WEBVTT 00:00:00.100 --> 00:00:09.000 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:00:09.000 --> 00:00:15.010 سیاهی و سبزی، توی چهارراه با یه کلید. 00:00:15.510 --> 00:00:18.560 غرشِ شیرها 00:00:25.310 --> 00:00:27.150 line:20% من بچه‌ی سوسولی بودم. 00:00:27.690 --> 00:00:31.820 حساس بودم، زود گریه‌ام می‌گرفت، و از دعوا و بزن‌بزن می‌ترسیدم. 00:00:31.820 --> 00:00:34.700 مادرم همیشه یه چیزی بهم می‌گفت، نمی‌دونم یادت هست یا نه، 00:00:34.700 --> 00:00:36.450 اما بیشتر از یه بار اینو بهم گفتی. 00:00:36.450 --> 00:00:40.280 گفتی: «پسرم، گاهی وقت‌ها مجبوری مثل یه شیر باشی... 00:00:40.290 --> 00:00:43.160 تا بتونی همون بره‌ای باشی که واقعاً هستی.» 00:00:44.250 --> 00:00:46.670 منم حالا عین یه شیر از این گنده‌گوزی‌ها می‌کنم! 00:00:48.250 --> 00:00:49.920 بیا جلو پادشاه، صفا کن پنجه بکش، شمشیرِ شیر 00:00:49.920 --> 00:00:52.760 جنگ رو بیار دم درِ خونه‌شون تا دیگه ریخت‌شون رو نبینیم 00:00:52.760 --> 00:00:55.970 بکش یا کشته شو، این یه مهارته توی این کار اوستا شدیم 00:00:55.970 --> 00:00:58.970 line:20% نابود کن و به فاک بده مثل یه بلای طبیعی 00:01:02.100 --> 00:01:02.100 شکی نیست که اون جونور رو رام کردیم همونی که بهت هشدار داده بودم 00:01:02.100 --> 00:01:05.060 بارونِ خون و رعد و برق اگه خشکسالی بشه، غرش می‌کنیم 00:01:05.060 --> 00:01:07.600 شیرهای «ماپوگو» کفِ بتن‌های شهر 00:01:07.600 --> 00:01:10.690 کاکا سیاه ها از سایه‌مون هم فرار می‌کنن چون همه‌مون آتیش می‌باریم 00:01:10.690 --> 00:01:13.650 قلب شیری داریم واسه همینه «بابل» به نفس‌نفس افتاده 00:01:13.650 --> 00:01:16.570 قبیله‌ی ما هر جا قدم بذاره آمار اونجا رو می‌بنده 00:01:16.570 --> 00:01:19.990 ظاهر «ماپوگو» گول‌زننده‌ست اما هدف من بی‌نقصه 00:01:19.990 --> 00:01:22.830 توی صورتت لبخند می‌زنم بعد برمی‌گردم و تشریحت می‌کنم 00:01:22.830 --> 00:01:24.500 از روی ترس و بی‌احترامی 00:01:24.500 --> 00:01:27.410 فازِ دود متفاوته وقتی مانیتورت سیگار باشه 00:01:27.420 --> 00:01:30.130 بیگ‌بِن، ملکه الیزابت اعتبارت رو ببر بالا 00:01:30.130 --> 00:01:32.040 line:20% من واسه حقِ اونایی که خوردی، اومدم بالا 00:01:32.050 --> 00:01:35.010 line:20% واسه اونا که در قالب مار تکثیر شدن منتظرشون بمون 00:01:35.010 --> 00:01:37.300 line:20% ما تهِ جهنمیم پسر، نفس بکش 00:01:37.300 --> 00:01:39.550 خیانت تنها چیزیه که بهش باور دارم قانون جنگل اینجوریه 00:01:39.550 --> 00:01:41.970 واسه اینکه زنده بمونی باید بقیه رو سلاخی کنی 00:01:41.970 --> 00:01:45.600 بدرّون، تاندون و کلیه و جیگر همه‌شون رو انتخاب کن 00:01:45.600 --> 00:01:48.770 اون زنجیرهای یاقوت‌تون مال خودتون من از جواهراتِ خزوخیل شما خوشم نمیاد 00:01:48.770 --> 00:01:51.650 دور گردنم پیچیده شده سفت فشار بده، من با خون زندگی می‌کنم 00:01:51.650 --> 00:01:54.610 توی این لجن‌زار فریادِ نور بزن من دیدم صاعقه چطوری همه‌چی رو می‌سوزونه 00:01:54.610 --> 00:01:57.900 طوفان فکری راه افتاد، بدجور سنگین شد دیدِ من هیچ‌وقت ابری نمی‌شه 00:01:57.900 --> 00:02:00.450 استایل همیشه ردیفه، کاکا سیاه چطوری... 00:02:00.950 --> 00:02:03.740 دمتون گرم، ممنون. 00:02:11.960 --> 00:02:13.340 خیلی چاکریم. 00:02:14.420 --> 00:02:16.420 بفرمایید، همه بشینید. 00:02:17.340 --> 00:02:18.380 راحت باشید. 00:02:35.440 --> 00:02:37.150 خیلی حرف‌ها داریم که بزنیم. 00:02:41.610 --> 00:02:45.910 باید بهتون بگم، باید بگم که اصلاً این برنامه چطوری جور شد. 00:02:47.660 --> 00:02:49.460 شماها که می‌دونید من «اوهایو» زندگی می‌کنم. 00:02:53.540 --> 00:02:58.090 توی ژانویه، وقتی این مرتیکه، ترامپ و ایلان... 00:03:01.630 --> 00:03:06.470 این بساط «دوج» رو راه انداختن و همه‌ی شغل‌های دولتی رو تخته کردن، 00:03:07.640 --> 00:03:12.310 بازار مسکن توی شهرِ من توی همون سه ماه اول ۲۰ درصد رید! 00:03:12.310 --> 00:03:16.070 نمی‌خوام مثل یه سفیدپوستِ اتوکشیده حرف بزنم... 00:03:21.240 --> 00:03:23.160 ولی پسر، خدایی بدجوری تر زدن، نه؟ 00:03:25.450 --> 00:03:31.160 بعدش وقتی این جونور گارد ملی رو ریخت توی شهرِ من، 00:03:31.830 --> 00:03:34.080 و اداره پلیس رو از چنگ شهردار درآورد، 00:03:34.580 --> 00:03:37.000 ما سیاه‌هایِ واشینگتن، اهل این ادا و اطوارها نیستیم 00:03:41.630 --> 00:03:46.350 اما بعدش فرماندار من در اوهایو گارد ملی‌مون رو فرستاد... 00:03:47.180 --> 00:03:48.970 تا شهر مادری من رو کنترل کنن. 00:03:49.720 --> 00:03:52.350 منم زنگ زدم به اکیپم و گفتم: دارم میام سراغتون 00:04:03.070 --> 00:04:06.820 چون این مرتیکه‌ها دارن تلاش می‌کنن سیاه‌ها رو از "شهر شکلاتی" بیرون کنن.» (شهرشکلاتی لقب واشنگتن به خاطر جمعیت زیاد سیاه پوستان) 00:04:10.950 --> 00:04:14.210 گفتم: «باید برگردم خونه تا وقتی که هنوز همون شهریه که یادمه.» 00:04:14.960 --> 00:04:17.580 بعدش رفتم توی اینستاگرام و دیدم واشنگتن از اعتراضات منفجر شده. 00:04:17.590 --> 00:04:19.920 یه مشت سفیدپوست اونجا بودن که می‌گفتن: «توی خیابونای ما نه!» 00:04:19.920 --> 00:04:21.380 گفتم: «اوه نه، دیگه خیلی دیر شده.» 00:04:24.050 --> 00:04:27.640 این سفیدا دیگه اونجا چمبره زدن. «توی خیابونای لعنتی ما غلط می‌کنی بیای.» 00:04:33.350 --> 00:04:36.100 این یارو، ترامپ، جوری حرف می‌زد انگار خودش پا می‌شه می‌ره رستوران شام می‌خوره. 00:04:38.770 --> 00:04:39.900 اصلاً این خبرا نیست. 00:04:40.820 --> 00:04:43.280 آره، و باید حقیقت رو بهتون بگم. 00:04:43.280 --> 00:04:45.780 این فقط توی این شهر اتفاق نمی‌افته. 00:04:46.360 --> 00:04:49.950 توی کالیفرنیا داره می‌افته، توی اورگان، 00:04:50.660 --> 00:04:54.330 توی ایلینوی و توی ممفیس هم همین بساطه. 00:04:54.330 --> 00:04:57.460 و... بچه‌شرّهایِ ممفیس، شاید واقعاً به این نظارت احتیاج داشته باشن 00:05:02.920 --> 00:05:05.470 باید منطقی باشید. نمی‌دونم تازگی‌ها ممفیس بودید یا نه، 00:05:05.470 --> 00:05:08.680 ولی اون کاکا سیاه ها همین الانش دوتا تانک از گارد ملی بلند کردن! 00:05:08.680 --> 00:05:10.010 پس دیگه خودتون تهش رو بخونید. 00:05:12.390 --> 00:05:13.770 خودتون می‌دونید جریان چیه، می‌فهمید. 00:05:16.890 --> 00:05:20.900 و من با عصبانیت و آماده‌ی دعوا اومدم اینجا، اما وقتی توی شهر چرخیدم، 00:05:20.900 --> 00:05:24.650 تمیز بود بچه‌ها. باید بهتون بگم، واقعاً تر و تمیز شده بود. 00:05:29.530 --> 00:05:31.950 خیلی بهتر از آخرین باری که اینجا بودم. 00:05:32.540 --> 00:05:35.460 امروز کلاً یه نفر رو دیدم که وسط خیابون داشت می‌رید. 00:05:36.620 --> 00:05:39.330 اما می‌دونید چی جالبه؟ کیسه داشت! اون کاکا سیاه خودش جمعش کرد! 00:05:48.590 --> 00:05:50.760 منتظر بودم یکی یه غلطی واسه کارتن‌خواب‌ها بکنه. 00:05:50.760 --> 00:05:52.260 می‌دونید چیِ واشنگتن به فاک رفته‌ست؟ 00:05:52.260 --> 00:05:55.680 ما پایتخت مملکتیم و هیچ‌کی به تخمش هم نیست که کارتن‌خواب‌ها چه مرگشونه. 00:05:55.680 --> 00:05:59.440 راستش رو بگم، فکر کنم فقط منم که به فکرشونم. 00:05:59.440 --> 00:06:02.610 حالا، شماها اینو نمی‌دونید، ولی بی‌سروصدا در دو سال اخیر، 00:06:02.610 --> 00:06:05.730 من داشتم مخفیانه با کارتن‌خواب‌های واشنگتن کار می‌کردم، 00:06:05.740 --> 00:06:09.990 و تا الان دو میلیون دلار خرج پروژه‌ی کارتن‌خواب‌هام کردم. 00:06:15.870 --> 00:06:17.040 نه، نه، نه، واسم دست نزنید. 00:06:17.040 --> 00:06:19.410 بهشون غذا یا یه همچین چیزایی ندادم. 00:06:19.420 --> 00:06:21.630 فقط به این کاکا سیاه ها رقص «ثریلر» یاد دادم! 00:06:23.250 --> 00:06:25.880 توی هالووین یه سورپرایز بزرگ دارید، خودتون می‌بینید. 00:06:39.980 --> 00:06:43.730 و ببخشید که زودتر نیومدم خونه، اما توی اوهایو خیلی سرم شلوغ بود. 00:06:43.730 --> 00:06:45.650 و خیلیا می‌پرسن: «اونجا داری چه غلطی می‌کنی؟» 00:06:45.650 --> 00:06:47.610 نمی‌دونم اینو می‌دونید یا نه، ولی این حقیقته. 00:06:47.610 --> 00:06:50.570 بذارید بگم چیکار می‌کردم. اون شهری که بیست و پنج سال اخیر توش زندگی می‌کردم رو... 00:06:50.570 --> 00:06:52.200 در طول این ۲۵ سال... 00:06:53.120 --> 00:06:54.450 بیشترش رو خریدم! 00:06:58.200 --> 00:06:59.410 اونجا رو دوست دارم. 00:07:01.420 --> 00:07:03.880 اوهایو عاشق ترامپه، اما این شهری که توش زندگی می‌کنم... 00:07:03.880 --> 00:07:07.920 مثل یه جزیره‌ی فسقلیِ «برنی سندرز» توی دریای ترامپه. 00:07:10.510 --> 00:07:12.880 اونجا همه‌ی سفیدا فقیرن، اما از این... 00:07:12.890 --> 00:07:15.300 هیپی‌های سفیدِ کثیفن، و من ازشون خوشم میاد. 00:07:17.640 --> 00:07:18.810 از این مدل سفیدپوست‌ها خوشم میاد. 00:18:20.180 --> 00:07:21.440 اونا هم از من خوششون میاد. 00:07:22.270 --> 00:07:25.110 اما می‌دونید در مورد سفیدپوست‌های لیبرال چی فهمیدم؟ 00:07:25.110 --> 00:07:27.400 سفیدپوست‌های لیبرال اجازه می‌دن سیاه‌ها هر غلطی دلشون خواست بکنن 00:07:27.400 --> 00:07:30.320 تا وقتی که بری و بیشترِ شهرشون رو بخری. 00:07:33.240 --> 00:07:34.700 اوه، اونجا دیگه قیافه‌شون می‌ره تو هم. 00:07:36.080 --> 00:07:38.580 اون سفیدا بدجور مشکوک شدن، ولی می‌دونید چیه؟ 00:07:39.540 --> 00:07:40.620 بهشون حق می‌دم. 00:07:41.710 --> 00:07:45.250 چون... نه جدی، چون ببینید، اگه من سفید بودم 00:07:45.250 --> 00:07:48.250 و مردم این شهر سیاه بودن، می‌دونید چی می‌گفتن؟ می‌گفتن دارم شهر رو «نوسازی اعیانی» می‌کنم. 00:07:48.250 --> 00:07:50.920 می‌گفتن دارم با پولداربازی محله رو از چنگشون درمیارم. 00:07:53.840 --> 00:07:56.220 اما اصلاً واژه‌ای واسه کاری که من دارم با این مردم می‌کنم وجود نداره. 00:08:00.430 --> 00:08:03.980 من مالک همه‌چیزم کاکا سیاه، همه‌چیز! 00:08:09.570 --> 00:08:11.740 وقتی جوون بودم از سفیدپوست‌ها عصبانی بودم 00:08:11.740 --> 00:08:13.950 چون فکر می‌کردم بی‌انصافن. 00:08:13.950 --> 00:08:17.370 اما حالا که این همه ملک و املاک دارم، درکشون می‌کنم. فاز می‌ده! 00:08:18.740 --> 00:08:21.950 خیلی حال می‌ده بری جلو یه سفیدپوست و بگی: «اجازه داری اینجا باشی؟» 00:08:25.540 --> 00:08:28.420 «الانه که زنگ بزنم پلیس.» خیلی کیف می‌ده! 00:08:33.880 --> 00:08:36.550 من اون‌قدر زمین و خونه توی این شهر دارم، و این عین حقیقته، 00:08:36.550 --> 00:08:39.930 که این سفیدپوست‌ها فکر می‌کنن من مسئول رفاه و زندگی‌شون هستم! 00:08:39.930 --> 00:08:42.810 خیلی مسخره‌ است. کاکا سیاه، من که مددکار اجتماعی نیستم. 00:08:42.810 --> 00:08:44.060 من یه سرمایه‌دارم! 00:08:45.810 --> 00:08:47.900 دارم واسه خودم تو خیابون راه می‌رم و سرم تو لاکِ خودمه، 00:08:47.900 --> 00:08:50.480 میان پیشم و دغدغه‌هاشون رو می‌گن: «دیو!» 00:08:51.570 --> 00:08:54.610 «تبریک می‌گیم که کل شهرِ لعنتی رو خریدی.» 00:08:56.070 --> 00:08:59.780 «اما باید به فکرِ ساختنِ چندتا خونه‌ی ارزون‌قیمت هم تو این حوالی باشی.» 00:09:01.740 --> 00:09:05.580 منم می‌گم: «خب، راستش قهرمان، من که از پسِ هزینه‌ی خونه‌ی خودم برمیام.» 00:09:07.630 --> 00:09:10.250 «این یه مشکلیه که تو باید نگرانش باشی.» 00:09:10.800 --> 00:09:13.710 «چون اگه بخوام بهش فکر کنم، پولِ خریدنِ خونه‌ی تو رو هم دارم!» 00:09:14.260 --> 00:09:15.920 «پس اگه قصد فروش داری، بیا پیشِ خودم.» 00:09:15.930 --> 00:09:17.680 «دارم کل شهر رو جمع می‌کنم.» 00:09:17.680 --> 00:09:22.060 «دارم کل این شهر لعنتی رو جمع می‌کنم.» 00:09:28.400 --> 00:09:31.110 می‌دونید، نمی‌دونم این سفیدهای فقیر پول از کجا آوردن. 00:09:32.070 --> 00:09:33.280 اما همین چند وقت پیش، 00:09:33.280 --> 00:09:36.650 این پدرسوخته‌ها یهویی یه ایستگاه آتش‌نشانی جدیدِ نو‌ساز علم کردن. 00:09:36.650 --> 00:09:40.450 آخه از کدوم گوری این پول رو آوردن؟ پیش خودم گفتم: «این دیگه چه کوفتیه؟» 00:09:40.450 --> 00:09:43.540 بعد می‌دونید چیکار کردن؟ اونا... این دیگه تهِ نژادپرستی بود. 00:09:43.540 --> 00:09:46.040 سعی کردن ایستگاه آتش‌نشانی قدیمی رو 00:09:46.040 --> 00:09:49.080 توی یه مزایده بفروشن، اونم وقتی که می‌دونستن من قراره خارج از شهر باشم. 00:09:51.170 --> 00:09:52.250 خیلی حرکتِ کثیفی بود. 00:09:53.750 --> 00:09:55.840 اما دیگه واسه این کارا خیلی دیره. 00:09:56.840 --> 00:09:59.010 من توی کل اون شهر آدم‌فروش و جاسوس دارم. 00:10:00.680 --> 00:10:02.010 کاکا سیاه ها لحظه‌شماری می‌کردن که بیان بهم بگن. 00:10:02.010 --> 00:10:05.180 می‌دویدن سمتم: «ارباب، ارباب، یه خبرایی دارم ارباب!» 00:10:05.180 --> 00:10:06.770 گفتم: «چه خبر شده؟» 00:10:08.060 --> 00:10:10.520 «چی داری می‌گی؟ یه ایستگاه آتش‌نشانی؟» 00:10:14.440 --> 00:10:16.570 کاکا سیاه، من اون ایستگاه آتش‌نشانی رو خریدم. 00:10:18.030 --> 00:10:20.990 اون پدرسوخته رو تبدیلش کردم به یه کلوب کمدی و موسیقی. 00:10:20.990 --> 00:10:24.200 اونجا می‌ترکونیم. گروه «کلیپس» اونجا بودن. همه اونجا دور هم می‌ترکونیم. 00:10:26.500 --> 00:10:29.790 هر آدم معروفی که دیدم، بهش گفتم بیاد توی اون کلوب اجرا کنه. 00:10:30.790 --> 00:10:33.130 «میک جگر» از گروه رولینگ استونز رو توی یه مهمونی دیدم. 00:10:33.130 --> 00:10:34.340 نشستم کنارش و گفتم: «هی، میک.» 00:10:34.340 --> 00:10:37.050 گفتم: «میک، باید بیای اوهایو و توی کلوب من اجرا کنی.» 00:10:37.050 --> 00:10:38.420 اونم پایه‌ی کار بود. 00:10:38.420 --> 00:10:40.630 گفت: «باشه، حله.» 00:10:40.640 --> 00:10:43.970 گفت: «خیله‌خب، من از اجرا توی کلوب خوشم میاد.» 00:10:45.930 --> 00:10:47.890 گفت: «اما از شهرت برام بگو.» 00:10:48.980 --> 00:10:51.190 گفتم: «خب، چی می‌خوای بدونی؟» 00:10:51.900 --> 00:10:54.060 اون کاکا سیاه یه نگاهی بهم انداخت... از اون نگاه‌های مخصوصِ «میک جگر». 00:10:54.070 --> 00:10:55.070 گفت... 00:10:56.030 --> 00:10:58.190 «اونجا دختر هم هست؟» 00:11:02.070 --> 00:11:03.450 منم... زل زدم تو چشماش و بهش دروغ گفتم. 00:11:03.450 --> 00:11:04.700 گفتم: «آره بابا!» 00:11:10.250 --> 00:11:11.460 فهمید یه جای کار می‌لنگه. گفت: 00:11:11.460 --> 00:11:13.790 «نه، نه، نه.» 00:11:14.420 --> 00:11:18.590 «اذیت نکن دیو. خودت که می‌دونی، از اون مدل دخترایی که من خوشم میاد.» 00:11:19.800 --> 00:11:21.510 گفتم: «میک، من... نمی‌دونم...» 00:11:21.510 --> 00:11:23.510 «نمی‌دونم تو از چه مدل دخترایی خوشت میاد.» بعد اون گفت: 00:11:23.510 --> 00:11:25.430 «خودت می‌دونی.» 00:11:26.220 --> 00:11:28.020 «آهنگ‌های منو که شنیدی.» 00:11:31.390 --> 00:11:33.900 «اونجا داف‌های سفید با پاهای کثیف پیدا می‌شه؟» 00:11:39.070 --> 00:11:42.110 گفتم: «میک، عاشقِ اونجا می‌شی!» 00:11:45.070 --> 00:11:47.870 «میک، این داف‌ها جوری‌ان که حتی استخر عمومی رو هم به لجن می‌کشن.» 00:11:50.330 --> 00:11:52.370 یه مشت هیپیِ کثیف؛ این چیزیه که من باهاش سروکار دارم. 00:11:56.920 --> 00:11:59.250 من اصلاً اهل مواد نیستم، خب؟ 00:11:59.260 --> 00:12:02.260 اما... توی بیزنسِ نمایش و سرگرمی‌ام، می‌فهمید چی می‌گم؟ 00:12:02.260 --> 00:12:04.880 پس توی هر جور مهمونی‌ای بودم. حالا... بذارید باهاتون صادق باشم، 00:12:04.890 --> 00:12:07.390 من گل می‌کشم، اما گل رو مواد حساب نمی‌کنم. 00:12:13.230 --> 00:12:14.890 ولی خب می‌دونید دنیای هنر چطوریه. 00:12:14.900 --> 00:12:17.150 مهمونی‌های کوکائین رفتم، مهمونی‌های ماری‌جوانا رفتم، 00:12:17.150 --> 00:12:19.320 توی همه‌ی مهمونی‌ها بودم، و دارم حقیقت رو بهتون می‌گم، 00:12:19.320 --> 00:12:20.440 چیزی که با چشم خودم دیدم: 00:12:22.070 --> 00:12:24.860 دافی که کوک می‌زنه خیلی خوشگل‌تر از دافیه که گل می‌کشه. 00:12:26.990 --> 00:12:28.370 من به این داف‌های گلی نگاه می‌کنم و می‌گم: 00:12:28.370 --> 00:12:30.290 «لعنتی، با همین لباسا کپیده بودی؟» 00:12:30.290 --> 00:12:32.250 «چه مرگته آخه؟» 00:12:32.250 --> 00:12:34.460 توی صورتشون اصلاً انرژی ندارن. 00:12:35.960 --> 00:12:39.300 همیشه‌ هم سوتین نمی‌بندن واسه همین سینه‌هاشون بدجور آویزونه. 00:12:42.090 --> 00:12:44.340 «دیکت رو از جلو صورتم بکش کنار، مرد.» 00:12:44.340 --> 00:12:46.220 دخترای گلی این‌جوری حرف می‌زنن. 00:12:46.220 --> 00:12:48.890 «قرار نیست برات ساک بزنم، مرد.» 00:12:50.140 --> 00:12:52.560 «دهنم مثل چوب خشک شده.» 00:12:55.770 --> 00:12:57.150 تا حالا با یه دخترِ گلی رابطه‌ی دهانی داشتید؟ 00:12:57.150 --> 00:12:58.440 حسِ کثیفی داره، نه؟ 00:13:01.110 --> 00:13:03.820 انگار یه گربه داره برات ساک می‌زنه. آخه چه وضعیه... 00:13:04.490 --> 00:13:06.780 چطوری می‌شه توی دهنت هیچ رطوبتی نباشه؟ 00:13:06.780 --> 00:13:09.240 دختر، برو دهنت رو تر کن و دوباره امتحان کن، خب؟ 00:13:09.240 --> 00:13:10.620 برو یه کم آب بخور. 00:13:11.990 --> 00:13:13.040 اه، حالم بد شد. 00:13:14.830 --> 00:13:15.870 چندش‌آوره. 00:13:24.800 --> 00:13:26.220 اخیراً توی اخبار... 00:13:28.180 --> 00:13:30.510 دوباره کلی بهم گیر دادن و اذیتم کردن... 00:13:33.020 --> 00:13:36.810 چون توی عربستان سعودی فستیوال کمدی اجرا کردم. 00:13:41.150 --> 00:13:44.940 این تشویق‌هایی که می‌شنوید، مالِ سیاه‌پوست‌هاست. 00:13:48.360 --> 00:13:51.740 سفیدهای آمریکا بدجور عصبانی‌ان. 00:13:52.870 --> 00:13:53.990 پسر، باید یه چیزی بهتون بگم، 00:13:53.990 --> 00:13:56.200 من تاحالا نشده بابت کاری احساس گناه نکنم. 00:13:56.210 --> 00:13:58.420 مثلاً، من هیچ‌وقت... حس نمی‌کنم... 00:13:59.960 --> 00:14:01.960 حس نمی‌کنم... اصلاً و ابداً احساس گناه نمی‌کنم. 00:14:04.260 --> 00:14:07.090 می‌دونید، و این «بیل مار»، کمدین مشهور، 00:14:07.090 --> 00:14:09.760 من بیل رو از وقتی ۱۸ یا ۱۹ سالم بود می‌شناسم، 00:14:09.760 --> 00:14:12.600 و تا حالا اینو علنی نگفتم، اما ریدم به اون مرتیکه. 00:14:15.140 --> 00:14:18.940 دیگه حالم از اون تفسیرهای از خود راضی و نژادپرستانه‌اش به هم می‌خوره. 00:14:21.610 --> 00:14:25.980 این پدرسوخته‌ها جوری رفتار می‌کنن که انگار چون من توی عربستان سعودی اجرا کردم، 00:14:25.990 --> 00:14:27.860 یه جورایی به اصولم خیانت کردم. 00:14:27.860 --> 00:14:30.660 - نکردی! - خب... نه، نه، می‌دونم که نکردم، می‌دونم. 00:14:30.660 --> 00:14:32.820 نه، نه، نه. 00:14:32.830 --> 00:14:35.290 نه، بذارید... بیاید همگی بذارید من حرفم رو بزنم. 00:14:37.790 --> 00:14:39.620 و مطمئنم... نه. 00:14:39.620 --> 00:14:41.500 خیله‌خب، حالا همگی آروم باشید. 00:14:43.040 --> 00:14:44.380 نه، مطمئنم که حق با منه. 00:14:45.050 --> 00:14:46.840 اول از همه، چی... اونا چی گفتن؟ 00:14:46.840 --> 00:14:49.590 گفتن... گفتن، «خب...» گفتن، «خب...» 00:14:49.590 --> 00:14:52.510 گفتن، «خب، عربستان سعودی یه خبرنگار رو کشت.» 00:14:52.510 --> 00:14:55.350 و روحِ «جمال خاشقجی» شاد. 00:14:55.350 --> 00:14:58.270 متأسفم که اون به اون شکلِ فجیع به قتل رسید. 00:14:58.270 --> 00:15:00.060 اما... 00:15:00.600 --> 00:15:02.730 و هیچ «امایی» هم در کار نیست، همین و تمام. 00:15:02.730 --> 00:15:04.270 و همچنین... 00:15:06.690 --> 00:15:07.940 منظورم اینه، ببین داداش، 00:15:08.940 --> 00:15:12.910 اسرائیل ۲۴۰ تا خبرنگار رو کشته... 00:15:12.910 --> 00:15:14.620 توی همین سه ماه اخیر! 00:15:14.620 --> 00:15:16.950 پس، من نمی‌دونستم شماها هنوزم دارید می‌شمارید! 00:15:21.540 --> 00:15:25.750 این کاکا سیاه ها منو مسخره کردن چون توی عربستان روی صحنه بودم. 00:15:25.750 --> 00:15:28.340 من بهشون نگفتم اینو توی روزنامه بنویسن، فقط روی صحنه گفتمش. 00:15:28.340 --> 00:15:32.430 گفتم: «حرف زدن توی عربستان سعودی برای من راحت‌تره 00:15:32.430 --> 00:15:34.180 تا... تا توی آمریکا.» 00:15:34.180 --> 00:15:36.510 و... و کاکا سیاه ها بهشون بر خورد. 00:15:39.930 --> 00:15:44.270 اوه، من پای این حرفم محکم وایسادم. یادتون نره همین اواخر چه بلایی سرم اومد. 00:15:44.270 --> 00:15:48.360 دو سال پیش، من داشتم همین‌جا توی ایالات متحده بخاطر شوخی با ترنس‌ها بایکوت (کنسل) می‌شدم. 00:15:48.360 --> 00:15:51.320 اما باید یه چیزی بهتون بگم. 00:15:52.950 --> 00:15:56.370 شوخی‌های ترنس‌ها توی عربستان سعودی خیلی هم خوب جواب داد! 00:16:02.710 --> 00:16:04.330 اون کاکا سیاه ها جوری حال می‌کردن که سیر نمی‌شدن. 00:16:04.330 --> 00:16:07.710 من دقیقاً روی فاز بودم، کاکا سیاه. با خودم گفتم: «تا حالا کجا بودید شما؟» 00:16:21.770 --> 00:16:25.600 توی همه‌ی مقاله‌ها نوشته بودن کمدین‌ها خودشون رو به یه دیکتاتور فروختن. 00:16:25.600 --> 00:16:28.520 اما... اما همه‌ی اون مقاله‌ها عکسِ من روشون بود. 00:16:28.520 --> 00:16:32.530 و می‌دونید چیه؟ حتی نمی‌تونم عصبانی بشم. چون اگه بخوام منصف باشم، 00:16:32.530 --> 00:16:35.160 من واقعاً از همه‌ی اون کمدین‌ها بیشتر پول گرفتم! 00:16:39.790 --> 00:16:41.330 من دیگه حتی توی نتفلیکس هم کار نمی‌کنم، کاکا سیاه. 00:16:41.330 --> 00:16:42.790 می‌دونید شغل جدیدم چیه؟ 00:16:42.790 --> 00:16:45.080 می‌شینم کنار تلفن و منتظر می‌مونم تا اون عرب‌ها بهم زنگ بزنن. 00:16:45.080 --> 00:16:47.960 «کمکی از دستم برمیاد؟ چی لازم دارید؟» 00:16:54.300 --> 00:16:56.010 من عاشقِ کار کردن توی خاورمیانه هستم. 00:16:56.590 --> 00:16:58.640 این دومین اجرایی بود که اونجا داشتم. 00:17:00.260 --> 00:17:03.020 سه ماه قبلش هم یه اجرا داشتم؛ توی ابوظبی بود. 00:17:03.020 --> 00:17:06.140 اون کاکا سیاه ها هم یه... یه... فستیوال کمدی داشتن. 00:17:06.150 --> 00:17:08.520 و بذارید یه چیزی بهتون بگم. شماها که خاورمیانه نرفتید. 00:17:08.520 --> 00:17:10.860 یه چیزای عجیبی در موردشون هست که ممکنه ندونید. 00:17:10.860 --> 00:17:13.480 می‌دونید اینجا همه، مثلاً، یه سگ دارن؟ 00:17:13.490 --> 00:17:15.190 اونجا، اونا اصلاً با سگ حال نمی‌کنن. 00:17:15.200 --> 00:17:19.160 می‌دونید چیکار می‌کنن؟ اونا... پرنده دارن، شاهین، کاکا سیاه! 00:17:19.160 --> 00:17:21.950 این کاکا سیاه ها حیوون خونگی‌شون شاهینه. 00:17:22.830 --> 00:17:26.250 باورم نمی‌شد. رفتم مرکز خرید، دیدم این کاکا سیاه ها با خودشون شاهین آوردن. 00:17:26.250 --> 00:17:27.750 با خودم گفتم: «پسر این خیلی خفنه.» 00:17:27.750 --> 00:17:32.050 و خب، اینجا توی واشنگتن، ما ممکنه مثلاً یه جاکش یا قواد (Pimp) این‌ور اون‌ور ببینیم. 00:17:32.050 --> 00:17:34.170 توضیح مترجم: منظور دیو چپل: شاهین‌بازهای عرب هم همان‌قدر خفن و با ابهت در مراکز خرید راه می‌روند،که جاکشهای واشگتن راه میرن اما به جای زن، یک پرنده شکاری روی دستشان است. 00:17:34.170 --> 00:17:36.010 اما تا حالا ندیده بودم یه کاکا سیاه از یه پرنده کار بکشه. 00:17:36.010 --> 00:17:38.260 طرف جوری پرنده رو نگه داشته بود که انگار می‌گفت: «برو برام یه خرگوش بیار.» 00:17:38.260 --> 00:17:41.050 و اون پرنده‌ی لعنتی هم واقعاً می‌رفت و برای این کاکا سیاه خرگوش می‌آورد! 00:17:41.060 --> 00:17:44.270 اونم یه تیکه‌اش رو می‌داد به پرنده و بقیه‌اش رو خودش می‌خورد. 00:17:45.730 --> 00:17:47.730 خلاصه، یه یارو رو توی مرکز خرید با یکی از این شاهین‌ها دیدم. 00:17:47.730 --> 00:17:50.770 داشتیم همین‌جوری چرت‌وپرت می‌گفتیم. و نمی‌دونم چی شد... 00:17:50.770 --> 00:17:52.440 نمی‌دونم چرا اصلاً همچین فکری به سرم زد. 00:17:52.440 --> 00:17:54.360 یهو یه حسی بهم دست داد. گفتم... گفتم: «هی...» 00:17:54.360 --> 00:17:56.490 گفتم: «هی کاکا سیاه، بده این شاهینت رو یه کم قرض بگیرم.» 00:17:59.950 --> 00:18:00.950 و اونم داد! 00:18:01.830 --> 00:18:03.870 اون دستکش مخصوص رو داد بهم و شاهین رو گذاشت روش. 00:18:03.870 --> 00:18:06.950 ببینید، من توی زندگی‌م کارهای خفن (Fly) زیاد کردم، 00:18:06.960 --> 00:18:09.290 اما این یکی دیگه آخرِ «راک‌ستار» بازی بود، 00:18:09.290 --> 00:18:10.630 شما اصلاً نمی‌دونید چه حسی داره. 00:18:10.630 --> 00:18:13.800 من با شاهین قدم گذاشتم توی یه ورزشگاه به همین بزرگی، با ۲۰ هزار نفر جمعیت که جیغ می‌زدن. 00:18:13.800 --> 00:18:16.880 یه شاهین زنده روی دستم بود. کاکا سیاه ها داشتن دیوونه می‌شدن. 00:18:20.340 --> 00:18:22.680 جمعیت داشت می‌ترکوند. آخه این پرنده‌ی ملی‌شونه. 00:18:22.680 --> 00:18:24.930 حالا، من که از پرنده چیزی سرم نمی‌شد. 00:18:25.430 --> 00:18:26.600 بعداً معلوم شد، 00:18:27.390 --> 00:18:32.900 این نژادِ شاهینی که روی دستم بود، سریع‌ترین موجودِ روی زمین محسوب می‌شه. 00:18:32.900 --> 00:18:34.150 من اینو نمی‌دونستم. 00:18:36.570 --> 00:18:39.740 ظاهراً وقتی شکار می‌کنه، مستقیم می‌ره بالا، 00:18:40.320 --> 00:18:43.490 و بعد با سرعت ۳۸۰ کیلومتر در ساعت (۲۴۰ مایل) شیرجه می‌زنه پایین، 00:18:43.490 --> 00:18:44.620 این‌جوری سرعتش رو ثبت کردن. 00:18:44.620 --> 00:18:47.910 درجا طعمه‌اش رو می‌کشه، بعد پرواز می‌کنه می‌ره و دوباره برمی‌گرده، 00:18:47.910 --> 00:18:50.500 و اون چیزی رو که کشته برمی‌داره. من اینو نمی‌دونستم. 00:18:51.420 --> 00:18:54.090 خلاصه وقتی داشتم توی ورزشگاه راه می‌رفتم، جمعیت فریاد می‌زد، 00:18:54.090 --> 00:18:57.550 اما شاهین اصلاً هول نکرد، چون یه جور ماسک (چشم‌بند) رو صورتش بود، 00:18:57.550 --> 00:18:59.630 و اون کاکا سیاه فقط همین‌جوری نشسته بود... 00:19:02.090 --> 00:19:03.220 خلاصه اصلاً اذیت نکرد. 00:19:03.930 --> 00:19:08.390 حالا، من نمی‌دونستم که این ماسک بخشی از آموزشِ شاهینه. 00:19:08.390 --> 00:19:12.480 اگه ماسک رو از روی سرِ شاهین برداری، فکر می‌کنه وقتِ شکاره. 00:19:13.440 --> 00:19:15.150 پسر، کاش اینو بهم گفته بود! 00:19:18.400 --> 00:19:19.860 چون من روی صحنه داشتم می‌ترکوندم، 00:19:19.860 --> 00:19:21.700 و شاهین هم همین‌جوری احمقانه نشسته بود اونجا. 00:19:21.700 --> 00:19:24.370 پیش خودم گفتم: «ای بابا، این کاکا سیاه که حتی نمی‌تونه اجرا رو ببینه.» 00:19:24.370 --> 00:19:26.160 خلاصه، ماسکش رو برداشتم! 00:19:31.000 --> 00:19:34.210 آقا، این شاهین کلاً قاطی کرد. یهو خر تو خر شد. 00:19:34.210 --> 00:19:36.590 اون پدرسوخته این‌جوری بال‌بال زد و از روی دستم پرید. 00:19:36.590 --> 00:19:38.880 اولش همه داشتن دست می‌زدن: «ایول!» 00:19:38.880 --> 00:19:43.550 و اون کاکا سیاه هم با سرعت ۳۸۰ کیلومتر (۲۴۰ مایل) شیرجه زد پایین! 00:19:43.550 --> 00:19:45.640 و یه داف رو توی ردیف سوم کشت! 00:19:47.890 --> 00:19:50.730 و اون داف هم ترنس بود. وقتی بهش زد، دودولش پرید بیرون! 00:19:53.850 --> 00:19:56.060 همه جیغ کشیدن. منم گفتم: «اوه، ریدم.» 00:19:59.110 --> 00:20:00.570 نمی‌دونستم باید چیکار کنم. 00:20:02.280 --> 00:20:05.320 به خودم اومدم دیدم پلیس، پلیس‌های عرب اومدن، 00:20:06.200 --> 00:20:07.830 و این کاکا سیاه ها منو به زور از صحنه بردن بیرون. 00:20:07.830 --> 00:20:11.660 اصلاً نفهمیدم که بازداشت شدم. گفتم: «معنی این کارا چیه؟» 00:20:13.580 --> 00:20:16.420 واضحه که اینا می‌دونن همه‌چی یه حادثه بوده. 00:20:16.420 --> 00:20:20.840 ولی بعدش دیدم بهم اتهام قتل زدن! 00:20:21.670 --> 00:20:23.180 گفتم: «قتل؟» 00:20:24.050 --> 00:20:25.800 آخه چه کوفتی؟ یه حادثه بود! 00:20:27.760 --> 00:20:29.390 بعد منو بردن دادگاه، 00:20:29.390 --> 00:20:33.190 و این کاکا سیاه ها شروع کردن به خوندنِ متنِ همه‌ی شوخی‌های من در مورد ترنس‌ها. 00:20:35.100 --> 00:20:37.230 می‌خواستن جوری وانمود کنن که انگار من اون داف رو عمداً کشتم! 00:20:37.230 --> 00:20:39.070 گفتم: «من اصلاً نمی‌دونستم این یارو ترنسه،» 00:20:39.070 --> 00:20:40.530 «تا وقتی که دودولش پرید بیرون!» 00:20:41.490 --> 00:20:43.030 «این یه رسواییِ تمام‌عیاره!» 00:20:43.990 --> 00:20:45.240 «من یه آمریکایی‌ام.» 00:20:53.160 --> 00:20:55.620 هنوزم فکر نمی‌کردم تو دردسر بیفتم، اما آخرای دادگاه، 00:20:55.620 --> 00:20:57.460 این تنها کلمه‌ای بود که تو کل اون دادرسی فهمیدم. 00:20:57.460 --> 00:21:00.590 اون کاکا سیاه گفت: «مجرم!» گفتم: «چی؟» 00:21:01.760 --> 00:21:07.050 و کل زندگی‌م از جلوی چشمام رد شد. گفتم: «ای کاش پامو اینجا نمی‌ذاشتم.» 00:21:08.800 --> 00:21:11.470 لابد دارید فکر می‌کنید من چطوری امشب اینجام. 00:21:12.810 --> 00:21:14.890 خب، اون موقع نمی‌دونستم، اما بعداً فهمیدم، 00:21:14.890 --> 00:21:18.730 خوش‌شانسیِ من اینجاست که تو خاورمیانه، کشتنِ یه ترنس، فقط یه «تخلفِ جزئیه»! 00:21:27.110 --> 00:21:28.120 آخیش! (خیالم راحت شد) 00:21:30.330 --> 00:21:32.620 آره، حرف زدن خیلی راحت‌تره... 00:21:34.790 --> 00:21:36.250 توی عربستان سعودی. 00:21:41.590 --> 00:21:43.260 «جیمی کیمل» بایکوت (کنسل) شد. 00:21:45.170 --> 00:21:48.680 بذارید یه چیزی هم بهتون بگم. نه تنها جیمی کیمل رو بایکوت کردن، 00:21:48.680 --> 00:21:54.020 بلکه این یارو «برندان کار» که رئیس اداره مخابراته (FCCکمیسیون فدرال ارتباطات) ، این وقاحت رو داشت که بگه کیمل، 00:21:54.020 --> 00:21:57.810 اگه می‌خواد دوباره برگرده به تلویزیون... نمی‌دونم خودِ «کار» اینو گفت یا نه، 00:21:57.810 --> 00:22:01.190 اما یه نفر این حرف رو زد. گفتن این رفیقمون باید 00:22:01.190 --> 00:22:04.780 به بنیاد «چارلی کرک» پول پرداخت کنه 00:22:04.780 --> 00:22:05.780 تا بتونه برگرده سر کارش. 00:22:05.780 --> 00:22:07.860 حالا بهش فکر کنید. نه، واقعاً فکر کنید. 00:22:07.860 --> 00:22:13.830 ایلان ماسک انتخابات رو واسه ترامپ خرید، چون دیوان عالی گفت 00:22:13.830 --> 00:22:16.960 که پول خرج کردن خودش نوعی «آزادی بیان» محسوب می‌شه. 00:22:18.670 --> 00:22:21.670 خب، پس شما می‌تونید پولتون رو هر جور می‌خواید خرج کنید تا حرفتون رو بزنید، 00:22:21.670 --> 00:22:26.960 اما اگه کسی رو مجبور کنن واسه چیزی که بهش باور نداره پول بده، 00:22:26.970 --> 00:22:32.850 خب اون موقع دارن مجبورش می‌کنن چیزی رو بگه که واقعاً منظورش نیست. 00:22:39.310 --> 00:22:41.940 و شش میلیون... اوه، ببخشید. 00:22:45.980 --> 00:22:48.950 ببینید، من کلی پول درآوردم. 00:22:50.950 --> 00:22:54.330 اما من هر روزِ خدا از عربستان سعودی پول می‌گیرم، 00:22:54.330 --> 00:22:59.080 فقط برای اینکه بتونم اینجا به بقیه بگم «نه». حسِ آزاد بودن خیلی خوبه. 00:23:00.960 --> 00:23:03.380 و من می‌دونم که مردم عربستان سعودی 00:23:03.380 --> 00:23:05.630 نمی‌تونن همه‌ی چیزهایی که به من اجازه داده شده بود بگم رو بگن. 00:23:05.630 --> 00:23:09.340 اما معامله معامله‌ست، و پادشاه گفت که من اجازه دارم این حرف‌ها رو بزنم. 00:23:10.930 --> 00:23:13.850 پس من جوری بهش نگاه کردم که انگار توی یه مأموریت دیپلماتیک‌ام. 00:23:14.640 --> 00:23:17.020 باید شوخی‌های جنسی و داف‌بازی رو می‌بردم به خاورمیانه. 00:23:18.480 --> 00:23:21.600 چون اونا اونجا کلی از این بساط‌ها دارن ولی حتی نمی‌تونن درباره‌اش حرف بزنن. 00:23:22.270 --> 00:23:23.560 گفتم: «من انجامش می‌دم.» 00:23:29.860 --> 00:23:31.910 اوضاع دیگه مثل قدیم نیست، نه؟ 00:23:33.320 --> 00:23:35.370 این کاکا سیاه، «پاف» (دیدی)، ۵۰ ماه حبس گرفت. 00:23:44.450 --> 00:23:46.700 دوست ندارم درباره این موضوع حرف بزنم، اما می‌خوام انجامش بدم. 00:23:47.070 --> 00:23:50.210 قضیه من با «پافی» اینه، و باید اول جبهه‌گیری خودم رو مشخص کنم. 00:24:01.640 --> 00:24:04.860 سال‌ها پیش، روی صحنه به من حمله شد... 00:24:06.730 --> 00:24:09.480 توی کالیفرنیا، توی سالنِ «هالیوود بول». 00:24:09.480 --> 00:24:10.940 البته این مال خیلی وقت پیشه. 00:24:10.940 --> 00:24:14.200 اون زمان «چارلی کرک» هنوز زنده و سرِ حال بود. 00:24:19.370 --> 00:24:22.870 این یه دلیلِ دیگه‌ست که حرف زدن توی آمریکا سخته، چون می‌دونید، 00:24:22.870 --> 00:24:26.040 اگه شغلِ آدم حرف زدن باشه و ببینه چارلی کرک اون‌جوری به قتل می‌رسه، 00:24:26.040 --> 00:24:29.090 باورتون بشه یا نه کاکا سیاه، من بدجور کپ کرده بودم. 00:24:30.800 --> 00:24:34.300 منظورم اینه که، چارلی کرک اون پسر سفیدِ مثبت و سربه‌زیر بود، 00:24:34.300 --> 00:24:37.720 و اونا این پدرسوخته رو کشتن. گفتم: «این سفیدپوست‌ها...» 00:24:42.930 --> 00:24:44.690 «تا حالا اونا رو این‌شکلی ندیده بودید.» 00:24:46.310 --> 00:24:47.810 «اینا دیگه دارن واسه بردن بازی می‌کنن.» 00:24:49.190 --> 00:24:51.360 و بعد یادتونه، روز بعد توی اخبار، 00:24:51.360 --> 00:24:55.320 وقتی همه‌ی اطلاعات هنوز ناقص و درپیت بود، اومدن و گفتن: 00:24:55.320 --> 00:24:59.030 «ظاهراً پیام‌هایی مربوط به تراجنسیتی‌ها (ترنس‌ها) حک شده بوده» 00:24:59.030 --> 00:25:02.250 روی گلوله‌ها حک شده بود.» منم تو خونه با خودم گفتم: «اوه، نه!» 00:25:04.710 --> 00:25:06.420 «کارم تمومه، فاتحه‌م خونده‌ست!» 00:25:14.170 --> 00:25:17.300 بعد چند هفته بعد گفتن که روی گلوله‌ها چی نوشته شده بوده. 00:25:18.140 --> 00:25:19.300 روی یکی از گلوله‌ها نوشته بود: 00:25:19.300 --> 00:25:22.600 "بلا چاو، بلا چاو، بلا، بلا، بلا چاو" 00:25:23.770 --> 00:25:27.310 روی یه گلوله‌ی دیگه نوشته بود: «اگه داری اینو می‌خونی، پس تو گی هستی!» 00:25:31.150 --> 00:25:33.320 منم تو خونه گفتم: «کاکا سیاه، من باید این گلوله‌ها رو از نزدیک ببینم.» 00:25:33.320 --> 00:25:37.320 آخه این مرتیکه چطوری تونسته کلِ یه پاراگراف رو روی گلوله بنویسه؟ 00:25:37.320 --> 00:25:40.780 مگه این گلوله‌ها چقدر بزرگن؟ مگه طرف ساعت‌سازه؟ 00:25:40.780 --> 00:25:42.950 چطوری می‌تونه این همه خزعبلات رو روی یه گلوله حکاکی کنه؟ 00:25:50.420 --> 00:25:52.880 نمی‌خوام مرگِ چارلی کرک رو شوخی بگیرم و سبک بشمرم، 00:25:53.380 --> 00:25:55.260 اما مطمئن نیستم که معنیش چیه، 00:25:55.260 --> 00:25:57.220 و مطمئن نیستم حرفی که اونا درباره معنیش می‌زنن رو باور کنم. 00:25:57.220 --> 00:26:00.260 می‌دونید چی رو باور نمی‌کنم؟ چیزی که سفیدپوست‌ها سریع شروع کردن به گفتنش. 00:26:00.260 --> 00:26:04.180 گفتن: «چارلی کرک، مارتین لوتر کینگِ نسلِ ماست.» 00:26:06.100 --> 00:26:09.270 نه بابا، اصلاً این‌طور نیست. 00:26:11.860 --> 00:26:14.480 آره، این دیگه... خیلی اغراق‌آمیزه. 00:26:16.820 --> 00:26:19.030 می‌دونم، جفتشون به شکل وحشتناکی به قتل رسیدن. 00:26:19.030 --> 00:26:20.990 به گردنِ جفتشون شلیک شد، 00:26:20.990 --> 00:26:23.370 اما شباهت‌هاشون دقیقاً همین‌جا تموم می‌شه. 00:26:25.000 --> 00:26:27.960 چون چارلی کرک یه پدرسوخته‌ی... 00:26:29.500 --> 00:26:32.420 شخصیت اینترنتیه. کلاً کارش اینه. 00:26:32.420 --> 00:26:34.920 ذاتاً نمی‌تونه مثل دکتر کینگ عمل کنه. 00:26:34.920 --> 00:26:38.880 کاکا سیاه‌های اینترنتی منفی‌بافن چون مجبورن که باشن. 00:26:38.880 --> 00:26:40.840 چون هیچ‌کس باهاشون تعامل نمی‌کنه 00:26:40.840 --> 00:26:43.560 مگر اینکه چیزایی بگن که مردم رو عصبی کنه. 00:26:44.060 --> 00:26:46.020 چارلی کرک همینه. 00:26:47.350 --> 00:26:50.350 می‌تونید تصور کنید دکتر کینگ مثل چارلی کرک رفتار می‌کرد؟ 00:26:50.350 --> 00:26:53.320 «دکمه لایک رو بترکونید و سابسکرایب کنید!» 00:26:55.190 --> 00:26:58.400 «برای محتوای بیشتر منو دنبال کنید.» 00:27:00.570 --> 00:27:04.370 «من معتقدم همه‌ی سیاهپوست‌ها باید آزاد باشن. اگه می‌تونید نظرمو عوض کنید.» 00:27:12.080 --> 00:27:14.210 کنگره رای‌گیری کرد... 00:27:15.300 --> 00:27:18.260 که ۱۴ اکتبر بشه روز بزرگداشتِ چارلی کرک، 00:27:18.260 --> 00:27:20.180 و همه هم بهش رای مثبت دادن. 00:27:21.640 --> 00:27:26.890 نه، نه، نه، من نمی‌خوام هو (Boo) کنم. می‌تونید یادش... هی، نه. 00:27:26.890 --> 00:27:28.680 اگه می‌خواید، یادِ اون کاکا سیاه رو زنده نگه دارید. 00:27:29.930 --> 00:27:32.230 و هر جوری دلتون می‌خواد ازش یاد کنید. 00:27:32.730 --> 00:27:36.440 اما اینو می‌دونم که اکثر اون نماینده‌های کنگره به این خاطر رای دادن 00:27:36.440 --> 00:27:38.610 چون از خشونت‌های سیاسی می‌ترسن. 00:27:38.610 --> 00:27:42.240 دارم بهتون می‌گم، حرف زدن توی عربستان سعودی راحت‌تره! 00:27:50.040 --> 00:27:53.580 همین چند وقت پیش توی آمریکا روی صحنه بودم و کاکا سیاه ها شاکی شدن چون گفتم: 00:27:53.580 --> 00:27:56.290 «خب، می‌دونید، شاید "پاف" (دیدی) تبرئه بشه.» و گفتم: «امیدوارم بشه.» 00:27:56.290 --> 00:27:58.050 و جمعیت شروع کردن به هو کردن. 00:28:58.880 --> 00:28:01.380 اوکی، ببینید، نه اینکه فکر کنم کارِ "پاف" درسته، 00:28:01.380 --> 00:28:04.890 اما وقتی توی ال.ای توی «هالیوود بول» بهم حمله شد، 00:28:04.890 --> 00:28:09.560 مردم یادشون می‌ره که "پاف" همون کسی بود که با کله رفت توی شکمِ ضاربِ من. 00:28:10.560 --> 00:28:12.140 اون جونِ منو نجات داد. 00:28:12.980 --> 00:28:15.400 بعد از اون دیگه خیلی سخته آدم از دستِ اون کاکا سیاه عصبانی باشه. 00:28:16.480 --> 00:28:18.980 اون شب تیم امنیتی داشتم، اما می‌دونید چی می‌گم؟ 00:28:18.980 --> 00:28:20.650 اون کاکا سیاه ها... اصلاً آماده نبودن. 00:28:20.650 --> 00:28:22.740 لابد کفش‌هاشون لیز بود یا یه همچین چیزی. 00:28:22.740 --> 00:28:25.490 دویدن بیرون، همه‌شون لیز خوردن و پخشِ زمین شدن. 00:28:26.530 --> 00:28:29.080 اما پافی رفت و ضاربِ منو گرفت و انداختش زمین. 00:28:29.620 --> 00:28:31.830 بعد چند سال بعد، وقتی خبرِ اون «روغنِ بچه»‌ها رو شنیدم، 00:28:31.830 --> 00:28:34.870 با خودم گفتم: «فهمیدم اون مامورین امنیتی روی چی لیز خورده بودن» 00:28:34.894 --> 00:28:40.594 اشاره به کشف ۱۰۰۰ بطری روغن‌بچه در عمارت "دیدی" (رپر معروف) که برای پارتی‌های جنسی اجباری استفاده می‌شد 00:28:46.180 --> 00:28:48.390 هزار تا بطری روغن بچه... خیلی زیاده! 00:28:50.100 --> 00:28:54.480 یادتون باشه، اون به خاطر داشتنِ هزار تا بطری روغن بچه محاکمه نشد، 00:28:54.480 --> 00:28:58.860 چون داشتنِ هزار تا بطری روغن بچه جرم نیست. 00:28:58.860 --> 00:29:00.280 چندش‌آوره... 00:29:02.820 --> 00:29:04.070 ولی غیرقانونی نیست. 00:29:06.280 --> 00:29:10.160 و می‌خوام یه چیز دیگه هم بهتون بگم که تا حالا نگفتم... اما واقعیت داره. 00:29:10.870 --> 00:29:13.870 یه شب توی ال.ای... اصلاً نباید بگم... بیخیال، می‌گم. 00:29:15.670 --> 00:29:17.290 من خونه‌ی «پافی» (دیدی) بودم. 00:29:22.340 --> 00:29:26.380 نه، من چیزی ندیدم... ببینید، هیچ‌کدوم از اون چیزایی که توی دادگاه گفتن رو من ندیدم. 00:29:26.380 --> 00:29:30.470 من از توی پذیرایی اون کاکا سیاه رد شدم، خونه تمیز بود، کف زمین هم اصطکاک داشت، 00:29:30.470 --> 00:29:32.270 هیچ‌جا لیز نبود، راحت راه رفتم. 00:29:35.140 --> 00:29:36.810 یه شبِ کاملاً معمولی بود. 00:29:37.730 --> 00:29:39.190 تنها چیزی که... 00:29:40.190 --> 00:29:41.730 تنها چیزی که الان که بهش فکر می‌کنم عجیبه، 00:29:41.730 --> 00:29:44.240 ولی اون موقع برام هیچ معنی خاصی نداشت... 00:29:44.740 --> 00:29:46.860 تا وقتی اون کثافت‌کاری‌ها لو نرفته بود بهش فکر نکرده بودم. 00:29:46.860 --> 00:29:50.120 اما الان که فکر می‌کنم خیلی داغون بود؛ ما توی تراس پشتِ خونه‌اش بودیم، 00:29:50.120 --> 00:29:52.160 داشتیم می‌نوشیدیم و می‌خندیدیم و حرف می‌زدیم، 00:29:52.160 --> 00:29:56.000 بعد یهو پاف شروع کرد نوشیدنی‌ش رو این‌جوری چرخوندن و گفت... 00:29:57.870 --> 00:29:59.750 گفت: «خب، دیو.» 00:30:03.250 --> 00:30:06.550 گفت: «فازِ تو چیه؟ به چی علاقه داری؟» 00:30:09.430 --> 00:30:10.680 خب منو که می‌شناسید، اصلاً تو باغ نبودم، گفتم: 00:30:10.680 --> 00:30:13.430 «نمی‌دونم کاکا سیاه، کتاب، بازی‌های ویدیویی، اوم...» 00:30:19.600 --> 00:30:22.230 اصلاً نمی‌دونستم اون موقع بهترین فرصتم بود که با «کاسی» سکس کنم! 00:30:22.254 --> 00:30:30.154 «کاسی: خواننده و دوست‌دختر سابق "دیدی" که با شکایت خود، رسوایی‌های جنسی بزرگ او را فاش کرد.» 00:30:31.570 --> 00:30:32.740 خدا حفظش کنه. 00:30:35.330 --> 00:30:38.000 نمی‌خوام مسخره‌اش کنم. بلایی که سرش اومد وحشتناک بود. 00:30:38.000 --> 00:30:41.210 اما یادتون باشه... چون مدام اون ویدیویِ کتک خوردنش توی راهروی هتل رو نشون می‌دادن. 00:30:44.210 --> 00:30:44.210 ویدیوی وحشتناکی بود. 00:30:44.750 --> 00:30:47.260 اما اون بخاطر اون ویدیو محاکمه نشد. 00:30:47.840 --> 00:30:52.550 اگه یادتون باشه، قبل از اینکه پایش به دادگاه فدرال باز بشه، پولِ اون ماجرا رو به کاسی داده بود. 00:30:52.550 --> 00:30:55.390 شنیدم ۳۵ میلیون دلار بهش داده. 00:30:55.390 --> 00:30:57.520 که البته چیزی رو توجیه نمی‌کنه، ولی بی‌خیال کاکا سیاه! 00:30:57.520 --> 00:31:01.020 من آدمایی رو می‌شناسم که با پولِ خیلی کمتر از این با «فلوید می‌ودر» جنگیدن. 00:31:03.150 --> 00:31:05.400 تازه اون بنده‌خداها مجبور بودن ۳۶ دقیقه مشت بخورن! 00:31:17.000 --> 00:31:19.710 اون کاری رو انجام داد که برای بدترین دشمنم هم آرزو نمی‌کنم. 00:31:19.710 --> 00:31:23.830 اون مجبور شد بیاد و علنی درباره زندگی جنسی‌ش شهادت بده. پسر، خیلی سخته. 00:31:23.840 --> 00:31:25.500 خدا همه‌مون رو از اون روز نجات بده. 00:31:27.340 --> 00:31:30.630 هر چیزی که علنی درباره سکس بگی، بد به نظر میاد. 00:31:30.630 --> 00:31:33.180 حتی اگه بخوای درباره سکسِ معمولی با زنت حرف بزنی. 00:31:33.180 --> 00:31:35.350 قاضی می‌گه: «برام تعریف کن وقتی که...» 00:31:35.350 --> 00:31:37.430 «آیا با همسرت رو در رو سکس کردی؟» 00:31:38.560 --> 00:31:40.980 «بله جناب قاضی، کردم.» «خب، می‌تونی جزئیات رو...» 00:31:40.980 --> 00:31:44.980 «خب بله، زل زدم تو چشمایِ سرد و بی‌حوصله‌اش و بعد...» 00:31:46.770 --> 00:31:51.240 «بعد اون شورتِ بزرگش رو زدم کنار و با یه جنگلی روبرو شدم که فریاد می‌زد:» 00:31:51.240 --> 00:31:53.360 «"اصلاً برام مهم نیست"، و منم... می‌دونید چی می‌گم؟» 00:31:53.360 --> 00:31:55.330 «فقط با قدرت ادامه دادم، می‌فهمید چی می‌گم؟» 00:32:04.880 --> 00:32:06.590 کاسی مجبور شد حرفایی خیلی سخت‌تر از اینا بزنه. 00:32:06.590 --> 00:32:09.420 اون سؤال‌ها... جوری بود که انگار داشتن ازش می‌پرسیدن: 00:32:09.420 --> 00:32:13.590 «آیا "شان کامز" توی دهنِ شما شاشید؟» 00:32:14.510 --> 00:32:17.010 من با خودم گفتم: «یا خدا.» اما اون حتی مکث هم نکرد. 00:32:18.220 --> 00:32:20.220 «بله جناب قاضی، شاشید. اون شاشید...» 00:32:23.560 --> 00:32:24.650 معذرت می‌خوام. 00:32:44.080 --> 00:32:45.170 امشب، من یه کاری کردم، 00:32:45.170 --> 00:32:47.670 یه چیزی آماده کرده بودم که می‌خواستم امتحانش کنم. 00:32:47.670 --> 00:32:49.960 سخت بود، اما واقعاً می‌خواستم... 00:32:50.760 --> 00:32:52.670 ووه! 00:32:52.670 --> 00:32:57.850 این طولانی‌ترین بخشِ پایانی (Closer) توی کل دورانِ کاری منه. 00:32:59.220 --> 00:33:02.270 می‌خوام انجامش بدم، اما پسر، تمرکزِ خیلی زیادی می‌خواد، 00:33:02.270 --> 00:33:05.230 پس لطفاً داد نزنید و حواسم رو پرت نکنید، فقط لذت ببرید. 00:33:06.560 --> 00:33:10.530 نه، واقعاً سخته، می‌دونید... ببین مرد، تموم کردنِ اجرا... 00:33:11.530 --> 00:33:14.780 تموم کردنِ اجرا همه‌چیزه، 00:33:14.780 --> 00:33:17.110 و تموم کردنِ اجرا توی واشنگتن دی.سی خیلی مهمه. 00:33:17.120 --> 00:33:19.620 پس امشب، من می‌خوام دو تا بخشِ پایانیِ متفاوت رو اجرا کنم. 00:33:26.790 --> 00:33:30.130 بخش پایانی مخصوص دی.سی رو اجرا می‌کنم و بعد از اون... 00:33:37.550 --> 00:33:40.050 این داف جوری جیغ می‌کشه انگار دزدگیرِ ماشینه، شنیدید؟ 00:33:40.050 --> 00:33:41.430 کس دیگه‌ای هم شنید؟ 00:34:44.390 --> 00:33:45.560 یا عیسی مسیح. 00:34:46.600 --> 00:33:49.060 خیله‌خب، و بعد از اون، اگه بتونم برسونم، 00:33:49.060 --> 00:33:51.190 بخش پایانی مخصوص عربستان سعودی رو اجرا می‌کنم. 00:33:57.490 --> 00:33:59.360 خیله‌خب، این بخشِ سختِ ماجراست. 00:33:59.370 --> 00:34:01.700 هی، بچه‌های اتاق فرمان، یه لطفی بکنید، 00:34:02.450 --> 00:34:04.910 فضا رو یه کم جذاب‌تر کنید، نور رو مثلِ کلوپ‌های کمدی کنید. 00:34:19.180 --> 00:34:21.550 - دوستت داریم دیو! - منم دوستتون دارم. 00:34:31.400 --> 00:34:33.320 خیله‌خب، بذارید تمرکز کنم. این... 00:34:33.320 --> 00:34:36.110 وقتی ببینیدش، می‌فهمید که این سخت‌تر از اون چیزیه که... 00:34:36.110 --> 00:34:37.950 انجام دادنش از اون چیزی که فکر می‌کنید سخت‌تره. 00:34:40.700 --> 00:34:44.040 یه لحظه وایسید. ادامه بدید، جیغ بکشید. یه نوشیدنی بدید به من. 00:34:52.460 --> 00:34:55.130 - عاشقتم دیو! - منم عاشقتم رفیق. 00:34:56.760 --> 00:34:59.260 گوش کنید، من این حرف‌ها رو می‌زنم... 00:35:00.720 --> 00:35:03.930 به این امید که به یه نفر توی این جمع آرامش بده. 00:35:04.640 --> 00:35:08.430 واقعاً به چیزی که می‌خوام بگم قلباً باور دارم. 00:35:09.390 --> 00:35:11.600 - دوستتون دارم. - می‌دونم الان اوضاع چطوریه. 00:35:11.600 --> 00:35:14.770 می‌فهمم خیلی از مردم چه حسی دارن. 00:35:14.770 --> 00:35:16.320 اون بی‌سیمت رو کم کن، قهرمان. 00:35:20.990 --> 00:35:23.530 می‌دونم خیلی از شماها الان چه حسی دارید. 00:35:23.530 --> 00:35:24.780 صدامو نمی‌شنوی؟ 00:35:27.200 --> 00:35:28.370 صدام میاد؟ 00:35:35.420 --> 00:35:37.650 از اون "بیل کازبی"‌ها (نوشیدنی قوی) آوردم. 00:35:38.840 --> 00:35:41.890 خیلی برام وقت نمی‌ذاره (زود اثر می‌کنه). 00:35:47.970 --> 00:35:51.850 می‌دونم مردم الان چه حسی دارن و امیدوارم این حرف‌ها بهتون آرامش بده. 00:35:51.850 --> 00:35:53.400 منم همین حس رو دارم. 00:35:54.270 --> 00:35:59.150 بدون شک، هزار درصد و بدون شک، 00:35:59.150 --> 00:36:02.240 همه‌ی ما، چه به صورت فردی و چه جمعی، 00:36:03.070 --> 00:36:07.450 داریم وسطِ یه جور توطئه زندگی می‌کنیم، مطمئنم. 00:36:08.410 --> 00:36:11.750 اون حسی که دارید که یه جای کار می‌لنگه، یا ممکنه حس کنید: 00:36:11.750 --> 00:36:15.000 «هی، یعنی حق با منه؟ نکنه دیوونه شدم؟» نه کاکا سیاه. 00:36:15.880 --> 00:36:17.380 نه، تو دیوونه نیستی. 00:36:18.170 --> 00:36:19.550 این چیزی که داری حسش می‌کنی، 00:36:20.130 --> 00:36:23.550 دارم بهت می‌گم، منم حسش می‌کنم. 00:36:24.720 --> 00:36:27.140 اما پیشنهاد من اینه: 00:36:28.970 --> 00:36:35.060 اگه نمی‌دونی اون توطئه دقیقاً چیه، فقط همینو بگو. 00:36:35.810 --> 00:36:37.940 «نمی‌دونم» خودش یه جوابِ قابلِ قبوله. 00:36:37.940 --> 00:36:43.030 در واقع، اگه واقعاً نمی‌دونی، این بهترین جوابه. 00:36:43.910 --> 00:36:47.910 اما این همه حدس و گمانِ با صدای بلند درباره اینکه توطئه چیه... 00:36:47.910 --> 00:36:51.200 ازتون خواهش می‌کنم، لطفاً، خفه‌خون بگیرید! 00:36:53.710 --> 00:36:55.880 با این کار همه رو مریض می‌کنید. 00:36:57.250 --> 00:37:00.880 می‌تونید بگید «حس می‌کنم»، می‌تونید بگید «فکر می‌کنم» یا «شک دارم»، 00:37:00.880 --> 00:37:05.630 یا «به نظرِ من این‌جوری میاد»، اما لطفاً، خواهشاً دیگه نگید «می‌دونم». 00:37:05.640 --> 00:37:07.180 چون تو زمان‌هایی مثل الان، 00:37:07.180 --> 00:37:10.140 آخرین کسی که بهش اعتماد می‌کنم، اون کاکا سیاهی‌یه که «مطمئنه». 00:37:10.140 --> 00:37:13.730 این یعنی دیوانگی. 00:37:22.400 --> 00:37:23.820 اما چیزی که من فکر می‌کنم اینه: 00:37:26.110 --> 00:37:28.200 یه جایی مسیرِ این کشور به خطا رفت... 00:37:30.330 --> 00:37:31.870 در سال ۱۹۱۰. 00:37:35.620 --> 00:37:40.090 من... من روی یه آدمِ خاص متمرکز شدم. 00:37:41.880 --> 00:37:47.180 این... یه ربطی داره به... بعداً به حرفم فکر کنید، نه الان. 00:37:49.760 --> 00:37:53.470 این یه ربطی به «جک جانسون» داره. 00:37:54.180 --> 00:37:57.190 ووه! 00:37:58.520 --> 00:37:59.860 جک جانسون... 00:38:00.980 --> 00:38:05.030 اولین قهرمان سنگین‌وزنِ سیاهپوستِ جهان بود. 00:38:06.110 --> 00:38:08.950 و قهرمانی سنگین‌وزن تا به امروز، 00:38:09.620 --> 00:38:12.740 معتبرترین عنوان در تمام ورزش‌هاست. 00:38:14.580 --> 00:38:16.120 اما در سال ۱۹۰۸... 00:38:17.500 --> 00:38:20.330 فقط فایترهای سفیدپوست این امتیاز رو داشتن. 00:38:20.330 --> 00:38:23.090 نه به خاطر اینکه فایترهای سیاه به اندازه کافی خوب نبودن، 00:38:23.090 --> 00:38:29.380 بلکه چون هیچ فایتر سفیدی به هیچ سیاهپوستی این فرصت رو نمی‌داد 00:38:29.390 --> 00:38:31.100 که دستش به اونا بخوره (باهاشون مبارزه کنه). 00:38:32.760 --> 00:38:37.140 تا اینکه یه یارویی به اسم «تامی برنز» قهرمان سنگین‌وزن شد. 00:38:37.140 --> 00:38:40.850 تامی برنز یه استثنا بود. اون کانادایی بود. 00:38:40.860 --> 00:38:43.900 و گفت: «من قهرمان سنگین‌وزن جهان هستم.» 00:38:43.900 --> 00:38:47.240 کاناداییه دیگه، می‌دونید اونا چقدر... سوسول و نرم‌خو هستن. اون این‌طوری بود... 00:38:51.910 --> 00:38:56.540 اون گفت: «من فقط قهرمان کانادا نیستم، من قهرمانِ مردای سفید نیستم.» 00:38:56.540 --> 00:38:58.580 «من قهرمان سنگین‌وزنِ جهانم،» 00:38:58.580 --> 00:39:02.030 «و از عنوانم در برابر هر کسی که بیاد جلو دفاع می‌کنم.» 00:39:02.740 --> 00:39:04.070 و پسر... 00:39:05.000 --> 00:39:08.000 جک جانسون این فرصت رو پیدا کرد که برای قهرمانی جهان مبارزه کنه، 00:39:08.920 --> 00:39:11.630 اونم نه از طرف یه آمریکایی (مثل خودش)، بلکه از طرف یه کانادایی. 00:39:11.640 --> 00:39:15.640 حالا، آدم فکر می‌کنه آمریکایی‌ها باید طرفدار جک جانسون می‌بودن 00:39:15.640 --> 00:39:17.740 چون اون یه آمریکایی بود. 00:39:23.040 --> 00:39:27.220 اما نه، این کاکا سیاه پوستش از «وسلی اسنایپس» هم سیاه‌تر بود! 00:39:29.240 --> 00:39:32.110 تامی برنز در اون زمان کوتاه‌قدترین کسی بود 00:39:32.110 --> 00:39:34.070 که تا حالا قهرمان سنگین‌وزن جهان شده بود. 00:39:34.080 --> 00:39:37.580 و جک جانسون وقتی وارد رینگ شد، مثل کوه بالای سرش بود. 00:39:37.580 --> 00:39:40.250 و... و... و... می‌دونید، دخلِ تامی برنز رو آورد. 00:39:40.250 --> 00:39:42.500 سرویسش کرد. 00:39:43.080 --> 00:39:44.460 توی سیدنیِ استرالیا. 00:39:44.460 --> 00:39:48.420 و همه‌ی بوکسورهای سفید توی آمریکا می‌گفتن: «دیدید چی می‌گفتیم؟» 00:39:48.420 --> 00:39:51.590 «نتیجه مبارزه با این میمون‌های کثیف و متقلب همینه.» 00:39:54.640 --> 00:39:57.310 قبل از تامی برنز، قهرمان سنگین‌وزنی بود که بازنشسته شده بود؛ 00:39:57.310 --> 00:39:58.770 مردی به اسم «جیم جفریس». 00:39:58.770 --> 00:40:01.350 و همه می‌گفتن: «جک جانسون قهرمان واقعی نیست.» 00:40:01.350 --> 00:40:03.270 می‌گفتن: «جیم جفریس قهرمان واقعیه،» 00:40:03.270 --> 00:40:05.110 «و شانس آوردی که اون مبارزه نمی‌کنه،» 00:40:05.110 --> 00:40:07.520 «وگرنه دهنِ سیاهت رو صاف می‌کرد، جک جانسون.» 00:40:07.530 --> 00:40:09.070 بنابراین جک جانسون... 00:40:10.990 --> 00:40:13.610 جک جانسون، جیم جفریس رو به مبارزه طلبید. 00:40:14.280 --> 00:40:17.700 اولین بار توی لندن اتفاق افتاد. جفریس توی یه رژه در لندن بود، 00:40:17.700 --> 00:40:20.700 و جکِ جانسون با اون هیکل سیاهش از بین جمعیت اومد بیرون. 00:40:20.700 --> 00:40:24.120 این کاکا سیاه خیلی شیک لباس پوشیده بود و خیلی شمرده حرف می‌زد. 00:40:24.130 --> 00:40:28.800 گفت: «عرض کنم خدمتتون رفیق، واقعاً دلم می‌خواد یه جوری بزنمت که نفهمی از کجا خوردی.» 00:40:30.590 --> 00:40:33.630 جیم جفریس فقط نگاهش می‌کرد: «وات دِ فاک؟» 00:40:33.630 --> 00:40:36.800 بعدش جفریس توی یه رژه در سیدنیِ استرالیا بود، 00:40:36.800 --> 00:40:39.180 و جک جانسون دوباره از بین جمعیت اومد بیرون. 00:40:39.180 --> 00:40:43.690 «می‌گم رفیق، واقعاً دلم لک زده که اون چپ و راستِ معروفم رو نثارت کنم.» 00:40:44.980 --> 00:40:48.900 جیم جفریس با خودش می‌گفت: «این کاکا سیاه اصلاً چطوری پاسپورت گرفته؟» 00:40:56.450 --> 00:40:58.240 دوباره می‌گم، سال ۱۹۱۰ بود. 00:40:59.870 --> 00:41:03.540 ویژگی بارز شخصیت جک جانسون، «جسارت» بود. 00:41:04.540 --> 00:41:06.960 یه داستانی درباره‌اش هست که مثل افسانه می‌مونه؛ می‌گن 00:41:06.960 --> 00:41:10.590 یه شب داشته با سرعت توی یه جاده روستایی رانندگی می‌کرده... 00:41:10.590 --> 00:41:12.470 توی مناطق جنوبی (مرز میسون-دیکسون)، 00:41:13.380 --> 00:41:15.840 و پلیس زد کنار و جک جانسونِ سیاهپوست رو متوقف کرد. 00:41:15.840 --> 00:41:17.010 یادتون باشه، سال ۱۹۱۰ بود. 00:41:17.010 --> 00:41:19.600 لابد داشته پرواز می‌کرده، مثلاً با سرعت ۲۰-۲۵ کیلومتر در ساعت! 00:41:26.400 --> 00:41:27.770 پلیس متوقفش کرد. 00:41:29.060 --> 00:41:30.190 پلیس گفت: 00:41:31.030 --> 00:41:35.900 «جریمه‌ی سرعت غیرمجاز واسه یه "کاکاسیاه" توی جاده‌های ما ۲۰۰ دلاره.» 00:41:35.910 --> 00:41:39.120 اون زمان ۲۰۰ دلار مثل این بود که یه جریمه ۵۰ هزار دلاری بگیری. 00:41:39.120 --> 00:41:40.830 این کاکاسیاه، جک جانسون، حتی مکث هم نکرد. 00:41:40.830 --> 00:41:43.500 400دلار داد به پلیس و گفت: «نگهش دار، چون موقع برگشتن هم همین‌قدر گاز می‌دم!» 00:41:49.460 --> 00:41:52.380 بعد از ماه‌ها پافشاری... 00:41:53.380 --> 00:41:54.920 جیم جفریس بالاخره کوتاه اومد. 00:41:56.340 --> 00:42:00.260 و جک جانسون در روز ۴ جولای (روز استقلال) از عنوانش مقابل جفریس دفاع کرد. 00:42:00.260 --> 00:42:01.640 اینجاست که اصطلاح «امیدِ بزرگِ سفیدپوست‌ها» به وجود اومد. 00:42:01.640 --> 00:42:05.060 اونا جون می‌دادن که یه مرد سفید پیدا کنن که بتونه این کاکاسیاه رو سرِ جاش بشونه. 00:42:05.060 --> 00:42:10.560 اما بذارید بهتون بگم، اون روز ۴ جولای، جیم جفریس اصلاً اون آدم نبود. 00:42:10.560 --> 00:42:15.400 جک جانسون دهنش رو سرویس کرد. 00:42:16.610 --> 00:42:18.610 جک جانسون جوری زدش که بلند نشه. 00:42:19.490 --> 00:42:24.240 و جک کاری رو کرد که توی بوکس بهش می‌گن «کش دادنِ مبارزه»، 00:42:24.250 --> 00:42:27.040 یعنی می‌تونست همون راندهای اول ناک‌اوتش کنه، 00:42:27.040 --> 00:42:30.210 اما نمی‌خواست کشته بشه؛ می‌خواست بازی رو طبیعی جلوه بده. 00:42:30.210 --> 00:42:33.090 اما وقتی دیگه حوصله‌اش سر رفت - آخه اون زمان مثل الان نبود که ۱۵ راند باشه، 00:42:33.090 --> 00:42:36.510 کاکاسیاه‌ها اون‌قدر می‌جنگیدن تا یکی دیگه نتونه تکون بخوره. 00:42:36.510 --> 00:42:38.930 و وقتی جک جانسون حوصله‌اش سر رفت... 00:42:40.090 --> 00:42:41.890 با یه هوکِ راستِ وحشیانه کارش رو تموم کرد، 00:42:41.890 --> 00:42:44.560 توی فیلم‌های قدیمی می‌بینید که جیم جفریس شروع می‌کنه به افتادن، 00:42:44.560 --> 00:42:47.480 اما دقیقاً همون‌جا فیلم قطع می‌شه. 00:42:48.890 --> 00:42:50.730 چون نمی‌خواستن هیچ تصویری ثبت بشه... 00:42:51.400 --> 00:42:53.480 از اینکه این کاکاسیاه داره «امیدشون» رو ناک‌اوت می‌کنه. 00:42:54.610 --> 00:42:58.320 و در روز ۵ جولای، در سراسر ایالات متحده، 00:42:58.320 --> 00:43:03.370 شورش شد؛ شورشِ سفیدپوست‌ها، که کلی سیاهپوست رو کشتن 00:43:03.370 --> 00:43:07.910 تا مطمئن بشن بقیه کاکاسیاه‌ها جایگاه خودشون رو فراموش نمی‌کنن. 00:43:10.750 --> 00:43:13.460 چون جک جانسون اولین سیاهپوستی بود 00:43:13.960 --> 00:43:19.090 که رسماً با «خطِ قرمزِ نژادی» درگیر شد و پیروز شد. و حالا نکته‌ی اصلی اینجاست. 00:43:22.300 --> 00:43:24.930 اون فقط با جونِ سالم از اون رینگ بیرون نیومد. 00:43:25.850 --> 00:43:28.520 جک جانسون یه عادتِ خیلی خاص داشت. 00:43:29.350 --> 00:43:34.860 اون با جونِ سالم و یه «دافِ سفید» از رینگ زد بیرون. بیاید درباره‌اش حرف بزنیم. 00:43:37.650 --> 00:43:40.490 می‌بینید، جک جانسون عاشقِ سکس با زن‌های سفیدپوست بود. 00:43:40.490 --> 00:43:45.240 تقریباً به طور انحصاری فقط با زن‌های سفید می‌پرید. 00:43:45.240 --> 00:43:49.290 و پسر، جسارتِ این کاکاسیاه رو ببین که مردهای سفید رو کتک می‌زد 00:43:49.290 --> 00:43:50.910 و با زن‌هاشون می‌خوابید! 00:43:55.790 --> 00:43:57.920 دنیای بوکسِ سیاهپوست‌ها غرق در شادی بود. 00:43:58.550 --> 00:44:01.220 و هر فایترِ بزرگِ سیاهی، جک جانسون رو تحسین می‌کرد. 00:44:01.220 --> 00:44:02.760 اونا اومدن پیش جک و گفتن: 00:44:02.760 --> 00:44:05.970 «جک، تبریک می‌گیم. حالا می‌تونیم باهات برای قهرمانی مسابقه بدیم؟» 00:44:05.970 --> 00:44:09.560 و جک جانسون، دقیقاً مثل پیشینیانِ سفیدپوستش، گفت: 00:44:09.560 --> 00:44:12.230 «راستش، من با فایترهای سیاه مبارزه نمی‌کنم.» 00:44:13.350 --> 00:44:17.900 «من بیزینسم اینه که مردهای سفید رو بزنم و با زن‌هاشون حال کنم.» 00:44:21.490 --> 00:44:22.910 و یکی پس از دیگری... 00:44:24.070 --> 00:44:28.330 اونا «امیدهای سفید» رو یکی بعد از دیگری ردیف می‌کردن و جک جانسون همه‌شون رو در هم می‌کوبید. 00:44:28.330 --> 00:44:29.450 در واقع... 00:44:30.370 --> 00:44:32.460 در واقع، کار به جایی رسید که کنگره وارد عمل شد... 00:44:33.540 --> 00:44:34.670 تا متوقفش کنه. 00:44:37.210 --> 00:44:41.260 یه نماینده کنگره به اسم «من» از ایلینوی، قانونی به اسم «قانون مَن» (Mann Act) تصویب کرد. 00:44:41.260 --> 00:44:45.470 قانون مَن می‌گه که بردنِ یه زن از مرزِ ایالتی... 00:44:45.470 --> 00:44:49.600 به قصدِ فساد و فحشا، غیرقانونیه. 00:44:49.600 --> 00:44:53.060 توی حرفه‌ی من، آدم باید این‌جور چیزها رو بدونه! 00:44:56.610 --> 00:45:00.440 جک جانسون محاکمه شد، تحت پیگرد قرار گرفت و طبق قانون من محکوم شد، 00:45:00.440 --> 00:45:02.940 از کشور فرار کرد، سال‌ها متواری بود، 00:45:02.950 --> 00:45:04.320 و این اتفاق زندگی‌ش رو نابود کرد. 00:45:04.320 --> 00:45:08.280 و در نهایت سال ۱۹۴۶، توی ایالات متحده بر اثر تصادف رانندگی فوت کرد. 00:45:08.280 --> 00:45:10.580 اما قبل از مرگش، جمله‌ای گفت که یکی از نقل‌قول‌های محبوب منه، 00:45:10.580 --> 00:45:13.790 که هر آمریکایی تا حالا گفته؛ اون گفت: 00:45:15.040 --> 00:45:17.080 «من همه‌چیزم رو به خطر انداختم...» 00:45:19.040 --> 00:45:20.380 «...به خاطرِ لذت بردنم.» 00:45:30.510 --> 00:45:33.060 می‌دونید، داشتنِ آزادی یه بحثه. 00:45:34.440 --> 00:45:36.480 نداشتنِ آزادی هم یه بحثِ دیگه است. 00:45:37.230 --> 00:45:41.820 اما استفاده از آزادی‌ای که نداری، شجاعتِ فوق‌العاده‌ای می‌خواد، 00:45:41.820 --> 00:45:43.990 حالا هرچقدر هم که توی استفاده ازش خودخواه باشی. 00:45:44.650 --> 00:45:45.950 و جک جانسون... 00:45:46.870 --> 00:45:48.610 از اون معماهایی هست که فقط تو آمریکا پیدا می‌شه 00:45:49.530 --> 00:45:50.990 که ما باید حلش کنیم. 00:45:52.240 --> 00:45:55.500 چند سال پیش همین‌جا توی واشنگتن بودم. 00:45:55.500 --> 00:45:57.540 توی هتل "ام‌جی‌ام" در "نشنال هاربر"... 00:45:59.290 --> 00:46:02.300 اجرا نداشتم؛ رفته بودم کنسرت «استیوی واندر». 00:46:05.196 --> 00:46:07.736 استیوی نمی‌دونست من اونجام، کنارِ سن ایستاده بودم. 00:46:10.760 --> 00:46:12.470 دیر رسیدم و اون داشت اجرا می‌کرد. 00:46:14.510 --> 00:46:17.060 شبِ خیلی خاصی بود. 00:46:17.060 --> 00:46:19.270 در واقع... شبِ قبل از... 00:46:21.650 --> 00:46:23.570 مراسم خاکسپاری «آرتا فرانکلین» بود. 00:46:25.150 --> 00:46:28.240 آرتا فرانکلین برای من آدمِ خیلی عزیزی بود. 00:46:28.240 --> 00:46:33.410 اولین باری که توی "رادیو سیتی" اجرا داشتم، اون منو به عنوانِ افتتاح‌کننده‌ی کنسرتش استخدام کرد. 00:46:33.410 --> 00:46:36.620 رئیسِ بدعُنقی بود، اما هنرمندِ بسیار بسیار بزرگی بود. 00:46:38.790 --> 00:46:40.750 استیوی روی سن بود و داشت می‌ترکوند. 00:46:41.880 --> 00:46:43.840 بعد وسطِ اجراش... 00:46:44.550 --> 00:46:46.300 شروع کرد به خوندنِ ترکیبی از آهنگ‌هایی 00:46:47.090 --> 00:46:50.680 که در تمامِ این سال‌ها برای آرتا فرانکلین نوشته بود. 00:46:50.680 --> 00:46:53.010 پسر، باید بهتون بگم که خیلی زیاد بودن. 00:46:53.010 --> 00:46:55.600 آهنگ‌های هیتِ بزرگی که حتی نمی‌دونستم اون نوشته. 00:46:55.600 --> 00:46:58.770 مردم داشتن حال می‌کردن و یادِ آرتا رو زنده می‌کردن. 00:46:58.770 --> 00:47:01.690 اما ناگهان، وسطِ همون حال و هوا... 00:47:02.770 --> 00:47:04.530 استیوی واندر زد زیرِ گریه. 00:47:05.780 --> 00:47:08.900 سرش رو گذاشت روی پیانو و من صدای هق‌هقش رو می‌شنیدم. 00:47:09.490 --> 00:47:10.610 منم مست بودم. 00:47:13.330 --> 00:47:15.830 واسه یه مرد سخته که صدای گریه‌ی یه مردِ دیگه رو بشنوه. 00:47:15.830 --> 00:47:19.670 اصلاً فکر نکردم، با خودم گفتم: «باید برم پیشش.» 00:47:21.960 --> 00:47:25.250 رفتم روی سن. خب، اینجا خونه‌ی منه دیگه. 00:47:25.250 --> 00:47:27.840 مردم تا منو دیدن شروع کردن به تشویق کردن. 00:47:27.840 --> 00:47:30.760 اما استیوی که نمی‌دید، نمی‌دونست منم. اون بنده خدا داشت این‌ور اون‌ور رو نگاه می‌کرد. 00:47:47.480 --> 00:47:50.360 نشستم کنارش پشت پیانو و گفتم: «استیو، منم.» 00:47:50.360 --> 00:47:51.700 و بعد استیوی لبخند بزرگی زد، 00:47:51.700 --> 00:47:54.990 و شروع کردیم به جوک گفتن و آهنگ خوندن. 00:47:54.990 --> 00:47:59.660 و بعد از اجرا، پشت صحنه بودیم و اون ازم پرسید... 00:48:01.370 --> 00:48:03.380 گفت: «فردا چه کاره‌ای؟» 00:48:04.960 --> 00:48:07.130 گفتم: «می‌خوام با تو پرواز کنم بیام دیترویت...» 00:48:07.750 --> 00:48:09.630 «تا به خانم فرانکلین ادای احترام کنم.» 00:48:10.670 --> 00:48:11.880 و اون گفت: «نه.» 00:48:13.260 --> 00:48:14.390 اون زمان... 00:48:15.550 --> 00:48:17.180 یه سناتور تازه فوت کرده بود. 00:48:17.180 --> 00:48:20.020 «جان مک‌کینِ» فقید و بزرگ فوت کرده بود. 00:48:22.190 --> 00:48:24.860 و استیوی گفت: «لازمه یه لطفی در حقم بکنی.» 00:48:25.480 --> 00:48:28.610 گفت: «پیکر جان مک‌کین رو برای مراسم توی ساختمان کپیتول گذاشتن.» 00:48:30.900 --> 00:48:32.860 گفت: «می‌خوام تو بری و...» 00:48:33.990 --> 00:48:35.570 «...به نیابت از ما بهش ادای احترام کنی.» 00:48:40.910 --> 00:48:44.460 منم گفتم: «پسر، من ترجیح می‌دم با تو بیام دیترویت (مراسم آرتا فرانکلین).» 00:48:49.500 --> 00:48:52.880 بعد استیوی اون نگاهِ مخصوصش رو بهم انداخت؛ این‌طوری... 00:48:52.880 --> 00:48:54.970 حتی نمی‌دونست من دقیقاً کجام، داشت اون‌ور رو نگاه می‌کرد. 00:48:58.890 --> 00:48:59.770 خلاصه، من رفتم. 00:49:00.930 --> 00:49:02.350 روز بعد رفتم به ساختمان کپیتول. 00:49:02.350 --> 00:49:04.850 من این کار رو واسه هیچ‌کس جز استیوی واندر انجام نمی‌دم. 00:49:04.850 --> 00:49:06.560 اون هر کار منطقی‌ای ازم بخواد انجام می‌دم. 00:49:06.560 --> 00:49:10.070 تنها چیزی که ازم خواسته و انجام ندادم، ترک کردن سیگاره. 00:49:10.940 --> 00:49:12.150 فعلاً این یکی رو انجام نمی‌دم. 00:49:13.110 --> 00:49:14.860 ولی اون کار رو کردم. توی صف ایستادم، 00:49:14.860 --> 00:49:17.370 و وقتی رسیدم بالای سرِ تابوتِ سناتور مک‌کین، 00:49:17.370 --> 00:49:19.790 فقط گفتم: «راستش، استیوی واندر منو فرستاده.» 00:49:22.080 --> 00:49:24.370 «خداحافظ رفیق.» و راه افتادم رفتم. 00:49:25.750 --> 00:49:28.040 ولی خب، این چیزی بود که استیوی می‌خواست و منم انجامش دادم. 00:49:34.170 --> 00:49:35.590 خیلی‌ها این رو نمی‌دونن، 00:49:35.590 --> 00:49:38.510 ولی واشنگتنی‌های هم‌سنِ من خوب یادشونه. 00:49:38.510 --> 00:49:40.060 خیلی‌ها نمی‌دونن 00:49:40.850 --> 00:49:42.350 که «مارتین لوتر کینگ»، 00:49:43.350 --> 00:49:48.310 برخلافِ امثالِ چارلی کرک، خیلی سخت بود که نامش زنده بمونه. 00:49:50.110 --> 00:49:51.150 اینکه... 00:49:51.980 --> 00:49:54.610 تنها دلیلی که تولد مارتین لوتر کینگ الان یه تعطیلیِ رسمیه، 00:49:54.610 --> 00:49:57.320 اینه که خانواده کینگ و استیوی واندر، 00:49:57.320 --> 00:50:02.330 خیلی زیاد و طولانی لابی کردن و جنگیدن 00:50:03.000 --> 00:50:04.370 تا اون روز تعطیل بشه. 00:50:07.790 --> 00:50:09.460 مردم فراموش می‌کنن. 00:50:11.040 --> 00:50:13.300 چیزی که بهش می‌گن «تولدت مبارکِ سیاهپوستی»، 00:50:13.300 --> 00:50:16.590 همون آهنگِ Happy Birthday استیوی واندر، در واقع یه آهنگِ اعتراضی بود 00:50:16.590 --> 00:50:19.890 برای به واقعیت رسوندنِ تعطیلیِ روز کینگ. 00:50:19.890 --> 00:50:26.890 تولدت مبارک... 00:50:26.890 --> 00:50:29.440 تولدت مبارک... 00:50:29.440 --> 00:50:31.270 و این آهنگ چقدر هم تأثیرگذار بود. 00:50:32.070 --> 00:50:33.860 بالاخره سنا بهش رای داد. 00:50:33.860 --> 00:50:40.320 99نفر از ۱۰۰ سناتور موافقت کردن که اون روز تعطیل رسمی بشه 00:50:42.120 --> 00:50:44.130 به جز یک نفر... 00:50:44.540 --> 00:50:46.580 جان مک‌کین. 00:50:48.170 --> 00:50:51.170 همون آدمی که استیوی منو فرستاد تا باهاش خداحافظی کنم. 00:50:52.960 --> 00:50:55.630 ببینید استیوی واندر چقدر مرد بزرگیه. 00:50:56.260 --> 00:50:58.380 این کشور چقدر می‌تونه درس بگیره... 00:50:59.430 --> 00:51:00.840 از مردی مثل اون. 00:51:03.100 --> 00:51:04.930 جان مک‌کین، خدا بیامرزش... 00:51:06.020 --> 00:51:07.890 به خاطر اون رای‌اش به دردسر افتاد، 00:51:07.890 --> 00:51:10.400 و سال‌ها بعد چوبش رو خورد. 00:51:10.940 --> 00:51:12.940 سال‌ها بعد، داشت برای ریاست‌جمهوری رقابت می‌کرد 00:51:12.940 --> 00:51:16.820 و مجبور شد با اولین سیاهپوستی که نامزدِ اصلیِ یه حزب شده بود بجنگه. 00:51:21.410 --> 00:51:23.780 و باراک اوباما دقیقاً در سالگردِ 00:51:23.780 --> 00:51:29.000 سخنرانیِ «من رویایی دارمِ» دکتر کینگ، اون نامزدی رو به دست آورد. 00:51:33.210 --> 00:51:37.800 و بین تمام رای‌هایی که مک‌کین در دوران طولانیِ سناتوری‌ش داد، 00:51:37.800 --> 00:51:41.930 اون رایِ منفی به تعطیلیِ روز کینگ، هیچ‌وقت ولش نکرد، 00:51:42.550 --> 00:51:44.260 مخصوصاً توی اون برهه از زمان. 00:51:44.930 --> 00:51:47.970 خب، چطوری خواست جبرانش کنه؟ بهتون می‌گم چیکار کرد. 00:51:47.970 --> 00:51:52.560 اگه یادتون باشه، جان مک‌کین حامیِ طرحی شد 00:51:52.560 --> 00:51:58.740 که جک جانسون رو بعد از مرگش، از اتهامِ «قانون مَن» تبرئه (عفو) کنن. 00:51:59.860 --> 00:52:05.870 بله، اون حامیِ عفوِ جک جانسون شد. 00:52:06.370 --> 00:52:10.200 قانون مَن دقیقاً همون قانونیه که 00:52:10.210 --> 00:52:15.590 همین اواخر «شان پافی کامز» (P. Diddy) به خاطرش محکوم شد. 00:52:16.090 --> 00:52:20.340 اسمش رو باید گذاشت: «قانونِ متوقف کردنِ سیاهپوست‌های کله‌خر!» 00:52:28.640 --> 00:52:32.980 آره، یه خبرایی هست، ولی من نمی‌دونم. خسته شدید؟ 00:52:33.520 --> 00:52:35.060 - نه! 00:52:36.060 --> 00:52:38.400 باشه، پس ادامه می‌دم. هنوز مونده. 00:52:48.740 --> 00:52:53.080 من از تئوری‌های توطئه بدم میاد، ولی بذارید یکی براتون بگم... خب... 00:52:54.290 --> 00:52:58.590 و این حتی تئوری هم نیست. این بخشش رو می‌دونم که واقعیته. 00:53:06.600 --> 00:53:07.850 می‌دونستید... 00:53:08.890 --> 00:53:12.430 وقتی دهه‌ی ۹۰ از واشنگتن رفتم نیویورک، 00:53:12.430 --> 00:53:16.350 پلیس نیویورک یه واحدِ ویژه برای «پلیسِ هیپ‌هاپ» داشت؟ 00:53:16.350 --> 00:53:17.650 اینو می‌دونستید؟ 00:53:18.980 --> 00:53:21.730 و این واحدِ ویژه، هر کسی رو که 00:53:21.740 --> 00:53:24.280 توی فرهنگ هیپ‌هاپ فعالیت داشت تعقیب می‌کردن. 00:53:24.280 --> 00:53:26.240 نه فقط رپرها، حتی ساقی‌ها رو، 00:53:26.240 --> 00:53:28.240 چون فکر می‌کردن همه‌شون یه جوری به هم وصلن. 00:53:28.240 --> 00:53:32.330 حتی کمدین‌های جوونی مثل من. هر کسی که توی اون فضا بود، 00:53:32.330 --> 00:53:34.960 آمارِ همه رو داشتن که کی چیکار می‌کنه. 00:53:34.960 --> 00:53:38.170 اون موقع‌ها من می‌رفتم نایت‌کلاب، 00:53:38.170 --> 00:53:39.420 ولی بعضی وقتا که می‌رفتم،. 00:53:39.421 --> 00:53:40.996 نورِ کلاب یه جوری بود 00:53:41.120 --> 00:53:44.640 من متوجه نبودم، ولی قدیمی‌هایِ میدون (پیشکسوت‌ها)منو می‌کشیدن کنار و می‌گفتن.: 00:53:44.840 --> 00:53:46.550 «توی کلاب حواست رو جمع کن پسر.» 00:53:47.000 --> 00:53:49.010 «اینا "نورهای اف‌بی‌آی" هستن.» 00:53:51.390 --> 00:53:55.850 معنیش این بود که نورپردازی یه جوریه که دارن از مهمونی فیلم‌برداری (جاسوسی) می‌کنن 00:53:55.850 --> 00:53:57.850 و بهم می‌گفتن مراقبِ خودم باشم. 00:53:57.850 --> 00:54:00.190 البته من که کار خلافی نمی‌کردم، 00:54:00.190 --> 00:54:02.150 فقط داشتم خوش می‌گذروندم. 00:54:04.490 --> 00:54:09.320 حالا، می‌دونستید اون واحدِ ویژه پلیس در اصل ابداع شد 00:54:09.320 --> 00:54:11.410 تا فقط دو نفر رو تعقیب کنن؟ 00:54:12.080 --> 00:54:15.200 اون دو نفر، یکی‌شون «کریستوفر والاس» بود، 00:54:15.210 --> 00:54:17.790 که با اسم Biggie Smalls معروف بود، 00:54:20.380 --> 00:54:23.800 و «شان پافی کامز» (پی دیدی). 00:54:24.880 --> 00:54:26.840 حالا سوال اینجاست که چرا؟ 00:54:27.510 --> 00:54:32.010 چطور ممکنه این آدم حداقل ۳۰ سال تحت نظر پلیس بوده باشه، 00:54:32.010 --> 00:54:36.480 اما دقیقاً همین الان، همین حالا فهمیدن که اون باج‌گیری می‌کنه و زن‌ها رو کتک می‌زنه؟ 00:54:36.480 --> 00:54:40.350 شرط می‌بندم، شرط می‌بندم اگه واقعاً این کارها رو می‌کرده، 00:54:40.360 --> 00:54:43.690 پلیس خیلی وقت پیش همه‌ی این‌ها رو دیده بوده. 00:54:43.690 --> 00:54:45.110 ولی چرا الان؟ 00:54:45.940 --> 00:54:46.990 نمی‌دونم. 00:54:47.610 --> 00:54:50.700 توی این پرونده چیز عجیبی بود؛ هیچ‌کس به پلیس زنگ نزد، 00:54:51.530 --> 00:54:53.030 به جز «کید کادی». 00:54:58.700 --> 00:55:01.130 و همه به کید کادی گفتن «آدم‌فروش» 00:55:02.880 --> 00:55:04.210 اما اون آدم‌فروش نبود. 00:55:04.210 --> 00:55:06.670 آدم‌فروشی وقتیه که دو نفر با هم جرمی انجام می‌دن 00:55:06.670 --> 00:55:09.090 و بعد که یکی‌شون گیر می‌افته، اون یکی رو لو می‌ده 00:55:09.090 --> 00:55:10.590 تا خودش رو از دردسر خلاص کنه. 00:55:10.590 --> 00:55:13.390 ولی «پاف» (دیدی) به کید کادی تعرض کرده بود. 00:55:13.390 --> 00:55:16.890 کادی ادعا کرد که پاف ماشین پورشه‌اش رو 00:55:16.890 --> 00:55:19.730 با بمب دستی (کوکتل مولوتوف) منفجر کرده و به همین‌جا هم ختم نشده. 00:55:19.730 --> 00:55:22.900 اون ادعا کرد که پاف بعدش وارد خونه‌اش شده... 00:55:24.320 --> 00:55:27.650 و کادوهای کریسمسش رو باز کرده! 00:55:31.570 --> 00:55:33.620 اوه رفیق، من اگه بودم خونم به جوش می‌اومد. 00:55:35.700 --> 00:55:38.290 کید کادی گفت: «نمی‌تونم ثابت کنم کادوها رو اون باز کرده یا نه،» 00:55:38.290 --> 00:55:41.000 «اما وقتی اومدم خونه اون اونجا بود و کادوها باز شده بودن،» 00:55:41.000 --> 00:55:44.040 «و اون مرتیکه فقط گفت: "کریسمس مبارک خوش‌تیپ!"» 00:55:46.840 --> 00:55:48.590 خب کید کادی باید چیکار می‌کرد؟ 00:55:48.590 --> 00:55:51.180 فقط دو تا راه داشت. یا گزینه‌ی الف: 00:55:52.180 --> 00:55:53.890 باید یه حرکت گانگستری سرِ اون یارو می‌زد، 00:55:53.890 --> 00:55:56.890 جوری که اون نتونه به راحتی ثابتش کنه. 00:55:57.640 --> 00:55:59.350 یا اگه اهل این کارها نیستی... 00:56:00.940 --> 00:56:03.520 که من اصلاً فکر نمی‌کنم کید کادی اهل این کارها باشه... 00:56:05.650 --> 00:56:07.400 آخرین گزینه‌ات می‌شه ب... 00:56:08.820 --> 00:56:10.320 باید به پلیس زنگ بزنی. 00:56:11.490 --> 00:56:12.820 و دمش گرم، کادی کار درست رو انجام داد. 00:56:13.700 --> 00:56:14.990 من از طرف دیگه... 00:56:18.040 --> 00:56:19.410 اوه، من کاملاً اهل این کارهام! 00:56:21.330 --> 00:56:23.540 اگه این مرتیکه کریسمسِ خانواده‌ی منو خراب کنه، 00:56:23.540 --> 00:56:26.670 مطمئن باشید جوری تقاص پس می‌ده که به غلط کردن بیفته. 00:56:26.670 --> 00:56:28.920 بعداً یکی می‌آد پیشم و کل ماجرا رو واسم تعریف می‌کنه 00:56:28.920 --> 00:56:30.260 بدون اینکه حتی بدونه کارِ من بوده! 00:56:30.260 --> 00:56:31.840 «اوه خدای من، دیو!» 00:56:33.970 --> 00:56:36.180 «شنیدی چه اتفاقی واسه پافی افتاده؟» 00:56:36.180 --> 00:56:38.140 «اوه نه! چی شده؟» 00:56:44.150 --> 00:56:47.770 «داشته تنهایی توی دره‌ی توپانگا می‌دویده...» 00:56:49.190 --> 00:56:52.090 «یهو یه شاهین از ناکجاآباد اومده و دخلش رو آورده!» 00:56:52.200 --> 00:56:53.450 «اوه خدای من، چه وحشتناک!» 00:57:05.580 --> 00:57:07.210 من عاشق موسیقی هیپ‌هاپ هستم. 00:57:07.790 --> 00:57:11.300 عاشق خیلی از آدم‌هایی هستم که این موسیقی رو می‌سازن. 00:57:12.300 --> 00:57:14.340 اونا چیزهایی به من یاد دادن و چیزهایی نشونم دادن 00:57:14.340 --> 00:57:16.590 که خودم هیچ‌وقت ندیده بودم، چیزهای خوب. 00:57:16.590 --> 00:57:19.680 مثلاً، یه بار توی آتلانتا بودم... 00:57:19.680 --> 00:57:21.680 تقریباً تمام شد. دَووم بیار قهرمان. 00:57:26.440 --> 00:57:27.730 توی آتلانتا بودم... 00:57:29.650 --> 00:57:32.190 و رپری به اسم «تی.آی» (T.I)... 00:57:34.490 --> 00:57:36.160 بهم زنگ زد. اون موقع زیاد نمی‌شناختمش، 00:57:36.160 --> 00:57:37.748 الان بهتر می‌شناسمش، ولی اون‌قدر 00:57:37.872 --> 00:57:40.110 می‌شناختمش که شماره‌ام رو داشته باشه. 00:57:40.210 --> 00:57:42.540 بهم زنگ زد و گفت: «دیو، شنیدم توی شهرِ منی.» 00:57:45.870 --> 00:57:48.840 گفت: «می‌خوام آتلانتای واقعی رو بهت نشون بدم.» 00:57:49.880 --> 00:57:51.750 گفتم: «حتماً پسر، بریم.» 00:57:53.840 --> 00:57:56.300 گفت: «دم درِ هتل، بخشِ تحویل خودرو منتظرم باش.» 00:57:56.300 --> 00:57:57.430 رفتم پایین. 00:57:57.430 --> 00:57:59.430 فکر کردم داره شوخی می‌کنه، ولی وقتی رفتم پایین، 00:57:59.430 --> 00:58:03.020 دیدم بیرون ایستاده و توی یه رولزرویس فانتومِ بنفش نشسته. 00:58:03.020 --> 00:58:05.810 این ماشین لابد یک و نیم میلیون دلار قیمت داشت. 00:58:05.810 --> 00:58:08.690 یه رنگ بنفشِ خیره‌کننده با صندلی‌های چرمی سفیدِ استخوانی. 00:58:08.690 --> 00:58:10.740 از اون ماشین‌هایی بود که حتماً باید راننده شخصی داشته باشی تا برات برونه، 00:58:11.440 --> 00:58:14.820 ولی به دلیلی، خودِ این مرتیکه داشت می‌روندش! 00:58:17.360 --> 00:58:18.740 منم سوالی نپرسیدم. 00:58:18.740 --> 00:58:22.630 پریدم تو ماشین و پسر، اون کل آتلانتا رو بهم نشون داد. 00:58:23.330 --> 00:58:25.660 گفت: «گروه اوت‌کست از اونجا رپ رو شروع کردن،» 00:58:25.660 --> 00:58:28.630 «قدیما توی این پارک بازی می‌کرد.» 00:58:30.000 --> 00:58:32.330 بعد سرعت ماشین رو کم کرد، به یه خونه اشاره کرد و گفت: 00:58:36.550 --> 00:58:39.720 «و مارتین لوتر کینگ توی اون خونه بزرگ شده.» 00:58:40.850 --> 00:58:43.260 «بچه‌هاش رو همین‌جا بزرگ کرد.» 00:58:44.100 --> 00:58:47.730 «اونم کلیساییه که اونجا موعظه می‌کرد.» 00:58:50.650 --> 00:58:54.190 بعد... پشت چراغ قرمز ایستادیم، 00:58:55.360 --> 00:58:56.860 و این بچه‌های سیاهپوستِ کوچیک... 00:58:56.860 --> 00:59:00.110 از هر دو طرفِ چهارراه با بطری‌های آب ریختن سمتِ ماشین. 00:59:00.110 --> 00:59:04.240 اگه بشناسید، توی آتلانتا به این بچه‌ها می‌گن «واتر بویز» (پسرانِ آب‌فروش). 00:59:04.870 --> 00:59:08.160 کل کاسبی‌شون اینه که به آدم‌هایی که توی ترافیک داغ آتلانتا گیر کردن، آب می‌فروشن. 00:59:10.580 --> 00:59:12.040 من این رو نمی‌دونستم. 00:59:12.040 --> 00:59:14.460 فقط دیدم یه مشت سیاهپوستِ جوون دارن می‌دُوَن سمت ماشین، 00:59:14.460 --> 00:59:16.170 واسه همین در رو قفل کردم و گفتم: «بی‌خیال بابا!» 00:59:25.270 --> 00:59:29.430 اما تی.آی پنجره رو داد پایین و شروع کرد به نصیحت کردن بچه‌ها. 00:59:29.440 --> 00:59:31.690 «آروم‌تر، همین‌جوری نپرید سمتِ ماشینِ مردم.» 00:59:31.690 --> 00:59:33.900 «شما نمی‌دونید اونا تو ماشین چی دارن (اسلحه).» 00:59:33.900 --> 00:59:35.900 «لبخند بزنید تا کمتر تهدیدآمیز به نظر برسید.» 00:59:35.900 --> 00:59:39.700 «و ادبتون یادتون نره. "بله قربان، خیر خانم. لطفاً، ممنون."» 00:59:39.700 --> 00:59:41.110 «این چیزاست که زنده‌ نگهتون می‌داره.» 00:59:41.110 --> 00:59:45.740 «و همیشه اون قطراتِ شبنم رو روی بطری آب حفظ کنید...» 00:59:45.740 --> 00:59:49.210 «...که خنک و خوشمزه به نظر بیاد.» 00:59:50.540 --> 00:59:53.420 اون لحظه اون بچه فهمید که داره با یه «اسطوره» حرف می‌زنه. 00:59:53.420 --> 00:59:56.500 گفت: «اوه خدای من! دمت گرم تی.آی.» 00:59:56.500 --> 00:59:58.210 و دستش رو دراز کرد که پول بگیره. 00:59:58.210 --> 00:59:59.970 و تی.آی نگاهش کرد و گفت: 00:59:59.970 --> 01:00:03.800 «من راه و چاه رو بهت نشون دادم (همین برات بسه)»، پنجره رو داد بالا و رفت. 01:00:16.520 --> 01:00:17.570 اون شب... 01:00:21.530 --> 01:00:22.860 اجرام رو تموم کردم... 01:00:23.990 --> 01:00:27.200 و وقتی از سن اومدم پایین، تی.آی با یکی از دوستاش پشت صحنه بود. 01:00:27.200 --> 01:00:30.160 اون رفیقش رو نمی‌شناختم، ولی حس کردم آدمِ مهمیه، 01:00:30.160 --> 01:00:32.870 چون همه از دیدنش اون پشت هیجان‌زده بودن. 01:00:32.870 --> 01:00:35.420 ازش پرسیدم: «هی تیپ (تی.آی)، این رفیقت کیه؟» 01:00:35.420 --> 01:00:37.170 اونم گفت: «اینو می‌گی؟» 01:00:37.170 --> 01:00:40.840 گفت: «این پسر، آینده‌ی هیپ‌هاپه.» 01:00:40.840 --> 01:00:42.470 منم گفتم: «پسر، می‌شه یه کم آروم بگیری؟» 01:00:42.470 --> 01:00:43.800 بعد از خودِ اون طرف پرسیدم. 01:00:45.350 --> 01:00:47.850 گفتم: «هی رفیق، اسمت چیه؟» 01:00:48.390 --> 01:00:51.560 اونم نگاه کرد و گفت: «من "نیپسی" هستم.» 01:00:57.190 --> 01:00:58.940 و اون کسی نبود جز «نیپسی هاسل». 01:01:00.190 --> 01:01:03.320 نمی‌خوام وارد جزئیات بشم، ولی باید بگم اون شب... 01:01:04.160 --> 01:01:07.240 اون شب من و تی.آی و نیپسی رفتیم بیرون... 01:01:08.490 --> 01:01:11.370 و واقعاً بهمون خوش گذشت. 01:01:11.370 --> 01:01:13.920 یه خوش‌گذرونیِ واقعی، نه از اون کثافت‌کاری‌های "دیدی"، بلکه لذتِ خالص. 01:01:17.290 --> 01:01:20.550 اون‌قدر خوش گذشت که وقتی از تور برگشتم خونه، 01:01:20.550 --> 01:01:23.630 و زنم مثل همیشه پرسید: «دیو، سفر چطور بود؟» 01:01:23.630 --> 01:01:24.970 معمولاً می‌گم «خوب بود». 01:01:24.970 --> 01:01:29.180 ولی این بار گفتم: «عزیزم، با باحال‌ترین سیاهپوستی که فکرش رو بکنی آشنا شدم.» 01:01:29.180 --> 01:01:32.720 گفتم: «این پسره از من جوون‌تره، ولی انگار از من پیرتر و باتجربه‌تره.» 01:01:32.730 --> 01:01:35.190 اونم پرسید: «چی؟ منظورت چیه؟» 01:01:35.190 --> 01:01:37.480 منم گفتم: «نمی‌دونم زن، اون مثلِ...» 01:01:41.570 --> 01:01:43.240 «انگار با یه "فالِ کلوچه‌ای" (منبع خرد) می‌پری.» 01:01:43.240 --> 01:01:45.410 «این مرتیکه واسه هر چیزی یه جوابی داشت.» 01:01:49.660 --> 01:01:51.330 همه چیز رو درباره نیپسی بهش گفتم. 01:01:52.120 --> 01:01:54.330 نکته جالبش اینجاست که سال‌ها بعد، 01:01:54.870 --> 01:01:58.210 بیوه‌ی نیپسی رو دیدم و اون منو کشید کنار. 01:01:58.210 --> 01:01:59.420 تا حالا ندیده بودمش. 01:01:59.420 --> 01:02:02.630 بهم گفت: «فقط می‌خواستم بگم که شوهرم عاشق تو بود.» 01:02:02.630 --> 01:02:06.840 گفت: «اون تعریف می‌کرد که تو رو توی آتلانتا دیده و کلی بهتون خوش گذشته.» 01:02:06.840 --> 01:02:09.510 گفتم: «پسر، این خیلی عجیبه. واقعاً هم همین‌طور بود.» 01:02:11.720 --> 01:02:14.980 خیلی نگذشته بود که با نیپسی آشنا شده بودم که توی لس‌آنجلس اجرا داشتم. 01:02:16.560 --> 01:02:18.690 بعد از اجرا، یه پیام از یه یارویی گرفتم که می‌گفت: 01:02:18.690 --> 01:02:21.610 «توی یه مهمونی هستم که تو هم حتماً باید بیای.» منم گفتم: «می‌خوام برم بخوابم.» 01:02:21.610 --> 01:02:24.690 اونم گفت: «نه پسر، "باید" بیای به این مهمونی.» 01:02:24.690 --> 01:02:27.490 با خودم فکر کردم لابد بالاخره این همون مهمونی‌های "کثافت‌کاری" (Freak-off) هست! 01:02:35.870 --> 01:02:38.710 مهمونی جایی بود که میلیون‌ها بار رفته بودم. 01:02:38.710 --> 01:02:40.540 واسه همین زیاد برای رفتن به اونجا هیجان نداشتم. 01:02:40.540 --> 01:02:43.050 ولی وقتی وارد شدم، فضا فرق می‌کرد. 01:02:43.840 --> 01:02:45.090 خیلی شلوغ و پرانرژی بود. 01:02:45.880 --> 01:02:49.590 و معلوم شد که اون مهمونی اصلاً به افتخارِ «نیپسی» (هاسل) بوده. 01:02:50.090 --> 01:02:52.940 نیپسی نامزد جایزه گرمیِ بهترین آلبوم رپ سال شده بود، 01:02:53.140 --> 01:02:58.150 و تمام کسانی که اون در زندگی بهشون احترام می‌گذاشت، توی اون مهمونی بودن. 01:02:58.310 --> 01:03:01.480 «تی.آی» اونجا بود، «اسنوپ داگ»، «جی-زی» و... 01:03:01.480 --> 01:03:04.230 حتی «پافی» (دیدی) هم قبل از اینکه بفهمیم چه کارهایی کرده، اونجا بود. 01:03:05.530 --> 01:03:07.400 منم اونجا بودم و خیلی‌های دیگه. 01:03:07.400 --> 01:03:09.910 و با اینکه مهمونی خیلی عالی بود و منم داشتم خوش می‌گذروندم، 01:03:09.910 --> 01:03:12.370 اما یه دلشوره‌ی عجیبی داشتم، 01:03:12.370 --> 01:03:14.200 چون منو یادِ فضای دهه‌ی ۹۰ می‌انداخت. 01:03:14.200 --> 01:03:17.040 می‌تونید حرفم رو باور کنید یا نکنید، 01:03:17.040 --> 01:03:20.500 من فقط دارم چیزی رو که دیدم و حس کردم براتون تعریف می‌کنم. 01:03:20.500 --> 01:03:23.290 اونجا هم «نورپردازیِ اف‌بی‌آی» برقرار بود. 01:03:23.880 --> 01:03:26.840 فقط حس می‌کردم که: «پسر، این مهمونی تحت نظره،» 01:03:26.840 --> 01:03:29.090 ولی زیاد جدی نگرفتمش. 01:03:29.090 --> 01:03:32.010 بعد برگشتم خونه‌م توی اوهایو و داشتم چرت می‌زدم، 01:03:32.010 --> 01:03:35.140 که زنم با چشم‌های گریون تکونم داد و بیدارم کرد. 01:03:35.140 --> 01:03:37.850 گفت: «دیوید.» گفتم: «چی شده؟ چرا این‌طوری می‌کنی؟» 01:03:37.850 --> 01:03:40.020 گفت: «دوستت مُرد.» 01:03:40.020 --> 01:03:41.270 منم که دیگه پیر شدم، گفتم: 01:03:41.270 --> 01:03:43.520 «زن، باید دقیق‌تر بگی کدومشون؛» 01:03:44.980 --> 01:03:46.480 «من کلی رفیق دارم که مریضیِ قلبی و نِقرس دارن!» 01:03:56.830 --> 01:03:58.160 اما اون نیپسی بود. 01:03:59.410 --> 01:04:01.920 و به خاطر همینه که من طرفدارهای «چارلی کرک» رو درک می‌کنم، 01:04:01.920 --> 01:04:04.960 چون می‌دونم چه حسی داره وقتی می‌بینی کسی که بهش احترام می‌ذاری، 01:04:04.960 --> 01:04:09.420 توسط یه آدمِ "هیچ‌کس" و بی‌ارزش، با گلوله از پا درمی‌آد. 01:04:10.090 --> 01:04:11.800 اوه خدای من. 01:04:13.220 --> 01:04:15.260 پذیرفتنش خیلی سخته. 01:04:16.350 --> 01:04:20.350 و اگه توی اینترنت اون ویدیوهای وحشتناک رو دیده باشید... 01:04:20.350 --> 01:04:23.650 چون یه ویدیوی خیلی خونین از لحظه‌ی قتل نیپسی پخش شد. 01:04:25.060 --> 01:04:27.440 بعدش من بخشِ نظرات (کامنت‌ها) رو نگاه کردم، 01:04:27.440 --> 01:04:30.110 و اینترنت هم داشت همون کاری رو می‌کرد که همیشه می‌کنه؛ 01:04:30.110 --> 01:04:33.450 هر کسی داشت یه تئوریِ توطئه می‌بافت، 01:04:33.450 --> 01:04:37.780 اما چیزی که بیشتر از همه به چشم می‌خورد، مربوط به یه پزشکِ طب سنتی 01:04:37.790 --> 01:04:40.410 توی شهر نیویورک بود. چیزی شنیدید درباره‌ش؟ 01:04:44.670 --> 01:04:48.750 پزشکی به اسم «دکتر سِبی» (Dr. Sebi). 01:04:52.720 --> 01:04:57.390 اواسط دهه‌ی ۹۰، در اوجِ اپیدمیِ ایدز، 01:04:58.310 --> 01:05:02.140 این دکترِ سیاهپوست توی نیویورک ادعا کرد 01:05:02.140 --> 01:05:06.400 که تونسته دو نفر رو با روش‌های سنتی از بیماریِ ایدز و HIV درمان کنه. 01:05:06.400 --> 01:05:08.980 اون زمان، داشتنِ چنین ادعایی توی آمریکا 01:05:08.980 --> 01:05:12.320 به خاطر قوانینِ سازمان غذا و دارو (FDA) غیرقانونی بود. 01:05:12.320 --> 01:05:15.660 بنابراین دولت فدرال و ایالت نیویورک 01:05:15.660 --> 01:05:18.990 دکتر سبی رو کشوندن به دادگاه. 01:05:20.410 --> 01:05:23.500 و دکتر سبی توی هر دو تا پرونده پیروز شد (تبرئه شد). 01:05:27.670 --> 01:05:31.250 و نیپسی هاسل، بدون اینکه خیلی‌ها بدونن، 01:05:31.260 --> 01:05:34.380 داشت یه مستند درباره زندگی و کارهای دکتر سبی می‌ساخت. 01:05:34.930 --> 01:05:38.760 اون تهیه کننده‌ی اون مستند بود. 01:05:38.760 --> 01:05:45.060 و مردم توی اینترنت باور دارن که قدرت‌های بزرگ نیپسی هاسل رو کشتن 01:05:45.900 --> 01:05:48.110 تا نذارن اون اطلاعات به دست من و شما برسه. 01:05:50.190 --> 01:05:53.400 من نمی‌دونم. واقعاً نمی‌دونم. 01:05:54.820 --> 01:05:57.780 اما یه چیزی رو بهتون می‌گم که خوب می‌دونم. 01:05:59.780 --> 01:06:04.620 بزرگ‌ترین کمدینی که من تا حالا با چشم‌های خودم دیدم، «چارلی بارنت» بوده. 01:06:05.790 --> 01:06:10.420 چارلی بارنت؛ اسطوره‌ی کمدیِ خیابانیِ نیویورک. 01:06:10.420 --> 01:06:14.220 اون فقط توی خیابون کمدی اجرا می‌کرد و من اون‌قدر خوش‌شانس بودم که دیدمش. 01:06:14.920 --> 01:06:16.380 اون مربی و مرشدِ من بود. 01:06:17.050 --> 01:06:20.970 چارلی بارنت توی اجرای خیابونی اون‌قدر خوب بود که از همون کفِ خیابون، 01:06:21.600 --> 01:06:24.640 تونست برای خودش توی برنامه‌ی «پخش زنده شنبه شب» (SNL) کار بگیره. 01:06:26.310 --> 01:06:29.810 آره، ولی هفته‌ی تمرینات، اونا فهمیدن که اون سواد نداره و نمی‌تونه متن بخونه. 01:06:30.820 --> 01:06:34.650 پس اخراجش کردن و «ادی مورفی» رو جایگزینش کردن. 01:06:35.950 --> 01:06:37.820 اوه، می‌تونست اتفاق زیبایی بیفته. 01:06:37.820 --> 01:06:40.620 ولی خب واسه اجرای SNL باید بلد باشی بخونی. 01:06:40.620 --> 01:06:42.540 می‌دونم هفته پیش «بد بانی» رو دیدید (که از رو می‌خواند). 01:06:49.630 --> 01:06:52.340 نمی‌خوام بکوبمش، ولی خب اون مرتیکه داشت از رو می‌خوند، می‌فهمید چی می‌گم؟ 01:06:56.630 --> 01:06:59.630 چارلی بارنت ناامید نشد و به تلاشش ادامه داد. 01:06:59.840 --> 01:07:03.100 بعدش توی فیلم‌هایی مثل D.C. Cab بازی کرد که اولین بار اونجا دیدمش. 01:07:03.310 --> 01:07:05.140 توی سریال «میامی وایس» هم بازی می‌کرد. 01:07:05.140 --> 01:07:07.770 این لعنتی واسه خودش یه ستاره شده بود. 01:07:07.770 --> 01:07:09.980 اما چیزی که مدام از مسیر خارجش می‌کرد، 01:07:09.980 --> 01:07:13.520 این بود که چارلی اعتیاد شدیدی به مواد داشت. 01:07:14.150 --> 01:07:17.150 این مرتیکه شروع کرد به کرک کشیدن تا بتونه هروئین رو ترک کنه! 01:07:17.150 --> 01:07:18.240 کارش ساخته بود. 01:07:20.280 --> 01:07:23.620 اون کمدی خیابونی رو از شخصی به اسم Swami X یاد گرفته بود، 01:07:23.620 --> 01:07:26.040 و اون یارو فقط بهش کمدی یاد نداده بود، 01:07:26.040 --> 01:07:30.000 بلکه نشئه کردن رو هم بهش یاد داده بود و چارلی هیچ‌وقت نتونست ترکش کنه. 01:07:30.000 --> 01:07:33.590 وقتی چارلی مربی من بود، با اینکه معتاد بود، من هیچ‌وقت نشئه ندیدمش. 01:07:33.590 --> 01:07:35.300 اون هیچ‌وقت نمی‌خواست بلایی که استادش سرش آورد رو سرِ من بیاره. 01:07:35.300 --> 01:07:38.090 اون مطمئن شد که من بفهمم کوکائین به دردِ من نمی‌خوره، 01:07:38.090 --> 01:07:42.300 حتی اگه دخترایی که کوک می‌زنن خوشگل‌تر از اون دخترای عملی و زشتِ علفی باشن 01:07:42.300 --> 01:07:44.890 که من باهاشون می‌گشتم! 01:07:51.060 --> 01:07:55.980 یه شب، چارلی رو توی یه کلاب کمدی دیدم، 01:07:56.730 --> 01:07:58.690 و قیافه‌اش افتضاح بود. 01:07:59.490 --> 01:08:01.740 اون همیشه وقتی نشئه بود از من دوری می‌کرد، 01:08:01.740 --> 01:08:03.780 اما تا حالا ندیده بودم قیافه‌اش این‌قدر داغون باشه. 01:08:04.330 --> 01:08:07.830 پس بهش گفتم: «چارلی، حالت خوبه؟» 01:08:08.750 --> 01:08:10.210 و اون هیچی نگفت. 01:08:11.420 --> 01:08:12.960 گفتم: «چیزی زدی؟ نشئه‌ای؟» 01:08:13.670 --> 01:08:14.840 و اون خندید. 01:08:16.210 --> 01:08:19.090 گفت: «نه پسر، نشئه نیستم.» 01:08:20.340 --> 01:08:21.800 گفت: «دارم می‌میرم.» 01:08:22.840 --> 01:08:24.180 گفتم: «چی؟» 01:08:24.890 --> 01:08:26.560 گفت: «دارم می‌میرم.» 01:08:27.560 --> 01:08:28.810 «ایدز دارم.» 01:08:29.770 --> 01:08:30.850 «و دارم می‌میرم.» 01:08:31.350 --> 01:08:33.100 من اون موقع لابد ۱۸ یا ۱۹ سالم بود. 01:08:33.100 --> 01:08:35.520 تا اون موقع هیچ‌کس رو ندیده بودم که بدونم ایدز داره. 01:08:35.520 --> 01:08:38.110 باید بهتون بگم، بدجوری شوکه شدم. 01:08:38.110 --> 01:08:40.440 بعدش شروع کردم به فکر کردن به همه‌ی جوک‌هایی که می‌گفت. 01:08:40.440 --> 01:08:42.650 اون سال‌ها بود که داشت به این قضیه اشاره می‌کرد. 01:08:42.660 --> 01:08:44.360 مگه همیشه یه جوک نداشت که می‌گفت: 01:08:44.370 --> 01:08:47.660 «دیروز تست ایدز دادم، نمره‌ام شد ۶۵!» 01:08:53.710 --> 01:08:56.380 یه بار دیگه روی صحنه‌ی سالن «آپولو» بود، 01:08:56.380 --> 01:08:59.000 به مردم گفت: «توی هر چیزی، هم خوبی هست هم بدی.» 01:08:59.000 --> 01:09:00.590 مردم هم گفتن: «آره!» 01:09:00.590 --> 01:09:02.420 گفت: «خب، خوبیِ کرک کشیدن چیه؟» 01:09:02.420 --> 01:09:05.090 و خب، همه‌ی محله‌ی هارلم داد زدن: «هیچی!» 01:09:05.090 --> 01:09:10.470 اونم گفت: «چی‌چی رو هیچی؟ کرک باعث شد قیمتِ زن‌ها بیاد پایین، تا ۵ دلار!» 01:09:20.570 --> 01:09:22.990 اما وقتی گفت ایدز داره، اون‌قدر شوکه شدم 01:09:22.990 --> 01:09:25.240 که بهش نگاه کردم تا ببینم داره شوخی می‌کنه یا نه. 01:09:25.240 --> 01:09:29.240 و فهمیدم... گفتم: «اون... اون کاملاً جدیه.» 01:09:30.660 --> 01:09:32.830 منم گفتم: «دهنِ این زندگی سرویس!» 01:09:32.830 --> 01:09:34.080 اون گفت: «منظورت چیه؟» 01:09:34.080 --> 01:09:36.080 گفتم: «تو جلوی چشم من قرار نیست بمیری، پسر.» 01:09:36.080 --> 01:09:37.460 «تقدیر تو این نیست.» 01:09:37.460 --> 01:09:39.210 گفت: «چی داری می‌گی؟» 01:09:39.210 --> 01:09:43.730 و من چارلی بارنت رو بردم پیشِ «دکتر سِبی». 01:09:45.010 --> 01:09:46.510 این یه واقعیته. 01:09:46.510 --> 01:09:50.810 و دکتر سبی به مدت سه ماه چارلی بارنت رو درمان کرد. 01:09:50.810 --> 01:09:53.350 داستان عجیبیه. می‌تونم یه فیلم کامل درباره‌ش بسازم. 01:09:53.350 --> 01:09:54.810 داستانش طولانیه، پس وقتتون رو نمی‌گیرم. 01:09:54.810 --> 01:09:58.650 اما تهِ داستان اینه که... چارلی بر اثر ایدز مُرد. 01:10:16.960 --> 01:10:21.500 دی.سی (واشینگتن)، مهم نیست این دولت یا هر کس دیگه‌ای چقدر بهتون فشار بیاره، 01:10:21.500 --> 01:10:23.500 هوشیار بمونید و حواستون رو جمع کنید. 01:10:23.510 --> 01:10:26.170 من اینجام تا یادتون بندازم که ما یک «جامعه» هستیم، 01:10:26.180 --> 01:10:29.390 و با هم سلامت عقلمون رو حفظ می‌کنیم. 01:10:29.390 --> 01:10:34.390 ما هوای همدیگه رو داریم و اون‌قدر صبر می‌کنیم تا دوره‌ی این «سیاهپوستِ نارنجی» (ترامپ) تموم بشه. 01:10:48.780 --> 01:10:51.240 تنها ترسی که برای خودم دارم 01:10:51.780 --> 01:10:54.830 و نیاز دارم شما ازم در برابرش محافظت کنید، «مصادره شدن» (توسط قدرت‌ها) است. 01:10:55.750 --> 01:11:00.790 صدای من قدرتمندتر از اون چیزی شده که قصدش رو داشتم، 01:11:00.790 --> 01:11:04.880 و نمی‌تونم اجازه بدم اینا بلایی که سرِ «چارلی کرک» آوردن رو سر منم بیارن، 01:11:04.880 --> 01:11:07.510 یا حتی بدتر از اون. 01:11:08.550 --> 01:11:12.100 اگه یه وقت پام رو لغزوندن، منو خریدن (مصادره کردن) 01:11:12.760 --> 01:11:15.970 و مجبورم کردن حرف‌هایی رو بزنم که اونا می‌خوان چی؟ 01:11:15.980 --> 01:11:17.430 خب، نباید بذاریم چنین اتفاقی بیفته. 01:11:18.480 --> 01:11:20.730 پس، محض احتیاط... 01:11:21.900 --> 01:11:22.900 ما به یه «کدِ رمز» نیاز داریم. 01:11:26.360 --> 01:11:29.200 باید یه چیزی باشه که اگه یه وقت به زبون آوردم، 01:11:29.200 --> 01:11:30.990 بفهمید که اینا منو گرفتن و دهنم رو بستن. 01:11:32.740 --> 01:11:36.080 و بعد از اون جمله، به هیچ‌کدوم از حرف‌هام گوش ندید. 01:11:37.500 --> 01:11:40.420 به کسی نگید این رمز چیه، ولی باید جمله‌ای باشه که... 01:11:40.420 --> 01:11:43.080 می‌دونید چی می‌گم، جمله‌ای که من هیچ‌وقت نمی‌گم. 01:11:43.090 --> 01:11:44.540 آهان، فهمیدم رمز چیه! 01:11:44.550 --> 01:11:47.130 جمله‌ی رمز اینه: «من در کنار اسرائیل ایستاده‌ام.» 01:11:47.130 --> 01:11:49.260 خیلی ممنون، و شب خوش! 01:11:49.284 --> 01:12:01.284 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 01:12:01.308 --> 01:12:10.308 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::. 01:12:11.280 --> 01:12:15.990 من همیشه به این نتیجه رسیده‌ام 01:12:15.990 --> 01:12:19.120 که کلمه‌ی «اما»، راهی است... 01:12:20.750 --> 01:12:23.040 برای اجازه گرفتن... 01:12:23.040 --> 01:12:27.000 تا حرف سنگینی را به کسی بزنی. 01:12:30.220 --> 01:12:34.140 پس سعی کرده‌ام آن کسی نباشم... 01:12:34.140 --> 01:12:37.970 که در این دام می‌افتد. 01:12:39.520 --> 01:12:45.690 اما آنچه درونم حس می‌کنم را... فکر می‌کنم باید بدانی. 01:12:47.900 --> 01:12:51.490 و آن عزیز، تو هستی... 01:12:52.990 --> 01:12:56.330 که تاریخ زندگی‌ام را ساختی. 01:12:59.540 --> 01:13:05.330 چرا که تو اندکی شادی... به میان اشک‌هایم آوردی. 01:13:08.170 --> 01:13:10.460 تو کاری کردی... 01:13:11.260 --> 01:13:15.180 که هیچ‌کس فکرش را هم نمی‌کرد. 01:13:18.760 --> 01:13:24.400 تو اندکی شادی... به میان اشک‌هایم آوردی. 01:13:27.230 --> 01:13:30.980 همیشه حس کرده‌ام «فردا» برای کسانی است... 01:13:30.980 --> 01:13:35.240 که بیش از حد می‌ترسند... 01:13:36.280 --> 01:13:42.500 تا از دیروز عبور کنند... و زندگی برای امروز را آغاز کنند. 01:13:45.920 --> 01:13:50.550 حس می‌کنم لحظات ماندگار... 01:13:50.550 --> 01:13:54.090 بسیار کم و دیریاب شده‌اند. 01:13:55.470 --> 01:14:01.560 پس باید از خوشبختی‌ای که تو می‌آوری... برایت بگویم. 01:14:03.180 --> 01:14:07.100 عزیزم، این تو هستی... 01:14:08.440 --> 01:14:11.940 که تاریخ زندگی‌ام را ساختی. 01:14:15.450 --> 01:14:20.030 تو اندکی شادی... به میان اشک‌هایم آوردی. 01:15:12.380 --> 01:15:17.050 تو اندکی شادی به میان اشک‌هایم آوردی. 01:15:20.720 --> 01:15:27.520 تو کاری کردی که هیچ‌کس فکرش را هم نمی‌کرد. 01:15:33.860 --> 01:15:35.360 من پولدارم، عوضی! (دیالوگ معروف چپل)