WEBVTT 00:00:01.000 --> 00:00:11.000 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::. 00:00:12.290 --> 00:00:14.450 ‫Kikoeru kashira 00:00:12.550 --> 00:00:18.700 صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست 00:00:15.980 --> 00:00:18.310 ‫Hizume no oto 00:00:25.530 --> 00:00:30.850 کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند 00:00:25.580 --> 00:00:28.630 ‫Yuruyakana oka wo nutte 00:00:28.840 --> 00:00:30.830 ‫Kaketekuru basha 00:00:33.150 --> 00:00:38.080 داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne 00:00:39.170 --> 00:00:46.050 و من رو همراه خودش می‌بره 00:00:39.170 --> 00:00:40.570 ‫Dare ka ga 00:00:41.500 --> 00:00:46.210 ‫Watashi wo tsureteyuku no ne 00:00:46.210 --> 00:00:50.700 ‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز 00:00:52.720 --> 00:00:58.150 به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he 00:00:59.050 --> 00:01:02.500 منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne 00:01:05.300 --> 00:01:09.000 منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne 00:01:26.100 --> 00:01:29.900 ‫قسمت نوزدهم: تولد دایانا. 00:01:30.530 --> 00:01:37.790 ‫آنه و دایانا به زندگی ‫عادی خود برگشتند 00:01:37.790 --> 00:01:42.070 ‫و حالا ماه فوریه، بسیار سرد است. 00:01:46.740 --> 00:01:49.860 ‫یک، دو، سه، چهار 00:01:49.860 --> 00:01:50.980 ‫پنج؟ 00:01:51.210 --> 00:01:52.910 ‫یعنی چیه؟ 00:01:56.650 --> 00:02:00.130 ‫ماریلا، می‌تونم یه ‫لحظه برم پیش دایانا؟ 00:02:00.130 --> 00:02:01.610 ‫چی شده مگه؟ 00:02:01.610 --> 00:02:07.030 ‫مگه همین چندلحظه پیش بیشتر ‫از نیم‌ساعت باهم حرف نزدید؟ 00:02:07.030 --> 00:02:12.380 ‫من نیستم. دایاناست. یه چیز ‫خیلی مهم برای گفتن داره. 00:02:13.030 --> 00:02:14.910 ‫از کجا چنین چیزی رو می‌دونی؟ 00:02:14.910 --> 00:02:16.520 ‫بهم علامت داده. 00:02:16.520 --> 00:02:22.440 ‫یه راهی ساختیم تا بتونیم با شمع ‫و مقوا، به همدیگه علامت بدیم. 00:02:23.340 --> 00:02:27.500 ‫این علامت‌بازیای مسخره، ‫پرده‌هارو به آتیش می‌کشید. 00:02:27.500 --> 00:02:31.160 ‫ما خیلی مراقبیم ماریلا. 00:02:32.040 --> 00:02:37.500 ‫دایانا همین الان علامت داد ‫که چیز مهمی برای گفتن داره. 00:02:37.500 --> 00:02:41.120 ‫بخاطر همینم دارم ‫از کنجکاوی می‌میرم. 00:02:41.130 --> 00:02:43.770 ‫خب دیگه نیازی نیست که بمیری. 00:02:44.080 --> 00:02:45.010 ‫می‌تونی که بری. 00:02:46.400 --> 00:02:50.410 ‫اما باید طی ده دقیقه ‫برگردی، یادت باشه. 00:02:50.410 --> 00:02:51.450 ‫فهمیدم. 00:02:51.890 --> 00:02:53.560 ‫هوی! در رو ببند! 00:03:13.340 --> 00:03:16.680 ‫ماریلا، حدس می‌زنی ‫که موضوع مهم چی بود؟ 00:03:17.050 --> 00:03:19.270 ‫فردا تولد دایاناست. 00:03:19.390 --> 00:03:24.320 ‫بعد، مادرش بهش گفته که اجازه داره از من ‫بخواد که فردا بعد مدرسه باهم بریم خونه اونها 00:03:24.330 --> 00:03:26.950 ‫و تمام شب رو باهم باشیم. 00:03:28.380 --> 00:03:34.530 ‫دیگه اینکه، فردا فامیلش دارن از نیوبریج میان ‫تا فرداشب، باهم به کنسرت کلاب مناظره برن. 00:03:34.530 --> 00:03:38.520 ‫من و دایانا رو هم با ‫خودشون قصد دارن تا ببرن. 00:03:39.640 --> 00:03:43.040 ‫البته، اگه بهم اجازه بدی. 00:03:44.580 --> 00:03:47.230 ‫ماریلا، می‌تونم برم دیگه؟ 00:03:48.740 --> 00:03:51.080 ‫من خیلی هیجان‌زده‌ام. 00:03:51.180 --> 00:03:54.480 ‫پس اجازه بده سریع آرومت ‫کنم، تو قرار نیست که بری. 00:03:56.150 --> 00:03:59.200 ‫اصلا کنسرت کلاب مناظره ‫مسخره‌بازی و احمقانه‌است. 00:03:59.460 --> 00:04:03.960 ‫شما دختربچه‌هارو اصلا ‫نباید چنین جاهایی راه بدن. 00:04:04.070 --> 00:04:07.830 ‫اما من مطمئنم که این کلاب خیلی ‫قابل احترام و درست و حسابیه. 00:04:08.130 --> 00:04:10.450 ‫منظورم چنین چیزی نیست. 00:04:10.700 --> 00:04:13.880 ‫اما اجازه نمی‌دم که کنسرت‌‌رَوی ‫و حرفهای مربوطه رو شروع کنی 00:04:13.880 --> 00:04:17.640 ‫و تمام شب رو بیرون باشی. 00:04:19.770 --> 00:04:23.360 ‫از اینکه خانم باری به دایانا ‫چنین اجازه‌ای داده، غافلگیر شدم. 00:04:23.970 --> 00:04:26.780 ‫اما این‌بار موقعیت خاصیه. 00:04:26.780 --> 00:04:32.900 ‫فقط سالی یک‌بار، تولد دایاناست. ‫جوری نیست که انگار این اتفاق همیشگیه. 00:04:33.300 --> 00:04:37.780 ‫از طرفی، کشیش هم ‫حضور خواهد داشت. 00:04:37.790 --> 00:04:39.460 ‫با مراسم مذهبی ‫تفاوتی نخواهد داشت. 00:04:40.640 --> 00:04:43.320 ‫لطفا، خواهشا، ‫نمیشه‌ که برم ماریلا؟ 00:04:43.700 --> 00:04:48.290 ‫حرفی که زدم رو شنیدی. ‫چکمه‌ات رو در بیار و برو بخواب. 00:04:48.380 --> 00:04:51.090 ‫ساعت از هشت شب گذشته. 00:05:02.390 --> 00:05:04.530 ‫یه چیز دیگه مونده ماریلا. 00:05:04.650 --> 00:05:09.430 ‫خانم باری گفته که ما ‫می‌تونیم تو اتاق مهمان بخوابیم. 00:05:09.930 --> 00:05:15.710 ‫دختر کوچولوی ماریلا توی اتاق مهمان ‫بخوابه... فکر نمی‌کنی که افتخار بزرگیه؟ 00:05:15.820 --> 00:05:17.920 ‫افتخاریه که بهش نیازی نیست. 00:05:18.410 --> 00:05:19.620 ‫خب، بخواب آنه. 00:05:20.100 --> 00:05:22.370 ‫دیگه هم حرفی نزن. 00:05:37.900 --> 00:05:42.670 ‫بذار ببینم، ماریلا... گمونم ‫بهتره که به آنه اجازه بدی. 00:05:43.000 --> 00:05:44.750 ‫من مخالفم. 00:05:45.260 --> 00:05:47.670 ‫تربیت این بچه با کیه، ماتیو؟ 00:05:47.750 --> 00:05:50.410 ‫با تو یا با من؟ 00:05:50.710 --> 00:05:54.280 ‫بذار ببینم، با تو. 00:05:54.690 --> 00:05:56.910 ‫پس دخالت نکن. 00:05:57.190 --> 00:05:59.250 ‫بذار ببینم... 00:06:01.110 --> 00:06:07.510 ‫دخالت نکردم. اینکه نظر شخصی ‫داشته باشی مخالفت نیست. 00:06:07.600 --> 00:06:13.710 ‫و نظر شخصی من اینه که ‫بهتره اجازه بدی تا آنه بره. 00:06:14.300 --> 00:06:19.770 ‫برادر، اگه به تو باشه که اگه آنه ‫بخواد بره به ماه، باید اجازه داد تا بره. 00:06:20.040 --> 00:06:22.320 ‫شاید اجازه بدم تا ‫شب رو پیش دایانا باشه 00:06:22.320 --> 00:06:24.290 ‫اما با برنامه کنسرت موافق نیستم. 00:06:24.400 --> 00:06:27.040 ‫اگه بره اونجا، راحت سرما می‌خوره 00:06:27.040 --> 00:06:31.370 ‫و ذهنش رو پر از خزعبلات ‫و هیجانات الکی می‌کنه. 00:06:31.630 --> 00:06:34.430 ‫حداقل هم یه هفته طول ‫می‌کشه تا به حالت عادی برگرده. 00:06:35.800 --> 00:06:41.110 ‫من شرایط اون دختر و اینکه چی به ‫صلاحشه رو بیشتر از تو می‌فهمم، ماتیو. 00:06:43.890 --> 00:06:46.600 ‫بنظر من که باید ‫اجازه بدی تا آنه بره. 00:07:08.230 --> 00:07:09.970 ‫چرا اینقدر طولش می‌دی آنه؟ 00:07:10.130 --> 00:07:11.980 ‫اگه عجله نکنی، دیر ‫به مدرسه می‌رسی. 00:07:25.620 --> 00:07:28.470 ‫بنظر من باید اجازه ‫بدی تا آنه بره. 00:07:29.780 --> 00:07:32.820 ‫باشه، اجازه داره بره 00:07:33.360 --> 00:07:35.880 ‫وگرنه چیز دیگه‌ای تورو ‫راضی نمی‌کنه، برادر. 00:07:41.080 --> 00:07:44.710 ‫ماریلا! دوباره اون ‫کلمات زیبا رو بیان کن. 00:07:45.570 --> 00:07:47.200 ‫همون یه دفعه هم زیادی بود. 00:07:47.290 --> 00:07:49.250 ‫این مشکل دیگه به ماتیو ‫مربوطه و به من ارتباطی نداره. 00:07:49.850 --> 00:07:54.000 ‫اگه بخاطر بد خوابیدن ‫تو تخت نامناسب 00:07:54.000 --> 00:08:00.050 ‫یا اینکه یهو وسط شب از تالار گرم و نرم خارج ‫شدن، سینه‌پهلو کنی... به من هیچ ربطی نداره. 00:08:00.290 --> 00:08:02.240 ‫همه چیز به مقصر، ‫یعنی ماتیو مربوطه. 00:08:02.510 --> 00:08:04.100 ‫ممنونم ماریلا! 00:08:04.760 --> 00:08:08.470 ‫از دیشب، کنسرت ‫تمام فکر و ذهنم شده بود. 00:08:09.000 --> 00:08:11.580 ‫آخه تاحالا هرگز ‫به یکی نرفته بودم 00:08:12.220 --> 00:08:18.330 ‫وقتی هم که دخترای دیگه درموردش ‫صحبت می‌کنن، حس می‌کنم که تنهام. 00:08:18.660 --> 00:08:20.080 ‫آه، ماریلا... 00:08:20.260 --> 00:08:22.910 ‫ماتیو احساسات من رو درک می‌کنه. 00:08:23.030 --> 00:08:26.760 ‫اینکه احساساتت درک بشه ‫واقعا دوست‌داشتنیه، ماریلا! 00:08:27.350 --> 00:08:30.060 ‫من نمی‌فهمم چون که موافق نیستم. 00:08:30.590 --> 00:08:34.400 ‫تمومش کن، دستت هنوز خیسه. 00:08:44.080 --> 00:08:46.780 ‫کنار نهر کلی منتظر موندم. 00:08:47.070 --> 00:08:51.510 ‫می‌ترسیدم که نکنه اتفاقی ‫افتاده باشه. منو نگران کردی. 00:08:52.210 --> 00:08:58.500 ‫آخه یادم رفت که از ماریلا 10 ‫سنت هزینه ورودی کنسرت رو بگیرم‌. 00:08:58.500 --> 00:09:01.870 ‫یهو یادم افتاد و سریع ‫برگشتم که بگیرم. 00:09:02.280 --> 00:09:04.040 ‫پس ماریلا بهت اجازه داد؟ 00:09:04.430 --> 00:09:05.080 ‫اوهوم. 00:09:25.600 --> 00:09:32.750 ‫ازآنجا که روح آنه از حالا در کنسرت بود، ‫او نمی توانست که بر روی درس تمرکز کند. 00:09:33.600 --> 00:09:35.950 ‫گیلبرت از او اشتباه گرفت 00:09:35.950 --> 00:09:38.710 ‫و ضربه محکمی به ‫روحیه او وارد کرد. 00:09:38.900 --> 00:09:41.010 ‫اما محو تصور کنسرت 00:09:41.010 --> 00:09:44.280 ‫و خوابیدن در تخت اتاق مهمان، ‫شرمندگی را فراموش کرد. 00:09:49.980 --> 00:09:56.640 ‫هیجان واقعی آنه،‌ پس از ‫تعطیلی مدرسه آغاز شد. 00:10:06.510 --> 00:10:13.500 ‫چای خانم‌ باری برای تولد ‫دایانا، رویایی فوق‌العاده بود. 00:10:14.340 --> 00:10:21.440 ‫سپس، آنها حداقل چندین و ‫چند مدل مو را امتحان کردند 00:10:21.440 --> 00:10:24.960 ‫اما در آخر، در همان ‫حالت همیشگی باقی ماندند. 00:10:25.620 --> 00:10:34.320 ‫آنه درد اندکی در لباس ساده مشکی ‫دست‌دوز خونگی و تنگ خود، احساس می‌کرد. 00:10:34.410 --> 00:10:38.590 ‫اما غرق تصور شد ‫و در دلش، آزاد بود. 00:11:05.030 --> 00:11:06.300 ‫اونها رسیدن! 00:11:13.290 --> 00:11:14.820 ‫خوش اومدید! 00:11:15.590 --> 00:11:17.000 ‫سلام دایانا! ‫سلام! 00:11:18.140 --> 00:11:20.370 ‫غروب بخیر، تامی! 00:11:20.500 --> 00:11:22.930 ‫غروب بخیر! 00:11:55.090 --> 00:11:59.450 ‫آنه و دایانا، از مسیر ‫خود به کنسرت لذت بردند. 00:12:00.330 --> 00:12:02.130 ‫برنامه آن شب 00:12:02.430 --> 00:12:07.130 ‫حداقل، برای "یک‌نفر" ‫بسیار هیجان‌انگیز بود‌. 00:12:21.090 --> 00:12:24.220 ‫گلهای میخک رو سر پریسی واقعیه. 00:12:24.220 --> 00:12:25.220 ‫محاله! 00:12:25.690 --> 00:12:29.640 ‫آقای فیلیپس خودش شخصا ‫از شهر براش خریده. 00:12:29.900 --> 00:12:30.800 ‫واقعا؟ 00:12:32.990 --> 00:12:38.150 ‫"من در تاریکی مطلق از ‫نردبان چسبناک بالا رفتم..." 00:12:38.820 --> 00:12:45.830 ‫آنه از اجرای زیبا ‫پریسی به وجد آمده بود. 00:12:46.130 --> 00:12:49.170 ‫هنگام آوازخوانی گروه کُر، آنه احساس ‫کرد که دسته‌ای از فرشتگان می‌خوانند 00:12:49.170 --> 00:12:55.860 ‫و هنگام اجرای تصویری "ساکری چگونه ‫تخم گذاشت" از سم سلون، به شدت خندید. 00:13:07.100 --> 00:13:10.710 ‫من آمده‌ام تا سزار را دفن کنم 00:13:10.710 --> 00:13:14.250 ‫نه اینکه او را ستایش کنم 00:13:14.560 --> 00:13:17.550 ‫شری که افراد ایجاد می‌کنند، ‫پس از آنها نیز زندگی می‌کند. 00:13:20.310 --> 00:13:24.800 ‫بروتوس شریف گفت ‫که سزار، جاه طلب است. 00:13:24.800 --> 00:13:29.800 ‫زیرا که بروتوس ‫فردی شرافتمند است. 00:13:30.040 --> 00:13:34.120 ‫آقای فیلیپس، سخنرانی مارک آنتونی 00:13:34.120 --> 00:13:38.140 ‫درمورد مراسم دفن سزار را ‫با دلنوازترین لحن‌ها اجرا کرد. 00:13:38.140 --> 00:13:41.900 ‫و در پایان هم جمله هم به ‫پریسی نگاهی می‌نداخت. 00:13:41.910 --> 00:13:47.090 ‫آنه، هرکاری که آقای معلم انجام داده بود را ‫فراموش کرده و او را در پایان تشویق کرد. 00:13:47.520 --> 00:13:51.550 ‫سزار، چنین فردی بود. 00:13:56.150 --> 00:14:00.570 ‫آنه، فقط از یک ‫برنامه خوشش نیامد. 00:14:12.190 --> 00:14:17.300 ‫سربازی در ارتش بینگن که در ‫الجزایر مستقر شده بود، در حال مرگ بود 00:14:17.300 --> 00:14:21.980 ‫آن سرباز به هم‌رزم خود چنین گفت 00:14:21.980 --> 00:14:24.210 ‫"پیغامی برای افراد دور دست ببر." 00:14:24.210 --> 00:14:27.450 ‫"یکی از آنها، خواهرم است." 00:14:27.450 --> 00:14:30.270 ‫"فردی دیگر هم هست ‫که خواهرم نیست." 00:14:34.450 --> 00:14:37.300 ‫"فردی دیگر هم هست ‫که خواهرم نیست:" 00:14:37.300 --> 00:14:41.590 ‫"فردی که طی روزهای شاد ‫گذشته، با او همبازی بودم...." 00:14:43.870 --> 00:14:45.750 ‫بدون احتساب این برنامه 00:14:45.750 --> 00:14:48.720 ‫آنه از تمام شب لذت برد. 00:14:49.540 --> 00:14:55.340 ‫سپس هنگامی که کنسرت تمام ‫شد، دوباره درباره آن صحبت کردند. 00:14:59.960 --> 00:15:04.860 ‫هنگامی که به اچارد اسلوپ ‫رسیدند، ساعت یازده شب بود. 00:15:05.500 --> 00:15:10.160 ‫همه در خواب بودند و ‫خانه تاریک و ساکت بود. 00:15:12.550 --> 00:15:16.250 ‫آنه، چطوری تونستی تظاهر ‫کنی که به گیل گوش نمی‌دی؟ 00:15:16.580 --> 00:15:19.360 ‫وقتی که گفت "فرد دیگری ‫هم هست که خواهرم نیست" 00:15:19.370 --> 00:15:23.000 ‫به تو زل زده بود. 00:15:23.280 --> 00:15:26.460 ‫دایانا، تو دوست صمیمی من هستی 00:15:26.460 --> 00:15:30.630 ‫اما حتی تو هم نباید درمورد ‫اون با من صحبت کنی. 00:15:32.160 --> 00:15:35.820 ‫بیا تا تخت مسابقه بدیم و ‫ببینیم که کی اول می‌رسه. 00:15:35.960 --> 00:15:37.010 ‫باشه! 00:15:37.250 --> 00:15:38.670 ‫آماده... حرکت! 00:15:45.540 --> 00:15:47.520 ‫نجاتم بدید! 00:16:00.170 --> 00:16:02.410 ‫کی بود؟ چی بود؟ 00:16:02.920 --> 00:16:06.710 ‫عمه جوزفین بود. ‫نمی‌دونم که چرا اونجاست. 00:16:06.710 --> 00:16:09.160 ‫اما قطعا خیلی عصبانیه. 00:16:09.160 --> 00:16:10.860 ‫دردسر ساختیم 00:16:11.260 --> 00:16:14.350 ‫اما خنده‌دارتر از این ‫تاحالا دیده بودی، آنه؟ 00:16:14.590 --> 00:16:16.630 ‫عمه جوزفین کیه؟ 00:16:16.820 --> 00:16:19.650 ‫عمه‌ی پدرمه، توی ‫شارلوت‌‌تاون زندگی می‌کنه. 00:16:20.100 --> 00:16:21.660 ‫حسابی پیره 00:16:21.900 --> 00:16:25.250 ‫و نمی‌تونم تصور کنم که ‫عمه، هرگز جوون بوده. 00:16:25.770 --> 00:16:29.350 ‫می‌دونستیم که قراره بهمون ‫سر بزنه، اما نه اینقدر زود. 00:16:29.570 --> 00:16:33.680 ‫خیلی رسمی و سخت‌گیره، ‫حسابی قراره تنبیه بشیم. 00:16:34.050 --> 00:16:38.760 ‫به‌هرحال، باید پیش مینی‌می ‫بخوابیم؛ و نمی‌د‌ونی که چقدر بدخوابه. 00:17:01.350 --> 00:17:06.620 ‫خانم جوزفین باری، صبح روز ‫بعد هنگام صرف صبحانه نیامد. 00:17:07.890 --> 00:17:12.760 ‫دایانا هم سکوت کرد و حرفی نزد. 00:17:13.040 --> 00:17:17.510 ‫و تا هنگام برگشت آنه به ‫گرین‌گیبلز، اتفاقی نیفتاد. 00:17:19.700 --> 00:17:21.560 ‫دایانا! دایانا! 00:17:21.560 --> 00:17:22.560 ‫بله! 00:17:28.090 --> 00:17:31.790 ‫دایانا، تو واقعا دیشب ‫روی عمه پریدی؟ 00:17:31.900 --> 00:17:36.720 ‫خودم الان بهت گفتم، ‫نیازی نیست ازش بپرسی. 00:17:38.800 --> 00:17:42.770 ‫به‌هرحال، من توی همچین ‫خونه‌ای نخواهم موند. 00:17:43.450 --> 00:17:46.200 ‫امروز نشه، فردا دیگه ‫قطعا به خونه برمی‌گردم. 00:17:46.340 --> 00:17:48.960 ‫عمه‌جان، لطفا تجدیدنظر کنید. 00:17:48.960 --> 00:17:51.130 ‫نه. من برمی‌گردم. 00:17:51.130 --> 00:17:55.420 ‫همه چیز رو جمع ‫کردم و آماده‌ام تا برم. 00:17:56.300 --> 00:17:59.190 ‫و اینکه درمورد ‫هزینه‌های موسیقی دخترت. 00:18:00.010 --> 00:18:02.680 ‫بهتره که فراموشش کنی 00:18:03.300 --> 00:18:06.940 ‫من با چنین دخترکی، ‫هیچ ارتباطی ندارم. 00:18:06.940 --> 00:18:11.230 ‫چنین فردی نیازی نداره ‫تا کلاس موسیقی بره. 00:18:14.040 --> 00:18:17.320 ‫دایانا، فورا از عمه عذرخواهی کن. 00:18:18.100 --> 00:18:22.360 ‫چنین کاری بی‌فایده است! من ‫اصلا نمی‌خوام باهاش صحبت کنم! 00:18:23.210 --> 00:18:25.090 ‫معذرت می‌خوام، عمه. 00:18:30.460 --> 00:18:35.560 ‫آنه از آشوب و هیاهوی موجود ‫در خانواده باری بی‌خبر بود‌. 00:18:35.570 --> 00:18:39.640 ‫تا وقتی که بعدازظهر پیش خانم لیند ‫رفت تا برای ماریلا چیزی تهیه کند‌. 00:18:41.210 --> 00:18:48.630 ‫آنه دوست نداشت که دوست صمیمی‌ ‫او بخاطر او، دچار دردسری شود 00:18:49.100 --> 00:18:53.820 ‫هنگامی که آنه، خانم لیند را ترک کرد؛ ‫تمام راه را به سمت اچارد اسلوپ دوید. 00:19:01.200 --> 00:19:05.670 ‫شنیدم عمه جوزفین خیلی عصبانیه. 00:19:06.040 --> 00:19:07.020 ‫درسته. 00:19:08.400 --> 00:19:11.820 ‫از عصبانیت داشت منفجر می‌شد. 00:19:12.080 --> 00:19:16.790 ‫گفت که "نمی‌خوام دیگه اینجا‌ ‫بمونم" و من هم مشکلی ندارم. 00:19:17.600 --> 00:19:20.090 ‫اما پدر و مادرم ‫اینطوری فکر نمی‌کنن. 00:19:21.030 --> 00:19:23.620 ‫چرا بهشون نگفتی که تقصیر من بود؟ 00:19:23.950 --> 00:19:26.260 ‫چون چنین چیزی از من بعید نیست؟ 00:19:26.880 --> 00:19:31.030 ‫من خبرچین نیستم و از ‫طرفی، من هم اندازه تو مقصرم. 00:19:31.030 --> 00:19:33.350 ‫پس خودم میرم بهش بگم! 00:19:33.670 --> 00:19:35.610 ‫آنشرلی، تو واقعا... 00:19:39.400 --> 00:19:44.740 ‫اما، عمه تو رو زنده قورت میده! 00:19:45.260 --> 00:19:47.570 ‫بیشتر از چیزی که ‫ترسیدم، من رو نترسون. 00:19:47.850 --> 00:19:51.330 ‫ترجیح میدم برم جلوی توپ بمونم. 00:19:51.800 --> 00:19:54.060 ‫اما باید انجامش بدم دایانا. 00:19:54.140 --> 00:19:57.500 ‫تقصیر من بود و ‫باید بهش اعتراف کنم. 00:19:57.870 --> 00:20:00.650 ‫خوشبختانه در اعتراف ‫کردن تجربه دارم. 00:20:02.270 --> 00:20:03.150 ‫آنه! 00:20:06.860 --> 00:20:08.000 ‫بیا داخل. 00:20:16.120 --> 00:20:17.770 ‫خانم جوزفین باری. 00:20:20.330 --> 00:20:21.850 ‫تو کی هستی؟ 00:20:22.070 --> 00:20:26.490 ‫من آنه از گرین‌گیبلزم، ‫اومدم که اعتراف کنم. 00:20:27.200 --> 00:20:29.510 ‫درمورد چی اعتراف کنی؟ 00:20:30.100 --> 00:20:35.200 ‫اینکه دیشب روی شما ‫بپریم، پیشنهاد من بود. 00:20:35.200 --> 00:20:38.630 ‫چنین چیزی هرگز به ‫ذهن دایانا خطور نمی‌کنه. 00:20:38.630 --> 00:20:42.450 ‫دایانا دختر بسیار مودب ‫و خوبیه، خانم باری. 00:20:42.450 --> 00:20:47.030 ‫پس لطفا اشتباهاً ‫اون رو تنبیه نکنید. 00:20:47.480 --> 00:20:49.560 ‫اشتباهاً؟ 00:20:49.560 --> 00:20:52.980 ‫اما دایانا هم دیشب پرید. 00:20:53.030 --> 00:20:56.620 ‫چنین رفتاری مناسب و ‫درشان این خانواده نیست! 00:20:56.870 --> 00:20:59.450 ‫اما ما فقط تفریح می‌کردم. 00:20:59.460 --> 00:21:04.890 ‫حالا هم که عذرخواهی کردیم، شما ‫باید ما را ببخشید؛ خانم جوزفین باری. 00:21:05.160 --> 00:21:11.100 ‫بعد هم بیخیال اشتباه دایانا بشید و ‫اجازه بدید که دایانا به کلاس موسیقی بره. 00:21:11.310 --> 00:21:15.150 ‫دایانا از صمیم قلب دوست داره ‫به کلاس موسیقی بره، خانم باری. 00:21:15.150 --> 00:21:20.210 ‫من می‌دونم اینکه چیزی که از صمیم قلب ‫دوست داری رو بهش نرسی، چه حسی داره. 00:21:20.210 --> 00:21:23.910 ‫اگر قراره که از کسی ‫عصبی باشید، از من باشید. 00:21:23.960 --> 00:21:29.410 ‫من از وقتی که بچه بودم، به ناراحتی و عصبانیت ‫بقیه عادت کردم و بیشتر از دایانا تحملش رو دارم. 00:21:44.160 --> 00:21:48.170 ‫دیشب تو بودی که ‫توی اتاق مهمان بود؟ 00:21:49.630 --> 00:21:56.440 ‫به‌هرحال، احساس ‫همدلی تو رو می‌فهمم. 00:21:57.740 --> 00:22:01.070 ‫همه چیز به طرز ‫نگاه ما بستگی داره. 00:22:04.770 --> 00:22:08.330 ‫بشین و درمورد خودت برام بگو. 00:22:08.600 --> 00:22:10.960 ‫متاسفم اما نمی‌تونم. 00:22:11.900 --> 00:22:14.760 ‫وظیفه دارم که پیش خانم ‫ماریلا کات‌برد برگردم. 00:22:15.150 --> 00:22:20.800 ‫خانم ماریلا کات‌برد، فرد مهربونیه که من ‫رو به فرزندی گرفته تا درست تربیت بشم. 00:22:20.800 --> 00:22:24.910 ‫اون تمام تلاشش رو می‌کنه ‫اما تربیت من آسون نیست. 00:22:25.270 --> 00:22:29.090 ‫شما باید من رو بابت پریدن مقصر ‫بدونید، نه ماریلا و نحوه تربیت اون. 00:22:29.120 --> 00:22:32.620 ‫اما قبل برگشتن دوست دارم ‫بدونم که آیا دایانا رو بخشیدید یا خیر 00:22:32.620 --> 00:22:37.510 ‫و اینکه هرچقدر که قصد داشتید ‫رو در اَوُنلی می‌مونید یا خیر؟ 00:22:38.800 --> 00:22:44.120 ‫اگه بمونم، تو باید ‫هرازچندگاهی بهم سر بزنی. 00:22:46.220 --> 00:22:48.140 ‫پس شما مارو بخشیدی؟ 00:22:48.800 --> 00:22:50.850 ‫گمونم. 00:22:52.050 --> 00:22:53.030 ‫دایانا! 00:22:58.200 --> 00:23:00.910 ‫چه پاهای سریعی! 00:23:02.840 --> 00:23:08.260 ‫غروب آنروز، خانم باری ‫به دایانا یک دستبند نقره داد 00:23:08.600 --> 00:23:12.610 ‫لوازم خود را دوباره چید 00:23:13.170 --> 00:23:15.210 ‫و گفت... 00:23:15.890 --> 00:23:18.910 ‫بخاطر اینکه بازهم ‫حرفهای اون آنه رو بشنومم 00:23:18.910 --> 00:23:20.790 ‫قصد دارم که اینجا بمونم. 00:23:20.900 --> 00:23:25.970 ‫و هنگامی که ماریلا ماجرا ‫را شنید، به ماتیو گفت؛ 00:23:26.490 --> 00:23:28.740 ‫من که بهت گفتم! 00:23:28.800 --> 00:23:30.190 ‫فقط همین. 00:23:31.120 --> 00:23:36.160 ‫خانم جوزفین باری، ‫یک‌ماه خود را سپری کرد 00:23:36.450 --> 00:23:41.080 ‫و به لطف وجود آنه، مهمان ‫بسیار بهتری از گذشته بود. 00:23:43.800 --> 00:23:46.740 ‫و هنگام جدایی به آنه گفت؛ 00:23:46.850 --> 00:23:51.020 ‫یادت باشه آنه، دفعه بعد که ‫اومدی شهر ما، حتما بهم سر بزن. 00:23:51.140 --> 00:23:54.420 ‫بهترین اتاق مهمانم رو بهت ‫اختصاص میدم تا بخوابی. 00:23:58.420 --> 00:24:02.900 ‫آنه هم با فرد مهربان ‫دیگری آشنا شد. 00:24:07.800 --> 00:24:17.900 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::. 00:24:18.220 --> 00:24:19.500 ‫بهار در راه است. 00:24:19.950 --> 00:24:23.610 ‫آنه اولین روزهای خود در ‫گرین‌گیبلز را بخاطر میاورد. 00:24:24.450 --> 00:24:27.080 ‫قسمت بعد: 00:24:27.420 --> 00:24:29.330 ‫بهارِ گرین‌گیبلز. 00:24:29.670 --> 00:24:31.920 ‫☆پایان این قسمت☆ 00:24:31.940 --> 00:24:51.940 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.