WEBVTT

00:00:20.000 --> 00:00:40.000
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::..
.:: www.bolboljan.net ::.

00:03:23.441 --> 00:03:24.861
تاریکی روشن شده است

00:03:24.861 --> 00:03:28.491
روزهایی که در یک مسیر آشنا قدم می‌زدیم‏،‏ دیگه برامون بی‌گانه شده

00:03:28.491 --> 00:03:31.201
آرزوی من این هست که یک زندگی عادی داشته باشیم

00:03:31.201 --> 00:03:33.621
اما من دیگه از این بی‌انگیزه‌گی خسته شدم

00:03:33.621 --> 00:03:35.281
پایان هر تاریکی روشنایی است

00:03:35.281 --> 00:03:38.871
یعنی چه به سر آن مسیر آشناها آمده؟

00:03:38.871 --> 00:03:41.621
زمان می‌تونه گاهی وقتا خسته کننده باشه

00:03:41.621 --> 00:03:44.001
‏.‏ولی در عوض احاطه گرما شدیم

00:03:44.001 --> 00:03:48.841
شعله‌ها زبانه می‌کشن تا راه رو به ما نشان بدن

00:03:48.841 --> 00:03:54.511
و آن ملودی آرام رو به خاطرمون میارن

00:03:55.851 --> 00:04:00.981
آنها به ما می‌گن هیچ چیزی همیشگی نیست

00:04:00.981 --> 00:04:06.231
من فقط لبخند می‌زنم و می‌گم همین برای من کافیه

00:04:06.231 --> 00:04:10.951
ما می‌درخشیم ولی یک روز این درخشش محو می‌شه

00:04:10.951 --> 00:04:16.781
ما تا آن روز از راه برسه ادامه می‌دیم

00:04:16.781 --> 00:04:21.831
آتش وجود ما داره خاکستر می‌شه

00:04:21.831 --> 00:04:24.381
بازی‌های بچگانه دارن من رو صدا می‌زنن

00:04:24.381 --> 00:04:27.091
و جادویی که داره دردم رو از بین می‌بره

00:04:27.091 --> 00:04:32.171
همه این‌ها گنجینه زندگی من هستند

00:04:32.171 --> 00:04:36.801
آنها به ما می‌گن هیچ چیزی همیشگی نیست

00:04:36.801 --> 00:04:42.731
ما تا وقتی که آتش وجودمون تبدیل به خاکستر نشده

00:04:42.731 --> 00:04:47.571
شجاعانه تا اون روز ادامه می‌دهیم

00:09:51.211 --> 00:09:55.211
نخاله‏!‏ نخاله عوضی‏!‏ آخه تو کی هستی که بخوای بهم بگی چیکار کنم؟

00:09:55.211 --> 00:09:59.681
آره‏!‏ من نخاله ام‏!
‏ غلط کردم‏!‏ غلط کردم‏!‏

00:09:59.681 --> 00:10:02.761
لطفا بیشتر لهم کنین‏!‏

00:10:00.000 --> 00:10:05.000
بلبل جان
.:: www.bolboljan.net ::.

00:22:23.711 --> 00:22:26.921
تو می‌تونی سختی این روزگار رو تحمل کنی

00:22:26.921 --> 00:22:29.971
و بی‌تردید این روزگار رو لعنت کن

00:22:29.971 --> 00:22:33.091
اما کلماتی که به سادگی توی هوا معلق مانده‌اند

00:22:33.091 --> 00:22:36.851
نمی‌توانن تو رو نجات بدن

00:22:48.901 --> 00:22:52.151
ما شانه به شانه هم قدم می‌زنیم

00:22:52.151 --> 00:22:55.321
تا جایی که به ناکجا آباد برسیم

00:22:55.321 --> 00:22:58.541
از گزند دردی که هنوز تسکین نیافته

00:22:58.541 --> 00:23:02.661
آرزو می کردیم مارو به جای ناآشنایی ببره

00:23:02.661 --> 00:23:05.921
این امیدی که تو در موردش حرف می‌زنی

00:23:05.921 --> 00:23:09.131
یا این رویایی که داری براش خیال‌پردازی می‌کنی

00:23:09.131 --> 00:23:14.891
هرچه قدر هم که خون سرد باشی من بالاخره عشقم رو به تو نشان می‌دم

00:23:14.891 --> 00:23:18.141
تو می‌تونی سختی این روزگار رو تحمل کنی

00:23:18.141 --> 00:23:21.101
و بی‌تردید این روزگار رو لعنت کن

00:23:21.101 --> 00:23:24.311
اما کلماتی که به سادکی توی هوا معلق مانده‌اند

00:23:24.311 --> 00:23:27.811
نمی‌توانن تو رو نجات بدن

00:23:27.811 --> 00:23:30.901
تو با ترس لرز گریه می‌کنی

00:23:30.901 --> 00:23:33.951
ولی وقتی شب از راه می‌رسه این احساس رو هم با خودش می‌بره

00:23:33.951 --> 00:23:37.161
حتی اگه ما دستان هم دیگه رو رها کنیم

00:23:37.161 --> 00:23:40.291
امیدوارم باز دوباره کنار هم راه بریم

00:23:40.291 --> 00:23:43.541
من از گفتن خداحافظی خودداری می‌کنم

00:23:43.541 --> 00:23:47.251
چون امید دارم بالاخره یک روز به تو می‌رسم