WEBVTT 00:00:01.000 --> 00:00:11.000 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::. 00:00:12.290 --> 00:00:14.450 ‫Kikoeru kashira 00:00:12.550 --> 00:00:18.700 صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست 00:00:15.980 --> 00:00:18.310 ‫Hizume no oto 00:00:25.530 --> 00:00:30.850 کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند 00:00:25.580 --> 00:00:28.630 ‫Yuruyakana oka wo nutte 00:00:28.840 --> 00:00:30.830 ‫Kaketekuru basha 00:00:33.150 --> 00:00:38.080 داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne 00:00:39.170 --> 00:00:46.050 و من رو همراه خودش می‌بره 00:00:39.170 --> 00:00:40.570 ‫Dare ka ga 00:00:41.500 --> 00:00:46.210 ‫Watashi wo tsureteyuku no ne 00:00:46.210 --> 00:00:50.700 ‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز 00:00:52.720 --> 00:00:58.150 به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he 00:00:59.050 --> 00:01:02.500 منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne 00:01:05.300 --> 00:01:09.000 منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne 00:01:25.810 --> 00:01:29.450 ‫قسمت بیست و دوم: ‫اشتباه در مواد لازم. 00:01:31.410 --> 00:01:36.630 ‫دوشنبه و سه‌شنبه در گرین‌گیبلز ‫جهت آماده شدن گذشت. 00:01:36.630 --> 00:01:40.720 ‫صرف چای با کشیش و ‫همسرش، مسئله مهم و بزرگی بود 00:01:40.720 --> 00:01:46.240 ‫و ماریلا قصد نداشت تا از ‫بقیه زنان اَوونلی کم بیاورد. 00:01:46.350 --> 00:01:52.120 ‫آنه از کمک به ماریلا، ‫خوشحال و هیجان زده بود 00:01:52.560 --> 00:01:59.460 ‫و قرار شد تا کیکی ‫برای خانم آلان بپزد. 00:02:00.050 --> 00:02:06.040 ‫اما از آنجایی که ماریلا و آنه همانند راز با ‫این مسئله برخورد کردند، ماتیو چیزی نمی‌دانست. 00:02:06.310 --> 00:02:11.920 ‫آنها نگران بودند که ماتیو دنبال بهانه بگردد ‫و آن روز از حضور در خانه امتناع بورزد. 00:02:12.310 --> 00:02:17.920 ‫غروب روز سه‌شنبه و کنار دریاچه‌ی ‫درایاد، آنه با دایانا صحبت کرد. 00:02:18.220 --> 00:02:20.520 ‫دیگه همه چیز آماده است دایانا. 00:02:20.780 --> 00:02:24.550 ‫فقط کیک من مونده ‫که قراره صبح بپزم. 00:02:26.680 --> 00:02:30.270 ‫ماریلا و من این دو روز ‫خیلی سرمون شلوغ بود. 00:02:30.390 --> 00:02:34.410 ‫اینکه از خانواده کشیش پذیرایی ‫کنی، مسئولیت خیلی بزرگیه. 00:02:35.130 --> 00:02:39.970 ‫ما قراره مرغ ژله‌‌ای ‫و زبانِ سرد سرو کنیم. 00:02:39.970 --> 00:02:42.760 ‫دیگه‌ اینکه قراره دو ‫نوع ژله، قرمز و زرد 00:02:42.760 --> 00:02:46.970 ‫و خامه و پای لیمو و پای گیلاس 00:02:46.970 --> 00:02:50.100 ‫و سه نوع کوکی و ‫کیک میوه‌ای سرو کنیم. 00:02:50.720 --> 00:02:56.100 ‫و آلو زرد خشک شده ‫معروف ماریلا و کیک پوند. 00:02:56.100 --> 00:03:00.230 ‫بعلاوه بیسکوئیت ‫و کیک‌لایه‌ای من. 00:03:00.300 --> 00:03:02.550 ‫دوازده نوع خوراکی مختلف؟ 00:03:02.550 --> 00:03:07.790 ‫اما وقتی که به کیکی که قراره ‫درست کنم، احساس سردی می‌کنم. 00:03:08.410 --> 00:03:11.840 ‫اگه خوشمزه نشه، چیکار کنم؟ 00:03:12.610 --> 00:03:14.140 ‫دایانا دیشب خواب دیدم 00:03:14.140 --> 00:03:19.920 ‫که یه دیو ترسناک که یه کیک بزرگ ‫به جای سر داشت، دنبالم می‌کرد 00:03:22.940 --> 00:03:24.890 ‫دیوکیک؟ 00:03:25.460 --> 00:03:28.320 ‫اما آنه نگران نباش، خوب در میاد. 00:03:28.760 --> 00:03:30.360 ‫واقعا اینطوری فکر می‌کنی دایانا؟ 00:03:30.370 --> 00:03:35.620 ‫آخه اون کیکی که دو هفته پیش ‫برای آیدل‌وایلد درست کرده بودی 00:03:35.620 --> 00:03:37.280 ‫اون خیلی خوشمزه شده بود. 00:03:37.820 --> 00:03:41.460 ‫دایانا! تو چه دوست خوبی هستی! 00:03:42.040 --> 00:03:48.210 ‫اما کیک‌ها عادت دارن که وقتی می‌خوای ‫خوشمزه در بیان، بد از آب در بیان. 00:03:49.070 --> 00:03:53.940 ‫راهی ندارم جز اینکه به آسمان‌ها اعتماد ‫کنم و فقط حواسم باشه که آرد رو بریزم. 00:03:59.250 --> 00:04:02.970 ‫نگاه کن دایانا! چه ‫رنگین‌کمون زیبایی. 00:04:02.970 --> 00:04:04.520 ‫همینطوره. 00:04:20.250 --> 00:04:27.040 ‫فکر می‌کنی بعد از اینکه ما رفتیم، درایادها ‫میان بیرون و ازش شال‌ درست می‌کنن؟ 00:04:27.440 --> 00:04:31.170 ‫اما آنه، درایاد که وجود نداره. 00:04:35.330 --> 00:04:38.820 ‫اما دایانا، اینکه تصور ‫کنی وجود دارن جالبه. 00:04:39.940 --> 00:04:43.750 ‫هرشب قبل اینکه برم تو تخت، ‫به بیرون از پنجره نگاه می‌کنم... 00:04:45.130 --> 00:04:48.110 ‫و به این فکر می‌کنم که یعنی ‫یه درایاد واقعا الان اینجا نشسته 00:04:48.110 --> 00:04:52.080 ‫و به آینه دریاچه زل زده ‫و موهاشو درست می‌کنه؟! 00:05:09.210 --> 00:05:16.130 ‫حتی بعضی از صبح‌ها، ‫دنبال ردپا می‌گردم. 00:05:16.940 --> 00:05:18.880 ‫تا حالا هم پیدا کردی، آنه؟ 00:05:19.490 --> 00:05:24.440 ‫آه، دایانا... اینقدر زود ‫بیخیال درایادها نشو! 00:05:30.440 --> 00:05:31.750 ‫باشه. 00:05:32.220 --> 00:05:34.780 ‫اگه تو بهشون باور داری ‫پس منم بهشون باور دارم. 00:05:45.090 --> 00:05:48.190 ‫و بالاخره صبح روز چهارشنبه شد. 00:06:03.930 --> 00:06:05.480 ‫چرا اینطوری شدم؟! 00:06:09.430 --> 00:06:10.780 ‫صبح بخیر ماریلا! 00:06:12.990 --> 00:06:14.960 ‫زود بیدار نشدی آنه؟ 00:06:15.820 --> 00:06:18.530 ‫آخه امروز خانم آلان قراره بیاد 00:06:18.530 --> 00:06:20.640 ‫نمی‌تونم که بخوابم. 00:06:23.490 --> 00:06:27.110 ‫بعدازظهر میاد اینجا، ‫هنوز کلی وقت داریم. 00:06:29.330 --> 00:06:30.380 ‫چی شده؟ 00:06:31.160 --> 00:06:32.830 ‫فکر کنم که سرما خوردم. 00:06:33.450 --> 00:06:37.600 ‫حتما بخاطر آب‌بازی ‫دیروز با دایاناست. 00:06:37.830 --> 00:06:38.950 ‫چیکار کنم؟ 00:06:39.080 --> 00:06:41.790 ‫باید کیک خیلی مهمم رو درست کنم؟ 00:06:42.430 --> 00:06:45.800 ‫آروم باش. همه چیز تقریبا تمومه. 00:06:45.800 --> 00:06:47.660 ‫جای نگرانی نیست. 00:06:47.780 --> 00:06:49.170 ‫برو یکم دیگه بخواب. 00:06:50.380 --> 00:06:51.870 ‫اما نمی‌تونم. 00:06:54.060 --> 00:06:56.880 ‫هنگام صرف صبحانه، آنه ‫بالاخره دست از عطسه کشید. 00:06:56.880 --> 00:07:00.310 ‫اما ظاهرا سرمای ‫وحشتناکی خورده بود. 00:07:02.620 --> 00:07:09.450 ‫ماتیو، راستشو بخوای ما کشیش جدید و همسرش رو ‫امروز بعدازظهر برای صرف عصرونه دعوت کردیم. 00:07:10.710 --> 00:07:14.390 ‫فهمیدی؟ امروز باید اینجا باشی. 00:07:14.390 --> 00:07:16.070 ‫بذار ببینم... 00:07:16.070 --> 00:07:19.490 ‫من باید به اسب برسم. 00:07:19.660 --> 00:07:22.270 ‫ماتیو! لطفا! اینجا باش! 00:07:22.270 --> 00:07:26.600 ‫نباید اینطوری کنی برادر. تو ‫رئیس این خونه و خونواده‌ای. 00:07:26.600 --> 00:07:28.520 ‫همینطوره... 00:07:30.220 --> 00:07:32.350 ‫اما من تو این چیزا خوب نیستم. 00:07:32.350 --> 00:07:36.150 ‫من... من ترجیح‌ میدم ‫که حضور پیدا نکنم. 00:07:36.150 --> 00:07:37.380 ‫ماتیو! 00:07:39.030 --> 00:07:41.080 ‫ما کلی غذای خوب درست کردیم 00:07:41.340 --> 00:07:44.090 ‫از طرفی، جفتشون ‫آدمهای خوبی هستن! 00:07:44.500 --> 00:07:47.350 ‫باشه؟ میای دیگه؟ 00:07:47.410 --> 00:07:51.020 ‫بذار ببینم... چطور می‌تونم... 00:07:51.440 --> 00:07:54.300 ‫بهشون بگید... من... 00:07:54.510 --> 00:07:57.170 ‫سرما خوردم و درحال استراحتم. 00:07:59.990 --> 00:08:04.680 ‫اگه ماتیو حضور پیدا نکنه، مهمونی ‫امروز خیلی جالب نمیشه، ماریلا. 00:08:07.490 --> 00:08:09.480 ‫من میرم نظر ماتیو رو عوض کنم. 00:08:09.480 --> 00:08:10.220 ‫تمومش کن. 00:08:10.670 --> 00:08:13.350 ‫اگه برادرم تصمیمی ‫بگیره، نظرش عوض نمیشه. 00:08:13.810 --> 00:08:17.530 ‫ازطرفی اگه هرچه سریع‌تر اینجارو مرتب ‫نکنی، فرصت نمی‌کنی که کیک درست کنی. 00:08:45.120 --> 00:08:47.230 ‫مخمر واقعا نیازه؟ 00:09:25.650 --> 00:09:26.560 ‫تمومه؟ 00:09:42.460 --> 00:09:45.800 ‫مطمئنم که این دفعه هیچ ‫چیز فراموش نکردم، ماریلا. 00:09:48.730 --> 00:09:50.560 ‫اما مطمئنی که قشنگ پف می‌کنه؟ 00:09:51.000 --> 00:09:53.630 ‫اگه بیکینگ پودر ‫کافی نبوده باشه چی؟ 00:09:54.510 --> 00:09:57.220 ‫من از قوطی جدیدش استفاده کردم. 00:09:57.510 --> 00:10:04.060 ‫خانم لیند میگه که تو این روزها که همه چیز ‫تقلبیه، نمی‌تونی از کیفیت بیکینگ پودر مطمئن باشی. 00:10:04.600 --> 00:10:07.760 ‫میگه که حکومت باید ‫مسئله رو بدست بگیره. 00:10:08.200 --> 00:10:11.930 ‫مسائل حکومتی رو بذار کنار. 00:10:12.100 --> 00:10:13.340 ‫سرماخوردگی‌ات چطوره؟ 00:10:14.460 --> 00:10:16.570 ‫انگار‌ که اصلا سرما نخورده بودم. 00:10:16.890 --> 00:10:21.520 ‫اما‌ ماریلا، اگه واقعا کیک ‫پف نکرد چی؟ چیکار کنیم؟ 00:10:22.160 --> 00:10:23.450 ‫نگران نباش. 00:10:23.860 --> 00:10:26.470 ‫بدون اون هم به قدر ‫کافی خوراکی داریم. 00:10:32.540 --> 00:10:35.550 ‫اما کیک آنه واقعا پف کرد. 00:10:35.880 --> 00:10:40.430 ‫و همانند پر سبک و همانند ‫طلا، طلایی شده بود. 00:10:41.190 --> 00:10:46.980 ‫آنه با خوشحالی، لایه‌های کیک ‫رو با مربا و ژله پر می‌کرد. 00:10:56.770 --> 00:11:04.210 ‫در تصورات او، خانم آلان کیک را با ‫اشتیاق می‌خورد و تقاضای تکه‌ دیگری می‌کند. 00:11:08.040 --> 00:11:09.490 ‫واقعا خوشمزه است! 00:11:09.630 --> 00:11:11.630 ‫آنه بهم یکی دیگه هم می‌دی؟ 00:11:11.820 --> 00:11:13.640 ‫بله، حتما خانم. 00:11:15.100 --> 00:11:17.440 ‫به من هم یکی دیگه لطفا بده. 00:11:21.340 --> 00:11:22.780 ‫ماریلا! 00:11:28.010 --> 00:11:29.300 ‫کیک تموم شد. 00:11:29.590 --> 00:11:31.200 ‫همونجا بذارش. 00:11:39.820 --> 00:11:43.220 ‫معلومه که از بهترین ست ‫چای‌خوری استفاده می‌کنی. 00:11:44.180 --> 00:11:46.930 ‫بهش دست نزن. تازه برقش انداختم. 00:11:50.580 --> 00:11:54.440 ‫ماریلا، می‌تونم میز رو با رز ‫وحشی و سرخس تزئین کنم؟ 00:11:54.810 --> 00:11:56.720 ‫میز رو با گل و گیاه تزئین کنی؟ 00:11:57.040 --> 00:11:58.260 ‫چه احمقانه. 00:11:58.620 --> 00:12:03.580 ‫به عقیده من این خوردنیه ‫که مهمه، نه تزئینات. 00:12:04.210 --> 00:12:06.680 ‫خانم باری میزش رو تزئین کرده بود 00:12:06.980 --> 00:12:10.390 ‫و جناب کشیش ازش تعریف کرد. 00:12:10.910 --> 00:12:14.320 ‫گفت که چشمها هم درکنار ‫دل و شکم، به مهمانی آمدن. 00:12:14.730 --> 00:12:16.810 ‫پس، هرکاری که می‌خوای بکن. 00:12:17.380 --> 00:12:20.810 ‫فقط به قدر کافی برای ‫ظرفها جا باقی بذار. 00:12:21.760 --> 00:12:23.540 ‫باشه. فهمیدم. 00:12:24.360 --> 00:12:26.690 ‫لوازم تزئین کیک هم تمیز کن! 00:12:41.070 --> 00:12:43.900 ‫یادم رفت. امروز ‫نمی‌تونم چیزی رو بو کنم. 00:13:00.420 --> 00:13:04.570 ‫آنه بدنبال آن بود که ‫مهمانی امروز فوق‌العاده شود 00:13:05.280 --> 00:13:09.860 ‫و برای انجام این کار، ‫به حضور ماتیو نیاز بود. 00:13:42.570 --> 00:13:44.250 ‫ماتیو، حاضری؟ 00:13:44.820 --> 00:13:46.570 ‫چه دوست‌داشتنی شدی ماتیو! 00:13:46.990 --> 00:13:49.110 ‫دست مثل روزی که اومدی دنبال من. 00:13:49.250 --> 00:13:50.570 ‫درسته... 00:13:50.990 --> 00:13:52.360 ‫این... 00:13:53.540 --> 00:13:55.060 ‫چطور... 00:13:55.600 --> 00:13:57.270 ‫مشکلی نیست. بذار کمکت کنم. 00:13:58.380 --> 00:14:00.280 ‫ماریلا حتما غافلگیر میشه. 00:14:00.600 --> 00:14:03.120 ‫فکر میکنه که امروز ‫تمام روز رو می‌خوابی. 00:14:03.900 --> 00:14:08.300 ‫درسته بودم اما تو... 00:14:08.300 --> 00:14:09.600 ‫آنه! آنه! 00:14:09.600 --> 00:14:11.570 ‫کجایی؟ مهمونا رسیدن. 00:14:12.440 --> 00:14:13.760 ‫خب. بریم. 00:14:17.130 --> 00:14:19.400 ‫هنوزم میگم که بهتره نیام. 00:14:19.680 --> 00:14:20.600 ‫ماتیو! ‫آنه! 00:14:22.480 --> 00:14:23.660 ‫حتما باید بیای! 00:14:31.950 --> 00:14:37.970 ‫ماریلا و آنه بیرون خانه ایستادن ‫تا از مهمان‌ها استقبال کنند. 00:14:38.520 --> 00:14:44.490 ‫هنگامی که چشمش به خانم آلان ‫افتاد، آنه دیگر ماتیو را فراموش کرد. 00:14:45.680 --> 00:14:48.740 ‫برادرم امروز احساس خوبی نداره. 00:14:49.680 --> 00:14:51.350 ‫متاسف شدم. 00:14:51.620 --> 00:14:52.860 ‫خب لطفا بفرمائید. 00:14:57.270 --> 00:14:58.970 ‫ماتیو کات‌برد! 00:14:58.970 --> 00:15:00.400 ‫ماتیو! 00:15:03.400 --> 00:15:05.260 ‫خوش آمدید جناب آلان. 00:15:05.660 --> 00:15:07.430 ‫برادرم ماتیو هستن. 00:15:08.310 --> 00:15:10.610 ‫از آشنایی با شما ‫خوشوقتم، کشیش آلان هستم. 00:15:11.750 --> 00:15:13.680 ‫بهتر شدید؟ 00:15:15.090 --> 00:15:20.230 ‫ام...من....همین الان خوب شدم. 00:15:21.100 --> 00:15:23.370 ‫خب بفرمائید داخل. 00:15:38.300 --> 00:15:40.860 ‫عجب میز دوست‌داشتنی‌ای! 00:15:46.180 --> 00:15:48.040 ‫چه رایحه مطبوعی! 00:15:48.360 --> 00:15:52.840 ‫واقعا فوق‌العاده‌است. ‫از زحمات شما ممنونیم. 00:15:53.670 --> 00:15:55.460 ‫کار آنه است. 00:15:56.270 --> 00:15:58.980 ‫تو یه هنرمندی، آنشرلی. 00:16:07.660 --> 00:16:09.800 ‫خیلی ممنونم خانم! 00:16:10.430 --> 00:16:11.890 ‫منم همینطور. 00:16:15.840 --> 00:16:17.900 ‫آنه بسیار خوشحال بود. 00:16:18.410 --> 00:16:19.840 ‫ماتیو هم همینطور. 00:16:19.840 --> 00:16:24.000 ‫برعکس چیزی که ماریلا انتظار ‫داشت، به خوبی با کشیش صحبت کرد. 00:16:24.520 --> 00:16:28.520 ‫اما یک کلمه هم با ‫خانم آلان صحبت نکرد. 00:16:28.520 --> 00:16:32.000 ‫هرچند که انتظارش می‌رفت. 00:16:34.080 --> 00:16:39.090 ‫و اینگونه همه چیز به ‫آرامی و خوبی پیش رفت 00:16:39.090 --> 00:16:42.650 ‫تا زمانی که نوبت کیک آنه شد. 00:16:43.180 --> 00:16:45.090 ‫بفرمایید کیک میل کنید. 00:16:46.460 --> 00:16:50.660 ‫من دیگه اونقدر ‫خوردم که جا ندارم. 00:16:52.860 --> 00:16:56.870 ‫خانم، حتما اندازه ‫یکی دیگه هم جا دارید. 00:16:56.870 --> 00:16:59.990 ‫آنه بخاطر شما این رو درست کرده. 00:16:59.990 --> 00:17:02.580 ‫پس اگه اینطوریه می‌خورم. 00:17:09.280 --> 00:17:11.270 ‫خوشمزه به نظر میاد. 00:17:28.340 --> 00:17:29.400 ‫آنشرلی! 00:17:31.420 --> 00:17:34.250 ‫تو این کیک چی ریختی؟ 00:17:34.860 --> 00:17:37.450 ‫هرچیزی که تو ‫دستورالعمل بوده، ماریلا. 00:17:37.610 --> 00:17:38.840 ‫مشکلی داره؟ 00:17:38.840 --> 00:17:43.050 ‫وحشتناکه. خانم لطفا میل نکنید. 00:17:43.780 --> 00:17:46.510 ‫آنه، از چی برای مزه ‫کیک استفاده کردی؟ 00:17:46.570 --> 00:17:47.800 ‫وانیل. 00:17:56.420 --> 00:18:00.830 ‫ماریلا! حتما بخاطر بیکینگ پودره! ‫من از اولشم به بیکینگ پودر شک داشتم! 00:18:00.830 --> 00:18:02.860 ‫بیکینگ پودر چیه دیگه؟!؟ 00:18:02.860 --> 00:18:05.870 ‫برو و ظرف وانیلی که ‫استفاده کردی رو بیار. 00:18:18.240 --> 00:18:19.720 ‫واقعا وانیله. 00:18:20.170 --> 00:18:21.470 ‫بده ببینم. 00:18:30.880 --> 00:18:32.010 ‫ای وای! 00:18:33.200 --> 00:18:38.350 ‫آنه، چیزی که تو برای مزه کیک ازش ‫استفاده کردی... روغن مسکن درده! 00:18:39.030 --> 00:18:40.970 ‫روی قفسه داروها بود، مگه نه؟ 00:18:41.220 --> 00:18:42.420 ‫اوهوم. 00:18:43.610 --> 00:18:46.230 ‫هفته پیش ظرف دارو شکست 00:18:46.230 --> 00:18:49.350 ‫بخاطر باقیشو ریختم ‫تو لیوان خالی وانیل. 00:18:49.590 --> 00:18:54.460 ‫تقصیر منه. باید بهت می‌گفتم. 00:18:55.470 --> 00:18:58.560 ‫اما چرا بوش نکردی؟ 00:19:00.370 --> 00:19:02.280 ‫نمی‌تونستم بو کنم. 00:19:03.300 --> 00:19:05.840 ‫آخه سرما خوردم! 00:19:06.330 --> 00:19:07.990 ‫آنه! 00:19:41.990 --> 00:19:46.280 ‫ماریلا! من تا ابد شرمنده شدم! 00:19:46.610 --> 00:19:49.330 ‫من دیگه نمی‌تونم تو ‫این شهر زندگی کنم. 00:19:49.440 --> 00:19:56.000 ‫همه باخبر میشن. تو اوونلی ‫همیشه همه باخبر میشن. 00:19:57.060 --> 00:20:00.620 ‫دایانا ازم می‌پرسه ‫که کیکم چطور شد 00:20:00.620 --> 00:20:03.830 ‫و من باید بهش حقیقت رو بگم. 00:20:04.200 --> 00:20:11.850 ‫از حالا دیگه من رو بعنوان دختری که ‫توی کیکش دارو ریخته، خواهند شناخت! 00:20:16.680 --> 00:20:17.770 ‫ماریلا! 00:20:17.770 --> 00:20:20.920 ‫اگه ذره‌ای هم احساس ‫مسیحیت می‌کنی 00:20:20.920 --> 00:20:25.290 ‫لطفا بهم نگو که با این وضع ‫باید برم ظرفهارو بشورم. 00:20:27.090 --> 00:20:30.460 ‫بعد از اینکه جناب کشیش و ‫خانمش از اینجا رفتن، میرم می‌شورم. 00:20:31.740 --> 00:20:36.190 ‫دیگه روم نمیشه که توی ‫صورت خانم آلان نگاه‌ کنم. 00:20:37.140 --> 00:20:42.380 ‫شاید فکر کنه که از عمد ‫خواستم مسمومش کنم. 00:20:42.380 --> 00:20:48.720 ‫خانم لیند گفته که یه دختر یتیم رو ‫می‌شناسه که قبلا خانواده‌اش رو مسموم کرده! 00:20:51.200 --> 00:20:54.070 ‫اما داروی مسکن سمی نیست! 00:20:54.790 --> 00:20:58.400 ‫اینو به خانم آلان ‫نمی‌گی، ماریلا؟ 00:20:59.460 --> 00:21:02.540 ‫چرا خودت بهش نمی‌گی؟ 00:21:04.880 --> 00:21:06.190 ‫خانم آلان! 00:21:09.100 --> 00:21:10.480 ‫آنشرلی. 00:21:11.380 --> 00:21:13.800 ‫تو دختر خوبی هستی، پس گریه نکن. 00:21:14.200 --> 00:21:18.570 ‫آخه این اشتباهیه که ‫از هیچکس بعید نیست. 00:21:24.400 --> 00:21:28.910 ‫نه. اگه این منم، ‫همیشه اشتباه می‌کنم! 00:21:29.310 --> 00:21:34.120 ‫اما من واقعا دوست داشتم که کیک ‫خوشمزه‌ای برای شما درست کنم، خانم آلان. 00:21:34.120 --> 00:21:36.020 ‫می‌دونم. 00:21:36.290 --> 00:21:41.720 ‫و اینکه چه خوشمزه باشه یا ‫نه؛ متوجه‌ مهربونی تو شدم. 00:21:41.720 --> 00:21:43.460 ‫و بسیار هم خوشحال شدم. 00:21:46.950 --> 00:21:49.790 ‫خب دیگه، گریه نکن. 00:21:50.140 --> 00:21:54.830 ‫با من بیا پایین و باغ ‫گل‌ خودتو بهم نشون بده. 00:21:54.900 --> 00:21:58.770 ‫خانم‌کات‌برد بهم گفته که برای ‫خودت شاهکار درست کردی. 00:22:02.440 --> 00:22:04.010 ‫خیلی دوست دارم که ببینمش 00:22:04.280 --> 00:22:06.330 ‫آخه من گلهارو خیلی دوست دارم. 00:22:11.150 --> 00:22:12.810 ‫خانم آلان! 00:22:25.830 --> 00:22:30.400 ‫آنه خود را خالی کرد و ‫با شادی به جمع برگشت 00:22:30.400 --> 00:22:36.710 ‫و به اینکه خانم آلان واقعا فرشته‌ای ‫الهی از آسمان‌هاست، فکر کرد. 00:22:37.400 --> 00:22:41.780 ‫دیگر حرفی درمورد ‫کیک دارویی زده نشد. 00:22:52.820 --> 00:22:58.310 ‫و هنگامیوکه مهمانان ‫رفتند، آنه گفت؛ 00:22:59.120 --> 00:23:04.880 ‫ماریلا، فکر نمی‌کنی اینکه فردا روزیه که ‫هنوز اشتباهی مرتکب نشدی، دوست‌داشتنیه؟ 00:23:04.880 --> 00:23:08.820 ‫صرفا جهت اطلاع، مطمئنم ‫که فردا هم اشتباه می‌کنی. 00:23:09.320 --> 00:23:12.800 ‫هیچوقت ندیدم که دست ‫از رکوردشکنی بکشی. 00:23:12.890 --> 00:23:14.570 ‫آره، باخبرم. 00:23:14.600 --> 00:23:18.830 ‫اما می‌دونی که نکته ‫خوبم چیه، ماریلا؟ 00:23:18.830 --> 00:23:20.020 ‫نمی‌دونم. 00:23:20.020 --> 00:23:23.500 ‫من یه اشتباه رو ‫دوبار تکرار نمی‌کنم. 00:23:26.790 --> 00:23:31.040 ‫فکر نمی‌کنم با اینکه اینطوری هربار یه ‫اشتباه جدید مرتکب می‌شی، تفاوتی داشته باشه. 00:23:31.110 --> 00:23:33.140 ‫ماریلا، هنوز نفهمیدی؟ 00:23:33.140 --> 00:23:36.540 ‫اینطوری بالاخره یه نقطه ‫پایانی برای اشتباهات وجود داره. 00:23:37.040 --> 00:23:39.180 ‫و این واقعا دلگرم‌کننده است. 00:23:39.460 --> 00:23:42.600 ‫به‌هرحال، برو و اون کیک ‫رو به خورد خوکها بده. 00:23:42.600 --> 00:23:45.640 ‫مناسب استفاده آدمها نیست. 00:23:45.640 --> 00:23:48.980 ‫باشه. به خورد خوکها ‫می‌دم و معذرت‌خواهی می‌کنم. 00:23:54.570 --> 00:24:01.200 ‫آنه پی برد که از این مهمانی، بیشتر از ‫چیزی که انتظارش را داشته لذت برده. 00:24:01.820 --> 00:24:05.710 ‫اما اینکه چرا؟ آنه ‫خودش هم نمی‌دانست. 00:24:06.730 --> 00:24:17.730 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::. 00:24:17.860 --> 00:24:23.400 ‫آنه به اداره پست می‌رود ‫تا نامه‌ای دریافت کند. 00:24:23.590 --> 00:24:26.650 ‫قسمت بعد: 00:24:26.650 --> 00:24:28.340 ‫آنه به مهمانی چای دعوت می‌شود. 00:24:28.340 --> 00:24:29.610 ‫☆پایان این قسمت☆ 00:24:29.630 --> 00:24:49.630 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.