WEBVTT 00:01:32.000 --> 00:01:39.000 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::. 00:01:54.290 --> 00:01:58.130 ‫سنسی... تو رو خدا بهم گوش کن... 00:01:58.210 --> 00:01:59.130 ‫رایدا-سان! 00:02:00.500 --> 00:02:01.540 ‫چیه چیه؟! 00:02:01.540 --> 00:02:03.420 ‫بین کسایی که رفتن اجرا... 00:02:03.710 --> 00:02:06.080 ‫آبیکو-سنسی، خالق توکیو بلید هم بوده! 00:02:07.880 --> 00:02:08.790 ‫بیارش اینجا! ‫چـ ـ چشم! 00:02:10.420 --> 00:02:12.630 ‫باید مهمون‌نواز باشم... مهمون‌نواز! 00:02:14.920 --> 00:02:19.130 ‫واااای، اصلاً فکرش هم نمی‌کردم شما بیاید به تماشای این اجرا، سنسی... 00:02:19.540 --> 00:02:22.880 ‫اگه بهم می‌گفتید، براتون بلیت می‌گرفتم. 00:02:23.880 --> 00:02:25.960 ‫خب،‌ اجرامون چطور بود؟ 00:02:26.790 --> 00:02:29.540 ‫تئاترها توی این دوره‌زمونه این‌جوری شدن پس؟ 00:02:30.170 --> 00:02:32.460 ‫اصلاً درموردش همچین فکری نمی‌کردم. 00:02:33.210 --> 00:02:36.290 ‫واسه نوشتن نمایش‌نامه، مرجع خوبی می‌شه. 00:02:36.290 --> 00:02:39.210 ‫از ـ از شنیدنش خوش‌حال شدم. quiver 00:02:39.210 --> 00:02:45.210 ‫اصلاً‌ همین که می‌بینم شما شخصاً می‌خواید ‫نمایش‌نامه رو بنویسید، قند تو دلم آب می‌شه! 00:02:45.460 --> 00:02:49.210 ‫وقتی خودتون نمایش‌نامه رو بنویسید، بازیگرها ‫و دست‌اندرکارها هم حسابی خوش‌حال می‌شن. 00:02:49.920 --> 00:02:53.670 ‫ولی، فقط شما هستی که می‌تونه یه کاریش بکنه، رایدا-سان. 00:03:00.880 --> 00:03:01.750 ‫سنسی. 00:03:03.210 --> 00:03:05.670 ‫بیاین یه صحبت دوستانه داشته باشیم. 00:03:06.710 --> 00:03:09.500 ‫الان من توی موقعیت خطرناکی‌ام. 00:03:10.130 --> 00:03:14.630 ‫اگه نتونم رابطه‌مو با ناشر به خوبی حفظ کنم، ‫نمی‌تونم کارهای آینده‌م رو تضمین کنم. 00:03:15.210 --> 00:03:19.880 ‫بین حقوق نویسنده‌ها، پایبندی به اصول اخلاقی هم حق شماست. 00:03:20.080 --> 00:03:24.330 ‫پس بدون اجازه‌ی شما،‌ ما نمی‌تونیم توکیو بلید رو هیچ‌جوره اجرا کنیم، ‌سنسی. 00:03:25.210 --> 00:03:29.540 ‫استفاده از این حق هم طبیعتاً برای شما قانونی هست. 00:03:30.040 --> 00:03:32.420 ‫ولی لطفاً اینو در نظر داشته باشید. 00:03:33.330 --> 00:03:38.710 ‫کاملاً ممکنه از نمایش‌نامه‌ای که شما می‌نویسید، تمام و کمال استفاده بشه. 00:03:39.210 --> 00:03:42.790 ‫خب... اینکه برای من هیچ مشکلی نداره. 00:03:42.790 --> 00:03:45.170 ‫نه، لطفاً درست بهش فکر کنید. 00:03:45.580 --> 00:03:54.000 ‫حتی اگه نمایش‌نامه‌ای که می‌نویسید افتضاح باشه، احتمالش ‫هست با همون پیش بریم تا فرصت تمرین برای بازیگرها هم مهیا شه. 00:03:54.540 --> 00:03:56.830 ‫حالا بگیم یه رمان‌نویس نابغه... 00:03:57.040 --> 00:04:01.130 ‫بخواد برای بار اول مانگا طراحی کنه، می‌تونه نمره‌ی ۱۰۰ بگیره؟ 00:04:01.460 --> 00:04:02.540 ‫معلومه که نه. 00:04:02.830 --> 00:04:04.920 ‫خب نمایش‌نامه‌ی تئاتر هم همینه! 00:04:05.250 --> 00:04:09.790 ‫هرچقدر هم مانگاکای نابغه‌ای باشید، نمی‌تونید ‫فوراً یه نمایش‌نامه‌ای رو بنویسید که استثنا باشه! 00:04:11.750 --> 00:04:13.040 ‫یه بار دیگه می‌گم. 00:04:13.380 --> 00:04:19.330 ‫اگر شما حقوق شخصیتون به‌عنوان یه نویسنده رو به کار ببرید، ‫کاملاً ممکنه که ما از همون نمایش‌نامه‌ی شما استفاده کنیم. 00:04:19.920 --> 00:04:22.790 ‫احتمالاً تهش می‌شه یه اجرای کسل‌کننده و متوسط. 00:04:23.290 --> 00:04:24.790 ‫داری تهدیدم می‌کنی؟ 00:04:25.000 --> 00:04:26.750 ‫آره ولی دوطرفه‌ست مگه نه؟ 00:04:28.630 --> 00:04:31.080 ‫مذاکره‌های این‌جوری واسه من چیز تازه‌ای نیست! 00:04:31.420 --> 00:04:35.380 ‫من باید از شغل بیشتر از ۱۰۰ نفری که توی این کار دخیلن محافظت کنم! 00:04:35.630 --> 00:04:39.750 ‫حتی اگه لازم باشه *** یکی دوتا پیرمرد رو هم *** می‌زنم تا همه‌چی حل شه! 00:04:41.080 --> 00:04:43.880 ‫چقدر چندش و کثیف... چی می‌گی آخه؟ 00:04:44.040 --> 00:04:46.290 ‫اون اجرا رو دیدید دیگه؟ 00:04:47.080 --> 00:04:50.080 ‫نمایش‌نامه‌ش رو گوآ-کون نوشته بود. 00:04:51.500 --> 00:04:54.500 ‫می‌شه لطفاً به کارش اعتماد کنید؟ 00:04:57.710 --> 00:04:59.210 ‫گه‌گاهی می‌بینمشون. 00:04:59.750 --> 00:05:02.250 ‫کارهایی که توی رسانه‌ان، فعالیت‌های گروهی‌ان. 00:05:02.920 --> 00:05:06.290 ‫مجموعه‌ای از کارهان که تنهایی نمی‌تونی انجام بدی. 00:05:10.960 --> 00:05:14.750 ‫متوجه شدم. به کار کسی که توی حرفه‌ش وارده اعتماد می‌کنم. 00:05:15.750 --> 00:05:18.540 ‫هرچند، یه شرط دارم. 00:05:21.630 --> 00:05:22.710 ‫که این‌طور... 00:05:23.080 --> 00:05:24.920 ‫پس می‌خواید این‌جوری پیش برید؟ 00:05:26.790 --> 00:05:29.960 ‫متن‌ها رو توی فضای ابری و همین الان به اشتراک می‌ذاریم. 00:05:30.210 --> 00:05:35.040 ‫آبیکو-سنسی و گوآ-کون هم همین‌جا درموردش حرف می‌زنن و اصلاحش می‌کنن. 00:05:35.460 --> 00:05:39.170 ‫به‌عنوان تهیه‌کننده، بهترین کاریه که از دستم برمیاد. 00:05:39.960 --> 00:05:41.920 ‫خب، مستقیم بریم سراغش؟ 00:05:44.080 --> 00:05:47.130 ‫بسیار خب. لطفاً بفرمائید. 00:05:47.710 --> 00:05:49.460 ‫خیلی‌خب، از صفحه ۱ شروع کنید. 00:05:51.380 --> 00:05:56.040 ‫آبیکو-سنسی، واسه شروع، شما از اون مدلی که ‫شاهدخت سایا این‌قدر جنگ طلب شد خوشتون نیومد، نه؟ 00:05:52.080 --> 00:05:58.130 ‫با این کار، نمایش‌نامه‌نویس و مانگاکا یا باهم رفیق جینگ ‫می‌شن یا آبشون هیچ‌جوره باهم توی یه جوب نمی‌ره. 00:05:56.290 --> 00:06:01.710 ‫به‌نظرم شخصیت‌های دیگه‌ای جز شاهدخت سایا هم مشکل دارن. 00:05:58.960 --> 00:06:06.170 ‫خیلی از این مدل جلسه‌ها تهش به دعوا کشیده در حدی که کل پروژه ‫کنسل شده، پس به‌عنوان یه میانجی، نقشه‌ی خیلی مریضی کشیدم. 00:06:02.580 --> 00:06:06.830 ‫متوجه شدم. پس بیاید برسونیمشون به شکل دلخواه شما و پیش بریم. 00:06:07.040 --> 00:06:13.750 ‫ولی فکر نکنم اوضاع از اینی که هست بدتر بشه! ‫من که چیزی برای از دست دادن ندارم پس تا تهش هستم! 00:06:08.670 --> 00:06:14.080 ‫درمورد قسمت بلید و روستایی‌ها، می‌خوام ‫مکالمه‌شون رو عین جوری که توی مانگا هست تغییر بدم. 00:06:14.420 --> 00:06:18.170 ‫منظورتون اون دیالوگ‌های بعد از «اگه پاپیچم بشی...» هست؟ ‫حالا اینا هیچی، من یه نگرانی بزرگ‌تر دارم... 00:06:19.330 --> 00:06:25.710 ‫اگه این کارو بکنیم، باید صحبت‌های ایدو رو هم عوض ‫کنیم. حس می‌کنم این‌جوری خیلی طولانی می‌شه... 00:06:21.080 --> 00:06:21.920 ‫خب حالا... 00:06:22.420 --> 00:06:25.710 ‫چی می‌شه؟ فقط خدا می‌دونه. 00:06:26.380 --> 00:06:29.920 ‫می‌تونید صحنه‌ای که بلید، اون گردن‌کلفت‌ها رو شکست می‌ده رو حذف کنید. 00:06:30.290 --> 00:06:33.460 ‫به‌جاش،‌ حین نبرد بعدیش با تسوروگی، 00:06:33.920 --> 00:06:37.750 ‫دیالوگ‌هایی رو اضافه می‌کنیم مبنی بر اینکه ‫تسوروگی می‌تونه شصیت بلید رو درک کنه. 00:06:37.960 --> 00:06:41.540 ‫این‌جوری از منبع اصلی که مانگا باشه، فاصله نمی‌گیریم؟ 00:06:41.830 --> 00:06:45.420 ‫عیبی نداره. چیزی که مهمه، اصالت شخصیت‌هاست. 00:06:46.080 --> 00:06:49.000 ‫تا وقتی که این عوض نشه، هرکاری کنیم اشکالی نداره. 00:06:49.460 --> 00:06:50.580 ‫که این‌طور... 00:06:51.130 --> 00:06:54.330 ‫دارم یواش‌یواش می‌فهمم تا چه حد اجازه می‌دید دستم باز باشه، سنسی. 00:06:54.960 --> 00:07:00.880 ‫پس اگه این‌طوره، چطوره بعد از نبرد، ‫بلید شمشیر رو بذاره رو شونه‌ش و صحبت کنه؟ 00:07:01.080 --> 00:07:04.460 ‫اوه خوبه خوبه. داری می‌فهمی ها. 00:07:05.420 --> 00:07:07.830 ‫پس، اینجا رو این‌جوری می‌کنیم... 00:07:08.330 --> 00:07:09.710 ‫عه؟ چرا؟ 00:07:09.960 --> 00:07:14.250 ‫اگه ندونید تئاترها چطوری هستن، تصورش براتون سخت می‌شه، 00:07:14.790 --> 00:07:18.710 ‫ولی حرکت صفحه‌نمایش بعد از صحبت‌هاشون، به احساساتشون هم میاد. 00:07:19.040 --> 00:07:20.170 ‫منطقیه... 00:07:20.540 --> 00:07:21.750 ‫این‌طوری خوبه. 00:07:22.210 --> 00:07:24.580 ‫من دانش و تجربه‌ی لازم توی این مسائلو ندارم. 00:07:24.580 --> 00:07:29.750 ‫خب من از این راه پول درمیارم. ‫شاید بهم نیاد ولی واسه‌م سر و دست می‌شکونن. 00:07:30.920 --> 00:07:34.920 ‫آها راستی، یه تئاتر که شما نوشته بودید رو دیدم،‌ گوآ-سان. 00:07:35.290 --> 00:07:38.000 ‫اوووه... چطور بود؟ 00:07:39.080 --> 00:07:39.960 ‫خب... 00:07:41.210 --> 00:07:42.920 ‫واقعاً ازش خوشم اومد. 00:07:45.790 --> 00:07:47.880 ‫این از اون چیزاییه که معمولاً می‌نویسم! 00:07:48.380 --> 00:07:51.500 ‫لطفاً همین حس رو توی تئاتر توکیو بلید هم القا کنید! 00:07:51.500 --> 00:07:54.880 ‫مطمئنید؟ یه‌کمی حس‌وحالش رو تغییر می‌ده ها. 00:07:55.170 --> 00:07:59.500 ‫اشکالی نداره، اشکالی نداره. ‫هرکاری که توش خوبید رو انجام بدید. 00:07:59.710 --> 00:08:03.000 ‫پس واسه اینجا از جلوه‌های صحنه استفاده می‌کنیم. 00:08:03.250 --> 00:08:04.330 ‫اینجا رو هم حذف کنید. 00:08:04.670 --> 00:08:06.830 ‫می‌شه اینجا رو هم حذف کنیم؟ 00:08:07.830 --> 00:08:10.330 ‫بازی بچه‌ها می‌تونه اینجاشو پوشش بده! 00:08:11.540 --> 00:08:13.000 ‫خوب راه افتادی هــا! 00:08:13.420 --> 00:08:14.420 ‫اینجا هم حذف! 00:08:14.750 --> 00:08:16.250 ‫حذف، حذف! 00:08:26.790 --> 00:08:30.330 ‫به‌لطف گوآ-سان، الان یه نمایش‌نامه‌ی خیلی خوب داریم! 00:08:30.330 --> 00:08:33.830 ‫قشنگ می‌تونم بازیِ بازیگرها رو توی صحنه‌ها تصور کنم! 00:08:34.330 --> 00:08:40.880 ‫آره خدایی... سنسی، ‌دوستان، از همه‌تون ممنونم. 00:08:41.380 --> 00:08:43.380 ‫بله، دیگه مرخص می‌شم! 00:08:43.830 --> 00:08:45.380 ‫بنده هم مرخص می‌شم. 00:08:48.580 --> 00:08:49.670 ‫گوآ-کون؟ 00:08:50.250 --> 00:08:51.250 ‫وایییی... 00:08:51.630 --> 00:08:53.790 ‫یه‌جورایی بهمون خوش گذشت... 00:08:54.500 --> 00:08:57.540 ‫چیزی که ازش می‌ترسیدم سرم اومد! 00:08:57.540 --> 00:09:02.040 ‫وقتی خالق‌های اثر باهم رفیق می‌شن، یه چیز خیلی خفن و مولایی می‌سازن! 00:09:02.540 --> 00:09:05.210 ‫ولی ما وقت نداریم واسه همین باید با همین پیش بریم. 00:09:06.040 --> 00:09:09.380 ‫و اگه خوب پیش بره، فوق‌العاده از آب در میاد. 00:09:10.170 --> 00:09:13.420 ‫سگ توش. استرسم بیشتر شد. 00:09:22.080 --> 00:09:24.750 ‫دیالوگ‌های تفسیری رو زدن کامل حدف کردن، 00:09:24.750 --> 00:09:28.630 ‫و کلی صحنه هست که صرفاً باید با حرکتمون اجراش کنیم. 00:09:29.920 --> 00:09:34.710 ‫همه‌چی حول محور بازیگری ما می‌چرخه. ‫اگه نمایش‌نامه‌ش خدا نیست پس چیه؟ 00:09:35.080 --> 00:09:41.460 ‫پس اگه گند زده بشه توش، همه‌ی تقصیرا میفته گردن ما. ‫عجب چیز سختی رو از ما می‌خوان خدا وکیلی. 00:09:42.080 --> 00:09:46.580 ‫هوم هوم، و الان تفسیری که نمایش‌نامه ‫از شاهدخت سایا داره، با مال من یکیه! 00:09:46.580 --> 00:09:50.420 ‫که یعنی می‌تونم یه بخش دیگه‌ای از وجودش رو نشون بدم! 00:09:51.790 --> 00:09:54.580 ‫قشنگ نمایش‌نامه‌ش ارزش اینو داره که بشینی دقیق بخونیش. 00:09:54.830 --> 00:09:57.460 ‫ولی اجرا کردنش سخت می‌شه ها. 00:09:57.830 --> 00:09:59.250 ‫واسه من مشکلی نیست. 00:10:00.540 --> 00:10:03.250 ‫چون به‌نظر خودمم نمایش‌نامه‌ی قبلی یه چیزایی کم داشت. 00:10:03.750 --> 00:10:05.960 ‫این یکی با توانایی‌های منم بیشتر جوره. 00:10:06.330 --> 00:10:09.290 ‫آخه بازیگری وقتی بهتر می‌شه که از کل بدنت استفاده کنی! 00:10:09.630 --> 00:10:12.710 ‫همه‌جای نمایش‌نامه یه ردی از گوآ-سان هست. 00:10:12.710 --> 00:10:19.040 ‫خب ما که توی چندتا از اجراهاش بودیم و می‌تونیم ‫جاهای کلیدی رو بفهمیم پس فکر نکنم مشکلی باشه. 00:10:19.500 --> 00:10:24.040 ‫حالا فرصت اینه که نشون بدیم ستاره‌ی برتر شرکت تئاتر لالا لای کیه. 00:10:24.830 --> 00:10:28.290 ‫همه‌ی بچه‌های لالا لای واسه نمایش‌نامه‌ی جدید هیجان‌زده‌ن. 00:10:29.000 --> 00:10:30.130 ‫ولی... 00:10:33.040 --> 00:10:34.540 ‫خدایی؟ 00:10:34.750 --> 00:10:37.040 ‫فکر نکنم بتونم از پسش بر بیام. 00:10:37.420 --> 00:10:39.290 ‫فقط دو هفته تا اجرا مونده. 00:10:39.670 --> 00:10:41.540 ‫تا اون‌موقع می‌تونم؟ 00:10:42.170 --> 00:10:45.710 ‫شک ندارم این چیزا واسه تو عین آب خوردنه آکوا. 00:10:46.290 --> 00:10:48.170 ‫نه، همچین هم مطمئن نیستم. 00:10:52.500 --> 00:10:54.630 ‫خیلی‌خب، شروع کنیم. 00:10:55.290 --> 00:11:00.290 ‫پس تو رهبر جدید شینجوکویی؟ ‫ بیا ببینم چی توی چنته داری! 00:11:00.710 --> 00:11:07.080 ‫چه عیبی داره از اون بی‌شرف‌های شیبویا متنفر باشم؟ ‫اون‌ها... والدین و خواهر برادرهامو کشتن! 00:11:07.460 --> 00:11:10.170 ‫در هرصورت، اون‌ها اوباشی بیش نیستند. 00:11:10.420 --> 00:11:15.420 ‫احتمال اینکه ما شکست بخوریم یک در میلیون، نه، یک در میلیارده. 00:11:15.670 --> 00:11:18.040 ‫هیاکومه، می‌تونی اینجا یه‌کم اغراق‌آمیز‌ترهم بازی کنی. 00:11:18.040 --> 00:11:18.670 ‫چشم! 00:11:23.790 --> 00:11:24.670 ‫توکی... 00:11:25.920 --> 00:11:27.210 ‫شاهدخت-سایا... 00:11:27.460 --> 00:11:28.250 ‫توقف! 00:11:28.750 --> 00:11:32.170 ‫توکی، این بزرگ‌ترین صحنه‌ی توئه. 00:11:32.750 --> 00:11:34.420 ‫بیشتر تلاش کن! 00:11:35.080 --> 00:11:36.000 ‫ببخشید. 00:11:37.130 --> 00:11:43.000 ‫این صحنه نقطه اوج نمایشه... درحین نبرد، ‫شاهدخت سایا صدمه بدی می‌بینه و از هوش می‌ره. 00:11:43.330 --> 00:11:44.960 ‫توکی احساس یأس و نومیدی می‌کنه... 00:11:45.500 --> 00:11:48.920 ‫ولی، معجزه‌ای رخ می‌ده و شاهدخت ‫سایا چشمانش رو باز می‌کنه. 00:11:49.170 --> 00:11:51.500 ‫با دیدن اون، چه احساساتی ‫روی صورت توکی ظاهر می‌شه؟ 00:11:52.040 --> 00:11:53.790 ‫از نومیدی رها می‌شه. 00:11:54.170 --> 00:11:57.040 ‫و گمونم حس قوی‌ای از خوش‌حالی و امید می‌گیره. 00:11:57.040 --> 00:11:58.210 ‫درسته. 00:11:58.540 --> 00:12:01.790 ‫درسته که بازی تو در راستای اثر اصلی قرار داره. 00:12:01.790 --> 00:12:07.080 ‫ولی، روی صحنه، اگه با شدت بیشتری احساساتت رو بروز ‫ندی، نمی‌تونی احساساتت رو به تماشاچی‌ها منتقل کنی. 00:12:07.420 --> 00:12:09.420 ‫احساسات بیشتری از خودت بیرون بکش. 00:12:09.880 --> 00:12:12.790 ‫این صحنه بازی احساسی می‌طلبه. 00:12:13.540 --> 00:12:15.040 ‫دشمن خونی خانواده‌ی من! 00:12:15.420 --> 00:12:16.710 ‫مدرکت کو؟ ‫خیلی‌خب، با اون پیش می‌ریم. 00:12:16.710 --> 00:12:19.420 ‫اون‌قدر آدم کشتم که قیافه‌هاشون به‌زور یادمه! 00:12:19.040 --> 00:12:19.790 ‫آخیش! 00:12:20.830 --> 00:12:26.000 ‫نازی، نازی. این اولین نمایشته، برای همین ‫تعجبی نداره که نمی‌تونی تعادل مناسبی پیدا کنی. 00:12:26.670 --> 00:12:28.580 ‫کم‌کم بازیت رو با من وفق بده تا همه‌چی... 00:12:28.580 --> 00:12:30.000 ‫لوسش نکن. 00:12:30.710 --> 00:12:33.830 ‫تو تا حالا بازی احساسی انجام ندادی، درسته آکوا؟ 00:12:34.630 --> 00:12:37.790 ‫در نهایت، شخصیت هر فرد رو می‌شه توی بازیش دید. 00:12:38.290 --> 00:12:43.830 ‫و تو هیچ‌وقت احساساتت رو بروز نمی‌دی. ‫و به‌خاطر همینه که احساساتت توی بازیت دیده نمی‌شه. 00:12:44.500 --> 00:12:48.830 ‫تا حالا، تو فقط بازی‌هایی که جای ‫دیگه دیده بودی رو بازسازی کردی. 00:12:49.380 --> 00:12:52.040 ‫این برمی‌گرده به ذاتت. 00:12:52.040 --> 00:12:54.080 ‫یه‌جور حرف می‌زنی انگار کامل می‌شناسیش. 00:12:54.210 --> 00:12:59.210 ‫معلومه که می‌شناسمش! از همه‌ی آدمای ‫اینجا، آشناییت بیشتری باهاش داشتم! 00:12:59.580 --> 00:13:02.580 ‫تازه، از بچگی‌ هم همو می‌شناختیم. 00:13:02.920 --> 00:13:05.170 ‫اصلاً می‌شه گفت دوست دوران بچگی هم هستیم. 00:13:05.170 --> 00:13:09.960 ‫اصلاً شبیه رابطه‌ای که با «دوست‌دختر کاریش» داره نیست! 00:13:12.210 --> 00:13:14.830 ‫این‌جوری می‌گی، ولی ما همین ‫چند وقت پیش تجدید رابطه کردیم. 00:13:17.750 --> 00:13:19.670 ‫با این‌حال، درک می‌کنم. 00:13:20.290 --> 00:13:22.670 ‫حق کاملاً با آریماست. 00:13:23.630 --> 00:13:25.460 ‫من نمی‌تونم احساسی بازی کنم. 00:13:26.080 --> 00:13:30.580 ‫من بازی‌ای انجام بدم که توش ‫هیجان‌زده بشم و گریه کنم؟ عمراً. 00:13:33.580 --> 00:13:35.210 ‫شاید یه‌کم زیاده‌روی کردم. 00:13:35.670 --> 00:13:38.290 ‫ولی اگه من نگم، هیچ‌کس دیگه نمی‌گه. 00:13:38.750 --> 00:13:41.250 ‫آریما، تو چطوری برای بازی گریه می‌کنی؟ 00:13:43.080 --> 00:13:43.920 ‫هممم... 00:13:44.130 --> 00:13:48.210 ‫روش‌های زیادی مثل گریه احساسی و گریه فیزیکی هست... 00:13:48.630 --> 00:13:51.580 ‫ولی در دنیای بازیگرای خردسال، پر استفاده‌ترین روش... 00:13:52.670 --> 00:13:53.830 ‫آکوا-کون... 00:13:54.170 --> 00:13:57.380 ‫اگه مادرت بمیره، چی‌کار می‌کنی؟ 00:14:00.790 --> 00:14:01.960 ‫این‌طوری! 00:14:02.290 --> 00:14:06.040 ‫خودت رو متقاعد می‌کنی که چیزی که جلوته برات عزیزه. 00:14:06.500 --> 00:14:11.710 ‫در این مورد، توکی وقتی شاهدخت سایا رو ‫زنده می‌بینه، غرق خوش‌حالی می‌شه. 00:14:11.960 --> 00:14:16.080 ‫پس، موقع بازی باید چیزایی رو ‫به‌یاد بیاری که خوش‌حالت می‌کنه. 00:14:17.210 --> 00:14:21.790 ‫حتماً تو هم یکی دو تا چیز داری که خوش‌حالت کرده، درسته؟ 00:14:27.380 --> 00:14:28.710 ‫از سر راهم برو کنار، تسوروگی! 00:14:29.080 --> 00:14:31.380 ‫می‌خوای دست خالی بری به شیبویا؟ 00:14:31.750 --> 00:14:34.290 ‫تو حتی از بلید هم سامورایی کودن‌تری هستی. 00:14:34.830 --> 00:14:37.960 ‫اینجا رو جوری بازی کنید که انگار ‫همیشه دست پیش رو نسبت به حریفتون دارید. 00:14:38.250 --> 00:14:39.210 ‫چشم! 00:14:42.080 --> 00:14:44.420 ‫خاطرات زمانی که خوش‌حال بودم؟ 00:15:29.040 --> 00:15:30.920 ‫حق نداری خوش‌حال باشی! 00:15:37.750 --> 00:15:38.960 ‫فراموش نکن... 00:15:39.580 --> 00:15:41.920 ‫نتونستی نجاتش بدی. 00:15:44.250 --> 00:15:46.500 ‫تو حقی برای‌‌ ایـ... 00:15:53.460 --> 00:15:54.290 ‫آکوا؟! ‫آکوا-کون؟! 00:15:56.960 --> 00:15:58.000 ‫هوی، چی شده؟ ‫قضیه چیه؟ 00:15:59.960 --> 00:16:00.880 ‫حالم خوبه. 00:16:01.630 --> 00:16:03.130 ‫فقط سرم گیج رفت. 00:16:04.210 --> 00:16:06.290 ‫تا وقتی حالم بیاد سر جاش، استراحت می‌کنم. 00:16:15.460 --> 00:16:16.540 ‫کم‌خونی؟ 00:16:16.540 --> 00:16:18.080 ‫لابد خماری الکله؟ 00:16:18.250 --> 00:16:22.460 ‫کیندایچی-سان که نیست، هنوز دبیرستانیه 00:16:23.880 --> 00:16:24.630 ‫آکانه. 00:16:25.420 --> 00:16:27.830 ‫مگه دوست‌دخترش نیستی؟ برو پیشش باش. 00:16:28.210 --> 00:16:29.080 ‫باشه. 00:16:34.330 --> 00:16:36.000 ‫چه بهونه‌ی مناسبی... 00:16:43.960 --> 00:16:45.000 ‫بفرمایید، آب. 00:16:45.960 --> 00:16:46.880 ‫ممنون. 00:16:51.880 --> 00:16:55.580 ‫عرق کرده. نمی‌تونه صاف روی پاش وایسه... ‫ممکنه وحشت‌زدگی باشه. 00:16:56.500 --> 00:17:00.040 ‫رنگت پریده، شاید بهتره یه‌کم دراز بکشی... 00:17:00.960 --> 00:17:03.210 ‫زنگ می‌زنم به خانواده‌ت تا یه نفر بیاد و‌... 00:17:03.210 --> 00:17:04.130 ‫نه. 00:17:05.250 --> 00:17:07.170 ‫نمی‌خوام خواهرم بفهمه. 00:17:08.330 --> 00:17:14.080 ‫اون الان داره آینده رو می‌بینه. ‫نمی‌خوام چیزای نامربوط رو به‌یادش بیارم. 00:17:14.790 --> 00:17:15.380 ‫ها؟ 00:17:16.040 --> 00:17:19.380 ‫ولی، اگه یه نفر بیاد دنبالت بهتره. 00:17:20.880 --> 00:17:22.000 ‫پس... 00:17:26.830 --> 00:17:29.710 ‫من که باباش نیستم. 00:17:31.670 --> 00:17:32.460 ‫ای بابا. 00:17:36.210 --> 00:17:38.130 ‫بذا ببینم، تو... 00:17:38.630 --> 00:17:40.460 ‫دوست‌دختر آکوایی؟ 00:17:43.750 --> 00:17:46.830 ‫جدی؟ خیال می‌کردم که‌... 00:17:48.580 --> 00:17:49.540 ‫همم... 00:17:50.420 --> 00:17:53.670 ‫انگار سرش گرم کارایی بوده که من ازش خبر نداشتم. 00:18:01.540 --> 00:18:04.290 ‫ببخشید که یهویی مزاحمتون شدیم. 00:18:04.540 --> 00:18:08.710 ‫نه، اشکال نداره. من تقریباً تنها ‫کسی هستم که درجریان وضعیتشم. 00:18:09.330 --> 00:18:11.630 ‫تازه، دفعه‌ی اولشم نیست. 00:18:12.420 --> 00:18:14.830 ‫قبلاً هم همچین اتفاقایی افتاده؟ 00:18:21.080 --> 00:18:24.290 ‫خب، گمونم چون دوست‌دخترشی، ‫اشکال نداره بهت بگم. 00:18:25.580 --> 00:18:29.040 ‫خیلی وقت پیش، اون گرفتار یه حادثه‌ی وحشتناک شد. 00:18:29.670 --> 00:18:32.750 ‫وقتی اون رو به‌یاد میاره، گه‌گداری این‌طوری می‌شه. 00:18:34.020 --> 00:18:44.020 ‫PTSD یه جور مشکل روحیه که پس از یه اتفاق وحشتناک مثل جنگ، بلایای طبیعی، تصادف و ... ممکنه پیش بیاد. تو PTSD ‫خاطرات اون اتفاق مدام تو ذهن مرور می‌شه، آدمو اذیت می‌کنه و فرد علائمی مثل کابوس، اضطراب، افسردگی و ... رو تجربه می‌کنه. 00:18:34.040 --> 00:18:35.460 ‫PTSD... 00:18:35.920 --> 00:18:39.210 ‫یعنی می‌گی خاطرات ناگوار روانی رو به‌یاد میاره؟ 00:18:39.540 --> 00:18:40.420 ‫آره. 00:18:41.080 --> 00:18:47.080 ‫برای مدتی طولانی تحت مشاوره بود، ولی احتمالاً ‫نمی‌خواسته خانواده‌ش رو زیادی نگران کنه؛ 00:18:47.580 --> 00:18:49.420 ‫و وانمود کرده که خوب شده. 00:18:51.130 --> 00:18:54.040 ‫ولی خب، گمونم اونو نشه هیچ‌جوره فراموش کرد. 00:18:54.920 --> 00:18:57.290 ‫آخه، حتی روح منم رو تا حدودی عذاب می‌ده. 00:18:59.040 --> 00:19:01.830 ‫من یه‌کم کار برای انجام دادن دارم. حواست بهش باشه. 00:19:03.130 --> 00:19:03.920 ‫باشه. 00:19:21.670 --> 00:19:27.580 ‫اون بوی زننده شبیه به بوی زنگ‌زدگی ‫خون، چیزیه که عمراً بتونم فراموش کنم. 00:19:28.830 --> 00:19:34.330 ‫حس سرد شدن تدریجی دستاش، ‫هیچ‌وقت از ذهنم بیرون نمی‌ره. 00:19:37.080 --> 00:19:39.830 ‫اگه حواست رو بیشتر جمع می‌کردی... 00:19:41.170 --> 00:19:43.420 ‫اگه با جونت ازش محافظت می‌کردی... 00:19:47.960 --> 00:19:48.750 ‫آی... 00:19:51.210 --> 00:19:52.000 ‫«آی.» 00:19:53.710 --> 00:19:57.920 ‫آیدلی که آکوا-کون از هوادارای ‫متعصبشه و ۱۴ سال پیش فوت کرده. 00:19:58.630 --> 00:20:00.960 ‫آی توی آژانس آکوا-کون اینا بود... 00:20:01.290 --> 00:20:06.210 ‫و خواهر کوچیکش، که اون هم یه آیدله، ‫بی کوماچی رو دوباره زنده کرد. 00:20:06.880 --> 00:20:10.040 ‫این خواهر و برادر، وابستگی شدیدی به آی دارن. 00:20:10.630 --> 00:20:12.000 ‫خاطرات ناگوار روانی. 00:20:12.380 --> 00:20:15.000 ‫حادثه‌ای که هوشینو آکوا در بچگی گرفتارش شد. 00:20:15.330 --> 00:20:16.580 ‫مشاوره. 00:20:16.580 --> 00:20:18.130 ‫قتل آی. 00:20:20.250 --> 00:20:23.880 ‫نماینده‌ی شرکت تولیدی توت‌فرنگی که ‫باهاش زندگی می‌کنن اسم سایتو میاکوـه. 00:20:24.290 --> 00:20:25.540 ‫فرزند‌خواندگی. ‫پدر واقعیشون. 00:20:27.080 --> 00:20:29.540 ‫دلیل اینکه از نام‌خانوادگی هوشینو استفاده می‌کنن. 00:20:31.540 --> 00:20:33.880 ‫نام خانوادگی آی هرگز عمومی نشد. 00:20:47.290 --> 00:20:48.040 ‫آی... 00:21:02.040 --> 00:21:03.000 ‫آکانه... 00:21:03.790 --> 00:21:05.380 ‫چرا گریه می‌کنی؟ 00:21:06.830 --> 00:21:09.630 ‫یه چیز خیلی ترسناک رو تصور کردم. 00:21:10.500 --> 00:21:15.080 ‫و وقتی فکر کردم که «نکنه شاید واقعی باشه؟»، دلم گرفت... 00:21:16.540 --> 00:21:19.790 ‫فکر اینکه چقدر تنها بوده چون ‫نمی‌تونسته به هیچ‌کس بگه... 00:21:27.460 --> 00:21:32.170 ‫آکوا-کون، هر اتفاقی هم که بیفته، من طرف تو‌ئم. 00:21:33.080 --> 00:21:36.920 ‫همه‌ی درد‌ها رو باهات شریک می‌شم. 00:21:39.330 --> 00:21:40.460 ‫داری درمورد چی حرف می‌زنی؟ 00:21:43.290 --> 00:21:46.880 ‫یه سناریوی ساختگی توی ذهنم... 00:22:05.900 --> 00:22:10.600 قســـــــــمت ۱۵ بازی احساسی 00:22:10.620 --> 00:22:17.620 بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال و انيمه با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.