 00:06:20.896 ‫- خوش می‌گذره؟ ‫- آره. 00:06:20.897 --> 00:06:27.096 ‫تولدت مبارک ‫تولدت مبارک 00:06:27.097 --> 00:06:28.497 ‫سلام ماتس! 00:06:29.937 --> 00:06:31.257 ‫تولدت مبارک! 00:06:33.017 --> 00:06:34.616 ‫گمونم نمی‌دونی چیه. 00:06:34.617 --> 00:06:35.977 ‫می‌دونم چیه. 00:06:42.617 --> 00:06:45.537 ‫توافق کردیم که بذاریم ماتس خیلی بازی کنه... 00:06:46.057 --> 00:06:48.897 ‫چون خیلی چیزهای دیگه رو از دست می‌داد. 00:07:02.417 --> 00:07:06.057 ‫و هر چه بیشتر به ویلچرش وابسته می‌شد... 00:07:06.697 --> 00:07:10.457 ‫زمان بازی کردنش و تلویزیون دیدنش بیشتر شد. 00:07:17.137 --> 00:07:20.256 ‫وقتی بقیه ما داشتیم صبحانه ‫ می‌خوردیم اون بازی می‌‌کرد. 00:07:20.257 --> 00:07:23.857 ‫بازی‌ها رو می‌برد مدرسه ‫ و توی خونه هم بازی می‌کرد. 00:07:31.897 --> 00:07:35.377 ‫وقتی خیلی بازی می‌کرد ‫واسه ما کاملا مشخص بود. 00:07:37.057 --> 00:07:39.777 ‫خسته می‌شد و اشتهاش رو از دست می‌داد. 00:07:40.457 --> 00:07:43.857 ‫به اندازه سابق خیلی سرحال و خوشحال نبود. 00:07:54.097 --> 00:07:56.576 ‫یادمه در مورد این حرف می‌زدیم... 00:07:56.577 --> 00:07:58.457 ‫که ماتس بیش از حد پای کامپیوتره. 00:07:58.977 --> 00:08:01.896 ‫[میا استین، خواهرش] 00:08:01.897 --> 00:08:05.376 ‫چندین بار سعی کردم که قانعش کنم ‫ بیشتر بره بیرون... 00:08:05.377 --> 00:08:06.737 ‫و کارهای متفاوتی بکنه. 00:08:10.337 --> 00:08:11.417 ‫بیا. 00:08:13.177 --> 00:08:14.257 ‫حالا میا پرتاب می‌کنه. 00:08:16.657 --> 00:08:17.777 ‫بذار ببینیم. 00:08:19.417 --> 00:08:20.697 ‫می‌تونه توپ رو پیدا کنه؟ 00:08:23.177 --> 00:08:26.416 ‫مامان و بابا همیشه ما رو... 00:08:26.417 --> 00:08:28.257 ‫با فامیل‌ها و آشناها می‌بردن مسافرت. 00:08:33.617 --> 00:08:35.857 ‫اوایلش خوب بود... 00:08:36.457 --> 00:08:38.977 ‫ولی بعد مدتی سخت‌تر شد. 00:08:43.057 --> 00:08:46.337 ‫یادمه یه روزی قرار بود بریم کنسرت. 00:08:46.857 --> 00:08:50.617 ‫و ماتس یهویی تصمیم گرفت که باهامون نیاد. 00:08:51.617 --> 00:08:54.456 ‫خیلی وقت بود که همه‌مون ‫ مشتاق این کنسرت بودیم... 00:08:54.457 --> 00:08:56.177 ‫واسه همین سعی کردم مجابش کنم که بیاد... 00:08:58.977 --> 00:09:00.537 ‫ولی ماتس تصمیمش رو گرفته بود. 00:09:02.697 --> 00:09:05.057 ‫می‌خواست عصر رو مشغول بازی باشه. 00:09:06.897 --> 00:09:09.256 ‫- سلام. ‫- کجا می‌ری ارلند؟ 00:09:09.257 --> 00:09:11.176 ‫کنسرت. 00:09:11.177 --> 00:09:13.137 ‫- هیجان‌زده‌ای؟ ‫- آره. خیلی. 00:09:15.257 --> 00:09:16.257 ‫آره. 00:09:19.297 --> 00:09:20.816 ‫- بابا؟ ‫- بله؟ 00:09:20.817 --> 00:09:24.337 ‫ارتباطش با دوست‌هاش ‫ رو از دست داده بود. 00:09:24.857 --> 00:09:29.177 ‫اصلا یادم نیست که زمان دبیرستان ‫ دوستی داشته باشه. 00:09:34.737 --> 00:09:38.256 ‫سخته که از زندگیت لذت ببری ‫و از فرصت‌هات استفاده کنی... 00:09:38.257 --> 00:09:43.457 ‫وقتی که یکی از عزیزانت فرصت‌هاش... 00:09:44.777 --> 00:09:45.777 ‫کمتر و کمتر می‌شن. 00:09:49.217 --> 00:09:50.937 ‫نیمه‌شبه. 00:09:51.817 --> 00:09:53.017 ‫خوب بخوابی پسرم. 00:09:54.857 --> 00:09:57.857 ‫نه مرسی. آزمایش آخره. 00:09:59.217 --> 00:10:00.537 ‫داره هیجان‌انگیز می‌شه. 00:10:05.177 --> 00:10:06.337 ‫دارم می‌بندمش. 00:10:13.697 --> 00:10:16.376 ‫وقتی ماتس دبیرستانش تموم شد از اینجا رفت. 00:10:16.377 --> 00:10:17.817 ‫و از این تصمیمش خوشحاب بود. 00:10:19.337 --> 00:10:22.336 ‫با این‌که صرفا رفته بود ‫ طبقه اول خونه‌مون... 00:10:22.337 --> 00:10:24.417 ‫باز هم از آزادیش لذت می‌برد. 00:10:26.977 --> 00:10:30.337 ‫یکی از اولین کارهایی که کرد این بود که یکی ‫از تابلوهایی که دوست داشت رو آویزان کرد. 00:10:31.617 --> 00:10:33.457 ‫همچنین شروع به نوشتن یه وبلاگ کرد. 00:10:38.617 --> 00:10:40.776 ‫داد که تجهیزات مخصوصی واسش درست کنن. 00:10:40.777 --> 00:10:44.137 ‫با این می‌تونم برگردم. ‫می‌بینی؟ 00:10:45.337 --> 00:10:47.456 ‫بنگ بنگ بنگ. ‫می‌تونی بپری اطراف. 00:10:47.457 --> 00:10:49.977 ‫- و به بعد به شلیک ادامه بدی. ‫- متوجه‌ام. 00:10:50.697 --> 00:10:53.856 ‫ایده‌های سازنده‌های این بازی محشره. 00:10:53.857 --> 00:10:56.616 ‫- اوهوم. ‫- یه دنیای کامل دیجیتالی خلق کردن. 00:10:56.617 --> 00:10:57.617 ‫درسته. 00:10:58.097 --> 00:11:01.777 ‫ماتس بهمون گفت که با بقیه بازی می‌کنه. 00:11:04.257 --> 00:11:07.457 ‫ولی فکر می‌کردیم این افراد ‫ماتس رو نمی‌شناسن... 00:11:07.977 --> 00:11:10.897 ‫چون هیچ‌وقت در واقعیت هم رو ندیدن ‫ و با هم حرف نزدن. 00:11:15.897 --> 00:11:17.856 ‫و طی ده سال آخر زندگیش... 00:11:17.857 --> 00:11:21.457 ‫احتمالا بیست هزار ساعت ‫رو صرف این بازی کرده بود. 00:11:42.617 --> 00:11:44.897 ‫دنیاش به نظر خیلی محدود می‌اومد. 00:11:47.657 --> 00:11:52.217 ‫اگه دوازده ساعت در روز رو صرف بازی کردن ‫بکنی احتمالا دیگه وقت واسه کاری نداری. 00:11:53.817 --> 00:11:56.017 ‫وقتی نداری که دوست‌هات رو ببینی. 00:12:02.897 --> 00:12:05.616 ‫و در واقع بزرگ‌ترین ناراحتی ما... 00:12:05.617 --> 00:12:10.337 ‫این بود که هرگز دوستی، عشق... 00:12:10.937 --> 00:12:13.737 ‫و یا احساس ایجاد تغییر رو توی ‫زندگی بقیه تجربه نمی‌کنه. 00:12:25.897 --> 00:12:28.176 ‫آخرین فیلم ضبط شده از ماتس... 00:12:28.177 --> 00:12:31.057 ‫حین عروسی عموش بود. 00:13:10.657 --> 00:13:13.377 ‫همین‌طوری خوابش برد و بعد دیگه رفت. 00:13:14.817 --> 00:13:15.897 ‫و دیگه تموم شده بود. 00:13:26.457 --> 00:13:30.217 ‫هرگز نمی‌تونی واسه فوت فرزندت آماده بشی. 00:13:35.097 --> 00:13:37.537 ‫من و اون جنگیدیم... 00:13:38.857 --> 00:13:41.017 ‫و سختی کشیدیم و و گمونم معمولا... 00:13:41.777 --> 00:13:43.617 ‫حس می‌کردم که تقصیر من بود... 00:13:44.537 --> 00:13:46.097 ‫که این‌طوری به دنیا اومده بود. 00:13:49.257 --> 00:13:52.736 ‫به نظرم ارتباطی با هم داشتیم که... ‫خیلی قوی بود. 00:13:52.737 --> 00:13:55.377 ‫اون پسر تمام زندگی من بود. 00:14:00.017 --> 00:14:02.896 ‫و طی چند روز آینده‌اش ‫ انگار زمان ثابت ایستاده بود. 00:14:02.897 --> 00:14:05.856 ‫فقط روی مبل می‌نشستیم و گریه می‌کردیم... 00:14:05.857 --> 00:14:07.937 ‫و مردم می‌اومدن و می‌رفتن و یهویی... 00:14:08.457 --> 00:14:09.697 ‫خیلی عجیب شده بود. 00:14:11.417 --> 00:14:14.097 ‫وقتی از جلوی آپارتمانش ‫ و وسایلش رد می‌شدم... 00:14:15.817 --> 00:14:18.017 ‫ویلچرش رو می‌دیدم که خالی بود... 00:14:19.257 --> 00:14:20.377 ‫خیلی عجیب بود. 00:14:21.537 --> 00:14:22.537 ‫آره. 00:14:25.177 --> 00:14:28.536 ‫و ما مونده بودیم. ‫رابرت و میا و من... 00:14:28.537 --> 00:14:31.816 ‫و حداقل بیست و چهار ساعتی ‫روی مبل نشسته بودیم. 00:14:31.817 --> 00:14:35.616 ‫و خوابمون نمی‌برد و همه‌چیز ‫ خیلی گنگ شده بود. 00:14:35.617 --> 00:14:38.736 ‫وقتی یکمی افکارمون رو جمع و جور کردیم... 00:14:38.737 --> 00:14:42.136 ‫به خودمون اومدیم و گفتیم که... 00:14:42.137 --> 00:14:43.656 ‫«ای وای. باید به دوست‌های اینترنتیش ‫ خبر بدیم.» 00:14:43.657 --> 00:14:46.057 ‫باید خبردار بشن که دیگه برنمی‌گرده. 00:14:46.937 --> 00:14:49.337 ‫و بعد گفتیم که «چطور خبر بدیم؟» 00:14:52.137 --> 00:14:56.097 ‫و رابرت یهویی یادش اومد که ‫ رمز وبلاگ ماتس رو داره. 00:14:56.897 --> 00:14:59.136 ‫گفت «شاید بتونم واردش بشم.» 00:14:59.137 --> 00:15:01.657 ‫«گمون نکنم خیلی مخاطب داشته باشه ‫ ولی امتحانش می‌کنم.» 00:15:04.217 --> 00:15:08.737 ‫و بعد نشست و همراه هم اون متن رو نوشتیم. 00:15:09.617 --> 00:15:13.336 ‫[ماجراجویی به پایان رسید] 00:15:13.337 --> 00:15:21.337 ‫[فرزند، برادر و دوست عزیزمان ‫ امشب ما را ترک کرد.] 00:15:24.497 --> 00:15:29.897 ‫[می‌توانید از این آدرس ایمیل ‫ با خانواده‌ی ما تماس بگیرید.] 00:15:30.817 --> 00:15:33.576 ‫و منتشرش کردیم دیگه. 00:15:33.577 --> 00:15:37.417 ‫اصلا مطمئن نبودیم که کسی می‌بینش یا نه. 00:15:54.897 --> 00:16:02.136 ‫[تسلیم می‌گم. ناراحت شدم که شنیدم. من فرصت ‫نکردم ببینمش. مشخص بود که آدم خوش‌قلب و...] 00:16:02.137 --> 00:16:05.617 ‫[دوست ماتس هستم. خانواده‌ی عزیز ماتس. ‫ماتس آدم خون‌گرم و دوست‌داشتنی‌ای بود که...] 00:16:10.337 --> 00:16:13.936 ‫و پشت سر هم ایمیل دریافت می‌کردیم. 00:16:13.937 --> 00:16:15.377 ‫خیلی گیج شده بودیم. 00:16:17.297 --> 00:16:19.096 ‫چه خبر شده؟ 00:16:19.097 --> 00:16:21.456 ‫این‌ها دیگه کین؟ 00:16:21.457 --> 00:16:24.137 ‫دیوانه شدن؟ 00:16:40.857 --> 00:16:42.416 ‫کلی آدم نامه نوشتن. 00:16:42.417 --> 00:16:44.297 ‫اوضاع از کنترل خارج شده بود. 00:16:53.777 --> 00:16:56.297 ‫رابرت، ترود و میای عزیز... 00:17:08.337 --> 00:17:11.577 ‫ماتس برای من یه دوست واقعی بود. 00:17:15.297 --> 00:17:17.897 ‫بدون شک خیلی رمانتیک بود... 00:17:19.137 --> 00:17:21.297 ‫و در زمینه ارتباط با خانم‌ها خیلی موفق بود. 00:17:23.937 --> 00:17:28.457 ‫همیشه یه جمله‌ای می‌گفت که جو رو شاد کنه. 00:17:33.857 --> 00:17:35.976 ‫اگه بهش می‌گفتی می‌خوای بری فیلمی ببینی... 00:17:35.977 --> 00:17:38.657 ‫بعدا یادش می‌موند که اون فیلم رو دیدی. 00:17:40.177 --> 00:17:42.136 ‫گوش می‌کرد و بعد... 00:17:42.137 --> 00:17:45.376 ‫یادمه که قبلا در کنارم بود... 00:17:45.377 --> 00:17:48.097 ‫و می‌تونستم در مورد موضوعات ‫ مسخره‌ای باهاش حرف بزنم. 00:17:50.377 --> 00:17:54.537 ‫و تقریبا حس می‌کردم عضوی از خانوادمه. 00:17:57.937 --> 00:18:01.377 ‫مطمئن بودی همیشه وقتی ‫ چیزی بهت می‌گه از صمیم قلبه. 00:18:07.817 --> 00:18:10.736 ‫و مطمئن نیستم که می‌دونست... 00:18:10.737 --> 00:18:14.897 ‫که چه تاثیر بزرگی روی جمعیتی بزرگ داشت. 00:19:17.817 --> 00:19:25.817 ‫[وبلاگی که ماتس قبل از فوتش می‌نوشت ‫«تفکرات زندگی» نام داشت] 00:19:29.617 --> 00:19:36.857 ‫[وی تا آخر زندگیش به نوشتن ‫ در آن ادامه می‌داد] 00:19:40.617 --> 00:19:47.057 ‫[گوینده‌ای حرفه‌ای که صدایی شبیه ‫ ماتس داشت آن را بازخوانی کرده] 00:19:49.297 --> 00:19:51.017 ‫من سال 1989 به دنیا اومدم... 00:19:51.897 --> 00:19:53.937 ‫دقیقا موقعی که دیگه اکثر ‫ دهه هشتاد رو نبینم. 00:19:55.297 --> 00:20:01.097 ‫[ماتس] 00:20:01.377 --> 00:20:04.096 ‫خب موسیقی‌هایی که از اون ‫ دهه داریم خوب بودن... 00:20:04.097 --> 00:20:06.296 ‫ولی مد و استایلشون وحشتناک بود. 00:20:06.297 --> 00:20:09.536 ‫پدهای شونه، موهای عجیب و غریب... 00:20:09.537 --> 00:20:11.417 ‫و رنگ‌های پاستلی وحشتناک. 00:20:13.817 --> 00:20:16.817 ‫می‌دونم که یه سری این‌جور استایل‌ها ‫ رو می‌پسندن اما دلیلشون رو نمی‌دونم. 00:20:19.017 --> 00:20:21.257 ‫همون سالی بود که دیوار برلین خراب شد. 00:20:25.617 --> 00:20:27.537 ‫البته من چیزی ازش یادم نیست. 00:20:31.657 --> 00:20:32.936 ‫تفکرش واسم جالبه. 00:20:32.937 --> 00:20:35.977 ‫انگار که وقتی دیوار داشت ‫ خراب می‌شد من به دنیا اومدم. 00:20:41.977 --> 00:20:45.657 ‫تازه اولین ویلچر الکتریکیم رو خریدم. 00:20:47.417 --> 00:20:50.857 ‫چهار تا لاستیک بزرگ داره که ‫ واسه تمام مسیرها مناسبه. 00:20:51.657 --> 00:20:52.857 ‫باحاله نه؟ 00:20:53.857 --> 00:20:55.976 ‫اسمش اسکتریور بود. 00:20:55.977 --> 00:20:58.177 ‫و با هم کلی ماجراجویی داشتیم. 00:20:59.257 --> 00:21:02.576 ‫ویلچرش انقدر خفن بود که ‫ وقتی وارد حیاط مدرسه شدم... 00:21:02.577 --> 00:21:05.736 ‫یه بچه کوچیک با سه‌چرخه‌اش می‌اومد پیشم... 00:21:05.737 --> 00:21:08.296 ‫به بالا نگاه می‌کرد و بهم می‌گفت... 00:21:08.297 --> 00:21:09.577 ‫«عوضی کنیم؟» 00:21:10.777 --> 00:21:13.096 ‫خوشحال می‌شم ویلچرم رو بهت بدم. 00:21:13.097 --> 00:21:15.177 ‫ولی بیماری عضلانی همراهش داره. 00:21:15.937 --> 00:21:19.417 ‫و بعد با خوشحالی سوار بر سه‌چرخه جدیدم ‫ به سمت غروب آفتاب می‌رفتم. 00:21:23.617 --> 00:21:26.657 ‫همراه بقیه بچه‌های معلول ‫ به اردوی تابستانی رفتم. 00:21:28.577 --> 00:21:30.137 ‫از کلش متنفر بودم. 00:21:32.537 --> 00:21:34.736 ‫بزرگ‌ترین مشکلی که با اردو داشتم... 00:21:34.737 --> 00:21:36.537 ‫سفرمون به شهر بازی بود. 00:21:38.297 --> 00:21:40.857 ‫اون داخل شبیه نمایش عجیب‌الخلقه‌ها بودیم. 00:21:42.337 --> 00:21:45.657 ‫شبیه یه نسخه ناجور و معلولانه ‫از «فرار از زندان» بود. 00:21:47.057 --> 00:21:49.217 ‫به روش‌های فرار فکر می‌کردم. 00:21:50.977 --> 00:21:52.937 ‫بقیه مردم خیره می‌شدن. 00:21:53.617 --> 00:21:56.736 ‫همیشه کلمات بزرگ و حامیانه می‌گفتن. 00:21:56.737 --> 00:21:59.257 ‫سلام. از پارک خوشت میاد؟ 00:22:00.017 --> 00:22:03.577 ‫آره کر یا احمق نیستم که. ‫خیلی ممنون. 00:22:08.897 --> 00:22:11.897 ‫یه آپارتمان قشنگ و خانواده ‫ عزیزی در نزدیکی دارم. 00:22:13.417 --> 00:22:15.337 ‫کار نمی‌کنم چون نیازی ندارم. 00:22:16.937 --> 00:22:18.617 ‫یه سری فکر می‌کنن که خوش‌ شانسم. 00:22:19.417 --> 00:22:21.497 ‫واسه این دلایل خودم رو دارم. 00:22:23.377 --> 00:22:25.497 ‫یهویی ممکنه تبلیغ به نظر برسه. 00:22:26.297 --> 00:22:28.496 ‫به زودی درمورد قدم زدن توی ساحل... 00:22:28.497 --> 00:22:30.457 ‫و این‌که چقدر خوب به حرفاتون ‫ گوش می‌کنم می‌نویسم. 00:22:32.297 --> 00:22:33.577 ‫نه، می‌تونی آروم باشی. 00:22:38.897 --> 00:22:40.777 ‫از این ورودی به اونجا نمی‌ریم. 00:22:51.097 --> 00:22:53.217 ‫خوشبختانه من راه فرارم رو پیدا کردم. 00:22:57.937 --> 00:22:59.296 ‫یه صفحه کامپیوتر نیست. 00:22:59.297 --> 00:23:01.937 ‫دروازه‌ای به جاییه که قلبت مشتقاشه. 00:23:04.017 --> 00:23:07.497 ‫کامپیوتر رو روشن می‌کنم. موسیقی پخش می‌شه. 00:23:09.017 --> 00:23:10.697 ‫و بعد این دنیا رو ترک می‌کنم. 00:23:56.097 --> 00:23:59.217 ‫اکثر وقتم رو جایی به اسم آزرات سپری می‌کنم. 00:24:00.817 --> 00:24:02.937 ‫اونجا محدودیت‌هام وجود ندارن. 00:24:04.617 --> 00:24:06.497 ‫و می‌تونم هر کس که دلم می‌خواد باشم. 00:24:17.337 --> 00:24:20.417 ‫من ایبلین ردمور هستم، ‫کارگاه معروف و درست‌کار. 00:24:23.657 --> 00:24:25.016 ‫با نیروهای پلید مبارزه می‌کنه... 00:24:25.017 --> 00:24:27.417 ‫هر جایی که می‌ره دوست و دشمن پیدا می‌کنه. 00:24:33.337 --> 00:24:36.256 ‫ایبلین نسخه‌ای از خودمه. 00:24:36.257 --> 00:24:39.057 ‫با خصوصیاتی متفاوت. 00:24:41.537 --> 00:24:44.376 ‫خوبی آبجوی مجازی اینه که مست نمی‌شی. 00:24:44.377 --> 00:24:46.177 ‫صرفا تظاهر می‌کنی که شدی. 00:24:48.377 --> 00:24:49.897 ‫حتما از نظرتون مسخره‌ست... 00:24:50.737 --> 00:24:52.737 ‫ولی واسه کسی که نقش آفرینی می‌کنه ‫ چالش جالبیه. 00:25:10.777 --> 00:25:13.057 ‫در زندگی واقعی باید مثبت‌اندیش باشم... 00:25:13.857 --> 00:25:17.057 ‫با سختی‌ها بجنگم و لبخند به لب داشته باشم. 00:25:25.297 --> 00:25:27.617 ‫خیلی چیزها بودن که از دستشون دادم. 00:25:35.017 --> 00:25:38.617 ‫کلی دوست که می‌تونستم با اجبار خودم ‫به اجتماعی بودن به دست بیارم. 00:25:39.817 --> 00:25:42.057 ‫گمونم در اون صورت همیشه یکم خجالتی می‌بودم. 00:25:51.897 --> 00:25:53.697 ‫توی دبیرستان مهمونی بود... 00:25:56.297 --> 00:25:57.377 ‫دخترهای جذاب بودن... 00:25:58.817 --> 00:26:02.897 ‫و موتور بود، ‫کلی چیزهایی که یه پسر 17 ساده دوست داشت... 00:26:04.297 --> 00:26:06.217 ‫ولی همه فقط رویا بودن. 00:26:08.417 --> 00:26:10.297 ‫چیزهایی که دستم بهشون نمی‌رسید. 00:26:15.857 --> 00:26:18.656 ‫دقیقا به محض این‌که قرار بود بامزه‌ترین ‫ دختر مدرسه رو سوار کنم... 00:26:18.657 --> 00:26:20.217 ‫و با هم با ماشین بریم یه جای رمانتیک... 00:26:21.257 --> 00:26:22.977 ‫از این فانتزی خارج می‌شدم. 00:26:30.977 --> 00:26:32.497 ‫رویاها این‌طوری خوبن. 00:26:33.897 --> 00:26:35.537 ‫همیشه می‌تونی دوباره بری سراغشون. 00:26:40.497 --> 00:26:42.576 ‫خوبه که اسیر این ویلچرم... 00:26:42.577 --> 00:26:44.937 ‫وگرنه مادرم از نگرانی من سکته می‌کرد... 00:26:45.537 --> 00:26:48.017 ‫چون با موتور با سرعت ‫توی جاده رانندگی می‌کردم. 00:26:51.657 --> 00:26:57.897 ‫[فوت دوستمون، ترود، رابرت و میای عزیز. ‫ [من دوست ماتس هستم...] 00:26:59.617 --> 00:27:01.497 ‫ترود، رابرت و میای عزیز... 00:27:02.817 --> 00:27:05.697 ‫من دوست ماتس هستم و اون رو ‫از طریق ایبلین می‌شناختم. 00:27:09.017 --> 00:27:11.056 ‫من رهبر استارلایت هستم... 00:27:11.057 --> 00:27:15.337 ‫جامعه دوستانی که ایبلین ‫هشت سال عضو اون بود. 00:27:17.097 --> 00:27:22.337 ‫از طریق شخصیت‌هامون با هم دیدار می‌کردیم ‫ و پشت هر شخصیت یه انسان واقعیه. 00:27:29.177 --> 00:27:30.857 ‫و به همراه هم نقش آفرینی می‌کردیم. 00:27:31.457 --> 00:27:35.216 ‫بازیکن شخصیتی رو انتخاب می‌کنه ‫ و اون رو در میان... 00:27:35.217 --> 00:27:36.977 ‫ماجراها و مصیبت‌ها و ‫سختی‌ها راهنمایی می‌کنه. 00:27:42.137 --> 00:27:45.456 ‫نقش‌آفرینی اصلیتش صرفا ‫نقش آفرینی در قالب یه شخصه. 00:27:45.457 --> 00:27:48.377 ‫ما خودمون حرف‌ها و اعمال شخصیت‌هامون ‫ رو انتخاب می‌کنیم. 00:27:51.537 --> 00:27:56.297 ‫و از اونجایی که ایبلین خیلی درون‌گرا بود ‫تقریبا چیزی از زندگی واقعیش نمی‌دونستیم. 00:27:57.417 --> 00:28:00.897 ‫تمام مکالماتی که باهاش داشتیم ‫ از طریق پیام متنی بود. 00:28:02.137 --> 00:28:05.977 ‫و اکثر این پیام‌ها حین بازیمون ‫ ثبت و ذخیره می‌شد. 00:28:11.697 --> 00:28:14.016 ‫به صورت عمومی در انجمن‌هامون ‫ منتشر می‌شدن... 00:28:14.017 --> 00:28:16.817 ‫ولی یافتنشون واسه اکثر مردم آسون نیست. 00:28:18.217 --> 00:28:20.576 ‫این پیام‌ها شامل مکالمات بازی... 00:28:20.577 --> 00:28:24.736 ‫و خاطرات بازیکن‌ها و بحث‌های انجمنمون هستش. 00:28:24.737 --> 00:28:27.577 ‫در مجموع 42 هزار صفحه هستند. 00:28:32.497 --> 00:28:33.976 ‫پس وقتی ماتس نوشت... 00:28:33.977 --> 00:28:37.616 ‫من مرد احساسی‌ای هستم ‫و اکثرا از قلبم پیروی می‌کنم... 00:28:37.617 --> 00:28:41.057 ‫می‌دونیم که این رو در تاریخ ‫سی‌ام اوت سال 2012 گفته. 00:28:43.137 --> 00:28:46.337 ‫مکان و حرف افراد اطرافش رو هم داریم. 00:28:52.617 --> 00:28:55.937 ‫همچنین احساسات اعتمال ایبلین هم ‫در آرشیو ذخیره شدن. 00:29:00.137 --> 00:29:03.257 ‫[ایبلین روراست اما ناراحت به نظر می‌رسد] 00:29:05.777 --> 00:29:11.137 ‫[ایبلین به آسمان نگاهی می‌کند ‫ و آهی عمیق می‌کشد] 00:29:15.977 --> 00:29:19.697 ‫[در کاسه سوپ می‌ریزد] 00:29:24.137 --> 00:29:32.137 ‫[این آرشیو عظیم این امکان رو فراهم کرد که ‫ زندگی ماتس در دنیای وارکرفت بازسازی کنیم] 00:29:33.337 --> 00:29:41.337 ‫[همچنین انیمیشن‌سازان توسط مدل‌هایی از ‫ خود بازی سکانس‌هایی را ایجاد کردند] 00:29:42.137 --> 00:29:50.096 ‫[همچنین توضیحات شخصیت‌ها بازسازی شده] 00:29:50.097 --> 00:29:58.097 ‫[تمامی مکالماتی که بین ماتس و دوستانش رخ ‫ داده توسط صداپیشه‌ها دوباره خوانده شده] 00:30:01.337 --> 00:30:05.777 ‫[جنگل الوین، آزروت] 00:30:06.017 --> 00:30:07.697 ‫فوتبال خوبی بود. 00:30:12.017 --> 00:30:14.257 ‫- عجب سوپیه. ‫- آره! 00:30:25.377 --> 00:30:27.857 ‫عصری گرم و خوب در آزروت بود. 00:30:28.537 --> 00:30:32.137 ‫دور آتیش نشسته بودیم و از نوشیدنی ‫ و داستان‌هامون لذت می‌بردیم. 00:30:46.377 --> 00:30:48.136 ‫وقتی اونجا نشسته بودیم... 00:30:48.137 --> 00:30:51.377 ‫یه زیبای اسرارآمیز با ‫موی تیره از جنگل اومد. 00:31:01.497 --> 00:31:03.736 ‫مطمئن نیستم این اتفاق چطوری رخ داد... 00:31:03.737 --> 00:31:06.537 ‫ولی شروع کرد به اذیت کردن ‫و خوش و بش با شخصیت من. 00:31:08.177 --> 00:31:09.417 ‫من هم خوشم اومده بود. 00:31:12.377 --> 00:31:15.777 ‫شخصیتم همون‌جا نشسته بود. ‫اصلا نمی‌دونست که چیکار کنه. 00:31:18.017 --> 00:31:20.857 ‫داره باهات خوش و بش می‌کنه. ‫برو دنبالش. 00:31:21.537 --> 00:31:24.977 ‫نه بابا. خوش و بش نکرد. 00:31:25.537 --> 00:31:27.457 ‫مشخصا ازت خوشش میاد. 00:31:28.497 --> 00:31:29.497 ‫خوم... 00:31:42.937 --> 00:31:44.897 ‫بالاخره ایبلین بلند شد. 00:31:45.697 --> 00:31:47.737 ‫و زن اسرارآمیز رو تعقیب کرد. 00:31:50.857 --> 00:31:52.217 ‫و بدین‌ترتیب شروع شد. 00:32:21.297 --> 00:32:23.897 ‫یه خصوصیت خیلی هیجان‌انگیزی داشت. 00:32:25.417 --> 00:32:28.057 ‫طنزش. رفتارش. 00:32:29.377 --> 00:32:30.577 ‫دلباخته‌اش شده بودم. 00:32:52.297 --> 00:32:55.297 ‫که ببینم قضیه‌شون چیه. ‫من هم همین کار رو کردم. 00:33:20.337 --> 00:33:21.736 ‫می‌شه به راحتی ریشه‌کن کردنش. 00:33:21.737 --> 00:33:26.376 ‫در زندگی واقعی اون موقع 17 سالم بود. ‫اصلا بلد نبودم با دخترها حرف بزنم. 00:33:26.377 --> 00:33:29.896 ‫اصلا توی عمرم هیچ‌وقت به اندازه ‫الان مشروب نمی‌خوردم... 00:33:29.897 --> 00:33:33.656 ‫و با این‌که یه لیوان شاید هم بد نباشه... 00:33:33.657 --> 00:33:35.656 ‫پیش‌خدمت‌های احمق دائم دوباره پرش می‌کنن... 00:33:35.657 --> 00:33:38.536 ‫واسه همین آخر شب اصلا نمی‌فهمی چقدر خوردی! 00:33:38.537 --> 00:33:41.336 ‫واقعا باید یه چیز متفاوت پیدا کنم... 00:33:41.337 --> 00:33:44.977 ‫خوشبختانه تقریبا تمام شخصیت‌های ‫ این دنیا زیبا بودن. 00:33:46.577 --> 00:33:48.176 ‫از نظر خیلی‌ها این ممکنه احمقانه باشه... 00:33:48.177 --> 00:33:50.576 ‫ولی حداقل دیگه ظواهر مهم نیست. 00:33:50.577 --> 00:33:52.137 ‫فقط شخصیت مهمه. 00:33:52.697 --> 00:33:57.136 ‫دوباره دارم کسب و کارم رو راه می‌اندازم. ‫حتی دیروز اولین مشتریم اومد. 00:33:57.137 --> 00:34:01.576 ‫زمان خودم چند تا پرونده حل کردم. ‫یه سازمان کوچیکیم. 00:34:01.577 --> 00:34:02.537 ‫بیا. 00:34:02.538 --> 00:34:04.497 ‫کارت قدیمیمه. 00:34:05.257 --> 00:34:07.777 ‫بهتره بری پخشش کنی. 00:34:08.297 --> 00:34:12.057 ‫ایبلین ردمور. کارآگاه خصوصی در خدمتتون. 00:35:02.217 --> 00:35:04.377 ‫صرفا یه بوسه مجازی بود. 00:35:08.537 --> 00:35:10.657 ‫ولی واقعا حسش می‌کردم. 00:35:17.297 --> 00:35:21.857 ‫این نزدیک‌ترین تجربه من ‫ به علاقه داشتن به کسی بود 00:35:44.537 --> 00:35:45.697 ‫محشر بود. 00:36:23.017 --> 00:36:24.497 ‫اوه. 00:36:44.657 --> 00:36:47.297 ‫بالاخره از کل شب سنگ پرت کردن خسته می‌شی. 00:36:48.897 --> 00:36:50.416 ‫به خدا دنیا داره عجیب می‌شه. 00:36:50.417 --> 00:36:53.016 ‫فقط باید ادامه بدی و سرت رو گرم کنی. 00:36:53.017 --> 00:36:54.217 ‫موضوع حرفشون فقط... 00:37:57.137 --> 00:38:01.097 ‫[خیلی وقته ازت خبری نیست] 00:38:11.497 --> 00:38:16.337 ‫[امیدوارم دوباره پیدات بشه] 00:38:19.817 --> 00:38:21.217 ‫یهویی غیبش زده بود. 00:38:33.057 --> 00:38:34.937 ‫حتما یه جایی بود دیگه. 00:38:48.097 --> 00:38:50.897 ‫هر جایی که هستی به یادتم رومر. 00:39:22.257 --> 00:39:27.817 ‫[بردا، هلند] 00:39:42.977 --> 00:39:46.257 ‫داشتم در جنگل الوین در نزدیکی ‫گلدشایر قدم می‌زدم. 00:39:51.057 --> 00:39:52.497 ‫سوپش حرف نداره. 00:39:53.017 --> 00:39:56.016 ‫و بعد دو نفر رو کنار آتیش دیدم... 00:39:56.017 --> 00:39:57.297 ‫که نزدیک دریاچه بودن. 00:40:04.297 --> 00:40:10.417 ‫[لیزت، «رومر»] 00:40:11.897 --> 00:40:13.136 ‫و گفتم که... 00:40:13.137 --> 00:40:15.416 ‫بذار کلاهش رو بدزدم ببینم چی می‌شه. 00:40:15.417 --> 00:40:20.496 ‫اصلا فکر و نقشه‌ای پشتش نبود... 00:40:20.497 --> 00:40:22.937 ‫صرفا این‌که ببینم چی می‌شه. 00:40:26.097 --> 00:40:29.216 ‫کل اون قضیه «قرار گذاشتن» ‫رو با هم تجربه کردیم... 00:40:29.217 --> 00:40:30.937 ‫و بهم گل می‌داد. 00:40:31.457 --> 00:40:32.377 ‫هوم... 00:40:32.378 --> 00:40:35.416 ‫یکم شاید خنده‌دار باشه، ‫اما همچنان کار قشنگیه. 00:40:35.417 --> 00:40:38.336 ‫یعنی شاید همه دخترها بگن که گل نمی‌خوان. 00:40:38.337 --> 00:40:40.817 ‫ولی عاشق وقتی هستیم که گل دریافت می‌کنیم. 00:40:53.737 --> 00:40:56.216 ‫هیچ‌وقت نتونستم ببینمش چون که... 00:40:56.217 --> 00:41:00.937 ‫نمی‌خواست تماس تصویری بگیره ‫یا دوربینش رو روشن کنه. 00:41:02.377 --> 00:41:04.937 ‫اکثرا صرفا توی صفحه چت ‫ پیام متنی می‌نوشت. 00:41:06.177 --> 00:41:07.816 ‫و همچنین ازش خواستیم که... 00:41:07.817 --> 00:41:11.976 ‫توی کانال صوتیمون عضو بشه که ‫با هم حرف بزنیم... 00:41:11.977 --> 00:41:13.057 ‫ولی قبول نکرد. 00:41:23.457 --> 00:41:27.456 ‫خب من شبیه یکی از دوستان دانش‌آموزم ‫تصورش می‌کردم... 00:41:27.457 --> 00:41:29.816 ‫چون که خب همسن من بود. 00:41:29.817 --> 00:41:33.256 ‫که دبیرستانی بود و توی مدرسه قدم می‌زد و... 00:41:33.257 --> 00:41:36.216 ‫همین چیزها دیگه، مثلا بعد مدرسه... 00:41:36.217 --> 00:41:39.296 ‫همراه یه سری دوستانش می‌رفت مرکزشهر... 00:41:39.297 --> 00:41:40.737 ‫که بازی‌فروشی‌ها رو ببینه. 00:41:46.897 --> 00:41:49.816 ‫علایق مشترکیش داشتیم، ‫هر شب آنلاین می‌شدیم... 00:41:49.817 --> 00:41:53.376 ‫حرف می‌زدیم و خوش‌گذرونی می‌کردیم. 00:41:53.377 --> 00:41:56.696 ‫کل شب بازی می‌کردم. 00:41:56.697 --> 00:41:59.177 ‫و از یه جایی نمراتم افت کرد. 00:42:00.897 --> 00:42:05.177 ‫کلی دعوا با والدینم داشتم. 00:42:06.537 --> 00:42:10.256 ‫گفتن نمراتت دارن کم می‌شن. ‫نباید امتحان‌هات رو بیفتی. 00:42:10.257 --> 00:42:14.297 ‫خوب نیست انقدر داخل خونه باشی. ‫باید فعالیت داشته باشی. 00:42:15.017 --> 00:42:17.296 ‫مادرم می‌گفت همین الان باید خاموشش کنم... 00:42:17.297 --> 00:42:21.936 ‫وگرنه مودم رو خاموش می‌کنه که ‫اینترنت قطع بشه... 00:42:21.937 --> 00:42:24.856 ‫من هم می‌گفتم ‫ «نه، نه، بذار یکم دیگه بازی کنم.» 00:42:24.857 --> 00:42:26.857 ‫و «خودم نیم ساعت دیگه خاموشش می‌کنم.» 00:42:28.417 --> 00:42:29.777 ‫که البته حقیقت نداشت. 00:42:33.457 --> 00:42:36.377 ‫و در آخر حاصلش این شد که کامپیوترم ‫رو ازم گرفتن. 00:42:41.697 --> 00:42:46.176 ‫سعی کردم که بهشون بگم ‫ «دوست‌هام نمی‌دونن که قرار نیست بیام...» 00:42:46.177 --> 00:42:49.217 ‫«می‌شه حداقل پسش بدین که بهشون خبر بدم؟» 00:42:50.377 --> 00:42:53.697 ‫و گفتن که «لزومی نداره خبر بدی ‫ چون دوست‌های واقعی نیستن.» 00:42:54.657 --> 00:42:57.176 ‫«چرا انقدر بهشون اهمیت می‌دی؟ ‫تو که اصلا ندیدیشون.» 00:42:57.177 --> 00:42:58.656 ‫«با هم بیرون نرفتید.» 00:42:58.657 --> 00:43:00.297 ‫خیلی دردناک بود. 00:43:06.577 --> 00:43:08.136 ‫واسه همین افسرده شدم. 00:43:08.137 --> 00:43:09.297 ‫هوم... 00:43:11.737 --> 00:43:15.977 ‫دیگه دلیلی پیدا نمی‌کردم ‫ که از تختم بیام بیرون. 00:43:19.977 --> 00:43:22.737 ‫«واسه چی زندگی می‌کنم؟» 00:43:25.097 --> 00:43:26.657 ‫از این قبیل افکار داشتم. 00:43:44.137 --> 00:43:47.056 ‫در آخر این‌طوری بودم که ‫«خیلی‌خب، خیلی وقته نبودم...» 00:43:47.057 --> 00:43:49.816 ‫«باید یه جوری بهشون خبر بدم که چی شده...» 00:43:49.817 --> 00:43:54.417 ‫و به سرم زد که برم کتابخونه، ‫چون اونجا کامپیوتر داشتن. 00:44:01.417 --> 00:44:03.377 ‫سلام لیز! ‫خوشحالم دوباره پیدات شده. 00:44:05.137 --> 00:44:07.657 ‫خب اول ازم پرسید که حالم چطوره. 00:44:09.217 --> 00:44:12.737 ‫بهش گفتم «کنار میام و صبر می‌کنم.» 00:44:14.417 --> 00:44:18.656 ‫خوشحال می‌شم دوباره باهات حرف بزنم. ‫واسه همین امیدوارم پیدات بشه. 00:44:18.657 --> 00:44:20.937 ‫اگه نمی‌تونی درک می‌کنم. 00:44:25.737 --> 00:44:30.336 ‫ایبلین واقعا ستون حمایت‌گر بزرگی بود. ‫می‌شه این‌طور بیانش کرد... 00:44:30.337 --> 00:44:32.936 ‫چون دوستی بود که می‌تونستم باهاش... 00:44:32.937 --> 00:44:34.977 ‫در مورد اتفاقات روزمره زندگیم حرف بزنم. 00:44:38.417 --> 00:44:41.657 ‫دوباره سلام، کریسمس مبارک. 00:44:42.777 --> 00:44:44.496 ‫گمونم اون بخشی از چیزهایی بود که... 00:44:44.497 --> 00:44:48.097 ‫باعث شد اون دوره‌ی افسردگیم رو ‫پشت‌سر بذارم. 00:44:49.857 --> 00:44:52.937 ‫سلام لیز. تابستونت تا الان چطور بوده؟ 00:44:54.137 --> 00:44:56.057 ‫ممنون که امسال انقدر باهام حرف زدی. 00:45:00.137 --> 00:45:03.217 ‫این هم یه چیزی که امروز نوشتم. ‫امیدوارم خوشت بیاد. 00:45:08.697 --> 00:45:11.016 ‫آقا و خانم روورز عزیز... 00:45:11.017 --> 00:45:14.537 ‫شاید من رو نشناسید، ‫ولی من دوستِ دخترتون لیزت هستم. 00:45:15.257 --> 00:45:17.857 ‫من و چندین دوست دیگه نگرانش هستیم. 00:45:18.377 --> 00:45:21.057 ‫شنیدیم که کامپیوترش رو ازش گرفتید. 00:45:23.217 --> 00:45:25.896 ‫و در آخر نامه‌ای واسه والدینم نوشت... 00:45:25.897 --> 00:45:29.456 ‫که ازشون خواسته بود کامپیوترم ‫ رو بهم پس بدن... 00:45:29.457 --> 00:45:31.697 ‫و در موردش باهام حرف بزنن. 00:45:33.017 --> 00:45:35.537 ‫و ازم خواست که به والدینم نشونش بدم. ‫و من هم دادم. 00:45:41.217 --> 00:45:44.496 ‫مطمئن نیستم که چرا نمی‌ذارید بازی کنه... 00:45:44.497 --> 00:45:47.457 ‫ولی حتما یه راه دیگه واسه حل این مشکل هست. 00:45:47.977 --> 00:45:51.697 ‫سعی نکنید اجبارش کنید. ‫سعی کنید به توافق برسید. 00:45:54.177 --> 00:45:57.296 ‫فقط ازتون می‌خوام به کارتون فکر کنید... 00:45:57.297 --> 00:46:00.457 ‫و سعی کنید راه‌حلی پیدا کنید ‫که همه راضی باشن... 00:46:01.057 --> 00:46:03.137 ‫چون کاری که الان کردید درست نیست. 00:46:04.177 --> 00:46:08.376 ‫از نظرم واقعا واسشون تجربه عجیبی بوده... 00:46:08.377 --> 00:46:10.936 ‫مخصوصا خوندن نامه‌ای که... 00:46:10.937 --> 00:46:13.176 ‫توسط کسی نوشته شده که نگران دخترته... 00:46:13.177 --> 00:46:15.377 ‫که بینتون سه کشور فاصله هست. 00:46:16.937 --> 00:46:18.936 ‫از نظرم انسان محشریه... 00:46:18.937 --> 00:46:21.257 ‫و اون رو از دوستان نزدیک خودم می‌دونم. 00:46:22.337 --> 00:46:25.937 ‫از طرف یه دوست نگران، ‫ماتس استین، از نروژ. 00:46:43.297 --> 00:46:45.697 ‫ایول! 00:47:07.457 --> 00:47:10.377 ‫ایبلین رو کشیدم که رومر رو بغل کرده. 00:47:15.857 --> 00:47:18.737 ‫روش نوشته بود «هشدار می‌دم که عکسش ‫خیلی بامزه‌ست.» و لبخند کشیده بودم. 00:47:21.777 --> 00:47:23.817 ‫و عکس رو واسه ماتس فرستادم. 00:47:30.977 --> 00:47:34.657 ‫تحت تاثیر قرار گرفته بودم. ‫واقعا هدیه محشری بود. 00:47:35.697 --> 00:47:37.737 ‫همیشه وقتی می‌بینمش لبخند می‌زنم. 00:47:44.857 --> 00:47:46.536 ‫توی این دنیای دیگه... 00:47:46.537 --> 00:47:49.417 ‫دختره ویلچر یا چیزهای متفاوت رو نمی‌دید. 00:47:50.057 --> 00:47:52.736 ‫روحم، قلبم و ذهنم رو می‌دید... 00:47:52.737 --> 00:47:55.417 ‫که توی بدنی زیبا و قوی بود. 00:47:56.177 --> 00:47:58.536 ‫- خود ماتسه. ‫- آره، آره. 00:47:58.537 --> 00:48:00.936 ‫توی زندگی واقعی ضعیف‌تر شدم... 00:48:00.937 --> 00:48:04.617 ‫و حتی نمی‌تونم مثل قبلا شام خوشمزه ‫ کریسمسم رو بخورم. 00:48:09.777 --> 00:48:12.097 ‫موز و شکر. 00:48:12.857 --> 00:48:13.857 ‫اسموتی میاست. 00:48:14.857 --> 00:48:17.537 ‫تماشای غذا خوردن بقیه عجیبه. 00:48:18.257 --> 00:48:20.257 ‫دلم واسه طعم‌ها تنگ شده. 00:48:24.817 --> 00:48:27.856 ‫آخه من دستگاه غذای خودم رو دارم. 00:48:27.857 --> 00:48:29.817 ‫که غذای مایع رو به بدنم پمپاژ می‌کنه. 00:48:35.457 --> 00:48:37.457 ‫با بهترین نمرات فارغ‌التحصیل شدم. 00:48:38.257 --> 00:48:39.617 ‫از بهترین‌ها بودم. 00:48:40.857 --> 00:48:43.977 ‫ولی شغلی ندارم، جایی ندارم که برم. 00:48:46.097 --> 00:48:49.617 ‫آرزوم اینه که بتونم کار کنم، ‫که احترام و ارزش رو احساس کنم. 00:49:22.097 --> 00:49:26.417 ‫قبل این‌که با ایبلین آشنا بشم ‫می‌دیدمش که به اطراف می‌دوید. 00:49:26.418 --> 00:49:28.337 ‫[زنیا، «رایک»] 00:49:28.617 --> 00:49:31.456 ‫هر روز وقتی وارد بازی می‌شد... 00:49:31.457 --> 00:49:33.537 ‫مسیر ثابتی رو... 00:49:34.417 --> 00:49:35.537 ‫حدود نیم‌ ساعت می‌دوید. 00:49:45.377 --> 00:49:47.297 ‫و بعد شروع به حرف زدم کردیم. 00:49:48.297 --> 00:49:52.977 ‫و بهم گفت شغل داره و صبح زود هر روز ‫کار می‌کنه. 00:49:54.897 --> 00:49:59.377 ‫ولی آخه هر روز صبح زود بازی می‌کرد. 00:50:01.097 --> 00:50:03.417 ‫پس به استارلایت اعتماد نداری... 00:50:04.377 --> 00:50:08.137 ‫خیلی مشتاق نبود که بگه شغلش چیه. 00:50:08.977 --> 00:50:12.336 ‫با خودم فکر می‌کردم که «مشکلی داره؟» 00:50:12.337 --> 00:50:14.217 ‫ولی نمی‌خواستم فضولی کنم. 00:50:17.177 --> 00:50:21.977 ‫و در مورد زندگی شخصی خودم بهش گفتم. 00:50:29.297 --> 00:50:31.616 ‫[هورسنس، دانمارک] 00:50:31.617 --> 00:50:35.416 ‫من نمی‌تونستم اون‌طور که می‌خواستم ‫ با پسرم ارتباط برقرار کنم... 00:50:35.417 --> 00:50:38.056 ‫اون اوتیسم داره و... 00:50:38.057 --> 00:50:42.137 ‫حس می‌کردم مادر بدیم که نمی‌تونم به ‫ پسرم احساس خوبی بدم. 00:50:42.697 --> 00:50:45.857 ‫واقعا سخت بود. 00:50:51.617 --> 00:50:56.617 ‫چهار سالی حتی نمی‌تونستم بیرون برم. 00:50:57.577 --> 00:51:00.297 ‫حتی مدرسه نمی‌رفتم. 00:51:01.737 --> 00:51:03.776 ‫فقط خونه می‌موندم. 00:51:03.777 --> 00:51:08.657 ‫توی تخت دراز می‌کشیدم که از همه چیز ‫ دور باشم. 00:51:13.537 --> 00:51:16.096 ‫دوست نداشت که لمسش بکنی. 00:51:16.097 --> 00:51:19.657 ‫وقتی می‌خواستم برم بخوابم، ‫مامانم می‌خواست که بغلش کنم. 00:51:19.657 --> 00:51:21.976 ‫- و من هم این‌طوری بودم که... ‫- نمی‌خواست. 00:51:21.977 --> 00:51:24.457 ‫آره. «چرا؟» 00:51:26.617 --> 00:51:31.336 ‫و گمونم بخاطر این بود که با مادرم ‫ارتباطی نداشتم. 00:51:31.337 --> 00:51:33.497 ‫و سعی کردم این رو به ایبلین توضیح بدم. 00:51:35.017 --> 00:51:37.457 ‫و بعد... اون ساکت شد. 00:51:44.497 --> 00:51:48.656 ‫و گفت که «خب سعی کن از ‫طریق بازی باهاش ارتباط برقرار بکنی...» 00:51:48.657 --> 00:51:51.537 ‫«چون خودت که دیدی دوست داره بازی کنه.» 00:51:52.737 --> 00:51:55.337 ‫«و من هم گفتم نکته خوبیه.» 00:52:04.537 --> 00:52:07.057 ‫یادمه با بازی کردن خیلی بهم خوش می‌گذشت. 00:52:09.857 --> 00:52:13.937 ‫و تقریبا حس می‌کردم عضوی از خانواده‌ام. 00:52:15.817 --> 00:52:17.776 ‫ولی واسه اکثر چیزها راه حلی هست. 00:52:17.777 --> 00:52:22.377 ‫وقتی که یاد گرفتم می‌شه داخل بازی‌ ‫آدم‌ها رو بغل کرد رو یادمه. 00:52:26.977 --> 00:52:29.056 ‫میکل یه روزی اومد... 00:52:29.057 --> 00:52:32.617 ‫و گفت که «داخل بازی یه حرکتی هست.» 00:52:34.177 --> 00:52:36.097 ‫«می‌شه این‌طوری یکی رو بغل کرد.» 00:52:36.657 --> 00:52:40.097 ‫واقعا امیدوار بودم که مامانم بپذیرش. 00:52:58.817 --> 00:53:02.256 ‫احساس... خوشحالی می‌کردم... 00:53:02.257 --> 00:53:05.856 ‫چون می‌تونستم خواسته مادرم رو ‫ برآورده کنم... 00:53:05.857 --> 00:53:08.417 ‫بدون این‌که احساس معذب بودن بهم دست بده. 00:53:12.297 --> 00:53:15.297 ‫از ایبلین پرسیدم «چیکار کردی؟» 00:53:16.777 --> 00:53:21.257 ‫و اون هم گفت ‫«خوبه نه؟ راه جدیدی واسه ارتباط با پسرته.» 00:53:21.977 --> 00:53:26.616 ‫من هم گفتم «درسته، ولی همچنان ‫ بغل واقعی می‌خوام.» 00:53:26.617 --> 00:53:29.857 ‫و اون هم گفت «می‌تونی روش کار کنی.» 00:53:33.497 --> 00:53:35.496 ‫کارت قشنگ نبود. 00:53:35.497 --> 00:53:37.577 ‫فکر نمی‌کردم زنده بشن. 00:53:38.097 --> 00:53:40.417 ‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- سقوط می‌کنم. 00:53:41.017 --> 00:53:44.897 ‫- هنوز؟ نه بابا. ‫- نه، افتادم روی زمین. 00:53:45.657 --> 00:53:47.297 ‫خیلی کمک کرد. 00:53:48.697 --> 00:53:53.256 ‫چیزهایی بهم می‌گفت که توی زندگی ‫واقعی نمی‌تونست بهم بگه. 00:53:53.257 --> 00:53:56.376 ‫- ولی مدرسه گفت خوب پیش رفت؟ ‫- آره. 00:53:56.377 --> 00:54:00.696 ‫اولین باری بود که توی عمرم عشق رو ‫ حس می‌کردم... 00:54:00.697 --> 00:54:02.416 ‫و می‌تونستم عشق رو درک کنم. 00:54:02.417 --> 00:54:04.896 ‫و یکی از... 00:54:04.897 --> 00:54:07.896 ‫بهترین احساساتی بود که تجربه کردم ‫و این‌طوری بودم که... 00:54:07.897 --> 00:54:11.297 ‫«همین رو می‌خواستم!» 00:54:30.057 --> 00:54:32.176 ‫فقط باید بگم... 00:54:32.177 --> 00:54:35.056 ‫و بعد ایبلین بهم گفت... 00:54:35.057 --> 00:54:38.817 ‫گاهی اوقات باید دل رو بزنی به دریا، ‫مهم نیست که چقدر می‌ترسی. 00:54:54.857 --> 00:54:55.937 ‫من یه حیوان خانگی دارم. 00:54:56.937 --> 00:54:59.536 ‫اسمش رو گذاشتم گرگی. ‫واقعا طبیعت رو دوست دارم. 00:54:59.537 --> 00:55:01.536 ‫ماموریت روزانه‌ات رو انجام دادی. 00:55:01.537 --> 00:55:03.137 ‫پونصد امتیاز واسه تو. 00:55:04.577 --> 00:55:06.697 ‫هر از گاهی از خودت قدردانی بکن. 00:55:10.537 --> 00:55:12.697 ‫اکثر مشکلات راه حلی دارن. 00:55:19.577 --> 00:55:20.696 ‫از اون موقع به بعد... 00:55:20.697 --> 00:55:23.496 ‫واقعا هر روز رفتی مدرسه. ‫پیاده رفتی. 00:55:23.497 --> 00:55:25.777 ‫آره. هر روز. 00:55:27.897 --> 00:55:32.857 ‫من گند می‌زنم و شما سعی می‌کنین درستش کنین! 00:55:33.537 --> 00:55:37.896 ‫از منفی‌ترین آدم دنیا... 00:55:37.897 --> 00:55:40.497 ‫تبدیل به کسی شدم که بقیه رو تحمل می‌کرد. 00:55:56.937 --> 00:55:59.897 ‫اسم ایبلین پخش شده بود. 00:56:04.137 --> 00:56:06.416 ‫و راستش رو بخواید، ‫به نظرم شغل کارآگاهی... 00:56:06.417 --> 00:56:08.697 ‫واسش بخاطر این بود که با بقیه آشنا بشه. 00:56:19.537 --> 00:56:21.577 ‫امیدوارم اوضاع درست بشه. 00:56:23.137 --> 00:56:25.977 ‫خیلی همدل و فهمیده بود... 00:56:25.978 --> 00:56:27.896 ‫[ریکه، «اتین»] 00:56:27.897 --> 00:56:31.217 ‫خوب می‌فهمید که چی لازم داری. 00:56:33.377 --> 00:56:37.337 ‫من ماه‌ها احساس بی‌فایده بودن داشتن. ‫می‌ترسیدم با بقیه ارتباط برقرار کنم. 00:56:37.338 --> 00:56:39.197 ‫[کریستین «استوئن»] 00:56:39.198 --> 00:56:40.817 ‫کسی رو نداشتم که باهاش حرف بزنم. 00:56:41.697 --> 00:56:43.696 ‫و یهویی ازم پرسید... 00:56:43.697 --> 00:56:45.257 ‫«حالت چطوره؟» 00:56:45.777 --> 00:56:49.417 ‫و من هم همه‌چیز رو بهش گفتم. ‫گفتم که چه احساس وحشتناکی دارم. 00:56:50.497 --> 00:56:54.497 ‫شاید خیلی این‌طور به نظر نرسه، ‫ولی خیلی واسم مهم بود. 00:56:57.377 --> 00:56:58.657 ‫من کنارتم. 00:57:00.097 --> 00:57:04.497 ‫واقعا براش مهم بود که ‫در مورد چی حرف می‌زنی. 00:57:07.217 --> 00:57:10.937 ‫فکر نکنم حتی فهمیده باشه ‫ که چقدر روم تاثیر داشته. 00:57:19.417 --> 00:57:23.817 ‫توی استارلایت همه خوشحال بودن که ‫یه جلسه آشنایی واقعی گذاشته بودن. 00:57:24.617 --> 00:57:26.537 ‫که هم دیگه رو واسه اولین بار ببینن. 00:57:31.057 --> 00:57:34.337 ‫خیلی هیجان‌زده و مشتاق بودم که ‫ایبلین رو ببینم... 00:57:35.177 --> 00:57:39.856 ‫که بتونم بالاخره توی دنیای واقعی هم ‫باهاش آشنا بشم... 00:57:39.857 --> 00:57:42.456 ‫که بالاخره اون مکالمات رو ‫ رودررو داشته باشیم. 00:57:42.457 --> 00:57:44.417 ‫به جای این‌که فقط به هم پیام بدیم. 00:57:47.017 --> 00:57:49.296 ‫ازش پرسیدم که «تو هم میای؟»... 00:57:49.297 --> 00:57:51.417 ‫«چون همه دارن میان.» 00:58:04.297 --> 00:58:07.777 ‫ولی اون گفت نمیاد. ‫که یه سری کار دیگه داره که باید انجام بده. 00:58:11.257 --> 00:58:12.777 ‫و من ناامید شدم. 00:58:25.017 --> 00:58:28.736 ‫اولین باری بود که تنهایی به یه کشور ‫دیگه سفر می‌کردم... 00:58:28.737 --> 00:58:30.457 ‫که به نظرم فوق‌العاده بود. 00:58:36.137 --> 00:58:38.056 ‫کسی رو ندیده بودم. 00:58:38.057 --> 00:58:41.777 ‫پس همه چهره‌ها غریبه بودن ‫و کسی رو نمی‌شناختم. 00:58:57.297 --> 00:59:01.737 ‫ناراحت بودیم که ایبلین خودش ‫ نتونست بیاد دانمارک. 00:59:03.577 --> 00:59:07.136 ‫[کای سیمون، «نومین»، رهبر انجمن استارلایت] 00:59:07.137 --> 00:59:09.176 ‫پس واسش نامه نوشتم که بگم... 00:59:09.177 --> 00:59:12.937 ‫«تماس صوتی هم داریم. می‌خوای بیای؟» 00:59:13.737 --> 00:59:18.617 ‫و قبول نکرد که بیاد توی تماس صوتی. 00:59:25.297 --> 00:59:28.577 ‫واسه همین دوربینم رو درآوردم و عکس گرفتم... 00:59:29.217 --> 00:59:31.297 ‫که بتونیم واسه ایبلین بفرستیم. 00:59:41.057 --> 00:59:43.257 ‫سلام همگی! 01:00:03.857 --> 01:00:06.577 ‫عشق واسه من همیشه موضوع عجیبی بوده. 01:00:07.817 --> 01:00:10.057 ‫انگار که اصلا واسه من ساخته نشده. 01:00:14.257 --> 01:00:16.176 ‫و اون توی یه کشور دیگه زندگی می‌کرد... 01:00:16.177 --> 01:00:18.497 ‫واسه همین بخشی از وجودم خبر داشت ‫ که هرگز اتفاقی رخ نمی‌ده. 01:00:19.097 --> 01:00:22.257 ‫قضیه ویلچر و این داستان‌ها سختش می‌کردن. 01:00:26.417 --> 01:00:29.016 ‫این افکار تیره من رو به پایین می‌کشیدن. 01:00:29.017 --> 01:00:30.257 ‫بهانه درست می‌کردن. 01:00:31.417 --> 01:00:33.777 ‫حداقل توی فضای آنلاین می‌تونستم ‫هر کاری که دلم می‌خواد بکنم. 01:00:45.537 --> 01:00:47.297 ‫اسمم ایبلینه. 01:00:48.657 --> 01:00:50.176 ‫ایبلین ردمور. 01:00:50.177 --> 01:00:53.337 ‫درحال حاضر در «خنجر نوک سمی» زندگی می‌کنم. 01:00:54.457 --> 01:00:58.176 ‫باورت نمی‌شه چقدر خوش می‌گذره از ‫سقفی به سقف دیگه بپری. 01:00:58.177 --> 01:01:00.417 ‫خب ممکنه عواقب بدی داشته باشه. 01:01:05.257 --> 01:01:06.377 ‫عالیه. 01:01:31.657 --> 01:01:34.736 ‫داشتم توی استورم‌ویند قدم می‌زدم... 01:01:34.737 --> 01:01:37.737 ‫و بعد متوجه شدم که ایبلین اونجاست. 01:02:31.977 --> 01:02:33.416 ‫واقعا ناراحت‌کننده بود... 01:02:33.417 --> 01:02:37.137 ‫چون حس می‌کردم خیلی کار زشتی کرده ‫ که قبلش بهم خبر نداده. 01:02:38.497 --> 01:02:42.536 ‫یعنی تازه دوباره به بازی برگشته بودم... 01:02:42.537 --> 01:02:44.417 ‫واسه همین خیلی ناراحت شدم. 01:03:11.217 --> 01:03:14.217 ‫همچنین متوجه نمی‌شد که چرا از دستش ناراحتم. 01:03:16.417 --> 01:03:19.097 ‫جذابیتش رو از دست دادم. ‫حس می‌کردم دارم خفه می‌شم. 01:03:20.617 --> 01:03:22.417 ‫الان حس می‌کنم که تنهایی بهترم. 01:03:23.217 --> 01:03:24.257 ‫رهاترم. 01:03:26.817 --> 01:03:28.137 ‫توی تعهد خوب نیستم. 01:03:28.777 --> 01:03:30.697 ‫نمی‌دونم چرا، صرفا... 01:03:31.217 --> 01:03:34.177 ‫خودم رو از بقیه رها می‌کنم و ادامه می‌دم. 01:03:35.737 --> 01:03:36.977 ‫همیشه همین کار رو کردم. 01:03:52.697 --> 01:03:55.817 ‫توی دنیای وارکرفت با ‫زن‌های زیادی خوش و بش کردم و باهاشون بودم. 01:03:57.337 --> 01:03:58.857 ‫ولی دیگه مثل اون نیست. 01:04:09.177 --> 01:04:11.137 ‫هرگز از احساساتم بهش نگفتم. 01:04:13.857 --> 01:04:15.457 ‫یادمه که فکر می‌کردم... 01:04:16.257 --> 01:04:18.097 ‫کاش معلول نبودم. 01:04:19.097 --> 01:04:20.737 ‫همیشه بهانه‌ام این بود. 01:04:27.857 --> 01:04:29.817 ‫چرا با این شرایط به دنیا اومدم؟ 01:04:31.017 --> 01:04:35.017 ‫هر چی بیشتر می‌گذره بدنم بیشتر احساس ‫زندانی رو بهم می‌ده که من رو اسیر کرده. 01:04:37.817 --> 01:04:41.657 ‫طی چند سال اخیر استفاده از ‫کامپیوتر سخت‌تر شده. 01:04:42.577 --> 01:04:45.017 ‫همیشه دستم به یه دکمه نمی‌رسه. 01:04:53.697 --> 01:04:56.777 ‫و البته این دکمه یه جایی به کار میاد. 01:05:00.897 --> 01:05:02.217 ‫کمکمون کن! 01:05:02.817 --> 01:05:04.577 ‫زود، تو رو خدا! 01:05:08.417 --> 01:05:11.017 ‫می‌خوای همین‌طوری منتظر بمونی؟ 01:05:16.857 --> 01:05:18.537 ‫چه مرگته؟ 01:05:20.657 --> 01:05:22.297 ‫خیلی بی‌فایده‌ای! 01:05:31.737 --> 01:05:33.856 ‫راستی، من اریکام. 01:05:33.857 --> 01:05:37.737 ‫خیال می‌کنه اونجا جاش امنه. ‫نمی‌دونم چرا یه نفر باید... 01:05:39.617 --> 01:05:42.017 ‫چابکی از خصوصیات مهم سرکش‌هاست. 01:05:44.057 --> 01:05:46.777 ‫وای، تو چه مرگته؟ 01:05:48.137 --> 01:05:50.617 ‫ایبلین، احمقی مگه؟ 01:06:00.057 --> 01:06:02.056 ‫اصلا ازش خوشم نمیاد. 01:06:02.057 --> 01:06:04.497 ‫آتیش به پا کنه و زود عصبانی می‌شه. 01:06:07.897 --> 01:06:09.697 ‫اصلا به اون حرومزاده اعتماد ندارم. 01:06:10.777 --> 01:06:12.936 ‫سخته که جلوی حرف‌هام رو بگیرم. 01:06:12.937 --> 01:06:15.937 ‫یه مجرم و مظنون قدیمیه. 01:06:16.537 --> 01:06:19.177 ‫تا حالا کسی به این پررویی ندیدم. 01:06:20.137 --> 01:06:23.457 ‫اصلا قصد نداشتم چنین آدمی باشم، ‫ولی خب شدم. 01:06:33.977 --> 01:06:37.296 ‫باید آروم باشی و بی‌خیال ‫این قضایا بشی ایبلین. 01:06:37.297 --> 01:06:40.976 ‫اگه این‌طوری حرف بزنی توی دردسر می‌افتی. 01:06:40.977 --> 01:06:43.977 ‫حرف‌هات بقیه رو ناراحت می‌کنن. ‫باید بی‌خیال بشی. 01:06:57.017 --> 01:07:00.296 ‫سعی می‌کرد رهبر افرادی باشن که اونجا بودن. 01:07:00.297 --> 01:07:02.417 ‫که حداقل واسه استارلایت مبارزه کنه... 01:07:17.257 --> 01:07:18.497 ‫منصفانه نیست! 01:07:25.337 --> 01:07:29.497 ‫خشم و نفرتش. چند بار بهم گفت برم ‫درم رو بذارم! 01:07:30.977 --> 01:07:33.136 ‫تو انسانیت و... 01:07:33.137 --> 01:07:35.616 ‫اشتیاقی که رهبران خوب دارن رو نداری. 01:07:35.617 --> 01:07:38.777 ‫شاید بتونی وظایفت رو انجام بدی. ‫ولی به چه قیمتی؟ 01:07:40.097 --> 01:07:42.257 ‫من دیگه طاقت ندارم. 01:07:50.137 --> 01:07:52.497 ‫ناراحت شدم. 01:07:59.897 --> 01:08:02.337 ‫بهش گفتم که «من رو ناراحت کردی.» 01:08:03.937 --> 01:08:06.937 ‫«به استارلایت اهمیت نمی‌دی؟» 01:08:10.217 --> 01:08:15.856 ‫و گفت که «این‌ها قوانین مسخره‌ی ‫انجمن مسخره‌ای توی یه بازی مسخره‌ست.» 01:08:15.857 --> 01:08:18.696 ‫«نمی‌خوام دیگه با این مسخره بازی کنم.» 01:08:18.697 --> 01:08:20.937 ‫و بعد واقعا اون شب از حسابش خارج شد 01:08:22.257 --> 01:08:25.017 ‫و من با خودم گفتم... ‫«خدای من.» 01:08:33.257 --> 01:08:35.857 ‫و یه سالی باهاش حرف نزدم. 01:08:39.577 --> 01:08:44.657 ‫[اسلو، نروژ] 01:08:44.737 --> 01:08:48.737 ‫قضیه‌ی رابطه‌اش به نقطه‌ای رسیده بود ‫ که روش فشار می‌ذاشت. 01:08:48.738 --> 01:08:51.757 ‫[کای سیمون، «نومین»، رهبر انجمن استارلایت] 01:08:51.758 --> 01:08:55.177 ‫امکانات مناسب واسه هدایت و کنار ‫اومدن باهاش رو نداشت. 01:08:56.177 --> 01:08:58.896 ‫و این داشت روی... 01:08:58.897 --> 01:09:02.657 ‫مراسم‌هایی که توشون شرکت می‌کرد، مراسم‌هایی ‫ که بقیه شرکت می‌کردن تاثیر می‌ذاشت. 01:09:03.177 --> 01:09:05.416 ‫یا روی نحوه صحبت مردم ‫ در مورد هم تاثیر می‌ذاشت. 01:09:05.417 --> 01:09:07.337 ‫یه سری جناح‌گیری می‌کردن. 01:09:12.537 --> 01:09:16.577 ‫بقیه‌ی اعضای انجمن ازش فاصله گرفتن. 01:09:17.337 --> 01:09:22.057 ‫نمی‌خواستن که قاطی این خصومت‌ها بشن. 01:09:28.017 --> 01:09:30.456 ‫و دوست ندارم که بیست دقیقه صرف این کنم... 01:09:30.457 --> 01:09:34.376 ‫و یه سری هم بودن که می‌اومدن ‫پیشمون و می‌گفتن... 01:09:34.377 --> 01:09:37.617 ‫«این سومین باریه که دعوا شروع کرده.» 01:09:38.377 --> 01:09:40.217 ‫واسه همین لازم بود با ایبلین حرف بزنم. 01:09:45.617 --> 01:09:50.016 ‫و یه روز واسش نامه نوشتم و پرسیدم ‫ اشکالی نداره یه سری بهش بزنم؟ 01:09:50.017 --> 01:09:53.377 ‫هر دو توی اسلو زندگی می‌کردیم، ‫با اتوبوس مسیر کوتاهی می‌بود. 01:09:56.897 --> 01:09:59.017 ‫و جوابی که دریافت کردم خیلی خیلی تند بود. 01:10:00.177 --> 01:10:03.497 ‫نه، نمی‌خواست که کسی ببینش. 01:10:13.497 --> 01:10:15.297 ‫گاهی‌اوقات حس می‌کنم نمی‌تونم نفس بکشم. 01:10:21.217 --> 01:10:23.256 ‫می‌شه این دکمه رو نگه داری؟ 01:10:23.257 --> 01:10:25.816 ‫خوشبختانه وقتی این اتفاق رخ می‌داد... 01:10:25.817 --> 01:10:27.457 ‫همیشه یکی کنارم بود که کمک کنه. 01:10:31.017 --> 01:10:33.697 ‫یازده تاشون تمام وقت باهام کار می‌کردن. 01:10:38.097 --> 01:10:41.297 ‫یه روزی سینه‌ام صدای خرخر بدی می‌داد. 01:10:42.817 --> 01:10:45.377 ‫تا حالا چنین چیزی رو تجربه نکرده بودم. 01:10:49.137 --> 01:10:53.257 ‫نمی‌تونستم نفس بکشم و با وحشت تقلا می‌کردم. 01:10:59.137 --> 01:11:02.416 ‫یادمه که قبل از رسیدنم به بیمارستان... 01:11:02.417 --> 01:11:04.417 ‫مادرم با وحشت گریه می‌کرد. 01:11:12.657 --> 01:11:15.817 ‫بنا به دلیلی همه‌جا سفید و سرد بود. 01:11:17.817 --> 01:11:19.737 ‫مثل کوهستان هیمالیا بود. 01:11:25.937 --> 01:11:28.457 ‫احتمالا ذهنم داشت گولم می‌زد. 01:11:28.977 --> 01:11:30.857 ‫ولی من اونجا بودم. 01:11:43.017 --> 01:11:44.377 ‫یادمه با خودم می‌گفتم... 01:11:45.337 --> 01:11:46.337 ‫«دیگه تموم شد.» 01:11:47.577 --> 01:11:48.657 ‫«این آخرشه.» 01:12:00.257 --> 01:12:02.977 ‫بالاخره چشم‌هام توی اورژانس وا شد. 01:12:05.057 --> 01:12:07.896 ‫یکی از سخت‌ترین چیزهایی بود که ‫تجربه کردم... 01:12:07.897 --> 01:12:09.617 ‫با این‌که خیلی چیزها تجربه کردم. 01:12:18.817 --> 01:12:20.457 ‫الان وقت مرگ نیست. 01:12:56.057 --> 01:12:59.256 ‫دورانی پیش می‌اومد که ایبلین از ‫حسابش خارج می‌شد... 01:12:59.257 --> 01:13:04.017 ‫و تا مدتی طولانی دیگه نمی‌دیدمش ‫ که بیاد توی بازی. 01:13:09.057 --> 01:13:12.697 ‫و یه حس آزاردهنده‌ای می‌گفت ‫ که یه مشکلی هست. 01:13:16.937 --> 01:13:20.336 ‫می‌گفت که رفته بود مسافرت. 01:13:20.337 --> 01:13:21.777 ‫و من هم با خودم فکر می‌کردم... 01:13:22.777 --> 01:13:24.777 ‫که یه چیزی رو بهم نمی‌گه. 01:13:27.217 --> 01:13:30.976 ‫یادمه یه بار ازش پرسیدم ‫ «نکنه رفتی زندانی چیزی؟» 01:13:30.977 --> 01:13:33.617 ‫و اون هم گفت «نه، رفته بودم مسافرت.» 01:13:34.577 --> 01:13:35.816 ‫و من هم پرسیدم... 01:13:35.817 --> 01:13:38.457 ‫«مسافرت رفته بودی بیمارستان؟» 01:13:43.057 --> 01:13:45.577 ‫تا پنج دقیقه بهم جواب نداد. 01:13:55.697 --> 01:13:59.217 ‫و بعد جواب داد که «ببخشید، رفتم دستشویی.» 01:14:00.697 --> 01:14:01.776 ‫و بعد بهش گفتم... 01:14:01.777 --> 01:14:04.576 ‫«مسافرت رفته بودی بیمارستان؟» 01:14:04.577 --> 01:14:06.416 ‫گفت «نه، نه، نه، نه، نرفتم بیمارستان...» 01:14:06.417 --> 01:14:09.976 ‫و گمونم بعدش ده بار گفت «نه.» 01:14:09.977 --> 01:14:12.537 ‫«نه، نه، نه، نه، نه، بیمارستان نه.» 01:14:14.457 --> 01:14:17.457 ‫ازش پرسیدم که ازم ناراحت شده؟ 01:14:18.817 --> 01:14:21.297 ‫فقط «شب بخیر» گفت. 01:14:36.257 --> 01:14:39.977 ‫فقط باید از اون شهر خارج می‌شدم، ‫ازش دور می‌شدم. 01:14:53.497 --> 01:14:55.457 ‫بازی‌ها پناهگاه منن. 01:14:56.577 --> 01:14:59.737 ‫اینجا جام امنه. ‫احساس ارزش و احترام دارم. 01:15:01.297 --> 01:15:03.137 ‫پناهگاهم تهدید شده؟ 01:15:04.577 --> 01:15:07.177 ‫دیگه نمی‌تونم اصلا بازی کنم؟ 01:15:23.057 --> 01:15:26.577 ‫گمونم سعی می‌کنم از چیزی فرار کنم که ‫ نمی‌شه ازش فرار کرد. 01:15:28.017 --> 01:15:29.017 ‫خودم. 01:16:01.177 --> 01:16:04.297 ‫و بعد بهم گفت «می‌خوام یه چیزی بهت بگم.» 01:16:06.897 --> 01:16:11.697 ‫«راستش من روی ویلچر می‌شینم. ‫فقط دو تا انگشتم رو می‌تونم تکون بدم.» 01:16:15.537 --> 01:16:19.737 ‫«بیماری دوشن دارم و نمی‌دونم ‫ که کی قراره بمیرم.» 01:16:35.657 --> 01:16:38.937 ‫و گفت که نمی‌خوام واسش دلسوزی کنم. 01:16:44.537 --> 01:16:47.216 ‫«تو تنها کسی هستی که خبر داره...» 01:16:47.217 --> 01:16:49.296 ‫«و تو تنها کسی هستی که باید ‫خبر داشته باشه...» 01:16:49.297 --> 01:16:52.577 ‫«چون نمی‌خوام کسی بفهمه که من مریضم.» 01:17:00.137 --> 01:17:03.337 ‫بهش گفتم «از چی می‌ترسی؟» 01:17:11.497 --> 01:17:14.777 ‫گفت که «می‌ترسه بی‌اهمیت باشه.» 01:17:16.057 --> 01:17:18.096 ‫«باید حواست باشه...» 01:17:18.097 --> 01:17:21.017 ‫«من اینجا توی خونه‌ام...» 01:17:21.537 --> 01:17:24.017 ‫«با بیماری دوشن نشستم.» 01:17:25.497 --> 01:17:28.337 ‫«واقعا از مرگ می‌ترسم. نمی‌تونم...» 01:17:32.937 --> 01:17:36.457 ‫«نمی‌تونم بدون این که واسه کسی مهم ‫باشم همین‌طوری بمیرم.» 01:17:41.097 --> 01:17:42.296 ‫بهش گفتم... 01:17:42.297 --> 01:17:45.856 ‫«به نظرم روی زندگی کلی‌ها ‫ تاثیر بزرگی گذاشتی...» 01:17:45.857 --> 01:17:47.377 ‫و اون قبول نکرد. 01:17:51.817 --> 01:17:55.817 ‫و من گفتم «توی زندگی من و ‫میکل که مهم بودی.» 01:18:03.897 --> 01:18:07.216 ‫به نظرم اگه بخاطر اون نبود... 01:18:07.217 --> 01:18:08.737 ‫زندگیم انقدر خوب نبود. 01:18:10.097 --> 01:18:11.616 ‫اگه اون نبود... 01:18:11.617 --> 01:18:15.297 ‫رابطه‌ام با مامانم انقدر قوی نبود... 01:18:15.897 --> 01:18:20.576 ‫یا امروز نقاشی نمی‌کردم ‫و مدرسه هم نمی‌رفتم. 01:18:20.577 --> 01:18:26.497 ‫گمونم صرفا فقط توی اتاقم نشسته بودم... 01:18:27.017 --> 01:18:31.617 ‫و از خودم متنفر بودم چون نمی‌فهمیدم... 01:18:32.137 --> 01:18:35.137 ‫که چرا با بقیه و همه‌چیز متفاوتم. 01:18:38.017 --> 01:18:39.017 ‫آره دیگه. 01:18:41.137 --> 01:18:44.137 ‫گفتنش از چیزی که فکر می‌کردم سخت‌تر بود. 01:18:47.497 --> 01:18:51.497 ‫بهش گفتم که چقدر واسمون مهمه. هم... 01:19:02.057 --> 01:19:03.576 ‫و بعد اون گفت... 01:19:03.577 --> 01:19:06.137 ‫«باعث شد خیلی حس خوبی داشته باشم.» 01:19:06.657 --> 01:19:08.217 ‫«بابتش ممنونم.» 01:19:10.377 --> 01:19:13.697 ‫و بعد گفتم «خب معلومه که واسه‌ی ‫همه‌ی ما مهمی.» 01:19:16.417 --> 01:19:21.177 ‫و بعد یه فهرست از اسم‌هایی درست ‫کردم که بهشون کمک کرده بود. 01:19:22.257 --> 01:19:24.536 ‫و اون هم جواب داد... 01:19:24.537 --> 01:19:27.217 ‫«خیلی احساساتی شدم.» 01:19:28.577 --> 01:19:32.656 ‫و من هم گفتم ‫ «باید هم هر از گاهی احساسی بشی...» 01:19:32.657 --> 01:19:35.137 ‫«اون وقت می‌فهمی که واسه مردم مهم بودی.» 01:19:40.897 --> 01:19:44.737 ‫«و واقعا کاش به بقیه هم می‌گفتی.» 01:20:21.657 --> 01:20:23.137 ‫هنوز بهش فکر می‌کنم. 01:20:36.177 --> 01:20:38.337 ‫قضیه اولین کسی که بهش علاقه‌مند ‫می‌شی خیلی عجیبه. 01:20:50.017 --> 01:20:53.777 ‫این وبلاگ درمورد زندگی من به عنوان ‫یه مرد جوان و معلول در نروژه. 01:20:58.377 --> 01:21:02.457 ‫من با بیماری‌ای عضلانی به اسم ‫ دیستروفی عضلانی دوشن به دنیا اومدم. 01:21:04.777 --> 01:21:08.217 ‫باعث می‌شه به آرامی عضلاتم از بین برن ‫ و در نهایت ضعیف بشم... 01:21:09.617 --> 01:21:12.457 ‫یه زمانی می‌تونستم راه برم. ‫ولی الان به ویلچر نیاز دارم. 01:21:13.857 --> 01:21:14.857 ‫بیا. 01:21:15.297 --> 01:21:17.057 ‫خداروشکر اون دوران گذشت. 01:21:22.417 --> 01:21:25.897 ‫خوشحالم که داستانم و تفکرات زندگیم ‫ رو با شما به اشتراک می‌ذارم. 01:21:47.017 --> 01:21:49.817 ‫و... بیشتر از خوندنش شوکه شده بودم. 01:21:52.657 --> 01:21:56.617 ‫عضلاتش به آرومی دارن نابود می‌شن ‫ و یعنی در آخر می‌میره. 01:22:06.817 --> 01:22:09.416 ‫در مورد اون یه چیز هیجان‌انگیزی وجود ‫ داشت... 01:22:09.417 --> 01:22:12.376 ‫طنزش، رفتارش... 01:22:12.377 --> 01:22:14.057 ‫طوری که خودش رو بروز می‌داد. 01:22:18.337 --> 01:22:20.817 ‫یادمه که فکر می‌کردم... 01:22:21.897 --> 01:22:23.617 ‫«کاش معلول نبودم.» 01:22:25.497 --> 01:22:29.496 ‫خوب درک می‌کنم که آدم نخواد ‫متفاوت قضاوت بشه... 01:22:29.497 --> 01:22:32.496 ‫چون مردم وقتی بفهمن رفتارشون باهات ‫ متفاوت می‌شه... 01:22:32.497 --> 01:22:35.257 ‫و این‌که ترس واقعا منطقی‌ایه. 01:22:45.817 --> 01:22:50.896 ‫ولی در عین سال من در طول این سال‌ها ‫ خیلی از مشکلات خودم رو بهش گفتم... 01:22:50.897 --> 01:22:55.056 ‫ولی اون هیچ‌وقت به من اعتماد نکرد و ‫ این یکم... 01:22:55.057 --> 01:22:56.256 ‫یکم اشتباهه. 01:22:56.257 --> 01:23:01.417 ‫عجیبه که اون اعتماد متقابل نباشه. 01:23:33.017 --> 01:23:34.336 ‫و با خودم فکر می‌کردم که... 01:23:34.337 --> 01:23:36.737 ‫«خب، نمی‌دونم چه پاسخی باید بدم.» 01:23:48.297 --> 01:23:53.097 ‫و این‌که «تو همچنان خودتی ‫ و واسه من فرقی نکردی.» 01:24:24.897 --> 01:24:28.616 ‫خب به جز اون بخش واقعا چیزی واسم ‫عوض نشده بود، چون... 01:24:28.617 --> 01:24:32.577 ‫خب واقعا به شرایط طبیعی برگشتیم. 01:25:34.977 --> 01:25:38.857 ‫اول ماتس یه نامه عذرخواهی بابت ‫ناراحت کردن بقیه توی انجمن نوشت. 01:25:39.977 --> 01:25:43.817 ‫من مرد احساسی‌ای هستم و اغلب ‫احساساتم رو دنبال می‌کنم. 01:25:46.617 --> 01:25:47.777 ‫ببخشید. 01:25:56.177 --> 01:26:00.137 ‫بعدا تصمیم گرفت وبلاگی که داره ‫ می‌نویسه رو به اشتراک بذاره. 01:26:07.497 --> 01:26:11.137 ‫و حین خوندنش یکی از چیزهایی که ‫خیلی ناراحتم کرد... 01:26:11.937 --> 01:26:15.857 ‫این بود که نمی‌تونستم اون‌جوری که ‫ حین مشکلات کنارمون بود، کنارش باشم. 01:26:22.537 --> 01:26:27.257 ‫با محبت و احترام باهاش برخورد می‌شد. 01:26:31.577 --> 01:26:36.056 ‫و این به نظرم حمایت... 01:26:36.057 --> 01:26:42.017 ‫و امنیت لازم برای به اشتراک گذاشتن ‫ بیشتر رو بهش داد. 01:26:49.017 --> 01:26:51.456 ‫مرد جوانی در دهه سوم زندگیش... 01:26:51.457 --> 01:26:53.816 ‫با دفتر مرکزی اسلو تماس گرفته. 01:26:53.817 --> 01:26:57.576 ‫قبول کرد که توی یه ویدئوی آموزنده... 01:26:57.577 --> 01:26:59.697 ‫در مورد تجهیزات مخصوص شرکت کنه. 01:27:01.297 --> 01:27:03.976 ‫فیلمش در کل نروژ پخش شد... 01:27:03.977 --> 01:27:06.416 ‫و نشون داد که تجهیزات مخصوص... 01:27:06.417 --> 01:27:09.136 ‫چقدر می‌تونه به مردم ‫در شرایط مشابه به مردم کمک کنه... 01:27:09.137 --> 01:27:10.897 ‫که بتونن با کامپیوتر کار کنن. 01:27:12.977 --> 01:27:17.057 ‫کل مستند به دور از چشم والدینش ساخته شد... 01:27:17.657 --> 01:27:20.456 ‫و این واقعا مناس اونه. 01:27:20.457 --> 01:27:23.776 ‫وقتی که قصدش رو داره، ‫وقتی تصمیمش رو گرفته. 01:27:23.777 --> 01:27:27.096 ‫«بیا درگیر چیزهای بی‌اهمیت مثل...» 01:27:27.097 --> 01:27:29.416 ‫«فهمیدن والدین در این مورد نشیم.» 01:27:29.417 --> 01:27:31.977 ‫«خیلی بهتره که صرفا انجامش بدیم.» 01:28:34.897 --> 01:28:37.497 ‫ایمیل‌هاشون رو به پست وبلاگ می‌فرستادن. 01:28:38.577 --> 01:28:41.497 ‫واقعا نمی‌تونستم بروز بدم... 01:28:42.657 --> 01:28:43.657 ‫چطور... 01:28:44.497 --> 01:28:49.656 ‫می‌دونید، که چطور بهشون این همه ‫سال پسرشون واسم چیکار کرده... 01:28:49.657 --> 01:28:52.696 ‫واسه همین خیلی نامه کاملی ننوشتم. 01:28:52.697 --> 01:28:55.577 ‫گمونم فقط دو تا پاراگراف واسشون نوشتم. 01:28:56.097 --> 01:28:57.097 ‫هم... 01:28:57.817 --> 01:29:00.896 ‫که صرفا بهشون بگم... 01:29:00.897 --> 01:29:03.576 ‫که پسرتون آدم فوق‌العاده‌ای بود. 01:29:03.577 --> 01:29:07.497 ‫و واقعا خوشحالم که می‌شناختمش و... 01:29:09.457 --> 01:29:14.617 ‫واقعا واقعا بد شد که از دنیا رفته. 01:29:21.857 --> 01:29:24.137 ‫رابرت، ترود و میای عزیز... 01:29:25.177 --> 01:29:28.817 ‫ماتس واقعا برای من یه دوست واقعی بود. 01:29:41.337 --> 01:29:43.616 ‫بدون در نظر گرفتن سختی‌هاش... 01:29:43.617 --> 01:29:47.417 ‫همچنان همیشه در کنار ما بود. 01:29:51.297 --> 01:29:57.177 ‫واسه ماتس فقط مهم بود که ‫ به زندگی ما لذت بیاره. 01:30:00.057 --> 01:30:06.256 ‫و چیزهایی که ازش یاد گرفتم ‫ دیدم به دنیا رو عوض کرده. 01:30:06.257 --> 01:30:12.096 ‫و امیدوارم هرجایی که هست بدونه... 01:30:12.097 --> 01:30:15.496 ‫که به یادش هستیم و برامون عزیزه. 01:30:15.497 --> 01:30:16.497 ‫هم... 01:30:26.097 --> 01:30:29.776 ‫[ماتس استین، دلتنگشیم و فراموشش نکردیم] 01:30:29.777 --> 01:30:33.177 ‫وقتی داشتیم به سنگ قبرش فکر می‌کردیم... 01:30:34.297 --> 01:30:36.616 ‫که روش چی بنویسیم... 01:30:36.617 --> 01:30:43.657 ‫تصمیم گرفتیم که یه سنگ قشنگ و ‫ سرشار از زندگی باشه. 01:30:44.937 --> 01:30:47.777 ‫که نوشته باشه «ماتس استین» 01:30:54.737 --> 01:30:57.097 ‫ترود، رابرت و میای عزیز... 01:30:59.777 --> 01:31:02.856 ‫نمی‌دونم این خواسته‌ی زیادیه یا نه... 01:31:02.857 --> 01:31:04.896 ‫ولی واسم سوال بود که مراسم ‫خاکسپاری کی هستش... 01:31:04.897 --> 01:31:09.697 ‫و آیا اشکالی داره که پنج تا از دوستان ‫ ماتس توش شرکت کنن؟ 01:31:11.697 --> 01:31:16.056 ‫از نروژ دانمارک، فنلاند، انگلیس و هلند ‫ میاییم. 01:31:16.057 --> 01:31:19.177 ‫همچنین دوست داریم علامت انجمنمون ‫ رو باهامون بیاریم. 01:31:24.577 --> 01:31:31.657 ‫[کلیسای گروولند غربی، اسلو ‫فیلم خصوصی برای خانواده] 01:31:33.417 --> 01:31:37.656 ‫[فرزند و برادر عزیزمان، ‫ ممنون که پیشمون بودی] 01:31:37.657 --> 01:31:40.217 ‫[تا ابد در قلبمان هستی] 01:32:10.657 --> 01:32:13.457 ‫دوست دارم یه چیزی رو باهات به ‫اشتراک بذارم ماتس. 01:32:14.177 --> 01:32:19.376 ‫بزرگ‌ترین دردی که من و مادرت در ‫زندگی تحمل کردیم... 01:32:19.377 --> 01:32:25.136 ‫این بود که تو بخاطر بیماری‌ای که ‫همراهش به دنیا اومدی... 01:32:25.137 --> 01:32:28.897 ‫نمی‌تونی عاشق شدن رو تجربه کنی. 01:32:30.137 --> 01:32:32.257 ‫نمی‌تونی دوستی رو تجربه کنی. 01:32:33.257 --> 01:32:37.056 ‫نمی‌تونی روابط اجتماعی رو تجربه کنی... 01:32:37.057 --> 01:32:39.737 ‫و با بقیه فعالیت‌های مشترکی داشته باشی. 01:32:41.617 --> 01:32:46.096 ‫نمی‌تونی کمک به جامعه رو تجربه کنی و... 01:32:46.097 --> 01:32:49.617 ‫و نقش مهمی در زندگی بقیه داشته باشی. 01:32:50.617 --> 01:32:53.336 ‫بزرگ‌ترین غم ما... 01:32:53.337 --> 01:32:55.617 ‫همین بود. 01:32:58.417 --> 01:33:02.416 ‫ثابت کردی اشتباه می‌کنیم. ‫ثابت کردی خیلی اشتباه می‌کنیم. 01:33:02.417 --> 01:33:05.697 ‫و همچنین ثابت کردی خیلی مهمی. 01:33:06.697 --> 01:33:13.216 ‫ولی فقط از هفته گذشته ما تونستیم... 01:33:13.217 --> 01:33:16.617 ‫تاثیر جامعه دیجیتال رو در زندگیش بفهمیم. 01:33:17.937 --> 01:33:24.136 ‫من هفته پیش محاسبه کردم ‫ که در ده سال گذشته... 01:33:24.137 --> 01:33:29.136 ‫مابین 15 تا 20 هزار ساعت از عمرت رو... 01:33:29.137 --> 01:33:31.257 ‫در این جامعه دیجیتالی سپری کردی. 01:33:33.897 --> 01:33:37.017 ‫ماتس عاشق بوده. 01:33:39.017 --> 01:33:43.697 ‫حتی یه بار به ماتس تهمت زن‌باز بودن زدن. 01:33:45.257 --> 01:33:48.297 ‫که باید اعتراف کنم به عنوان پدرش به ‫ این افتخار می‌کنم. 01:33:52.297 --> 01:33:57.376 ‫در طول هشت سال ماتس در دنیای نقش‌آفرینی... 01:33:57.377 --> 01:34:03.857 ‫یه شخصیت بزرگ و عضو مشترکی از جامعه‌ای ‫ فوق‌العاده به نام استارلایت بوده... 01:34:05.137 --> 01:34:08.497 ‫که در اون تونسته عشق... 01:34:09.297 --> 01:34:10.337 ‫دوستی... 01:34:10.857 --> 01:34:16.337 ‫و احساس ایجاد تغییر در زندگی ‫ دیگران رو درک کنه. 01:34:26.377 --> 01:34:30.497 ‫من با ماتس در جایی آشنا شدم که در ‫بدنش محدودیتی وجود نداشت... 01:34:31.657 --> 01:34:34.696 ‫جایی که مشکلات زندگی روزانه... 01:34:34.697 --> 01:34:36.416 ‫و چالش‌هایی که باهاش روبرو بودی ‫اهمیتی نداشت. 01:34:36.417 --> 01:34:40.617 ‫جایی که می‌تونست انتخاب کنه که کی باشه. 01:34:41.697 --> 01:34:45.456 ‫و سال‌ها پیش ماتس تصمیم گرفت که ‫ به ما بپیونده... 01:34:45.457 --> 01:34:49.057 ‫و به همراه ما در استارلایت ‫ دوستی‌هایی تشکیل بده. 01:34:49.817 --> 01:34:52.817 ‫همون برخوردهای تصادفی تبدیل به دوستی شد... 01:34:53.817 --> 01:34:57.377 ‫و در نهایت باعث این شد که پنج نفر ‫ از ما امروز اینجا باشیم. 01:34:58.657 --> 01:35:00.497 ‫ماتس تاثیر خیلی خیلی بزرگی داشت. 01:35:04.097 --> 01:35:05.816 ‫و به بقیه هم کمک می‌کرد. 01:35:05.817 --> 01:35:07.976 ‫و این چیزیه که در مورد تمام ‫داستان‌هایی که... 01:35:07.977 --> 01:35:10.697 ‫در مورد ماتس هست مشترکه. 01:35:11.297 --> 01:35:12.977 ‫که اون از خودگذشته و مهربان بود. 01:35:13.977 --> 01:35:18.857 ‫که اون به بقیه اهمیت می‌داد و براش ‫ عزیز بودن و در زندگیش جای داشتن. 01:35:20.897 --> 01:35:26.017 ‫اولویت ماتس این بود که در زندگی بقیه ‫ لذت ایجاد کنه. 01:35:27.297 --> 01:35:31.857 ‫با وجود محدودیت‌هاش قدرتش رو ‫داشت که در کنار ما باشه. 01:35:32.897 --> 01:35:35.057 ‫و آخرین حرفی که.. 01:35:36.897 --> 01:35:38.576 ‫از طریق خانواده‌اش به ما زد این بود که... 01:35:38.577 --> 01:35:42.296 ‫«بهشون بگید دوستشون دارم ‫و زندگیم رو متحول کردن.» 01:35:42.297 --> 01:35:43.897 ‫«از طرفم باهاشون خداحافظی کنید.» 01:35:46.137 --> 01:35:49.737 ‫و متس... ‫ممنون که زندگیمون رو متحول کردی. 01:35:49.761 --> 01:36:09.761 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 01:36:09.785 --> 01:36:29.785 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::. 01:37:28.057 --> 01:37:35.977 ‫[بعد از خاکسپاری دوستان ماتس ‫ برای گرامی‌داشتش گرد هم آمدند] 01:37:40.817 --> 01:37:48.817 ‫[و این تبدیل به رسمی سالانه شد] 01:38:35.377 --> 01:38:42.377 ‫[ماتس «ایبلین» استین، ‫دلتنگشیم و فراموشش نکردیم]