WEBVTT 00:00:00.100 --> 00:00:03.080 ‫۲۷ نـــوامـــبـــر 00:00:06.090 --> 00:00:10.080 ‫سنپای، یه پست با هشتگ رویابینی پیدا کردم که برام جالب بود. 00:00:10.080 --> 00:00:13.200 ‫هــا؟ بازم یکی از اون خواب‌هاست که توش بالأخره دوست‌پسردار می‌شی؟ 00:00:13.200 --> 00:00:14.910 ‫نه بابا، منظورم اون نیست! 00:00:15.560 --> 00:00:18.600 ‫خواب دیدم توی کلاس یه مهتابی رو شکوندم و به خودم آسیب زدم. 00:00:18.600 --> 00:00:21.460 ‫توی کلاس ۱-۲ دبیرستان مینه‌گاهارا بودم... 00:00:21.460 --> 00:00:24.770 ‫پس حتماً وقتی بود که داشتم بعد از ‫فعالیت‌های باشگاهی لباس عوض می‌کردم. #رویابینی. 00:00:24.770 --> 00:00:26.630 ‫منظورش دبیرستان خودمونه. 00:00:27.010 --> 00:00:28.260 ‫و همین امروزم هست! 00:00:29.150 --> 00:00:31.160 ‫نگران نباش بابا، خبری نیست. 00:00:31.160 --> 00:00:32.760 ‫چرا؟ 00:00:32.760 --> 00:00:35.440 ‫چون یه قهرمان عدالت می‌ره ترتیبشو می‌ده. 00:00:35.460 --> 00:00:45.460 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:02:06.520 --> 00:02:07.880 ‫قسمت ۷ - فرای فضای هیلبرت 00:02:07.880 --> 00:02:10.610 ‫ببخشید معطل شدی. مرسی که تا اینجا اومدی. 00:02:10.960 --> 00:02:14.030 ‫به‌هرحال داشتم از کار آموزشم برمی‌گشتم، پس طوری نیست. 00:02:15.450 --> 00:02:19.590 ‫اول از همه، در مورد قضیه‌ی سندروم بلوغ آکاگی ایکومی بگم؛ 00:02:19.590 --> 00:02:23.370 ‫آزوساگاوا، فکر می‌کنم حدسیاتی که داشتی درست بودن. 00:02:23.370 --> 00:02:25.080 ‫فکرشو می‌کردم. 00:02:25.080 --> 00:02:26.670 ‫و یه‌چیز دیگه. 00:02:27.000 --> 00:02:27.720 ‫این. 00:02:29.370 --> 00:02:32.130 ‫این قضیه‌ای که می‌گه ارتباطی به تو نداره؟ 00:02:34.130 --> 00:02:35.750 ‫چرا احتمالاً داره. 00:02:35.750 --> 00:02:38.050 ‫حتی یه دعوت‌نامه هم براش هست. 00:02:38.500 --> 00:02:41.960 ‫آکاگی ایکومی هم در مورد این دورهمی کلاس‌تون خواب دیده، مگه نه؟ 00:02:41.960 --> 00:02:44.750 ‫توی خوابی که دید، اون باعث یه ضدوخورد شده. 00:02:44.750 --> 00:02:49.180 ‫خب آزوساگاوا، از اونجایی که انگار محض احتیاط ‫از قبل یه کارهایی کردی، اون‌قدرها نگران نیستم. 00:02:49.750 --> 00:02:51.550 ‫ولی بازم، مراقب باش. 00:02:51.550 --> 00:02:54.280 ‫شاید اونی که مجروح می‌شه خودت باشی. 00:03:01.370 --> 00:03:04.360 ‫شاید بهتر باشه یه مجله بذارم زیر لباسم. 00:03:20.450 --> 00:03:23.670 ‫آها... شما همون فارغ‌التحصیلی بودین که باهامون تماس گرفت؟ 00:03:23.670 --> 00:03:24.540 ‫بله. 00:03:24.540 --> 00:03:26.620 ‫لطفاً اسمتون رو اینجا بنویسین. 00:03:29.710 --> 00:03:31.020 ‫عــا، ایشون؟ 00:03:31.020 --> 00:03:36.950 ‫یکی دیگه از دانش آموزهامون هم اومده بود که می‌خواست ‫برای گزارش دانشگاهش از مدرسه بازدید کنه. 00:04:05.070 --> 00:04:07.750 ‫آکاگی تمام این‌مدت از کارت پشیمون بودی، نه؟ 00:04:09.140 --> 00:04:13.590 ‫اون‌موقع، وقتی سرتاپای خواهرمو زخم‌ها ‫و کبودی‌های عجیب گرفته بود... 00:04:13.590 --> 00:04:17.030 ‫فقط می‌خواستم معلم و بقیه‌ی بچه‌های کلاس حرفمو باور کنن. 00:04:17.030 --> 00:04:20.270 ‫می‌خواستم یکی پیدا شه که بهش کمک کنه. 00:04:21.090 --> 00:04:22.780 ‫آزوساگاوا رد داده. 00:04:22.780 --> 00:04:24.600 ‫عقلشو از دست داده. 00:04:26.440 --> 00:04:30.800 ‫همیشه پشیمون بودی که اون‌موقع نتونستی بهم کمک کنی، مگه نه؟ 00:04:31.940 --> 00:04:33.160 ‫یکم فرق می‌کنه. 00:04:34.760 --> 00:04:36.830 ‫چیزی که بابتش پشیمونم این بود که... 00:04:36.830 --> 00:04:43.430 ‫دوستم گفت، «ایکومی، یه‌جوری جمعش کن!» ‫و منم نتونستم هیچ‌کاری انجام بدم. 00:04:44.260 --> 00:04:47.700 ‫آخرش، خودم رو از اون قضیه کشیدم کنار... 00:04:47.700 --> 00:04:51.080 ‫و نمی‌دونستم باید چی‌کار بکنم. 00:04:52.640 --> 00:04:57.160 ‫امروز من رو کشوندی اینجا که فقط در مورد خاطرات قدیمی حرف بزنیم؟ 00:04:57.160 --> 00:04:58.780 ‫با یه پست الکی؟ 00:04:59.160 --> 00:05:01.520 ‫حالا بد شد کسی صدمه ندید؟ 00:05:01.520 --> 00:05:02.660 ‫درست می‌گی. 00:05:03.050 --> 00:05:05.320 ‫ولی، این دیگه دفعه‌ی آخره، باشه؟ 00:05:05.320 --> 00:05:08.020 ‫به‌خاطر این ماجرا، دورهمی کلاس‌مون رو از دست دادم. 00:05:08.020 --> 00:05:11.240 ‫خب، اینم خودش یه‌جور دورهمیه، غیر از اینه؟ 00:05:11.240 --> 00:05:13.710 ‫بالأخره توی کلاس قدیمی‌مونیم دیگه. 00:05:13.710 --> 00:05:15.900 ‫شاید برای تو این‌طور باشه، آزوساگاوا-کون. 00:05:15.900 --> 00:05:17.670 ‫واسه خودتم همین‌طوره،‌ آکاگی. 00:05:18.090 --> 00:05:20.750 ‫به‌هرحال خودتم میومدی سر همین کلاس. 00:05:21.560 --> 00:05:24.000 ‫حداقل، توی یه دنیای دیگه این‌طور بود. 00:05:28.510 --> 00:05:30.850 ‫این باد خیلی نوستالژیکه. 00:05:31.290 --> 00:05:34.250 ‫بوی دریا، خط افق... 00:05:37.820 --> 00:05:39.440 ‫از کجا فهمیدی؟ 00:05:39.440 --> 00:05:43.160 ‫فکر کنم اولین‌باری که احساس کردم یه‌جای ‫کار می‌لنگه، توی مراسم ورودی بود. 00:05:43.510 --> 00:05:46.370 ‫اون‌موقع خودت اومدی سمتم و سر صحبتو باز کردی، 00:05:46.370 --> 00:05:48.270 ‫ولی بعدش دیگه هیچ خبری نشد، درسته؟ 00:05:49.960 --> 00:05:54.120 ‫خب، تا همین اواخر، خودمم خیلی بهش فکر نکرده بودم. 00:05:54.730 --> 00:05:57.030 ‫پس... بعد از شب هالووین بود؟ 00:05:57.030 --> 00:05:58.250 ‫آره. 00:05:58.740 --> 00:06:01.230 ‫از اون‌موقع، نمی‌تونستم چشممو روی این تناقضا ببندم. 00:06:01.610 --> 00:06:02.780 ‫مثلاً؟ 00:06:02.780 --> 00:06:04.960 ‫برای مثال، صمیمیتت با کامیساتو. 00:06:05.400 --> 00:06:10.500 ‫چون‌که توی اون دنیای دیگه من و ساکی ‫توی سال دوم و سوم همکلاسی بودیم. 00:06:10.500 --> 00:06:13.350 ‫و بعدشم اون قضیه‌ی پلترگایست بود. 00:06:13.350 --> 00:06:17.900 ‫احساساتی که مال آکاگی دنیای دیگه بود، ‫به این دنیا هم سرایت کرده بودن، درسته؟ 00:06:18.390 --> 00:06:21.700 ‫حتی اون نوشته‌های روی دستتم مال اون‌یکی آکاگی بودن، مگه نه؟ 00:06:23.590 --> 00:06:26.140 ‫تا اینجای کار، همه‌ش در حد حدسه، مگه نه؟ 00:06:26.530 --> 00:06:29.970 ‫وقتی آلبوم فارغ‌التحصیلی رو دیدم دیگه مطمئن شدم. 00:06:29.970 --> 00:06:31.790 ‫مگه نگفتی انداختیش دور؟ 00:06:32.120 --> 00:06:36.840 ‫آکاگی گفتی یادت میاد... که من توی انشای ‫فارغ‌التحصیلی چی نوشته بودم، درسته؟ 00:06:36.840 --> 00:06:39.980 ‫«یه‌روزی، می‌خوام به مهربونی برسم.» 00:06:39.980 --> 00:06:42.160 ‫هیچ‌وقت همچین چیزی ننوشتم. 00:06:42.670 --> 00:06:46.250 ‫اونا کلماتی بودن که از یکی دیگه شنیده بودم. 00:06:46.690 --> 00:06:49.830 ‫وقتی راهنمایی بودم، حتی همچین چیزی یادم نمیومد. 00:06:49.830 --> 00:06:52.310 ‫برای همین امکان نداره من نوشته باشمش. 00:06:53.430 --> 00:06:58.490 ‫منِ دنیای دیگه زودتر از خودم اون جمله رو به یاد آورده، 00:06:58.490 --> 00:07:00.850 ‫تا بتونه توی متن انشای فارغ‌التحصیلی بنویستش. 00:07:01.640 --> 00:07:04.080 ‫حتماً نسبت به من آدم بهتری بوده. 00:07:05.040 --> 00:07:09.040 ‫برای من، این دنیا حس آرامش بیشتری داره. 00:07:09.040 --> 00:07:11.270 ‫چون من نسخه‌ی ضعیف‌ترم؟ 00:07:11.270 --> 00:07:12.130 ‫آره. 00:07:12.880 --> 00:07:15.080 ‫متن انشای فارغ‌التحصیلی من رو خوندی؟ 00:07:15.480 --> 00:07:18.500 ‫«می‌خوام آدم‌بزرگی بشم که بتونه به بقیه کمک کنه.» 00:07:18.500 --> 00:07:22.040 ‫رویایی که داشتم توی اون دنیا هیچ‌وقت به واقعیت تبدیل نشد. 00:07:22.540 --> 00:07:24.870 ‫چون اونجا یه آزوساگاوای قوی‌تر وجود داشت. 00:07:25.870 --> 00:07:29.570 ‫وقتی راهنمایی بودم، اصلاً اجازه نداشتم کاری انجام بدم. 00:07:30.080 --> 00:07:34.600 ‫حتی وقتی که برای خواهرت قلدری می‌کردن، آزوساگاوا-کون خودت رفتی... 00:07:35.080 --> 00:07:36.940 ‫با گرفتن اتاق پخش حل‌و‌فصلش کردی. 00:07:36.940 --> 00:07:39.610 ‫حقا که منِ اون دنیا خیلی اهل قرتی‌بازیه. 00:07:40.050 --> 00:07:41.780 ‫توی دبیرستان هم همین‌طور بود. 00:07:42.180 --> 00:07:47.740 ‫توی هر مشکلی می‌خواستم بهت کمک کنم، ‫خودت به تنهایی از پسش بر میومدی. 00:07:48.980 --> 00:07:51.930 ‫اونی که به «کسی که می‌خوام بهش تبدیل»، تبدیل شد... 00:07:51.930 --> 00:07:53.850 ‫من نبودم، تو بودی آزوساگاوا-کون 00:07:54.660 --> 00:07:56.870 ‫حتی توی کنکور هم قبول نشدم، 00:07:56.870 --> 00:08:00.380 ‫و نه تونستم دانشجو بشم، نه «کسی که می‌خواستم بهش تبدیل بشم». 00:08:02.820 --> 00:08:05.630 ‫هیچی برام اون‌جور که باید پیش نرفت. 00:08:06.830 --> 00:08:08.760 ‫برای همین هرروز فکرم شده بود این که... 00:08:09.680 --> 00:08:11.870 ‫می‌خوام فرار کنم برم یه‌جای دیگه. 00:08:15.580 --> 00:08:16.790 ‫و بعدش... 00:08:24.720 --> 00:08:26.470 ‫اومدم به این دنیا. 00:08:27.700 --> 00:08:30.990 ‫وقتی به خودم اومدم، داشتم توی مسیر درخت‌کاری‌شده‌ی دانشگاه قدم می‌زدم. 00:08:32.640 --> 00:08:35.660 ‫و همون لحظه، تو رو پیدا کردم، آزوساگاوا-کون. 00:08:35.660 --> 00:08:38.250 ‫آزوساگاوا-کون... خودتی؟ 00:08:39.300 --> 00:08:41.330 ‫آکاگی... خودتی؟ 00:08:42.000 --> 00:08:45.640 ‫اول فکر کردم دارم خواب می‌بینم، ولی بعدش فهمیدم خواب نیست. 00:08:46.010 --> 00:08:49.580 ‫چون توی اون دنیای دیگه، ما یه‌بار همدیگه رو دیده بودیم. 00:08:51.840 --> 00:08:55.010 ‫توی زمستون سال دوم‌مون، تو اومدی اونجا، مگه نه؟ 00:08:55.730 --> 00:08:56.910 ‫آزوساگاوا-کون. 00:08:56.910 --> 00:08:58.090 ‫جــ ــ جانم؟ 00:08:58.090 --> 00:08:59.770 ‫امروز... تمیزکاری کلاس با توـه، درسته؟ 00:09:00.170 --> 00:09:01.790 ‫الان‌هاست که زنگ بخوره. 00:09:04.710 --> 00:09:06.230 ‫خوب متوجهش شدی. 00:09:07.290 --> 00:09:09.610 ‫چون‌که... همیشه داشتم نگاهت می‌کردم. 00:09:10.690 --> 00:09:13.240 ‫هیچ‌وقت دلت نخواست برگردی؟ 00:09:13.240 --> 00:09:16.120 ‫نخواستم، و هنوزم نمی‌خوام. 00:09:16.630 --> 00:09:20.760 ‫اینجا... دانشجوی همون دانشگاهی‌ام که می‌خواستم برم... 00:09:20.760 --> 00:09:23.000 ‫و رهبر یه گروه داوطلبانه، 00:09:23.000 --> 00:09:24.210 ‫و همین‌طور... 00:09:24.210 --> 00:09:26.110 ‫یه قهرمان عدالت. 00:09:27.880 --> 00:09:31.740 ‫توی این دنیا، تونستم به همونی تبدیل بشم که همیشه می‌خواستم. 00:09:31.740 --> 00:09:35.390 ‫پس چرا منو به چالش کشیدی؟ 00:09:35.940 --> 00:09:39.570 ‫چون فکر کردم توی این دنیا، بالأخره می‌تونم شکستت بدم. 00:09:39.570 --> 00:09:45.050 ‫پس چرا؟ حتی با اینکه باختی، انگار الان خیالت راحت شده. 00:09:45.650 --> 00:09:46.760 ‫چون‌که... 00:09:47.770 --> 00:09:51.140 ‫ته دلت، می‌خواستی یکی متوجه این قضیه بشه، نمی‌خواستی؟ 00:09:51.140 --> 00:09:54.700 ‫که این آکاگی ایکومی‌ای که اینجاست، واقعی نیست. 00:09:55.030 --> 00:09:57.160 ‫چرا... همچین فکری می‌کنی؟ 00:09:57.160 --> 00:10:01.460 ‫چون تو از اوناش نیستی که بتونی خودتو بابت فرار کردن ببخشی. 00:10:01.920 --> 00:10:05.160 ‫واسه همین می‌خواستی یکی از این حقه‌ای که سوار کردی باخبر بشه. 00:10:06.360 --> 00:10:09.090 ‫پس آره... گمونم می‌تونی بگی... 00:10:09.460 --> 00:10:12.090 ‫«آکاگی، تونستم پیدات کنم.» 00:10:17.700 --> 00:10:22.000 ‫وقتی بچه بودم... همیشه توی قایم‌موشک خیلی خوب بودم. 00:10:23.310 --> 00:10:27.560 ‫ولی... هیچ‌وقت فکر نکردم می‌تونم تا ابد این‌جوری بمونم. 00:10:28.470 --> 00:10:31.880 ‫وقتی کسی نفهمید، وقتی کسی متوجه نشد... 00:10:32.410 --> 00:10:34.970 ‫کم‌کم شروع کردم به فراموش‌کردن هویت واقعیم. 00:10:36.220 --> 00:10:40.360 ‫اون منی که همه داشتن می‌دیدن، آکاگی ایکومی واقعی نبود. 00:10:41.320 --> 00:10:45.330 ‫وقتی حتی نسخه‌ی «جایگزین من» براشون کافیه، پس دیگه من واقعاً چی‌ام؟ 00:10:45.330 --> 00:10:46.930 ‫ذهنم درگیر این موضوع بود. 00:10:47.690 --> 00:10:50.090 ‫الان تونستی یکم درکش کنی، مگه نه؟ 00:10:51.200 --> 00:10:52.680 ‫اصلاً و ابداً. 00:10:53.460 --> 00:10:57.940 ‫آکاگی، تو یه آدم حریصی که می‌خواد همه‌چیو خودش تنهایی به دوش بکشه. 00:10:59.520 --> 00:11:03.750 ‫به‌طرز احمقانه‌ای جدی هستی، و حتی توی ‫کاسپلی پرستار هم خیلی خوشگل می‌شی. 00:11:04.530 --> 00:11:05.880 ‫آکاگی همچین آدمیه. 00:11:10.530 --> 00:11:11.590 ‫چی می‌گی تو؟ 00:11:15.640 --> 00:11:18.300 ‫اون‌روزم همین‌طوری قدم می‌زدیم. 00:11:18.300 --> 00:11:19.420 ‫آره. 00:11:19.420 --> 00:11:21.550 ‫یادت میاد در مورد چی حرف می‌زدیم؟ 00:11:22.430 --> 00:11:25.580 ‫ولی... آخه چرا همچین دبیرستانی رو انتخاب کردی؟ 00:11:26.240 --> 00:11:29.340 ‫آخه می‌تونستی جاهای بهتر از اینم بری. 00:11:33.040 --> 00:11:34.370 ‫آزوساگاوا-کون... 00:11:37.380 --> 00:11:39.530 ‫هیچی. فراموشش کن. 00:11:43.450 --> 00:11:45.350 ‫حرف‌هایی که اون‌موقع می‌خواستی بزنی... 00:11:45.970 --> 00:11:48.100 ‫موفق شدی به منِ اون دنیا بگی؟ 00:11:48.440 --> 00:11:52.410 ‫اگه اون‌موقع حرفم رو تا آخر می‌زدم، چی‌کار می‌کردی، آزوساگاوا-کون؟ 00:11:52.410 --> 00:11:54.930 ‫احتمالاً از خوشحالی بال در میاوردم. 00:11:55.310 --> 00:11:57.700 ‫حتی با اینکه اون‌موقع یه دوست‌دختر فوق‌العاده داشتی؟ 00:11:58.070 --> 00:12:02.160 ‫من از اون آدما نیستم که اگه یکی بگه دوستم داره ناراحت بشم. 00:12:02.540 --> 00:12:06.500 ‫آزوساگاوا-کون... هیچ‌وقت به سؤال‌هایی که ‫ازت می‌پرسن جواب سرراست نمی‌دی، مگه نه؟ 00:12:06.960 --> 00:12:08.210 ‫آکاگی، خودتم همینی. 00:12:25.410 --> 00:12:26.930 ‫اینجا آخر خطه. 00:12:28.570 --> 00:12:29.810 ‫به همین زودی؟ 00:12:30.490 --> 00:12:32.360 ‫مثل اینکه الان همه‌چی آماده‌ست. 00:12:32.360 --> 00:12:33.020 ‫ها؟ 00:12:33.480 --> 00:12:35.990 ‫یه پیام از طرف اون‌یکی من دارم. 00:12:39.070 --> 00:12:41.570 توی دورهمی کلاس منتظرتم 00:12:43.450 --> 00:12:44.280 ‫دیدیش؟ 00:12:44.280 --> 00:12:46.760 ‫آکاگی می‌خواد چی‌کار کنه؟! 00:12:49.160 --> 00:12:50.190 ‫بای‌بای. 00:13:05.220 --> 00:13:06.580 ‫یه لحظه وایسا...! 00:13:12.390 --> 00:13:15.300 ‫هنوز وقت دارم به جشن دورهمی برسم، نه؟! 00:13:28.080 --> 00:13:29.120 ‫ای‌وای! 00:13:29.120 --> 00:13:30.460 ‫آره یادمه! 00:13:41.560 --> 00:13:43.680 ‫چرا من باید همچین کاری بکنم؟! 00:13:52.750 --> 00:13:54.130 ‫هوی، اون... 00:13:56.040 --> 00:13:57.980 ‫آزوساگاواست، مگه نه؟ 00:13:57.980 --> 00:13:58.650 ‫چرا؟ 00:13:58.650 --> 00:14:00.010 ‫کی دعوتش کرد؟ 00:14:00.010 --> 00:14:01.280 ‫من از کجا بدونم؟ 00:14:05.290 --> 00:14:06.290 ‫آکاگی. 00:14:10.240 --> 00:14:11.540 ‫ایکومی اونجا بود؟! 00:14:11.540 --> 00:14:12.670 ‫امکان نداره! 00:14:12.670 --> 00:14:13.720 ‫از کی اونجا بود؟ 00:14:15.070 --> 00:14:18.730 ‫الان تقریباً یک‌ساعته که اینجام. 00:14:19.620 --> 00:14:24.060 ‫از اون لحظه‌ای که فوجینو-کون رسید و برای سلامتی همه سخنرانی کرد. 00:14:24.520 --> 00:14:27.160 ‫از وقتی تانیمورا-سان مست کرد و لیوانش رو شکست. 00:14:27.610 --> 00:14:30.930 ‫از وقتی ناکای-کون به آیوزاوا-سان اعتراف کرد. 00:14:31.450 --> 00:14:32.980 ‫تمام این مدت همین‌جا بودم. 00:14:38.120 --> 00:14:40.570 ‫خیلی‌وقته ندیدمت، آزوساگاوا-کون. 00:14:41.500 --> 00:14:43.740 ‫من رو یادت میاد؟ 00:14:43.740 --> 00:14:45.110 ‫یادم رفته بود. 00:14:46.140 --> 00:14:47.870 ‫قلبم به درد اومد. 00:14:52.700 --> 00:14:54.290 ‫همه‌تون دیدین، مگه نه؟ 00:14:54.600 --> 00:14:57.160 ‫منم سندروم بلوغ داشتم. 00:14:57.160 --> 00:14:58.940 ‫یه لحظه وایسا، آکاگی! 00:14:58.940 --> 00:15:00.720 ‫این چیزها شوخی‌بردار نیست! 00:15:00.720 --> 00:15:05.170 ‫اگه فکر می‌کنین شعبده‌بازی کردم، ‫کسی هست بتونه توضیح بده چطور انجامش دادم؟ 00:15:06.490 --> 00:15:08.750 ‫سندروم بلوغ واقعاً وجود داره. 00:15:09.330 --> 00:15:10.540 ‫این یه حقیقته. 00:15:11.350 --> 00:15:13.880 ‫اونی که اشتباه می‌کرد آزوساگاوا-کون نبود. 00:15:13.880 --> 00:15:15.690 ‫ماها بودیم. 00:15:17.150 --> 00:15:19.190 ‫الان دیگه این حرف‌ها رو نزن، ایکومی! 00:15:19.190 --> 00:15:22.440 ‫سندروم بلوغ؟ خسته شدم دیگه! 00:15:22.440 --> 00:15:25.420 ‫بابت همین قضیه، پدر و مادرم همیشه سرزنشم می‌کنن، 00:15:25.420 --> 00:15:28.020 ‫حتی توی دبیرستانم همه ازم درباره‌ی دوران راهنمایی می‌پرسیدن، 00:15:28.020 --> 00:15:30.090 ‫عین خلافکارها باهام رفتار می‌کردن! 00:15:30.460 --> 00:15:33.000 ‫حتی همین امروز، برای اومدن به اینجا استرس داشتم! 00:15:33.330 --> 00:15:35.020 ‫ولی خوشحالم اومدم. 00:15:35.020 --> 00:15:39.480 ‫چون وقتی باهم حرف زدیم، یادم افتاد روزهای خوبی هم داشتیم. 00:15:40.000 --> 00:15:42.400 ‫دوباره همه‌چی رو خراب نکن! 00:15:42.400 --> 00:15:44.880 ‫مخصوصاً با خزعبلاتی مثل سندروم بلوغ! 00:15:44.880 --> 00:15:46.350 ‫راست می‌گه، ایکومی! 00:15:46.350 --> 00:15:47.840 ‫اصلاً می‌خوای چی‌کار کنی؟! 00:15:48.460 --> 00:15:51.560 ‫رینا، اگه این‌قدر استرس داشتی، پس چرا اومدی اینجا؟ 00:15:52.860 --> 00:15:55.760 ‫بقیه‌تونم همین‌طور. اگه این‌قدر استرس داشتین، چرا اومدین؟ 00:15:56.960 --> 00:15:59.740 ‫«در مورد دورهمی امروز خواب دیدم.» 00:15:59.740 --> 00:16:01.350 ‫رینا، تو هم همین رو نوشتی، مگه نه؟ 00:16:01.870 --> 00:16:05.990 ‫همه‌تون به سندروم بلوغ می‌خندین، ولی هشتگ رویابینی رو باور می‌کنین. 00:16:08.100 --> 00:16:11.830 ‫همه‌تون همین‌طورین. اون‌موقع هم همه‌تون همین رو می‌گفتین، نه؟ 00:16:12.230 --> 00:16:13.890 ‫«آزوساگاوا عقلشو از دست داده.» 00:16:14.680 --> 00:16:17.790 ‫ولی حقیقت اینه؛ اونی که عقلشو از دست داد بودیم. 00:16:18.280 --> 00:16:22.440 ‫از روی نادونی، آزوساگاوا کون رو دست انداختیم، بهش آسیب زدیم، 00:16:22.960 --> 00:16:25.550 ‫بهش برچسب بی‌عقلی زدیم، 00:16:25.930 --> 00:16:27.970 ‫و زندگیش رو نابود کردیم. 00:16:29.370 --> 00:16:31.050 ‫حتی وقتی فهمیدیم اشتباه کردیم، 00:16:31.580 --> 00:16:35.060 ‫هیچ‌وقت جبران نکردیم، فقط خندیدیم، گذشتیم و رفتیم. 00:16:35.060 --> 00:16:36.560 ‫این خیلی بدتره. 00:16:36.860 --> 00:16:40.230 ‫حتی اگه اینا رو هم بگی، الان دیگه خیلی دیره! 00:16:41.410 --> 00:16:42.760 ‫رینا راست می‌گه. 00:16:43.160 --> 00:16:46.560 ‫به خاطر اون اتفاق، اوضاع برای من هم هیچ‌وقت خوب پیش نرفت. 00:16:47.090 --> 00:16:50.240 ‫حتی وقتی وارد دبیرستان شدم، اصلاً خوش نگذشت. 00:16:50.840 --> 00:16:52.250 ‫هرروزش برام عذاب بود. 00:16:52.730 --> 00:16:54.280 ‫اونقدری که هنوز غمش توی دلمه. 00:16:54.880 --> 00:16:56.550 ‫پس چرا...؟ 00:16:56.550 --> 00:16:58.000 ‫با این‌حال، 00:16:58.330 --> 00:17:01.970 ‫تنها کسی که حق داره بگه «دیگه خیلی دیره»، آزوساگاوا-کونه و بس. 00:17:12.510 --> 00:17:13.760 ‫شوخی کــــردم! 00:17:14.120 --> 00:17:16.890 ‫پسر... گل کاشتی، آکاگی. 00:17:17.290 --> 00:17:19.360 ‫من و آکاگی باهم به یه دانشگاه می‌ریم. 00:17:19.360 --> 00:17:22.700 ‫وقتی شنیدم قراره جشن دورهمی باشه، ازش خواستم کمکم کنه. 00:17:22.700 --> 00:17:23.810 ‫نه، این‌طور نیست— 00:17:23.810 --> 00:17:25.730 ‫حقه‌ی جالبی بود دوستان، مگه نه؟ 00:17:25.730 --> 00:17:28.240 ‫هنر بازیگری آکاگی هم رودست نداره! 00:17:28.690 --> 00:17:30.400 ‫همه‌ش یه شوخی بود! 00:17:30.400 --> 00:17:34.650 ‫حرف زدن در مورد وقایع دوران راهنمایی دیگه جداً مال عهد دقیانوسه. 00:17:34.650 --> 00:17:37.580 ‫زندگی من که نابود نشده بابا. 00:17:37.580 --> 00:17:42.370 ‫راستش، فکر کنم خیلی خوشبخت‌تر از همه‌ی شماها هم هستم 00:17:42.370 --> 00:17:47.880 ‫احتمالاً همه‌تون خبر دارین دیگه، من با همون ساکوراجیما مای معروف تو رابطه‌م! 00:17:47.880 --> 00:17:51.380 ‫خب، گمونم می‌شه گفت منم به نوعی «حقتونو گذاشتم کف دست‌تون»! 00:17:55.450 --> 00:17:58.020 ‫یعنی قرار بود قسمت خنده‌دارش باشه ها. 00:17:58.540 --> 00:18:00.730 ‫امروزم اومده بودم اینجا که همینو بگم. 00:18:01.090 --> 00:18:02.190 ‫شرمنده مزاحم شدم. 00:18:02.470 --> 00:18:03.120 ‫فعلاً! 00:18:35.250 --> 00:18:37.050 ‫الان راضی شدی؟ 00:18:37.570 --> 00:18:38.930 ‫راضی شدم؟ 00:18:39.250 --> 00:18:42.240 ‫همه‌چیز طبق نقشه‌ت پیش رفت، نه؟ 00:18:42.240 --> 00:18:44.240 ‫نقشه؟ چی می‌گی؟ 00:18:44.240 --> 00:18:46.640 ‫همه‌ی همکلاسی‌های دوران راهنمایی‌مونو جمع کردی... 00:18:46.640 --> 00:18:51.320 ‫و مجبورشون کردی وجود سندرم بلوغ رو جلوی من قبول کنن. 00:18:52.690 --> 00:18:55.410 ‫واسه همین این جشن دورهمی رو ترتیب دادی، نه؟ 00:18:56.410 --> 00:18:59.890 ‫بعدشم با هشتگ رویابینی منو کشوندی اینجا، 00:18:59.890 --> 00:19:02.680 ‫و اون دروغ بزرگ رو در مورد دعوا و ضرب‌و‌شتم سرهم کردی. 00:19:03.870 --> 00:19:06.330 ‫حالا که فهمیدی، دیگه نیازی نیست پنهانش کنم. 00:19:06.680 --> 00:19:09.470 ‫از کی داشتی اینو برنامه‌ریزی می‌کردی؟ 00:19:09.980 --> 00:19:12.350 ‫از وقتی خودم سندرم بلوغ گرفتم. 00:19:12.840 --> 00:19:14.870 ‫فکر می‌کردم دارم کار درستی می‌کنم. 00:19:15.700 --> 00:19:21.300 ‫وقتی توی مراسم ورودی دانشگاه دیدمت، شوکه شدم. 00:19:21.900 --> 00:19:25.350 ‫آزوساگاوا-کون، طوری اونجا ایستاده بودی انگار هیچ اتفاقی نیفتاده بود، 00:19:25.800 --> 00:19:29.480 ‫طوری لبخند می‌زدی، که انگارهمه‌چیز رو فراموش کردی. 00:19:30.540 --> 00:19:35.540 ‫درحالی که من هنوز درگیر گذشته بودم، ‫از خودم خجالت می‌کشیدم، به هیچ‌جا هم نرسیده بودم. 00:19:36.320 --> 00:19:39.120 ‫طاقت نداشتم که من رو این شکلی ببینی. 00:19:40.220 --> 00:19:42.700 ‫تو اون دوران رو پشت‌سر گذاشته بودی، 00:19:42.700 --> 00:19:44.700 ‫ولی من حتی یه قدم هم برنداشته بودم. 00:19:45.510 --> 00:19:49.520 ‫احساس بدبختی می‌کردم، و نمی‌تونستم دیگه یه لحظه هم اونجا بمونم. 00:19:49.520 --> 00:19:52.510 ‫فقط می‌خواستم فرار کنم، از ته دل. 00:19:59.820 --> 00:20:02.600 ‫به جای خیلی دوری هم فرار کردی. 00:20:03.010 --> 00:20:06.980 ‫اولش، واقعاً فکر کردم دارم خواب می‌بینم. 00:20:07.830 --> 00:20:11.230 ‫ولی بعد از اینکه یه روز کامل اونجا گذروندم، 00:20:11.710 --> 00:20:14.610 ‫وقتی فردا صبحش بیدار شدم، 00:20:15.130 --> 00:20:16.920 ‫هنوز توی همون دنیای دیگه بودم. 00:20:18.240 --> 00:20:20.660 ‫دیگه مجبور بودم قبول کنم واقعیت همینه. 00:20:21.680 --> 00:20:23.920 ‫نمی‌خواستی برگردی اینجا؟ 00:20:24.350 --> 00:20:25.950 ‫چرا، نگران بودم. 00:20:25.950 --> 00:20:30.980 ‫ولی بعد از یه ماه، کم‌کم به این فکر افتادم که شاید همین‌طوری اوضاع بهتر باشه. 00:20:31.560 --> 00:20:34.710 ‫برای آکاگی، حتماً دنیای خیلی راحتی بوده. 00:20:35.090 --> 00:20:36.590 ‫خیلی بیشتر از اینجا. 00:20:37.420 --> 00:20:43.640 ‫اونجا که بودم، توی کنکور قبول نشده بودم و ‫داشتم برای آزمون مجدد آماده می‌شدم. 00:20:43.640 --> 00:20:46.800 ‫این‌طوری، دیگه توی دانشگاه مجبور نمی‌شدی ریخت منو ببینی. 00:20:47.190 --> 00:20:49.020 ‫چیزی که باعث شد اوضاع آسون‌تر بشه... 00:20:49.570 --> 00:20:52.870 ‫این بود که اتفاقات مربوط به دوران راهنمایی حل شده بود. 00:20:53.240 --> 00:20:57.500 ‫شنیدم برای کمک به خواهرم اتاق پخش رو گرفته بودم دستم. 00:20:57.500 --> 00:21:00.550 ‫برای همین فکر کردم می‌تونم دوباره از نو شروع کنم. 00:21:01.080 --> 00:21:04.800 ‫توی این دنیا، باور داشتم می‌تونم کسی بشم که می‌خواستم. 00:21:04.800 --> 00:21:07.660 ‫آکاگی اون دنیا هم همین حرفو می‌زد. 00:21:09.340 --> 00:21:10.920 ‫می‌گم، آزوساگاوا-کون... 00:21:12.280 --> 00:21:16.300 ‫چطور می‌تونم اون نسخه‌ی بی‌عرضه و بی‌چاره‌ی خودم رو فراموش کنم؟ 00:21:17.660 --> 00:21:19.170 ‫کاری نداره که. 00:21:20.110 --> 00:21:21.040 ‫واقعاً؟ 00:21:21.430 --> 00:21:26.060 ‫هرروز صبحانه بخور، برو مدرسه، بشین سر کلاسات، 00:21:26.060 --> 00:21:30.350 ‫با دوستات بحثای چرت‌و‌پرت بکن، برو سر کار، یه دوش بگیر، 00:21:30.350 --> 00:21:32.370 ‫مسواک بزن، بعدشم بگیر بخواب. 00:21:32.800 --> 00:21:36.200 ‫البته، مطمئنم بعضی شبا هم هستن ‫که اتفاقای بد بازم یادت میان. 00:21:36.570 --> 00:21:41.690 ‫ولی این‌جور مواقع فقط یکم توی تخت غلت می‌زنی، ‫بعدش تا به خودت بیای، می‌بینی خوابت برده. 00:21:42.080 --> 00:21:44.680 ‫ساعت زنگ می‌خوره و به بدترین حالت از خواب بیدار می‌شی. 00:21:45.060 --> 00:21:48.440 ‫ولی بعدش صبحانه می‌خوری و باز دوباره می‌ری مدرسه. 00:21:49.050 --> 00:21:51.080 ‫تا کی باید این کار رو ادامه بدم؟ 00:21:51.080 --> 00:21:53.390 ‫من از کجا بدونم؟ 00:21:53.390 --> 00:21:54.520 ‫راست می‌گی. 00:21:55.160 --> 00:21:58.630 ‫واقعاً که بی‌عرضه و خسته‌کننده‌م. 00:21:58.630 --> 00:22:01.180 ‫حداقل امروز این قضیه رو فهمیدی. 00:22:02.280 --> 00:22:06.320 ‫نه فردا، نه پس‌فردا، نه هفته‌ی بعد یا یه سال بعدش. 00:22:07.270 --> 00:22:09.610 ‫واقعاً مسیر پرپیچ‌و‌خمی بود تا رسیدم اینجا. 00:22:11.710 --> 00:22:12.980 ‫ولی خوشحالم «امروز» بود. 00:22:14.080 --> 00:22:14.960 ‫دقیقاً. 00:22:18.490 --> 00:22:20.240 ‫همه خشک‌شون زده بود. 00:22:20.730 --> 00:22:22.930 ‫وقتی داشتی پُز دوست‌دختر سلبریتی‌ت رو می‌دادی. 00:22:22.930 --> 00:22:25.990 ‫می‌گن اصلاً چنین دورهمی‌هایی مال فخر فروختنه. 00:22:25.990 --> 00:22:28.390 ‫ولی واقعاً خیلی نامردی بود. 00:22:28.390 --> 00:22:31.040 ‫یادم باشه بعداً از مای-سان تشکر کنم. 00:22:31.040 --> 00:22:33.670 ‫آخه، کل امروز حسابی هوامو داشت. 00:22:33.690 --> 00:22:40.690 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 00:22:41.420 --> 00:22:43.930 ‫۲۸ نـــوامـــبـــر 00:22:45.070 --> 00:22:46.450 ‫می‌گم، مای-سان... 00:22:47.610 --> 00:22:51.020 ‫باید بابت یه‌چیزی ازت معذرت‌خواهی کنم. 00:22:51.020 --> 00:22:52.360 ‫بازم خیانت کردی؟ 00:22:52.360 --> 00:22:54.470 ‫کی بهت خیانت کردم آخه؟ 00:22:54.470 --> 00:22:57.700 ‫همیشه‌ی خدا زود می‌ری با یه دختر دوست می‌شی. 00:22:57.700 --> 00:22:59.900 ‫دیروز، حسابی پُز دادم... 00:23:00.270 --> 00:23:02.790 ‫گفتم با ساکوراجیما مای تو رابطه‌م. 00:23:02.790 --> 00:23:06.440 ‫اشکالی نداره که. مگه حقیقتم همین نیست؟ 00:23:06.440 --> 00:23:08.430 ‫خب، راستم می‌گی. 00:23:08.430 --> 00:23:13.290 ‫یا نکنه می‌خوای بگی من دوست‌دختری نیستم که ارزش پُزدادن داشته باشه؟ 00:23:15.140 --> 00:23:16.380 ‫یه لحظه وقت دارین؟ 00:23:17.690 --> 00:23:19.250 ‫راحت باش. ‫نه‌خیر، نداریم. 00:23:20.370 --> 00:23:23.020 ‫آکاگی-سان بودین، درسته؟ بفرمایین بشینین. 00:23:25.110 --> 00:23:27.220 ‫من که مزاحم‌تون نیستم؟ 00:23:27.220 --> 00:23:30.850 ‫نه، این موضوع به شما هم مربوط می‌شه، ساکوراجیما-سان. 00:23:31.300 --> 00:23:32.600 ‫به من؟ 00:23:33.650 --> 00:23:34.600 ‫این رو ببینین. 00:23:34.600 --> 00:23:37.980 ‫یه پیغام از آزوساگاوا این‌جا ‫برای آزوساگاوا اون‌جا! 00:23:38.300 --> 00:23:39.450 ‫این که... 00:23:39.450 --> 00:23:40.980 ‫نگران نباش. 00:23:40.980 --> 00:23:44.240 ‫من همونم که توی این دنیا متولد شده. 00:23:44.590 --> 00:23:46.430 ‫خب، این پیام چیه؟ 00:23:49.990 --> 00:23:52.490 ‫کیریشیما توکو رو پیدا کن! مای در خطره! 00:23:52.514 --> 00:23:55.214 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:23:56.000 --> 00:23:58.980 ‫آفرین آزوساگاوا-کون، عجب شیطونی هستی. قسمت بعد - راز و قول