‫آنچه در "مرد آینده" گذشت...
‫به نظرم داریم یک زوال زودگذر ‫رو مشاهده میکنیم.
‫مثل سیاه‌چاله‌ی زمان میمونه.
‫تداخل زمان،
‫آینده و گذشته به طور همزمان ‫وجود دارن.
‫منبع تمامیِ نابهنحاری‌هاست
‫و داره بزرگتر میشه.
‫در آخر، انقدری بزرگ میشه
‫که همه‌ی خط‌های سیر زمان رو ‫به درون خودش میکشه.
‫یکی دیگه از تو که نجاتـم داد. ‫اسمش رو گذاشته بود جی1.
‫صورت‌پوکیده.
‫قرار بود منو به خونه برگردونی.
‫خونه‌ای که قولـش رو بهت دادم ‫حقیقت داره جاش.
‫پناهگاهی خارج از شبکه،
‫خارج از دسترسیِ گاردهای شبکه.
‫بهش میگن پناهگاه.
‫- این مختصات‌ها رو وارد کن. ‫- وارد کردم.
‫خب حالا دکمه رو بزن.
‫- ما رو به پناهگاه ببر. ‫- خب تو چی ازم میخوای ؟
‫من و به پناهگاه ببر و ‫من تورو به خط سیر زمانی که
‫بخوای میبرم و ‫حافظه‌ات رو پاک میکنم.
‫تنها کاری که باید بکنید ‫اینه که به پناهگاه برید
‫و این دستگاه‌هارو فعال کنید.
‫میتونی حافظه‌ام رو کاملا پاک کنی ؟
‫تا هرچیزی که بعد از ترک کردنِ خونه
‫به سرم اومد رو فراموش کنم ؟
‫میخوای مارو از کل زندگیت پاک کنی ؟
‫- اینجا پناهگاهـه ؟ ‫- نه، آیوآست.
‫بن لادن لعنتی.
‫پناهگاه اونـه ؟
‫نه.
‫اون فقط یه چیزیِ که ‫نباید اینطوری باشه.
‫آره، میدونید، ‫الان که فکر می‌کنم
‫توی قرن هفدهم روم بستنی ریخت.
‫صبر کنید، من یه تابلوی احتیاط اونجا دیدم
‫بچه‌ها، ما زمان رو شکستیم ؟
‫هی.
‫هی، تو هیچ‌کاری نکردی.
‫اگه کسی زمان رو شکسته، ‫کاملا کارِ ما بوده.
‫پس پس‌مانده‌های زمان کجا هستن ؟
‫نمیدونم.
‫فکر میکنم اینجا فقط ‫ایالت آیوواست.
‫منظورم اینه که، بهش فکر کنید.
‫اگه قرار بوده که پناهگاه خارج ‫از زمان وجود داشته باشه،
‫پس چطوری ما میتونیم بااستفاده ‫از تی‌تی‌دی به اونجا بریم ؟
‫پس توی روز 31 دسامبر 1999 شهر
‫ایمزِ ایالت آیووا چیکار می‌کنیم ؟
‫مشکل نرم‌افزاری سال 2000. ‫(Y2K)
‫خیله‌خب، در آغاز دوره ‫هزارساله‌ی جدید،
‫قرار بوده اینطور باشه، ‫که یه مشکل فنی بزرگ کامپیوتری
‫مسببِ قیامت مطلق جهان بشه.
‫اما هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫البته شاید، ‫یه اتفاقی افتاده باشه.
‫خیله‌خب، اینجا پناهگاه نیست.
‫اما میدونم که نیمه‌شبِ امشب
‫اتفاقی میفته که مارو ‫به اونجا میبره.
‫تماشا کردنـت وقتیکه داشتی از این ‫موضوع سردرمیاوردی، تحسین‌برانگیز بود.
‫آره، آره، باشه.
‫خب حرکت بعدیـمون چیه رئیس ؟
‫خیله‌خب، ببینید.
‫اینکه الکی ادای خوب بودن باهام رو دربیارید ‫باعث نمیشه که من نظرم رو درمورد
‫برگشتن به خونه و پاک کردنِ ‫حافظه‌ام عوض کنم.
‫پس کونِ لقت، نوچه‌جون!
‫تو آشغالی، نقشه‌ـت هم آشغالـه.
‫الان بهتر شد.
‫میرم اتاق کامپیوتر رو پیدا کنم.
‫یه نفر توی اینجا قصد داره که ‫مشکل کامپیوتری رو
‫بدترش کنه و منم میخوام ‫پیداش کنم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫انجمن دانشجوها اونجاست ‫پس اتاق کامپیوترم...
‫پس واقعا داره ازمون ‫جدا میشه.
‫دارم وارد مرحله دوم چسناله میشم.
‫عصبانیت، گور بابای پسرـه.
‫با بلیط یه طرفه‌ی زمان ‫داریم کجا میریم ؟
‫به فاضلاب برمیگردیم.
‫منظورت کابوسیِ که ‫ازش فرار کردیم ؟
‫- اون فاضلاب‌ها ؟ ‫- آره.
‫ما قهرمان‌های موفقی هستیم
‫که برمیگردیم تا کسایی که ‫باهامون بد کردن رو سلاخی کنیم.
‫- خوبه، خوبه، یه فکرِ مرتبط دارم. ‫- شمال کدوم وره ؟
‫- هوم ؟ ‫- کابو 1989.
‫جشن تولد بزرگ 40 سالگی دان جوهانسون.
‫تا 36 ساعت با پیراهن، ‫صدف‌های نصفه‌ونیمه،
‫و کوکائین کافی برای کشتن بادی هکت.
‫عجب آخرهفته‌ای رو گذروندیم. ‫با یه اشتباه، آخرهفته به سر میرسه.
‫باشه، پس این واقعا اینطور نیست که...
‫- یا که همینطوره ؟ ‫- خدای من.
‫همون آخرهفته بود که ایده‌ی
‫خفن رستوران کابو وابو به ذهن من خطور کرد.
‫صبر کن بینم، مگه سمی هیگار...
‫خفه شو! سمی هیگار هیچ ‫چیزی رو ابداع نکرد.
‫فقط صبح یکشنبه بدون دعوت ‫سروکله‌اش پیدا شد
‫حوله ساحلی نازنینـم و ایده‌ام
‫رو دزدید.
‫کابو وابو رو مسخره کرد
‫و حالا فرصتی پیدا کردیم که ‫تمومی این مشکلات رو حل کنیم.
‫با کشتن سمی هیگار ؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫اگه وقت بشه، شاید.
‫ببین، فقط تصورش کن.
‫- باشه ؟ ‫- باشه.
‫پاهات توی شن‌های تابستوی افتاده
‫نور خورشید به دستای عرق کرده‌ات میتابه
‫یکی میاد میگه،
‫"هی، هی بچه‌ها
‫کی میاد بریم یه شاه‌ماهی بزنیم ؟"
‫و بعدش میپری توی قایق موتوری
‫و...
‫این میشه کابو وابو.
‫خب منظورت...
‫رستوران‌های داخل بازار بزرگِ کابو...
‫- نه. ‫- نه، نه، نه.
‫داره درمورد ماموریت ماهیگیری حرف میزنه.
‫نه! نه.
‫حال‌وهوای ذهنـه، خب ؟
‫احساسِ توی ماموریت ماهیگیری.
‫احساسِ آخرهفته‌ای که دلت ‫نمیخواد به سر برسه.
‫وایسید، وایسید بچه‌ها.
‫همینجاست، بجنبید، بجنبید.
‫تازه‌ست.
‫با عجله خورد شده
‫و واسه‌ی یکی دوروز بیشتر نیست.
‫خیله‌خب.
‫دنبال چی بودی ؟
‫لعنتی.
‫بچه‌ها، یه نفر کامپیوتر نظامی رو دزدیده.
‫اصلا چیز خوبی نیست.
‫حتما کارِ یه نخبه‌ی روانیِ کله خرابـه
‫که میخواد یه کار خیلی وحشتناکی بکنه.
‫صبر کنید.
‫به نظر میاد ما تنها نفراتی نیستیم
‫که سعی داریم کلید حل ماجرا ‫رو پیدا کنیم.
‫پلیس‌های زمان.
‫بچه‌ها بدویید، گمشون میکنیم.
‫- اونجا. ‫- نه، نه، نه.
‫هی، جوری رفتار کن که انگار قبلا
‫بی‌وجدان‌های زمان میان ‫بعدی رو تعقیب کردی.
‫آره توی تاریکی بمون داداچ.
‫باشه ببخشید.
‫نظرت درمورد نقشه‌ی "آخرین ‫شیرجه‌ی نهنگ سفید" چیه ؟
‫تو ذهنـم رو خوندی.
‫خیله‌خب بچه‌ها، ‫این آخرین ماموریت ماست.
‫برای یکبارم که شده میشه بهم بگید که ‫اینا یعنی چی ؟
‫عه فقط یه طرز دویدنـه.
‫هیچ ربطی هم به نهنگ‌های سفید نداره.
‫خوآن پابلو بهت گفتم دیگه کسی رو نیار.
‫حالا میتونید بمونید، چه خبر ؟
‫- نخیرم اصلا. ‫- باشه.
‫پسرا میتونن بمونن اگه ‫به این سوال جواب بدن.
‫توی نبردِ بین بلید و نئو کی پیروز میشه ؟
‫بسپاریدش به من، ‫من درستـش میکنم بچه‌ها.
‫مشخصا این موضوع به این بستگی داره
‫که داخل ماتریکس باشن یا که نه...
‫خدا لعنتتون کنه، ‫اینا اصلا پلیس‌های زمان نیستن.
‫یه مشت بچه درسخون‌ان.
‫حرفت باحال نیست گرگی.
‫آره اینجوری بهم میگی. ‫یه نگاه به این ‌کودن‌ها بنداز.
‫- خدای من. ‫- داستان لباساتون چیه ؟
‫لباسای مراسم سال جدیدمونـه.
‫تم "هزارسال جدید" داریم،
‫تمـش رو بکن "دخترها"، اونوقت
‫شاید سروکله یکی پیدا بشه.
‫درست میگم ؟
‫آره.
‫خیله‌خب، ما هنوزم 6 دقیقه ‫وقت داریم.
‫ظاهرا اینجا چیزی گیرمون نمیاد خب ؟
‫بیا دوباره برگردیم به اتاق کامپیوتر
‫هنوزم وقت داریم. ‫اگه کل محوطه رو جستجو کنیم...
‫گرگی!
‫نه، همین الان بیا اینجا.
‫بجنب.
‫به نظر میاد که نخبه‌ی کامپیوتریـمون
‫رسما داره یه حرکتی میزنه.
‫گرگی، بیا بریم.
‫بشکه تخلیه شد. ‫سال نو مبارک خرخونا.
‫- تکون بخور سرباز. ‫- تقصیر من نیست.
‫باید اون بشکه رو خالی می‌کردم ‫تا یه درسی بهشون بدم.
‫- چه درسی ؟ ‫- که از خرخونا متنفرم.
‫و کلی آهنگ داره اینجا پخش میشه.
‫صدای نیل دایمند و بری مانیلو ‫به گوش می‌رسید.
‫کمی بعد هم، باربارا استرایسند.
‫خیلی زیادن اینا.
‫از این طرف.
‫در یک دقیقه،
‫کار تموم میشه و شما ‫قیامت رو خواهید دید.
‫بجنب.
‫آره، آره، آره.
‫لعنتی.
‫بچه‌ها ما موفق نمیشیم.
‫چرا میشیم. دوباره داریم ‫به فاضلاب برمیگردیم.
‫خیلی نزدیکیـم، میتونم حسش کنم.
‫من که تایید نکرده بودم.
‫فقط 30 ثانیه مونده، 30 ثانیه!
‫درخشش و افتخار...
‫نزدیک کسی باشید که دوستش دارید.
‫درمورد اون داستان مکزیک جدی بودی ؟
‫بهش میگن کابو وابو، تا حالا هم توی ‫زندگیـم درمورد چیزی
‫انقدر مطمئن نبودم!
‫صداش رو می‌شنوید ؟ ‫میدونن که قراره اتفاق بیفته.
‫دکمه رو بزن شهردار. ‫دکمه رو بزن.
‫آماده باشید، ‫نُه، 8...
‫همینجاست، ‫همه‌چیز رو درست میکنه.
‫چهار، سه، دو، یک.
‫2000.
‫کابو وابو.
‫فاضلاب.
‫چه اتفاقی داره میفته ؟
‫حس میکنم پوستـم ‫پشت و رو شده.
‫الان عیسی مسیح برام دست تکون داد ؟
‫خیله‌خب، آروم باشید.
‫جوری رفتار کنید که انگار ‫تجربه گرداب رو داشتید.
‫اینجا پناهگاهـه ؟
‫خب بهتره که باشه چون ‫تی‌تی‌دی ذوب شد.
‫خیله‌خب.
‫این یعنی اینکه تنها راه خروج از این
‫آشغالدونیِ مه‌گرفته ‫استفاده از این مکعب‌هاست.
‫خیله‌خب.
‫یا خودمون ساختیمش یا ‫اینکه یه تصادفی اینجوری شده.
‫خیله‌خب، همه میدونیم ماموریتـمون چیه.
‫ما از مکعب‌ها استفاده می‌کنیم، ‫محیط رو می‌سنجیم
‫و نقطه مرکزی رو پیدا می‌کنیم.
‫بعدش مکعب‌ها رو به هم وصل می‌کنیم، ‫علامت رو فعال می‌کنیم،
‫سوزان احضار میشه و به خونه برمی‌گردیم.
‫بیاید با محیط شروع کنیم، یالا.
‫نه. خیله‌خب از این طرف میریم.
‫خیله‌خب.
‫خب مطمئنم که داریم توی محیط ‫یکم کوچیکی می‌چرخیم.
‫خیله‌خب، به مرکز میریم.
‫خیله‌خب، توی مسیر ‫یه دوراهی داریم.
‫بیاید تقسیم بشیم. ‫حواستون به پشت‌سرتون باشه.
‫به هرکسی که برخوردید، به هر طُرُقی ‫که نیاز بود ازشون حرف بکشید.
‫ایولا!
‫صرفا یه لباس خیس نیست.
‫حس یه لباس خیس رو داره.
‫باشه اما مثل واقعیتِ یا...
‫چیزی که من دارم توصیف می‌کنم ‫کابو وابوی واقعیـه.
‫فقط... میدونی چیه ؟ ‫دلم به حالت میسوزه.
‫قراره زندگی ریده‌ای ‫داشته باشی
‫درحالیکه من قراره با بیوسی ‫و رفقا بهترین زندگی رو داشته باشم.
‫پس‌مانده زمانی ساعت 12.
‫و عجب قدی هم داره.
‫تو فن قوزک پا رو بزن. ‫منم میترکونمش.
‫چشمانـم دارن فریبـم میدن ؟
‫- آبراهام لینکلن ؟ ‫- جاشوآ فوترمن.
‫خیلی خوشحالـم که برگشتی.
‫بقیه هم خوشحال میشن.
‫بقیه ؟
‫همه ببینید کی اینجاست.
‫- جاش. ‫- جاش.
‫باور نمیشه زنده‌ای.
‫من باورم نمیشه تو زنده‌ای جیمز دین.
‫خودتی، خودِ واقعیت.
‫مرلین مونرو.
‫- جاش تو برگشتی. ‫- و مارتین لوتر کینگ ؟
‫بالاخره یکی از رویاهام ‫به حقیقت پیوست.
‫اصلا چطور... ‫یعنی چی ؟
‫و بله، ببین.
‫ما تو رو به یاد داشتیم.
‫و ناجی از راه رسید
‫با بال‌های زمانی ناشناخته ‫به اینجا پر کشید
‫ضلالت قطعی رو پیشگویی کرد
‫مقدر شده بود که همه ما در ‫جوانی و خیلی زود بمیریم
‫به خاطر اعمال قدرتمند او
‫ما در این سرزمین نابود نشدیم.
‫خودش رو "مرد آینده"...
‫میخوند.
‫این بدـه.
‫ونگوگ، من...
‫ونگوک نمیتونه انتقاد رو خیلی خوب هضم کنه.
‫نازنازی بار نیاریدش.
‫بازخورد مفید تنها راهِ
‫رشد شخصیتِ هنرمندشـه.
‫حقیقت داره ؟
‫ناجیِ ما از مرگ بازگشته.
‫یه لحظه لطفا.
‫خودت رو جمع‌وجور کن.
‫داری توی مرکز توجه از دست میری.
‫خیلی شرایط داغونیـه مرد.
‫والا، آخه تو ونگوک رو نجات دادی.
‫- پس باسکیت چی میشه ؟ ‫- کی ؟
‫نه، اونا فکر میکنن که من ‫جاش صورت پوکیده با
‫داستان‌های ناجی‌گری و این چیزمیز‌ام.
‫همین مونده بود بره و ‫عیسی مسیح رو نجات بده.
‫و چرا تا وقتیکه روی صلیب رفته ‫صبر کرده ؟
‫خیلی بهتر نمیشد اگه ‫عملیات نجاتـش رو جوری اجرا می‌کرد
‫که توی "شام آخر" نجاتش بده ؟
‫یادداشت کردم. ببین.
‫بیا یه بار دیگه همه‌چیز رو ارزیابی کنیم.
‫یه نسخه دیگه از تو، رئیس بهترین گروهِ آدمای
‫معروف گلچین شده توی یه جایی بوده
‫که ظاهرا بهشت گمشده‌ست.
‫من میگم یه مدتی تا آب هست ‫شنا کنیم،
‫تا ببینیم جریان آب چطور پیش میره.
‫نه، نه، نه، خب ؟
‫ما از اینجا میریم بیرون، ‫برمیگردیم خونه.
‫من میخوام خونواده‌ام رو ببینم و ‫همه اینا خیلی عجیبه.
‫بهم بگو روانی اما ‫یه اتاق پُر از بهترین آدمایی
‫که میخوان برات بمیرن شاید فقط یکمی بهتر از
‫زندگیت در کنار پدرومادرت باشه.
‫نه، نه.
‫من نمیتونم اینجا بمونم و تظاهر ‫کنم که اون یکی دیگه جاش هستم.
‫باشه ؟ اشتباهـه...
‫حرف من فقط اینه که
‫اینجا جهنمی نیست که سوزان ‫درموردش حرف میزد.
‫بعدشـم، تو اینجا ‫ارج و منزلت داری.
‫بیا ازش استفاده کنیم تا ‫از ماجرا سر در بیاریم.
‫و وقتیکه داشتی از مرکز ‫توجه خارج میشدی،
‫من وارد میشم.
‫همینجوریشـم برنامه خوبی ‫واسه ترکوندنـشون دارم.
‫میدونی، گمونم خوش گذرونی کردن ‫با همه‌ی قهرمان‌های زندگیـم
‫توی یه فضای معرکه بدترین چیزی ‫نیست که میتونه به ذهنـم خطور کنه.
‫تازه دوزاریت افتاد پسرم.
‫این کابو وابوئه.
‫خیله‌خب، خب...
‫چی رو از دست دادم ؟
‫دوباره برگشته!
‫خیله‌خب!
‫آره.
‫میدونید کی از همه بیشتر وحشت میکنه ؟
‫گاندی.
‫قراره بهت آسیب برسونم گاندی. ‫بدجورم قراره بهت آسیب بزنم.
‫پس دیگه کصشعر نگو و ‫یه کم درست‌وحسابی حرف بزن.
‫هیچ آغاز و توقفـی وجود نداره.
‫اونا سنت‌های دنیای دیگه‌ست.
‫خیله‌خب، کصشعر تفت ‫دادنات دیگه تمومه چهارچشم.
‫درمورد محیط اینجا و پدافندها و اینکه با
‫چجور تسلیحاتی روبه‌رو میشم ‫اطلاعات میخوام.
‫تو در جستجوی اسارتِ لایتناهی هستی.
‫که اینطور.
‫انقدر مزخرف تحویلـم نده و ‫جوابـم رو بده.
‫اگه به دنبال جوابی،
‫باید به علفزارِ مسحور شده بری.
‫به به، انقدر سخت بود ؟
‫کی اونجاست ؟ هوم ؟
‫داری منو میفرستی توی دام ؟ ‫کی میخواد مسحورم کنه ؟
‫کبیرترینِ دوران.
‫باشه.
‫ریدم دهنت، پوسیده.
‫میدونی چیه ؟ ‫این چطوره ؟
‫پس توپاک و بیگی باهم دوستن ؟
‫باهم سازش کردن که
‫تا به امروز سه تا نوار قاطیِ ‫معرکه باهم درست کردن.
‫داداش، ریچی، هی، هی، هی.
‫خب شب‌ها با چه جور ‫اسلحه‌ی سه‌تاری مینوازی ؟
‫اینجا اصلا شب نمیشه.
‫درسته، درسته.
‫خب میدونی، چشم‌اندازش چجوریاست ؟
‫حالا که جاش برگشته، احتمالا ‫یه عشقی می‌کنیم.
‫درسته پسر.
‫میدونید همه میدونن که منم با ‫تبر قدیمیـم یه حالی میکنم.
‫خب نه، کار من گیتارـه.
‫آره، باحاله، باحاله.
‫اگه از تمبو بگذریم، بهترینـه.
‫گمونم بتونی تمبورین بنوازی.
‫اما باید آنه بگیریش.
‫آنه فرنک ؟
‫آره، احتمالا باید بذارم پیش خودش بمونه.
‫میتونه از پیروزیـش استفاده کنه.
‫داداش ؟ ریچی ؟
‫بوی کرم ضد آفتاب
‫مزه‌ی موندگار تکیلا و لیمو ‫توی دهنـت
‫آبتنی گرم آب دریا
‫که به آرومی صدف‌های دریا ‫رو کنار میزنی.
‫خب ساحل ؟
‫نه. بیخیال جیمز دین.
‫دونستن جان اف. کندی جونیور دشمن ‫قدیمیِ منـه، یکم زیادی سنگینـه.
‫دشمن دوست نما ؟ ‫به اندازه کافی سنگین نیست.
‫منظورم اینه که تو با باباش خوابیدی. ‫من پسرش رو میشناسم.
‫بیا غیبت کنیم.
‫لاف زدنـت، غم عمیقی رو مخفی میکنه.
‫عه جدی ؟ ‫تو چی رو مخفی میکنی ؟
‫نورما جین ؟
‫هی گرگی ؟ یه حرفی دارم.
‫بالاخره یکی در سطح من پیدا شد.
‫چیکار میتونم برات بکنم عیس‌جونی ؟
‫پیش جاش جایگاه درستی داری.
‫چطور تونستی لطفـش رو ‫به خودت جذب کنی
‫و فرستاده‌ی او باشی ؟
‫ریدم به اینجا.
‫آره، آره، کبیرترینِ دوران.
‫کچلِ کیری.
‫خیله‌خب.
‫اینجا چه خبره ؟ ‫یه چیزی درست نیست.
‫شاید این فضای خرخونی ‫یه چیزی داشته باشه.
‫ژان دارک. ‫وینسنت ونگوک.
‫مسیح. بادی هولی.
‫برام سواله که شاید این ‫دفتر گنده راز اینکه
‫چرا انقدر آشغالی رو داشته باشه.
‫"شبی وجود نداره، فقط روزـه.
‫باید سوار اون هواپیما می‌شدم."
‫رفیق، ترجیع بندات کجاست ؟
‫خیله‌خب، عالی شد.
‫و داشتم نگران می‌شدم که ‫شاید من یه مشکلی دارم.
‫من در زمان سفر کردم.
‫یه قهرمان. ‫یه سرایدارِ فروتن.
‫و تو مثل یه سگ باهام رفتار میکنی ؟
‫من مثل یه سگ غل‌وزنجیر ‫و پوزه‌بند نمیزنم...
‫مکث نمی‌کنم!
‫اون جسورـه.
‫همیشه این و بهش میگم.
‫من آدمـم! ‫نه سگ، من آدمـم!
‫خیله‌خب، میدونید، ‫باید یکم هوا بخورم.
‫من سرزنشـت نمیکنم.
‫بدترین تجربه‌ای که از تئاتر داشتم همینـه.
‫من آدمم! ‫نه یه سگ، من آدمـم!
‫من یه انسانـم!
‫و تو داری داغونـم می‌کنی!
‫سلام پسر غمگین، حالت خوبه ؟
‫آره.
‫بیخیال جاش.
‫با من حرف بزن.
‫متاسفم، خب ؟
‫من گمراهـت کردم. ‫همتون رو گمراه کردم.
‫من جاشی نیستم که همه ‫رو نجات داده.
‫خب ؟ من از یه خط سیر زمانیِ دیگه‌ای هستم.
‫اونقدرام بد نیست.
‫نه متوجه نیستی تو، خب ؟
‫من واقعا کسی نیستم که همه ‫فکر میکنن هستم.
‫منظوم اینه که میدونی چه حسی داره ‫وقتی زیر فشار خیالاتی که
‫دیگران درموردت دارن زندگی کنی ؟
‫- این... ‫- آره.
‫لعنتی.
‫درسته.
‫آره، البته که آره.
‫اگه گاندی بهم بگه که تمامی ‫جواب‌ها پیش یه بزـه
‫پس میدونی میخوام چیکار کنم ؟
‫قراره جرواجرش کنم
‫و دل و روده‌اش رو مثل یه گردنبند ‫قلمبه بندازم گردنـم.
‫باید بکشمـت.
‫چون این کاریِ که میکنم. ‫این کسیِ که هستم.
‫اینطور نیست ؟
‫میدونی، برای مدت خیلی زیادی تو اولین
‫کسی هستی که خیلی ‫باهام خوبی.
‫منظورم تو و اسامه بن لادنـه.
‫اما بخوای منصفانه فکر کنی،
‫فقط برای این باهام خوب بود
‫- چون یه چیزی ازم میخواست. ‫- ای پسر.
‫دقیقا.
‫دقیقا. ای مرلین.
‫کی فکرش رو می‌کرد که انقدر ‫با هم تفاهم داشته باشیم ؟
‫- احساس بهتری داری ؟ ‫- آره واقعا.
‫صبر کن، چند ساعته که ‫این بیرونیـم ؟
‫مطمئنم که کاری دیگه‌ای ‫برای انجام دادن داری.
‫خب من توی پناهگاه ‫وقت زیاد دارم.
‫که یعنی هیچی و یه عالمه‌ست.
‫باشه. خلاصه ممنون.
‫کمترین کاریِ که از دستـم برمیاد جاش.
‫تو نجاتـم دادی.
‫بازم میگم، تو میدونی که من اون ‫جاش نیستم، درسته ؟
‫من اینجا یه فرصت دوباره پیدا کردم.
‫شاید بهتره که توهم یه ‫فرصت دوباره به خودت بدی.
‫نه، نه، نه. هی!
‫وسط یه کاری بودما.
‫- باید به ماموریت خودمون ادامه بدیم. ‫- ای رفیق.
‫بادی هولی نذاشت تمبوش رو بنوازی،
‫و حالا میخوای جا بزنی ؟ ‫آره میدونستم.
‫نه، یه چیزی اینجا درست نیست.
‫یه دوری این اطراف زدم. ‫منطقی نیست.
‫پس بیا به خونه‌ات برگردونیمت
‫جاییکه رابطه‌ی به شدت ‫عجیبی با خونواده‌ات نداری.
‫خب صبر کن، آرومتـر.
‫حس میکنم که آدما اینجا خوشحال‌ان.
‫شاید نابود کردن اینجا بخاطر ‫منفعت خودمون کار اشتباهی باشه.
‫یه لحظه صبر کن.
‫مرلین مونرو الان داشت ‫مخت رو می‌زد ؟
‫سلام. ‫اینجوری فکر می‌کنی ؟
‫خب همینـه. ‫شیطون اینجا کمین کرده‌ست.
‫تازه فهمیدم.
‫برای یه لحظه هم نمیتونی تحمل کنی ‫که آقا جذابـه نباشی.
‫آره، آبراهام لینکلن هوام رو داشت.
‫جیمز دین مجذوب حرف زدنـم شده بود.
‫هیچکس از یه آدم متقلب خوشش نمیاد.
‫تو حسودیت شده.
‫بیخیال، کل زندگیـم فقط به ‫دو نفر حسودیم شده.
‫آها، میخوای اسماشون رو بگی ؟
‫نه.
‫اما اگه دلم می‌خواست،
‫آلیس واترز و کرک کامرون ‫دوباره متولد شده‌ان.
‫فقط 16 سالـش بود که کل ‫شهر رو اسیر خودش کرده بود.
‫حرومزاده‌ی خوش...
‫ببری پشت من دربیا.
‫ببری اینجا خیلی عجیبـه.
‫- بیا برگردیم. ‫- نه باید بیشتر بمونیم.
‫فقط یه چند روزه دیگه. ‫بیشتر تحقیق کنید.
‫روز ؟ چه روزی ؟
‫این که فقط یه ثانیه ‫رو بارها و بارها تکرار میکنه.
‫- ماموریت چی میشه ؟ ‫- ماموریت تغییر کرده.
‫دیدی گرگی ؟ ‫ماموریت تغییر کرده.
‫میخوای تا آب هست شنا کنی ؟ ‫آبـش گرمـه.
‫فقط وقتی من بگم باحاله.
‫اینجا از این خبرا نیست.
‫هی مرلین.
‫باید بخاطر خودم به دیدن ‫یه بز برم.
‫من به فاضلاب برمیگردم. ‫فاضلاب جزو گزینه‌های روی میزـه.
‫اینجا یه چیزی درست نیست.
‫مشکل من نیست. ‫مشکل من نیست!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.