WEBVTT 00:00:01.000 --> 00:00:11.000 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:00:13.263 --> 00:00:15.015 این برنامه «دیلی‌شو» است! من جان استوارت هستم 00:00:15.098 --> 00:00:18.435 امشب برنامه فوق‌العاده‌ای برایتان داریم. دیوید رمنیک در کنار ما خواهد بود 00:00:18.518 --> 00:00:21.271 او سردبیر مجله «نیویورکر» است 00:00:25.942 --> 00:00:27.736 عجب جمعیت فرهیخته‌ای 00:00:28.778 --> 00:00:30.613 صدمین سالگرد حضورشان در نیویورکر را جشن می‌گیریم 00:00:30.697 --> 00:00:35.577 و قرار است درباره تفاوت میان «اوملاوت» و «دی‌یرزیس» گپ بزنیم 00:00:36.995 --> 00:00:39.039 باورم نمی‌شود که باید این مسیر را پیاده بیایی 00:00:39.581 --> 00:00:41.833 عالی می‌شود. برایشان دست تکان می‌دهی؟ 00:00:41.916 --> 00:00:43.710 آره 00:00:43.793 --> 00:00:45.795 لطفاً به دیوید رمنیک خوش‌آمد بگویید! قربان 00:00:48.423 --> 00:00:51.301 صد سال با نیویورکر 00:00:51.384 --> 00:00:54.387 و این هم یک غافلگیری ویژه. نمی‌دانم می‌توانید این را ببینید یا نه 00:00:54.471 --> 00:00:56.806 این، اه... ویژه‌نامه لباس شنای آن‌هاست 00:01:00.894 --> 00:01:03.855 آقای دیویی، ترومن کاپوتی هستم از نیویورکر 00:01:04.439 --> 00:01:07.150 نیویورکر؟ بله، نیویورکر 00:01:07.233 --> 00:01:09.611 همه عاشق کاریکاتورهای نیویورکر هستند 00:01:09.694 --> 00:01:12.947 نیویورک؛ من عاشق نیویورکم 00:01:13.031 --> 00:01:14.699 شهر نیویورک 00:01:15.283 --> 00:01:18.703 در حالی که صدها روزنامه و مجله برای بقا دست و پا می‌زنند 00:01:18.787 --> 00:01:21.247 اوضاع نیویورکر خیلی هم خوب است، خیلی ممنون 00:01:21.331 --> 00:01:24.709 فقط ۱۰۰ سالش است؟ ببینید چه کرده است 00:01:24.793 --> 00:01:26.961 دیروز نیویورکر برنده جایزه پولیتزر شد 00:01:27.045 --> 00:01:29.130 برای روزنامه‌نگاری تحقیقیِ بلند 00:01:29.214 --> 00:01:31.800 مقاله یک سرآشپز جوان به نام آنتونی بوردین 00:01:31.883 --> 00:01:33.802 این هفته دنیای رستوران‌داری را تکان داده است 00:01:33.885 --> 00:01:36.554 نقدهای پائولین کیل فقط نقد فیلم را متحول نکرد 00:01:36.638 --> 00:01:37.889 بلکه خودِ سینما را تغییر داد 00:01:37.972 --> 00:01:39.307 خوشم می‌آید 00:01:39.390 --> 00:01:42.143 خوشم می‌آید، ازش خوشم می‌آید 00:01:42.227 --> 00:01:43.228 نیویورکر 00:01:51.945 --> 00:01:55.198 آهان، فهمیدم. جالب بود 00:01:55.281 --> 00:01:57.283 برای آدم‌هایی مثل من که اهل غرب میانه‌اند 00:01:57.367 --> 00:02:01.454 ورق زدن مجله نیویورکر مثل دریچه‌ای است به دنیای نیویورکی بودن 00:02:01.538 --> 00:02:03.123 من نویسنده نیویورکر هستم 00:02:03.206 --> 00:02:05.750 مجله‌ای است که با آن آشنایی دارم؛ نیویورکر 00:02:05.834 --> 00:02:07.627 شهر نیویورک 00:02:10.255 --> 00:02:12.632 امشب وزارت دفاع در موضع دفاعی قرار گرفته است 00:02:12.715 --> 00:02:15.635 آن‌ها گزارش این هفته مجله نیویورکر را تکذیب می‌کنند 00:02:15.718 --> 00:02:16.594 جنجالِ امروز 00:02:16.678 --> 00:02:19.931 بر سر طرح جلد شماره جدید مجله نیویورکر 00:02:20.014 --> 00:02:23.560 برای اولین بار، نیویورکر از یک نامزد ریاست‌جمهوری حمایت می‌کند 00:02:23.643 --> 00:02:25.145 سرمقاله‌ای در شماره این هفته 00:02:25.228 --> 00:02:28.189 خانه من در شهر نیویورک 00:02:29.232 --> 00:02:33.486 تنها سرگرمی‌ات آن توده غول‌آسای مجله‌های نیویورکر خواهد بود 00:02:33.570 --> 00:02:34.612 اووه، بی‌خیال بابا 00:02:34.696 --> 00:02:37.031 هر دومان می‌دانیم که من هیچ‌وقت آن‌ها را نمی‌خوانم 00:02:37.115 --> 00:02:39.117 در این شهرِ نیویورک 00:02:55.049 --> 00:02:57.635 امیلی، چطوری؟ زنده‌ای که 00:02:57.719 --> 00:02:59.429 سلام لوئیزا. بقیه چطورند؟ 00:02:59.512 --> 00:03:03.558 بسیار خب، کار زیاد داریم، پس باید کمی سرعت بگیریم 00:03:03.641 --> 00:03:08.104 یک سری گزارش درباره اینکه دارایی محبوب ثروتمندان چیست منتشر شده 00:03:08.188 --> 00:03:10.148 اوم، که همان فسیل‌های دایناسور است 00:03:10.231 --> 00:03:13.651 از سال ۲۰۲۲، کمبود شدید داروی «آدرال» وجود داشته است 00:03:13.735 --> 00:03:17.197 فکر می‌کنم باید زندگی‌نامه «کوجی موراتا» را کار کنیم 00:03:17.280 --> 00:03:20.617 همان مخترع اولین ماهواره چوبیِ تاریخ 00:03:20.700 --> 00:03:23.578 هر داستان فوق‌العاده‌ای که در طول ۱۰۰ سال گذشته کار کرده‌ایم 00:03:23.661 --> 00:03:25.538 با یک ایده عالی شروع شده است 00:03:27.790 --> 00:03:31.419 نویسندگان ما این ایده‌ها را تا هر جا که پیش بروند، دنبال می‌کنند 00:03:32.462 --> 00:03:34.964 البته سردبیران ما هم در کنار نویسندگانشان کار می‌کنند 00:03:35.048 --> 00:03:39.052 سپس هر جمله و هر کلمه را کالبدشکافی و صیقل می‌دهند 00:03:39.135 --> 00:03:41.512 «...اما دخالت تحریریه‌ایِ چندانی وجود نداشت...» 00:03:41.596 --> 00:03:44.974 «...کاما، در ابتدا.» آیا بعد از آن به کاما نیاز داریم؟ 00:03:45.058 --> 00:03:47.685 بعد، مطلب به بخش راستی‌آزمایی فرستاده می‌شود 00:03:47.769 --> 00:03:51.522 و فرآیندی را طی می‌کند که زمانی به کولونوسکوپی تشبیه شده بود 00:03:51.606 --> 00:03:56.027 نوشته‌ایم اسم گربه‌ها تایگر، لاوربوی و گامی‌بِر است 00:03:56.110 --> 00:03:57.403 اوم، درسته؟ 00:03:57.487 --> 00:04:00.198 نیویورکر یک معجزه است، خب؟ 00:04:00.281 --> 00:04:03.159 نیویورکر نشریه‌ای است 00:04:03.243 --> 00:04:06.663 که یک زندگی‌نامه ۱۵ هزار کلمه‌ای منتشر می‌کند 00:04:06.746 --> 00:04:08.331 یک هفته درباره یک موسیقی‌دان 00:04:08.414 --> 00:04:11.834 و هفته بعد گزارشی ۹ هزار کلمه‌ای از جنوب لبنان 00:04:11.918 --> 00:04:15.672 در حالی که لابلایشان کاریکاتورهای طنز گنجانده شده است 00:04:15.755 --> 00:04:19.300 هیچ‌ وقت روی جلد عکس نمی‌گذارند، درست است؟ 00:04:19.384 --> 00:04:22.929 نه لباس شنایی، نه ستاره سینمایی 00:04:23.513 --> 00:04:25.974 و با این حال موفق است 00:04:28.268 --> 00:04:31.938 این واقعیت که چنین چیزی وجود دارد و رو به رشد است 00:04:32.021 --> 00:04:36.484 و من اصرار دارم که نه یک قرن، بلکه دو و سه قرن دیگر هم دوام می‌آورد 00:04:36.985 --> 00:04:38.403 شگفت‌انگیز است 00:04:48.121 --> 00:04:50.123 عصر جاز، نیویورک 00:04:50.957 --> 00:04:54.544 شهری پر از سرمایه‌داران و دخترانِ متجدد 00:04:55.420 --> 00:04:57.005 ارکسترهای بزرگ 00:04:57.672 --> 00:04:59.048 بِیب روث 00:04:59.132 --> 00:05:02.302 و بیش از ۳۰ هزار میخانه مخفی 00:05:03.803 --> 00:05:05.888 و حالا، هرولد راس وارد می‌شود 00:05:05.972 --> 00:05:08.891 بنیان‌گذارِ دور از انتظارِ نیویورکر 00:05:08.975 --> 00:05:11.936 سیگاریِ قهاری که استعدادی در بددهنی داشت 00:05:12.020 --> 00:05:16.190 راس با گروهی از نویسندگان و طنزپردازان نیمه‌بیکار همراه شد 00:05:16.274 --> 00:05:21.362 که هر روز برای ناهارهای طولانی و شوخی‌های رندانه در هتل الگونکویین جمع می‌شدند 00:05:22.113 --> 00:05:26.701 «هر چه دوست دارم انجام دهم، یا غیراخلاقی است، یا غیرقانونی یا چاق‌کننده.» 00:05:26.784 --> 00:05:28.578 این جمله‌ای بود که یکی از همراهانش به شوخی گفت 00:05:29.662 --> 00:05:32.790 و همان‌جا بود که راس و همسرش جِین گرنت 00:05:32.874 --> 00:05:36.294 ایده یک مجله طنز متفاوت را در سر پروراندند 00:05:36.919 --> 00:05:39.797 آن‌ها به مردم می‌گفتند که این هفته‌نامه‌ای 00:05:39.881 --> 00:05:40.923 برای فرهیختگان منهتن خواهد بود 00:05:41.007 --> 00:05:44.177 و نه برای پیرزن‌های ساده‌لوحِ شهر دوبوک 00:05:45.720 --> 00:05:49.140 نکته مضحک این بود که خودِ راس ترک‌تحصیلیِ دبیرستان بود 00:05:49.223 --> 00:05:51.100 اهل یک شهر معدنی در کلرادو 00:05:51.934 --> 00:05:55.229 اما او دوستان باهوشش را برای نوشتن مقالات جسورانه به کار گرفت 00:05:55.313 --> 00:05:58.191 و کاریکاتورهایی درباره جامعه و فرهنگ 00:05:59.108 --> 00:06:02.904 او طراحانی را استخدام کرد تا قلمی خاص ابداع کنند 00:06:02.987 --> 00:06:07.784 و نمادی که فضایِ شیک و اتوکشیده مجله را به ریشخند می‌گرفت 00:06:07.867 --> 00:06:12.330 آن‌ها از روی شوخی، اسم این شیک‌پوشِ خودنما را یوستیس تیلی گذاشتند 00:06:12.413 --> 00:06:15.333 و این‌گونه بود که نیویورکر متولد شد 00:06:21.089 --> 00:06:24.217 صد سالی که گذشت، داستانی از بقا بود؛ 00:06:24.300 --> 00:06:26.052 از مقاومت سرسختانه 00:06:26.135 --> 00:06:27.428 تغییرات جسورانه 00:06:27.512 --> 00:06:30.098 و برخی از تأثیرگذارترین آثار روزنامه‌نگاری 00:06:30.181 --> 00:06:33.226 ادبیات داستانی و کاریکاتورهای قرن 00:06:44.529 --> 00:06:49.033 خب، چند ماه دیگر شماره ویژه‌ی صدمین سالگردمان منتشر می‌شود 00:06:49.117 --> 00:06:53.788 و باید طرحی خاص برای جلد پیدا کنیم 00:06:54.372 --> 00:06:59.585 تا وقتی طرح جلد نداشته باشی، شخصیت آن شماره مشخص نیست 00:06:59.669 --> 00:07:02.839 می‌دانی، این چیزی نیست که 00:07:02.922 --> 00:07:05.466 بشود در لحظه آخر سر و تهش را هم آورد 00:07:06.759 --> 00:07:09.470 طرح جلد باید زبانِ گویای زمانه باشد 00:07:09.554 --> 00:07:12.974 و در عین حال، یک اثر هنریِ ماندگار 00:07:13.057 --> 00:07:17.186 که بشود آن را قاب کرد و به دیوار کوبید 00:07:18.438 --> 00:07:23.776 راستش را بخواهید، این تلاشِ هفته به هفته، از اضطراب خواب را از من می‌گیرد 00:07:23.860 --> 00:07:25.736 حتی بعد از ۳۰ سال 00:07:29.240 --> 00:07:30.950 قبل از اینکه به نیویورکر بیایم 00:07:31.033 --> 00:07:35.997 مدیر یک مجله گرافیک با کاریکاتورهای زیرزمینی بودم 00:07:36.080 --> 00:07:41.502 عاشق کار با هنرمندانی هستم که هر کدام دیدگاه قوی خودشان را دارند؛ 00:07:41.586 --> 00:07:43.004 هر کدام با سبکی متفاوت 00:07:43.087 --> 00:07:45.214 و هر کدام با داستان‌های متفاوتی که می‌خواهند روایت کنند 00:07:45.298 --> 00:07:48.426 و این همان چیزی است که سعی دارم به نیویورکر بیاورم 00:07:50.428 --> 00:07:52.513 برای صدمین سالگرد 00:07:52.597 --> 00:07:54.724 دیوید رمنیک پیش من آمد و گفت: 00:07:54.807 --> 00:07:58.936 «باید از یوستیس تیلیِ اولین روی جلد استفاده کنیم.» 00:07:59.437 --> 00:08:02.398 باید زبان به دهان می‌گرفتم تا نگوم: «اوه، نه!» 00:08:02.482 --> 00:08:03.983 می‌دانید 00:08:05.109 --> 00:08:06.861 این اشتیاق را درک می‌کنم 00:08:06.944 --> 00:08:11.824 اما دلم می‌خواهد کاری نوآورانه انجام دهم که قبلاً انجام نشده باشد 00:08:11.908 --> 00:08:16.287 پس مشخصاً باید فکری به حالش بکنم 00:08:23.920 --> 00:08:27.381 ببینیم چطور پیش می‌رود رفیق. خوب می‌شود 00:08:29.467 --> 00:08:32.345 بخش «نقل محافل» شروع مجله است 00:08:32.428 --> 00:08:33.888 اشتهای آدم را باز می‌کند 00:08:33.971 --> 00:08:35.765 این‌ها مطالب کوتاهی هستند؛ 00:08:35.848 --> 00:08:39.143 تصویرپردازی‌های کوتاه یا گزارش‌های مختصر 00:08:39.227 --> 00:08:41.145 هر کدام داستان کوچکی را روایت می‌کنند 00:08:42.146 --> 00:08:44.148 مثلاً شاید بروم با یک گروه راک بیلیارد بازی کنم 00:08:44.232 --> 00:08:46.692 یا با عکاسِ جان بلوشی وقت بگذرانم 00:08:47.276 --> 00:08:50.279 معمولاً این مطالب خیلی جمع‌وجور و مستقل هستند 00:08:50.363 --> 00:08:52.782 اما مطلبی که الان رویش کار می‌کنم پایانِ بازتری دارد 00:08:52.865 --> 00:08:53.783 بسیار خب 00:08:55.117 --> 00:08:59.288 شاید متوجه شده باشید که این روزها سیاست واقعاً دارد مردم را از هم جدا می‌کند 00:08:59.372 --> 00:09:03.501 پس فکر کردم بد نیست بروم بیرون و نبض شهر را بگیرم 00:09:04.627 --> 00:09:06.212 یک جورهایی مثل ماهیگیری در دریای بیکران است 00:09:07.213 --> 00:09:09.882 هیچ وقت نمی‌دانی چه می‌شود. می‌روی بیرون و در خیابان‌ها پرسه می‌زنی و 00:09:09.966 --> 00:09:12.009 ببینی نقل محافل چیست 00:09:12.093 --> 00:09:14.262 مارک هستم. از دیدنتان خوشحالم. خوشبختم 00:09:14.345 --> 00:09:16.681 من نویسنده نیویورکر هستم. بسیار خب 00:09:16.764 --> 00:09:19.892 از مجله نیویورکر هستم. می‌شناسیدش؟ 00:09:19.976 --> 00:09:22.562 وقتی می‌روم توی این فاز که دنبال آدم‌ها 00:09:22.645 --> 00:09:24.730 و سوژه‌های جالب در نیویورک بگردم 00:09:24.814 --> 00:09:27.525 تقریباً انگار بهم دارو داده‌اند یا همچین چیزی 00:09:27.608 --> 00:09:29.694 هر آدمی به نظرم جالب می‌آید 00:09:30.236 --> 00:09:32.488 فقط... شبیه یک معجزه است 00:09:34.699 --> 00:09:36.367 این نوه شماست؟ نوه 00:09:36.450 --> 00:09:39.203 چه صورت کوچولوی نازی دارد. دوست‌داشتنی است. بله 00:09:39.287 --> 00:09:42.164 می‌توانم کمی درباره مسائل مختلف با شما گپ بزنم؟ می‌خواهی با من حرف بزنی؟ 00:09:42.248 --> 00:09:43.833 نه. نمی‌خواهید حرف بزنید؟ 00:09:43.916 --> 00:09:47.503 نه، شرمنده. مطمئنی؟ بی‌خیال رفیق 00:09:48.254 --> 00:09:50.673 خیسِ عرق شدم از استرس. بریم 00:09:50.756 --> 00:09:53.050 من نویسنده مجله نیویورکر هستم 00:09:53.134 --> 00:09:55.344 مایلید گپ بزنیم؟ می‌توانم چند سوال بپرسم؟ 00:09:55.428 --> 00:09:57.221 کمی انگلیسی بلدم 00:09:57.305 --> 00:09:58.431 زبانتان چیست؟ 00:09:58.514 --> 00:10:00.891 ماندارین. من اصلاً ماندارین بلد نیستم 00:10:03.519 --> 00:10:05.354 سلام، اسم من نیک است. سلام 00:10:05.438 --> 00:10:08.357 دارم مطلبی درباره تمام این استرس‌هایی که می‌کشیم می‌نویسم؛ 00:10:08.441 --> 00:10:10.443 درباره وضعیت سیاسی 00:10:10.526 --> 00:10:12.486 خب، حس و حال شما چطور است؟ 00:10:12.570 --> 00:10:14.822 احوالتان چطور است؟ شب‌ها خوابتان می‌برد؟ 00:10:14.905 --> 00:10:15.906 راستش نه زیاد 00:10:16.407 --> 00:10:19.327 احیاناً در خانواده‌تان اختلاف نظر شدیدی دارید؟ 00:10:19.410 --> 00:10:22.204 خب، جالب است که پرسیدید، چون بله، همین‌طور است 00:10:22.288 --> 00:10:25.499 داشتم درباره لیست مهمان‌های عید شکرگزاری حرف می‌زدم 00:10:25.583 --> 00:10:29.253 دقیقاً آمدی وسطِ مطلبِ من 00:10:30.379 --> 00:10:32.340 «نیویورک، حالت چطور است؟» 00:10:32.423 --> 00:10:34.300 «آیا همدیگر را تکه‌تکه خواهیم کرد،» 00:10:34.383 --> 00:10:38.554 «یا مثل خیلی دفعات پیش، به زندگیِ پرنقص‌مان ادامه می‌دهیم؟» 00:10:38.638 --> 00:10:41.057 داریم واقعاً به خودمان فشار می‌آوریم، اما 00:10:42.016 --> 00:10:43.768 فکر می‌کنم مطلب خوبی از آب در بیاید 00:10:47.772 --> 00:10:51.901 برای صدمین سالگردمان تصمیم گرفتیم مجموعه‌ای از ویدئوها بسازیم 00:10:51.984 --> 00:10:55.738 از نویسندگان، هنرمندان و متفکران مختلف دعوت کرده‌ایم 00:10:55.821 --> 00:10:57.031 تا تاریخچه‌ای شخصی از تجربه‌شان در نیویورکر روایت کنند 00:10:57.114 --> 00:10:59.075 از طریق تجربه‌شان در نیویورکر 00:10:59.158 --> 00:11:01.452 صندلی‌ای از دفتر اصلی‌مان داریم 00:11:01.535 --> 00:11:03.204 مربوط به یکی از میزهای دفتر قدیمی است 00:11:03.287 --> 00:11:06.332 اوه، چه عالی 00:11:06.415 --> 00:11:08.000 پسر، این‌ها را ساخته بودند که عمری کار کنند 00:11:08.542 --> 00:11:11.337 این یکی از راحت‌ترین صندلی‌هایی است که تا به حال رویش نشسته‌ام 00:11:11.420 --> 00:11:13.464 می‌بینی، ما این هنر را از دست داده‌ایم 00:11:13.547 --> 00:11:16.634 هنر تراشیدن فرم بدن روی چوب را از دست داده‌ایم 00:11:17.259 --> 00:11:20.680 ببین، برای همین است که این‌قدر راحت است، اما این هنر دیگر برافتاده 00:11:20.763 --> 00:11:23.099 دیگر کسی نمی‌تواند این کار را بکند 00:11:23.182 --> 00:11:26.519 آیا کاریکاتور محبوبی دارید 00:11:26.602 --> 00:11:30.106 که در این سال‌ها به دلتان نشسته باشد؟ 00:11:30.189 --> 00:11:31.982 تمام کاریکاتورهای امیلی فلِیک 00:11:32.066 --> 00:11:35.194 محبوب‌ترینم، زنی در سیرک است 00:11:35.277 --> 00:11:39.365 که دستش را دراز کرده و آن طرف یک شیر نشسته است 00:11:39.448 --> 00:11:44.245 و حس می‌کنم این تصویر، اوایل دهه بیست زندگی‌ام را خلاصه می‌کند 00:11:44.328 --> 00:11:47.790 انگار هر پسری که می‌دیدم، همین شیر بود 00:11:50.710 --> 00:11:54.839 یکی از کاریکاتوریست‌هایی که خیلی دوست دارم زک کینین است 00:11:54.922 --> 00:11:58.217 او طرحی دارد به اسم «سیزیف در محل کار» 00:12:00.261 --> 00:12:04.223 خیلی خنده‌دار است که سیزیف را در فضای یک اداره تصور کنی 00:12:04.306 --> 00:12:08.352 و احتمالاً هیچ‌وقت هم کارش تمام نمی‌شود 00:12:08.436 --> 00:12:11.772 کاریکاتورهای نیویورکر همیشه به آدم این حس را می‌دهند 00:12:11.856 --> 00:12:14.066 که انگار کمی از تو باهوش‌ترند 00:12:14.150 --> 00:12:16.902 کاریکاتورها همیشه یک جورهایی این شکلی‌اند، نه؟ 00:12:20.239 --> 00:12:21.991 اوه، من عاشق رز چست هستم 00:12:22.074 --> 00:12:24.243 خدایا، من خیلی رز چست را دوست دارم. عاشقشم 00:12:24.326 --> 00:12:27.496 کارهایش واقعاً روی من تأثیر می‌گذارند 00:12:30.458 --> 00:12:32.334 ای بابا! صدایش را می‌شنوی؟ 00:12:33.377 --> 00:12:34.754 آن پرنده را ببین 00:12:34.837 --> 00:12:36.422 آن پرنده را ببین 00:12:37.214 --> 00:12:39.967 این یک جوجه پرنده کوچولو است 00:12:40.050 --> 00:12:41.969 او نیویورکر دوست دارد 00:12:42.720 --> 00:12:43.763 همین‌طور است 00:12:44.346 --> 00:12:45.514 خوب جویده می‌شود 00:12:47.141 --> 00:12:50.269 اوه، این‌ها پوستر هستند، اوم 00:12:50.352 --> 00:12:52.646 اهل غنا هستند 00:12:53.272 --> 00:12:56.400 آره، آن... فکر کنم هدیه عروسی بود 00:12:56.484 --> 00:13:00.029 این هم شال چارلز آدامز است. اوم 00:13:00.780 --> 00:13:03.824 برای من واقعاً فوق‌العاده است 00:13:03.908 --> 00:13:08.037 او اولین کاریکاتوریستی بود که در کودکی عاشق کارهایش شدم 00:13:08.788 --> 00:13:13.542 من خیلی جذب چیزهایی می‌شوم که هم بسیار تاریک و هم بسیار خنده‌دارند 00:13:14.293 --> 00:13:16.212 تصور کنید اگر امروز این کار را می‌کردند 00:13:16.295 --> 00:13:19.215 همه می‌گفتند: «این اصلاً پذیرفتنی نیست.» 00:13:19.298 --> 00:13:22.259 «نمی‌فهمم کجایش خنده‌دار است. درد دارد، می‌سوزاند.» 00:13:22.343 --> 00:13:24.804 «من کسی را می‌شناسم که با روغن داغ سوخته.» 00:13:24.887 --> 00:13:26.514 «هیچ چیز خنده‌داری در آن نبود.» 00:13:33.187 --> 00:13:37.358 هرگز به کاری جز نقاشی فکر نکردم 00:13:37.441 --> 00:13:39.902 از زمانی که شاید سه یا چهار ساله بودم 00:13:40.444 --> 00:13:45.533 فکر می‌کنم تا وقتی واقعاً از پس هیچ کار دیگری برنیایی، سراغ این شغل نمی‌روی 00:13:53.874 --> 00:13:56.335 فقط لازم است یک نفر اینجا باشد 00:13:57.127 --> 00:14:01.340 بنابراین در طول هفته ایده‌ها را یادداشت می‌کنم 00:14:02.049 --> 00:14:03.342 آن‌ها مثل طرح‌های نیمه‌تمام هستند 00:14:03.425 --> 00:14:06.095 فقط همان چیزهایی هستند که می‌کشم 00:14:06.178 --> 00:14:08.681 معمولاً ایده‌هایی به ذهنم می‌رسد مثل، نمی‌دانم، اوم 00:14:09.348 --> 00:14:12.393 «میمونی که سنج می‌زند، کشاورزِ تفننی،» 00:14:12.476 --> 00:14:14.603 «سقف بدهی، هر چه بادا باد،» 00:14:14.687 --> 00:14:16.689 «دره وهمی، رابطه سه نفره.» 00:14:16.772 --> 00:14:20.693 منظورم این است که این‌ها فقط ایده هستند، می‌دانید 00:14:20.776 --> 00:14:22.736 ایده‌های خام. اوم 00:14:23.320 --> 00:14:25.197 این همان چیزی است که دنبالش می‌گردم 00:14:27.575 --> 00:14:31.996 فکر می‌کنم تا حد زیادی برای این نقاشی می‌کشم که کمتر احساس تنهایی کنم 00:14:33.163 --> 00:14:36.876 مثلاً اینکه من تنها کسی نیستم که این موضوع را آن‌قدر افسرده‌کننده می‌بیند 00:14:36.959 --> 00:14:39.879 که با فکر کردن به آن، به سختی از تختخواب بیرون می‌آید 00:14:49.305 --> 00:14:51.640 من صبح‌ها خیلی زود بیدار می‌شوم 00:14:51.724 --> 00:14:53.684 یک فنجان قهوه می‌خورم 00:14:53.767 --> 00:14:56.437 شروع می‌کنم به گوش دادن به یک یا چند پادکست 00:14:56.520 --> 00:14:58.522 سلام، به پادکست «هارتص» خوش آمدید 00:14:58.606 --> 00:15:01.358 کمی هم ورزش می‌کنم تا از پا نیفتم 00:15:04.612 --> 00:15:06.071 من شصت و پنج ساله‌ام 00:15:06.155 --> 00:15:08.407 صبح‌ها وقتی پام به پیاده‌رو می‌رسه 00:15:08.490 --> 00:15:12.870 حس «فرد آستر» رو دارم. بلافاصله شادم می‌کنه 00:15:13.996 --> 00:15:16.999 من در «هیلزدِیلِ» نیوجرسی، اون طرف رودخونه بزرگ شدم 00:15:17.082 --> 00:15:20.961 و در تمام دوران بلوغم، با نوعی حسرت و اشتیاق به نیویورک نگاه می‌کردم 00:15:22.171 --> 00:15:26.383 به طرز وسوسه‌انگیزی نزدیک بود و در عین حال، خیلی دور 00:15:28.761 --> 00:15:31.513 برخی او را «مایکل جردنِ» دنیای روزنامه‌نگاری نامیده‌اند 00:15:31.597 --> 00:15:34.350 او کارش را به عنوان نویسنده در «واشنگتن پست» آغاز کرد 00:15:34.433 --> 00:15:36.936 جایی که بعدها به عنوان خبرنگار خارجی در روسیه فعالیت کرد 00:15:37.019 --> 00:15:39.563 پیش از آنکه پنجمین سردبیر «نیویورکر» شود 00:15:39.647 --> 00:15:42.191 این برنده جایزه پولیتزر، برای خودش نام و اعتباری دست و پا کرده بود 00:15:42.274 --> 00:15:45.778 با نوشتن زندگی‌نامه‌های تحلیلی عمیق، از پاپ گرفته 00:15:45.861 --> 00:15:48.989 تا مایک تایسون و بروس اسپرینگستین 00:15:49.073 --> 00:15:50.908 بسیار خب، بریم انجامش بدیم. آره 00:15:50.991 --> 00:15:53.994 خب، یک روز معمولی ممکنه شامل جلسات برنامه‌ریزی باشه 00:15:54.078 --> 00:15:57.247 جلسات ایده‌پردازی، و جلساتی درباره سیاست 00:15:57.331 --> 00:15:59.541 نظرسنجی‌های میشیگان برای اون مقاله به‌روز هستن؟ 00:16:00.167 --> 00:16:02.628 امور مالی، پرسنل 00:16:02.711 --> 00:16:06.799 ملاقات با این سردبیر یا اون سردبیر، فقط برای گپ زدن و نظر دادن درباره یک مطلب 00:16:06.882 --> 00:16:09.051 و تماس‌های تلفنی بسیار زیاد 00:16:09.134 --> 00:16:12.221 ساعت چهار صبح تو خیابون «بوربون» مشغول بالا آوردن نبودی که؟ 00:16:12.304 --> 00:16:14.139 پیگیری وضعیت نویسنده‌ها 00:16:14.223 --> 00:16:16.517 اوه خدای من. اگه «هانتر تامپسون» بود چی کار می‌کرد؟ 00:16:16.600 --> 00:16:18.727 ساعت یک و نیم؟ فکر کنم تا اون موقع سیزده تا کار دیگه دارم 00:16:18.811 --> 00:16:20.521 آره، از الان تا اون موقع 00:16:20.604 --> 00:16:23.107 اوه، فیل مونتگومری. ضبط‌های رادیویی دارم 00:16:23.607 --> 00:16:24.566 ای لعنت بهش 00:16:24.650 --> 00:16:26.944 اسنایدر می‌گه که یاد گرفته 00:16:28.153 --> 00:16:29.905 صدا یه ذره بیش از حد بلند بود 00:16:29.989 --> 00:16:32.950 امروز در «ساعت رادیویی نیویورکر»... صدای من افتضاحه 00:16:33.033 --> 00:16:35.869 و البته در ماه فوریه، صدمین سالگرد تاسیس رو داریم 00:16:35.953 --> 00:16:39.164 بنابراین کارهای زیادی هست که باید سر و سامان بگیره 00:16:43.711 --> 00:16:45.379 فکر کنم این محبوب‌ترین منه 00:16:45.462 --> 00:16:47.423 این یکی واقعاً خنده‌ام انداخت 00:16:47.506 --> 00:16:49.883 این... واقعاً واقعاً خنده‌داره 00:16:49.967 --> 00:16:52.803 بسیار خب، باید بره برای چاپ. باید بره. آره 00:16:52.886 --> 00:16:54.596 یک صبح سه‌شنبه 00:16:54.680 --> 00:16:59.476 بین ۱۰۰۰ تا ۱۵۰۰ کاریکاتور در صندوق ورودی‌ام دریافت می‌کنم 00:17:00.060 --> 00:17:04.106 و در نهایت بین ده تا بیست مورد رو می‌خریم 00:17:04.189 --> 00:17:06.191 یعنی از ۱۵۰۰ تا، فقط ده مورد 00:17:10.320 --> 00:17:13.115 دیوید مدام به من یادآوری می‌کنه که در معدن زغال‌سنگ کار نمی‌کنم 00:17:13.198 --> 00:17:15.159 پس اجازه ندارم شکایت کنم 00:17:15.242 --> 00:17:19.288 به طور کلی، کارِ کسل‌کننده و فرسایشی‌ایه 00:17:20.164 --> 00:17:25.919 موج‌هایی از سرگرمی، هذیان و افسردگی به سراغم میاد 00:17:26.003 --> 00:17:29.465 دست‌ها باز، یک بار دیگه تکرار کن 00:17:30.132 --> 00:17:32.676 گاهی وقتی به کاریکاتور هشتصدم می‌رسم، باید استراحت کنم 00:17:32.760 --> 00:17:36.638 و به مدت سه دقیقه و سی ثانیه، نرمش‌های سوئدی ژاپنی انجام بدم 00:17:39.099 --> 00:17:42.144 «از وقتی تماشای اخبار رو کنار گذاشتم، حالم بهتره.» 00:17:42.811 --> 00:17:44.188 باید روحیه بگیره 00:17:44.772 --> 00:17:48.025 دیوید در جلسه کاریکاتور، ده تا بیست مورد رو 00:17:48.108 --> 00:17:51.028 از بین ۵۰-۶۰ موردی که براش آوردم انتخاب می‌کنه 00:17:51.653 --> 00:17:54.031 من تمام این استراتژی‌های روانشناختی رو ابداع می‌کنم 00:17:54.114 --> 00:17:57.284 تا بتونم ذهن دیوید رمنیک رو بازی بدم 00:17:57.367 --> 00:18:00.204 امم، نمی‌دونم واقعاً جواب می‌دن یا نه 00:18:00.287 --> 00:18:04.541 و لزوماً پیشنهاد نمی‌کنم که توسط متخصصین بررسی بشن 00:18:04.625 --> 00:18:08.796 اما، می‌دونی، کاریکاتوری رو که می‌دونم ازش خوشش نمیاد 00:18:08.879 --> 00:18:11.131 می‌ذارم قبل از کاریکاتوری که فکر می‌کنم ممکنه بپسنده 00:18:11.215 --> 00:18:12.716 چی؟ 00:18:12.800 --> 00:18:15.260 پس سطح توقع رو میاری پایین 00:18:15.344 --> 00:18:17.387 و بعد ناگهان اون می‌گه: «عاشق اینم.» 00:18:17.471 --> 00:18:19.973 و من هم می‌گم: «نابغه! کاملاً حق با توئه.» 00:18:20.557 --> 00:18:24.061 زن به سگش می‌گه: «بالاخره با هم تنها شدیم،» 00:18:24.144 --> 00:18:26.730 «و نمی‌دونستم تو انقدر با اون... ماهری.» 00:18:27.314 --> 00:18:29.775 اوه، خدای من. صبر کن. من نمی‌فهـ 00:18:29.858 --> 00:18:32.486 چی؟ سگه پدره رو کشته؟ اوه، و این 00:18:32.569 --> 00:18:35.614 قرار بر اینه که شما در میان مقالات طولانی با این کاریکاتورها مواجه بشید؛ 00:18:35.697 --> 00:18:39.993 مقالاتی که اغلب تکان‌دهنده یا خسته‌کننده هستن 00:18:40.077 --> 00:18:41.036 جسارت نباشه البته 00:18:41.120 --> 00:18:46.875 اما این قراره چیزی باشه که فضا رو عوض کنه و شما رو غافلگیر کنه 00:18:46.959 --> 00:18:50.129 و لحظه کوتاهی از آسایش و لذت رو فراهم کنه 00:18:50.212 --> 00:18:52.131 اون روح می‌بینه 00:18:52.214 --> 00:18:53.090 این خوبه 00:18:53.173 --> 00:18:57.678 بسیار خب. نیم گالن شیر به اضافه غلات صبحانه، مساویه با یک روانی 00:18:58.470 --> 00:19:00.973 غلات به اضافه شیر، یعنی اوکی 00:19:01.056 --> 00:19:02.474 اولویتِ عملیات 00:19:02.558 --> 00:19:04.309 در ضمن، درسته 00:19:04.393 --> 00:19:06.395 آره. نمی‌شه غلات رو به شیر اضافه کرد 00:19:06.478 --> 00:19:08.981 کی اول شیر رو می‌ریزه تو کاسه؟ این واقعاً 00:19:09.064 --> 00:19:12.067 اگه الکس این کار رو می‌کرد، ازش طلاق می‌گرفتم. می‌دونی کی این کار رو می‌کنه؟ روانی‌ها 00:19:13.777 --> 00:19:16.029 شگفت‌انگیزه که کار ما اینه 00:19:30.377 --> 00:19:32.421 در طول دو دهه نخست فعالیتش 00:19:32.504 --> 00:19:36.341 نیویورکر به اون مجله ادبی و طنز موفقی تبدیل شد 00:19:36.425 --> 00:19:39.803 که «هارولد راس»، سردبیر موسسش، در سر می‌پروراند 00:19:41.597 --> 00:19:44.516 از دفاتر کوچک و کثیفش در خیابان چهل و سوم 00:19:44.600 --> 00:19:48.145 او جستارهایی پرشور و کنایه‌آمیز منتشر می‌کرد 00:19:48.228 --> 00:19:50.814 و کاریکاتورهایی که بی‌پروا و شیطنت‌آمیز بودند 00:19:53.483 --> 00:19:56.403 اما با جنگ جهانی دوم، همه چیز تغییر کرد 00:20:09.041 --> 00:20:10.834 پس از بمباران هیروشیما 00:20:10.918 --> 00:20:13.962 دولت ایالات متحده انتشار هرگونه عکسی را که 00:20:14.046 --> 00:20:15.881 رنج غیرنظامیان را نشان می‌داد، ممنوع کرد 00:20:17.174 --> 00:20:19.343 بنابراین آمریکایی‌ها تا حد زیادی بی‌خبر بودند 00:20:19.426 --> 00:20:21.887 از آنچه مردم آنجا تجربه کرده بودند 00:20:23.263 --> 00:20:26.808 اما نویسنده جوانی به نام «جان هرسی» حدس می‌زد داستانی وجود دارد 00:20:26.892 --> 00:20:28.477 که باید بازگو شود 00:20:29.186 --> 00:20:31.438 من با «ویلیام شان» صحبت کرده بودم 00:20:31.521 --> 00:20:34.900 که در آن زمان نفر دومِ نیویورکر بود 00:20:34.983 --> 00:20:38.654 و درباره تهیه مقاله‌ای در مورد هیروشیما گفتگو کرده بودیم 00:20:39.363 --> 00:20:42.908 در آن زمان، بیشتر مطالب درباره قدرت بمب بود 00:20:42.991 --> 00:20:47.663 و اینکه چند ساختمان را ویران کرده و چه منطقه وسیعی را از بین برده است 00:20:47.746 --> 00:20:48.956 و مواردی از این دست 00:20:49.039 --> 00:20:52.542 بنابراین به ژاپن رفتم 00:20:52.626 --> 00:20:57.714 و شروع کردم به جستجوی پنج یا شش نفر که مسیر زندگی‌شان با هم تلاقی کرده بود 00:20:57.798 --> 00:21:00.592 و تجربیات تکان‌دهنده و ملموسی داشتند 00:21:01.885 --> 00:21:05.180 اثری که او خلق کرد، در دنیای روزنامه‌نگاری انقلاب به پا کرد 00:21:05.847 --> 00:21:07.432 مطلبی غیرداستانی بود 00:21:07.516 --> 00:21:11.311 اما با صمیمیت و بار دراماتیکِ یک داستان تخیلی نوشته شده بود 00:21:11.979 --> 00:21:16.525 فکر می‌کنم سبک داستانی برای خوانندگان، در مواجهه با وقایع عظیم یا هولناک 00:21:16.608 --> 00:21:20.404 بسیار تاثیرگذارتر است 00:21:20.487 --> 00:21:24.741 چرا که خواننده می‌تواند با شخصیت‌ها همزادپنداری کند 00:21:25.450 --> 00:21:28.453 «هرسی» داستان زندگی شش نفر را در هم تنید 00:21:28.537 --> 00:21:30.455 که در آن روز در صحنه حضور داشتند؛ 00:21:30.539 --> 00:21:34.876 از جمله یک کشیش، یک پزشک، و یک کارگر کارخانه 00:21:36.128 --> 00:21:39.131 «دقیقاً در ساعت هشت و پانزده دقیقه صبح 00:21:39.214 --> 00:21:41.008 دوشیزه توشیکو ساساکی 00:21:41.091 --> 00:21:44.428 کارمند بخش پرسنلی کارخانه قلع شرق آسیا 00:21:44.511 --> 00:21:46.763 تازه در محل کارش در دفتر کارخانه نشسته بود 00:21:46.847 --> 00:21:50.100 و داشت سرش را برمی‌گرداند تا با دخترِ میز بغلی صحبت کند.» 00:21:50.809 --> 00:21:54.187 «صدای هیچ هواپیمایی نمی‌آمد. صبح آرام بود.» 00:21:54.271 --> 00:21:56.148 «محیط خنک و دلپذیر بود.» 00:21:56.773 --> 00:22:00.193 «سپس درخشش عظیمی از نور، آسمان را شکافت.» 00:22:03.196 --> 00:22:07.159 مقاله طولانی بود، سی هزار کلمه 00:22:07.242 --> 00:22:08.702 اما چنان خارق‌العاده بود 00:22:08.785 --> 00:22:13.749 که راس و شان تصمیم گرفتند کلِ آن شماره را به همان یک داستان اختصاص دهند 00:22:14.499 --> 00:22:19.046 بدون هیچ کاریکاتور، داستان، یا جستار طنزآمیزی 00:22:20.630 --> 00:22:23.008 ظرف چند ساعت تمام نسخه‌ها به فروش رفت 00:22:23.091 --> 00:22:28.138 آلبرت انیشتین درخواست هزار نسخه بازنشر کرد تا برای دانشمندان برجسته بفرستد 00:22:29.139 --> 00:22:31.892 این مطلب بدون وقفه‌های تبلیغاتی، به صورت زنده 00:22:31.975 --> 00:22:35.062 در رادیوی آمریکا و سراسر جهان خوانده شد 00:22:35.812 --> 00:22:39.358 «دقیقاً در ساعت هشت و پانزده دقیقه صبح روز ششم اوت...» 00:22:39.441 --> 00:22:42.110 «دقیقاً در ساعت هشت و پانزده دقیقه صبح 00:22:42.194 --> 00:22:43.695 روز ششم اوت، در لحظه‌ای که...» 00:22:43.779 --> 00:22:46.323 «صد هزار نفر توسط بمب اتمی کشته شدند.» 00:22:46.406 --> 00:22:49.284 «آن‌ها هنوز در حیرتند که چرا زنده ماندند، در حالی که بسیاری دیگر جان باختند.» 00:22:49.368 --> 00:22:51.078 «...در حالی که بسیاری دیگر جان باختند.» 00:22:52.204 --> 00:22:56.083 هارولد راس، که به تحسین نویسندگانش شهره نبود 00:22:56.166 --> 00:22:57.167 با شور و حال به «هرسی» گفت: 00:22:58.126 --> 00:23:01.588 «آن‌هایی که می‌گفتند هیروشیما داستانِ سال است 00:23:01.671 --> 00:23:03.507 در حقش کم‌لطفی کرده‌اند.» 00:23:03.590 --> 00:23:08.053 «این بدون شک بهترین داستان روزنامه‌نگاریِ زمانه من است 00:23:08.136 --> 00:23:09.846 اگر نگوییم بهترین در تمام دوران‌ها.» 00:23:11.390 --> 00:23:13.809 نوشته هرسی به طور بنیادی نگاه مردم 00:23:13.892 --> 00:23:16.770 سراسر جهان را به سلاح‌های هسته‌ای تغییر داد 00:23:16.853 --> 00:23:20.941 و همچنین کمک کرد تا نیویورکر از یک مجله طنز سبک 00:23:21.024 --> 00:23:25.320 به یک بازیگر جدی در عرصه روزنامه‌نگاری جهانی تبدیل شود 00:23:36.206 --> 00:23:38.959 یک حسی در این جمله هست که: «تاریخ در حال وقوعه 00:23:39.042 --> 00:23:42.796 و درست تو حیاط خلوتِ شما اتفاق می‌افته»؛ گمانم من عاشق این جور چیزهام 00:23:48.135 --> 00:23:52.514 من همیشه کنجکاو بودم که چرا مردم به چیزهایی که باور دارن، معتقد می‌شن. همیشه 00:23:52.597 --> 00:23:56.810 نمی‌دونم اسمش «لذت بردن» هست یا نه، اما برام خیلی جذابه 00:23:56.893 --> 00:23:58.353 که برم و با آدم‌هایی ملاقات کنم 00:23:58.437 --> 00:24:00.647 که گاهی وجه اشتراک خیلی کمی باهاشون دارم 00:24:00.730 --> 00:24:01.898 می‌دونم که اون برنده می‌شه 00:24:01.982 --> 00:24:04.359 قبلاً دو بار برنده شده، دوباره هم می‌شه 00:24:04.443 --> 00:24:06.903 اینکه حقش رو بهش بدن یا نه، یه بحث دیگه است 00:24:06.987 --> 00:24:10.824 راهیِ سفر شدم تا اجرای زنده «تاکر کارلسون» رو ببینم 00:24:10.907 --> 00:24:14.411 به بوداپست رفتم تا در کنفرانس «سی‌پک» شرکت کنم 00:24:14.494 --> 00:24:19.332 به جنوب کالیفرنیا رفتم تا با چند تا از تبلیغ‌کننده‌های میم‌های راست‌گرا وقت بگذرونم 00:24:20.041 --> 00:24:22.669 من معتقدم وظیفه من اینه که 00:24:23.336 --> 00:24:26.506 بهترین روایتِ ممکن رو از داستانِ اون‌ها جمع‌آوری کنم 00:24:26.590 --> 00:24:29.134 بسیار خب. شما از سال ۲۰۱۶ این کار رو انجام می‌دید؟ 00:24:29.217 --> 00:24:30.218 امم، نه 00:24:30.302 --> 00:24:34.681 برای خیلی‌ها، «نیویورکر» به معنای یک جور افاده و خودبرتربینیه 00:24:34.764 --> 00:24:38.143 می‌دونی، انگار فقط یه مشت آدمِ متکبر هستید 00:24:38.643 --> 00:24:41.855 مثلاً نیویورکر یک شیوه‌نامه نگارشی داره 00:24:41.938 --> 00:24:46.234 که حکم می‌کنه حتماً باید روی حرف «e» در کلمه «élite» علامتِ آکسان بذارید 00:24:46.318 --> 00:24:50.614 و به همین خاطر... من اغلب خودم رو در جاهایی پیدا می‌کنم 00:24:50.697 --> 00:24:52.991 با آدم‌هایی که جملاتی از این دست بهم می‌گن: 00:24:53.074 --> 00:24:56.495 «شما نخبه‌گراهای لعنتی، هیچ درکی 00:24:56.578 --> 00:24:57.579 از این کشور ندارید.» 00:24:57.662 --> 00:25:00.248 من عین جمله رو می‌نویسم: «نخبه‌گراهای لعنتی» 00:25:00.332 --> 00:25:03.543 اما اون علامتِ آکسانِ کوچک رو روی حرف «e» در کلمه «élite» می‌ذاریم 00:25:04.252 --> 00:25:09.758 و با خودم می‌گم: «فکر کنم تا حدی ادعای اون‌ها رو ثابت کردیم!» 00:25:17.974 --> 00:25:24.481 فکر می‌کنم چیزی که مخالفانِ سرسختِ ترامپ هیچ‌وقت درک نمی‌کنن 00:25:24.564 --> 00:25:28.193 لذت، حسِ اجتماع و رفاقتیه که اونجا هست 00:25:28.902 --> 00:25:32.447 مردم طوری به اون میتینگ‌ها می‌رن که انگار دارن به کنسرتِ گروه «فیش» می‌رن 00:25:35.492 --> 00:25:40.121 آماده‌اید امشب تاریخ‌ساز بشید و صدای لیبرال‌ها رو دربیارید؟ 00:25:40.872 --> 00:25:42.749 نمی‌خوام این موضوع رو نادیده بگیرم 00:25:42.832 --> 00:25:48.171 که سیاست تا چه حد به برانگیختنِ احساسات در یک سطح غریزی و ساده بستگی داره 00:25:48.255 --> 00:25:52.050 یو اس اِی! یو اس اِی! یو اس اِی 00:25:52.133 --> 00:25:54.261 فکر می‌کنم بخشی از هدف ما 00:25:54.344 --> 00:25:58.348 فراهم کردن دریچه‌ای برای خواننده است تا حس کنه 00:25:58.431 --> 00:26:00.559 حضور در یک تجمع انتخاباتی ترامپ چه شکلیه 00:26:01.393 --> 00:26:04.271 در بهترین حالت، شاید بتونید از اون فراتر برید و نه تنها بگید 00:26:04.354 --> 00:26:07.607 «حسِ حضور در اون اتاق چیه؟»، بلکه «معنای این اتفاق چیه؟» 00:26:09.526 --> 00:26:13.405 بنابراین، یکی از چالش‌های گزارشگری درباره تجمعِ «مدیسون اسکوئر گاردن» 00:26:13.488 --> 00:26:15.365 سایه سنگینِ تجمعِ نازی‌ها بود 00:26:15.448 --> 00:26:18.535 که در سال ۱۹۳۹ در همین مکان برگزار شده بود 00:26:19.494 --> 00:26:21.705 و این برای یک خبرنگار چالش‌برانگیزه 00:26:21.788 --> 00:26:25.750 که بگه: «بسیار خب، من در اتاقی با ده‌ها هزار نفر هستم 00:26:25.834 --> 00:26:27.711 که واقعاً دارن از این نمایش لذت می‌برن.» 00:26:27.794 --> 00:26:30.463 اگر بخوام در بافتِ تاریخیِ تجمع نازی‌ها درباره‌اش بنویسم 00:26:30.547 --> 00:26:32.299 یعنی دارم همه اون‌ها رو نازی خطاب می‌کنم؟ 00:26:32.382 --> 00:26:36.136 من که اینجا هیچ نازیِ لعنتی‌ای نمی‌بینم 00:26:36.219 --> 00:26:38.597 و اگه از اون پیشینه تاریخی ننویسم 00:26:38.680 --> 00:26:43.059 آیا اون‌ها رو از مسئولیتی که این پیشینه ایجاد می‌کنه، مبرّا نکردم؟ 00:26:44.352 --> 00:26:46.563 ۱۹۳۹ «در بیستم فوریه 00:26:46.646 --> 00:26:50.734 "بوندِ آمریکایی-آلمانی"، یک گروه طرفدار نازی مستقر در نیویورک 00:26:50.817 --> 00:26:53.320 تجمعی در مدیسون اسکوئر گاردن برگزار کرد.» 00:26:54.154 --> 00:26:58.325 «آن‌ها آن را تظاهراتی توده‌ای برای "آمریکایی‌گریِ واقعی" نامیدند.» 00:26:58.408 --> 00:27:01.911 «پس‌زمینه صحنه با پرچم‌های آمریکا 00:27:01.995 --> 00:27:04.623 و پرتره تمام‌قدی از جورج واشنگتن تزئین شده بود.» 00:27:05.582 --> 00:27:10.128 «تجمع ۲۰۲۴ ترامپ، بازسازیِ تجمع ۱۹۳۹ نبود.» 00:27:10.211 --> 00:27:11.963 «تاریخ تکرار نمی‌شود.» 00:27:12.047 --> 00:27:15.133 «اما وقتی یک عوام‌فریبِ میهن‌پرست از "دشمنِ داخلی" 00:27:15.216 --> 00:27:18.428 و "خارجی‌هایی که خونِ کشورمان را مسموم می‌کنند" سخن می‌گوید 00:27:18.511 --> 00:27:21.431 عجیب خواهد بود اگر کسی این مقایسه را انجام ندهد.» 00:27:22.891 --> 00:27:26.895 این موضوع در خانه ما خیلی اهمیت داشت. ما در واقع پول زیادی نداشتیم 00:27:26.978 --> 00:27:29.105 اما اشتراکِ «نیویورکر» رو داشتیم 00:27:29.189 --> 00:27:33.693 فکر کنم اولین بار نام نیویورکر رو در سریال «ساینفلد» شنیدم 00:27:33.777 --> 00:27:34.986 یک اپیزود عالی داشتند 00:27:35.070 --> 00:27:38.031 که در اون «ایلین» کپشنِ یکی از کاریکاتورها رو نمی‌فهمید 00:27:38.114 --> 00:27:40.784 این کاریکاتورِ نیویورکر... من این رو نمی‌فهمم 00:27:40.867 --> 00:27:41.910 من هم همین‌طور 00:27:41.993 --> 00:27:44.371 و تو مثلاً در حاشیه بیزنسِ کمدی هستی 00:27:45.789 --> 00:27:50.460 می‌دونی، من در نیوجرسی بزرگ شدم و با نگاهی آرمانی 00:27:50.543 --> 00:27:51.961 به همه چیزِ نیویورک نگاه می‌کردم 00:27:52.045 --> 00:27:53.922 اولین باری که اسم نیویورکر رو شنیدم 00:27:54.005 --> 00:27:56.758 و فهمیدم که چه مجله مهمیه 00:27:56.841 --> 00:27:59.386 در یکی از قسمت‌های انیمیشن «منتقد» بود 00:27:59.469 --> 00:28:03.765 من فکر می‌کنم شما شغال‌های رسانه‌ای، یه مشت آشغالِ لجن‌پراکن هستید 00:28:03.848 --> 00:28:05.767 از همه‌تون متنفرم 00:28:05.850 --> 00:28:09.521 به جز شما آدم‌های خوب در مجله نیویورکر 00:28:09.604 --> 00:28:11.314 آفرین، خانم اس 00:28:11.398 --> 00:28:12.816 «آفرین، خانم اس.» 00:28:12.899 --> 00:28:14.526 و یادمه که فقط با خودم فکر می‌کردم: 00:28:14.609 --> 00:28:17.445 «اوه، پس نیویورکر اینه. عجب چیزِ مهمیه.» 00:28:17.529 --> 00:28:20.115 نمی‌دونم چطور می‌شناختمش، اما همیشه حضور داشت 00:28:20.198 --> 00:28:22.325 از اون دست نهادهاییه که 00:28:22.409 --> 00:28:25.120 مثل اینه که بپرسی: «اولین بار کی درباره مجسمه آزادی شنیدی؟» 00:28:32.127 --> 00:28:35.922 پسر، بعضی از این صفحه‌های موسیقی برام خیلی نوستالژیک هستن 00:28:36.005 --> 00:28:38.842 اما نه اون‌هایی که مردم فکر می‌کنن. همین‌ها 00:28:38.925 --> 00:28:40.844 سبک «نویز ژاپنی» تو دبیرستان خوراکِ من بود 00:28:40.927 --> 00:28:42.637 و حالا پیدا کردنش خیلی سخته 00:28:42.721 --> 00:28:47.100 یک نسخه محدودِ معروف از صفحه‌های فلکسی هست که همه رو لبِ ساحل سوزوندن 00:28:47.183 --> 00:28:49.436 خب، من کارم رو به عنوان منتقد موسیقی شروع کردم 00:28:49.519 --> 00:28:52.188 اما در سال ۲۰۰۸ که به نیویورکر اومدم 00:28:52.272 --> 00:28:54.399 حوزه فعالیتِ مشخصی نداشتم 00:28:54.482 --> 00:28:57.569 فقط بهم گفتن: «فکر می‌کنیم بتونی داستان‌های جذابی برامون بنویسی.» 00:28:57.652 --> 00:28:59.738 و اون اولین دوشنبه رو یادمه 00:28:59.821 --> 00:29:03.950 و رفتن به دفتر که اون زمان در «تایمز اسکوئر» بود 00:29:04.033 --> 00:29:08.580 و نشستن و با خودم گفتن که: «لعنتی، حالا چی؟» 00:29:09.998 --> 00:29:13.293 تنها وظیفه من اینه که جذاب باشم 00:29:13.960 --> 00:29:16.796 یکی از موهبت‌های نوشتن برای نیویورکر، اینه که می‌دونی 00:29:16.880 --> 00:29:23.011 خواننده‌های کنجکاوی داری که مایلن هر جا که ببری‌شون، همراهت بیان 00:29:25.889 --> 00:29:28.016 داستان می‌تونه درباره هر چیزی باشه 00:29:28.099 --> 00:29:30.727 و بخشی از قراری که با خواننده می‌ذاری اینه که: 00:29:30.810 --> 00:29:33.396 «من این رو جذاب می‌کنم، پس با من همراه شو.» 00:29:35.106 --> 00:29:37.567 پس امشب، کاری رو انجام می‌دم که اغلب می‌کنم 00:29:37.650 --> 00:29:39.277 یعنی بری موسیقی گوش بدی 00:29:43.615 --> 00:29:46.201 موضوعات اصلی که در نیویورکر پوشش می‌دهم، چیزهایی هستند 00:29:46.284 --> 00:29:49.537 مربوط به علم، پزشکی و مراقبت‌های بهداشتی 00:29:50.455 --> 00:29:54.793 امروز دارم روی این مقاله‌ی طب فضایی در یوتا کار می‌کنم 00:29:54.876 --> 00:29:57.796 با توجه به اینکه آدم‌های بیشتری به فضا می‌روند 00:29:57.879 --> 00:30:00.465 ما از اتفاقاتی که برای بدن آن‌ها می‌افتد، چه می‌دانیم؟ 00:30:01.299 --> 00:30:03.551 باید کمربندهایت را حسابی سفت ببندی 00:30:03.635 --> 00:30:08.473 داشتم سعی می‌کردم راهی پیدا کنم تا برخی از مسائل مربوط به سلامت در فضا را 00:30:08.556 --> 00:30:09.557 زنده و ملموس کنم 00:30:11.643 --> 00:30:16.314 عاشق این هستم که بفهمم چطور داستانِ موضوعی بسیار پیچیده را به شکلی روایت کنم 00:30:16.397 --> 00:30:19.317 که برای خواننده جذاب باشد؛ 00:30:19.400 --> 00:30:22.779 به طوری که آن‌ها تقریباً به صورت تصادفی درباره‌ی این چیزها یاد بگیرند 00:30:22.862 --> 00:30:24.823 رطوبت زیادی در شن وجود دارد 00:30:24.906 --> 00:30:27.617 برای همین است که آن ظاهرِ پُر از چین و شکن را آنجا ایجاد می‌کند 00:30:33.790 --> 00:30:34.791 هی 00:30:34.874 --> 00:30:36.709 فکر می‌کنم بخشی از هویت نیویورکر این است 00:30:36.793 --> 00:30:40.672 که می‌توانی کسی را به دنیایی دیگر بفرستی تا بیاید و گزارش بدهد 00:30:41.172 --> 00:30:43.758 برای من، این به دوران نوجوانی‌ام و بزرگ شدن با موسیقی پانک راک برمی‌گردد؛ 00:30:43.842 --> 00:30:47.804 و این اولین چیزی بود که وقتی ۱۴ ساله بودم، واقعاً عاشقش شدم 00:30:47.887 --> 00:30:50.390 این ایده که می‌توانی از یک دریچه‌ی مخفی عبور کنی 00:30:50.473 --> 00:30:51.850 و آنجا دنیای دیگری باشد 00:30:51.933 --> 00:30:56.312 که آدم‌های دیگر در آن کارهای دیگری می‌کنند؛ این برای من حسی مست‌کننده است 00:30:56.396 --> 00:30:59.524 بچه‌ها، آماده‌اید یه مهمونی حسابی راه بندازیم؟ 00:31:00.191 --> 00:31:03.987 من همیشه عاشق این بوده‌ام که نیویورکر چنین شهرت فرهیخته‌وار و سطح‌بالایی دارد 00:31:04.070 --> 00:31:06.155 اینکه قرار است مجله‌ای شیک و باکلاس باشد؛ 00:31:06.239 --> 00:31:08.658 چون همین موضوع، ورود به آن و نوشتن درباره‌ی جی-زی 00:31:08.741 --> 00:31:12.287 بوکس یا موسیقی کانتری را برای من لذت‌بخش‌تر می‌کند 00:31:12.370 --> 00:31:15.540 و آن‌ها همه‌ی این‌ها را با همان فونت مخصوص نیویورکر منتشر می‌کنند 00:31:15.623 --> 00:31:19.794 بنابراین بخشی از هدف این است که راهی پیدا کنیم تا آن اصالت و شیک بودن حفظ شود 00:31:19.878 --> 00:31:23.464 و در عین حال نگذاریم مجله بیش از حد قدیمی و از مُدافتاده به نظر برسد 00:31:30.263 --> 00:31:34.475 «پانک با یاد دادنِ بیزاری از موسیقی، به من یاد داد که عاشق موسیقی باشم.» 00:31:35.143 --> 00:31:37.186 «به من آموخت که موسیقی می‌تواند تفرقه‌انداز باشد 00:31:37.270 --> 00:31:40.148 می‌تواند الهام‌بخش عشق یا تنفر باشد 00:31:40.231 --> 00:31:42.942 یا میلی برای فهمیدنِ اینکه کدام به کدام است.» 00:31:45.028 --> 00:31:47.655 همیشه دلم می‌خواست برای نیویورکر بنویسم 00:31:47.739 --> 00:31:49.198 این هم از همبرگر لوبیای سیاه 00:31:49.282 --> 00:31:51.951 این ایده که ایده‌هایت را در دنیا منتشر کنی 00:31:52.035 --> 00:31:54.996 و آن کار شیوه‌ی فکر کردنِ کسی را درباره‌ی یک مسئله تغییر دهد 00:31:55.955 --> 00:31:57.624 بسیار جذاب است 00:31:58.124 --> 00:32:02.712 اینجا گشنیز داریم، شوید و جعفری 00:32:02.795 --> 00:32:05.173 شغل اصلی من پزشکی است 00:32:05.256 --> 00:32:10.845 در دوران پاندمی در شهر نیویورک مشغول طبابت بودم 00:32:10.929 --> 00:32:13.556 و در واقع مجموعه‌ای از گزارش‌های میدانی نوشتم 00:32:16.768 --> 00:32:18.728 از زمانی که پاندمی فروکش کرده 00:32:18.811 --> 00:32:22.523 واقعاً توانسته‌ام تنوع موضوعاتی را که درباره‌شان می‌نویسم، گسترش دهم 00:32:23.358 --> 00:32:26.819 «بادی منجمدکننده زوزه می‌کشید، در حالی که ما از زمینی ناهموار عبور می‌کردیم.» 00:32:26.903 --> 00:32:28.571 «چشمانم را به دوردست دوختم 00:32:28.655 --> 00:32:31.115 و پهنه‌ی وسیعِ زمینِ دست‌نخورده‌ای را تصور کردم 00:32:31.199 --> 00:32:33.660 که اولین انسان‌ها در مریخ خواهند یافت.» 00:32:36.245 --> 00:32:40.375 فکر می‌کنم تقریباً هر کسی که در نیویورکر کار می‌کند، به نوعی وسواسی و شیفته است 00:32:40.458 --> 00:32:44.003 و من هم مجذوب این شیفتگی شدم 00:32:48.800 --> 00:32:53.471 من احتمالاً در ۴۰ سال گذشته، روزی یک فیلم دیده‌ام 00:32:55.765 --> 00:32:58.351 می‌دانید، از یک جهت، موضوع خیلی ساده است 00:32:58.434 --> 00:33:02.313 چیزی پیش‌پاافتاده در نقد وجود دارد؛ 00:33:02.397 --> 00:33:04.649 اینکه فیلمی را می‌بینی و درباره‌اش می‌نویسی 00:33:04.732 --> 00:33:05.733 امم 00:33:06.567 --> 00:33:08.653 اما هیچ‌وقت نمی‌دانم قرار است چه بنویسم 00:33:09.570 --> 00:33:11.447 هی! هی، مراقب باش 00:33:11.531 --> 00:33:14.492 وقتی فیلم شروع می‌شود، دیگر نمی‌دانم کجا هستم 00:33:14.575 --> 00:33:18.746 فیلم مرا به تسخیر خود درمی‌آورد و دیگر مخاطبی وجود ندارد 00:33:18.830 --> 00:33:21.582 در طول مدت فیلم، من وجود ندارم 00:33:22.333 --> 00:33:24.335 اینجا چه جور جایی است که من 00:33:26.087 --> 00:33:27.797 آن‌ها نمی‌گذارند من او را ببینم 00:33:27.880 --> 00:33:31.384 وقتی فیلم می‌بینم، با ولع یادداشت برمی‌دارم 00:33:32.093 --> 00:33:34.887 مشکل، یادداشت برداشتن نیست؛ خواندنِ آن‌هاست 00:33:34.971 --> 00:33:36.931 آن هم بعد از اینکه در تاریکی نوشته شده‌اند 00:33:40.727 --> 00:33:41.894 وقتی فیلم تمام می‌شود 00:33:41.978 --> 00:33:44.480 آخرین چیزی که دلم می‌خواهد، حرف زدن با آدم‌هاست 00:33:44.564 --> 00:33:47.275 با پالتویی که روی سرم کشیده‌ام از سینما بیرون می‌دوم 00:33:47.358 --> 00:33:49.777 تا مجبور نشوم با همکارانِ منتقدم صحبت کنم 00:33:49.861 --> 00:33:53.239 می‌خواهم آن تجربه را در درونم نگه دارم، حتی به آن فکر هم نکنم؛ 00:33:53.322 --> 00:33:55.742 فقط می‌خواهم بگذارم روی من اثر کند 00:34:00.663 --> 00:34:04.751 می‌گویند کسانی که روزی سه فنجان قهوه می‌نوشند 00:34:04.834 --> 00:34:07.086 عمرشان را تا یک دهه طولانی‌تر می‌کنند 00:34:07.170 --> 00:34:11.382 فکر می‌کنم با این حجم قهوه‌ای که می‌خورم، در آستانه‌ی جاودانگی باشم 00:34:12.717 --> 00:34:14.927 بدون قهوه، هیچ کاری پیش نمی‌رود 00:34:17.472 --> 00:34:21.392 کاش مجبور نبودم هیچ‌وقت نقد منفی بنویسم 00:34:22.643 --> 00:34:25.938 و همیشه حواسم هست که آدم‌هایی پشت آن کار هستند 00:34:27.023 --> 00:34:30.276 من همیشه می‌گویم ساختن یک فیلم دو سال طول می‌کشد 00:34:30.359 --> 00:34:31.986 دیدنش دو ساعت زمان می‌برد 00:34:32.070 --> 00:34:35.156 و نابود کردنش دو دقیقه، یا در توییتر، دو ثانیه 00:34:35.239 --> 00:34:37.909 بنابراین، نیازی اساسی به محترمانه بودن حس می‌کنم 00:34:39.619 --> 00:34:43.790 «قلبِ یک نقد، احساس است؛ غلیانِ روح.» 00:34:43.873 --> 00:34:46.793 «بحثِ جدی گرفتنِ خودِ منتقدان نیست 00:34:47.460 --> 00:34:49.504 بلکه جدی گرفتنِ هنر است.» 00:34:53.341 --> 00:34:56.010 چیزهای زیادی در آن بود که خوشم آمد، اما دقیقاً روی مرزِ 00:34:56.094 --> 00:34:57.762 شبیه بودن به ده داستان دیگر است 00:34:57.845 --> 00:35:00.389 بله، از نظر اتفاقاتی که در آن می‌افتد، مطمئن نیستم 00:35:00.473 --> 00:35:03.309 آره، من هم تا حدی موافقم 00:35:04.936 --> 00:35:06.229 در طول یک سال 00:35:06.312 --> 00:35:10.942 ما چیزی بین هفت تا ده هزار اثرِ ارسالی دریافت می‌کنیم 00:35:11.025 --> 00:35:12.360 و فقط ۵۰ تای آن‌ها را چاپ می‌کنیم 00:35:13.152 --> 00:35:15.822 این‌ها از طرف ایجنت‌ها یا ناشرها می‌آیند 00:35:15.905 --> 00:35:19.659 یا مستقیماً از طرف نویسندگان؛ از هر راهی ممکن است برسند 00:35:19.742 --> 00:35:22.787 گویا پیدا کردن ایمیل من کار چندان سختی نیست 00:35:24.455 --> 00:35:28.668 خیلی کم پیش می‌آید که مجله‌هایی حتی شبیه به ما 00:35:28.751 --> 00:35:30.378 بخش داستان داشته باشند 00:35:30.461 --> 00:35:35.424 و من کاملاً آگاهم که بخشی از خوانندگان 00:35:35.508 --> 00:35:38.344 یا مشترکان ما، اصلاً نگاهی به داستان‌ها نمی‌اندازند 00:35:38.970 --> 00:35:41.931 خیالی نیست. اما این را هم می‌دانم که برای بخشی از خوانندگان 00:35:42.014 --> 00:35:44.433 داستان تنها چیزی است که به آن اهمیت می‌دهند 00:35:45.059 --> 00:35:47.520 حدود یک سال و نیم پیش 00:35:47.603 --> 00:35:50.982 دیوید رمنیک پیش من آمد و گفت: «برای صدمین سالگرد 00:35:51.065 --> 00:35:55.153 نظرت چیست که مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه چاپ کنیم؟ تو چه داستان‌هایی را در آن می‌گذاری؟» 00:35:56.404 --> 00:35:59.323 بیش از ۱۳ هزار داستان 00:35:59.407 --> 00:36:02.618 در طول دوران فعالیت نیویورکر چاپ شده است 00:36:02.702 --> 00:36:05.288 و این کتاب شامل ۷۸ داستان است 00:36:06.080 --> 00:36:07.790 ای. بی. وایت، دوروتی پارکر 00:36:07.874 --> 00:36:09.458 جان آپدایک، فیلیپ راث 00:36:09.542 --> 00:36:12.086 جی. دی. سلینجر، جامائیکا کینکید 00:36:12.170 --> 00:36:16.174 همین‌طور ادامه دارد. در واقع هر نامی را از این لیست بخوانم 00:36:16.257 --> 00:36:18.050 واکنش‌برانگیز است 00:36:18.134 --> 00:36:21.262 دیوید فاستر والاس، یودورا ولتی، شرلی جکسون، جان چیور 00:36:21.345 --> 00:36:24.348 جومپا لاهیری، زادی اسمیت، ولادیمیر ناباکوف، سال بلو 00:36:24.432 --> 00:36:27.435 هاروکی موراکامی، جونو دیاز، آنی پرو، جورج ساندرز 00:36:27.518 --> 00:36:31.480 نویسنده‌ای که آثارش را در ویژه‌نامه‌ی سالگرد پیشِ رو برجسته می‌کنیم 00:36:31.564 --> 00:36:34.025 چیماماندا نگوزی آدیچی است 00:36:36.110 --> 00:36:42.491 «من همیشه در آرزوی این بوده‌ام که شناخته شوم، واقعاً توسط انسانی دیگر شناخته شوم.» 00:36:42.575 --> 00:36:46.495 برای جشن گرفتن صد سالگی مجله‌ی نیویورکر 00:36:46.579 --> 00:36:50.750 آن‌ها بخشی از رمان جدید من، «شمارش رویا»، را منتشر خواهند کرد 00:36:50.833 --> 00:36:55.838 «چرا که در دوران قرنطینه بود که شروع به بازنگری در زندگی‌ام کردم 00:36:55.922 --> 00:37:00.051 و به چیزهایی که مدت‌ها بی‌نام بودند، نام بخشیدم.» 00:37:00.134 --> 00:37:04.847 داستان‌نویسی باشکوه‌ترین شکل از تمام هنرهاست 00:37:04.931 --> 00:37:07.058 البته من اصلاً بی‌طرف نیستم 00:37:07.141 --> 00:37:08.392 «اما چه شد که...» 00:37:08.476 --> 00:37:09.769 ادبیات این امکان را فراهم می‌کند 00:37:09.852 --> 00:37:12.230 تا بدانیم دیدگاه‌های متعددی وجود دارد 00:37:12.313 --> 00:37:16.901 این نوع جهش تخیلی به درون تجربه‌ی شخص دیگری 00:37:16.984 --> 00:37:17.818 چون واقعاً 00:37:17.902 --> 00:37:21.572 گاهی حس می‌کنم چیزی آخرالزمانی در دنیایی که در آن زندگی می‌کنیم وجود دارد 00:37:21.656 --> 00:37:27.203 و فکر می‌کنم ادبیات همان پرتوی کوچکِ امید است 00:37:27.286 --> 00:37:29.163 نوشتنِ داستان، عشق زندگی من است 00:37:29.247 --> 00:37:32.291 این همان چیزی است که به من معنا می‌دهد. این 00:37:32.375 --> 00:37:34.877 دلیل حضور من در اینجاست 00:37:35.503 --> 00:37:38.923 وقتی به آمریکا آمدم، خیلی زود برایم روشن شد 00:37:39.006 --> 00:37:42.426 که نیویورکر همان جایی است که می‌خواهی آثارت در آن چاپ شود 00:37:43.010 --> 00:37:45.763 بله، منظورم این است که نیویورکر، نیویورکر است 00:37:45.846 --> 00:37:48.349 و نیویورکر خودش هم می‌داند که نیویورکر است 00:37:49.392 --> 00:37:50.268 خب 00:37:50.351 --> 00:37:54.313 مردم نیویورکر را به نخبه‌گرایی متهم می‌کنند 00:37:54.397 --> 00:37:57.692 اما فکر می‌کنم بحث درباره‌ی نخبه‌گرا دانستنِ چیزها 00:37:57.775 --> 00:38:01.028 به نوعی به ضدیت با روشنفکری دامن می‌زند 00:38:01.112 --> 00:38:04.031 که در سراسر این کشور در حال گسترش است 00:38:04.115 --> 00:38:06.534 و این برای کشور و برای ما بد است 00:38:07.535 --> 00:38:10.538 چه می‌گوییم؟ آیا می‌گوییم چون نخبه‌گراست 00:38:10.621 --> 00:38:15.209 نباید درباره‌ی هنر، ادبیات و سیاست 00:38:15.293 --> 00:38:17.753 به شیوه‌ای پیچیده و متفکرانه بنویسد؟ 00:38:17.837 --> 00:38:20.423 اگر این نخبه‌گرایی است، پس ما به مقدار بیشتری از آن نیاز داریم 00:38:20.506 --> 00:38:21.632 ما بیشتر نیاز داریم 00:38:30.141 --> 00:38:31.183 سلام، بروس 00:38:31.767 --> 00:38:34.020 من ۴۶ سال است که اینجا هستم 00:38:34.103 --> 00:38:37.148 زمان زیادی است، اما نه به اندازه‌ی کافی 00:38:39.025 --> 00:38:40.401 شغلت اینجا چیست؟ 00:38:40.985 --> 00:38:43.571 اگر برق برود، اگر تهویه کار نکند 00:38:43.654 --> 00:38:45.239 همه‌ی این‌ها از طریق من اداره می‌شود 00:38:45.323 --> 00:38:49.618 اگر کسی به یک تکه کاغذ یا پرینتر نیاز داشته باشد، با من است 00:38:49.702 --> 00:38:52.455 اگر کسی نیاز داشته باشد کامپیوترش تعمیر شود، با من است 00:38:52.538 --> 00:38:53.748 و این هم من هستم 00:38:56.500 --> 00:38:58.377 همین‌جا، با موهای سیاه بلند 00:38:59.837 --> 00:39:02.882 ما از خیابان ۴۳ غربی، شماره ۲۵ شروع کردیم. آنجا اولین دفتر نیویورکر بود 00:39:03.716 --> 00:39:07.511 ۱۹۵۰ حس و حال واقعاً قدیمی‌ای داشت، مثل دهه‌ی 00:39:07.595 --> 00:39:10.556 گروه بسیار سالخورده‌ای از آقایان اینجا بودند 00:39:12.141 --> 00:39:14.852 دیوارها با دود سیگار لک شده بود 00:39:16.604 --> 00:39:19.357 مبل‌هایی که وقتی رویشان می‌نشستی، گرد و خاک از آن‌ها بلند می‌شد 00:39:19.440 --> 00:39:20.733 درست است؟ 00:39:22.234 --> 00:39:23.736 وقتی برای اولین بار نقل مکان کردیم 00:39:23.819 --> 00:39:26.572 به زیرزمین رفتیم و دیدیم چه چیزهایی آنجا افتاده است 00:39:26.655 --> 00:39:29.241 پُر بود از کاغذها و مطالب قدیمی 00:39:29.325 --> 00:39:32.828 نسخه‌های چاپی اولیه و ویرایش‌های داستانی قدیمی 00:39:32.912 --> 00:39:37.124 انگار دنیا فراموش کرده بود که آدم‌هایی روی این قطعات کار کرده‌اند 00:39:37.208 --> 00:39:38.250 اما کارها همان‌جا بود 00:39:38.834 --> 00:39:40.586 و من شروع کردم به جمع‌آوری و انبار کردنِ 00:39:41.670 --> 00:39:44.924 هر چیزی که مردم دور می‌ریختند و فکر می‌کردم باید نگه داریم 00:39:46.550 --> 00:39:49.053 من آدمِ آشغال‌جمعی نیستم، فقط نمی‌خواستم دور ریخته شوند؛ 00:39:49.136 --> 00:39:51.305 چون فکر می‌کردم تاریخ در اینجا نهفته است 00:39:51.389 --> 00:39:53.641 این اولین ماشین حسابِ نیویورکر است 00:39:53.724 --> 00:39:55.476 در واقع به بزرگیِ یک ماشین بیوک است 00:39:56.936 --> 00:40:00.231 این‌ها همگی نسخه‌های اولِ کتاب‌های نویسندگان نیویورکر هستند 00:40:00.314 --> 00:40:03.359 و این‌ها هم همان طرح‌های کوچکی هستند که در صفحات مجله می‌دیدید 00:40:03.442 --> 00:40:06.737 در اصل، آثار هنری‌ای هستند که هنرمندان خلق کرده‌اند 00:40:06.821 --> 00:40:10.116 جزئیات و ظرافتی که در آن‌ها به کار رفته، فوق‌العاده است 00:40:10.616 --> 00:40:11.575 بسیار خب 00:40:16.080 --> 00:40:19.375 من تاکنون با چهار نفر از پنج سردبیر نیویورکر کار کرده‌ام 00:40:20.209 --> 00:40:22.545 اما با راس کار نکردم 00:40:28.759 --> 00:40:31.095 در سال‌های پس از جنگ جهانی دوم 00:40:31.178 --> 00:40:33.180 نیویورکر وارد دوران جدیدی شد 00:40:33.848 --> 00:40:37.643 بنیان‌گذار پُرشور آن، هارولد راس، بر اثر سرطان ریه درگذشت 00:40:37.726 --> 00:40:39.895 آن هم پس از ۲۶ سال هدایت مجله 00:40:41.021 --> 00:40:44.400 و معاونش، ویلیام شان، جایگزین او شد 00:40:45.609 --> 00:40:47.361 شان با وجود اینکه به شدت خجالتی بود 00:40:47.445 --> 00:40:49.822 در قامت یک سردبیر، بی‌باک بود 00:40:50.364 --> 00:40:53.951 برخی از کارکنان او را «موش آهنی» می‌نامیدند 00:40:54.452 --> 00:40:57.788 او مجله را به سمت گزارش داستان‌های بحث‌برانگیز سوق داد 00:40:57.872 --> 00:40:59.915 و با قدرتمندان مقابله کرد 00:41:01.333 --> 00:41:04.295 یک روز در سال ۱۹۵۸، شان پیشنهادی دریافت کرد؛ 00:41:04.378 --> 00:41:08.174 از طرف یک نویسنده و زیست‌شناسِ برنده‌ی جایزه به نام ریچل کارسون 00:41:08.966 --> 00:41:11.927 او می‌خواست بفهمد چرا هزاران پرنده 00:41:12.011 --> 00:41:14.847 پس از سم‌پاشی با آفت‌کشِ دی‌دی‌تی جان باخته‌اند 00:41:16.307 --> 00:41:19.852 در آن زمان، دی‌دی‌تی بدون ملاحظه استفاده می‌شد؛ 00:41:19.935 --> 00:41:23.856 روی محصولات کشاورزی، چمن‌ها و حتی داخل خانه‌ها 00:41:25.608 --> 00:41:28.694 سازندگانش اصرار داشتند که بی‌خطر است 00:41:29.278 --> 00:41:31.489 اما کارسون می‌خواست تحقیق کند 00:41:32.239 --> 00:41:35.743 او با حمایت شان، شروع به انجام مطالعات میدانی کرد 00:41:35.826 --> 00:41:37.536 با متخصصان مصاحبه کرد 00:41:37.620 --> 00:41:40.080 و در علوم پیچیده عمیق شد 00:41:41.081 --> 00:41:44.502 اما کارسون در حین کار، رازی را از دنیا پنهان کرد؛ 00:41:45.044 --> 00:41:47.046 او بر اثر سرطان سینه در حال مرگ بود 00:41:48.422 --> 00:41:52.384 جراحی‌های متعدد و درمان‌های دردناک گاهی او را ویلچرنشین می‌کرد 00:41:53.219 --> 00:41:55.346 اما او با پشتکار به کارش ادامه داد 00:41:55.429 --> 00:42:00.392 و سرانجام، پس از چهار سال، پیش‌نویس را به شان تحویل داد 00:42:02.853 --> 00:42:06.398 وقتی «بهار خاموش» به صورت یک مجموعه‌ی سه قسمتی منتشر شد 00:42:06.482 --> 00:42:10.653 نثر کارسون، علم را به ادبیات تبدیل کرد 00:42:11.445 --> 00:42:15.533 او نوشت: «در مناطقِ به شدت گسترده‌ای از ایالات متحده 00:42:15.616 --> 00:42:19.620 اکنون بهار بدونِ بشارتِ بازگشتِ پرندگان فرامی‌رسد.» 00:42:19.703 --> 00:42:23.624 «و صبح‌های زود که زمانی مملو از زیباییِ آواز پرندگان بود 00:42:23.707 --> 00:42:25.584 به طرز عجیبی ساکت‌اند.» 00:42:27.127 --> 00:42:31.382 این اثر به صورت کتاب منتشر شد، بلافاصله به پرفروش‌ترین کتاب تبدیل گشت 00:42:31.465 --> 00:42:34.343 و بحثی ملی درباره‌ی خطر مواد شیمیایی 00:42:34.426 --> 00:42:36.428 برای انسان‌ها و حیوانات به راه انداخت 00:42:36.512 --> 00:42:38.764 آیا از وزارت کشاورزی خواسته‌اید 00:42:38.847 --> 00:42:40.349 که نگاه دقیق‌تری به این موضوع بیندازد؟ 00:42:40.432 --> 00:42:43.394 بله، و می‌دانم که آن‌ها همین حالا هم مشغول هستند 00:42:43.477 --> 00:42:47.773 فکر می‌کنم به خصوص پس از کتاب خانم کارسون، آن‌ها پیگیر شده‌اند 00:42:48.357 --> 00:42:50.484 اما این موضوع واکنش‌های تندی را هم برانگیخت 00:42:51.277 --> 00:42:54.572 کارسون مورد حمله‌ی شرکت‌های قدرتمند شیمیایی قرار گرفت 00:42:55.281 --> 00:43:00.119 ادعاهای اصلی در کتاب «بهار خاموشِ» خانم ریچل کارسون 00:43:00.202 --> 00:43:03.038 تحریف‌های فاحشِ واقعیت‌های موجود است 00:43:03.122 --> 00:43:07.835 کارسون که در این زمان کلاه‌گیس به سر داشت و به سختی راه می‌رفت 00:43:07.918 --> 00:43:10.963 در برابر کنگره و مطبوعات از کار خود دفاع کرد 00:43:11.046 --> 00:43:13.674 مگر اینکه این مواد شیمیایی را تحت کنترل بهتری درآوریم 00:43:13.757 --> 00:43:16.635 در غیر این صورت قطعاً به سوی فاجعه پیش می‌رویم 00:43:17.553 --> 00:43:20.180 برخی شرکت‌ها تهدید کردند که از نیویورکر شکایت می‌کنند 00:43:20.264 --> 00:43:22.266 اما شان از عقب‌نشینی خودداری کرد 00:43:23.350 --> 00:43:28.022 کارسون کمتر از دو سال پس از انتشار «بهار خاموش» درگذشت 00:43:28.105 --> 00:43:29.898 اما با وجود اینکه هرگز زنده نماند تا ببیند 00:43:29.982 --> 00:43:33.193 کار او به تصویب قانون هوای پاک 00:43:33.277 --> 00:43:35.112 قانون آب پاک 00:43:35.195 --> 00:43:38.198 و تولد جنبش مدرن محیط‌زیست کمک کرد 00:43:39.450 --> 00:43:40.868 سال‌ها بعد 00:43:40.951 --> 00:43:45.039 شان فلسفه‌ی ساده‌ی مجله را این‌گونه بیان کرد: 00:43:45.122 --> 00:43:47.625 ما آنچه را که درباره‌ی چیزها فکر می‌کنیم، می‌گوییم 00:43:47.708 --> 00:43:49.627 این چیزی است که ما واقعاً به آن باور داشتیم 00:43:49.710 --> 00:43:53.631 و اگر این چیزی است که به آن باور داریم، باید آن را بیان کنیم 00:44:02.640 --> 00:44:04.183 سلام والری 00:44:04.266 --> 00:44:06.977 می‌توانی آن مطلب مربوط به کمپین هریس را برایمان بفرستی؟ 00:44:07.061 --> 00:44:08.729 همان که درباره‌ی میزان مشارکت مردم پورتوریکو بود؟ 00:44:08.812 --> 00:44:11.315 همین الان در «اسلک» برایت می‌فرستم. خیلی خب، ممنون 00:44:11.398 --> 00:44:13.400 نمی‌خواستم مزاحمت شوم وقتی که 00:44:15.486 --> 00:44:18.155 آه 00:44:18.739 --> 00:44:21.909 بسیار خب! بریم چند نفر رو مست کنیم 00:44:24.203 --> 00:44:25.913 سلام. اوضاع چطوره؟ 00:44:26.497 --> 00:44:27.956 بد نیست. خب 00:44:28.040 --> 00:44:32.544 توی دیربورن، این یه مأموریت سختیه، چون اونجا پیدا کردن آبجو سخته 00:44:32.628 --> 00:44:34.004 اما تا دلت بخواد قلیون هست 00:44:34.088 --> 00:44:36.131 می‌شه خواهش کنم سر شب اینقدر زود شروع به نوشیدن نکنی؟ 00:44:36.215 --> 00:44:40.302 دارم فقط فرض رو می‌گم. خب، چی شنیدی؟ 00:44:40.886 --> 00:44:43.263 می‌دونی، هیچ‌کس هیچی نمی‌دونه 00:44:43.347 --> 00:44:44.765 ما کاملاً آماده‌ایم 00:44:44.848 --> 00:44:49.353 یه وبلاگ زنده داریم و کلی آدم که همه جا مستقر شدن 00:44:49.436 --> 00:44:50.854 اما چیزی که نمی‌دونیم 00:44:50.938 --> 00:44:53.357 این یکی از اون لحظات تعیین‌کننده در تاریخه 00:44:53.440 --> 00:44:56.360 نمی‌دونیم چی پیش میاد. قطعاً نه در این ساعت 00:44:56.985 --> 00:45:01.031 اگه اون برنده بشه، این اثر رو از کادیر نلسون داریم 00:45:01.115 --> 00:45:04.910 روی کتش اسم اوباما و شرلی چیزم حک شده 00:45:04.993 --> 00:45:08.455 مارتین لوتر کینگ جونیور، تورگود مارشال، فردریک داگلاس 00:45:08.539 --> 00:45:12.292 انواع و اقسام چهره‌هایی که مسلماً در اون 00:45:12.376 --> 00:45:14.712 مسیرِ پیشرفت تاریخ، طنین‌اندازن 00:45:14.795 --> 00:45:18.507 و وقتی نوبت به ترامپ می‌رسه، فضا کاملاً متفاوته 00:45:21.760 --> 00:45:24.847 اینجا ترامپ رو می‌بینیم که هالک هوگان داره مراسم تحلیفش رو اجرا می‌کنه 00:45:25.556 --> 00:45:26.682 و، آم 00:45:27.766 --> 00:45:30.227 اینجا یه طرح بسیار شاد هست 00:45:31.311 --> 00:45:35.691 و ایلان ماسک که با شدت وارد دفتر بیضی‌شکل رئیس‌جمهور می‌شه 00:45:35.774 --> 00:45:37.359 و اینجا یکی دیگه هست: 00:45:37.443 --> 00:45:41.238 "هر روز یک قرص به صورت خوراکی به مدت چهار سال مصرف شود." 00:45:49.288 --> 00:45:51.749 این هم شمارش آرای الکترال تا این لحظه 00:45:51.832 --> 00:45:54.877 دونالد ترامپ ۹۰ رأی الکترال داره 00:45:54.960 --> 00:45:58.589 کامالا هریس ۲۷ رأی الکترال داره 00:45:59.256 --> 00:46:03.010 خب، فلوریدا دیگه پرید. الان متوجه شدیم، نه؟ 00:46:03.761 --> 00:46:05.095 اون جلوئه 00:46:05.637 --> 00:46:07.222 نمی‌دونم معجزه‌ای می‌شه یا نه 00:46:07.306 --> 00:46:10.768 که اون در این مقطع برنده بشه، اما واقعاً 00:46:10.851 --> 00:46:12.686 اون الان چند تا گل عقبه 00:46:16.315 --> 00:46:19.735 طبق پیش‌بینی‌ها، ترامپ حالا برنده میشیگانه 00:46:19.818 --> 00:46:22.738 اخبار ان‌بی‌سی پیش‌بینی می‌کنه که ویسکانسین رو دونالد ترامپ برده 00:46:22.821 --> 00:46:25.866 دونالد ترامپ در ایالت پنسیلوانیا پیروز خواهد شد 00:46:29.870 --> 00:46:32.748 بسیار خب، بریم روی اون کار کنیم. ممنون 00:46:36.168 --> 00:46:39.338 اون چیزی نبود که برای امشب انتظار داشتم 00:46:39.922 --> 00:46:42.382 اما اون این رو انتخاب کرد 00:46:42.466 --> 00:46:43.383 ممم 00:46:44.510 --> 00:46:46.011 باورش سخته 00:46:46.094 --> 00:46:48.639 اما ما نمی‌تونیم به واقعیت شکل بدیم 00:46:48.722 --> 00:46:50.849 ما فقط می‌تونیم بازتابش بدیم 00:46:54.520 --> 00:46:56.855 کارولینا. از نظر جمعیت‌شناختی، اونا خیلی شبیه هم هستن 00:46:56.939 --> 00:46:57.940 حتی می‌شه گفت: 00:46:58.816 --> 00:47:02.736 "بعد از اینکه ده‌ها میلیون آمریکایی که از بازگشت ترامپ می‌ترسیدند..." 00:47:02.820 --> 00:47:04.947 "از روی کاناپه غم و اندوه بلند شوند..." 00:47:05.030 --> 00:47:07.991 "زمان آن فرا می‌رسد که به کارهایی که باید انجام شود، فکر کنیم." 00:47:08.075 --> 00:47:11.370 "یکی از خطرات زندگی تحت حاکمیت استبدادی..." 00:47:11.453 --> 00:47:15.040 "این است که رهبر تلاش می‌کند توان و قدرت مردم را از بین ببرد." 00:47:15.541 --> 00:47:17.751 "نوعی شکست‌گرایی حاکم می‌شود." 00:47:19.461 --> 00:47:23.674 نگرانی من برای بار دوم اینه که مردم احساس شکست کنن 00:47:24.633 --> 00:47:27.427 فکر نمی‌کنم کسی در این جایگاه 00:47:27.511 --> 00:47:30.013 چه برسه به وظیفه مهم‌ترِ شهروندی 00:47:31.849 --> 00:47:33.642 بتونه تسلیم این حس بشه 00:47:34.351 --> 00:47:36.270 ناامیدی، گناهی نابخشودنیه 00:47:36.353 --> 00:47:37.938 پس، نه 00:47:38.730 --> 00:47:40.315 نه 00:47:41.191 --> 00:47:43.026 این... آم 00:47:44.319 --> 00:47:45.737 این غیرمجازه 00:47:49.199 --> 00:47:51.952 ما در آستانه تماشای روی کار آمدن 00:47:52.035 --> 00:47:55.289 رئیس‌جمهوری هستیم که سعی می‌کنه جهان رو بازنشانی کنه 00:47:57.791 --> 00:47:59.084 بقیه چیزها 00:48:01.336 --> 00:48:03.046 یه جورایی بی‌اهمیت به نظر می‌رسن 00:48:04.631 --> 00:48:08.969 و این روی اتفاقات کشورهای دیگه خیلی تأثیر می‌ذاره. خیلی زیاد 00:48:10.888 --> 00:48:11.805 آره 00:48:13.849 --> 00:48:16.310 جان لی 00:48:16.393 --> 00:48:18.186 چطوری رفیق؟ - عالی. تو چطوری؟ 00:48:18.687 --> 00:48:20.480 خیلی وقت بود ندیده بودمت. - می‌دونم. همین‌طوره 00:48:20.564 --> 00:48:24.026 خب، من درباره آمریکای جنوبی چیزی نخوندم، اما می‌خونم، باشه؟ 00:48:24.109 --> 00:48:27.905 آره. یه پیش‌نویس داریم و دارم چند تا مطلب بهش اضافه می‌کنم 00:48:27.988 --> 00:48:28.947 موضوع «میلی» هستش 00:48:29.031 --> 00:48:30.198 آره. آدم دیوانه‌ایه 00:48:30.282 --> 00:48:31.992 و با تو چطور بود؟ 00:48:32.075 --> 00:48:35.370 در طول این ۲۶ سالی که در نیویورکر بودم 00:48:35.454 --> 00:48:38.582 من گزارشگر جنگ بودم، یا یکی از اون‌ها 00:48:38.665 --> 00:48:41.668 و در بسیاری از درگیری‌هایی که شاهدش بودیم حضور داشتم 00:48:41.752 --> 00:48:45.047 می‌دونی، افغانستان، عراق، لیبی، سوریه 00:48:46.423 --> 00:48:48.175 پدرم در وزارت خارجه بود 00:48:48.258 --> 00:48:53.055 و من در نه کشور بزرگ شدم که خیلی‌هاشون جاهای پرخطری بودن 00:48:54.640 --> 00:48:58.602 همین باعث شد به سمت روزنامه‌نگاری برم. می‌خواستم تاریخ زمان خودم رو زندگی کنم 00:49:01.396 --> 00:49:04.066 برای کار بعدی چی تو ذهنته؟ یه چیزی مثل 00:49:04.149 --> 00:49:07.611 ممم. باید بهت بگم که ما در وضعیتِ 00:49:07.694 --> 00:49:10.280 افتضاحی هستیم؟ 00:49:11.406 --> 00:49:15.410 می‌دونی، ما باید دنیا رو پوشش بدیم و سوژه‌هامون رو درست و دقیق انتخاب کنیم 00:49:15.494 --> 00:49:17.037 پس بهم بگو چی تو ذهنته 00:49:17.120 --> 00:49:20.540 نیویورکر بودجه‌ای مثل نیویورک تایمز نداره 00:49:20.624 --> 00:49:22.459 ما بودجه و کادر بسیار کوچک‌تری داریم 00:49:22.542 --> 00:49:25.170 اما دیوید همیشه از این ایده حمایت کرده 00:49:25.253 --> 00:49:29.466 که به میدان بریم و تاریخ رو با چشم‌های خودمون ببینیم 00:49:33.720 --> 00:49:36.640 دیکتاتور بشار اسد این هفته از سوریه فرار کرد 00:49:36.723 --> 00:49:38.809 در حالی که شورشیان وارد دمشق شدند 00:49:38.892 --> 00:49:41.436 و به حکومت ۵۴ ساله خانواده‌اش پایان دادند 00:49:46.441 --> 00:49:50.862 "دو روز پس از فرار بشار اسد، مستبد سوری از کاخش..." 00:49:50.946 --> 00:49:54.825 "من به دمشق رسیدم تا شاهد آغاز یک حساب‌رسی عمیق باشم." 00:49:56.994 --> 00:49:59.496 "یک کارزار طولانی از خشونت داخلی..." 00:49:59.579 --> 00:50:01.123 "ناگهان جای خود را داده بود..." 00:50:01.206 --> 00:50:03.583 "به صلحی متزلزل و فراواقعی." 00:50:06.712 --> 00:50:08.630 وقتی داستانی رو گزارش می‌کنم 00:50:08.714 --> 00:50:11.842 دوست دارم بوی اون رو حس کنم، لمسش کنم، مزه‌اش کنم 00:50:11.925 --> 00:50:13.719 و اون رو به خواننده منتقل کنم 00:50:14.511 --> 00:50:16.555 این همون نوع گزارشگریه که دوست دارم انجام بدم 00:50:16.638 --> 00:50:17.723 السلام علیکم 00:50:19.933 --> 00:50:21.768 "یک بعدازظهر در دمشق..." 00:50:21.852 --> 00:50:24.771 "از یکی از بدنام‌ترین زندان‌های اسد دیدن کردم." 00:50:27.733 --> 00:50:29.526 دلم برات تنگ شده، عشق من 00:50:31.111 --> 00:50:32.821 "ما با مرد جوانی ملاقات کردیم..." 00:50:32.904 --> 00:50:36.283 "که ۱۵ ماه را در زندان اطلاعات نظامی گذرانده بود..." 00:50:36.366 --> 00:50:40.162 "و او یکی از تجربیات وحشتناکی را که متحمل شده بود، بازسازی کرد." 00:50:45.792 --> 00:50:48.920 "به نظر می‌رسید نگهبانان هیچ تلاشی برای پنهان کردن آزار و اذیت‌هایشان نکرده بودند." 00:50:50.964 --> 00:50:55.594 "من به توده‌ی عظیمی از عکس‌هایی برخوردم که توسط زندانیان پس از بازجویی گرفته شده بود." 00:50:56.386 --> 00:51:01.308 "برای بسیاری، این احتمالاً آخرین تصویر از آن‌ها قبل از مرگشان بود." 00:51:05.437 --> 00:51:09.399 اگه اراده کنی، از هم پاشیدن یک جامعه کار چندان سختی نیست 00:51:31.004 --> 00:51:33.340 نظرت چیه که از هنرمندای مختلف بخوایم 00:51:33.423 --> 00:51:35.801 عددهای ۱۰۰ متفاوتی برای این بخش‌ها بکشن؟ 00:51:35.884 --> 00:51:38.970 یا فقط همون «یوستیس» کلاسیک رو ترجیح می‌دی؟ شاید این بهتر باشه 00:51:39.054 --> 00:51:42.682 باید بگم که من عاشق این روند تکاملی هستم 00:51:42.766 --> 00:51:45.519 یوستیس از گهواره تا گور. آره 00:51:45.602 --> 00:51:48.522 اساس درک مجله نیویورکر اینه که 00:51:48.605 --> 00:51:53.151 همیشه این تضاد بین گذشته و حال وجود داره 00:51:53.235 --> 00:51:57.322 مجله نبض اتفاقات الان رو در دست داره 00:51:57.405 --> 00:52:00.742 اما خود مجله از نظر بصری تغییر چندانی نکرده 00:52:00.826 --> 00:52:01.910 از سال ۱۹۲۵ تا حالا 00:52:02.702 --> 00:52:07.332 یادمه وقتی اومدم اینجا، می‌خواستم اعداد «ناهم‌تراز» رو معرفی کنم 00:52:07.874 --> 00:52:10.043 اعداد ناهم‌تراز یعنی، به عنوان مثال 00:52:10.127 --> 00:52:12.671 وقتی عدد «۱۹۲۶» رو چاپ می‌کنید 00:52:12.754 --> 00:52:15.465 عدد نُه کمی به سمت پایین متمایل می‌شه 00:52:15.549 --> 00:52:18.718 همه تو یه خط نیستن، بنابراین کمی ظریف‌تر و شیک‌تر به نظر می‌رسه 00:52:18.802 --> 00:52:22.597 اما هفته‌ها طول کشید تا مقامات بالا رو متقاعد کنم 00:52:22.681 --> 00:52:24.224 که این تغییر خوبیه 00:52:24.307 --> 00:52:25.725 این رو نگاه کن. اوه، ببین 00:52:26.351 --> 00:52:30.814 خب، خیلی از این‌ها رو قبلاً دیدی. شاید بهتره فقط از اول شروع کنیم 00:52:30.897 --> 00:52:34.276 مجله یه راهنمای سبک نگارش درباره 00:52:35.443 --> 00:52:36.570 همه جور چیزها داره 00:52:37.237 --> 00:52:41.491 کجا و چه زمانی از «نشانه دو نقطه بالای حروف» استفاده کنیم و چطور کاما بذاریم 00:52:41.575 --> 00:52:44.953 یا املای کلمات مخصوص خودمون که گاهی غیرمعمول هستن 00:52:45.453 --> 00:52:46.663 بشین، بشین، بشین 00:52:46.746 --> 00:52:50.625 با نزدیک شدن به صدمین سالگرد، به نظر ایده خوبی می‌رسید 00:52:50.709 --> 00:52:51.877 که بحثی رو شروع کنیم 00:52:51.960 --> 00:52:54.296 درباره برخی از مسائلی که انباشته شدن 00:52:54.379 --> 00:52:57.799 مثل گوش‌ماهی‌هایی که به بدنه کشتی چسبیدن 00:52:57.883 --> 00:53:00.594 اما چه چیزهایی هستن که ما مخفیانه 00:53:00.677 --> 00:53:03.430 بهشون عادت کردیم و به عنوان سنت پذیرفتیم 00:53:03.513 --> 00:53:06.016 که شاید ارزش بازنگری داشته باشن؟ 00:53:06.099 --> 00:53:09.227 خب، موردی که زیاد مطرح می‌شه، کلمه "نوجوان" هست 00:53:09.311 --> 00:53:11.479 آره، خط تیره در کلمه "teen-ager" 00:53:12.063 --> 00:53:14.065 نوشتن اعداد به صورت حروف 00:53:14.149 --> 00:53:16.818 من معتقدم باید کلمه "اینترنت" رو با حروف بزرگ بنویسیم 00:53:16.902 --> 00:53:19.779 ما با بقیه فرق داریم و این باعث می‌شه قدیمی و ازمدافتاده به نظر برسیم 00:53:19.863 --> 00:53:23.450 موضوعی که دهه‌هاست مطرح می‌شه، اینه: 00:53:23.533 --> 00:53:27.078 "نگرانم که نتونم با لحن و صدای خودم بنویسم." 00:53:27.162 --> 00:53:29.831 وقتی من خیلی به ندرت چنین تجربه‌ای داشتم 00:53:29.915 --> 00:53:31.458 دلیلش این بوده که اونا نویسنده‌های بدی بودن 00:53:33.418 --> 00:53:36.755 خب، این هم از صفحه اول نیویورک تایمز سر درآورد 00:53:36.838 --> 00:53:38.381 نتونستن جلوی خودشون رو بگیرن 00:53:38.465 --> 00:53:40.634 چرا تو نیویورک تایمزه؟ نمی‌تونم بگم 00:53:40.717 --> 00:53:42.677 شاید روز خلوتی برای اخبار بوده 00:53:44.137 --> 00:53:46.556 فکر می‌کنم نیویورکر برای من هنوز هم 00:53:46.640 --> 00:53:51.519 اون نهادِ باابهت و نفوذناپذیر توی ذهنمه 00:53:51.603 --> 00:53:54.147 حتی با اینکه مطالبی توش داشتم 00:53:54.231 --> 00:53:57.734 هنوز هم حس می‌کنم: "اوه، من؟ ممنونم." 00:53:57.817 --> 00:54:00.320 اولین باری که اسم خودت رو با فونت نیویورکر می‌بینی 00:54:00.403 --> 00:54:03.615 بزرگترین لذت برای غرور آدمه 00:54:03.698 --> 00:54:07.577 می‌تونم بگم که برای اون اتفاق بیشتر هیجان‌زده بودم 00:54:07.661 --> 00:54:11.581 تا بردن جایزه اسکار 00:54:12.207 --> 00:54:16.461 البته من برنده جایزه اسکار نشدم، پس شاید بعداً نظرم رو بهت بگم 00:54:16.544 --> 00:54:20.840 خیلی افتخار کردم که نامم در این مجله اومده 00:54:20.924 --> 00:54:23.885 این نویسنده‌ها، نویسندگانی هستن که در خط مقدم 00:54:23.969 --> 00:54:28.556 اندیشه و ادبیات در فرهنگ ما قرار دارن 00:54:28.640 --> 00:54:29.849 بعدش کمی می‌خندم 00:54:29.933 --> 00:54:32.519 چون باورم نمی‌شه که یه مطلب اونجا چاپ کردم 00:54:32.602 --> 00:54:35.105 درباره مارو آلبرت، گزارشگر ورزشی 00:54:35.897 --> 00:54:38.358 این اولین مطلب من بود که در نیویورکر چاپ شد 00:54:38.441 --> 00:54:42.362 حسی داشتم مثل اینکه برنده یه آرزوی محال شدم. انگار که بگن: "ما مطلبت رو چاپ می‌کنیم." 00:54:42.445 --> 00:54:46.199 همه‌اش این حس رو داشتم که: "شاید خیلی مریضم و کسی بهم نمی‌گه." 00:55:01.548 --> 00:55:04.884 من هر یکشنبه کلاس گیتار می‌رم 00:55:06.678 --> 00:55:10.307 کاریه که واقعاً توش بدم و برام مهم نیست 00:55:11.308 --> 00:55:13.018 یه فرارِ تمام‌عیاره 00:55:13.101 --> 00:55:15.854 نوشتن نیست، خوندن نیست 00:55:15.937 --> 00:55:18.106 سردبیر بودن نیست 00:55:19.733 --> 00:55:21.985 فقط... این برای من مثل تعطیلاته 00:55:29.409 --> 00:55:34.748 پدرم دندانپزشک بود، یه مطب کوچیک در نیوجرسی داشت 00:55:34.831 --> 00:55:38.084 و در دهه پنجاه زندگیش خیلی مریض شد 00:55:38.168 --> 00:55:42.172 پارکینسون گرفت و دیگه نتونست به کارش ادامه بده 00:55:42.255 --> 00:55:44.007 و مادرم، باربارا 00:55:44.090 --> 00:55:47.427 متأسفانه وقتی خیلی جوان بود به بیماری ام‌اس مبتلا شد 00:55:47.510 --> 00:55:51.139 و به این ترتیب، من خیلی زود صاحب دو والدین معلول شدم 00:55:51.973 --> 00:55:52.974 آم 00:55:54.434 --> 00:55:55.685 دلم براشون تنگ شده 00:55:55.769 --> 00:55:57.812 آره. عاشق این عکسم 00:56:00.106 --> 00:56:04.861 من شانس‌های فوق‌العاده و بدشانسی‌های بزرگی داشتم 00:56:04.944 --> 00:56:08.114 و فکر می‌کنم اگه خوش‌شانس باشی، وضعیت بشری همین‌طوره 00:56:08.698 --> 00:56:12.160 از نظر حرفه‌ای، خدایان با من مهربون بودن 00:56:12.243 --> 00:56:15.413 اما آره، والدینم ناتوان بودن 00:56:15.497 --> 00:56:22.045 و دخترم، کوچکترین فرزندمون، اوتیسم شدیدی داره 00:56:22.128 --> 00:56:23.797 و، آم 00:56:28.009 --> 00:56:30.720 و این نمی‌تونه روی شخصیتِ 00:56:31.638 --> 00:56:33.515 کسی که مقابل شما نشسته تأثیر نذاره 00:56:35.350 --> 00:56:37.685 این چطور روی نگاه من به نیویورکر تأثیر می‌ذاره؟ 00:56:37.769 --> 00:56:44.484 فکر می‌کنم شکی نیست که این موضوع به منش و روحیات من شکل داده 00:56:45.151 --> 00:56:49.072 خب، من می‌خوام نیویورکر دو ویژگی داشته باشه: 00:56:49.656 --> 00:56:51.032 می‌خوام فوق‌العاده باشه 00:56:51.825 --> 00:56:53.576 می‌خوام انسانی باشه 00:57:07.632 --> 00:57:10.552 تقریباً چهار دهه پس از تأسیس آن 00:57:10.635 --> 00:57:13.638 نیویورکر طیف متنوعی از دیدگاه‌ها را منتشر می‌کرد 00:57:14.931 --> 00:57:18.685 اما موفق شده بود زندگی بیش از یک میلیون نیویورکی را نادیده بگیرد 00:57:18.768 --> 00:57:22.397 که در کنار نویسندگان و سردبیران تحسین‌شده‌اش زندگی می‌کردند 00:57:24.357 --> 00:57:28.027 مجله آثاری از لنگستون هیوز 00:57:28.111 --> 00:57:30.864 و یک داستان از آن پتری منتشر کرده بود 00:57:31.364 --> 00:57:32.657 اما در بیشتر موارد 00:57:32.740 --> 00:57:34.784 وقتی سیاه‌پوستان در مجله ظاهر می‌شدند 00:57:35.368 --> 00:57:36.786 به عنوان خدمتکار 00:57:36.870 --> 00:57:37.996 باربر 00:57:38.079 --> 00:57:40.123 و کاریکاتورهای نژادپرستانه بود 00:57:41.708 --> 00:57:43.501 ۱۹۶۱ در سال 00:57:43.585 --> 00:57:46.212 جنبش حقوق مدنی در حال اوج‌گیری بود 00:57:46.296 --> 00:57:50.008 و ویلیام شان، سردبیر نیویورکر، از رمان‌نویس جوانی 00:57:50.091 --> 00:57:53.511 به نام جیمز بالدوین خواست تا چیزی برای مجله بنویسد 00:57:54.012 --> 00:57:59.726 تمامِ وزنِ این جمهوری به شما می‌آموزد که از خود بیزار باشید 00:58:00.727 --> 00:58:03.062 بالدوین یکی از قدرتمندترین مقالاتی را تحویل داد 00:58:03.146 --> 00:58:05.190 که تا به حال درباره نژاد نوشته شده است 00:58:05.940 --> 00:58:08.943 آن نوشته گزنده و با صداقتی بی‌پرده بود 00:58:08.967 --> 00:58:10.504 آوامــووی 00:58:10.528 --> 00:58:12.322 او نوشت: "من در طول..." 00:58:12.405 --> 00:58:14.240 "چهاردهمین سال زندگی‌ام..." 00:58:14.324 --> 00:58:16.993 "برای اولین بار در زندگی‌ام، ترسیدم." 00:58:17.619 --> 00:58:22.290 "ترس از شرّ درون و ترس از شرّ بیرون." 00:58:24.250 --> 00:58:27.462 این مقاله حول محور ملاقات او با الیجا محمد می‌چرخید 00:58:27.545 --> 00:58:31.049 رهبر ملی‌گرای سیاه "امت اسلام" 00:58:31.132 --> 00:58:35.720 مردم قفقاز، اما نام واقعی آن‌ها شیطان است 00:58:38.056 --> 00:58:40.183 بالدوین گرداب پیچیده‌ای از 00:58:40.266 --> 00:58:43.937 خشم، غرور و رنجی را که به عنوان یک مرد سیاه‌پوستان حس می‌کرد، کاوید 00:58:44.020 --> 00:58:47.774 و مستقیماً با خوانندگان عمدتاً سفیدپوست مجله روبرو شد 00:58:48.775 --> 00:58:52.570 او نوشت: "شدت خشونتی که با سیاه‌پوستان در این کشور می‌شود..." 00:58:52.654 --> 00:58:55.281 "به هیچ وجه قابل اغراق نیست..." 00:58:55.365 --> 00:58:58.451 "هر چقدر هم که مردان سفیدپوست مایل به شنیدن آن نباشند." 00:59:00.078 --> 00:59:02.455 واکنش‌ها انفجاری بود 00:59:02.539 --> 00:59:05.124 و نامه‌های ستایش‌آمیز سرازیر شد 00:59:06.459 --> 00:59:08.253 اما یک نویسنده ابراز ناامیدی کرد 00:59:08.336 --> 00:59:11.673 که این مقاله در کنار تبلیغ ویسکی ویرجین چاپ شده بود 00:59:11.756 --> 00:59:13.716 که تصویری نژادپرستانه را نشان می‌داد 00:59:16.302 --> 00:59:20.974 مقاله بالدوین پایه و اساس کتاب کلاسیک او، «دفعه بعد، آتش»، شد 00:59:21.057 --> 00:59:24.102 و او را به کانون توجه ملی پرتاب کرد 00:59:24.185 --> 00:59:28.690 و او را به صدایی پیشرو در مبارزه برای عدالت نژادی تبدیل کرد 00:59:33.987 --> 00:59:36.906 "بیست و دو سال پیش، وقتی ۱۴ ساله بودم..." 00:59:36.990 --> 00:59:39.742 "دومین مجموعه مقالات جیمز بالدوین به من داده شد:" 00:59:39.826 --> 00:59:41.327 "هیچ‌کس نام مرا نمی‌داند." 00:59:42.453 --> 00:59:45.373 "روی جلد کتاب، عکسی از بالدوین بود..." 00:59:45.456 --> 00:59:50.336 "که تی‌شرت سفیدی به تن داشت و در میان توده‌ای از آوار در یک زمین خالی ایستاده بود." 00:59:51.004 --> 00:59:54.340 "من هرگز تصویری از یک پسر سیاه‌پوست شبیه خودم ندیده بودم." 00:59:54.966 --> 00:59:59.262 "بالدوین طوری به نظر می‌رسید که انگار می‌توانست در محله قدیمی من عکس گرفته باشد." 00:59:59.345 --> 01:00:04.559 "در واقع، شروع کردم به این تظاهر که آن عکسِ بالدوین، عکس من است" 01:00:04.642 --> 01:00:10.231 و محتویات آن کتاب، سندی بود از زندگی‌ای که همواره در آرزوی داشتنش بودم 01:00:13.818 --> 01:00:17.905 نخستین بار از طریق یکی از اساتید و راهنمایانم با مجله‌ی «نیویورکر» آشنا شدم؛ 01:00:17.989 --> 01:00:21.743 او بود که اشتراک مجله را به من هدیه داد و، آم 01:00:23.244 --> 01:00:25.955 چیزی بود که برای رسیدنش لحظه‌شماری می‌کردم 01:00:27.332 --> 01:00:32.211 مجموعه‌ای از صداهای گوناگون بود، نه فقط درباره‌ی شهری که دوستش داشتم 01:00:32.295 --> 01:00:34.464 بلکه درباره‌ی جهانی که هیچ شناختی از آن نداشتم 01:00:35.048 --> 01:00:36.341 و این‌طور شد که شیفته‌اش شدم 01:00:37.884 --> 01:00:41.638 در واقع، گویی دقیقاً برای من ساخته شده بود؛ چنین حسی به من می‌داد 01:00:41.721 --> 01:00:42.847 آم، و 01:00:43.514 --> 01:00:47.101 چنین تجربه‌ای برای یک کودک، بی‌همتاست 01:00:49.020 --> 01:00:51.773 دیدن نامم در نیویورکر 01:00:51.856 --> 01:00:53.232 حیرت‌آور است 01:00:53.316 --> 01:00:56.152 چرا که ناگهان خود را در حال تماشای 01:00:56.235 --> 01:00:59.864 زبانی می‌بینی که متعلق به تمام آن کسانی است که دوستشان داشته‌ای 01:00:59.947 --> 01:01:01.824 می‌دانید، من دلبسته‌اش شدم 01:01:03.368 --> 01:01:06.954 من هفته‌ای دو یا شاید سه نمایشگاه هنری می‌بینم 01:01:08.915 --> 01:01:10.083 اینجا محله‌ی «باوری» است 01:01:10.750 --> 01:01:11.751 عاشق این‌ها هستم؛ 01:01:13.670 --> 01:01:15.129 پیکره‌های کودکان 01:01:16.964 --> 01:01:19.467 آنچه در هنر و خلق آثار هنری برایم ستودنی است 01:01:19.550 --> 01:01:23.096 سرکشیِ روح و مواجهه با امر غیرمنتظره است 01:01:23.179 --> 01:01:27.600 پس این امر مستلزم نوعی خوش‌بینی است؛ 01:01:27.684 --> 01:01:32.855 آم، اینکه به‌رغم حوادث جهانی و فجایع 01:01:32.939 --> 01:01:36.275 روح انسان پابرجا خواهد ماند 01:01:49.205 --> 01:01:50.998 در جای‌جای این شهر 01:01:51.749 --> 01:01:53.334 زیبایی نهفته است 01:01:54.919 --> 01:01:57.213 البته اگر دقت کنید و به معنای واقعی کلمه، تماشا کنید 01:02:13.980 --> 01:02:15.815 این اثر بسیار زیبایی از «سمپه» است 01:02:15.898 --> 01:02:16.774 امضا هم دارد 01:02:17.483 --> 01:02:20.945 برای بزرگداشت صدمین سالگرد مجله 01:02:21.028 --> 01:02:24.574 در حال نصب آثار هنری اصلی هستیم؛ 01:02:24.657 --> 01:02:28.077 آثاری که بر بیش از ۱۰۰ جلد مجله نقش بسته‌اند 01:02:28.161 --> 01:02:32.373 تا نشان دهیم که چگونه خودِ هنرمندان 01:02:32.457 --> 01:02:35.877 به جریانات روز شتاب می‌بخشند 01:02:35.960 --> 01:02:40.506 یا به گمانم، لحظه‌ها را در همان دمِ وقوع، ثبت می‌کنند 01:02:40.590 --> 01:02:44.343 این اثری از «کادیر نلسون» و یک تابلوی رنگ روغن است 01:02:44.427 --> 01:02:48.055 او این کار را در دوران همه‌گیری کووید انجام داد 01:02:50.057 --> 01:02:51.601 بهترین تصاویر 01:02:51.684 --> 01:02:55.730 نقطه‌ی عزیمتی هستند برای عواطف شما در مقام خواننده 01:02:55.813 --> 01:02:58.357 و این دقیقاً همان اتفاقی بود که در مورد طرحِ واقعه‌ی ۱۱ سپتامبر رخ داد 01:03:02.904 --> 01:03:05.490 در آن زمان پیش همسرم بودم 01:03:05.573 --> 01:03:08.201 و در واقع داشتیم برای رای دادن می‌رفتیم 01:03:08.951 --> 01:03:11.120 به محض اینکه قدم به بیرون گذاشتیم 01:03:11.204 --> 01:03:13.873 مردمی را دیدیم که دوان‌دوان از کنارمان می‌گذشتند 01:03:13.956 --> 01:03:17.543 و سرتاپایشان پوشیده از خاکستر سفید بود 01:03:18.211 --> 01:03:21.756 و بعد، شاهد سقوط برج دوم بودیم 01:03:21.839 --> 01:03:24.175 درست مقابل چشمانمان 01:03:26.177 --> 01:03:31.307 دستیارم گفت: «اوه، فرانسواز، از دفتر تماس گرفتند.» 01:03:31.390 --> 01:03:34.644 «دیوید رمنیک می‌خواهد درباره‌ی طرح روی جلد جدید با تو صحبت کند.» 01:03:35.478 --> 01:03:36.938 داشتم با مادر دیگری صحبت می‌کردم؛ 01:03:37.021 --> 01:03:42.360 گفتم: «باید به دفتر بروم تا فکری برای روی جلد مجله بکنیم.» 01:03:42.443 --> 01:03:46.322 و الیز، دوستم که او هم مادر بود 01:03:46.989 --> 01:03:51.285 بلافاصله واکنش نشان داد که: «روی جلد؟ روی جلد برای یک مجله؟» 01:03:51.369 --> 01:03:55.623 «من به تو می‌گویم برای روی جلد چه کنی. هیچ کاری نکن! هیچ طرحی نزن.» 01:03:56.123 --> 01:03:58.459 و این حرف واقعاً در من طنین‌انداز شد 01:04:03.673 --> 01:04:07.385 از قضا همسر من «آرت اسپیگلمنِ» هنرمند است 01:04:07.468 --> 01:04:10.638 و او گفت: «باید طرح سیاه روی سیاه کار کنی.» 01:04:10.721 --> 01:04:14.976 «باید برج‌ها را سیاه، بر زمینه‌ای سیاه بکشی.» 01:04:15.059 --> 01:04:17.687 به دفتر رسیدم 01:04:17.770 --> 01:04:19.939 پشت کامپیوترم نشستم و آن را کشیدم 01:04:20.022 --> 01:04:23.734 و به محض دیدنش فهمیدم که راه حل، همین است 01:04:25.069 --> 01:04:30.032 نمادین کردنِ آنچه از دست رفته، با به تصویر کشیدنِ غیاب آن 01:04:44.463 --> 01:04:45.965 برای طرح روی جلدِ سالگرد 01:04:46.048 --> 01:04:49.302 به ایده‌ای رسیده‌ایم که فکر می‌کنم جواب بدهد 01:04:50.177 --> 01:04:54.765 تنها راه نشان دادنش به شما، اجرای عملی آن است 01:04:55.391 --> 01:04:57.476 آم، با استفاده از نسخه‌های ماکت. پس 01:04:57.560 --> 01:05:01.272 برای همین است که بوی چسب لاستیک می‌آید. دقیقاً. می‌دانم، قبلاً بهم گفته بودی 01:05:01.355 --> 01:05:03.691 بچه‌های مدرسه‌ی ما با این چیزها خودشان را نشئه می‌کردند 01:05:03.774 --> 01:05:05.234 پس پیشنهاد من به شما این است 01:05:05.318 --> 01:05:07.028 که با چسب لاستیک خودتان را نشئه نکنید 01:05:07.612 --> 01:05:11.073 قصد داریم از تصویر اصلی «یوستیس» در لایه‌ی بیرونی استفاده کنیم 01:05:11.157 --> 01:05:14.368 و بعد نسخه‌ای تغییریافته از آن را داشته باشیم 01:05:14.452 --> 01:05:17.204 و باز هم نسخه‌ای دیگر 01:05:17.788 --> 01:05:21.918 منظورم این است که از نظر تولید پیچیده‌تر است، اما 01:05:22.001 --> 01:05:24.462 اما این مشکل من نیست، مشکل شماست. دقیقاً 01:05:24.545 --> 01:05:25.588 قبوله. همین کار را می‌کنیم 01:05:25.671 --> 01:05:27.006 بله! به نظرم این خیلی 01:05:27.089 --> 01:05:29.425 چرا این‌قدر...؟ آره، چه بساطی راه انداختی 01:05:29.508 --> 01:05:31.510 آم 01:05:32.345 --> 01:05:33.554 این تا حدی سرگرم‌کننده است 01:05:33.638 --> 01:05:36.140 جذاب نیست؟ آره، انتظارش را نداشتم 01:05:46.275 --> 01:05:49.904 برخی تصور می‌کنند روزنامه‌نگاریِ سلبریتی‌محور، کاری سطحی است؛ 01:05:49.987 --> 01:05:52.448 منظورم این است که خب، گزارش جنگ نیست 01:05:52.531 --> 01:05:55.576 اما برای من، نحوه‌ی شکل‌گیری فرهنگ 01:05:55.660 --> 01:05:58.037 اسطوره‌هایی که می‌خواهیم درباره‌ی خودمان روایت کنیم 01:05:58.120 --> 01:06:00.289 و تلاشی که هنرمندان برای رسیدن به جایگاهشان می‌کنند 01:06:01.332 --> 01:06:04.293 داستان‌هایی جهانی و برای من بسیار جذاب هستند 01:06:04.377 --> 01:06:06.796 عاشقِ عمیق فکر کردن به این مسائل هستم 01:06:07.338 --> 01:06:08.172 بسیار خب 01:06:08.714 --> 01:06:11.258 عده‌ای می‌گویند نیویورکر مبدعِ «پروفایل» بوده است؛ 01:06:11.342 --> 01:06:14.261 و در واقع واژه‌ی «پروفایل» را برای توصیف 01:06:14.345 --> 01:06:16.389 این شیوه‌ی بسیار خاص از گزارش‌نویسی ابداع کردند 01:06:16.472 --> 01:06:19.100 که در آن روزنامه‌نگار و سوژه با هم رودررو می‌شوند 01:06:19.183 --> 01:06:22.311 و گویی یک مستند کوتاه از زمانِ سپری‌شده‌شان بر روی صفحات مجله نقش می‌بندد 01:06:24.188 --> 01:06:26.565 به خاطر دارم دیوید پیامکی برایم فرستاد 01:06:26.649 --> 01:06:29.443 که در آن فقط پرسیده بود: «نظرت درباره‌ی "کارول برنت" چیست؟» 01:06:29.527 --> 01:06:33.781 که خب، می‌دانید، تنها پاسخ به این پرسش، یک «بله» با علامت تعجب است 01:06:33.864 --> 01:06:37.159 او بی‌تردید یکی از شوخ‌طبع‌ترین زنانی است که تا به حال ظهور کرده است 01:06:37.243 --> 01:06:39.870 لطفاً به کارول برنتِ بسیار خنده‌آور، خوش‌آمد بگویید 01:06:42.289 --> 01:06:45.626 کارول برنت، پیش از هر چیز، یک نماد است 01:06:45.710 --> 01:06:48.671 تو خیلی باحالی. وقتی می‌خواهی کمی راحت باشی و به خودت برسی چه می‌کنی؟ 01:06:48.754 --> 01:06:50.548 به فرض اینکه این موهای خودت باشد. کلاه‌گیسم را برمی‌دارم 01:06:51.674 --> 01:06:53.384 من به حضور زنان در عرصه‌ی کمدی علاقه‌مندم 01:06:53.467 --> 01:06:54.760 زنان در دنیای سرگرمی 01:06:54.844 --> 01:06:57.680 و زنانی که قلمروهایی را فتح می‌کنند که پیش از آن‌ها هیچ‌کس قدم در آن نگذاشته است 01:06:57.763 --> 01:06:59.306 و کارول تمامِ این ویژگی‌ها را دارد 01:07:00.391 --> 01:07:02.518 از دیدنت خیلی خوشحالم. من هم همین‌طور 01:07:02.601 --> 01:07:04.562 خب کارول، من این دستگاه را روشن می‌کنم 01:07:04.645 --> 01:07:05.896 از الان صدایت ضبط می‌شود 01:07:05.980 --> 01:07:08.357 بسیار خب، حله 01:07:08.441 --> 01:07:09.442 آم 01:07:09.525 --> 01:07:10.985 ما در رستوران «لاکیز» هستیم. بله 01:07:11.068 --> 01:07:13.738 معمولاً چند وقت یک‌بار اینجا می‌آیی؟ هفته‌ای یک‌بار 01:07:13.821 --> 01:07:16.240 وقتی شروع به نوشتن یک پروفایل می‌کنی، بازمی‌گردی و می‌خوانی؛ 01:07:16.323 --> 01:07:18.576 تقریباً تمام مصاحبه‌هایی را که تا به حال انجام داده‌اند 01:07:18.659 --> 01:07:22.038 گاهی اوقات خاطراتشان را هم می‌خوانی و در حین انجام این کار 01:07:22.121 --> 01:07:25.791 متوجه می‌شوی که حکایات و نقل‌قول‌های خاصی وجود دارد که آن‌ها 01:07:25.875 --> 01:07:27.251 هزاران بار تکرار کرده‌اند 01:07:27.918 --> 01:07:32.048 بنابراین من همیشه سعی می‌کنم سوالات تکمیلی درباره‌ی همان موارد پیدا کنم 01:07:32.131 --> 01:07:34.508 چیزی که آدم‌ها را از منطقه‌ی امنشان بیرون بکشد؛ 01:07:34.592 --> 01:07:35.926 و از عادت‌های همیشگی‌شان جدا کند 01:07:36.010 --> 01:07:37.803 هیچ‌وقت پیش روان‌کاو رفتی؟ 01:07:38.387 --> 01:07:39.680 نه 01:07:39.764 --> 01:07:43.768 فقط یک‌بار، زمانی که دخترم مواد مصرف می‌کرد. اوم 01:07:43.851 --> 01:07:44.727 بله 01:07:44.810 --> 01:07:47.313 نباید به این فکر کنی که آیا آن‌ها از نتیجه‌ی کار خوششان می‌آید یا نه. هیچ‌وقت نباید این‌طور باشد 01:07:48.064 --> 01:07:50.274 اساتید من در مجله همیشه به من آموخته‌اند که: 01:07:50.357 --> 01:07:54.487 «اگر فکر می‌کنی از آن خوششان می‌آید، پس داری راه را کاملاً اشتباه می‌روی.» 01:07:54.570 --> 01:07:57.448 آم، فقط امیدوار هستی که آن را دقیق و منطبق بر واقعیت بیابند 01:07:57.531 --> 01:07:59.742 زن بودن... اوهوم 01:08:00.868 --> 01:08:04.080 من نمی‌توانستم جکی گلیسون یا سید سیزار باشم 01:08:04.163 --> 01:08:06.707 آن‌ها می‌گفتند: «این افتضاحه، درستش کنید.» 01:08:06.791 --> 01:08:09.210 اما من می‌گفتم: «بچه‌ها، می‌شود بیایید پایین و به من کمک کنید؟» 01:08:09.293 --> 01:08:11.253 «انگار دارم اشتباه انجامش می‌دهم.» 01:08:11.796 --> 01:08:12.630 از سیاستت استفاده می‌کردی 01:08:12.713 --> 01:08:15.549 راهی بود برای اینکه بهم برچسب «زنِ سلیطه» نزنند 01:08:15.633 --> 01:08:18.886 کارول، بدترین اتفاقی که ممکن بود بیفتد اگر مردم تو را سلیطه صدا می‌کردند، چه بود؟ 01:08:18.969 --> 01:08:19.845 خب، فقط 01:08:19.929 --> 01:08:23.224 خب، نمی‌خواستم چنین شهرتی پیدا کنم. هوم 01:08:23.307 --> 01:08:25.559 بخش بزرگی از مصاحبه‌گر بودن، در گوش دادن خلاصه می‌شود 01:08:25.643 --> 01:08:27.895 باید به کلماتِ پنهان در پسِ کلمات گوش بسپاری 01:08:27.978 --> 01:08:30.356 آن‌ها واقعاً سعی دارند چه بگویند؟ به چه فکر می‌کنند؟ 01:08:30.439 --> 01:08:31.857 چه چیزی ذهنشان را درگیر کرده است؟ 01:08:32.775 --> 01:08:35.736 آیا مادرت را فردی بسیار بذله‌گو و باهوش می‌دیدی؟ 01:08:35.820 --> 01:08:38.030 او بسیار باهوش و بسیار بذله‌گو بود. اوم 01:08:38.114 --> 01:08:40.783 و بسیار غمگین. اوم 01:08:40.866 --> 01:08:45.246 تمام این رویاها را در سر داشت و، آه 01:08:46.455 --> 01:08:48.415 هیچ‌کدامشان واقعاً به حقیقت نپیوستند 01:08:50.584 --> 01:08:53.879 به نظر من، فرآیند نوشتن دشوارترین بخشِ کار است؛ 01:08:53.963 --> 01:08:55.005 قطعاً همین‌طور است 01:08:55.089 --> 01:08:58.926 من شخصاً هیچ دوست نویسنده‌ای ندارم که تمام دقایق روز را آنجا بنشیند 01:08:59.009 --> 01:09:01.804 و با خودش بگوید: «عاشق این کار هستم!» 01:09:01.887 --> 01:09:03.889 «بهترین دوران زندگی‌ام را سپری می‌کنم.» 01:09:04.849 --> 01:09:08.519 واقعاً وحشت دارم از اینکه شبیه «کری بردشاو» به نظر برسم 01:09:08.602 --> 01:09:11.564 مثلاً بگویم: «نمی‌توانستم از خودم نپرسم...» 01:09:11.647 --> 01:09:15.067 «آیا کارول برنت بامزه‌ترین زنی بود که تا به حال زاده شده؟» 01:09:15.734 --> 01:09:18.404 اگر بخواهم واقعاً شبیه او باشم، حتماً به یک نخ سیگار نیاز دارم 01:09:19.071 --> 01:09:21.574 منظورم این است که کری همیشه مجله‌ی نیویورکر را با خودش دارد 01:09:22.408 --> 01:09:24.785 در یکی از فیلم‌ها، کتاب او نقد تندی می‌گیرد: 01:09:25.661 --> 01:09:29.290 «تا زمانی که بردشاوِ بااستعداد نتواند درک بهتری...» 01:09:29.373 --> 01:09:31.333 «...از پیچیدگی‌های زندگی زناشویی پیدا کند،» 01:09:31.917 --> 01:09:37.256 «بهتر است که سکوت اختیار کند.» 01:09:37.339 --> 01:09:40.509 واو، این واقعاً باید... باید گزنده بوده باشد 01:09:43.179 --> 01:09:48.475 در سریال «مد من»، ما مجلات اصلیِ زیادی از آن دوران داشتیم؛ 01:09:48.559 --> 01:09:50.603 مجله‌های «لایف»، «تایم» 01:09:50.686 --> 01:09:53.898 «نیوزویک» و «نیویورکر» 01:09:53.981 --> 01:09:57.318 و آن دوران قطعاً روزگارِ اوج و شکوهِ مجلات بود 01:09:58.027 --> 01:10:01.155 عمل فیزیکیِ نگه داشتن و این طرف و آن طرف بردنِ مجلات 01:10:01.238 --> 01:10:03.908 در کیف‌های دستی یا کوله‌پشتی، دیگر از بین رفته است 01:10:03.991 --> 01:10:06.702 دیگر آن‌قدرها کسی را نمی‌بینم که در قطار مشغول مطالعه باشد؛ 01:10:06.785 --> 01:10:08.370 فقط مردم را می‌بینم که سرشان در گوشی‌هایشان است 01:10:08.454 --> 01:10:11.415 شاید هم نیویورکر می‌خوانند، اما باز هم دیدنش ناراحت‌کننده است 01:10:11.498 --> 01:10:15.628 باز هم می‌گویم، شگفتیِ مجلات که در عصر دیجیتال تا حدی گم شده است 01:10:15.711 --> 01:10:19.423 با این پدیده‌ی «اسکرولِ بی‌پایانِ اخبار بد»، دیگر خبری از آن 01:10:20.049 --> 01:10:23.636 آغاز و پایانِ فیزیکیِ یک مطلب نیست 01:10:23.719 --> 01:10:25.596 در این اسکرول‌های بی‌پایان، هیچ انتهایی وجود ندارد 01:10:25.679 --> 01:10:29.099 من اینترنت را اختراع نکردم؛ اگر می‌کردم، حتماً پایانی برایش می‌گذاشتم 01:10:38.984 --> 01:10:42.238 این یک رویداد بسیار هیجان‌انگیز در تماشاخانه‌ی «فیلم فوروم» است 01:10:42.321 --> 01:10:44.240 برای بزرگداشت صدمین سالگرد نیویورکر 01:10:44.323 --> 01:10:46.784 قصد دارند برنامه‌ای از فیلم‌هایی را به نمایش بگذارند 01:10:46.867 --> 01:10:49.036 که به نوعی با این مجله در ارتباط هستند 01:10:50.204 --> 01:10:54.583 این مجموعه شامل فیلم «کوهستان بروکبک» است که بر اساس داستانی کوتاه در نیویورکر ساخته شد 01:10:55.084 --> 01:10:59.380 فیلم «ارزش‌های خانوادگی آدامز» که البته بر اساس کاریکاتورهای «چارلز آدامز» است 01:11:00.005 --> 01:11:04.051 «بارِ هستی» که بر اساس داستانی از «میلان کوندرا» ساخته شده 01:11:05.219 --> 01:11:09.223 و فیلم «اقتباس» که «سوزان اورلین»، نویسنده‌ی نیویورکر، یکی از شخصیت‌های آن است 01:11:11.141 --> 01:11:15.938 فیلم دیگری که با نیویورکر پیوند دارد، «گزارش فرانسویِ» وس اندرسون است 01:11:16.021 --> 01:11:21.819 که در آن، نویسندگان واقعیِ نیویورکر به شخصیت‌های داستانی بدل شده‌اند 01:11:21.902 --> 01:11:25.364 شخصیتی که بیل موری ایفا می‌کند، نسخه‌ای از «هارولد راس» است؛ 01:11:25.447 --> 01:11:27.283 سردبیرِ بنیان‌گذارِ مجله‌ی نیویورکر 01:11:28.534 --> 01:11:31.287 پیامی از طرف سرکارگر: یک ساعت تا شروع چاپ 01:11:32.162 --> 01:11:33.038 تو اخراجی 01:11:34.248 --> 01:11:36.292 و امشب آن‌ها فیلم «در کمال خونسردی» را نشان می‌دهند 01:11:36.375 --> 01:11:38.794 که بر اساس اثر مشهور «ترومن کاپوتی» ساخته شده است 01:11:39.336 --> 01:11:45.634 تصورِ تأثیری که کتاب «در کمال خونسردیِ» ترومن کاپوتی بر جای گذاشت، بسیار دشوار است؛ 01:11:45.718 --> 01:11:49.430 چه بر مجله‌ی نیویورکر و چه بر حیات ادبیِ آمریکا 01:11:50.014 --> 01:11:54.268 ترومن کاپوتی گونه‌ی «جنایتِ واقعی» را در عالی‌ترین سطحِ نوشتاری ابداع کرد 01:11:56.437 --> 01:11:58.105 ۱۹۶۵ در سال 01:11:58.188 --> 01:12:01.483 نیویورکر مجموعه‌ی دنباله‌دارِ چهار قسمتی و بسیار جنجالی‌ای را منتشر کرد 01:12:01.567 --> 01:12:04.069 که به کتابی پرفروش و فیلمی موفق بدل گشت: 01:12:08.449 --> 01:12:10.743 «در کمال خونسردی» 01:12:12.036 --> 01:12:14.204 این اثر به یکی از ستایش‌شده‌ترین قطعاتی تبدیل شد 01:12:14.288 --> 01:12:16.665 که تا به حال در این مجله به چاپ رسیده است 01:12:16.749 --> 01:12:19.001 اما در عین حال، یکی از جنجال‌برانگیزترین‌ها نیز بود 01:12:20.127 --> 01:12:22.129 نویسنده، ترومن کاپوتی 01:12:22.212 --> 01:12:25.007 در سن ۱۷ سالگی توسط نیویورکر استخدام شده بود 01:12:25.090 --> 01:12:27.426 تا قهوه بیاورد و کارهای دفتری را انجام دهد 01:12:28.302 --> 01:12:33.223 او به زودی در دفتر مجله به خاطر غیبت‌های جذاب و رفتارهای ناشایستش شهره شد 01:12:33.849 --> 01:12:37.061 ظاهراً او را به این دلیل اخراج کردند که خود را نویسنده‌ی تحریریه جا زده بود 01:12:37.144 --> 01:12:39.772 و به «رابرت فراستِ» شاعر توهین کرده بود 01:12:40.814 --> 01:12:44.401 اما «ویلیام شاونِ» سردبیر، تحت تأثیر قلم او قرار گرفت؛ 01:12:44.485 --> 01:12:47.154 بنابراین سال‌ها بعد، وقتی کاپوتی ایده‌ی داستانی را مطرح کرد 01:12:47.237 --> 01:12:50.407 درباره‌ی قتل فجیعی در یک خانه‌ی روستایی در کانزاس 01:12:50.491 --> 01:12:52.076 شاون از آن حمایت کرد 01:12:52.785 --> 01:12:55.496 این ماجراجوییِ جدید و این تجربه‌ی من 01:12:55.579 --> 01:12:58.582 چیزی است که من آن را «رمان غیرداستانی» می‌نامم 01:12:58.665 --> 01:13:01.251 رمان غیرداستانی ژانری است 01:13:01.335 --> 01:13:04.338 که از پیوند و سنتزِ 01:13:04.421 --> 01:13:07.925 روزنامه‌نگاری با تکنیک‌های داستانی پدید می‌آید 01:13:08.592 --> 01:13:11.845 کاپوتی مدعی بود که دقت و صراحتِ روزنامه‌نگاری را 01:13:11.929 --> 01:13:14.223 با سبک رواییِ داستان در هم آمیخته است 01:13:14.306 --> 01:13:18.352 مشابه کاری که «جان هرسی» سال‌ها پیش در کتاب «هیروشیما» انجام داده بود 01:13:19.061 --> 01:13:21.772 اما اندکی پس از انتشار «در کمال خونسردی» 01:13:21.855 --> 01:13:25.526 برخی منتقدان شروع به زیر سوال بردن گزارشگریِ کاپوتی کردند 01:13:25.609 --> 01:13:29.238 یک منتقد محلی گفت: «کاپوتی همیشه یک نویسنده‌ی داستان‌پرداز بوده است.» 01:13:29.321 --> 01:13:31.573 «و او همچنان یک داستان‌نویس است.» 01:13:31.657 --> 01:13:34.618 آن‌ها تردید داشتند که او توانسته باشد تمام آن گفتگوهای طولانی را 01:13:34.701 --> 01:13:38.414 بدون یادداشت‌برداری یا ضبط صدا، کلمه به کلمه به خاطر بسپارد 01:13:39.206 --> 01:13:44.670 من نسخه‌ی شنیداریِ یک «حافظه‌ی تصویری» را دارم 01:13:45.796 --> 01:13:48.090 ویلیام شاون در طول فرآیند ویرایش 01:13:48.173 --> 01:13:50.050 نگرانی‌های خود را ابراز کرده بود 01:13:50.801 --> 01:13:53.762 در کنار قطعه‌ای که یک گفتگوی خصوصی را توصیف می‌کرد 01:13:53.846 --> 01:13:56.390 میان دو شخصیتی که بعداً به قتل می‌رسیدند 01:13:56.473 --> 01:13:59.685 شاون با مداد یادداشت کرده بود: «از کجا می‌دانی؟» 01:13:59.768 --> 01:14:02.563 «شاهدی نبوده؟ مشکلِ کلی.» 01:14:03.897 --> 01:14:06.608 قربان 01:14:06.692 --> 01:14:09.778 کاپوتی برای دهه‌ها با پرسش‌هایی درباره‌ی اثرش روبرو بود 01:14:10.821 --> 01:14:13.407 پرسشِ واقعاً کلیدی این است: 01:14:13.490 --> 01:14:16.410 آیا قرار است این مطالب را به عنوان داستان بخوانیم یا خیر؟ 01:14:16.493 --> 01:14:19.079 به نظر می‌رسد راهی پیدا کرده‌اید که هر دو جنبه را همزمان داشته باشید 01:14:19.163 --> 01:14:21.707 طوری که به اصطلاح، هیچ‌کس نمی‌داند واقعاً با شما چند چند است 01:14:21.790 --> 01:14:26.170 منظورتان این است که من امری واقع‌گرایانه را برمی‌گزینم 01:14:26.253 --> 01:14:27.921 و بعد به آن جنبه‌ی داستانی می‌دهم؟ 01:14:28.005 --> 01:14:29.923 چون اصلاً چنین کاری انجام نمی‌دهم 01:14:30.007 --> 01:14:33.093 هوم. من به هیچ وجه آن را به داستان بدل نمی‌کنم 01:14:34.219 --> 01:14:38.182 کاپوتی در نهایت اعتراف کرد که صحنه‌ی پایانی را از خودش درآورده است؛ 01:14:38.265 --> 01:14:40.642 گفتگویی در گورستان بین یک کارآگاه 01:14:40.726 --> 01:14:42.895 و صمیمی‌ترین دوستِ دخترِ مقتول 01:14:43.979 --> 01:14:47.441 شاون بعدها گفت که از انتشار «در کمال خونسردی» پشیمان شده است 01:14:47.983 --> 01:14:49.693 و در طول دهه‌های بعد 01:14:49.776 --> 01:14:52.696 مجله فرآیند «راستی‌آزمایی» خود را به شدت تقویت کرد 01:14:52.779 --> 01:14:56.158 برای اینکه سعی کنیم از تکرار دوباره‌ی چنین اتفاقی جلوگیری کنیم 01:15:01.455 --> 01:15:05.792 بسیار خب. و بعد، صبحِ روزِ اجرای حکم اعدام 01:15:05.876 --> 01:15:08.378 هر دوی شما رو به یه سلول موقت منتقل می‌کنن 01:15:08.462 --> 01:15:10.631 نزدیک اتاقِ اعدام. درسته؟ 01:15:10.714 --> 01:15:15.886 ما می‌گیم شما «جان لی» رو برای یه فنجون چای دعوت کردید 01:15:15.969 --> 01:15:18.263 قهوه بود یا چای؟ 01:15:18.347 --> 01:15:19.681 ما ۲۹ نفر رو داریم 01:15:19.765 --> 01:15:22.184 که در بخش راستی‌آزمایی کار می‌کنن، از جمله خودِ من 01:15:22.267 --> 01:15:24.937 ما فقط اینجا نیستیم که اسامی و تاریخ‌ها رو درست بنویسیم 01:15:25.020 --> 01:15:27.397 هرچند اون موارد هم به‌شدت مهم هستن 01:15:27.481 --> 01:15:29.149 ما اینجا نماینده‌ی خواننده هستیم 01:15:30.317 --> 01:15:34.196 ما همیشه به بافت و زمینه‌ی پشتِ هر داستان فکر می‌کنیم 01:15:34.279 --> 01:15:35.989 «اریکا» اصلاً دندون نداشت؛ 01:15:36.073 --> 01:15:39.201 حدس می‌زنم به خاطر مشکلاتِ دندون‌پزشکی توی زندان بوده 01:15:39.284 --> 01:15:40.118 اوهوم 01:15:40.202 --> 01:15:41.828 ممکنه همه چیز درست باشه 01:15:41.912 --> 01:15:44.081 اما ممکنه ناعادلانه به نظر بیاد 01:15:45.415 --> 01:15:47.292 کاری که می‌کنید اینه که متن رو پرینت می‌گیرید 01:15:47.376 --> 01:15:50.796 و زیر هر چیزی که ممکنه یک واقعیت باشه، خط می‌کشید 01:15:51.380 --> 01:15:53.215 در نهایت تقریباً زیر تمام کلمات خط کشیده می‌شه 01:15:53.298 --> 01:15:57.803 فکر کنم گاهی فعل‌هایی مثل «است»، شاید قابل چک کردن نباشن 01:15:57.886 --> 01:16:00.931 اما بعد با خودتون می‌گید: «اوه، آیا این آدم هنوز زنده است؟» 01:16:01.014 --> 01:16:02.724 اون‌وقت ممکنه فعل به «بود» تغییر کنه 01:16:03.308 --> 01:16:06.436 و بعد با سوژه‌ها و منابع تماس می‌گیرید 01:16:06.520 --> 01:16:08.021 می‌خوام مطمئن بشم که درست متوجه شدیم 01:16:08.105 --> 01:16:10.440 نحوه‌ی پاسخ دادنِ شما به تلفن وقتی کسی تماس می‌گیره 01:16:10.524 --> 01:16:11.525 من اینجا دارم که شما می‌گید: 01:16:11.608 --> 01:16:14.236 «بعدازظهر بخیر، استیک‌فروشیِ اسپارکس. چطور می‌تونم کمکتون کنم؟» 01:16:14.319 --> 01:16:15.445 درست به نظر می‌رسه؟ 01:16:15.946 --> 01:16:18.240 ما هر چیزی رو که در مجله چاپ می‌شه راستی‌آزمایی می‌کنیم؛ 01:16:18.323 --> 01:16:21.410 جلدها، کارتون‌ها، اشعار، داستان‌ها 01:16:21.493 --> 01:16:24.162 بله، کارتون‌ها هم راستی‌آزمایی می‌شن 01:16:24.246 --> 01:16:27.416 یه کارتون داشتیم که توش یه پنگوئن بود 01:16:27.499 --> 01:16:32.963 و زیرنویسش چیزی شبیه این بود: «ما اصطلاحِ آمریکایی‌های قطبِ شمال رو ترجیح می‌دیم.» 01:16:33.046 --> 01:16:35.048 بعضی‌ها نامه نوشتن، و البته حق هم داشتن 01:16:35.132 --> 01:16:38.760 و گفتن: «توی قطب شمال هیچ پنگوئنی نیست، اونا در قطب جنوب هستن.» 01:16:38.844 --> 01:16:41.847 اگه توی قطب شمال پنگوئن نباشه، شوخیِ داستان عملاً خراب می‌شه 01:16:43.181 --> 01:16:44.850 یک بار روی یک طرحِ جلد، که باعث شرمساریِ بزرگِ منه 01:16:44.933 --> 01:16:46.768 گذاشتم یک اشتباه از زیر دستم در بره؛ 01:16:46.852 --> 01:16:49.563 تصویری بود از یه فروشنده‌ی هات‌داگ که ساحل دراز کشیده 01:16:49.646 --> 01:16:51.440 با خودم گفتم: «بسیار خب، چک می‌کنم ببینم 01:16:51.523 --> 01:16:53.859 آیا سایه‌ی چترش با عقل جور درمی‌آد یا نه.» 01:16:53.942 --> 01:16:56.737 «بله، سایه منطقیه و من تمامِ 01:16:56.820 --> 01:16:59.197 تواناییِ راستی‌آزمایی‌م رو برای این جلد به کار گرفتم.» 01:16:59.281 --> 01:17:01.992 تأیید شد. مشکلی نداره. چاپش می‌کنیم 01:17:02.075 --> 01:17:03.619 یارو دو تا پایِ راست داشت 01:17:03.702 --> 01:17:07.080 بدتر از داشتنِ دو تا پایِ چپ، چون اون‌وقت می‌شد باهاش شوخی کرد 01:17:07.164 --> 01:17:08.123 فقط متوجهش نشده بودم 01:17:09.750 --> 01:17:10.751 وحشتناک بود 01:17:10.834 --> 01:17:13.420 مردم عاشق مچ‌گیری از راستی‌آزمای‌ها هستن 01:17:14.004 --> 01:17:17.591 چیزی که خیلی زیاد می‌شنویم، همیشه همین جمله است: 01:17:17.674 --> 01:17:21.678 «هرگز فکر نمی‌کردم بخشِ راستی‌آزماییِ پُرآوازه‌ی نیویورکر 01:17:21.762 --> 01:17:23.347 تا این حد تنزل پیدا کنه.» 01:17:23.430 --> 01:17:26.642 فکر نمی‌کنم هیچ جای دیگه‌ای دیده باشم که از این صفت استفاده کنن 01:17:26.725 --> 01:17:29.269 مگر در نامه‌ای که داره از یک اشتباه شکایت می‌کنه 01:17:29.353 --> 01:17:31.647 آخه کی از کلمه‌ی «پُرآوازه» استفاده می‌کنه؟ 01:17:32.939 --> 01:17:36.568 «معاذ» به «جان لی» گفت که یکی از مأموران رژیم 01:17:36.652 --> 01:17:39.363 کبوترهای خانواده‌اش رو کشته 01:17:39.446 --> 01:17:41.615 این کار قطعاً پوست‌کلفتی می‌خواد 01:17:41.698 --> 01:17:45.452 باید بتونی با ناراحتیِ آدم‌ها از دستِ خودت کنار بیای 01:17:45.535 --> 01:17:48.580 و اونا هم اغلب دلیلِ خوبی برای ناراحتی دارن؛ 01:17:48.664 --> 01:17:51.708 قرار است گاهی با چهره‌ای نامطلوب به تصویر کشیده بشن 01:17:51.792 --> 01:17:52.959 اون هم در یک مجله‌ی ملی 01:17:53.043 --> 01:17:57.339 گفتی اگه کسی بیاد و پیش تو پشت سرِ ترامپ بد بگه 01:17:57.422 --> 01:18:01.510 سندی رو که خودت آماده کردی میاری بالا که تمامِ دفعاتی رو که دروغ گفته لیست کرده 01:18:01.593 --> 01:18:02.803 درسته؟ 01:18:02.886 --> 01:18:05.972 قطعاً از نظر سیاسی دورانِ گیج‌کننده‌ایه 01:18:06.056 --> 01:18:12.062 این ایده که سیاستمدارها باید حقیقت رو بگن، کمرنگ شده 01:18:12.145 --> 01:18:15.482 و همین باعث شده تعهدِ ما به کاری که انجام می‌دیم، دوچندان بشه 01:18:16.066 --> 01:18:18.568 شخصاً، این وضعیت رو به‌شدت محرک و برانگیزاننده می‌بینم 01:18:18.652 --> 01:18:24.032 به نظرم بهترین پادزهر برای این سیلِ دروغ‌های وقیحانه است 01:18:24.116 --> 01:18:25.200 می‌دونی؟ 01:18:25.283 --> 01:18:30.247 چه پادزهری بهتر از اینکه واقعاً وسواس به خرج بدیم 01:18:30.330 --> 01:18:33.333 تا دقت کنیم و واقعیت‌ها رو درست ارائه بدیم؟ 01:18:35.794 --> 01:18:37.546 سلام. هی، چطوری؟ 01:18:37.629 --> 01:18:39.131 چطوری؟ چه خبر؟ 01:18:39.214 --> 01:18:41.133 از دیدنت خیلی خوشحالم. خوشحالم می‌بینمت 01:18:41.216 --> 01:18:43.760 رابطه‌ی من با نیویورکر کاملاً تصادفی شروع شد 01:18:43.844 --> 01:18:46.346 اون زمان داشتم روی پرونده‌ی «هاروی واینستین» تحقیق می‌کردم 01:18:46.430 --> 01:18:49.725 و به این باور رسیده بودم که واینستین یک متجاوزِ زنجیره‌ایه 01:18:49.808 --> 01:18:52.227 اما نتونسته بودم این رو جایی چاپ کنم 01:18:52.310 --> 01:18:55.939 چون خیلی از رسانه‌ها مرعوب شده بودن 01:18:56.022 --> 01:19:00.610 اما «دیوید» کارم رو دید و گفت: «آره، می‌تونی گزارشت رو همین‌جا تموم کنی.» 01:19:01.445 --> 01:19:03.572 خب، فکر کنم یه برنامه‌ی منطقی داریم 01:19:03.655 --> 01:19:06.491 قراره این به‌روزرسانی‌های کوتاه رو درباره‌ی بدافزارهای جاسوسی کار کنیم 01:19:06.575 --> 01:19:08.952 بعدش هم کلاً می‌رم سراغِ ایلان ماسک 01:19:09.035 --> 01:19:11.455 آدم‌های نزدیک به ایلان ماسک اطلاعات رو درز می‌دن؟ 01:19:12.581 --> 01:19:15.667 خب، یکی از موارد جالبی که باید باهاش دست‌وپنجه نرم کنیم 01:19:15.751 --> 01:19:19.421 اینه که همون حلقه‌ی افرادی که دفعه‌ی قبل همکاری می‌کردن 01:19:19.504 --> 01:19:21.506 حالا کمتر حاضر به درز دادنِ اطلاعات هستن 01:19:21.590 --> 01:19:24.259 حوزه‌ی تخصصیِ من، «قدرت» است 01:19:24.342 --> 01:19:26.428 و در حال حاضر 01:19:26.511 --> 01:19:31.933 نیروهای عظیمِ سیاسی دارن قدرت رو به میلیاردرهای حوزه‌ی تکنولوژی واگذار می‌کنن 01:19:32.017 --> 01:19:35.979 ایلان ماسک... ثروتمندترین آدمِ تاریخِ بشریته 01:19:36.062 --> 01:19:39.191 و حالا قراره مسئولِ، باورتون می‌شه؟ «بهره‌وری» بشه؟ 01:19:39.274 --> 01:19:40.108 آره 01:19:40.734 --> 01:19:42.944 جاهای زیادی نیستن که 01:19:43.028 --> 01:19:48.158 این مدل روزنامه‌نگاریِ به‌شدت طاقت‌فرسا و چالش‌برانگیز رو انجام بدن 01:19:48.658 --> 01:19:50.827 منظورم اینه که اونا فعالِ سیاسی نیستن 01:19:50.911 --> 01:19:54.372 اما وقتی حقایق پشتشون باشه، بی‌باک و نترس هستن 01:19:55.499 --> 01:19:59.085 سلام، رونان هستم. خیلی ممنون که با من تماس گرفتید 01:19:59.169 --> 01:20:01.922 دارم روی گزارشِ پیگیریِ ماسک کار می‌کنم و 01:20:02.005 --> 01:20:05.383 در حال حاضر در فضای سیاسیِ فعلی 01:20:05.467 --> 01:20:09.638 احترام به استقلالِ مطبوعات از بین رفته 01:20:09.721 --> 01:20:15.769 و تمایلی برای حمله به خبرنگاران بابتِ گزارش‌هاشون وجود داره 01:20:15.852 --> 01:20:18.772 همه‌ی این‌ها منجر به ایجاد یک فضای واقعاً ترسناک شده 01:20:18.855 --> 01:20:21.191 هم برای خبرنگارها و هم برای منابعِ خبری 01:20:21.274 --> 01:20:24.945 پس بابتِ چیزهایی که الان در موردشون بحث کردیم، خیلی ممنون می‌شم 01:20:25.028 --> 01:20:28.031 اگه مایل باشید اون مدارک و نظرات رو برام بفرستید 01:20:28.114 --> 01:20:29.241 به صورتِ غیررسمی 01:20:29.324 --> 01:20:32.577 منبعِ خبری بودن در یک گزارشِ تحقیقیِ حساس 01:20:32.661 --> 01:20:37.165 کار دشوار و جدی‌ایه، چون می‌تونه خیلی خطرناک باشه 01:20:37.249 --> 01:20:40.544 گزارش‌هایی داشتم که در اون‌ها با منبع 01:20:40.627 --> 01:20:44.047 فقط با یه گوشیِ اعتباری که با پول نقد خریده بودم ارتباط می‌گرفتم؛ 01:20:44.130 --> 01:20:47.592 از یه مرکز خریدِ گمنام در جایی دور از محلِ زندگیم 01:20:47.676 --> 01:20:50.804 اما لحظه‌ی رسیدن به یک موفقیتِ بزرگ در داستان 01:20:50.887 --> 01:20:56.560 همون لحظه‌ی شاهکاریه که هر خبرنگاری رویایش رو داره 01:20:56.643 --> 01:20:59.187 اما در عین حال، پُر از استرسه 01:20:59.271 --> 01:21:03.733 چون حساسیتِ کار رو برای درست درآوردنِ داستان بالا می‌بره 01:21:03.817 --> 01:21:06.236 باز هم ممنون. در تماس خواهم بود 01:21:06.319 --> 01:21:07.612 بسیار خب، خداحافظ 01:21:08.113 --> 01:21:12.284 دورانِ بی‌رحمانه‌ای برای روزنامه‌نگاریِ تحقیقیه 01:21:12.367 --> 01:21:18.790 اما من هنوز هم به‌شدت به قدرتِ اطلاعات باور دارم 01:21:18.874 --> 01:21:23.545 چون فکر می‌کنم آگاه کردنِ مردم، تنها امیدی هست که داریم 01:21:27.215 --> 01:21:30.385 افتخارم اینه که سعی می‌کنم مجله رو از اول تا آخر بخونم 01:21:30.468 --> 01:21:35.307 چون هدفم اینه که درباره‌ی چیزهایی یاد بگیرم که از قبل نمی‌دونستم 01:21:35.390 --> 01:21:38.101 پس این یه جور روشِ کمال‌گرایانه برای 01:21:38.184 --> 01:21:43.440 بله، یه روشِ کمال‌گرایانه است اما هیچ‌وقت نمی‌تونم تمومش کنم 01:21:43.523 --> 01:21:47.152 نیویورکر مجله‌ی سختیه؛ می‌دونی، برای آدم‌های باهوشه 01:21:47.235 --> 01:21:50.530 پُر از کلماتِ زیاده. نمی‌دونم نظراتم رو درباره‌ی مطالعه شنیدی یا نه 01:21:50.614 --> 01:21:52.032 من از «ایده‌ی» مطالعه خوشم می‌آد 01:21:52.115 --> 01:21:53.825 حتی کتاب هم می‌خرم 01:21:53.909 --> 01:21:56.745 اما این کتاب‌ها بیشترین تعدادِ کلمات رو دارن 01:21:56.828 --> 01:21:58.330 و دست‌بردار هم نیستن 01:21:58.413 --> 01:22:00.874 هر صفحه، فقط کلماتِ بیشتر 01:22:02.667 --> 01:22:05.420 چطور است چند تا صفحه‌ی سفید اون وسط بذارید؟ 01:22:05.503 --> 01:22:08.673 چرا نمی‌ذارید برای دو ثانیه هم که شده یه نفسی بکشم؟ 01:22:20.602 --> 01:22:23.271 ۱۹۸۰ با ورود نیویورکر به دهه‌ی 01:22:23.355 --> 01:22:25.523 همه چیز برای تغییر مهیا بود 01:22:26.274 --> 01:22:29.277 «ویلیام شاون» که ۳۰ سال سردبیر بود 01:22:29.361 --> 01:22:31.655 حالا دیگه دهه‌ی هفتادِ زندگیش رو می‌گذروند 01:22:31.738 --> 01:22:34.658 و مردم با سبکِ قدیمی و کسل‌کننده‌ی مجله شوخی می‌کردن 01:22:34.741 --> 01:22:39.329 و مقالاتِ ۲۰ هزار کلمه‌ای‌اش درباره‌ی چیزهایی مثل تاریخچه‌ی برنج 01:22:40.372 --> 01:22:42.958 خواننده‌ها پیر می‌شدن و فروش داشت پایین می‌اومد 01:22:43.041 --> 01:22:47.379 و در سال ۱۹۸۵، «اِس. آی. نیوهاوس» وارد عمل شد 01:22:47.462 --> 01:22:50.256 رسمی شد. مردی به نامِ نیوهاوس حالا مالکِ نیویورکر است 01:22:50.340 --> 01:22:52.759 او ۱۶۸ میلیون دلار برای خریدنش پرداخت کرد 01:22:52.842 --> 01:22:55.679 مدیران این مجله‌ی روشنفکرانه موافقت کردند که امتیاز رو واگذار کنند 01:22:55.762 --> 01:22:57.597 به «اس. آی. نیوهاوسِ پسر»؛ 01:22:57.681 --> 01:23:01.559 که امپراتوریِ ارتباطاتی‌اش شامل ۲۹ روزنامه، مجله‌ی «پِرید» 01:23:01.643 --> 01:23:02.852 و انتشاراتِ «رندوم هاوس» می‌شه 01:23:03.728 --> 01:23:07.565 بیست ماه بعد، نیوهاوس با کنار گذاشتنِ ویلیام شاون 01:23:07.649 --> 01:23:09.651 دنیای ادبیات رو شوکه کرد 01:23:11.361 --> 01:23:15.699 و در سال ۱۹۹۲، جانشینِ شاون یعنی «رابرت گاتلیب» رو اخراج کرد 01:23:15.782 --> 01:23:18.493 و یک رهبر جدید و جنجالی رو روی کار آورد؛ 01:23:18.576 --> 01:23:23.957 سردبیرِ ۳۸ ساله‌ی بریتانیایی و پُرطمطراقِ مجله‌ی ونیتی فِر، «تینا براون» 01:23:24.708 --> 01:23:26.543 سردبیرِ این مجله 01:23:27.377 --> 01:23:28.795 یعنی ونیتی فِر 01:23:29.713 --> 01:23:32.966 به‌تازگی به عنوانِ سردبیرِ این مجله منصوب شده 01:23:33.925 --> 01:23:35.176 یعنی نیویورکر 01:23:35.885 --> 01:23:37.929 منتقدان نگران بودن که او مجله رو 01:23:38.013 --> 01:23:40.682 فقط به یک روزنامه‌ی عامه‌پسند و زرد تبدیل کنه 01:23:40.765 --> 01:23:42.726 من به همه‌ی اون‌هایی که نگران هستن 01:23:42.809 --> 01:23:45.603 که نیویورکر استانداردهای خودش رو از دست می‌ده، می‌گم: 01:23:45.687 --> 01:23:48.565 «منتظر باشید و ببینید، چون شما هنوز من رو نمی‌شناسید.» 01:23:48.648 --> 01:23:51.109 «و شاید از تعهدِ من به کیفیت خبر ندارید،» 01:23:51.192 --> 01:23:54.070 «اما خواهید دید که نیویورکر فقط بهتر و بهتر می‌شه.» 01:23:56.531 --> 01:23:58.825 مجله مهمانی‌های پُر زرق‌وبرقی برگزار می‌کرد 01:23:58.908 --> 01:24:02.454 و شماره‌هایی رو به سینما و مُد اختصاص می‌داد 01:24:03.913 --> 01:24:06.166 اون‌ها اخبارِ جدی رو هم پوشش می‌دادن 01:24:06.249 --> 01:24:09.627 و یک شماره‌ی کامل رو به یک افشاگریِ تکان‌دهنده اختصاص دادن؛ 01:24:09.711 --> 01:24:13.214 درباره‌ی قتل‌عام در السالوادور توسطِ نیروهای آموزش‌دیده توسط آمریکا 01:24:14.299 --> 01:24:18.136 براون می‌گفت: «وظیفه‌ی ما اینه که مسائلِ جذاب رو جدی 01:24:18.219 --> 01:24:20.138 و مسائل جدی رو جذاب جلوه بدیم.» 01:24:20.764 --> 01:24:23.892 او نسل جدیدی از روزنامه‌نگاران جوان رو به خدمت گرفت 01:24:23.975 --> 01:24:25.560 از جمله «مالکوم گلدول» 01:24:25.643 --> 01:24:26.978 «جِین مایر» 01:24:27.062 --> 01:24:28.521 «هیلتون آلس» 01:24:28.605 --> 01:24:30.607 و نویسنده‌ی جوانی از واشینگتن پست 01:24:30.690 --> 01:24:32.192 به نامِ «دیوید رِمنیک» 01:24:33.735 --> 01:24:36.905 او ظاهرِ مجله رو هم تغییر داد 01:24:36.988 --> 01:24:39.574 برای اولین بار، اون‌ها شروع به چاپِ عکس کردن 01:24:39.657 --> 01:24:42.869 و یکی از مشهورترین عکاسانِ جهان 01:24:42.952 --> 01:24:45.246 «ریچارد آوِدون» رو به جمعِ کارکنان اضافه کردن 01:24:46.748 --> 01:24:49.876 او طرح‌های روی جلد رو جسورانه‌تر و به‌روزتر کرد 01:24:49.959 --> 01:24:52.087 و از جنجال هم استقبال می‌کرد 01:24:56.382 --> 01:24:58.384 ۱۹۹۴ در فوریه 01:24:58.468 --> 01:25:00.929 براون مرتکبِ یک عمل کفرآمیز شد؛ 01:25:01.012 --> 01:25:02.764 جایگزین کردنِ «یوستس تیلی» 01:25:02.847 --> 01:25:05.475 شخصیتی که روی جلدِ تمامِ شماره‌های سالگردِ مجله بود 01:25:05.558 --> 01:25:07.560 برای نزدیک به ۷۰ سال 01:25:07.644 --> 01:25:11.314 با یک قرائتِ مدرن، به قلمِ «آر. کرامب» 01:25:12.857 --> 01:25:14.526 سنت‌گراها وحشت‌زده شده بودن 01:25:14.609 --> 01:25:17.570 اما براون اصرار داشت که فقط داره پنجره‌ای رو باز می‌کنه 01:25:17.654 --> 01:25:21.032 تا هوای تازه واردِ یک نهادِ قدیمی و دِمُده بشه 01:25:25.286 --> 01:25:26.329 این طرحِ «سورِل» هست 01:25:26.412 --> 01:25:28.915 نوشته: «تقدیم به تینا، که به یوستس جان دوباره بخشید.» 01:25:29.582 --> 01:25:30.708 و من رو نشون می‌ده 01:25:31.835 --> 01:25:34.420 که دارم یوستس تیلی رو از خوابِ غفلت بیدار می‌کنم 01:25:35.296 --> 01:25:37.507 من هیچ‌وقت از این قضیه‌ی یوستس تیلی سر در نیاوردم 01:25:37.590 --> 01:25:39.884 به نظرم یوستس تیلی به‌شدت روی مخ و آزاردهنده بود 01:25:39.968 --> 01:25:44.973 فکر می‌کردم باید همون سال ۱۹۳۵ می‌انداختنش دور 01:25:45.682 --> 01:25:48.268 خب، این‌ها تمامِ نسخه‌های صحافی‌شده‌ی من هستن 01:25:48.351 --> 01:25:51.646 و البته اولینِ اون‌ها؛ 01:25:51.729 --> 01:25:54.190 اکتبر ۵ 01:25:57.485 --> 01:25:58.736 همون جلدی که اِد سورل طراحی کرد 01:25:59.654 --> 01:26:02.031 دلم می‌خواست اولین جلدم رو اِد سورل طراحی کنه 01:26:02.115 --> 01:26:05.577 فقط بهش گفتم: «یه کاری کن که اعلام کنه ما تغییر کردیم.» 01:26:05.660 --> 01:26:09.289 و بعد او با این تصویرِ یک «پانک» توی کالسکه اومد 01:26:09.372 --> 01:26:11.666 و واقعاً هوشمندانه بود 01:26:11.749 --> 01:26:13.251 این همون چیزی بود که همه فکر می‌کردن؛ 01:26:13.334 --> 01:26:16.129 اینکه من یک ویرانگر هستم، مثل یک گویِ تخریب 01:26:16.212 --> 01:26:18.882 و راستش، زیاد هم اشتباه نمی‌کردن 01:26:18.965 --> 01:26:22.635 من فکر کنم ۷۱ نفر رو تعدیل کردم 01:26:22.719 --> 01:26:25.972 در طولِ دو سه سال، و ۵۰ نفرِ جدید رو استخدام کردم 01:26:26.639 --> 01:26:29.475 تینا وقتی من رو استخدام کرد که هفت ماهه باردار بودم 01:26:29.559 --> 01:26:32.687 که در اون زمان خیلی غیرعادی بود 01:26:32.770 --> 01:26:34.647 و واقعاً فوق‌العاده بود 01:26:35.148 --> 01:26:37.150 تقریباً شبیه به یک زن‌سالاری بود 01:26:37.233 --> 01:26:40.236 این گروه از زن‌ها، همگی بچه‌های کوچک داشتیم 01:26:40.320 --> 01:26:42.030 واسه همین شبیه به یک انجمنِ مخفی بود 01:26:42.113 --> 01:26:46.409 که در اون هوای همدیگه رو داشتیم، می‌دونی؟ 01:26:46.492 --> 01:26:48.953 مثلاً من اسم تمامِ پرستارهای بچه‌هاشون رو می‌دونستم 01:26:50.705 --> 01:26:52.916 تینا به نوعی مثل یک ستاره‌ی دنباله‌داره 01:26:52.999 --> 01:26:57.045 می‌آد و همه چیز رو تغییر می‌ده 01:26:58.004 --> 01:27:01.591 گاهی جنجالی بود اما در اکثرِ موارد حق با او بود 01:27:01.674 --> 01:27:04.677 مجله به‌شدت به تغییر نیاز داشت 01:27:05.637 --> 01:27:08.389 بعد از شش سال و نیم حضور در نیویورکر 01:27:08.473 --> 01:27:12.477 احساس کردم بخشِ تجاریِ نیویورکر خیلی کُند عمل می‌کنه 01:27:13.186 --> 01:27:16.689 ما باید به صورتِ جانبی گسترش پیدا می‌کردیم 01:27:16.773 --> 01:27:18.608 و یادمه که یه یادداشت برای اِس. آی. نیوهاوس نوشتم 01:27:18.691 --> 01:27:21.778 و گفتم که ما باید یک بازویِ تولیدی داشته باشیم 01:27:21.861 --> 01:27:25.073 تا مستند، کتاب و فیلم بسازیم 01:27:25.156 --> 01:27:26.991 یا حتی شاید یک برنامه‌ی رادیویی 01:27:27.575 --> 01:27:29.869 او فقط گفت: «تینا، به همون کارِ قبلیت بچسب.» 01:27:31.246 --> 01:27:36.334 با خودم گفتم: «باشه.» این واقعاً من رو عصبانی کرد 01:27:37.001 --> 01:27:40.088 فکر کردم: «خب، شاید وقتش رسیده که از اینجا برم.» 01:27:42.715 --> 01:27:46.928 او پیشنهادی دریافت کرد که در نگاهِ به گذشته، مرگبار بود 01:27:49.097 --> 01:27:51.182 این ایده‌ی من بود که مجله‌ای بسازم 01:27:51.266 --> 01:27:53.893 که بتونه مکانی برای مرکزِ تفکر باشه 01:27:53.977 --> 01:27:55.979 این بهترین چیزی بود که تا حالا به ذهنم رسیده 01:27:56.062 --> 01:27:57.522 بقیه‌اش کارِ تینا براون است 01:27:58.690 --> 01:28:01.484 او این پیشنهاد رو گرفت تا با هاروی واینستین واردِ تجارت بشه 01:28:01.567 --> 01:28:04.445 تا از بینِ تمامِ کارهای ممکن، چیزی به اسمِ مجله‌ی «تاک» رو راه بندازه 01:28:04.529 --> 01:28:09.200 که قرار بود نه فقط یک مجله، بلکه تولیدکننده‌ی فیلم و این‌جور چیزها هم باشه 01:28:10.910 --> 01:28:13.454 از همه‌ی شما ممنونم که برای افتتاحیه‌ی «تاک» اومدید 01:28:14.122 --> 01:28:16.249 احتمالاً احمقانه‌ترین کاری بود که در تمامِ عمرم انجام دادم 01:28:17.041 --> 01:28:19.168 خلاصه که او ناگهان رفت، می‌دونی؟ 01:28:19.252 --> 01:28:21.546 جولای ۹۸، غیبش زد 01:28:22.046 --> 01:28:23.673 و به این ترتیب، مجله بدون سردبیر موند 01:28:24.674 --> 01:28:28.469 اس. آی. نیوهاوس مدت کوتاهی پرس‌وجو کرد 01:28:28.553 --> 01:28:30.346 آن‌ها این شغل را به من پیشنهاد دادند 01:28:30.430 --> 01:28:34.350 و یک ساعت بعد، من مقابل کارکنان و تمام همکارانم ایستادم 01:28:34.434 --> 01:28:38.479 و آن‌ها کمی دست زدند و ما مشغول به کار شدیم 01:28:39.439 --> 01:28:41.941 بسیار خب، شروع کنیم 01:28:42.025 --> 01:28:44.527 مطلب «دکستر» امروز نهایی می‌شود 01:28:44.610 --> 01:28:46.612 و «توییلی» هم امروز. و «توییلی» 01:28:47.196 --> 01:28:49.240 پس امروز... خب 01:28:49.324 --> 01:28:52.827 اصلاً نمی‌دانم چندشنبه است. ظاهراً امروز پنج‌شنبه است 01:28:52.910 --> 01:28:56.497 نهایی کردنِ مطالب را شروع می‌کنیم، در واقع همین حالا، برای ویژه‌نامه‌ی سالگرد 01:28:56.581 --> 01:28:58.041 که یک هفته و نیم دیگر منتشر می‌شود 01:28:58.124 --> 01:28:58.958 این عالی است 01:28:59.042 --> 01:29:02.045 حجم کار وحشتناک زیاد است. امیدوارم همه هنوز سرپا باشند 01:29:02.128 --> 01:29:04.339 بسیار خب، ممنون 01:29:04.422 --> 01:29:08.259 اوج شلوغیِ نهایی کردنِ کارها دوشنبه، سه‌شنبه و چهارشنبه‌ی آینده خواهد بود 01:29:08.343 --> 01:29:10.803 و بعد باید تا پنج‌شنبه تمام شده باشد 01:29:11.304 --> 01:29:13.473 و به نظر می‌رسد همه چیز طبق برنامه پیش می‌رود؟ 01:29:14.098 --> 01:29:15.600 اصولاً طبق برنامه است 01:29:17.602 --> 01:29:21.105 بسیار خب، من معمولاً سراغ تک‌تک افراد می‌روم 01:29:21.189 --> 01:29:24.359 و اول از خودم شروع می‌کنم و بعد نوبت شماست؛ همین‌طور پیش می‌رویم 01:29:24.442 --> 01:29:26.152 هر مطلبی در «نیویورکر» 01:29:26.235 --> 01:29:28.613 فرآیندی را طی می‌کند که به آن «جلسه‌ی نهایی‌سازی» می‌گویند 01:29:28.696 --> 01:29:33.034 که در آن سردبیر و نویسنده در کنار ویراستار و صحت‌سنج می‌نشینند 01:29:33.117 --> 01:29:36.996 و مطلب را خط‌به‌خط بررسی می‌کنند 01:29:37.080 --> 01:29:41.584 فکر کنم فقط می‌خواهم... خب، اینجا داریم: «اولین تبانیِ تلویزیون.» 01:29:41.667 --> 01:29:44.087 بهتر نیست باشد «برخورد با ضدِفرهنگ»؟ 01:29:44.170 --> 01:29:47.173 به نظرم «برخورد» طوری به نظر می‌رسد که انگار تقریباً تصادفی بوده 01:29:47.256 --> 01:29:49.342 در حالی که واقعاً یک موضوعِ بازارمحور بود 01:29:49.425 --> 01:29:51.177 کمی شبیه بازیِ «موش و چکش» است 01:29:51.260 --> 01:29:54.347 فکر می‌کنی تمام شده، اما مسائل کوچک مدام از گوشه و کنار پیدا می‌شوند 01:29:55.056 --> 01:29:56.849 می‌خواهی شروع کنیم؟ بله، بریم 01:29:56.933 --> 01:29:59.268 در صفحه‌ی اول موردِ خاصی نداشتم 01:29:59.352 --> 01:30:01.062 می‌تواند تجربه‌ی پراسترسی باشد 01:30:01.145 --> 01:30:03.523 اینکه مدام فکر کنی: «آیا این را به اندازه‌ی کافی مستند کرده‌ام؟» 01:30:03.606 --> 01:30:05.108 «آیا تمام جزئیات را درست آورده‌ام؟» 01:30:05.191 --> 01:30:09.612 «میسون پیشنهاد می‌کند که انسان‌ها ممکن است روزی ژن‌های خود را اصلاح کنند.» 01:30:09.695 --> 01:30:12.198 فقط برای اینکه روشن شود او پیشنهاد نمی‌کند که ما این کار را بکنیم 01:30:12.281 --> 01:30:13.408 همین حالا. همین امروز 01:30:13.491 --> 01:30:16.494 بسیار خب، فکر می‌کنم باید یک جایی بگوییم که آن دبیر کیست 01:30:16.577 --> 01:30:18.704 بله. اممم، اما 01:30:19.414 --> 01:30:21.082 این جلسات می‌تواند ساعت‌ها و ساعت‌ها طول بکشد 01:30:21.165 --> 01:30:23.668 و گاهی مجبوری از بیرون غذا سفارش بدهی 01:30:23.751 --> 01:30:25.503 تا واقعاً تمام نشود، تمام نشده است 01:30:25.586 --> 01:30:29.257 در بخش صحت‌سنجیِ دفتر، قبلاً تابلویی بود که رویش نوشته بود: 01:30:29.340 --> 01:30:31.175 «کامل بودن بهتر از تمام شدن است.» 01:30:31.259 --> 01:30:32.885 «تمسخرِ آل فرانکن.» 01:30:33.636 --> 01:30:36.806 به کلمه‌ی منعطف‌تری نیاز داریم، پس ترجیح می‌دهم بگویم «به استهزا گرفتن.» 01:30:36.889 --> 01:30:41.144 وقتی نهایی‌سازی تمام می‌شود، همیشه رضایت عمیقی دارم 01:30:41.227 --> 01:30:45.648 از اینکه چنین سیستمی داریم، این سیستمِ ریشه‌دار و قدیمی که جواب می‌دهد 01:30:45.731 --> 01:30:46.899 انجامش دادیم 01:30:46.983 --> 01:30:47.817 خسته نباشید بچه‌ها 01:30:47.900 --> 01:30:50.111 تبریک می‌گویم. واقعاً معرکه بود 01:30:50.194 --> 01:30:51.654 بسیار خب، ممنون بچه‌ها 01:31:07.712 --> 01:31:11.382 بسیار خب، پس بخش داستان این‌طور چیده می‌شود، با یک سرتیترِ کوچک اینجا 01:31:11.466 --> 01:31:14.177 پس مثل همیشه متن را روی تصویر نمی‌آوریم 01:31:14.260 --> 01:31:16.262 بلکه یک چیدمان کلاسیک‌تر خواهیم داشت 01:31:16.345 --> 01:31:20.433 و بعد دوست داریم برای طرح‌های کوچک، تاریخچه‌ی «یوستس تیلی» را کار کنیم 01:31:20.516 --> 01:31:23.978 قرار است چند هزار تا «یوستس تیلی» داشته باشیم؟ فقط محض اطلاع می‌پرسم 01:31:27.815 --> 01:31:30.776 آنجا انجامش دهیم؟ می‌خواهند در دفتر شما انجامش دهند 01:31:30.860 --> 01:31:32.570 دما اینجا ۲۴۲ درجه است 01:31:33.237 --> 01:31:34.780 آخرین کاری که انجام می‌دهیم 01:31:34.864 --> 01:31:38.075 قبل از فرستادن شماره به چاپ، بازبینیِ نسخه‌ی ماکت است 01:31:40.495 --> 01:31:42.079 اوه، این عالی است 01:31:42.163 --> 01:31:44.540 گرافیک‌ها و چیدمان را چک می‌کنیم 01:31:44.624 --> 01:31:48.503 و فرصت پیدا می‌کنیم تا واقعاً ببینیم مجله قرار است چطور به نظر برسد 01:31:48.586 --> 01:31:50.755 وقتی در صندوق پستیِ مردم ظاهر می‌شود 01:31:50.838 --> 01:31:54.175 فقط وضوحِ کاریکاتور و شفافیتِ آن را می‌خواهی 01:31:54.258 --> 01:31:58.054 اما لحظه‌ای هم هست که می‌توانی نفسِ عمیقی بکشی 01:31:58.137 --> 01:32:00.181 و برای چیزی که به دست آمده، ارزش قائل شوی 01:32:00.765 --> 01:32:03.184 تلاش زیادی می‌طلبد. آدم‌های زیادی برایش زحمت می‌کشند 01:32:03.267 --> 01:32:06.270 بحث‌ها و گفتگوهای زیادی می‌طلبد 01:32:07.522 --> 01:32:10.024 اما ارزشش را دارد 01:32:10.107 --> 01:32:11.943 عالی بود. خب، این که راحت بود 01:32:12.735 --> 01:32:14.487 به نیویورک خوش آمدید 01:32:15.404 --> 01:32:16.989 تمام این مدت منتظرتان بوده است 01:32:17.073 --> 01:32:20.826 به نیویورک خوش آمدید، به نیویورک خوش آمدید 01:32:22.370 --> 01:32:24.455 ۲۰۲۵ در فوریه‌ی 01:32:24.539 --> 01:32:28.459 «نیویورکر» صدمین سالگرد تولدش را جشن گرفت 01:32:29.126 --> 01:32:32.046 این مناسبت را با یک شماره‌ی دوبلِ ویژه گرامی داشت 01:32:32.129 --> 01:32:34.966 که سرنوشتش این است که بارها و بارها خوانده شود 01:32:35.550 --> 01:32:39.220 یا شاید هم به آن پشته‌ی همیشه‌درحالِ‌رشد در گوشه‌ی اتاق اضافه شود 01:32:39.804 --> 01:32:43.099 این نشانگرِ صدمین سالگردِ «نیویورکر» است 01:32:43.182 --> 01:32:44.850 «نیویورکر» صد ساله است 01:32:44.934 --> 01:32:48.020 که دارد صدمین سالگردش را جشن می‌گیرد 01:32:48.104 --> 01:32:53.067 مردم چیزی فراتر از صرفاً توییترهای مضحک می‌خواهند 01:32:53.150 --> 01:32:55.194 آن‌ها می‌خواهند بدانند چه خبر است 01:32:55.278 --> 01:33:00.157 و خواهانِ انصاف، صحت‌سنجی و نوعی حسِ وقار و نزاکت هستند 01:33:00.241 --> 01:33:03.911 و همچنین رسانه‌هایی را می‌خواهند که در برابر فشارها سر خم نکنند 01:33:05.913 --> 01:33:08.207 آن‌ها برای یک جشن گرد هم آمدند 01:33:08.291 --> 01:33:12.128 این افرادِ خلاق، کنجکاو و سرسخت 01:33:12.211 --> 01:33:16.173 آدم‌های متفاوت و گاه در مرزِ وسواس 01:33:16.757 --> 01:33:20.845 آن‌ها گپ زدند، خندیدند و برای هم آرزوی موفقیت کردند 01:33:20.928 --> 01:33:23.097 در حالی که کاملاً آگاه بودند بر شانه‌های 01:33:23.180 --> 01:33:25.016 بزرگانی ایستاده‌اند که پیش از آن‌ها بوده‌اند 01:33:26.809 --> 01:33:28.811 در سال‌های اولیه‌ی مجله 01:33:28.894 --> 01:33:32.148 نویسنده‌ای نزد «هارولد راس»، سردبیرِ بنیان‌گذار، رفت 01:33:32.231 --> 01:33:33.691 که می‌خواست کار را رها کند 01:33:34.609 --> 01:33:35.901 راس در پاسخ گفت: 01:33:35.985 --> 01:33:40.656 «این کار یک جنبش است و آدم نمی‌تواند از یک جنبش استعفا بدهد.» 01:33:41.532 --> 01:33:43.534 و من دقیقاً می‌دانم منظورش چیست 01:33:43.618 --> 01:33:48.873 این فقط... چیزی نیست که هفته‌ای یک بار یا هر روز به صورت آنلاین منتشر شود 01:33:48.956 --> 01:33:51.000 این... روح دارد 01:33:51.083 --> 01:33:55.546 هدفمند است و باوقار و باکیفیت 01:33:56.380 --> 01:34:00.593 باید خودش را زیر سوال ببرد. باید از تجربیاتش درس بگیرد 01:34:01.093 --> 01:34:05.056 باید تواناییِ تغییرِ عقیده را داشته باشد 01:34:05.556 --> 01:34:10.144 اما این یک جنبش است؛ آرمانی برای دستیابی به والایی‌هاست 01:34:10.728 --> 01:34:15.733 اگر این حرف‌ها متظاهرانه به نظر می‌رسد، برایم مهم نیست 01:34:15.816 --> 01:34:20.363 به نیویورک خوش آمدید، تمام این مدت منتظرتان بوده است 01:34:20.446 --> 01:34:22.615 سلام. سلام به همگی 01:34:23.783 --> 01:34:26.160 دیه‌گو، تو می‌خواهی اول شروع کنی؟ حتماً 01:34:26.243 --> 01:34:29.080 فکر می‌کنم باید مطلبی درباره‌ی افزایشِ اعتبار مالیاتی کار کنیم 01:34:29.747 --> 01:34:32.541 شاید برای یک مجله به اندازه‌ی کافی جذاب نباشد؟ 01:34:33.209 --> 01:34:37.129 به نیویورک خوش آمدید، تمام این مدت منتظرتان بوده است 01:34:37.213 --> 01:34:40.508 به نیویورک خوش آمدید، به نیویورک خوش آمدید 01:34:41.258 --> 01:34:45.388 به نیویورک خوش آمدید، تمام این مدت منتظرتان بوده است 01:34:45.471 --> 01:34:48.849 به نیویورک خوش آمدید، به نیویورک خوش آمدید 01:34:49.975 --> 01:34:55.606 این یک موسیقیِ متنِ جدید است، می‌توانم با این ریتم برقصم 01:34:55.690 --> 01:34:58.484 ریتیم برای همیشه 01:34:58.567 --> 01:35:03.823 چراغ‌ها خیلی پرنورند، اما هرگز چشمانم را نمی‌زنند 01:35:03.906 --> 01:35:05.866 من 01:35:05.950 --> 01:35:10.037 به نیویورک خوش آمدید، تمام این مدت منتظرتان بوده است 01:35:10.121 --> 01:35:13.374 به نیویورک خوش آمدید، به نیویورک خوش آمدید 01:35:14.375 --> 01:35:18.421 مثل هر عشقِ بزرگی، تو را در تعلیق نگه می‌دارد 01:35:18.504 --> 01:35:22.425 مثل هر عشقِ واقعی، مدام در حال تغییر است 01:35:22.508 --> 01:35:26.387 مثل هر عشقِ حقیقی، تو را دیوانه می‌کند 01:35:26.470 --> 01:35:32.977 اما می‌دانی که هیچ چیز، هیچ چیز، هیچ چیزش را عوض نمی‌کردی 01:35:34.562 --> 01:35:37.064 به نیویورک خوش آمدید، این یک موسیقیِ متنِ جدید است 01:35:37.148 --> 01:35:39.567 می‌توانم با این ریتم برقصم، به نیویورک خوش آمدید 01:35:39.650 --> 01:35:43.279 چراغ‌ها خیلی پرنورند، اما هرگز چشمانم را نمی‌زنند 01:35:43.362 --> 01:35:45.322 به نیویورک خوش آمدید، موسیقیِ متنِ جدید 01:35:45.406 --> 01:35:46.866 می‌توانم با این ریتم برقصم 01:35:46.949 --> 01:35:49.493 به نیویورک خوش آمدید، چراغ‌ها خیلی پرنورند 01:35:49.577 --> 01:35:52.204 اما هرگز چشمانم را نمی‌زنند، به نیویورک خوش آمدید 01:35:52.288 --> 01:35:56.959 آن‌قدر پرنور، که هرگز چشمانم را نمی‌زنند 01:35:56.983 --> 01:36:06.983 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 01:36:07.007 --> 01:36:17.007 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.