WEBVTT 00:00:06.650 --> 00:00:08.480 ‫صبحتون بخیر! 00:00:08.650 --> 00:00:10.860 ‫لنگ ظهر شد! یکم بیشتر بخوابا! 00:00:10.940 --> 00:00:13.070 ‫تازه اومدی اینجا ها. وقاحتم حدی داره. 00:00:13.070 --> 00:00:15.990 ‫من یه خون‌آشامم دیگه، سر همین شب‌زنده‌داری تو خونمه. 00:00:15.990 --> 00:00:19.120 ‫صبحا چشمام خواب‌آلوده، ولی شبا مثل جغد باز می‌مونه. 00:00:19.120 --> 00:00:21.370 ‫اینطور که به‌نظر میاد به‌درد زندگی اجتمایی نمی‌خوری. 00:00:21.580 --> 00:00:25.710 ‫اوه، موریهیتو-سان، می‌شه یدونه از اونا بهم بدین؟ ‫می‌دونین چیو می‌گم دیگه. 00:00:25.710 --> 00:00:27.250 ‫خیلی مشکوک داری ازم می‌خوای. 00:00:29.420 --> 00:00:31.130 ‫خون‌آشام، کیریو میهارو، 00:00:31.130 --> 00:00:34.800 ‫درکنار خوردن غذای روزانه، نیاز داره که انرژی حیات هم جذب کنه. 00:00:35.970 --> 00:00:39.310 ‫وای من، اینکه اول صبحی انرژی موریهیتو-سانو ‫ بزنی به بدن چه حالی می‌ده. 00:00:39.310 --> 00:00:41.310 ‫میهارو الان با موریهیتو مست کرده؟ 00:00:41.310 --> 00:00:42.930 ‫این چیه آخه دارم می‌بینم؟ 00:00:43.230 --> 00:00:45.480 ‫تو چه حسی بهت دست می‌ده، مویی-چان؟ 00:00:46.270 --> 00:00:50.270 ‫بابای میهارو کلی چین و چروک گرفت، ‫چون برای پنچ سال انرژیش تخیله شد. 00:00:50.270 --> 00:00:53.190 ‫اونطوری «چین و چروک» نگو. من چیزیم نمی‌شه. 00:00:53.740 --> 00:00:56.200 ‫انرژی حیاتِ یه اوگر واقعاً مقدار و کیفیت بی‌نظیری داره. 00:00:56.360 --> 00:00:58.870 ‫و سطح خالص بودنشم که جای گفتن نداره. 00:00:58.870 --> 00:00:59.830 ‫می‌شه بس کنی! 00:00:59.830 --> 00:01:01.910 ‫بیا اینجا، میهارو. مال منو جذب کن. 00:01:01.910 --> 00:01:04.830 ‫اوه خب، انرژی تنگوها یکم... نه ممنون. 00:01:04.830 --> 00:01:06.160 ‫چی گفتی؟ 00:01:06.160 --> 00:01:07.290 ‫واقعاً ببخشیدا. 00:01:07.290 --> 00:01:09.290 ‫می‌خوای با زبونت حرص منو دراری؟! 00:01:11.000 --> 00:01:13.260 ‫بیا برای منم امتحان کن. 00:01:13.260 --> 00:01:14.050 ‫عــــه؟ 00:01:14.220 --> 00:01:17.640 ‫من کلی قدرت جادویی دارم، پس نوش‌جان کن. 00:01:17.640 --> 00:01:19.510 ‫هی، وایسا! 00:01:21.350 --> 00:01:22.810 ‫نیکــــــــو! 00:01:22.810 --> 00:01:24.390 ‫نیکو، حالت خوبه؟ 00:01:25.270 --> 00:01:29.980 ‫من که قدرت جادویی رو جذب نمی‌کنم، ‫ پس حتی کلی جادو داشته باشین هم 00:01:29.980 --> 00:01:32.320 ‫هنوز به‌اندازه یه دخترِ معمولی انرژی حیات دارین. 00:01:32.440 --> 00:01:35.360 ‫می‌خواستم یه‌جور منم کمک کنم. 00:01:35.360 --> 00:01:37.700 ‫خیلی خطرناکه، نباید انقدر بی‌احتیاط باشی. 00:01:37.820 --> 00:01:42.580 ‫هرچند، درِین مقدار کمی هم از احساساتِ فرد رو جذب می‌کنه. 00:01:42.580 --> 00:01:45.450 ‫و حس دوستیِ گرم شما رو حس کردم، نیکو-سان. 00:01:48.330 --> 00:01:52.210 ‫تحسین و سپاسگزاری. ‫معصومیت و شگفتی. 00:01:52.420 --> 00:01:54.840 ‫همه‌ی اینا با فقط حس کردن مقدار کمی... 00:01:55.210 --> 00:01:57.590 ‫از عشق‌ عمیق‌تون به موریهیتو-سان. 00:02:07.560 --> 00:02:09.480 ‫شرمنده، نشنیدم چی گفتین. 00:02:09.480 --> 00:02:13.570 ‫داشتم ایرپادهای نویزگیر‌مو امتحان می‌کردم. 00:02:16.280 --> 00:02:18.610 ‫میهارو-کون به گروه‌مون ملحق شد. 00:02:18.630 --> 00:02:28.630 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:03:49.200 --> 00:03:51.250 ‫چرا همچین چیزیو می‌گی؟ مخت تاب داره؟ 00:03:51.580 --> 00:03:53.670 ‫گفتم الان قبلم میاد تو دهنم. 00:03:53.670 --> 00:03:56.210 ‫اوه، نباید همچین حرفی می‌زدم، آره؟ 00:03:56.210 --> 00:03:59.210 ‫هرچیزی که اول به ذهنت میادو که نباید به زبون بیاری. 00:03:59.210 --> 00:04:03.130 ‫متأسفم، می‌خواستم هرچی زودتر باهاتون رفیق بشم، 00:04:03.800 --> 00:04:06.390 ‫برای همین استرس گرفتم و زیاده‌روی کردم. 00:04:06.640 --> 00:04:08.260 ‫واقعاً شرمنده‌م. 00:04:10.470 --> 00:04:15.650 ‫من یه تک‌فرزندم، سر همین یهویی حس می‌کنم ‫ یه خواهر بزرگه و چندتا برادر دارم. 00:04:15.650 --> 00:04:18.520 ‫خیلی خوشحالم کرد و هیجان‌زده شدم. 00:04:18.520 --> 00:04:19.690 ‫همم! 00:04:20.320 --> 00:04:23.200 ‫این حرکتو می‌زنی چون خودت می‌دونی بانمکی! 00:04:23.360 --> 00:04:26.410 ‫اینم می‌خوام که با تک‌تک‌تون وقت بگذرونم! 00:04:26.410 --> 00:04:28.030 ‫کیگو-سان، می‌خوام باهات برم سینما. 00:04:28.030 --> 00:04:28.950 ‫امم! 00:04:28.950 --> 00:04:31.370 ‫نیکو-سان، می‌خوام برم شیرینی‌فروشی‌ها و کلی آمیتسو بخورم. 00:04:31.370 --> 00:04:32.290 ‫امم! 00:04:32.290 --> 00:04:34.210 ‫کانشی-سان، می‌خوام باهات بازی گاچا کنم! 00:04:34.420 --> 00:04:36.130 ‫امم! 00:04:36.130 --> 00:04:37.710 ‫بس کن، انقدر کاری نکن «امم!» کنیم! 00:04:37.710 --> 00:04:40.210 ‫اوه، راستی، موریهیتو-سان کجاست؟ 00:04:40.210 --> 00:04:41.590 ‫رفت خرید کنه. 00:04:41.800 --> 00:04:44.430 ‫درسته، موریهیتو یه‌چیزی ازم خواست. 00:04:44.430 --> 00:04:49.050 ‫اینکه به‌عنوان سنپای‌ت بهت قوانین این خونه رو آموزش بدم. 00:04:49.470 --> 00:04:51.100 ‫چشم! هرچی شما بگی، سنپای! 00:04:51.100 --> 00:04:52.140 ‫من اینورم! 00:04:52.140 --> 00:04:55.560 ‫اوه، فقط فکر کردم گفتنِ «به‌عنوان سنپای‌ت» یکم زیادی بود، می‌دونی... 00:04:55.560 --> 00:04:56.650 ‫چی؟ 00:04:56.650 --> 00:05:01.230 ‫حس می‌کردم داره به حریمم تعرض می‌شه، ‫اشکال نداره این مکالمه رو ضبط کنم؟ 00:05:01.230 --> 00:05:02.440 ‫امم! 00:05:02.650 --> 00:05:05.450 ‫راحت می‌تونه کاری کنه «امم!» کنیم. 00:05:06.530 --> 00:05:11.200 ‫گوشاتو وا کن! مهمترین بخش توی زندگی اجتماعی، تقسیم کارهاست. 00:05:11.490 --> 00:05:15.540 ‫شرط می‌بندم مامان‌بابات لوست کردن ‫ و دست به سیاه و سفید نمی‌زدی. 00:05:15.540 --> 00:05:18.330 ‫ولی اینجا دیگه از اون خبرا نیست، تازه‌وارد! 00:05:18.330 --> 00:05:22.670 ‫گفتن این چیزا که از همون اول اعلام قدرت کنی خیلی از مد افتاده‌ست. 00:05:22.840 --> 00:05:24.800 ‫خب الان چطوری کارها رو تقسیم می‌کنین؟ 00:05:24.800 --> 00:05:27.590 ‫من مسئول تمیز کردن دستشوییِ طبقه اولم. 00:05:27.800 --> 00:05:29.600 ‫من دسشویی طبقه دومو ردیف می‌کنم. 00:05:29.600 --> 00:05:31.100 ‫منم وانِ طبقه دوم. 00:05:33.680 --> 00:05:35.060 ‫فقط همین؟! 00:05:35.060 --> 00:05:36.980 ‫عه، عــــه؟ پس کی غذا می‌پزه؟ 00:05:36.980 --> 00:05:38.100 ‫موریهیتو. 00:05:38.100 --> 00:05:39.270 ‫و کی ظرف می‌شوره؟ 00:05:39.270 --> 00:05:40.270 ‫موریهیتو. 00:05:40.270 --> 00:05:41.440 ‫کی خونه رو تمیز می‌کنه؟ 00:05:41.440 --> 00:05:42.480 ‫اونم کار مویی-چانه. 00:05:42.820 --> 00:05:44.280 ‫خودش همینطوری کارامونو می‌کنه. 00:05:44.280 --> 00:05:46.240 ‫شماهایید که اینجا لوس شدین! 00:05:46.400 --> 00:05:47.820 ‫خب نه، اشتباه فهمیدی. 00:05:47.820 --> 00:05:50.780 ‫قبلاً نوبتی آشپزی و تمیزکاری می‌کردیم، 00:05:50.780 --> 00:05:53.660 ‫ولی یه آتیش و سوختگی و شکستی، ‫ و یه‌سری تلفاتِ دیگه داشتیم. 00:05:53.660 --> 00:05:55.540 ‫پس خودش گفت «لازم نیست، خودم انجامش می‌دم.» 00:05:55.540 --> 00:05:58.500 ‫خیلی خوبم فهمیدم! ‫به معنی واقعی کلمه بهش می‌گن «لوس شدن!» 00:05:58.710 --> 00:06:00.920 ‫ولی خب، لباسامونو خودمون می‌شوریم. 00:06:00.920 --> 00:06:03.340 ‫خب اونکه معلومه، منم دوست ندارم شورتتاتو بشورم! 00:06:03.340 --> 00:06:04.960 ‫لازم نکرده به‌خاطرش ژست بگیری! 00:06:05.170 --> 00:06:07.420 ‫فکر کنم فهمیدم قضیه از چه قراره. 00:06:07.800 --> 00:06:11.970 ‫موریهیتو-سان احساس مسئولیت زیادی داره، ‫ و درباره‌ی تمیزی حساس و دقیقه. 00:06:11.970 --> 00:06:13.640 ‫شماها فقط دست‌وپاچلفتی‌این. 00:06:13.640 --> 00:06:14.600 ‫چه بی‌رحم! 00:06:15.600 --> 00:06:17.600 ‫ولی داری درست می‌گی. 00:06:17.810 --> 00:06:20.190 ‫اگه به‌خاطر مویی-چان نبود، الان تو اتاق کپک‌زده بودم، 00:06:20.190 --> 00:06:23.230 ‫و داشتم غذای کنسروی می‌خوردم ‫و تمام میوه‌هام کرم‌خورده بودن! 00:06:23.480 --> 00:06:27.070 ‫فکر کردی حس بدی بهش ندارم؟ ‫همیشه‌ی خدا حس بدی دارم! 00:06:27.320 --> 00:06:30.780 ‫برای مدت زیادی، نمی‌تونستم خودمو دوست داشته باشم، 00:06:31.030 --> 00:06:33.330 ‫و انگار بالأخره جایی پیدا کردم که بهش تعلق دارم؟ ولی می‌دونی... 00:06:33.450 --> 00:06:35.620 ‫الان دارن زیرلب حرف می‌زنن. 00:06:35.620 --> 00:06:38.580 ‫این خونه کلاً به موریهیتو-سان تکیه کرده. 00:06:38.790 --> 00:06:42.000 ‫بسیار خب. باید یه‌کاری درباره‌ش بکنیم! 00:06:42.670 --> 00:06:47.920 ‫بیاید باهم یه‌جور غذایی آماده کنیم که ‫وقتی موریهیتو-سان بخورتش از فرط خوشحالی گریه‌ش بگیره! 00:06:50.630 --> 00:06:52.510 ‫ایولا! 00:06:52.890 --> 00:06:55.180 ‫بیاید اشک موریهیتو رو دربیاریم! 00:06:55.180 --> 00:06:58.310 ‫میهارو-کون، عجب بچه خوبی هستی. خیلی ممنون! 00:06:58.310 --> 00:07:01.980 ‫ای بابا، انقدر احساساتی شدن که گریه‌شون گرفته. 00:07:02.900 --> 00:07:04.230 ‫برگشتم. 00:07:04.400 --> 00:07:06.030 ‫شرمنده انقدر طول کشید. 00:07:09.150 --> 00:07:11.990 ‫آتیش، سوختگی، شکستگی! 00:07:12.360 --> 00:07:13.990 ‫دارم کابوس می‌بینم! 00:07:15.450 --> 00:07:17.240 ‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟! 00:07:17.660 --> 00:07:22.120 ‫می‌خواستم همه رو جمع کنم و یه‌غذا واستون بپزم. 00:07:22.580 --> 00:07:25.340 ‫ولی وقتی از چاقو استفاده می‌کردم انگشتمو بریدم. 00:07:25.340 --> 00:07:26.750 ‫تو رو خدا مراقب باش. 00:07:26.750 --> 00:07:30.760 ‫هول کردم و برای درمان شدن ‫ انرژی کیگو-سانو گرفتم و اونم غش کرد. 00:07:30.760 --> 00:07:32.760 ‫توی روز انرژی حیاتِ معمولی‌ای داره! 00:07:32.970 --> 00:07:36.760 ‫این موقع بود که نیکو-سان هول کرد و توی روغن تمپورا آب ریخت، 00:07:36.760 --> 00:07:38.270 ‫که به آتیش‌سوزی ختم شد. 00:07:38.560 --> 00:07:41.060 ‫بعدش کانشی-سان هم هول کرد و خواست آتیشو خاموش کنه، 00:07:41.060 --> 00:07:43.020 ‫ولی به‌جاش یه شعله‌افکن ساخت. 00:07:43.650 --> 00:07:45.270 ‫اون موقع بود که یه‌سری سوختگیِ ناجور گرفتم. 00:07:45.270 --> 00:07:47.440 ‫مثل یه قسمت از پیتاگورا سوییچ توی جهنم می‌مونه. ‫کارتون استاپ‌موشن قدیمی 00:07:47.860 --> 00:07:50.150 ‫بعدش وقتی نیکو-سان منو دید، اونم غش کرد. 00:07:50.320 --> 00:07:52.740 ‫کانشی-سان در تلاشه که آتیشو خاموش کنه، 00:07:52.740 --> 00:07:55.740 ‫و منم به‌خاطر خون‌ریزی و این سوختگی‌ها در آستانه مرگم. 00:07:55.740 --> 00:07:57.790 ‫خـ ـ خیلی‌خب، متوجه شدم. 00:07:58.740 --> 00:08:00.040 ‫ببخشید. 00:08:00.160 --> 00:08:01.790 ‫همه‌ش تقصیر منه. 00:08:02.040 --> 00:08:05.380 ‫می‌خواستم باری از رو دوشتون کم کنم و این ایده رو دادم. 00:08:05.540 --> 00:08:06.840 ‫مسئولیتشو کامل قبول می‌کنم! 00:08:06.840 --> 00:08:09.420 ‫می‌خواستم یه‌کار خوب کنم، ‫ پس تقصیر منه، من بالاسر بقیه بودم! 00:08:09.590 --> 00:08:12.510 ‫خودتو خوب جلوه نده ها! تو هم دست‌وپاچلفتی‌ای! 00:08:12.510 --> 00:08:13.550 ‫اشکالی نداره. 00:08:13.840 --> 00:08:16.050 ‫بیشتر از همه نگران خودت بودم، میهارو. 00:08:16.350 --> 00:08:18.010 ‫این خونه پر از آدمای عجیب‌غریبه، 00:08:18.010 --> 00:08:20.680 ‫ولی انگار داری به اوضاع عادت می‌کنی، پس خوبه. 00:08:23.440 --> 00:08:25.810 ‫منم واقعاً‌ خوشحالم. 00:08:26.110 --> 00:08:28.690 ‫آخرش انرژی همه رو جذب کردم، 00:08:28.690 --> 00:08:31.820 ‫و تونستم احساس‌شون که بهم منتقل می‌شه رو حس کنم. 00:08:32.320 --> 00:08:36.120 ‫همه این حس رو داشتن که اینجا زندگی کردن واقعاً لذت‌بخشه. 00:08:44.080 --> 00:08:45.290 ‫امم! 00:08:48.840 --> 00:08:50.630 ‫چترمو گم کردی؟ 00:08:51.130 --> 00:08:52.590 ‫آره، خیلی شرمنده. 00:08:52.590 --> 00:08:55.130 ‫فقط می‌خواستم قرضش بگیرم، ولی وقتی بیرون بودم ازم قاپیدنش. 00:08:55.260 --> 00:08:58.350 ‫عـــه؟ همینطوری چترمو برداشتی، دومین چیز مهمی که کلاً دارمو؟ 00:08:58.350 --> 00:08:59.760 ‫حتی یه خواهشم نکردی؟ 00:08:59.850 --> 00:09:02.980 ‫لطفاً برای جبرانش بیفت بمیر. خودم طناب دارو میارم. 00:09:02.980 --> 00:09:05.480 ‫گفتم که معذرت! ولی گوش کن، خب؟ 00:09:05.480 --> 00:09:08.270 ‫اینطوری نبود که چون حواسم پرت بود دزدیدنش. ببین چی می‌گم. 00:09:08.520 --> 00:09:11.650 ‫امروز صبح، می‌خواستم برم فروشگاه خرید کنم، ولی بارون میومد. 00:09:11.650 --> 00:09:14.740 ‫بعدش تو راه خونه، یه مرده ازم آدرس پرسید. 00:09:14.740 --> 00:09:18.530 ‫حتی ازم خواست یه نقشه براش بکشم، ‫که ازش خواستم چتر رو نگه داره. 00:09:19.990 --> 00:09:21.330 ‫وقتی سرمو بالا کردم، رفته بود. 00:09:21.330 --> 00:09:23.370 ‫تو که به‌هیچ‌وجه حواس‌جمع نبودی! 00:09:23.950 --> 00:09:27.040 ‫اینطور که به‌نظر میاد همین داستانم سرهم کردی. ‫مطمئنم داری دروغ می‌گی! 00:09:27.170 --> 00:09:28.880 ‫د ـ دروغ نمی‌گم! 00:09:28.880 --> 00:09:31.090 ‫عـ ـ عینک‌آفتابی داشت، رو سرش پارچه کشیده بود، 00:09:31.090 --> 00:09:33.960 ‫سیبیل یه کیف‌قاپ رو داشت، ‫و یه کوله که طرح پیچک‌های کاروکاسا روش بود. 00:09:33.960 --> 00:09:36.010 ‫این تنگو فکر کرده خر گیر آورده! 00:09:36.010 --> 00:09:38.260 ‫این چه‌جور شخصیتیه که سرهم‌بندی کردی؟ 00:09:38.260 --> 00:09:41.220 ‫حتی اگه همچین داستانی از خودت دربیاری، ‫ مجازاتت سبک‌تر نمی‌شه! 00:09:41.810 --> 00:09:43.310 ‫عجب وضعیتی شد. 00:09:43.600 --> 00:09:46.850 ‫میهارو شرایطی داره که پنچ دقیقه هم ‫ نمی‌تونه زیر نور آفتاب بمونه. 00:09:46.850 --> 00:09:48.810 ‫چترها یه‌چیز اساسی توی تابستونن. 00:09:48.900 --> 00:09:51.270 ‫تازه‌شم با یه شمشیر مخفی شخصی‌سازی شده بود. 00:09:51.270 --> 00:09:54.150 ‫باشه بابا، گرفتم! می‌رم بیرون دنبالش بگردم. 00:09:54.150 --> 00:09:58.320 ‫دیگه مهم نیست! می‌رم یه چتر جایگزین می‌گیرم. 00:09:58.950 --> 00:10:01.950 ‫نمی‌خوام چیزیو که زیبا نیست دست بگیرم. 00:10:01.950 --> 00:10:03.580 ‫می‌فهمم چی می‌گی، میهارو. ‫آدمایی با سلیقه عالی 00:10:03.910 --> 00:10:06.960 ‫آدمای مشکل‌پسند از همه بدترن. 00:10:07.620 --> 00:10:11.090 ‫اینو به‌عنوان چتر آفتاب‌گیر استفاده می‌کنم. 00:10:11.090 --> 00:10:13.300 ‫آه، چرا آخه واسه منو برداشت؟ 00:10:13.300 --> 00:10:16.130 ‫اوه، من یه طلسم خوب برات دارم. 00:10:16.130 --> 00:10:16.920 ‫چی؟ 00:10:16.920 --> 00:10:18.930 ‫تاج ابری! 00:10:20.140 --> 00:10:21.850 ‫من رفتم! 00:10:23.140 --> 00:10:24.390 ‫رفتش. 00:10:24.390 --> 00:10:26.600 ‫تنهایی چیزیش نمی‌شه؟ 00:10:27.060 --> 00:10:28.060 ‫فکر نکنم. 00:10:38.570 --> 00:10:40.870 ‫تاج ابری! 00:10:43.330 --> 00:10:45.370 ‫ها! یه ابر بالاسرمه! 00:10:45.620 --> 00:10:47.910 ‫یه طلسمه که احساسات درونتو منعکس می‌کنه. 00:10:47.910 --> 00:10:51.290 ‫قلبت الان ناراحته، سر همین ابریه. 00:10:51.290 --> 00:10:53.250 ‫حالا می‌تونی جلوی نور آفتاب رو بگیری. 00:10:53.250 --> 00:10:55.630 ‫یه طلسم مرموز که هدف اصلی‌شو نمی‌دونم... 00:10:56.010 --> 00:10:59.510 ‫ولی این باید جواب بده. خیلی ممنون، نیکو-سان. 00:10:59.630 --> 00:11:01.760 ‫اوه نه، نمی‌تونی احساس شادی کنی! 00:11:02.340 --> 00:11:03.800 ‫چون ابرا کنار می‌رن. 00:11:03.800 --> 00:11:06.520 ‫پس یعنی تمام مدت مجبورم غمباد بگیرم؟! 00:11:06.930 --> 00:11:10.730 ‫اوه پاتاراش، ای پاتاراش بیچاره‌ام. 00:11:10.940 --> 00:11:13.110 ‫بیا باهم بخوابیم و بمیریم. 00:11:13.110 --> 00:11:16.360 ‫آدما دیگه نیازی به ما ندارن، و ما تنهای تنهاییم. 00:11:16.360 --> 00:11:18.280 ‫بیا بخوابیم و بمیریم. 00:11:18.570 --> 00:11:23.530 ‫آه، چرا وقتی دارم می‌رم چتر بخرم باید انقدر ناراحت باشم؟ 00:11:23.950 --> 00:11:26.580 ‫به‌هرحال، باید احساسات تاریک رو حفظ کنم. 00:11:26.580 --> 00:11:30.410 ‫اگه بهم خوش بگذره یا احساس شادی کنم، ‫به قیمت جونم تموم می‌شه. 00:11:32.000 --> 00:11:33.290 ‫سلام! 00:11:33.500 --> 00:11:35.880 ‫وای، چه آدم خوشگلیه. 00:11:35.880 --> 00:11:37.590 ‫حتماً‌ خارجیه. 00:11:37.590 --> 00:11:39.630 ‫یه ابرم رو سرش داره. 00:11:39.920 --> 00:11:44.090 ‫اوه، من می‌دونم. بهشون می‌گن فرشته! 00:11:48.850 --> 00:11:52.650 ‫ای لعنت! احساستم نزدیک همچین معصومیتی خالص شد! 00:11:52.650 --> 00:11:54.730 ‫باید بازم حس فلاکت بگیرم! 00:11:55.110 --> 00:11:59.190 ‫بذار ببینم، اضطراب یه آینده‌ی تاریک، ‫شکستن صفحه گوشیم، 00:11:59.190 --> 00:12:01.400 ‫آدمی که کنارم بود خودمونی با کارکنان حرف می‌زد، 00:12:01.400 --> 00:12:03.110 ‫یه تنگو بهونه می‌بافه و دروغ می‌گه، 00:12:03.110 --> 00:12:06.580 ‫صندلی دوچرخه‌م دزدیده شد و بروکلی جاش گذاشتن. 00:12:10.370 --> 00:12:12.080 ‫باهام ازدواج می‌کنی؟ 00:12:12.330 --> 00:12:14.210 ‫ای وای! یه صحنه‌ی دلگرم‌کننده! 00:12:16.540 --> 00:12:17.670 ‫بیخیال، نه... 00:12:17.670 --> 00:12:19.340 ‫نباید بخندی! 00:12:19.340 --> 00:12:21.010 ‫سلام، ما کمدین هستیم. 00:12:21.010 --> 00:12:23.340 ‫اگه براتون ممکنه، می‌شه اجرامونو تماشا کنید؟ 00:12:23.340 --> 00:12:25.050 ‫اینا فقط می‌خوان ابرمو کنار بزنن! 00:12:25.050 --> 00:12:27.100 ‫سلام، ما مه‌زن‌های ابرکش هستیم. 00:12:27.100 --> 00:12:28.220 ‫حتی اسمشون! 00:12:28.430 --> 00:12:32.690 ‫ما راستش مدل‌های فشن خاصی هستیم. 00:12:32.690 --> 00:12:36.310 ‫چرا چرت می‌گی، ما فقط زشت و چاقالِ درازیم. 00:12:36.310 --> 00:12:39.480 ‫برخلاف چیزی که از ظاهر می‌بینی، از باطن خیلی خوشگلم. 00:12:39.780 --> 00:12:43.110 ‫اون روزی، می‌خواستم پزِ لباس مهمونی‌مو بدم، ‫ ولی وقتی رسیدم به اونجا، 00:12:43.110 --> 00:12:44.860 ‫پرتم کردن بیرون. 00:12:44.860 --> 00:12:47.620 ‫خب چرا لخت اونجا رفتی؟ 00:12:48.950 --> 00:12:50.120 ‫اوه، خداروشکر. 00:12:50.330 --> 00:12:52.250 ‫ممنون که گوش دادی. 00:12:52.250 --> 00:12:55.040 ‫ها؟ روت داره برف می‌ریزه؟ 00:12:55.040 --> 00:12:58.380 ‫لطفاً با قدرت پیش برید. ‫خوشم میاد وقتی مردم خودشونو به چالش می‌کشن. 00:12:58.500 --> 00:13:01.090 ‫شنیدنش واقعاً‌ روحیه‌بخشه. 00:13:01.090 --> 00:13:05.680 ‫مخصوصاً بعد اینکه مسخره‌مون کردن و گفتن عجیب‌الخلقه‌ایم. 00:13:06.180 --> 00:13:08.850 ‫خب، لااقل یه‌چیز واسه خندیدن دارن. 00:13:09.100 --> 00:13:11.770 ‫اینجور آدما رو باید با مشت بری تو صورتشون. 00:13:13.520 --> 00:13:16.810 ‫شما خصوصیتی که باهاش زاده شدین رو تبدیل به یه سلاح کردین. 00:13:16.810 --> 00:13:18.230 ‫فکر می‌کنم این زیباست. 00:13:25.360 --> 00:13:27.910 ‫چرا باید همیشه یه چتر داشته باشم؟ 00:13:28.200 --> 00:13:31.580 ‫چون با چیزی زاده شدی که تو رو از بقیه متمایز می‌کنه. 00:13:43.380 --> 00:13:44.170 ‫ها؟ 00:13:47.550 --> 00:13:50.050 ‫اون چترِ منه؟ 00:13:53.430 --> 00:13:54.350 ‫آهای. 00:13:58.690 --> 00:14:02.190 ‫اون چترو پس بده. تو دزدیدیش، مگه نه؟ 00:14:02.320 --> 00:14:04.690 ‫هه؟ چی می‌گی بچه‌جون؟ 00:14:05.860 --> 00:14:06.950 ‫عینک آفتابی، 00:14:07.280 --> 00:14:08.200 ‫پارچه روی سر، 00:14:08.490 --> 00:14:09.450 ‫یه سیبیل کیف‌قاپی، 00:14:09.700 --> 00:14:11.450 ‫و یه کیسه با طرح پیچک‌های کاراکوسا! 00:14:11.740 --> 00:14:14.330 ‫پس یعنی کانشی-سان دروغ نمی‌گفت؟! 00:14:14.540 --> 00:14:18.580 ‫ها؟ مدرکی داری که بگه من دزدیدمش؟ 00:14:18.920 --> 00:14:21.000 ‫مدرکو رو کن ببینیم! 00:14:21.000 --> 00:14:22.800 ‫وگرنه باید با دماغت اسپاگتی بخوری! 00:14:22.800 --> 00:14:24.090 ‫طرز حرف زدنش هم آشغاله! 00:14:24.090 --> 00:14:28.340 ‫موی بلوندِ سوسولت، ‫منو یاد اون کمدی دو نفره‌ی کسل‌کننده میندازه! 00:14:28.340 --> 00:14:30.510 ‫و انقدر آدم آشغالیه که از کمدین‌ها متنفره! 00:14:30.800 --> 00:14:33.510 ‫حالا با عقل جور درمیاد! 00:14:35.470 --> 00:14:37.890 ‫به محض اینکه شکّم رو علنی کردم، ابرها از بین رفتن. 00:14:39.810 --> 00:14:45.030 ‫خوب نیست، کم‌کم دارم از حال می‌رم... ‫نمی‌تونم احساساتم رو کنترل کنم... 00:14:45.440 --> 00:14:48.280 ‫لعنتی، خیلی نزدیک بودم... 00:14:48.610 --> 00:14:50.280 ‫اگه فقط... 00:15:03.130 --> 00:15:04.800 ‫آسمان پرندگان سیاه. 00:15:05.000 --> 00:15:05.920 ‫کانشی-سان! 00:15:07.130 --> 00:15:08.220 ‫مال تو. 00:15:08.220 --> 00:15:09.590 ‫این چه کوفتیه...؟ 00:15:21.730 --> 00:15:24.060 ‫عشق واقعاً سیاهه. 00:15:24.570 --> 00:15:26.230 ‫جلوی نور آفتاب رو می‌گیره. 00:15:27.820 --> 00:15:28.990 ‫و زیباست. 00:15:32.360 --> 00:15:35.910 ‫اون داستان محال واقعاً واقعی بود، ها؟ 00:15:35.910 --> 00:15:37.750 ‫همینو داشتم می‌گفتم! 00:15:37.750 --> 00:15:40.750 ‫خب، البته تقصیر خودمه که چترتو دزدیدن. 00:15:43.830 --> 00:15:46.500 ‫چطوره با شماره‌ی سه جفت‌مون عذرخواهی کنیم؟ 00:15:46.670 --> 00:15:48.760 ‫آره، بیا همین‌کارو کنیم. 00:15:50.590 --> 00:15:52.180 ‫یک، دو، سه... 00:15:52.180 --> 00:15:53.260 ‫شرمنـ... 00:15:53.890 --> 00:15:57.640 ‫آهای، تو هم باید بگی! بجنب! ‫گولمو خوردی! 00:16:06.480 --> 00:16:08.280 ‫چی؟ اینجا نیستن؟ 00:16:08.480 --> 00:16:12.240 ‫نیکو-چان گفت قراره بیای، پس رفت یه‌سری خرید کنه. 00:16:12.240 --> 00:16:15.700 ‫مطمئنم زود برمی‌گرده خونه. ‫ موریهیتو هم رفت بیرون یه‌چیزی بخره. 00:16:15.780 --> 00:16:18.540 ‫چون قولی دادم که بهش عادت ندارم. 00:16:18.740 --> 00:16:21.080 ‫پس زودتر از موعد رسیدم. 00:16:21.410 --> 00:16:23.460 ‫پس بعداً برمی‌گردم. 00:16:23.670 --> 00:16:24.540 ‫وایسا. 00:16:26.750 --> 00:16:28.210 ‫خیلی ناجور شد. 00:16:28.630 --> 00:16:30.550 ‫هدف واقعی‌م این بود که... 00:16:30.710 --> 00:16:34.800 ‫با نشون دادن یه هلال به کیگو-کون، به ولف تبدیلش کنم. 00:16:35.260 --> 00:16:37.640 ‫ماهی یکبار بیا پیشم. 00:16:38.220 --> 00:16:39.970 ‫بخش سختش اینه که... 00:16:39.970 --> 00:16:44.310 ‫باید کاری کنم طبیعی به‌نظر بیاد و بعداً یادش نمونه. 00:16:44.560 --> 00:16:47.020 ‫آخه این چه مأموریت عجیب‌غریبیه. 00:16:47.230 --> 00:16:50.570 ‫بگذریم، گفت داخل منتظر بمونم. 00:16:50.820 --> 00:16:54.570 ‫ولی اون چه مرگشه؟ اصلاً حرف نمی‌زنه. 00:16:54.740 --> 00:16:56.990 ‫نکنه شغلش ارزیابیِ پرده‌هاست؟ 00:16:57.070 --> 00:16:58.830 ‫یا شاید بلد نیست با دخترا حرف بزنه؟ 00:16:59.370 --> 00:17:02.620 ‫پس از اونجایی که منم نمی‌تونم ‫ با پسرا حرف بزنم، قراره خیلی سوت و کور بشه. 00:17:02.750 --> 00:17:05.830 ‫کاش می‌شد یه کروسان پرت کنم تو صورتش و برگردم خونه. 00:17:06.130 --> 00:17:08.960 ‫آخه علایق مشترکی هم نداریم که درموردش حرف بزنیم. 00:17:09.090 --> 00:17:12.510 ‫یعنی اینجا هیچی نیست که سر صحبتو باز کنه؟ 00:17:13.920 --> 00:17:14.800 ‫می‌گم، 00:17:15.180 --> 00:17:16.800 ‫می‌تونیم بریم تو اتاقت؟ 00:17:16.800 --> 00:17:17.890 ‫هـــــه؟ 00:17:20.470 --> 00:17:22.600 ‫حرف خیلی بی‌شرمانه‌ای زدم؟ 00:17:22.930 --> 00:17:26.350 ‫حالا که بهش فکر می‌کنم، اینکه گفتم می‌خوام بیام تو اتاقِ یه پسر... 00:17:26.520 --> 00:17:27.860 ‫ایده‌ی خیلی بدی بود، مگه نه؟ 00:17:28.150 --> 00:17:30.480 ‫نکنه فکر کرده من زن بی‌حیایی هستم؟ 00:17:32.360 --> 00:17:35.820 ‫این دختره خیلی خیلی خوشگله ها. 00:17:36.320 --> 00:17:39.740 ‫چطور می‌تونم تو چشمش نگاه کنم و باهاش حرف بزنم؟ 00:17:39.910 --> 00:17:42.370 ‫و ـ ولی این‌همه راه رو اومده اینجا، 00:17:42.370 --> 00:17:45.000 ‫پس باید یه‌چیزی بگم که حوصله‌ش سر نره. 00:17:45.120 --> 00:17:46.370 ‫امم، می‌گم. 00:17:47.210 --> 00:17:48.920 ‫تازگی‌ها آسمون رو دیدی؟ 00:17:48.920 --> 00:17:49.790 ‫بله؟ 00:17:51.500 --> 00:17:54.760 ‫این چند وقته فهمیدم خیلی بهش توجه نکردم، 00:17:54.760 --> 00:17:57.430 ‫سر همین دیروز، روی نیمکتِ پارک نشستم و کل روز ابرها رو دیدم. 00:17:57.430 --> 00:17:59.760 ‫انگاری عاشق ژست گرفتنه. 00:18:00.050 --> 00:18:03.770 ‫چیکار کنم؟ این موضوع خیلی خسته‌کننده‌ست. 00:18:04.140 --> 00:18:07.350 ‫نمی‌شه، بهتره فقط کاری که ‫برای انجامش اومدم رو بکنم و برگردم خونه. 00:18:08.020 --> 00:18:10.860 ‫«آسمان بی‌نهایت آبی آسمانی است.» 00:18:10.980 --> 00:18:14.240 ‫این فیلم یه صحنه داره که توش هلال ماه رو نشون می‌ده. 00:18:14.360 --> 00:18:16.530 ‫این اولین تیر توی «استراتژی هلال»ـه. 00:18:16.740 --> 00:18:17.660 ‫هی! 00:18:18.160 --> 00:18:19.780 ‫می‌خوای این فیلم رو باهم ببینیم؟ 00:18:19.780 --> 00:18:21.780 ‫عه؟ یه فیلم؟ باهم؟ 00:18:21.910 --> 00:18:25.540 ‫درسته. کیک هم خریدم که موقع دیدنش بخوریم. 00:18:25.960 --> 00:18:29.380 ‫ببین. الان باهم تنها شدیم. 00:18:29.540 --> 00:18:31.540 ‫قبلاً باهم این پارک اومدیم، مگه نه؟ 00:18:31.750 --> 00:18:35.550 ‫این شرایط مثل اینه که دوست‌دختر اومده خونه‌ی دوست‌پسرش. 00:18:35.630 --> 00:18:37.630 ‫یعنی برداشتم از موقعیت غلط بود؟ 00:18:38.800 --> 00:18:42.010 ‫وقتی فیلم شروع شد، یهو خیلی ساکت و حواس‌جمع شد. 00:18:42.010 --> 00:18:44.100 ‫بیا، یه‌ذره کیک هم بخور. 00:18:45.350 --> 00:18:48.310 ‫پشت موهای ژولیده‌ش قایم شده، ولی اگه خوب نگاه کنی، 00:18:48.310 --> 00:18:50.690 ‫چشمای بزرگ، و قوس بینی قشنگی داره، 00:18:50.690 --> 00:18:53.940 ‫و با وجود ساختار ظریف صورتش، چونه‌ی مردونه‌ای داره. 00:18:55.190 --> 00:18:56.690 ‫ولی از اون گذشته... 00:18:56.690 --> 00:18:58.860 ‫برای رسیدن به صحنه‌ی ماه داره خیلی طولش می‌ده. 00:18:58.860 --> 00:19:00.700 ‫تحمل انقدر سکوت رو ندارم! 00:19:00.700 --> 00:19:02.530 ‫الان فکر می‌کنه خیلی استرس دارم. 00:19:02.530 --> 00:19:04.450 ‫اگه می‌شد درمورد یه‌چیزی صحبت کنیم... 00:19:04.450 --> 00:19:06.290 ‫توی چه کارهایی به‌نظرت ماهری؟ 00:19:06.290 --> 00:19:07.160 ‫خب... 00:19:07.160 --> 00:19:08.460 ‫راستی... 00:19:08.460 --> 00:19:10.210 ‫ها؟ چیه؟ 00:19:10.670 --> 00:19:12.840 ‫تو متخصص چه‌جور جادویی هستی؟ 00:19:13.670 --> 00:19:16.090 ‫تا حالا ندیدم طلسمی اجرا کنی. 00:19:16.300 --> 00:19:18.130 ‫اوه، صرفاً طلسم‌های معمولی دارم. 00:19:18.130 --> 00:19:20.590 ‫فقط از طلسم‌های پایه‌ای و ساده استفاده می‌کنم. 00:19:20.760 --> 00:19:23.300 ‫هنوز نمی‌خوام کسی درباره‌ی جادوی تغییرشکلم بفهمه! 00:19:23.300 --> 00:19:25.850 ‫شنیدم از یه خاندان ساحره‌ی نجیب‌زاده‌ای... 00:19:28.310 --> 00:19:31.100 ‫آره، مادرم ساحره‌ی فوق‌العاده‌ایه. 00:19:31.480 --> 00:19:34.690 ‫و منم در نهایت باید شبیه اون بشم. 00:19:34.690 --> 00:19:36.610 ‫ولی خیلی معمولی‌ام. 00:19:36.940 --> 00:19:42.110 ‫مادرم ازم ناامید شده، چون به اندازه‌ی نیکو استعداد ندارم. 00:19:43.030 --> 00:19:45.780 ‫ای‌کاش هیچ‌وقت توی خانواده‌ی ساحره به‌دنیا نمیومدم. 00:19:45.950 --> 00:19:48.620 ‫فکر می‌کنم یه سبک زندگی معمولی بیشتر بهم میومد. 00:19:48.950 --> 00:19:51.120 ‫اگه می‌شد بابتش به خدا شکایت می‌کردم. 00:19:52.120 --> 00:19:53.880 ‫تقصیر تو نیست! 00:19:54.080 --> 00:19:56.000 ‫باعث و بانی‌ش این دنیاست! 00:19:57.340 --> 00:19:58.960 ‫چرا خاموشش کردی؟ 00:19:58.960 --> 00:20:00.470 ‫فیلم کسل‌کننده‌ایه. 00:20:01.510 --> 00:20:06.390 ‫و اگه اون خدا بگه می‌تونه ‫به یه انسان معمولی تبدیلت کنه، انجامش می‌دادی؟ 00:20:11.230 --> 00:20:12.520 ‫نه. 00:20:14.360 --> 00:20:16.860 ‫شاید اتفاق‌های بدی بیفته، 00:20:16.860 --> 00:20:18.980 ‫ولی مطمئنم خاطرات خوبی هم ازش داری. 00:20:18.980 --> 00:20:21.450 ‫خاطراتی که برات خیلی مهمن. 00:20:22.360 --> 00:20:24.410 ‫من خودمم یه گرگینه‌م ها. 00:20:24.780 --> 00:20:27.790 ‫خیلی چیزا هست که موقع به‌دنیا اومدن نمی‌تونی تغییر بدی. 00:20:27.790 --> 00:20:30.200 ‫پس شکایت کردن چیزی رو حل نمی‌کنه. 00:20:30.200 --> 00:20:33.040 ‫وقتی تقصیرها رو بندازی گردن دیگران، نمی‌تونی دست برداری. 00:20:33.420 --> 00:20:36.670 ‫من از دست ولف عصبانی‌ام، ولی شکایت نمی‌کنم. 00:20:36.920 --> 00:20:40.800 ‫و این به‌خاطر اینه که با همین گرگینه بودن تونستم با بچه‌ها آشنا بشم. 00:20:46.140 --> 00:20:49.180 ‫بالأخره بدون اینکه قیافه بگیری باهام حرف زدی. 00:20:49.810 --> 00:20:51.600 ‫اوه نه، نمی‌خواستم... 00:20:52.430 --> 00:20:54.850 ‫این کیک خیلی خوشمزه‌ست. وایسا، ناراحت شدی؟ 00:20:54.850 --> 00:20:57.440 ‫از اینکه یهو تلویزیون رو خاموش کردی ناراحت شدم. 00:20:57.570 --> 00:20:59.530 ‫شـ ـ شرمنده، بیا ادامه‌شو ببینیم. 00:20:59.530 --> 00:21:00.940 ‫نه، اشکالی نداره. 00:21:01.610 --> 00:21:04.030 ‫چون دومین تیر قراره به هدف بخوره. 00:21:09.490 --> 00:21:11.540 ‫کارت عالی بود، میائو نمو! 00:21:11.540 --> 00:21:12.870 ‫خیلی‌خب، من دیگه می‌رم خونه. 00:21:12.870 --> 00:21:13.830 ‫وایسا! 00:21:14.000 --> 00:21:16.540 ‫من دارم می‌‌رم بیرون، پس تو توی خونه بمون! 00:21:16.540 --> 00:21:20.590 ‫چرا باید بمونم؟ اگه کله‌شقی کنی، ‫ موریهیتو-کون دوباره دعوات می‌کنه ها. 00:21:21.550 --> 00:21:24.220 ‫پس چطوره باهم همینجا وقت بگذرونیم؟ 00:21:26.760 --> 00:21:29.560 ‫درسته، انگار مکالمه‌ی جالبی باهم داشتین. 00:21:29.560 --> 00:21:32.730 ‫کیگو گفت خوشحاله که با بچه‌ها آشنا شده. 00:21:32.930 --> 00:21:35.730 ‫تو چطور، میائو نمو؟ 00:21:36.940 --> 00:21:39.060 ‫نـ ـ نه، من اصلاً... 00:21:39.060 --> 00:21:40.480 ‫برگشتیم! 00:21:41.690 --> 00:21:43.360 ‫خداروشکر اومدی! 00:21:43.690 --> 00:21:46.530 ‫نمو-چان؟ زودتر از انتظار رسیدی. 00:21:46.530 --> 00:21:48.530 ‫شرمنده. منتظرت گذاشتیم؟ 00:21:49.280 --> 00:21:51.120 ‫اوه! به ولف-کون تبدیل شده! 00:21:51.450 --> 00:21:52.910 ‫با نمو-چان چیکار کردی؟ 00:21:52.910 --> 00:21:54.500 ‫هنوز هیچ کاری نکردم. 00:21:54.500 --> 00:21:55.790 ‫هنوز؟! 00:21:56.040 --> 00:22:00.960 ‫وقتی سعی نمی‌کردی خفن باشی، خفن‌تر بودی، ماگامی کیگو-کون. 00:22:00.980 --> 00:22:10.980 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 00:22:11.004 --> 00:22:32.004 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:23:33.760 --> 00:23:35.600 ‫مویی-چان، این چیه؟ 00:23:35.600 --> 00:23:39.060 ‫رفتم بیرون تا برای درست کردنِ اینا، از هندز وسیله بخرم. 00:23:39.770 --> 00:23:40.810 ‫پلاک روی در. 00:23:46.650 --> 00:23:48.740 ‫و اینطوری، خیلی اتفاق‌ها افتاد، 00:23:48.740 --> 00:23:53.530 ‫و اوگر، ساحره، خون‌آشام، تنگو، و گرگینه... 00:23:54.160 --> 00:23:55.990 ‫همه با خوبی و خوشی باهم زندگی می‌کنن! 00:23:58.040 --> 00:24:00.710 ‫پلاکی که مویی-چان درست کرد خیلی نازه! 00:24:00.710 --> 00:24:02.670 ‫خوشم میاد که روش علامت و شماره داره. 00:24:02.670 --> 00:24:05.040 ‫کالای تبلیغاتی ازشون داد می‌زنه. 00:24:05.040 --> 00:24:07.050 ‫شیرینی‌های خوش‌آمدگویی هم بانمک بود. 00:24:07.050 --> 00:24:09.760 ‫اگه با کافی‌شاپی همکاری کنیم، حتماً باید توی مِنو باشه. 00:24:09.760 --> 00:24:11.680 ‫باشه، دیگه درموردش حرف نزنین!