WEBVTT 00:00:01.000 --> 00:00:11.000 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::. 00:00:12.290 --> 00:00:14.450 ‫Kikoeru kashira 00:00:12.550 --> 00:00:18.700 صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست 00:00:15.980 --> 00:00:18.310 ‫Hizume no oto 00:00:25.530 --> 00:00:30.850 کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند 00:00:25.580 --> 00:00:28.630 ‫Yuruyakana oka wo nutte 00:00:28.840 --> 00:00:30.830 ‫Kaketekuru basha 00:00:33.150 --> 00:00:38.080 داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne 00:00:39.170 --> 00:00:46.050 و من رو همراه خودش می‌بره 00:00:39.170 --> 00:00:40.570 ‫Dare ka ga 00:00:41.500 --> 00:00:46.210 ‫Watashi wo tsureteyuku no ne 00:00:46.210 --> 00:00:50.700 ‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز 00:00:52.720 --> 00:00:58.150 به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he 00:00:59.050 --> 00:01:02.500 منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne 00:01:05.300 --> 00:01:09.000 منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne 00:01:25.760 --> 00:01:29.650 ‫قسمت بیست و یکم: همسر جوان معلم. 00:01:30.050 --> 00:01:33.020 ‫بچه‌ها خبر مهم! 00:01:33.530 --> 00:01:35.170 ‫رابیه! 00:01:36.170 --> 00:01:37.770 ‫چی شده رابی؟ 00:01:41.470 --> 00:01:42.430 ‫خسته شدم. 00:01:42.430 --> 00:01:45.940 ‫چی شده؟ اون خبر مهم چیه؟ 00:01:47.120 --> 00:01:51.690 ‫فیلیپس-سنسه می‌خواد ‫استعفا بده. تو ماه ژوئن. 00:01:53.010 --> 00:01:54.330 ‫واقعا حقیقت داره رابی؟ ‫خدایا! خیلی خوشحالم! 00:01:55.690 --> 00:01:58.640 ‫پس برای ترم جدید معلم ‫جدیدی خواهیم داشت! 00:01:58.640 --> 00:02:00.630 ‫فکر می‌کنین چجور معلمی باشه؟ 00:02:00.980 --> 00:02:03.050 ‫خیلی خوب می‌شه اگه خانم باشه. 00:02:03.050 --> 00:02:05.730 ‫اما من امیدوارم که مرد باشه. 00:02:05.820 --> 00:02:08.400 ‫و البته بلندقد و خوشتیپ. 00:02:08.700 --> 00:02:10.450 ‫رابی تو دیگه... 00:02:13.340 --> 00:02:16.150 ‫اما فیلیپس-سنسه چرا ‫می‌خواد استعفا بده؟ 00:02:16.260 --> 00:02:23.000 ‫حتما چون پریسی به آکادمی ملکه ‫می‌ره، اونم می‌خواد به چارلتون بره. 00:02:23.080 --> 00:02:26.280 ‫من شنیدم که راجبش حرف می‌زنن. 00:02:27.340 --> 00:02:30.980 ‫پس دیگه اون سیبیل ‫فوق‌العادش رو نمی‌بینیم. 00:02:30.980 --> 00:02:32.950 ‫ناراحت شدم. 00:02:34.040 --> 00:02:35.360 ‫نگو! 00:02:38.080 --> 00:02:41.650 ‫منکه اصلا ناراحت نشدم. 00:02:41.650 --> 00:02:43.180 ‫تازه برعکس. 00:02:43.370 --> 00:02:47.830 ‫درسته. منم وقتی اون بره ‫ناراحت نمی‌شم و گریه نمی‌کنم. 00:02:48.460 --> 00:02:49.940 ‫منم همینطور. 00:02:50.710 --> 00:02:53.560 ‫منم گریه نمی‌کنم. 00:02:54.160 --> 00:02:55.870 ‫تاسف‌باره اما منم همینطور. 00:02:56.100 --> 00:02:57.400 ‫منم. 00:02:59.010 --> 00:03:02.760 ‫حق با شماست. منم گریه نمی‌کنم. 00:03:02.760 --> 00:03:04.200 ‫البته که نمی‌کنی. 00:03:04.200 --> 00:03:06.960 ‫تو از همه بیشتر از ‫دستش عذاب کشیدی. 00:03:14.500 --> 00:03:15.650 ‫خب... 00:03:17.800 --> 00:03:19.410 ‫آنه شرلی. 00:03:20.310 --> 00:03:24.210 ‫تو آنه شرلی از نواخانه هستی؟ 00:03:25.300 --> 00:03:30.370 ‫فیلیپس-سنسه از همان ‫ابتدا با آنه بدافتاده بود. 00:03:31.160 --> 00:03:38.760 ‫این کافی بود تا اون نیز مانند ‫سایرین، از رفتن اون خوشحال شود. 00:03:39.710 --> 00:03:48.840 ‫و زمانی که رابی گیلیز لباس جدیدش را به ‫نمایش گذاشت، همگی معلمشان را فراموش کردند. 00:03:49.770 --> 00:03:53.980 ‫لباس رابی همانطور که آنه دوست ‫داشت، آستین‌های باد کرده داشت و 00:03:53.980 --> 00:03:57.580 ‫مطابق با آخرین مدهای ‫روز دوخته شده بود. 00:03:58.190 --> 00:04:02.030 ‫گذشت و آخرین روز ‫ژوئن فرا رسیدند. 00:04:07.370 --> 00:04:10.790 ‫خدایا، ایندفعه چی شده؟ 00:04:14.600 --> 00:04:15.960 ‫من برگشتم ماریلا‌. 00:04:57.880 --> 00:05:04.970 ‫خدای من، این دنیا همونطور که خاله لیند ‫گفت هیچ چیز جز ملاقات‌ها و جدایی‌ها نداره. 00:05:07.720 --> 00:05:13.240 ‫ماریلا، امروز شانس آوردم که دستمال ‫اضافه با خودم به مدرسه برده بودم. 00:05:13.700 --> 00:05:16.660 ‫از قبل می‌دونستم که نیاز می‌شه. 00:05:16.920 --> 00:05:19.520 ‫نمی‌دونستم انقدر ‫فیلیپس-سنسه رو دوست داری 00:05:19.900 --> 00:05:24.450 ‫تا برای پاک کردن اشکات به ‫دستمال اضافه نیاز پیدا کنی. 00:05:24.450 --> 00:05:26.340 ‫اونم فقط به این ‫خاطر که داره می‌ره. 00:05:27.190 --> 00:05:30.770 ‫من فکر نمی‌کنم به خاطر اینکه ‫دوستش داشتم، گریه می‌کردم. 00:05:30.850 --> 00:05:32.880 ‫خب پس برای چی گریه می‌کردی؟ 00:05:32.880 --> 00:05:35.020 ‫گریه کردم چون بقیه هم گریه کردن. 00:05:35.690 --> 00:05:37.790 ‫از رابی گیلیز شروع شد. 00:05:38.000 --> 00:05:42.090 ‫خودش همیشه می‌گفت ‫از فیلیپ-سنسه متنفره 00:05:42.090 --> 00:05:45.070 ‫اما به محض اینکه پا ‫شد تا خداحافظی کنه 00:05:45.070 --> 00:05:46.520 ‫گریه‌های رابی شروع شد. 00:05:54.590 --> 00:05:56.910 ‫وقتش شده رسیده... 00:06:00.110 --> 00:06:01.220 ‫نگاهت به رو به رو باشه. 00:06:03.710 --> 00:06:07.430 ‫ناتوانیت در تمرکز به کلاس ‫اصلا تغییر نکرده رومن کمپبل. 00:06:07.670 --> 00:06:10.470 ‫معلم جدید که اومد ‫دیگه اینطور نباش. 00:06:13.750 --> 00:06:14.810 ‫خب... 00:06:15.260 --> 00:06:18.080 ‫وقتش رسیده که از ‫هم خداحافظی کنیم. 00:06:18.220 --> 00:06:24.260 ‫خاطره‌های زیادی، مثل همه‌ی ‫موقع‌هایی که بهتون گفتم ساکت باشین، 00:06:24.510 --> 00:06:29.130 ‫تو این مدت با هم ساختیم. من ‫هرگز اونا رو فراموش نمی‌کنم. 00:06:29.130 --> 00:06:34.620 ‫بعضیتون دلخور شدین و ‫بعضی هم از من بدتون اومد 00:06:35.180 --> 00:06:44.590 ‫اما من تلاشم رو کردم تا در این ‫سه سال به بهترین شکل تربیتتون کنم. 00:06:44.670 --> 00:06:46.860 ‫شاید گاهی از چوب برای ‫تنبیهتون استفاده کرده باشم 00:06:46.900 --> 00:06:49.650 ‫اما اون چوب، چوب عشق معلم بوده. 00:06:49.790 --> 00:06:55.070 ‫مطمئنم که شما هم روزی ‫این رو درک می‌کنین. 00:06:56.210 --> 00:07:00.180 ‫به هر حال وقت ‫خداحافظی فرا رسیده. 00:07:02.120 --> 00:07:06.120 ‫همگی سه سال زحمت کشیدین. 00:07:07.160 --> 00:07:18.890 ‫همگی از زمانی که سه سال پیش در ‫ژوئن من به اینجا اومدم بزرگ‌تر شدین. 00:07:18.890 --> 00:07:21.200 ‫وقتی بهش فکر می‌کنم، من... 00:07:22.060 --> 00:07:23.410 ‫من... 00:07:30.590 --> 00:07:34.380 ‫حتی اگه راهمون از هم جدا بشه... 00:07:34.660 --> 00:07:38.020 ‫خاطرات زمانی که با هم ‫بودیم در قلب من می‌مونه. 00:07:38.120 --> 00:07:39.900 ‫فرقی نمی‌کنه که خوشحال ‫کننده باشه یا ناراحت کننده. 00:07:40.510 --> 00:07:50.180 ‫زمان‌هایی که با همدیگه سخت تلاش ‫کردیم تا همیشه تو ذهن من می‌مونه. 00:07:51.090 --> 00:07:53.450 ‫خدانگهدارتون باشه. ‫همونطور که شکسپیر گفت: 00:07:53.460 --> 00:07:56.790 ‫"زمین با شما مهربان ‫باشد و روحتان در آرامش‌." 00:07:57.070 --> 00:08:03.070 ‫من مانند گرد و خاکی ‫می‌روم. راهم راه با... 00:08:03.400 --> 00:08:05.780 ‫من اصلا نمی‌خواستم ‫گریه کنم ماریلا. 00:08:06.170 --> 00:08:09.820 ‫اما یهو دخترا پشت سر ‫هم شروع به گریه کردن. 00:08:09.910 --> 00:08:14.240 ‫من دوست نداشتم واسش گریه کنم و ‫خیلی خوب هم خودمو نگه داشته بودم. 00:08:14.790 --> 00:08:17.680 ‫به زمانی فکر کردم که ‫فیلیپس-سنسه مجبورم که کنار گیل... 00:08:17.680 --> 00:08:21.860 ‫به زمانی فکر کردم که فیلیپس-سنسه ‫مجبورم که کنار یکی از پسرها بشینم. 00:08:24.560 --> 00:08:29.490 ‫و از اونجایی که بودن با ‫پسرها رو خیلی دوست داری. 00:08:29.720 --> 00:08:33.210 ‫برو کنار گیلبرت بلایس بشین. 00:08:33.700 --> 00:08:39.840 ‫همچنین وقتی که اسمم رو ‫بدون E روی تخته نوشت. 00:08:39.840 --> 00:08:42.860 ‫و وقتی که بهم گفت من کودن‌ترین آدمی ‫هستم که تا به حال در درس هندسه دیده. 00:08:43.490 --> 00:08:46.210 ‫و به شکل تلفظ کلمات من خندید. 00:08:47.510 --> 00:08:51.020 ‫همه‌ی وقتایی که اون ‫من رو مسخره کرد. 00:08:52.550 --> 00:08:57.160 ‫اما ماریلا نمی‌تونستم ‫خودمو نگه دارم. 00:08:57.800 --> 00:09:00.200 ‫منم باید گریه می‌کردم. 00:09:01.180 --> 00:09:06.820 ‫جین اندروز از این می‌گه که از وقتی ‫فیلیپس-سنسنه رفته خیلی خوشحال‌تر شده. 00:09:06.820 --> 00:09:10.780 ‫تازه ادعا کرد که ‫براش گریه هم نکرد. 00:09:10.780 --> 00:09:16.890 ‫اما اون از همه‌ی ما بیشتر گریه کرد به ‫حدی که از برادرش دستمال قرض گرفت. 00:09:17.480 --> 00:09:20.040 ‫البته که پسرا گریه نکردن. 00:09:20.060 --> 00:09:24.650 ‫جین با خودش دستمال نیاورده ‫بود چون فکر نمی‌کرد نیاز بشه. 00:09:24.650 --> 00:09:28.630 ‫ماریلا خیلی صحنه‌ی دلخراشی بود. 00:09:30.410 --> 00:09:35.560 ‫اشک تو چشمای خود ‫فیلیپس-سنسه هم حلقه زده بود. 00:09:35.560 --> 00:09:38.940 ‫من خیلی پشیمون بودم 00:09:38.940 --> 00:09:42.590 ‫به خاطر تموم وقتایی ‫که تو کلاس حرف زدم 00:09:42.590 --> 00:09:45.250 ‫و قیافش رو رو تخته سیاهم کشیدم. 00:09:45.250 --> 00:09:48.490 ‫و در مورد اون و پریسی شوخی کردم. 00:09:48.930 --> 00:09:54.150 ‫دوست داشتم شبیه مینی اندروز مثل مجسمه ‫همونطور تو کلاسش می نشستم و کاری نمی‌کردم. 00:09:54.150 --> 00:09:57.790 ‫اون هیچی برای ‫پشیمونی نداره حتما. 00:09:57.790 --> 00:10:01.870 ‫خیلی خب الان که دیگه ‫برای پشیمونی دیره. 00:10:03.020 --> 00:10:04.420 ‫آره راست می‌گی. 00:10:17.740 --> 00:10:21.920 ‫بعد مدرسه وقتی به خونه ‫می‌رفتیم هم دخترا گریه کردن. 00:10:30.730 --> 00:10:33.640 ‫رابی گیلیز هر چند ‫دقیقه یه بار می‌گفت 00:10:33.730 --> 00:10:35.960 ‫وقتش رسیده تا از هم جدا بشیم! 00:10:35.960 --> 00:10:37.710 ‫خیلی احساسیه نه؟ 00:10:37.800 --> 00:10:42.690 ‫همین هم باعث می‌شد هر دفعه که داشتیم ‫آروم می‌شدین دوباره بزنیم زیر گریه. 00:10:47.750 --> 00:10:50.380 ‫وقتش رسیده تا از هم جدا بشیم! 00:10:51.020 --> 00:10:56.360 ‫رابی هی تکرارش می‌کرد، ‫چشم هممون قرمز شده بود. 00:10:56.600 --> 00:11:00.320 ‫خودش از همه بلند‌تر گریه می‌کرد. 00:11:19.630 --> 00:11:23.370 ‫باشه آنه دیگه نکو نمی‌تونم ‫اینو تموم کنم وگرنه. 00:11:23.660 --> 00:11:26.270 ‫واقعا ناراحت شدم. 00:11:27.200 --> 00:11:31.130 ‫اما ماریلا، هیچکس نمی‌تونه تو ‫اعماق ناامیدی تا همیشه بمونه. 00:11:31.300 --> 00:11:35.820 ‫اونم وفتی که دو ماه تعطیلیم. 00:11:35.940 --> 00:11:42.090 ‫تازه ما معلم جدید و همسرش ‫رو که از ایستگاه می‌اومدن دیدیم. 00:11:42.240 --> 00:11:44.880 ‫نمی‌دونستم امروز می‌رسن. 00:11:45.300 --> 00:11:48.500 ‫داشتیم گریه می‌کردیم ‫که به سه‌راهه رسیدیم. 00:11:49.210 --> 00:11:50.910 ‫به کالسکه‌ی بل-سان نگاه کنین. 00:12:05.320 --> 00:12:06.890 ‫بعدازظهرتون بخیر بل-سان. 00:12:06.900 --> 00:12:08.520 ‫بعدازظهر شما هم بخیر. 00:12:09.730 --> 00:12:11.430 ‫همسرش زیبائه. 00:12:11.430 --> 00:12:14.600 ‫نه دقیقا اون ‫زیباییه شاهانه البته. 00:12:14.860 --> 00:12:20.140 ‫گمون کنم هیچ معلمی نمی‌تونه ‫اونطور همسری داشته باشه. 00:12:20.230 --> 00:12:21.580 ‫البته. 00:12:22.520 --> 00:12:28.000 ‫لباس آبی با آستین‌های ‫باد کرده پوشیده بود. 00:12:28.000 --> 00:12:31.080 ‫کلاهشم با رز تزئین شده بود. 00:12:33.880 --> 00:12:40.560 ‫جین اندروز گفت اون فکر می‌کنه آستین‌های ‫باد کرده مناسب همسر یه معلم نیست. 00:12:40.560 --> 00:12:43.140 ‫اما من هرگز همچین نظری ندادم. 00:12:43.140 --> 00:12:47.500 ‫برای اینکه خودم ارزش ‫آستین‌های باد کرده رو می‌دونم. 00:12:47.630 --> 00:12:53.340 ‫تا وقتی خونه‌شون آماده ‫بشه، با ریچل می‌مونن؟ 00:12:53.340 --> 00:12:57.690 ‫فکر کنم همینطور باشه چون ‫خود خاله لیند هم تو کالسکه بود. 00:13:03.860 --> 00:13:07.630 ‫ماریلا همان شب به ‫خانه‌ی ریچل لیند رفت تا 00:13:07.630 --> 00:13:13.310 ‫قاب‌های لحاف دوزی‌ای که زمستان ‫گذشته از او قرض گرفته بود را پس دهد. 00:13:16.040 --> 00:13:19.760 ‫خانم لیند چیزهای زیادی را ‫با این تصور قرض می‌داد که 00:13:20.020 --> 00:13:23.920 ‫هرگز قرار نیست دوباره ببیندشان 00:13:24.310 --> 00:13:29.930 ‫اما این قاب‌ها در آن شب توسط کسی ‫که به قرضشان گرفته بود، بر می‌گشتند. 00:13:31.860 --> 00:13:33.510 ‫معلمی جدید. 00:13:33.510 --> 00:13:36.330 ‫حتی بیشتر از آن، ‫معلمی که همسر دارد. 00:13:36.330 --> 00:13:40.770 ‫کنجکاوی افراد را در همچین ‫محله‌ی کوچکی به راحتی جلب می‌کرد. 00:13:40.770 --> 00:13:44.420 ‫محله‌ای که احساسات همچنان در ‫آن انسان به انسان تفاوت داشت. 00:13:44.690 --> 00:13:49.950 ‫همه سعی کردند که معلم جدید و همسرش ‫را ببینند اما آن دو خود را نشان ندادند. 00:13:50.460 --> 00:13:54.770 ‫این موضوع ماریلا و ‫سایرین را ناامید کرد. 00:14:05.080 --> 00:14:07.130 ‫آنه منتظر من وایسا! 00:14:11.710 --> 00:14:13.100 ‫چی‌ شده آنه؟ 00:14:16.270 --> 00:14:17.990 ‫آقای معلم و همسرشن. 00:14:31.770 --> 00:14:33.710 ‫شبیه یه تابلویه نقاشیه. 00:14:33.710 --> 00:14:36.980 ‫دو عاشق در مسیر عاشق قدم می‌زنن. 00:14:36.980 --> 00:14:38.390 ‫معلم؟ ‫بیا بریم! 00:14:40.030 --> 00:14:41.100 ‫دنبالشون کنیم! 00:14:41.100 --> 00:14:42.650 ‫آنه شرلی! 00:15:15.240 --> 00:15:16.100 ‫چه زیباست. 00:15:16.240 --> 00:15:18.280 ‫اما چندان برازنده‌ی معلما نیست. 00:15:18.280 --> 00:15:19.450 ‫راست می‌گی. 00:15:19.450 --> 00:15:21.200 ‫اما زیباست. 00:15:29.670 --> 00:15:30.950 ‫دارن میان اینجا! ‫باید چیکار کنیم؟ 00:15:31.840 --> 00:15:33.410 ‫بیا به استقبالشون بریم. 00:15:38.340 --> 00:15:40.000 ‫بعدازظهر بخیر. 00:15:40.640 --> 00:15:41.940 ‫بعدازظهر بخیر. 00:15:43.010 --> 00:15:44.560 ‫شما واسه همین اطرافین؟ 00:15:44.560 --> 00:15:45.870 ‫بله هستیم. 00:15:45.870 --> 00:15:47.680 ‫عه چه خوب! 00:15:48.770 --> 00:15:51.320 ‫می‌تونین بهمون بگین که ‫این راه به کجا می‌رسه؟ 00:15:51.370 --> 00:15:54.710 ‫همونطور که قدم می‌زدیم گم شدیم. 00:15:54.880 --> 00:15:57.740 ‫اسم این جاده، مسیر عشاقه. 00:16:01.210 --> 00:16:03.370 ‫اسم من آنه شرلیه. 00:16:03.540 --> 00:16:06.340 ‫در گرین گیبلز زندگی می‌کنم. 00:16:06.410 --> 00:16:08.680 ‫ایشون هم دایانا باری هستن. 00:16:08.680 --> 00:16:10.590 ‫من هم در ارچارد زندگی می‌کنم. 00:16:10.950 --> 00:16:13.290 ‫شما میس باری هستین، همونکه ‫خونشون کنار حوضچه‌ی باریه؟ 00:16:13.310 --> 00:16:17.430 ‫بله، اما ما به اونجا می‌گیم ‫دریاچه‌ی آب‌های درخشان. 00:16:17.520 --> 00:16:20.660 ‫چه اسم زیبایی. 00:16:20.780 --> 00:16:22.080 ‫آنه این اسم رو روش گذاشت. 00:16:22.290 --> 00:16:24.240 ‫آنه کلا تو اسم گذاشتن خیلی خوبه. 00:16:31.840 --> 00:16:33.270 ‫واقعا اسم قشنگیه. 00:16:34.400 --> 00:16:35.490 ‫خب، ما... ‫می‌دونیم. 00:16:36.190 --> 00:16:39.660 ‫شما آقای معلم و شما هم همسرشون ‫هستین. آقا و خانم آلان، مگه نه؟ 00:16:39.870 --> 00:16:44.010 ‫خب خب خب، انگار معروف شدیم. 00:16:44.390 --> 00:16:48.210 ‫دیروز که از مدرسه بر ‫می‌گشتیم، شما رو تو کالسکه دیدیم. 00:16:48.960 --> 00:16:53.180 ‫اگه می‌خواین به خونه‌ی لیند-سان ‫برگردین می‌تونیم راه رو بهتون نشون بدیم. 00:16:53.580 --> 00:16:54.630 ‫ممنون می‌شیم. 00:16:55.270 --> 00:16:57.580 ‫بذار اون راهنماییمون کنن. 00:16:58.700 --> 00:16:59.790 ‫دستتون دردنکنه. ‫خواهش می‌کنم. 00:17:28.490 --> 00:17:31.090 ‫منظره‌ی اینجا بی نظیره. 00:17:31.200 --> 00:17:32.200 ‫یه جنگل، ‫یه نهر، 00:17:33.290 --> 00:17:34.580 ‫و یه دریاچه. 00:17:36.290 --> 00:17:38.160 ‫تشنه‌تونه؟ 00:17:38.560 --> 00:17:40.750 ‫دریاچه‌ی درایاد همین نزدیکیه. 00:17:41.800 --> 00:17:43.580 ‫دریاچه‌ی درایاد؟ 00:17:43.910 --> 00:17:45.930 ‫خودت این اسم رو روش گذاشتی نه؟ 00:17:46.150 --> 00:17:46.930 ‫بله. ‫از این سمت. 00:18:06.430 --> 00:18:09.490 ‫من با آدم مهربون ‫دیگه‌ای آشنا شدم. 00:18:10.120 --> 00:18:13.930 ‫تا خونه‌ی خاله لیند ‫همراهیشون کردیم. 00:18:15.190 --> 00:18:17.050 ‫واقعا خانم بی نظیریه‌. 00:18:17.330 --> 00:18:20.540 ‫خونسرد و ارام و حتی منطقی. 00:18:21.300 --> 00:18:24.520 ‫کلاس‌های یکشنبه هم با خودشه. 00:18:24.930 --> 00:18:26.870 ‫اتفاق خیلی خوبیه. 00:18:27.740 --> 00:18:31.700 ‫از این به بعد دیگه نمی‌خوام ‫کلاسای یکشنبه رو از دست بدم. 00:18:31.700 --> 00:18:33.530 ‫حتی اگه بارو بیاد هم می‌رم. 00:18:33.530 --> 00:18:36.680 ‫چرا یکشنبه نمی‌شه زودتر؟ 00:18:36.680 --> 00:18:42.790 ‫خداوندا هرگز فکر نمی‌کردم که برای ‫کلاسای یکشنبه اشتیاق داشته باشی. 00:18:43.050 --> 00:18:48.400 ‫دیدیمشون که والتز می‌رقصیدن. 00:18:49.530 --> 00:18:51.730 ‫چی؟ والتز می‌رقصیدن؟ 00:18:51.900 --> 00:18:54.750 ‫ممکنه برای یه معلم ‫دردسر ساز بشه. 00:18:54.790 --> 00:18:58.190 ‫تا حالا نشنیدم که یه معلم برقصه. 00:18:58.190 --> 00:19:03.060 ‫یکم رقص که مشکلی نداره، داره؟ 00:19:03.640 --> 00:19:05.600 ‫واقعا زیبا بود. 00:19:06.460 --> 00:19:09.500 ‫باید واقعا عاشق هم باشن. 00:19:11.890 --> 00:19:15.060 ‫خودمم وقتی دیدمشون سورپرایز شدم! 00:19:15.060 --> 00:19:21.380 ‫اما اب و هوا عالی بود و منظره ‫هم بی نظیر، برای همین رقصیدن. 00:19:21.480 --> 00:19:26.650 ‫خود معلم که فکر نمی‌کنه ‫کار اشتباهی باشه. خوشحالم. 00:19:28.800 --> 00:19:31.150 ‫یکشنبه‌ی هفته‌ی بعد 00:19:31.150 --> 00:19:36.160 ‫ماریلا همچنان سردرد داشت ‫ام ابا این حال به کلیسا رفت. 00:19:38.020 --> 00:19:42.720 ‫و البته که همه از ‫آوونلی نیز آمده بودند. 00:19:42.720 --> 00:19:49.320 ‫به جز افرادی که مریض بودند و ‫نیامدند، ماتیو کات‌برد نیز نرفت. 00:19:51.860 --> 00:19:58.590 ‫پیش از آنکه صندلی‌ها پر شوند، آقای ‫آلان خطبه‌ای احساسی و تاثیرگذار خواند. 00:19:59.000 --> 00:20:04.820 ‫همگی تحت تاثیر خطبه‌ی ‫این معلم جدید قرار گرفتند. 00:20:07.410 --> 00:20:10.380 ‫مدرسه‌ی یکشنبه که شروع شد 00:20:10.450 --> 00:20:17.610 ‫خانم آلان چندین شعر شاد آموزش ‫داد و قلب همگی را بدست آورد. 00:20:18.410 --> 00:20:24.820 ‫تدریس خانم آلان با درس‌های ‫گذشته‌ای که برگزار می‌شد تفاوت داشت. 00:20:27.750 --> 00:20:32.270 ‫در راه برگشت، ماریلا چیزی گفت... 00:20:33.590 --> 00:20:37.030 ‫اونقدرام که تو تعریف ‫کردی عجیب نیستن. 00:20:37.150 --> 00:20:40.040 ‫من هیچوقت نگفتم اونا عجیبن! 00:20:40.180 --> 00:20:42.000 ‫من فقط گفتم اونا بی نظیرن! 00:20:42.120 --> 00:20:46.770 ‫افرادی که تو بهشون ‫می‌گی بی نظیر اکثرا عجیبن. 00:20:48.650 --> 00:20:52.250 ‫اما خیلی خوشحالم که ‫آقای آلان به اینجا اومده. 00:20:52.710 --> 00:20:56.520 ‫خطبه‌اش جالب بود و دعاش ‫هم انگار از ته دلش بود. 00:20:56.520 --> 00:20:59.100 ‫اینطور نبود که انجامش ‫داد چونکه وظیفه‌ی روزانشه. 00:20:59.470 --> 00:21:03.630 ‫خاله لیند می‌گه اون ‫آدم کاملی نیست. 00:21:03.870 --> 00:21:06.390 ‫اما اینم می‌گه که خب ما ‫نمی‌تونیم انتظار یه آدم کامل رو فقط 00:21:06.390 --> 00:21:09.650 ‫با حقوق هفتصد و پنجاه ‫دلار در سال داشته باشیم. 00:21:11.460 --> 00:21:15.540 ‫خانم آلان خیلی دوست ‫داشتنیه و معلم خوبی هم هست. 00:21:15.900 --> 00:21:20.320 ‫همون اول اومد گفت که درست ‫نیست معلم فقط سوال بپرسه. 00:21:21.200 --> 00:21:24.300 ‫شما که می‌دونین این دقیقا همون ‫چیزیه که من همیشه می‌گفتم. 00:21:25.080 --> 00:21:27.020 ‫همه شوکه شده بودن. 00:21:27.700 --> 00:21:29.030 ‫اما من بیشتر از ‫همیشه سوال پرسیدم. 00:21:29.320 --> 00:21:31.520 ‫من تو سوال پرسیدن خوبم. 00:21:31.720 --> 00:21:32.990 ‫که اینطور. 00:21:33.670 --> 00:21:37.120 ‫غیر از رابی گیلیز کس ‫دیگه‌ای هیچی نپرسید. 00:21:37.800 --> 00:21:42.740 ‫اونم پرسید که تابستون ‫به پیک‌نیک می‌ریم یا نه. 00:21:43.300 --> 00:21:47.370 ‫به نظر من سوال جالبی نبود. 00:21:48.100 --> 00:21:52.460 ‫اما خانم آلان فقط لبخند زدن و ‫حواب دادن که احتمالا می‌ریم. 00:21:52.950 --> 00:21:55.330 ‫خانم آلان لبخند ‫دوست داشتنی‌‌ای داره. 00:21:55.450 --> 00:21:58.580 ‫چال گونه‌هاش هم خیلی قشنگن. 00:21:59.060 --> 00:22:02.600 ‫ایکاش منم رو گونه‌هام چال داشتم. 00:22:04.600 --> 00:22:10.150 ‫حتی نصف وزنی که وقتی اومدم اینجا هم ‫ندارم اما هنوز خبری از چال گونه نیست. 00:22:16.590 --> 00:22:22.850 ‫اگه داشتم شاید می‌تونستم رو ‫مردم تاثیر متفاوتی داشته باشم. 00:22:23.850 --> 00:22:32.020 ‫خانم آلان گفتم که ما باید همیشه به ‫شکل خوبی رو دیگران تاثیر بذاریم. 00:22:32.610 --> 00:22:35.990 ‫اون در مورد همه چیز ‫به زیبایی حرف زد. 00:22:36.480 --> 00:22:40.320 ‫من قبلا هرگز نمی‌دونستم که ‫مذهب می‌تونه انقدر جالب باشه. 00:22:40.770 --> 00:22:43.290 ‫همیشه فکر می‌کردم یه ‫جورایی مالیخولیایی باشه. 00:22:43.480 --> 00:22:45.450 ‫اما تعلیمات خانم ‫آلان اینطوری نبود. 00:22:51.490 --> 00:22:52.490 ‫گوش کن آنه. 00:22:52.610 --> 00:22:56.620 ‫من فکر می‌کنم که باید آقا و خانم آلان رو ‫به زودی برای نوشیدن چای دعوت کنیم. 00:22:56.900 --> 00:22:58.880 ‫واقعا ماریلا؟ 00:22:58.930 --> 00:23:04.630 ‫ریچل گفت که اونا تقریبا همه جا ‫رفتن ولی خونه ما نیومدن هنوز. 00:23:05.210 --> 00:23:06.250 ‫بذار ببینم. 00:23:07.000 --> 00:23:09.480 ‫چهارشنبه هفته بعد به ‫نظر زمان خوبی میاد. 00:23:09.820 --> 00:23:12.540 ‫اما در این مورد ‫به ماتیو چیزی نگو. 00:23:12.800 --> 00:23:13.840 ‫چرا؟ 00:23:14.440 --> 00:23:20.940 ‫اگه بفهمه مهمون داریم به ‫یه بهونه‌ای از خونه می‌ره. 00:23:22.030 --> 00:23:25.730 ‫به معلم قبلی عادت کرده بود اما 00:23:25.860 --> 00:23:29.440 ‫زمان می‌بره تا به این ‫جدیده هم بتونه عادت کنه. 00:23:29.900 --> 00:23:33.310 ‫تازه همسرش هم هست که ماتیو ‫رو تا سر حد مرگ می‌ترسونه. 00:23:36.180 --> 00:23:38.330 ‫من مثل مرده‌ها ‫ساکت می‌مونم ماریلا. 00:23:38.610 --> 00:23:42.510 ‫بهم اجازه می‌دی براشون کیک بپزم؟ 00:23:42.810 --> 00:23:43.770 ‫کیک؟ ‫خودت؟ 00:23:44.790 --> 00:23:47.740 ‫آره. خیلی دوست دارم برای ‫خانم آلان کاری انجام بدم. 00:23:48.200 --> 00:23:51.670 ‫می‌دونی که الان دیگه ‫می‌تونم خوب بپزم. 00:23:52.090 --> 00:23:55.060 ‫خب بذار ببینم. کیک ‫لایه‌ای درست کن. 00:23:56.270 --> 00:23:57.600 ‫ممنون ماریلا! 00:24:05.980 --> 00:24:10.130 ‫آنه کاملا و قلبا شیفته‌ی ‫خانم آلان گشته بود. 00:24:11.150 --> 00:24:17.850 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::. 00:24:17.860 --> 00:24:24.490 ‫او سخت کار می‌کند تا آماده‌ی آمدن ‫خانواده‌ی آلان به گرین گیبلز شود. 00:24:24.900 --> 00:24:27.430 ‫در قسمت بعد: 00:24:27.820 --> 00:24:28.830 ‫اشتباه در مواد لازم 00:24:28.950 --> 00:24:31.750 ‫☆پایان این قسمت☆ 00:24:31.770 --> 00:24:51.770 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.