[توجه: برخی سکانس‌های این سریال تخیلی، ممکن است برای تعدادی از بینندگان بی‌احترامی محسوب شود]
‫خیلی خفنه، مال مامان‌بزرگه؟
‫یه النگو به‌دردنخور بیشتر نیست.
‫«آنچه گذشت...»
‫- این دیگه چیه؟ ‫- نشون‌دهنده فرهنگ و کشور خودم!
‫اصلاً باورم نمی‌شه برونو، من یه ابرقهرمانم.
‫هیچوقت قدرتی شبیه این یکی ندیدم!
‫و بعدشم اون دختره ابرانسان سعی کرد جونت رو بگیره؟
‫اون نمی‌خواست من رو بُکشه، تازه ‫جونم رو نجات داد!
‫تک‌تک شهرها، معبدها و مسجدها رو بگردید.
‫اون النگو می‌تونه دیوار نور رو باز کنه.
‫یعنی به النگو من نیاز داری؟
‫دلت نمی‌خواد برگردی خونه‌ات؟
‫معلومه که می‌خوام.
‫اما واسه امنیت بقیه النگو رو قایم کردم.
‫به هر قیمتی که شده پیداش می‌کنم!
‫نجما، نه.
‫فایده‌ای نداره!
‫چیزی که دنبالشی...خودش به دنبال توئه
‫وقت زیادی نمونده، باید سانا رو سوار قطار بکنی.
‫و حسابی حواست به النگو باشه!
‫نمی‌تونم ستاره درست کنم، اما دایره بلدم ‫باشه؟
‫سانا!
‫کارِ من بوده.
‫دیوار نور...
‫فایده‌ای نداره، فقط همه‌چی رو نابود می‌کنه.
‫پس کامران چی؟
‫ولش کردم!
‫مامان؟
‫پس فقط یه راه وجود داره...
‫- که خودم ببندمش. ‫- نــه.
‫برایان؟
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫جایی رو ندارم برم،
‫ولت نمی‌کنم تا تنهایی با سازمان کنترل خسارت ‫سر و کله بزنی...
‫تعقیب‌ـم کردن، باید بریم
‫تو هم قدرت داری؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وقتی همچین قدرت‌هایی میوفته دست آدم‌های ‫اشتباهی همین می‌شه دیگه!
‫منظورت از آدم‌های اشتباهی چیه؟
‫منظورم بچه‌مچه‌ هاست، مامور بری! ‫باید شهر رو قرنطینه کنیم
‫و قبل از اینکه بیشتر از این گند بالا بیارن پیداشون کنیم.
‫- سلاح دفع ابرانسان‌ها؟ ‫- غیر کُشنده!
‫پسره رو زنده می‌خوام، تا بتونیم بفهمیم چه کوفتیه!
‫سازمان کنترل خسارت ممکنه توی ‫ایستگاه پـن باشه،
‫تو توقف بعدی خط‌مون رو عوض ‫می‌کنیم و گم و گور می‌شیم، باشه؟
‫وای این...
‫اشکال نداره، کاملا هم وقتی قدرت‌هاش رو کشف کرده بود خیلی اذیت شد.
‫چطوری بود یعنی؟
‫خب کاملاست دیگه، فقط می‌خورد!
‫- پیداشون کردیم ‫- سازمان کنترل خسارت!
‫دارن میان، عجله کن!
‫- تکون نخورید! ‫- ببخشید.
‫جلوی راهتو به‌پا یارو!
‫بدو بریم!
‫دوستش داری؟ زنیکه می‌خواست دو برابر قیمت بندازه بهم،
‫ولی با قدرت چونه‌زدن من آشنا نبود.
‫- بچه‌ها، یه‌لحظه... ‫- به‌به!
‫شالم کجاست؟ پیداش نمی‌کنم.
‫می‌خوام یه‌چیز مهم بگم...
‫- بهت گفتم که... ‫- گوش کن یه لحظه!
‫- چیه؟ ‫- باشه...
‫اولاً، ببخشید که زودتر از اینا به‌تون نگفتم!
‫و همچنین ببخشید بابت اتفاقی که توی عروسی افتاد.
‫همینطور ببخشید واسه اینکه یواشکی رفتم اونجرکان!
‫- اینارو بیخیال... ‫- خیلی‌خب، باشه پس.
‫لایت‌گـرل منم!
‫تو چی؟
‫- همون مه‌تاب ‫- وای! واقعاً؟ نمی‌دونستم
‫- واقعاً؟ ‫- تو بهشون گفتی؟
‫- من فقط به بابات گفتم عزیزم! ‫- الان سعی داری چی بگی؟
‫قطار غیبت خانواده خان‌ها، تو به مامان می‌گی، ‫مامان به بابا می‌گه...
‫و ما هم می‌شنویم چون همیشه گوشیش روی بلندگوـه!
‫- بلندگو، تقصیر بلندگو بود! ‫- روی بلندگو حرف زدن خیلی راحته خب.
‫- منطقیه... ‫- واقعاً خفنه!
‫همه‌ش جلوی خودم رو می‌گرفتم نپرسم،
‫قدرت‌هات بی‌نهایت‌ان یا باید شارژشون کنی؟
‫- راستش... ‫- منم همه‌ش جلوی خودم رو می‌گرفتم نپرسم،
‫روز عید، از عمد اون بچه رو ول کردی بیوفته ‫یا یهویی تصمیم گرفتی؟
‫- امیر! ‫- امیر کافیه!
‫- لطفاً، مسخره‌بازی کافیه ‫- بس کنید.
‫همگی سکوت یه لحظه! ‫کاملا...این خارق‌العاده‌ست.
‫یعنی...من یکی که خیلی بهت افتخار می‌کنم.
‫یعنی واقعاً تحت‌تاثیر قرار گرفتیم، جداً می‌گم.
‫اما دخترم، می‌خوام خیالم رو راحت کنم که ‫حواست حسابی جمعه!
‫یعنی، چون می‌تونی این کارهای شگفت‌انگیز ‫رو انجام بدی،
‫دلیل نمی‌شه که مثل توی فیلم‌ها بیوفتی ‫دنبال دردسر و اینا دیگه؟
‫فقط نگرانم دخترم، نگرانم...
‫بابا، فکرنکنم من رو جوری بزرگ کرده باشی که ‫وقتی می‌تونم به مردم کمک کنم...
‫یه جا بشینم و دست رو دست بذارم.
‫و ما هم بهت اعتماد کامل داریم، نه؟
‫- چرا ناکیا تصویری داره زنگ می‌زنه؟ ‫- چی؟
‫ناکیا، چقدر خوب که زنگ زدی! ‫ما همین الان رسیدیم خونه...
‫کاملا گوش کن، از برونو خبری نداری؟
‫نه! چرا؟
‫در به در دارم دنبالش می‌گردم، ‫ چون اوضاع قاراشمیش شده!
‫«خـــانم مــارول» ‫" قسمت پایانی "
‫- توروخدا برونو جواب بده! ‫- مشترک مورد نظر...
‫- کاملا خان، قرار نیست جایی بری! ‫- مامان!
‫نه با این لباس!
‫بیا، یه سورپرایز برات دارم.
‫این خیلی بیشتر بهت میاد!
‫سس تند می‌خوای بازم؟
‫برو این داخل، این داخل!
‫برونو؟ خداروشکر که حالت خوبه! ‫چی شده؟
‫سازمان کنترل خسارت افتاده دنبال‌مون!
‫داستانش طولانیه، اما داشتیم از توی قطار ‫فرار می‌کردیم که به مشکل خوردیم
‫- الانم باید از دست پلیس‌ها قایم بشیم! ‫- چی؟ توی مسجد که نمی‌شه.
‫مگه اماکن مقدس سرپناه مردم نیستن؟
‫اینجا یه مسجد وسط آمریکاست! ‫سازمان کنترل خسارت، پلیس نیوجرسی...
‫و پلیس فاضلاب. همه‌شون احتمالاً الان دنبال‌مونن!
‫آب‌ها که از آسیاب افتاد، شما می‌رین سمت ‫دبیرستان و منم به کاملا زنگ می‌زنم.
‫دبیرستان واسه چی؟
‫اونجا تنها جایی‌ـه که یک‌شنبه ها خالیه!
‫وارد منطقه شدم، شیش دقیقه دیگه می‌رسم
‫عصر بخیر، لطفاً همگی کارت‌ شناسایی‌شون ‫رو نشون بدن.
‫- خیلی... ‫- اولین بار نیست، خانم مامور!
‫قول می‌دم سازمان کنترل خسارت برای محافظت ‫از جون شما اینجاست.
‫دنبال یه فرد به‌شدت خطرناک هستیم.
‫احتمال زیاد یه مرد بین 16 تا 25 سال ‫که یا عرب‌ـه یا پاکستانی!
‫اما هرکی که اینجاست این مشخصات رو داره!
‫می‌بینید؟ یکم وقت‌تون رو می‌گیره، ‫اما خوش به‌حالتون...
‫چون رشید کلوچه‌های شکلاتی خیلی خوشمزه‌اش ‫رو درست کرده آورده!
‫رازش جوز هندی‌ـه!
ظاهراً ایشون کلوچه شکلاتی دوست نداره
مال من رو بخوره خوشش میاد!
‫توروخدا بس کنید، یعنی متوجه نمی‌شید اون بچه ‫ممکنه جون همه‌تون رو به خطر بندازه؟
‫اگه دارید این وسط به مجرم پرونده کمک می‌کنید؛ ‫هیچکس نمی‌تونه کمک‌تون کنه شیخ!
‫من به کسی نیازی ندارم، و نگران نیستم
‫چون خدا همیشه با منه و من هم با خــدام ‫خدا می‌دونه چیکار می‌کنه!
‫واسه این جملات قرآنی وقت ندارم، می‌بخشید...
‫راستش این یکی از آبراهام لینکولن بود!
‫همه‌جا رو زیر و رو کنید. اگر قفلی دیدید، ‫بشکَنیدش!
‫نمی‌تونید برید این داخل، یه جای مقدسه!
‫شما که نمی‌خواید به دین و مذهب من ‫اهانت کنید!
‫دلت می‌خواد سابقه‌دار بشی دخترجون؟
‫اینجا فقط یه انباره، دستمال توالت و مرطوب‌کننده و...
‫- برو تو کارش. ‫- آم...
‫خودم بازش می‌کنم فقط...
‫کاری باهاش نداشته باشین، پسر خیلی خوبیه!
‫چه‌خبر شده؟
‫می‌دونم، مامانم اگه بفهمه دوست پسر دارم ‫من رو می‌کُشه!
‫مخصوصاً که این باشه...
‫شنیدین؟ من دوست پسرشم! ‫شما شاهد بودین دیگه...
‫شما دوربین مخفی تو لباساتون دارین؟ ‫خیلی دوست دارم یدونه داشته باشم.
‫به گشتن ادامه بدید.
‫- ممنون ‫- قابلی نداشت.
‫برید سمت خیابون کلیفتون، ‫هرجا می‌رید اصلاً سمت خیابون گرانت نرین.
‫خیلی ممنون شیخ عبدالله.
‫و یادتون نره، اگه یکی با شما مثل دشمن‌ش برخورد می‌کنه...
‫لازم نیست که شما مثل خودشون برخورد کنید.
‫- خب دیگه بریم... ‫- وایسین، وایسین! باید تغییر قیافه بدین.
‫- برید، برید دیگه! ‫- ممنون.
‫عجله‌کن.
‫خیلی‌خب، بریم.
‫اینا چیه پوشیدین؟
‫این چیه تو پوشیدی؟
‫- برونو خیلی ترسیدم یه لحظه فکرکردم... ‫- من خوبم نگران نباش.
‫کــــامــــران!
‫انگار...انگار از درون داغــون شدم.
‫یالا، باید بریم ‫زود، زود.
‫یالا...
‫- اونجا رو قرنطینه کنید. ‫- چشم
‫شما ها برید، من یکم دیگه میام...
‫نگو به این زودی دوباره توی دردسر افتادی!
‫باشه حالا زیاد بزرگش نکن ولی واقعاً به کمکت نیاز دارم.
‫- چی شده؟ ‫- درمورد کامران‌ـه.
‫و می‌دونم الان چی می‌خوای بگی...
‫که اون یه کلندستن‌ـه، اما منم هستم!
‫باید از این شهر ببریمش بیرون.
‫یکی رو می‌شناسم که می‌تونه کارتو راه بندازه.
‫نصفه‌شب توی بندر باشید.
‫باشه، ممنون.
‫- کاملا؟ ‫- سلام
‫چه لباس قشنگی، از پاکستان خریدی؟
‫عصبانی‌ای؟ ازم عصبانی‌ای؟
‫اره، یعنی... ‫من همه‌چی‌ام رو بهت می‌گم
‫اما اتفاق به این بزرگی توی زندگیت افتاد ‫و تو هیچی بهم نگفتی، پس شاید عصبانی ام...
‫اره اما تو از ابرقهرمان‌ها خوشت نمی‌اومد...
‫- نمی‌خواستم از منم بدت بیاد. ‫- کاملا، من هیچوقت...
‫می‌دونم که اینطوری نیست و از من بدت نمیاد اما...
‫واقعاً گند زدم.
‫ببخشید!
‫کنترل خسارت اینجاست! چطوری پیدامون کردن؟
‫مهم نیست، اونا من رو می‌خوان. ‫شماها برید...
‫حق با اونه، زودتر برید! ‫ اگه بگید با ما نبودین کاری باهاتون ندارن...
‫- خب اونا خونه‌ام رو به‌گا دادن. ‫- مسجد رو هم زیر و رو کردن، اونم دوبار.
‫منُ تحت فشار گذاشتن تا ‫شما رو لو بدم!
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- نورپردازی سالن تئاتر عالیه...
‫اونجا ویدیوهای تیک‌تـاکـم رو می‌گیرم.
‫تازه به‌خاطر اینکه جونم رو نجات دادی ‫بهت بدهکارم!
‫خیلی‌خب...
‫ما تنهاتون نمی‌ذاریم.
‫فکرکنم زویی هم همینطور.
‫خب نقشه چیه؟
‫نقشه از این قراره...
‫از اونجایی که کنترل خسارت اینجاست، ‫نمی‌تونیم ازشون فرار کنیم
‫پس تا وقتی که کامران به یه جای امن برسه، باید ‫حسابی حواس‌شون رو پرت کنیم، باشه؟
‫ببخشید، ببخشید یه لحظه...
‫فکر خوبیه!
‫سرشون رو گرم می‌کنیم تا تو ‫از در پشتی فرار کنی...
‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫- چطوری اومدی داخل؟
‫از پنچره دست‌شویی، ناسلامتی ‫خودم اینجا درس می‌خوندم.
‫- مامان گفت بیام مراقبت باشم ‫- ابرقهرمان‌ها نیازی ندارن کسی مراقب‌شون باشه.
‫- این‌ش به من مربوط نیست. ‫- بچه‌ها وقت نداریم!
‫باشه، فقط گند نزن تو چیزی.
‫امیر و زویی، تا می‌تونید خرت و پرت جمع کنید.
‫من و برونو هم نقش دانشمند دیوونه رو داریم این وسط.
‫بعدش، تک‌تک کپسول های آتشنشانی مدرسه ‫رو جمع می‌کنیم
‫زویی، تو میری توی تیم توپ‌های نرمالو! باشه؟
‫ تو و ناکیا باید تا می‌تونید تـوپ جمع کنید...
‫سوالی نیست؟
‫خب، قراره با توپ‌های نرمالو جلوی سازمان کنترل ‫خسارت رو بگیریم؟
‫نه، با توپ‌های نرمالو حواس سازمان کنترل خسارت ‫رو پرت می‌کنیم!
‫و نقشه اصلی‌مون...که زویی‌ـه.
‫همین الان که داریم حرف می‌زنیم ‫بچه‌ها دارن وارد محدوده ابرانسان‌ها میشیم!
‫اره و خبر داری که اونجا یه دبیرستانه نه؟
‫می‌دونی که مطبوعات چه غوغایی به‌پا می‌کنن ‫و اصلاً حوصله‌شون رو ندارم! با چی سر و کار داریم؟
‫اولاً یدونه ابرانسان نیست و دوتا هستن...
‫دوماً همینطوری دارن گند می‌زنن به ‫سر تا سر جرزی سیتی!
‫فقط چند دقیقه فرصت بده و بهت قول میدم...
‫- قربان بریم داخل؟ ‫- صبرکنید!
‫اصلاً، حتی اگه 10 ثانیه هم باشه بیخیالش! ‫باشه؟
‫حق ندارین برین داخل دبیرستان.
‫همین الان عقب‌نشینی کنید، شنیدی؟
‫بله.
‫ما در موقعیت هستیم، شروع کنیم؟
‫همه واحدهای کمکی رو به‌کار بگیر، همین الان.
‫یعنی منظورت اینه که تو می‌دونستی ‫ کاملا ابرقهرمانه و هیچی نگفتی؟
‫چون ازت بعیده!
‫خب، کاملا توی اونجرکان جونم رو نجات داد.
‫از نظرم هر موقع آمادگیش رو داشته باشه، ‫به همه می‌گه.
‫تو پاکستان یه اتفاقایی افتاد.
‫مامان کامران و بقیه کلندستن‌ها من رو تا ‫کراچی تعقیب کردن...
‫می‌خواستن با بازکردن دیوار نور دنیا رو نابود کنن،
‫- خب؟ ‫- من جلوشون رو گرفتم.
‫و نجما جون سالم به در نبرد.
‫پس تو پسر دایی‌مون نیستی نه؟
‫- با خواهرم چیکار داشتی پس؟ ‫- بهش رانندگی یاد می‌دادم
‫اصلاً برنامه آشپزی بریتانیایی رو می‌بینی؟
‫قول بده که فعلاً هیچی به کامران نمی‌گی، باشه؟
‫نه تا وقتی که این قضیه تموم نشده باشه.
‫آماده، بریم...
‫بریم!
‫فقط به این دلیل کمکت می‌کنم...
‫چون خواهرم از باهوش‌‌ترین آدمایی‌ـه که می‌شناسم.
‫و به کسی که ارزشش رو نداشته باشه ‫اصلاً کمک نمی‌کنه.
‫صبر کنید.
‫به یه بمب برخوردیم.
‫ سمت غربی ساختمون یه بمب مشاهده شده. ‫باید...
‫برید عقب، برید عقب!
‫وای! این همه آدم اومدن دنبال من یکی؟ به‌به!
‫خیلی‌خب زویی زود دست‌به کار شو، نمی‌دونم ‫تا کی اینترنت وصله!
‫من زویی‌ام، الان توی دبیرستان کولــس هستم.
‫سازمان کنترل خسارت من و دوستانم ‫رو محاصره کرده!
‫دوتاشون قدرت‌های ابرقهرمانی دارن ‫می‌دونم عجیبه، اما افتادن دنبال‌شون...
‫واقعاً دارن ما رو می‌ترسونن و مشخصه که ‫دست‌بردار نیستن!
‫لطفاً، باید به‌مون کمک کنید.
‫فالوورهای عزیزم، لطفاً این استوری رو شِیر ‫کنید و بقیه رو تگ کنید.
‫مونیبا...
‫- بیاین اینجا و کمک‌مون کنید. ‫- این رو رشید فرستاده!
‫رهبر یگان، رهبر یگان صدام رو می‌شنوی؟
‫هدف یه هــودی قرمز و کلاه‌ بیس‌بال پوشیده. ‫تکرار می‌کنم...
‫هدف یه هــودی قرمز و کلاه‌ بیس‌بال پوشیده.
‫هی! تکون نخور!
‫برید، برید!
‫- درحال تعقیب چندتا مظنون‌ایم. ‫- همه‌شون شبیه هم هستن، شبیه هم‌ هستن!
‫چی؟ می‌تونه از خودش کُپی بسازه؟
‫اونجاست!
‫- اشکال نداره، خوب می‌شی ‫- اره...
‫-ضلع شرقی، شرق ساختمون! ‫- رفتن سمت باشگاه مدرسه.
‫حواست پیش منه؟
‫همیشه بوده...
‫بچه‌ها زود...
‫ دارن میان این سمت، شما برید ‫من حواس‌شون رو پرت می‌کنم.
‫باشه؟ عجله کنید. زود...
‫هی...
‫ممنون، برونو.
‫خیلی‌خب...
‫هی! بیاین برقصیم بچه‌ها!
‫می‌دونم عاشقِ قر دادنید!
‫سلام، چه‌خبر داداشیا؟
‫- می‌خواین... ‫- تکون نخور! دست‌ها بالا...
‫- تکون نخور! ‫- خفه‌خون بگیر.
‫بگیرینش!
‫داره جواب می‌ده!
‫دوستم یکی رو می‌شناسه که توی ‫اسکله میاد دنبالت.
‫این دوستات، همون خنجرقرمزها هستن نه؟
‫درست نمی‌گم؟
‫خنجرقرمزها از این پلیس‌ها واسه من خطرناک‌ترن!
‫نسل‌هاست با خانواده‌ام سر جنگ دارن.
‫حداقل می‌دونیم که پلیس نیستن.
‫باید برم پیش کلندستن‌ها، پیش مامانم!
‫چه بلایی سر مامانم اومد؟
‫اوق!
‫توی پاکستان چی شد؟ بگو!
‫نجما کاری که قسم خورده بود رو انجام داد.
‫خب؟ دیوار نور رو باز کرد.
‫می‌خواست همه‌چی رو نابود کنه.
‫اون می‌خواست دنیای خودمون رو نجات بده، خونه‌ام رو!
‫مامانم مُرده نه؟
‫متاسفم...
‫از سر جاتون جم نخورید!
‫لطفاً آروم باشید، ما سعی داریم ‫آرامش رو برقرار کنیم.
‫خانم، لطفاً ‫آقا لطفاً فیلم نگیرید!
‫- تمام نیروها رو خبر کن. ‫- دور تا دور مدرسه رو محاصره کنید.
‫حواستون رو جمع کنید.
‫بشین روی زانوهات.
‫همین حالا.
‫زودباش پسر، بشین!
‫بشین روزی زانوهات!
‫شلیک کنید!
‫نه، نه!
‫- آفرین ‫- همینه!
‫نه! ول‌شون کنید.
‫بس کنید!
‫دست نگه‌ دارید.
‫- بس کنید! ‫- دست از سرشون بردارید.
‫دخترم فرار کن!
‫- کاملا! ‫- دختــرم!
‫- کاملا ‫- یالا دختر...
‫بلند شو!
‫بزرگ شو!
‫- وای! ‫- آفرین...
‫سلام رُفقا، حالتون خوبه؟
‫- بله خانم لایت‌گرل! ‫- اسمم این نیست!
‫شلیک!
‫آفرین!
‫نـــــه!
‫گرفتمش.
‫کــامران.
‫کاملا، یه نگاه به اطرافت بنداز.
‫دنیای تو هیچوقت من رو قبول نمی‌کنه، دنیای من ‫هم نمی‌تونه تو رو قبول کنه!
‫- حق با مامانم بود، اینجا خونه‌ی من نیست. ‫- اما اینجا رو به‌خاطر آینده تو نجات داد!
‫توی آخرین لحظات زندگیش، هرکاری از دستش ‫برمی‌اومد انجام داد تا تو در امان باشی.
‫اون تو رو انتخاب کرد.
‫ببین چیکار کردم کاملا...
‫چه غلطی کنم؟ چطوری یه آدم عادی باشم؟
‫هیچ عادی بودنی درکار نیست.
‫ماییم و کارایی که با قدرت‌هایی که به‌مون ‫داده شده انجام می‌دیم...
‫برو سمت بندر، من حواس‌شون رو پرت می‌کنم
‫ممنون
‫پاشید!
‫بگیرینش!
‫برو، برو!
‫دخترم، دخترم حالت خوبه؟ ‫کارت حرف نداشت.
‫ببین، همه طرف توئن.
‫کنار وایسا، گروهبان.
‫- خانم‌ها و آقایون... ‫- جلوتر نیاید!
‫- اون آدم خوبیه! ‫- جون همه‌مون رو نجات داد.
‫همه‌مون.
‫با تو کار دارن.
‫- جانم؟ ‫- هیچ گوهی نخور، هیچ غلطی نکن.
‫فقط گورتُ از اونجا گم کن، باشه؟
‫از دستورات من که سرپیچی کردی و بعدشم به یه ‫مشت بچه حمله کردی!
‫اونم با اسم سازمان ما! ‫می‌دونی این یعنی چی؟
‫اره، اخراج شدی و یه واحد ویژه توی راهه ‫تا بیاد گندی که زدی رو درست کنه.
‫گورتُ از اونجا گم کن، همین الان.
‫وقتشه بریم.
‫- سلام به جرزی... ‫- سیتی!
‫- اسم‌مون توی تاریخ ثبت شد! ‫- بلاخره!
‫وای، دارم می‌لرزم ‫می‌تونید ببینید.
‫روبی اینجاست با اخبار روز!
‫همه دارن ازم می‌پرسن، روبی؟ روبی؟ ‫تو می‌شناسیش؟
‫حتی اگه می‌شناختم کی بود هم ‫به‌تون نمی‌گفتم.
‫- خیلی آشنا می‌زد. ‫- پشمام ریخت! یهو اومد و بـــوم...
‫نوش‌جون!
‫با این اوضاع دیگه باید قید شوهرکردن رو بزنه.
‫راستی چی گفت؟ آهان. گفت مرغ‌های ‫داش نجف توی جرزی سیتی حرف نداره!
‫وای! من هات‌داگ شدم ‫انشاالله که هات‌داگ با گوشت حلاله!
‫- قلبم داشت تند تند می‌زد! ‫- خیلی...
‫- کُل زندگیم اومد جلوی چشمام یه‌لحظه! ‫- یه‌لحظه یهو همه‌چی...
‫نشسته بودم و داشتم نگاه می‌کردم...
‫ناکیا بهادر به کُل دنیا گفت که من دوست پسرشم!
‫- خب چطور بود؟ ‫- نه ممنون، این ویدیو توئه!
‫اره اما به عنوان دوستت می‌خوام کاری کنم ‫همه مردم صدات رو بشنون!
‫- اره خیلی خفن بود. ‫- اره عالی بود.
‫- خیلی خیلی خفن بود. ‫- اون یه ابرقهرمان معرکه‌ست!
‫قدرت‌های خفنی داره.
‫اما نمی‌دونم وقتی که ولم کرد افتادم و پام شکست ‫قدرت‌هاش یهو کجا رفتن...
‫- گمون کنم می‌خواست قدرت‌هاش رو آزمایش کنه. ‫- بیاید جمعه جشن بگیریم!
‫به مناسبت ابرقهرمان محله خودمون!
‫با پیتزای بستنی رایگان! البته خب بعد نماز...
‫کاملا؟
‫دخترم اونجا چیکار می‌کنی؟
‫خدای من! چقدر ترسناکه...
‫دستت درد نکنه.
‫خوبه.
‫خب، اینم از ابرقهرمان جدید و قدرت‌مندمون به اسم...
‫- اسمت چیه راستی؟ ‫- هنوز دارم فکر می‌کنم
‫فکرکن دخترم.
‫اره، ما هم داریم با شرایط جدید کنار میایم.
‫اما تو مردم رو نجات دادی دخترم
‫سنگین‌ترین چیزی که تا حالا بلند کرده بودم، مامورها ‫همه دور و ورم بودن...
‫روی هوا چرخوندمش و زدم وسط صورت‌شون!
‫- جون‌شون رو نجات دادی! ‫- بالکن‌ها خیلی خطرناکن...
‫اونا رو هم باید درست کنیم، ‫می‌نویسی اینایی که می‌گم رو؟
‫و اگه جون یکی رو نجات داده باشی،
‫یعنی...دنیا رو نجات دادی!
‫می‌دونی چرا اسمت رو گذاشتیم کاملا؟
‫من و مامانت سال‌ها واسه یه بچه دیگه تلاش می‌کردیم و بی فایده بود.
‫دیگه کم کم نا اُمید شده بودیم،
که خدا تو رو به ما داد.
‫دخترم، از همون اول بی‌نقص بودی.
‫معنی " کاملا " به عربی یعنی... ‫" بی‌نقص"
‫اما توی اردو، یه‌چیزی مثل...
‫اسمش چی بود...
‫" شگفتی " ‫" حیرت "
‫* مــــارول : حیرت و شگفتی
‫" کامــلا یعنی شگفتی "
‫یعنی اسم من و کارل دنورز با هم یکیه؟
‫نمی‌دونم کی رو می‌گی!
‫اما تو قطعاً همیشه...
‫خانم مارول کوچولو ما هستی و بودی.
‫دوستت دارم بابا.
‫منم دوستت دارم!
‫جــادو...
‫قطعاً جادوگری‌ـه.
‫«یک هفته بعد»
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- کامران ماشینش رو نبرد.
‫اره می‌بینم
‫این‌طور که مشخصه خوشحالین کامران رفته!
‫خودش بهم گفت مال خودت.
‫- نه نگفت. ‫- چرا گفت!
‫ ما بعد از اون انفجار خیلی با ‫هم جور شدیم. خب؟
‫تازه خیلی بهم میاد، احتمالاً با ‫خودم ببرمش کل‌تک!
‫از نظر منکه اگه تو باهاش رانندگی نکنی خیلی بیشتر...
‫- به خیابون‌های جرزی سیتی میاد. ‫- اره دقیقاً
‫- اره منم موافقم... ‫- ولی من باهاتون مخالفم!
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم، دلت برات تنگ می‌شه.
‫فقط 43 ساعت با اینجا فاصله دارم...
‫راستی باید یه‌چیزی بهت بگم...
‫خیلی‌خب، یه سر دوباره ساختار ژنتیکت رو بررسی کردم...
‫برونو، اگه حوصله‌ت سر رفت جای این کارها، به من زنگ بزن.
‫نه، نه! امیر همه‌ش می‌پرسه که احتمال داره ‫اونم یه ابرقهرمان باشه یا نه...
‫و فکرکنم اون دفعه اول، اشتباه کردیم...
‫منظورت چیه؟
‫خب، ما می‌دونیم تو چطوری به نور دسترسی داری ‫و می‌تونی کنترلش کنی...
‫اما وقتی ژن تو رو با بقیه خانواده‌ات مقایسه کردم، ‫هنوز یه‌جای کار می‌لنگید.
‫خیلی‌خب.
‫کاملا، یه چیزی توی ژن تو با بقیه فرق می‌کنه،
‫مثل...
‫یه جهش‌یافتگی!
‫هرچی که هست، حتماً یکی دیگه از ویژگی‌های خاصمه.
‫سوئیچ رو رد کن بیاد.
‫باشه!
‫سوارشید اُسکلا، می‌ریم شاورما بخوریم.
‫- عاشقتم! ‫- سوئیچ دست تو چیکار می‌کنه؟
‫چه حس خفنی داره، فکرکنم تو تنها کسی ‫نیستی که یه نابغه‌ست!
‫باشه باشه، فقط یه دور میزنی و ‫ بعد ردش می‌کنی بیاد.
‫گوش کنید، من تنها کسی‌ام که تا حالا ‫مثل آدم این ماشین رو روندم.
‫- ذکر سریع الاجابه بخون! ‫- ذکر بخونم؟ سفت بچسب!
[پــس از تیتراژ ادامه دارد]
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫به نظر نمی‌رسه داری مشق‌های علوم‌ت رو می‌نویسی ها!
‫الان.
‫نه، نه، نه.