1 00:23:39,770 --> 00:23:42,770 TypeSet 2 00:00:03,280 --> 00:00:04,510 ‫چرا...؟ 3 00:00:10,110 --> 00:00:14,190 ‫این آخرین مسئولیت من به‌عنوان اِنولای توـه. 4 00:00:14,190 --> 00:00:15,460 ‫منتظر چی هستی، بل؟! 5 00:00:18,320 --> 00:00:19,820 ‫چرا؟! 6 00:00:21,450 --> 00:00:27,000 ‫بای بای ، 7 00:00:22,910 --> 00:00:27,000 ‫بای بای ، ‫زمین 8 00:00:29,460 --> 00:00:32,340 صیاد دریاچه 9 00:00:36,330 --> 00:00:39,030 ‫این‌همه های‌وهوی برای چیه؟ 10 00:00:39,560 --> 00:00:45,990 ‫جشنواره‌ای چیزی در کار نیست، مجرمی رو هم محاکمه نمی‌کنن. 11 00:00:45,990 --> 00:00:50,770 ‫عرضم به حضورت که، رودخونه بالا اومد و ‫بذری از توی دریا رو به اینجا آورد. 12 00:00:51,100 --> 00:00:52,260 ‫عجب؟ 13 00:00:52,260 --> 00:00:56,280 ‫حالا داره توی دریاچه گل می‌ده و سمّش همه‌جا پخش می‌شه. 14 00:00:56,280 --> 00:00:58,160 ‫یه گل‌ماهی داره دریاچه رو مسموم می‌کنه؟ 15 00:00:58,160 --> 00:00:59,610 ‫با نمک. آب شور. 16 00:00:59,610 --> 00:01:03,070 ‫لابد سعی داره آب تمیز رو تغییر بده. 17 00:01:03,070 --> 00:01:05,840 ‫یه نگاه به گاوهای جوون بنداز. 18 00:01:05,840 --> 00:01:07,840 ‫یکیشونو به همین زودی زمین زده. 19 00:01:08,140 --> 00:01:12,790 ‫برای همین موش‌ها تصمیم گرفتن از یه خانه‌به‌دوش کمک بخوان. 20 00:01:13,830 --> 00:01:16,100 ‫خانه‌به‌دوش؟ پس می‌تونی یه نفس راحت بکشی! 21 00:01:14,050 --> 00:01:17,970 خانه‌به‌دوش کسی که سفر می‌کند 22 00:01:16,100 --> 00:01:21,780 ‫مشکل اینجاست که این خانه‌به‌دوشه با یه دختره ‫زندگی می‌کنه و اون رو از طرف خودش فرستاده. 23 00:01:22,470 --> 00:01:23,430 ‫دختر؟ 24 00:01:23,720 --> 00:01:26,690 ‫شایعات عجیبی درموردش شنیدم. 25 00:01:26,690 --> 00:01:32,360 ‫می‌گن به‌خاطر آشوب به پا کردن توی پارک‌شهر، بیرونش کردن. 26 00:01:32,360 --> 00:01:36,500 ‫تازه این تمام ماجرا نیست. ‫هیچ‌کس نمی‌تونه ازش چشم برداره. 27 00:01:36,500 --> 00:01:38,110 ‫چون که... 28 00:01:38,400 --> 00:01:39,620 ‫تاحالا همچین چیزی ندیدم. 29 00:01:39,620 --> 00:01:40,690 ‫اهل کجاست؟ 30 00:01:40,690 --> 00:01:42,440 ‫عجب خرتوخری‌ـه. 31 00:01:42,440 --> 00:01:43,490 ‫اون چیه دیگه؟ 32 00:01:42,440 --> 00:01:43,800 ‫لرزه به تنم میندازه. 33 00:01:43,490 --> 00:01:45,570 ‫نه گوش داره و نه شاخ... 34 00:01:45,570 --> 00:01:46,890 ‫اون چیه؟ 35 00:01:46,890 --> 00:01:48,610 ‫تاحالا درمورد همچین قبیله‌ای نشنیده بودم. 36 00:01:48,610 --> 00:01:51,160 ‫بدنش اصلاً مو نداره! 37 00:01:51,160 --> 00:01:52,880 ‫درواقع هیچی نداره. 38 00:01:52,880 --> 00:01:53,910 ‫عجیب‌غریب. 39 00:01:53,910 --> 00:01:55,220 ‫هیچ صفت خاصی نداره... 40 00:01:56,880 --> 00:01:59,410 ‫روز از نو روزی از نو، ها؟ 41 00:01:59,410 --> 00:02:01,060 ‫چه گونه‌ی عجیبی. 42 00:02:01,060 --> 00:02:02,520 ‫از کجا اومده؟ 43 00:02:02,520 --> 00:02:03,500 ‫یه‌روز... 44 00:02:04,050 --> 00:02:07,460 ‫لابلاک بل! این اسم منه. 45 00:02:07,870 --> 00:02:12,020 ‫به دستور استادم، لابلاک شیان اومدم اینجا. 46 00:02:12,410 --> 00:02:15,490 ‫ممنون که تشریف آوردی، خانم بل. 47 00:02:15,830 --> 00:02:19,620 ‫بنده حاکمِ «برج چرخ هوا» هستم. 48 00:02:19,620 --> 00:02:21,000 ‫از آشنایی‌تون خوش‌وقتم. 49 00:02:21,000 --> 00:02:23,770 ‫خب، طرف کجاست؟ 50 00:02:23,770 --> 00:02:25,070 ‫اونجا. 51 00:02:25,480 --> 00:02:27,980 ‫دست‌هاش همه از تنه‌ی درخت کلفت‌ترن. 52 00:02:27,980 --> 00:02:31,190 ‫بدن قرمز روشنش، تیغه‌ی شمشیر و نیزه رو می‌شکنه. 53 00:02:31,190 --> 00:02:34,450 ‫از دهنش جوهر سمی بیرون می‌زنه. 54 00:02:34,450 --> 00:02:38,130 ‫استادم گفت احتمالاً یه نِگرونی‌ـه. 55 00:02:38,510 --> 00:02:42,470 ‫با این‌حال، تاوقتی با چشم‌های خودم ندیدم نمی‌تونم مطمئن بشم. 56 00:02:43,100 --> 00:02:44,960 ‫پس می‌کشیش؟ 57 00:02:44,960 --> 00:02:48,950 ‫گوشتِ گل، غذای موردعلاقمه. فرقی نمی‌کنه چه نوعی باشه. 58 00:02:50,040 --> 00:02:53,200 ‫خیال‌تون راحت. قول می‌دم از بین ببرمش. 59 00:02:54,300 --> 00:02:55,990 ‫چه جانورصفت... 60 00:02:56,600 --> 00:03:01,110 ‫نچ. پس چون فقط علف و میوه می‌خورم، شدم وحشی‌صفت؟ 61 00:03:05,500 --> 00:03:07,700 ‫چیکار داری می‌کنی؟ 62 00:03:07,700 --> 00:03:09,810 ‫بدنم رو سبک‌تر می‌کنم. 63 00:03:09,810 --> 00:03:10,660 ‫باورم نمی‌شه! 64 00:03:11,170 --> 00:03:12,670 ‫رسماً هیچ ویژگی نداره! 65 00:03:48,690 --> 00:03:50,730 ‫برید کنار. دارم رد می‌شم. 66 00:03:51,630 --> 00:03:53,790 ‫آب هنوز سرده. 67 00:03:56,940 --> 00:03:59,130 ‫پس واقعاً یه نگرونی‌ـه. 68 00:03:59,870 --> 00:04:01,990 ‫ولی نه هر نگرونی‌ای، از اون گنده‌هاشه. 69 00:04:04,040 --> 00:04:06,140 ‫نوبت توـه، همکار. 70 00:04:33,340 --> 00:04:35,170 ‫بخوان، روندینگ! 71 00:05:19,580 --> 00:05:20,480 ‫فرار کنید! 72 00:05:45,850 --> 00:05:47,470 ‫بوی آب شور میاد. 73 00:05:53,410 --> 00:05:54,380 ‫تف! 74 00:05:54,380 --> 00:05:55,350 ‫آب شور! 75 00:05:55,350 --> 00:05:56,400 ‫یا خدا! 76 00:05:55,500 --> 00:05:56,560 ‫غذاها رو جمع کنین! 77 00:05:56,560 --> 00:05:57,280 ‫بدبخت شدیم رفت! 78 00:05:57,280 --> 00:05:58,170 ‫شرشو کم کن! 79 00:05:58,170 --> 00:05:59,290 ‫عجب مصیبتی! 80 00:05:58,170 --> 00:05:59,290 ‫همه‌شون به فنا می‌رن! 81 00:05:59,610 --> 00:06:00,810 ‫با این وضع... 82 00:06:09,520 --> 00:06:14,070 ‫هی، برای چی اومدی اینجا؟ 83 00:06:14,070 --> 00:06:17,060 ‫خونه‌ای نداری؟ 84 00:06:25,670 --> 00:06:28,700 ‫می‌خوام برم خونه... به دریا... 85 00:06:28,700 --> 00:06:30,510 ‫خب پس چی جلوتو گرفته؟ 86 00:06:31,070 --> 00:06:33,280 ‫حالا دیگه نمی‌تونم برگردم... 87 00:06:34,620 --> 00:06:36,610 ‫همین‌جا بمیر... 88 00:06:37,220 --> 00:06:39,990 ‫بذرها رو پخش کن... 89 00:06:44,420 --> 00:06:45,810 ‫ببخشید. 90 00:07:24,460 --> 00:07:27,790 ‫آ ـ آه، خیلی ممنونم! 91 00:07:27,790 --> 00:07:32,310 ‫پاداشت رو بعداً می‌فرستیم به خونه‌تون. 92 00:07:32,870 --> 00:07:37,690 ‫می‌تونم این بذر و اون دست رو با خودم ببرم؟ 93 00:07:37,690 --> 00:07:40,840 ‫به چه کارت میان؟ 94 00:07:40,840 --> 00:07:45,310 ‫گفتم که، گوشت گل غذای موردعلاقمه. 95 00:07:46,600 --> 00:07:47,650 ‫باورم نمی‌شه... 96 00:07:48,820 --> 00:07:50,410 ‫چه جانورصفت. 97 00:08:05,730 --> 00:08:10,280 ‫احتمالاً تک تک بذرها رو از بین می‌برن. 98 00:08:16,710 --> 00:08:21,120 ‫یه‌وقت اگه مجبور شم طرف مقابل بجنگم، 99 00:08:22,870 --> 00:08:24,170 ‫باید... 100 00:08:41,860 --> 00:08:43,530 ‫برگشتم، استاد. 101 00:08:44,080 --> 00:08:45,490 ‫خسته نباشی. 102 00:08:47,790 --> 00:08:48,960 ‫شیان... 103 00:08:54,290 --> 00:08:56,620 ‫برای چی به خودش زحمت این‌کارو می‌ده؟ 104 00:08:56,620 --> 00:08:58,850 ‫می‌تونه به‌راحتی از جادو استفاده کنی. 105 00:08:58,850 --> 00:09:00,770 ‫این موضوع درخصوص درگیری امروزم صدق می‌کنه. 106 00:09:00,770 --> 00:09:05,680 ‫لازم نبود من انجامش بدم. شیان بهتر از من از پسش برمی‌اومد. 107 00:09:07,750 --> 00:09:09,180 ‫اینم از این. 108 00:09:13,030 --> 00:09:14,470 ‫اون دیگه چیه؟ 109 00:09:14,470 --> 00:09:15,930 ‫غنائم جنگی! 110 00:09:16,690 --> 00:09:20,190 ‫کارت خوب بود. خیلی تمیز قطعش کردی. 111 00:09:21,220 --> 00:09:24,100 ‫ولی بازم می‌تونستی دقیق‌تر ببریش. 112 00:09:24,100 --> 00:09:26,100 ‫می‌خواستم ببینم چی توی چنته داره. 113 00:09:26,100 --> 00:09:28,660 ‫یاد بگیر فقط با یه ضربه، تمام ظرفیت شمشیرت رو آزاد کنی. 114 00:09:29,050 --> 00:09:31,370 ‫بگذریم، می‌خوای چیکارش کنی؟ 115 00:09:31,370 --> 00:09:34,610 ‫می‌خورمش، درست مثل گل‌ماهی‌های دیگه. 116 00:09:35,670 --> 00:09:38,900 ‫گمونم خوردن بهترین روش عزاداری واسه‌ی مرده‌ست. 117 00:09:42,150 --> 00:09:45,810 ‫نگرونی‌ها جز گوشت‌شون کاربردهای ‫دیگه‌ای هم دارن. پوست‌شونم خیلی سفته. 118 00:09:46,200 --> 00:09:48,770 ‫پس، شاید باهاش کفش درست کنم. 119 00:09:51,950 --> 00:09:53,410 ‫باز شروع کردی. 120 00:09:55,330 --> 00:09:56,360 ‫خوش‌مزه‌ست. 121 00:09:56,360 --> 00:09:58,040 ‫طعمش رو خراب می‌کنی. 122 00:09:58,040 --> 00:10:00,100 ‫بهش می‌گن این‌کاره بودن. 123 00:10:00,100 --> 00:10:03,820 ‫اگه انقدر به طعم غذات اهمیت می‌دی، چرا خودت آشپزی نمی‌کنی؟ 124 00:10:04,730 --> 00:10:07,070 ‫بیخیال، شوخی کردم! 125 00:10:08,830 --> 00:10:09,800 ‫خوش‌مزه‌ست. 126 00:10:12,470 --> 00:10:13,920 ‫هی، استاد. 127 00:10:13,920 --> 00:10:17,000 ‫به‌نظرت چرا این نگرونی از دریا رفته؟ 128 00:10:17,000 --> 00:10:20,420 ‫چه می‌دونم؟ شاید از زندگی در اونجا راضی نبوده. 129 00:10:20,770 --> 00:10:23,440 ‫می‌خواست برگرده. 130 00:10:23,440 --> 00:10:27,190 ‫سعی داشت وظیفه‌ش به‌عنوان یه گل رو به انجام برسونه. 131 00:10:27,190 --> 00:10:30,000 ‫وظیفه‌ی کسی که بذرها رو پخش می‌کنه. 132 00:10:30,000 --> 00:10:31,150 ‫وظیفه؟ 133 00:10:31,540 --> 00:10:33,240 ‫گل‌ها تنها نیستن. 134 00:10:33,240 --> 00:10:38,110 ‫هرچیزی توی این دنیا سعی داره با باقی چیزها ادغام بشه. 135 00:11:12,790 --> 00:11:16,190 ‫همه‌شون ازم ترسیده بودن. 136 00:11:16,540 --> 00:11:19,830 ‫تو اگه رفته بودی، بهتر از من از پسش برمی‌اومدی. 137 00:11:19,830 --> 00:11:23,160 ‫آخه می‌خواستم به یه ماهی چی یاد بدم؟ 138 00:11:23,540 --> 00:11:28,130 ‫خیلی متعصبی. چرا مهارت‌هات رو توی ‫زمینه‌های دیگه‌ای جز تعلیم به کار نمی‌بری؟ 139 00:11:28,130 --> 00:11:31,550 ‫این وظیفه‌ی من به‌عنوان یه اِنولاـه. 140 00:11:28,720 --> 00:11:32,480 اِنولا یک آموزگار 141 00:11:32,040 --> 00:11:35,360 ‫اینجا هم نمی‌تونیم مدت زیادی بمونیم. 142 00:11:35,730 --> 00:11:38,030 ‫پس، باروبندیل‌مون رو ببندیم و راه بیفتیم؟ 143 00:11:38,030 --> 00:11:42,680 ‫هنوز خیلی جاها توی این کشور مونده که تو ندیدی. 144 00:11:43,350 --> 00:11:46,510 ‫آدم‌هایی مثل من پیدا می‌کنیم؟ 145 00:11:46,880 --> 00:11:47,470 ‫نه. 146 00:11:48,710 --> 00:11:53,650 ‫دفعات قبل که رفتم، کسی رو مثل تو ندیدم. 147 00:11:54,100 --> 00:11:56,130 ‫اگه همین‌طور ادامه بدیم، 148 00:11:56,130 --> 00:11:59,610 ‫«ارتش پوچی سیری‌ناپذیر» دیر یا زود منو می‌برن. 149 00:11:57,230 --> 00:12:01,780 ارتش پوچی سیری‌ناپذیر 150 00:11:59,610 --> 00:12:03,120 ‫راجع‌بهشون صحبت نکن. هیچ ایده‌ای نداری که چه شکلی‌ان. 151 00:12:03,420 --> 00:12:06,310 ‫می‌دونم چی بهم یاد دادی. 152 00:12:06,310 --> 00:12:09,570 ‫اون‌ها افرادی‌ان که دیگه نمی‌تونن از دنیا لذت ببرن، درسته؟ 153 00:12:09,910 --> 00:12:14,030 ‫اگه یه‌زمان گیرم بندازن، کارم تمومه. شک ندارم. 154 00:12:14,420 --> 00:12:19,020 ‫کجا باید برم تا آدم‌هایی مثل خودم ببینم؟ 155 00:12:19,020 --> 00:12:22,020 ‫منم می‌خوام با دنیا ادغام شم. 156 00:12:22,020 --> 00:12:24,520 ‫این‌جور زندگی‌کردن عذاب‌آوره. 157 00:12:25,040 --> 00:12:29,980 ‫من به این احساس درونت، غربت‌زدگی می‌گم. 158 00:12:30,340 --> 00:12:33,110 ‫غربت‌زدگی؟ این چیه دیگه؟ 159 00:12:33,110 --> 00:12:34,760 ‫خب... 160 00:12:35,150 --> 00:12:39,640 ‫می‌تونه عشق به زادگاهت باشه، شوق آرمان‌شهر، 161 00:12:39,640 --> 00:12:46,710 ‫یا ناتوانی دردناک برای دوست‌داشتن خودت و محل سکونتت. 162 00:12:46,710 --> 00:12:50,940 ‫پس یادم بده چطوری غربت‌زدگی‌ام رو درمان کنم. 163 00:12:50,940 --> 00:12:53,540 ‫من خونه‌ای ندارم. 164 00:12:53,540 --> 00:12:55,660 ‫دراون‌صورت، چطوره به یه سفر بری؟ 165 00:13:01,550 --> 00:13:02,840 ‫گوش کن چی می‌گم، بل. 166 00:13:03,650 --> 00:13:08,570 سرزمین شوورت کشور شمشیران 167 00:13:03,780 --> 00:13:07,860 ‫توی «سرزمین شوورت» کسی مثل تو پیدا نمی‌شه. 168 00:13:07,860 --> 00:13:11,190 ‫ولی اگه به مسیرت ادامه بدی و دور دنیا سفر کنی، 169 00:13:11,190 --> 00:13:15,480 ‫شاید بتونی دنیایی پیدا کنی که واقعاً‌ متعلق به خودت باشه. 170 00:13:15,600 --> 00:13:19,860 پارک‌شهر 171 00:13:15,810 --> 00:13:19,290 ‫برو به پارک‌شهر و آزمون‌هایی که ‫برای خانه‌به‌دوش شدن لازمه رو انجام بده. 172 00:13:20,000 --> 00:13:22,930 ‫می‌دونم که از پسش برمیای. 173 00:13:23,280 --> 00:13:27,020 ‫ناسلامتی، شاگرد خودمی. 174 00:13:39,280 --> 00:13:42,880 ‫این از کجا به ذهنت زد؟ 175 00:13:43,520 --> 00:13:47,860 ‫سفر یعنی تمام وجودت رو بذاری وسط. 176 00:13:47,860 --> 00:13:50,260 ‫هیچ‌ کمکی از دست کسی برات ساخته نیست. 177 00:13:50,600 --> 00:13:54,750 ‫درسته که من اِنولای تواَم، ولی نمی‌تونم به تو تبدیل بشم، 178 00:13:54,750 --> 00:13:57,780 ‫همون‌طور که تو نمی‌تونی به من تبدیل شی. 179 00:13:58,360 --> 00:14:03,320 ‫می‌دونم. زندگی مشترک‌مون بالأخره یه‌روزی به پایان می‌رسه، 180 00:14:03,710 --> 00:14:07,270 ‫و این شروعشه... 181 00:14:07,620 --> 00:14:11,600 ‫تصمیم با خودته. خوب سبک و سنگینش کن. 182 00:14:17,090 --> 00:14:18,960 ‫دنیای خودم... 183 00:14:25,300 --> 00:14:26,690 ‫روندینگ؟ 184 00:14:37,720 --> 00:14:39,690 ‫اون دختره دیگه کیه؟ 185 00:14:39,690 --> 00:14:41,700 ‫می‌گن از یه سنگ متولد شده. 186 00:14:41,700 --> 00:14:43,280 ‫جان من؟ 187 00:14:43,280 --> 00:14:45,110 ‫لرزه به تنم میندازه. 188 00:14:45,110 --> 00:14:47,000 ‫واقعاً وحشتناکه! 189 00:14:46,160 --> 00:14:48,320 ‫حتی گوش و دم هم نداره. 190 00:14:48,320 --> 00:14:49,600 ‫هیچ صفت خاصی نداره. 191 00:14:49,600 --> 00:14:50,650 ‫بی‌صفت! 192 00:14:50,650 --> 00:14:52,660 ‫شنیدین که یه‌نفر بهش جاومکان داده؟ 193 00:14:52,510 --> 00:14:54,680 ‫قطعاً‌ یه مشکلی داره. 194 00:14:52,660 --> 00:14:53,570 ‫کار سنگ‌تراش‌ـه. 195 00:14:53,570 --> 00:14:54,680 ‫کدوم احمقی همچین بچه‌ای رو می‌خواد؟ 196 00:14:54,680 --> 00:14:55,270 ‫سر درنمیارم. 197 00:14:59,670 --> 00:15:00,520 ‫حالت خوبه؟ 198 00:15:00,220 --> 00:15:01,530 ‫چرا انقدر خرزوره؟ 199 00:15:55,720 --> 00:15:59,230 ‫یه دوست پیدا کردم... 200 00:16:08,550 --> 00:16:09,380 ‫کی اونجاست؟! 201 00:16:09,380 --> 00:16:10,230 ‫هی، صبر کن! 202 00:16:10,230 --> 00:16:11,040 ‫وایستا! 203 00:16:11,040 --> 00:16:12,290 ‫آماده باشید! 204 00:16:25,130 --> 00:16:27,300 ‫دوشبوغن زی دی ولت. 205 00:16:25,130 --> 00:16:27,300 ‫دنیا را سوراخ کن؛ به زبان آلمانی 206 00:16:28,440 --> 00:16:29,660 ‫راه فراری نداری! 207 00:16:31,050 --> 00:16:33,530 ‫دنیا را سوراخ کن! 208 00:16:31,380 --> 00:16:33,550 دوشبوغن زی دی ولت دنیا را سوراخ کن 209 00:16:31,380 --> 00:16:33,550 دوشبوغن زی دی ولت دنیا را سوراخ کن 210 00:16:50,040 --> 00:16:51,690 ‫چرا این‌کارو کردی؟ 211 00:16:53,370 --> 00:16:54,950 ‫دوستم... 212 00:16:54,950 --> 00:16:57,380 ‫اون شمشیره رو می‌خواستی؟ 213 00:17:24,560 --> 00:17:28,080 ‫که اینطور، پس متوجه شدی. 214 00:17:38,570 --> 00:17:40,720 ‫خب دیگه، با اجازه‌تون... 215 00:17:43,530 --> 00:17:45,190 ‫اشکالی نداره. 216 00:17:45,190 --> 00:17:49,590 ‫کسی رو بابت تنهایی‌ام، سرزنش نمی‌کنم. 217 00:17:50,840 --> 00:17:54,100 ‫تا یه‌مدت لازم نیست نگران غذا باشیم. 218 00:17:55,240 --> 00:17:57,560 ‫باهات حرف دارم، شیان. 219 00:17:57,560 --> 00:17:59,940 ‫چیه؟ 220 00:17:59,940 --> 00:18:03,400 ‫می‌خوام آزمون‌هایی رو که برای سفر کردن لازمه، انجام بدم. 221 00:18:04,560 --> 00:18:06,350 ‫می‌بینم کاملاً مصممی. 222 00:18:06,880 --> 00:18:09,690 ‫خیلی زود تصمیم گرفتی. 223 00:18:11,790 --> 00:18:14,270 ‫برو شمشیرمون رو بیار. 224 00:18:17,400 --> 00:18:21,660 ‫خیلی‌خب، این آخرین درسی‌ـه که بهت می‌دم. 225 00:18:22,070 --> 00:18:25,710 ‫اگر از عهده‌ی یه نفرین برنیای، نمی‌تونی خانه‌به‌دوش بشی. 226 00:18:26,190 --> 00:18:31,630 ‫نفرین بسته به زندگی حامل‌اش، می‌تونه به شکل‌های مختلفی دربیاد. 227 00:18:31,990 --> 00:18:36,510 ‫این نفرین اولین آزمونت در مسیر خانه‌به‌دوش شدن‌ـه. 228 00:18:36,510 --> 00:18:39,590 ‫همون‌طور که رو به جلو پیش می‌ری، همچنان تسخیرت می‌کنه. 229 00:18:39,960 --> 00:18:45,550 ‫من به‌شخصه نمی‌تونم از قدرتم برای چیزی جز تدریس استفاده کنم. 230 00:18:45,990 --> 00:18:49,770 ‫نفرین‌ها از طریق خون خانه‌به‌دوشی منتقل می‌شن. 231 00:18:49,770 --> 00:18:51,190 ‫آماده‌ای؟ 232 00:19:10,330 --> 00:19:14,120 ‫مقصودت از این سفر چیه، ای فرزند؟ 233 00:19:14,120 --> 00:19:15,540 ‫با صدای بلند و رسا به زبون بیار! 234 00:19:15,540 --> 00:19:19,760 ‫می‌خوام... می‌خوام اصل‌ونسبم رو بدونم! 235 00:19:19,760 --> 00:19:22,540 ‫می‌خوام با آدم‌هایی مثل خودم آشنا بشم! 236 00:19:22,540 --> 00:19:28,630 ‫من... من هم می‌خوام با این دنیا ادغام بشم! 237 00:19:32,380 --> 00:19:37,530 ‫ایمان داشته باش که این نفرین ‫یه‌روز تبدیل به یه نعمت می‌شه و بپذیرش. 238 00:19:39,210 --> 00:19:40,480 ‫یه جای کار می‌لنگه. 239 00:19:40,840 --> 00:19:44,330 ‫شیان، صورتت یه‌طوره که... 240 00:19:44,330 --> 00:19:46,240 ‫یه‌طوره که تاحالا ندیدی؟ 241 00:19:46,680 --> 00:19:50,200 ‫این یعنی کم مونده آخرین درس‌ات رو تموم کنی. 242 00:19:52,210 --> 00:19:55,920 ‫نه، شیان... داری ناپدید می‌شی! 243 00:19:55,920 --> 00:20:00,750 ‫یه دانش‌آموخته دیگه نیازی به خاطرات با استادش نداره. 244 00:20:00,750 --> 00:20:03,420 ‫فقط باید تعالیمش‌ رو به یاد داشته باشه. 245 00:20:04,000 --> 00:20:07,780 ‫این‌طوری هیچ‌وقت به انگیزه‌ی پنهانم پی نمی‌بری. 246 00:20:07,780 --> 00:20:09,150 ‫چیت؟ 247 00:20:09,150 --> 00:20:14,360 ‫به تو واگذارش می‌کنم تا جاهایی رو که ‫من دستم ازشون کوتاه موند، ببینی. 248 00:20:15,380 --> 00:20:18,030 ‫حدس می‌زدم یه همچین چیزی باشه. 249 00:20:18,030 --> 00:20:22,200 ‫لعنت بهت که افکارم رو به بازی گرفتی! 250 00:20:22,200 --> 00:20:23,530 ‫چه اِنولایی! برو به جهنم! 251 00:20:23,530 --> 00:20:24,870 ‫گندش بزنن! 252 00:20:24,870 --> 00:20:26,200 ‫متأسفم، بل. 253 00:20:26,730 --> 00:20:30,200 ‫پاک کردن من از خاطراتت، تو رو از این درد خلاص می‌کنه. 254 00:20:30,200 --> 00:20:36,050 ‫همیشه همین‌کارو می‌کنی! ‫همیشه می‌خوای مطمئن بشی که کسی بهت نیاز نداره! 255 00:20:36,050 --> 00:20:40,540 ‫این سرنوشت من به‌عنوان یه آموزگاره. 256 00:20:40,980 --> 00:20:42,380 ‫چرا...؟ 257 00:20:44,790 --> 00:20:47,180 ‫والدینت سراغتو نمی‌گیرن. 258 00:20:48,010 --> 00:20:52,320 ‫چرا که از این به بعد، من والد تو می‌شم. 259 00:20:53,170 --> 00:20:54,650 ‫همراهم بیا. 260 00:20:55,060 --> 00:20:57,760 ‫بهت یاد می‌دم چطوری از اون شمشیر استفاده کنی. 261 00:21:00,230 --> 00:21:01,690 ‫چرا؟! 262 00:21:02,190 --> 00:21:09,070 ‫یه‌روزی معنیِ «ارهون»، ورد روی شمشیرت رو می‌فهمی. 263 00:21:10,160 --> 00:21:16,460 آرمان‌شهر 264 00:21:10,190 --> 00:21:16,460 ‫معنای واقعی و ازیادرفته‌ی کلمه‌ای که ‫تحت‌عنوان «جهان ایده‌آل» می‌شناسیمش. 265 00:21:17,970 --> 00:21:20,520 ‫دوستت دارم، شیان. 266 00:21:20,920 --> 00:21:25,370 ‫مردی خیلی بهتر از من پیدا می‌کنی، دخترکم. 267 00:21:35,440 --> 00:21:39,570 ‫این آخرین مسئولیت من به‌عنوان اِنولای توـه. 268 00:21:39,570 --> 00:21:40,810 ‫منتظر چی هستی، بل؟! 269 00:21:55,000 --> 00:22:00,000 اولین حرکت 270 00:21:55,000 --> 00:22:00,000 در ساعت سرخ جدایی 271 00:22:22,590 --> 00:22:24,490 {\an8}بای بای ، زمین 272 00:23:30,340 --> 00:23:33,300 ‫باید برای یه‌مدت به‌عنوان یه تک‌نواز به این سرزمین خدمت کنی. 273 00:23:33,300 --> 00:23:34,650 ‫خداوند هیچ‌وقت اجازه‌ی این‌کارو نمی‌ده. 274 00:23:34,650 --> 00:23:37,060 ‫نکنه دیگه نمی‌تونم چیزی رو بِبُرم؟ 275 00:23:37,060 --> 00:23:39,770 ‫دخترِ عقل‌وخرد. 276 00:23:38,270 --> 00:23:39,970 دومین حرکت 277 00:23:38,270 --> 00:23:39,970 در زمین‌تاب علت