WEBVTT 00:00:00.020 --> 00:00:10.020 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:00:13.540 --> 00:00:15.700 ‫شما چهار نفر جلو بیاید. 00:00:19.540 --> 00:00:23.130 ‫از تالار سسیل، سال اول، آنیا فورجر. 00:00:23.130 --> 00:00:25.700 ‫از همان کلاس، بکی بلکبل. 00:00:26.140 --> 00:00:28.680 ‫از همان کلاس، دامیان دزموند. 00:00:29.030 --> 00:00:32.050 ‫از تالار والد، سال اول، بیل واتکینس. 00:00:32.670 --> 00:00:36.200 ‫در حین حادثه‌ی اتوبوس‌رباییِ اخیر، 00:00:36.200 --> 00:00:39.600 ‫شما چهار نفر در حل سریع این موضوع نقش به‌سزایی داشتید، 00:00:39.600 --> 00:00:43.270 ‫و از آنجا که آرامش خود را حفظ، و از دیگران حمایت کردید، 00:00:43.270 --> 00:00:47.640 ‫در چنین وضعیت وخیمی توانستید ‫بدون وجود تلفاتی، استقامت به‌خرج دهید. 00:00:48.120 --> 00:00:52.110 ‫برای تقدیر از این شجاعت، دانایی، و قدرتِ شما... 00:00:54.780 --> 00:00:56.990 ‫هر کدام، یک استلا دریافت خواهید نمود. 00:02:30.550 --> 00:02:31.910 ‫مأموریت: 46 ‫عصر آنیا آغاز شده 00:02:32.000 --> 00:02:35.000 ‫اولین استلام! الان اشکم درمیاد! 00:02:35.000 --> 00:02:36.540 ‫منم! منم! 00:02:36.900 --> 00:02:38.970 ‫هه. همین انتظارم می‌رفت. 00:02:39.290 --> 00:02:42.870 ‫په. من کار خاصی نکردم که بخوام یکی بگیرم. 00:02:42.870 --> 00:02:45.420 ‫اصلاً هم درست نیست، دامیان-ساما! 00:02:45.420 --> 00:02:49.350 ‫اون نقشه‌ی «الان خودمو قهوه‌ای می‌کنم»تون ‫باعث شد اون حادثه ختم‌به‌خیر بشه! 00:02:49.350 --> 00:02:50.430 ‫ساکت شو ببینم. 00:02:50.430 --> 00:02:54.370 ‫ظاهراً یکی از روزنامه‌ها می‌خواد باهامون مصاحبه کنه! 00:02:54.370 --> 00:02:57.680 ‫ای وای! اگه معروف بشیم چی؟ 00:02:57.680 --> 00:02:58.840 ‫اوه؟ 00:02:58.840 --> 00:03:02.530 ‫بنا بر نگرانی‌های امنیتی، اون پیشنهاد رو رد کردیم. 00:03:02.530 --> 00:03:05.860 ‫مقامات هم بهمون گفتن در رابطه باهاش صحبتی نکنیم. 00:03:05.860 --> 00:03:10.410 ‫مطمئنم سرویس امنیت ملی هم ‫نمی‌خواد مرکز توجه‌ها سمت یه‌سری بچه بره. 00:03:10.410 --> 00:03:13.490 ‫چی؟ ولی آرزوهای خواننده شدنم چی! 00:03:13.940 --> 00:03:19.830 ‫ولی حقیقتاً همین که هیچ‌کدوم از بچه‌ها ‫توی اون وضعیت صدمه‌ای ندیدن، 00:03:20.150 --> 00:03:23.730 ‫خودش یه معجزه‌ست. ‫بگیریدشون! تمام مظنونین رو بگیرید! 00:03:23.730 --> 00:03:25.620 ‫تمام تک‌تیراندازها، دست نگه دارید. 00:03:25.620 --> 00:03:28.340 ‫X-1، X-2، و X-3 رو به مرکز ببرید. 00:03:34.310 --> 00:03:37.700 ‫الان دیگه چیزی نیست. خوب دووم آوردی، بچه. 00:03:40.070 --> 00:03:43.380 ‫«بچه» صدام نزن! من یه دزموندم! 00:03:43.380 --> 00:03:45.690 ‫اصلاً هم از اون ماسماسک نترسیده بودم! 00:03:46.480 --> 00:03:47.740 ‫حالا می‌تونی از اتوبوس پیاده شی. 00:03:48.490 --> 00:03:50.150 ‫این قلابیه. 00:03:52.990 --> 00:03:54.740 ‫امنیتِ تمام گروگان‌ها رو تأیید کردیم. 00:03:54.740 --> 00:03:57.630 ‫خیلی‌خب. حالا دیگه نذارید هیچ اطلاعاتی درز کنه. 00:03:59.150 --> 00:04:03.200 ‫به والدین و سرپرست‌هاشون اطلاع بدید تا بیان دانش‌آموزها رو ببرن. 00:04:03.200 --> 00:04:06.540 ‫چند روز دیگه دوباره برای یه‌سری پرسش‌وپاسخ می‌گیم بیان. 00:04:06.540 --> 00:04:07.840 ‫اطاعت. 00:04:08.110 --> 00:04:09.650 ‫اونایی که خوابگاهی‌ان هم می‌تونن برن. 00:04:09.700 --> 00:04:12.010 ‫بکـــــــــــــی! 00:04:12.020 --> 00:04:13.010 ‫بابا! 00:04:13.730 --> 00:04:16.970 ‫بابا! ‫خداروشکر حالت خوبه! 00:04:17.810 --> 00:04:19.260 ‫مامان کجاست؟ 00:04:19.260 --> 00:04:22.270 ‫نمی‌تونستم همچین جای خطرناکی بیارمش. 00:04:22.270 --> 00:04:23.660 ‫خونه مثل چی نگرانته. 00:04:23.660 --> 00:04:26.260 ‫بیا زود بریم که از نگرانی دربیاد. 00:04:26.260 --> 00:04:27.090 ‫باشه! 00:04:28.530 --> 00:04:30.110 ‫فعلاً! 00:04:40.130 --> 00:04:44.130 ‫ترجمه، تنظیم و کارائوکه: HADAD 00:04:50.360 --> 00:04:52.300 ‫چـ ـ چیه؟ 00:04:54.850 --> 00:04:55.770 ‫چیزی نیست. 00:04:56.100 --> 00:04:57.400 ‫نمی‌خواد بترسی. 00:04:59.320 --> 00:05:01.710 ‫واقعاً معرکه‌ای. 00:05:01.710 --> 00:05:03.950 ‫می‌دونم کلی سربه‌سرت گذاشتم،‌ ولی... 00:05:03.950 --> 00:05:06.400 ‫گمونم متأسفم... یا همچین چیزی... 00:05:06.400 --> 00:05:08.490 ‫تو هم خیلی خفن بودی، پسر دوم! 00:05:09.290 --> 00:05:13.700 ‫می‌خواستی به‌جام بمبم رو بگیری! شبیه قهرمان و اینا بودی. 00:05:13.700 --> 00:05:14.550 ‫چی... 00:05:17.040 --> 00:05:19.790 ‫خـ ـ خـ ـ خیلی هم عادیه! اصلاً چیزی نبود! 00:05:19.790 --> 00:05:23.500 ‫بـ ـ بـ ـ بالأخره طبیعیه به یه دوست کمک کنی! 00:05:24.400 --> 00:05:26.060 ‫دوست... 00:05:26.510 --> 00:05:27.520 ‫نبرد توطئه‌های دوستی 00:05:27.550 --> 00:05:29.220 ‫یدوست! 00:05:30.010 --> 00:05:34.210 ‫پس انگاری آنیا بالأخره رفیق فابت شد! 00:05:34.210 --> 00:05:37.870 ‫شرمنده، مامان. آنیا این نبرد رو برد. 00:05:37.870 --> 00:05:39.530 ‫ها؟ چی داری می‌گی؟ 00:05:39.530 --> 00:05:41.430 ‫تازه، من کِی گفتم تو رفیق فابمی؟ 00:05:42.130 --> 00:05:44.520 ‫آنیا فردا میاد خونه‌تون! 00:05:44.810 --> 00:05:46.440 ‫ها؟ چرا؟ 00:05:46.680 --> 00:05:48.070 ‫شوک. 00:05:48.070 --> 00:05:52.560 ‫و ـ ولی دوستا می‌رن خونه‌ی دوستاشون ‫و همو به مامان‌باباشون معرفی می‌کنن، 00:05:52.560 --> 00:05:55.450 ‫بعدش باهم می‌ریم تو اتاقت و درباره‌ی صلح حرف می‌زنیم. 00:05:55.450 --> 00:05:57.090 ‫خوابشو ببینی یهو دعوت کنم. 00:05:57.090 --> 00:05:59.170 ‫تازه این معرفی و صلح و اینا چیه می‌گی؟ 00:05:59.170 --> 00:06:00.710 ‫چرا باید همچین کاری کنم؟ 00:06:00.940 --> 00:06:04.560 ‫تازه‌شم، یعنی چی؟ ‫از همون اول فقط به اسم‌ورسمِ دزموندها اهمیت می‌دادی؟ 00:06:04.560 --> 00:06:06.230 ‫نزدیک بود گولتو بخورم. 00:06:06.230 --> 00:06:08.920 ‫هیچ‌وقت قرار نیست دوستم باشی. همف. 00:06:08.920 --> 00:06:10.180 ‫دوتا شوک! 00:06:12.130 --> 00:06:13.940 ‫تازه، لابد الانشم فهمیدی. 00:06:14.370 --> 00:06:16.540 ‫هیچ‌کس از خانواده‌م قرار نیست بیاد منو ببره. 00:06:18.130 --> 00:06:21.970 ‫حتی اگه باهام صمیمی‌تر بشی، ‫قرار نیست به مامان‌بابام نزدیک شی. 00:06:26.120 --> 00:06:29.540 ‫یعنی چی؟! خانواده‌ی تو هم نیومدن اینجا که! 00:06:29.540 --> 00:06:33.110 ‫اگه والدین‌تون هنوز نیومدن، پلیس می‌تونه شما رو تا خونه ببره. 00:06:33.110 --> 00:06:35.740 ‫می‌تونیم توی یه ماشین پلیس بریم؟ چه هیجان‌انگیر! 00:06:36.420 --> 00:06:38.490 ‫آنیا-ســــــان! 00:06:38.810 --> 00:06:40.750 ‫آنیا-ســــــان! 00:06:41.280 --> 00:06:43.450 ‫آنیا-ســـان؟ 00:06:43.700 --> 00:06:44.880 ‫آنیا-سان! 00:06:44.880 --> 00:06:45.790 ‫مامان! 00:06:45.790 --> 00:06:47.610 ‫اوه، خداروشکر! 00:06:47.610 --> 00:06:50.400 ‫همه‌جا رو دنبالت گشتم و بعدش شنیدم اینجا چه اتفاقی افتاده! 00:06:50.400 --> 00:06:51.780 ‫تا اینجا دوئیدید؟ 00:06:51.780 --> 00:06:52.790 ‫صدمه دیدی؟ 00:06:52.790 --> 00:06:54.270 ‫جاییت که درد نمی‌کنه؟! 00:06:54.270 --> 00:06:57.860 ‫جاییت که زخم نشده یا تیر نخوردی یا له و تیکه‌تیکه نشدی؟! 00:06:58.720 --> 00:07:00.110 ‫حالم خوبه... 00:07:04.400 --> 00:07:06.180 ‫مامان! 00:07:08.360 --> 00:07:11.870 ‫نازی نازی. الان در امانی. 00:07:11.870 --> 00:07:14.830 ‫ببخشید انقدر طولش دادم که بیام نجاتت بدم. 00:07:15.580 --> 00:07:17.630 ‫شاید واقعاً اعصاب تانگستنی نداره. 00:07:17.630 --> 00:07:19.790 ‫خیالم راحت شد که شبیه سنش رفتار می‌کنه. 00:07:20.190 --> 00:07:22.510 ‫همف! چقدر سوسول. 00:07:23.290 --> 00:07:28.590 ‫پسر... اصلاً فکرشو نمی‌کردم بدون تیم ضربت قضیه حل‌وفصل شه. 00:07:29.480 --> 00:07:32.670 ‫انگار برای هیچ‌وپوچ تا اینجا کوبیدیم اومدیم، ها؟ 00:07:33.450 --> 00:07:34.890 ‫بابا هم اینجا بود! 00:07:34.890 --> 00:07:36.100 ‫آخیش... 00:07:36.100 --> 00:07:40.300 ‫نمی‌دونم چه‌خبر شده، ولی اگه همه‌چی مرتبه من برمی‌گردم. 00:07:40.300 --> 00:07:44.520 ‫فقط کنار این افسرهای سرویس امنیت ملی بودن ‫باعث می‌شه دلدرد بگیرم. 00:07:44.520 --> 00:07:48.350 ‫نمی‌خوای با دخترت یه دیدارِ احساسی داشته باشی؟ 00:07:48.350 --> 00:07:52.500 ‫لویدِ توی بیمارستان هم قراره تو سفرِ کاری باشه، 00:07:52.500 --> 00:07:55.430 ‫پس هنوز زوده که بعد از شنیدنِ اخبار بخواد بیاد. 00:07:55.430 --> 00:07:57.200 ‫اونطوری مشکوک به‌نظر میاد. 00:07:57.670 --> 00:08:01.760 ‫وقتی خونه رسیدیم غذای موردعلاقه‌شو درست می‌کنم. 00:08:01.760 --> 00:08:03.410 ‫که اینطور. 00:08:03.700 --> 00:08:05.870 ‫همبرگر! 00:08:06.520 --> 00:08:09.930 ‫راستی... تو دامیان-سان هستی، درسته؟ 00:08:10.350 --> 00:08:13.090 ‫ماشینِ ملیندا-سان رو تو راه اینجا دیدم، 00:08:13.790 --> 00:08:15.550 ‫ولی خب ازش رد شدم. 00:08:15.790 --> 00:08:18.700 ‫فکر کنم الانا دیگه برسه. 00:08:18.700 --> 00:08:19.760 ‫اوه، اوناهاش. 00:08:20.770 --> 00:08:23.730 ‫هم‌دست توطئه‌ی دوستیِ مامان! اون رقیبمه. 00:08:23.730 --> 00:08:24.430 ‫دامیان! 00:08:24.750 --> 00:08:26.890 ‫مـ ـ مادر؟ 00:08:27.770 --> 00:08:30.740 ‫اوه، دامیان! دامیان! 00:08:30.740 --> 00:08:33.720 ‫مادر... اومدی منو ببری؟ 00:08:33.720 --> 00:08:36.250 ‫چی داری می‌گی؟ معلومه که اومدم! 00:08:36.250 --> 00:08:39.230 ‫دیر اومدم چون تا الان هیچی درباره‌ی این نمی‌دونستم. 00:08:39.480 --> 00:08:41.070 ‫لطفاً منو ببخش. 00:08:41.560 --> 00:08:44.770 ‫آه، دامیان. دامیان عزیزم. 00:08:44.770 --> 00:08:46.960 ‫اگه اتفاق بدی برات میفتاد، اونوقت من... 00:08:46.960 --> 00:08:50.400 ‫آه، دامیان. دامیانِ نازم. 00:08:50.920 --> 00:08:53.170 ‫فقط خوشحالم سالمی. 00:08:53.400 --> 00:08:56.380 ‫یه‌جورایی شبیه دایی‌ـه. وویی. 00:08:56.380 --> 00:08:58.130 ‫اوه، خداروشکر. 00:08:59.490 --> 00:09:02.730 ‫اصلاً هم نترسیده بودم. 00:09:03.820 --> 00:09:07.940 ‫الان فقط ناراحتم چون نتونستم موزه رو ببینم. 00:09:09.050 --> 00:09:11.110 ‫لازم نیست خودتو سرسخت نشون بدی، عزیزم. 00:09:11.550 --> 00:09:14.040 ‫مادر... امم... 00:09:14.040 --> 00:09:18.830 ‫لطفاً به پدر نگو... که داشتم گریه می‌کردم. 00:09:18.830 --> 00:09:21.290 ‫نمی‌خوام اون نگران شه. 00:09:23.070 --> 00:09:25.040 ‫نباید اینجا میومدم. 00:09:26.350 --> 00:09:28.330 ‫معلومه که بهش نمی‌گم. 00:09:28.820 --> 00:09:34.310 ‫و تو هم مطمئن شو به‌هیچ‌وجه به پدرت نگی که من اینجا بودم. 00:09:34.310 --> 00:09:37.470 ‫اگه فقط توی اتوبوس‌ربایی می‌مرد... 00:09:37.470 --> 00:09:38.809 ‫اوه، دامیان... ‫هیچ اهمیتی بهت نمی‌دم. ‫اوه، چقدر خوشحالم که سالمی. 00:09:38.810 --> 00:09:40.190 ‫نمی‌تونم قیافه‌تو تحمل کنم. 00:09:40.190 --> 00:09:40.990 ‫نمی‌شد خودت برگردی خونه؟ 00:09:41.070 --> 00:09:42.170 ‫ببین چطوری داره خودشو ‫سرسخت نشون می‌ده. چقدر ناز. 00:09:42.200 --> 00:09:45.000 ‫وقتی رسیدیم خونه، خودم یه‌چیزی برات درست می‌کنم. خیلی‌وقته گذشته. 00:09:45.010 --> 00:09:46.470 ‫تو گنجِ منی. 00:09:46.470 --> 00:09:48.440 ‫تو نفرینِ منی. ‫دوستت دارم، دامیان. 00:09:49.770 --> 00:09:51.490 ‫بهم قول بده. 00:09:55.980 --> 00:09:58.440 ‫استارلایت، استارلایت! 00:09:58.440 --> 00:10:02.150 ‫استارلایت آنیـــا! 00:10:02.150 --> 00:10:05.260 ‫نباید فلفل سبزهاتو جدا کنی، آنیا-سان. 00:10:05.260 --> 00:10:08.530 ‫استارلایت آنیا نیازی به خوردنشون نداره. مشکلی نیست. 00:10:08.530 --> 00:10:11.370 ‫این چه‌جور منطقیه؟ بخورشون. 00:10:11.630 --> 00:10:13.740 ‫بهت افتخار می‌کنم که یه استلا گرفتی، 00:10:13.740 --> 00:10:17.840 ‫ولی برای اینکه با بی‌فکری ‫جلوی اتوبوس‌رباها وایسادی نمی‌تونم تشویقت کنم. 00:10:17.840 --> 00:10:20.830 ‫درست می‌گه. نباید کارای خطرناک کنی. 00:10:20.830 --> 00:10:23.180 ‫سنسه هم همینو بهم گفت. 00:10:23.180 --> 00:10:27.030 ‫شنیدم از اتوبوس‌رباها درخواستِ غذا کردی. 00:10:27.310 --> 00:10:30.090 ‫خـ ـ خب، آنیا گشنه‌ش بود. 00:10:30.090 --> 00:10:32.060 ‫خیلی شرمنده! 00:10:32.060 --> 00:10:36.080 ‫حتماً صبحونه‌ای که درست کردم به‌اندازه‌ی کافی سیرت نکرد! 00:10:38.830 --> 00:10:41.080 ‫کلاسات از امروز شروع می‌شه دیگه، نه؟ 00:10:41.080 --> 00:10:44.040 ‫تا مدرسه می‌برمت، پس زود بخور و لباساتو عوض کن. 00:10:44.040 --> 00:10:45.110 ‫باش. 00:10:45.920 --> 00:10:50.570 ‫شاید خوب به‌نظر بیاد، ولی اون حادثه حتماً روش تأثیر گذاشته. 00:10:51.040 --> 00:10:53.400 ‫باید مطمئن شم حواسم به اوضاع هست. 00:10:54.400 --> 00:10:57.190 ‫ماشینِ بابا درب و داغونه. 00:10:57.190 --> 00:11:00.010 ‫از اتوبوس، کوچولو و تنگ و تاریک‌تره. 00:11:00.010 --> 00:11:01.950 ‫آه، چه کوچول. 00:11:01.950 --> 00:11:05.850 ‫ماشینِ بکی اینا چه گنده و جنگول پنگولیه. 00:11:05.850 --> 00:11:06.950 ‫ساکت. 00:11:07.300 --> 00:11:09.320 ‫یا شایدم زیاد تأثیری نذاشته. 00:11:09.720 --> 00:11:11.810 ‫آنیا و مامان اون‌روز توی ماشین پلیسا بودیم! 00:11:11.810 --> 00:11:14.090 ‫تندتند می‌رفت و «قوم قوم» می‌کرد! خیلی باحال بود! 00:11:14.090 --> 00:11:17.020 ‫که اینطور. پس پلیس تا خونه آوردتون. 00:11:17.640 --> 00:11:20.230 ‫شرمنده خودم نتونستم بیام ببرمت. 00:11:20.230 --> 00:11:21.300 ‫اشکال نداره. 00:11:21.300 --> 00:11:23.240 ‫اصلاً اونجا بودی، بابا. 00:11:26.770 --> 00:11:27.890 ‫بابا. 00:11:27.890 --> 00:11:28.650 ‫همم؟ 00:11:29.210 --> 00:11:32.690 ‫خونواده‌هایی که اومدن بچه‌هاشونو بردن، باهم کنار میان؟ 00:11:33.080 --> 00:11:35.860 ‫همم؟ خب، باید همینطور باشه. 00:11:35.860 --> 00:11:38.560 ‫بیشتر خانواده‌ها توی اون وضعیت میان بچه‌هاشونو ببرن. 00:11:38.560 --> 00:11:39.550 ‫حالا چی شده؟ 00:11:41.890 --> 00:11:45.600 ‫حتی اگه باهام صمیمی‌تر بشی، ‫قرار نیست به مامان‌بابام نزدیک شی. 00:11:45.600 --> 00:11:46.250 ‫دامیان! 00:11:46.540 --> 00:11:47.720 ‫مادر... 00:11:47.720 --> 00:11:48.660 ‫اوه، دامیان... 00:11:48.700 --> 00:11:50.460 ‫نمی‌تونم قیافه‌تو تحمل کنم. ‫تو نفرینِ منی. 00:11:50.460 --> 00:11:51.940 ‫بهم قول بده. 00:11:52.530 --> 00:11:55.580 ‫خونواده‌ی پسر دوم خیلی عجیب بود. 00:11:56.850 --> 00:12:00.360 ‫یعنی واقعاً اذیتش کرده که نیومدم دنبالش؟ 00:12:00.360 --> 00:12:01.470 ‫درسته. 00:12:01.470 --> 00:12:06.590 ‫زمانی که توی یتیم‌خونه بود، مثل بقیه‌ی بچه‌ها، ‫هیچ‌کس نبود که بره دنبالش، 00:12:06.590 --> 00:12:08.330 ‫حتماً زخم عمیقی براشه. 00:12:08.720 --> 00:12:11.340 ‫باید قلبشو تسکین بدم، وگرنه روی مأموریت تأثیر داره. 00:12:11.340 --> 00:12:12.270 ‫چیکار کنم؟! 00:12:13.070 --> 00:12:17.760 ‫آه... آنیا امروز خیلی دلش می‌خواد کیک بخوره. 00:12:17.760 --> 00:12:19.640 ‫جدی؟ پس خیلی‌خب! 00:12:19.640 --> 00:12:21.550 ‫بیا بعد از مدرسه برات کیک بخریم! 00:12:21.550 --> 00:12:22.740 ‫از اون خوباش! 00:12:22.740 --> 00:12:23.910 ‫هورا! 00:12:26.140 --> 00:12:28.630 ‫الان حالت بهتر شده؟ 00:12:28.630 --> 00:12:29.940 ‫بله، با تشکر از شما. 00:12:30.500 --> 00:12:34.550 ‫ولی خب هنوز بعضی‌وقتا یادش میفتم و دست‌وپام می‌لرزه. 00:12:35.920 --> 00:12:39.350 ‫اگه بخوای می‌تونم به یه روانپزشکِ خوب معرفی‌ت کنم. 00:12:40.140 --> 00:12:43.910 ‫خب الان بیشتر از خودم، نگران بچه‌هام. 00:12:43.910 --> 00:12:48.320 ‫اون که البته، ولی سلامتِ کسایی که ‫ از بچه‌ها حمایت می‌کنن هم مهمه. 00:12:48.580 --> 00:12:53.040 ‫راستی، شنیدم توضیحاتی که دیروز ‫به والدین داده شد اونقدر جالب پیش نرفت. 00:12:53.040 --> 00:12:55.720 ‫خب، سرویس امنیت ملی حضور داشت، 00:12:55.720 --> 00:12:58.290 ‫پس اونقدر حس نمی‌کردم بتونیم راحت حرف بزنیم. 00:12:58.710 --> 00:13:02.410 ‫ولی والدین هم کاملاً حق دارن که عصبانی و مضطرب باشی. 00:13:02.410 --> 00:13:07.260 ‫به‌عنوان اساتید، ما باید تمام تلاشمونو ‫برای کمک به دانش‌آموزها توی این موقعیت بکنیم. 00:13:07.260 --> 00:13:08.720 ‫درست می‌فرمایید. 00:13:10.600 --> 00:13:12.860 ‫روز خوبی داشته باشید، ارباب جوان. 00:13:14.470 --> 00:13:15.560 ‫هــه! 00:13:16.670 --> 00:13:19.060 ‫صبحتون بخیر، دامیان-ساما! 00:13:19.060 --> 00:13:19.850 ‫سلام. 00:13:20.660 --> 00:13:23.950 ‫کم پیش میاد اینطوری با ماشین تا مدرسه بیاید، مگه نه؟ 00:13:23.950 --> 00:13:27.050 ‫خوش گذشت که بعد از این‌همه مدت با خانواده وقت بگذرونید؟ 00:13:27.050 --> 00:13:28.830 ‫ها؟ اوهوم... 00:13:29.810 --> 00:13:32.910 ‫می‌گم، جیوز. مادر کجاست؟ 00:13:33.360 --> 00:13:35.700 ‫درحال‌حاضر به ویلا برگشتن. 00:13:36.240 --> 00:13:37.370 ‫که اینطور. 00:13:41.090 --> 00:13:42.960 ‫در جایگاهی نیستم که اینو بگم، قربان. 00:13:42.960 --> 00:13:45.550 ‫پس می‌تونید این حرفم رو نادیده بگیرید. 00:13:45.930 --> 00:13:50.750 ‫ولی تمام غذاهای روی میز رو مادرتون شخصاً درست کردن. 00:13:54.980 --> 00:13:56.070 ‫عجب. 00:13:57.470 --> 00:14:00.090 ‫خب... گمونم طبق معمول بود. 00:14:00.090 --> 00:14:01.630 ‫چه خوب. 00:14:01.630 --> 00:14:05.380 ‫پسر... زندگی خوابگاهی خیلی بی‌رحمه. 00:14:05.380 --> 00:14:07.190 ‫صبح بخیر، دامیان-کون! 00:14:08.240 --> 00:14:09.900 ‫اوه، صبح بخیر. 00:14:09.900 --> 00:14:12.090 ‫وای خدا! واقعاً جواب داد! 00:14:12.090 --> 00:14:13.810 ‫از کلاس 4ـه... 00:14:13.810 --> 00:14:17.620 ‫خب، شما الان ناجیِ کلاس 3 و 4 به‌حساب میاید. 00:14:19.830 --> 00:14:22.670 ‫وای خدا! بکی-چان! صبح بخیر! 00:14:22.670 --> 00:14:23.800 ‫چی شده؟ 00:14:23.800 --> 00:14:27.050 ‫نقشه‌ی درخواستِ کمکت محشر بود، بکی-چان! 00:14:27.050 --> 00:14:29.850 ‫آه... خب، گمونم اینم می‌شه گفت. 00:14:30.750 --> 00:14:33.690 ‫وای خدا! آنیا-ساما! 00:14:33.690 --> 00:14:34.730 ‫ساما؟! 00:14:34.730 --> 00:14:38.810 ‫واقعاً خیلی خفن جلوی اون آدم‌بدا وایسادین، آنیا-ساما! 00:14:38.810 --> 00:14:42.700 ‫تچ، تچ، تچ. بهم بگید «دابل استارلایت آنیا.» 00:14:42.700 --> 00:14:45.600 ‫دابل استارلایت آنیا-ساما! 00:14:45.600 --> 00:14:47.210 ‫زود یاد می‌گیرید. 00:14:49.110 --> 00:14:52.150 ‫سـ ـ سلام، فورجر، صبح بخیر. 00:14:52.150 --> 00:14:53.120 ‫صبح بخیر. 00:14:53.440 --> 00:14:55.070 ‫صبح بخیر، آنیا-چان. 00:14:55.070 --> 00:14:57.570 ‫بابت حرفای بدی که درباره‌ت زدم شرمنده. 00:14:57.860 --> 00:14:59.380 ‫می‌گم، اون بمب ترسناک بود؟ 00:14:59.410 --> 00:15:01.170 ‫چطوری آدم‌بدا رو قانع کردی بس کنن؟ 00:15:01.170 --> 00:15:03.970 ‫صبح بخیر، فورجر-سان. بیا باهم بریم کلاس. 00:15:03.970 --> 00:15:05.520 ‫می‌خوای باهام ناهار بخوری؟ 00:15:05.520 --> 00:15:09.210 ‫هه. عصر آنیا آغاز شده. 00:15:10.100 --> 00:15:11.080 ‫چیکار کنم؟ 00:15:11.080 --> 00:15:15.010 ‫آنیا انقدر محبوبه که ممکنه آخرش صدتا دوست پیدا کنه. 00:15:15.810 --> 00:15:20.730 ‫انقدر دوست پیدا می‌کنم که آخرسر ممکنه دنیا رو فتح کنم! 00:15:20.730 --> 00:15:23.500 ‫په! ببینین اون احمق چطوری پررو شده. 00:15:23.500 --> 00:15:25.480 ‫عه‌وا؟ نکنه حسودی می‌کنی؟ 00:15:25.480 --> 00:15:26.430 ‫به کی؟! 00:15:26.430 --> 00:15:28.930 ‫حالا همه می‌فهمن آنیا-چان چقدر دلبره، 00:15:28.930 --> 00:15:32.070 ‫و ممکنه آخرش اونو ازت بقاپن. 00:15:32.070 --> 00:15:33.070 ‫لرز 00:15:36.110 --> 00:15:38.000 ‫عه. واسه چی لرزم گرفته؟ 00:15:38.000 --> 00:15:41.030 ‫اینطوری نیست که یه‌ذره هم برای اون فسقلی احساسی داشته باشم. 00:15:41.830 --> 00:15:44.080 ‫په. هیچم قانع‌شون نکرد. 00:15:44.080 --> 00:15:47.170 ‫فقط یه رعیتِ شکموـه که واسه غذا به پاشون افتاده بود. 00:15:47.170 --> 00:15:50.470 ‫حتی خودمم نمی‌فهمم اتوبوس‌رباها چرا به‌خاطرش تسلیم شدن. 00:15:51.260 --> 00:15:54.970 ‫وای! معرکه‌ست که به‌عنوان یه رعیت می‌تونی به آکادمی ایدن بیای. 00:15:54.970 --> 00:15:59.180 ‫حتماً خیلی پوست‌کلفتی. ‫الکی نیست تونستی جلوی اون آدم‌بدا وایسی. 00:15:59.450 --> 00:16:03.710 ‫موندم اگه منم یه رعیت بشم، ‫می‌تونم به‌اندازه‌ی آنیا-ساما قوی باشم؟ 00:16:03.710 --> 00:16:05.890 ‫رازِ رعیت بودنت رو بهمون بگو! 00:16:05.890 --> 00:16:08.060 ‫اصلاً رعیت‌ها چی می‌خورن؟ 00:16:11.950 --> 00:16:13.370 ‫نوش جان! 00:16:14.110 --> 00:16:17.790 ‫یه‌چیز خیلی سوخته و سیاه، و یه‌چیز خیلی سفت و بی‌نمک. 00:16:17.790 --> 00:16:19.440 ‫همیشه یه‌چیزی تو همین مایه‌هاست. 00:16:19.440 --> 00:16:20.230 ‫عـــه! 00:16:20.230 --> 00:16:21.430 ‫پرام ریخت! 00:16:21.430 --> 00:16:24.710 ‫پس رعیت‌ها هرروز از این‌چیزا می‌خورن تا شکم‌هاشونو قوی کنن؟ 00:16:24.710 --> 00:16:27.220 ‫پس الکی نیست انقدر قوی شده. 00:16:27.530 --> 00:16:31.360 ‫همف! لابد انقدر فقیری که مامان‌بابات برات غذا می‌پزن. 00:16:31.360 --> 00:16:33.970 ‫خیلی ضایع‌ست، مگه نه، دامیان-ساما؟ 00:16:33.970 --> 00:16:37.460 ‫ها؟ بـ ـ به‌نظر من که اشکالی نداره. 00:16:37.460 --> 00:16:39.520 ‫غذای مادر خوشمزه بود. 00:16:39.940 --> 00:16:41.640 ‫عــه؟ 00:16:41.640 --> 00:16:44.770 ‫دامیان-ساما، جدیداً خیلی باهاش مهربون شدین. 00:16:44.770 --> 00:16:47.200 ‫هیچم مهربون نیستم! خیلی هم بدجنسم! 00:16:49.420 --> 00:16:52.990 ‫تو رو خدا به پدر نگو گریه می‌کردم. 00:16:52.990 --> 00:16:54.530 ‫آه، پسر دومِ نازم. 00:16:54.530 --> 00:16:57.190 ‫ولی من از بچه‌های ضعیفی که گریه می‌کنن متنفرم. 00:16:57.190 --> 00:17:00.560 ‫همه می‌گن اگه مثل آنیا-ساما باشی، قوی می‌شی. 00:17:00.560 --> 00:17:01.600 ‫هوم، هوم. 00:17:01.600 --> 00:17:03.180 ‫رعیت‌ها، هورا! 00:17:03.610 --> 00:17:06.280 ‫ای بابا! منم می‌خوام یه پسر قوی باشم! 00:17:06.780 --> 00:17:10.250 ‫اومدم خونه‌ی آنیا-سان که یاد بگیرم چطوری یه رعیت باشم. 00:17:10.250 --> 00:17:11.970 ‫با بابام! 00:17:11.970 --> 00:17:14.210 ‫پسر دوم رو به شما می‌سپرم، خیلی ممنون و تشکرات. 00:17:14.210 --> 00:17:15.260 ‫هوم. ‫واق. 00:17:15.840 --> 00:17:17.750 ‫به فکرمم نرسیده بود... 00:17:17.750 --> 00:17:20.210 ‫نقشه B، توطئه‌ی دوستی... 00:17:21.020 --> 00:17:24.360 ‫آنیا فقط به فکر رفتن به خونه‌ی پسر دوم بود. 00:17:24.360 --> 00:17:27.320 ‫از همون اولش باید به خونه‌ی خودمون دعوتش می‌کردم. 00:17:27.320 --> 00:17:31.080 ‫آره... این الان برعکس نقشه B حساب می‌شه. 00:17:31.580 --> 00:17:32.810 ‫بهش می‌گم... 00:17:33.320 --> 00:17:35.270 ‫B نقشه 00:17:35.280 --> 00:17:36.660 ‫B نقشه. 00:17:37.390 --> 00:17:39.860 ‫خوردن اینجور چیزا ترسناک نیست؟ 00:17:39.860 --> 00:17:43.030 ‫هه. من هرروز جوری غذا می‌خورم که آماده‌ی مردن باشم. 00:17:43.850 --> 00:17:47.290 ‫آنیا به پسر دوم نشون می‌ده چقدر خونواده‌ش قویه. 00:17:47.290 --> 00:17:51.890 ‫اگه هرروز سخت تمرین کنید، ‫بچه‌ای می‌شید که هیچ‌وقت گریه نمی‌کنه. 00:17:51.890 --> 00:17:53.450 ‫چه خـفـن! 00:17:53.450 --> 00:17:56.250 ‫دروغگو. خودت داشتی مثل چی گریه می‌کردی. 00:17:56.250 --> 00:17:59.160 ‫دیگه چی؟ معمولاً دیگه چیکار می‌کنی؟ 00:17:59.530 --> 00:18:03.710 ‫همم... مثل یه شیطان درس می‌خونم. 00:18:03.710 --> 00:18:04.660 ‫بابام مجبورم می‌کنه. 00:18:04.660 --> 00:18:06.270 ‫مشقاتو انجام دادی؟! 00:18:06.270 --> 00:18:07.350 ‫اییی! 00:18:07.350 --> 00:18:09.860 ‫خب، این عادیه... 00:18:10.390 --> 00:18:15.510 ‫تازه، وقتی سوپرمارکت می‌ریم خرید، ‫ آنیا مجبوره چیزای سنگین حمل کنه. 00:18:15.510 --> 00:18:17.630 ‫آنیا اون خوراکی‌ها رو میاره. 00:18:17.630 --> 00:18:19.620 ‫تا حساب نکردیم نخوری‌شونا. 00:18:19.620 --> 00:18:22.890 ‫عجب. پس اینطوری این‌همه زور داری. 00:18:22.890 --> 00:18:25.450 ‫وایسا، تنهایی می‌ری خرید؟ چه خفن! 00:18:25.840 --> 00:18:30.270 ‫امم... تازه، مسواکم به‌اندازه 100 کیلوگرم وزن داره! 00:18:30.270 --> 00:18:31.280 ‫عه؟! 00:18:31.280 --> 00:18:34.130 ‫آبِ حموم حدوداً 100 درجه‌ست! 00:18:34.130 --> 00:18:35.530 ‫خدایی؟! 00:18:35.530 --> 00:18:38.430 ‫تازه، هرروز با یه هیولای سفید می‌جنگم. 00:18:38.430 --> 00:18:42.220 ‫ای وای! آنیا-چان باز داره اغراق می‌کنه! 00:18:42.220 --> 00:18:44.300 ‫دوباره قراره دروغگو صداش کنن. 00:18:44.780 --> 00:18:46.750 ‫خـ ـ خب، می‌دونین... 00:18:46.750 --> 00:18:50.390 ‫رازِ اصلی توی قدرت آنیا-چان، تمریناتِ مادرشه. 00:18:50.390 --> 00:18:52.450 ‫مادرش خیلی قویه. 00:18:52.450 --> 00:18:54.870 ‫منم داره تمرین می‌ده. 00:18:55.530 --> 00:18:56.530 ‫عــه. 00:18:57.090 --> 00:19:00.340 ‫می‌خواد محبوبیتِ آنیا رو به مامان بده. 00:19:00.340 --> 00:19:01.440 ‫چطور تونستی، بکی؟ 00:19:01.440 --> 00:19:04.340 ‫تو هم یه جاسوسی که می‌خواد توی توطئه‌ی دوستی مداخله کنه؟ 00:19:05.240 --> 00:19:09.880 ‫اگه ما هم به خونه‌ی فورجر-سان بریم، ‫به‌نظرت ما هم تمرین می‌ده؟ 00:19:09.880 --> 00:19:13.420 ‫نخیرم. اگه بیاید خونه‌مون هیچم قوی نمی‌شید. 00:19:13.420 --> 00:19:15.220 ‫عه، چرا... 00:19:15.220 --> 00:19:20.240 ‫امم، آه... الان گردنِ مامانم شکسته، پس داره استراحت می‌کنه. 00:19:20.240 --> 00:19:21.030 ‫عه؟ 00:19:21.030 --> 00:19:22.720 ‫گردنش شکسته و زنده مونده؟ 00:19:22.720 --> 00:19:24.410 ‫مامانای رعیت حرف ندارن! 00:19:24.410 --> 00:19:25.680 ‫امیدوارم زود خوب شه. 00:19:26.000 --> 00:19:28.040 ‫آنیا عوضش تمرین‌تون می‌ده. 00:19:28.040 --> 00:19:29.610 ‫اینطوری مشت می‌زنید. 00:19:29.610 --> 00:19:30.790 ‫اینطوری؟ 00:19:30.790 --> 00:19:33.140 ‫این واقعاً آموزنده‌ست، فورجر-سان! 00:19:33.140 --> 00:19:36.350 ‫په، چه مسخره! بس کنین شماها هم. 00:19:36.600 --> 00:19:40.070 ‫اگه با اون دوست شین، اسم خونواده‌هاتونو زیرسؤال می‌برین. 00:19:40.070 --> 00:19:41.730 ‫آره، آره! 00:19:43.890 --> 00:19:47.600 ‫پسر دوم هم می‌خواد محبوبیتِ آنیا رو بدزده... 00:19:47.600 --> 00:19:50.870 ‫خب، اونقدرم اشتباه نمی‌کنی، بالأخره حسودی می‌کنه. 00:19:50.870 --> 00:19:53.040 ‫آه، ولی من اونطوری نیستما. 00:19:53.420 --> 00:19:55.720 ‫ازت متنفرم، پسر دوم. لاشی. 00:19:55.720 --> 00:19:59.500 ‫چی گفتی؟! خب، منم خیلی ازت متنفرم! 00:19:59.500 --> 00:20:01.150 ‫احمق! اسکل! 00:20:01.150 --> 00:20:03.440 ‫یه بی‌ریختِ احمقِ کوتوله. نمره‌ها و دست‌خطتم مزخرفه! 00:20:03.440 --> 00:20:05.320 ‫دخترک کفتارِ شکمو! 00:20:05.320 --> 00:20:07.380 ‫مامانت یه گوریله! 00:20:07.380 --> 00:20:09.170 ‫باباتم فقط یه شارلاتانه! 00:20:09.170 --> 00:20:12.110 ‫وای، مهارت‌های فحش‌دهی‌تون پیشرفت کرده! 00:20:13.870 --> 00:20:16.320 ‫آنیا کوتوله نیست... 00:20:17.640 --> 00:20:20.890 ‫وای، دامیان-کون فورجر-سان رو گریه انداخت. 00:20:20.890 --> 00:20:23.630 ‫یعنی دامیان-کون قوی‌تره؟ 00:20:23.630 --> 00:20:26.530 ‫هیچ‌کس حریفِ دزموندها نمی‌شه! 00:20:26.530 --> 00:20:29.710 ‫نــــه! ولی آنیا از همه قوی‌تره! 00:20:29.710 --> 00:20:32.760 ‫آنیا می‌خواد دنیا رو فتح کنه! 00:20:32.760 --> 00:20:35.750 ‫چی داری می‌گی، آنیا-چان؟ آروم باش! 00:20:37.080 --> 00:20:39.020 ‫نازی، نازی... 00:20:39.020 --> 00:20:40.200 ‫امم، خب... 00:20:40.200 --> 00:20:43.660 ‫موفق شدید، دامیان-ساما! یه پیروزیِ تمام و کمال! 00:20:47.920 --> 00:20:50.290 ‫بـ ببخشید، باشه؟ 00:20:50.750 --> 00:20:53.820 ‫از اون کیک‌هایی که می‌خوای برات میارم، پس... 00:20:54.330 --> 00:20:55.510 ‫گریه نکن. 00:20:59.940 --> 00:21:01.500 ‫دامیان-ساما... 00:21:01.500 --> 00:21:02.830 ‫...عذرخواهی کرد. 00:21:03.530 --> 00:21:05.340 ‫نـ ـ نـ ـ نه، نکردم! 00:21:05.340 --> 00:21:07.830 ‫زنگ داره می‌خوره! باید بریم به کلاس برسیم! 00:21:07.830 --> 00:21:09.460 ‫عذرخواهی کرد... 00:21:09.800 --> 00:21:12.150 ‫خفه شین! نکردم! 00:21:12.150 --> 00:21:17.540 ‫صـ ـ صرفاً کسی که بتونه درست‌حسابی عذرخواهی کنه، قوی‌تره. 00:21:17.540 --> 00:21:19.880 ‫که یعنی من بردم! 00:21:19.880 --> 00:21:21.160 ‫عجب! 00:21:21.160 --> 00:21:22.530 ‫چه نبوغانه! 00:21:22.940 --> 00:21:24.580 ‫آنیا نباخته. 00:21:25.120 --> 00:21:25.870 ‫ها؟! 00:21:25.870 --> 00:21:27.610 ‫و آنیا قوی‌تره. 00:21:27.610 --> 00:21:29.920 ‫چطوری آخه؟! تا الان داشتی ناله می‌کردی! 00:21:30.180 --> 00:21:34.080 ‫نخیرم. خودت وقتی اومدن دنبالت داشتی گریه می‌کردی. 00:21:34.080 --> 00:21:36.620 ‫جلو همه حرفشو نزدن، دهن‌لق! 00:21:36.620 --> 00:21:39.850 ‫خب، خودتم انقدر زار می‌زدی که آب‌دماغت آویزون بود! 00:21:39.850 --> 00:21:44.170 ‫نخیرم. و آنیا بانمکه، پس آب‌دماغ نداره. 00:21:44.170 --> 00:21:47.580 ‫چی؟ الان به خودت گفتی بانمک؟ واقعاً که اسکلی! 00:21:47.580 --> 00:21:49.950 ‫اسکل خودتی که منو اسکل صدا می‌کنی! 00:21:49.950 --> 00:21:52.530 ‫خفه! اسکل! اسکل! اسکل! 00:21:52.530 --> 00:21:54.350 ‫فقط همین کلمه رو بلدی. 00:21:54.350 --> 00:21:55.630 ‫دیگه اون روی سگمو بالا آوردی! نیم‌وجبی... 00:21:55.680 --> 00:21:58.170 ‫و بدین ترتیب، هردو دیر به کلاس رسیدند. 00:22:00.000 --> 00:22:10.000 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 00:22:10.024 --> 00:22:31.024 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:23:37.020 --> 00:23:40.020 ‫مأموریت: 45 ‫دردسرهای آستین ‫یه قرار معمولی