1 00:02:08,090 --> 00:02:15,760 {\fnPlainGermanica\fad(2000,1)\fs80\pos(1162,381)\c&H47759D&\3c&H04072C&\bord6\blur2}CWThierry 2 00:00:28,690 --> 00:00:31,690 ‫من زیاد از گوشت خوشم نمیاد. 3 00:00:32,190 --> 00:00:33,950 ‫خوب نیست آدم بدغذا باشه. 4 00:00:37,370 --> 00:00:40,700 ‫کاش یه‌نفر کمکم می‌کرد تمومش کنم. 5 00:00:43,290 --> 00:00:46,710 ‫تازگی‌ها، داستانی درمورد یه پری خوندم که به یه کفش‌دوز کمک می‌کنه. 6 00:00:46,710 --> 00:00:49,960 ‫وای! چه پری‌ مهربونی! 7 00:00:50,800 --> 00:00:56,590 ‫ولی به‌خاطر این می‌خواست کمکش کنه که ‫اون یه پیشه‌ور زحمت‌کش و بی‌غل‌وغش بود. 8 00:00:57,970 --> 00:01:01,560 ‫شارلوت، نباید انقدر تی‌تیش مامانی باشی. 9 00:01:08,190 --> 00:01:09,360 ‫پری‌ رو... 10 00:01:10,940 --> 00:01:15,110 ‫پری رو مجاب کنم به‌جای من بخورتش، ‫یا اینکه خودم سعی کنم بخورمش... 11 00:01:17,700 --> 00:01:19,370 ‫یعنی کدوم بهتره. 12 00:02:08,090 --> 00:02:15,760 SayaKa, 13 00:02:08,090 --> 00:02:15,760 Dawn 14 00:02:08,090 --> 00:02:15,760 15 00:02:08,090 --> 00:02:15,760 16 00:02:08,090 --> 00:02:15,760 CWThierry 17 00:02:08,090 --> 00:02:15,760 SayaKa, 18 00:02:08,090 --> 00:02:15,760 Dawn 19 00:02:08,090 --> 00:02:15,760 20 00:02:08,090 --> 00:02:15,760 21 00:02:32,190 --> 00:02:35,570 ‫امسال، اسم جشنوارۀ ریوگوکوی رودخانۀ سومیدا... 22 00:02:36,190 --> 00:02:39,530 ‫به جشنوارۀ آتش‌بازی رودخانۀ سومیدا تغییر می‌کنه، 23 00:02:39,530 --> 00:02:42,070 ‫و برای اولین‌بار پس از هفده‌سال برگزار می‌شه. 24 00:02:43,160 --> 00:02:43,990 ‫در ادامه‌ی اخبار، 25 00:02:44,700 --> 00:02:47,910 ‫امسال، همراه با فصل گردشگری تابستان... 26 00:02:47,910 --> 00:02:49,120 ‫خوش اومدین! 27 00:02:49,120 --> 00:02:51,370 ‫امروز حسابی سرکیف بود. 28 00:02:51,960 --> 00:02:54,130 ‫بازم مثل همیشه ممنونم. 29 00:02:54,130 --> 00:02:56,450 ‫برنامه از فردا... 30 00:02:56,450 --> 00:02:56,880 ‫بله؟ 31 00:02:56,880 --> 00:03:00,160 ‫مامان، عروسکم شکست. 32 00:02:59,910 --> 00:03:01,680 ‫عه‌وا. فدای سرت. 33 00:03:02,390 --> 00:03:05,850 ‫شنیدم بچه‌ی خانواده‌ Z، آزمون ورودی رو قبول نشده. 34 00:03:06,890 --> 00:03:08,220 ‫جدی؟ 35 00:03:08,220 --> 00:03:13,100 ‫و شنیدم Xها دارن طلاق می‌گیرن. 36 00:03:13,100 --> 00:03:14,230 ‫می‌دونستم! 37 00:03:20,030 --> 00:03:21,070 ‫خفه! 38 00:03:23,030 --> 00:03:23,930 ‫چی؟ 39 00:03:23,930 --> 00:03:24,870 ‫صدای کی بود؟ 40 00:03:35,840 --> 00:03:38,550 چهاردمین اثر جونیچی، مراسم اهدای جایزه فرهنگی 41 00:03:38,550 --> 00:03:40,720 ‫N-سان. 42 00:03:40,720 --> 00:03:43,930 ‫وقتی می‌بینمش بهم سلام می‌ده، ولی... 43 00:03:43,930 --> 00:03:48,260 ‫Y-سان، لطفاً مراقب باش. ‫بعضی‌ها بی‌خود و بی‌جهت از کوره در می‌رن. 44 00:03:48,260 --> 00:03:51,520 ‫هیچ‌وقت نمی‌شه فهمید ممکنه دست به چه کاری بزنن. 45 00:03:51,520 --> 00:03:53,800 ‫مامان، برام کتاب ‌قصه می‌خونی؟ 46 00:03:53,800 --> 00:03:54,520 ‫بعداً می‌خونم. 47 00:03:55,190 --> 00:03:58,270 ‫معمولاً همچین آدم‌هایی دق دلی‌شون رو سر کسایی خالی می‌کنن... 48 00:03:58,270 --> 00:04:01,490 ‫که به‌نظرشون ضعیف‌تر از خودشونن. 49 00:04:01,490 --> 00:04:03,780 ‫والا بخدا. 50 00:04:06,070 --> 00:04:08,450 ‫«هیچ‌وقت نمی‌شه فهمید ممکنه دست به چه کاری بزنن.» ها؟ 51 00:04:08,520 --> 00:04:15,540 ‫طی یک جنون آنی، ‫پیرزن را تا سرحد مرگ کتک می‌زند 52 00:04:17,040 --> 00:04:18,880 ‫صاحب‌خونه، صاحب‌خونه! 53 00:04:18,880 --> 00:04:23,340 ‫می‌گم که، N-سان یه‌سری مشکلات جدی داره، مگه نه؟ 54 00:04:23,340 --> 00:04:25,470 ‫از جدی بودن‌شون مطمئن نیستم. 55 00:04:25,470 --> 00:04:28,600 ‫یه مرد گنده که از بس توی خونه مونده پوسیده؟ 56 00:04:28,600 --> 00:04:31,850 ‫طبیعی نیست. یا بهتر بگم، عجیبه. 57 00:04:31,850 --> 00:04:34,310 ‫خب، ناسلامتی نویسنده‌ی رمانه. 58 00:04:34,890 --> 00:04:36,980 ‫نویسنده‌ی رمان؟ یعنی نویسنده‌ی واقعیه؟ 59 00:04:37,520 --> 00:04:39,770 ‫چی نوشته؟ معروفه؟ 60 00:04:40,900 --> 00:04:45,740 ‫اسم «دو فرد در تباهی» یا «نیمه‌شب بپرس» به گوش‌تون خورده؟ 61 00:04:45,740 --> 00:04:47,740 ‫چی؟ «تباهی»؟ 62 00:04:47,740 --> 00:04:49,700 ‫گمونم، من شنیدم. 63 00:04:49,700 --> 00:04:52,830 ‫آره، خودشه، اون کسیه که نوشتتش. 64 00:04:52,830 --> 00:04:56,210 ‫هـــــــه؟ ولی آخه چند سال قبل؟ 65 00:04:56,210 --> 00:04:58,290 ‫خیلی‌وقت پیش بود. 66 00:04:58,790 --> 00:05:02,170 ‫ده سال... یا شایدم بیست سال پیش بود؟ 67 00:05:02,170 --> 00:05:06,130 ‫هـــــه، بیست سال! و هنوزم دست به قلمه؟ 68 00:05:06,130 --> 00:05:07,970 ‫تاجایی که می‌دونم. 69 00:05:08,720 --> 00:05:15,690 ‫قبلنا تقریباً هر سال یه جلد از کتاب‌هاش ‫بهم می‌داد، ولی اخیراً ازش خبری نیست. 70 00:05:15,690 --> 00:05:17,060 ‫آها. 71 00:05:17,060 --> 00:05:18,730 ‫گل! 72 00:05:18,730 --> 00:05:21,440 ‫آروم، بچه‌ی خوبی باش. 73 00:05:21,440 --> 00:05:24,860 ‫به‌هرحال،‌ آدم مرموزیه، و- 74 00:05:33,410 --> 00:05:36,750 ‫خب دیگه، برگردیم خونه. بذار کمکت کنم. 75 00:05:36,750 --> 00:05:39,750 ‫چه عجب چشم‌مون به جمال شما روشن شد. 76 00:05:39,750 --> 00:05:41,710 ‫آه، خب... 77 00:05:41,710 --> 00:05:45,210 ‫خیلی هم عالی. باید برای کتابت دنبال ایده بگردی. 78 00:05:45,210 --> 00:05:47,680 ‫خب، بهتره دیگه منم رفع زحمت کنم. 79 00:05:49,840 --> 00:05:52,390 ‫شرمنده که آدم مرموزی به‌نظر میام. 80 00:05:58,980 --> 00:06:02,820 ‫اون‌موقع که من رو عزیزِ دنیای ادبیات صدا می‌زدن، کی بود؟ 81 00:06:02,880 --> 00:06:06,350 82 00:06:02,880 --> 00:06:06,350 ‫یک ستاره‌ی نوظهور! ‫«نیمه‌شب بپرس» اثری از N 83 00:06:05,490 --> 00:06:09,110 ‫ولی این برای خیلی‌وقت پیشه. 84 00:06:09,110 --> 00:06:10,200 موجودی حساب 85 00:06:11,490 --> 00:06:12,490 ‫ممنون. 86 00:06:13,700 --> 00:06:15,120 ‫آه، ببخشید. 87 00:06:16,330 --> 00:06:21,170 ‫مردم نگران اینن که تو تنهایی بمیرم. ‫حتی می‌ترسن که یه‌وقت کسی رو بکشم. 88 00:06:21,830 --> 00:06:24,590 ‫من فقط... نه، من از یه انسان هم کمترم. 89 00:06:26,840 --> 00:06:28,670 ‫الو، N هستم. 90 00:06:28,670 --> 00:06:32,550 ‫آه... آه! ممنون که تماس گرفتین. 91 00:06:32,550 --> 00:06:35,720 ‫ویراستار شما، H، به بخش دیگه‌ای منتقل شده. 92 00:06:35,720 --> 00:06:36,250 ‫عـــه؟ 93 00:06:36,250 --> 00:06:37,480 ‫سرمون خیلی شلوغ بود، 94 00:06:37,480 --> 00:06:39,890 ‫و H از اینکه شما رو درجریان نذاشته، احساس شرمندگی می‌کرد. 95 00:06:40,560 --> 00:06:42,860 ‫پس، ویراستار جدیدم کیه؟ 96 00:06:43,480 --> 00:06:47,190 ‫بنده S هستم، و خوشحال می‌شم در رابطه با این موضوع باهاتون صحبت کنم. 97 00:06:47,900 --> 00:06:52,780 ‫درخصوص پیش‌نویس کتاب جدیدم که ماه گذشته براتون فرستادم... 98 00:06:52,780 --> 00:06:55,030 ‫سنسه، واقعاً شرمنده‌تونم. 99 00:06:55,620 --> 00:06:59,040 ‫چیزه... عنوان دست‌نوشته‌تون چی بود؟ 100 00:06:59,750 --> 00:07:01,460 «‫»از کرانه‌های بهت. 101 00:07:02,040 --> 00:07:07,130 ‫می‌خوام بعد از اینکه «از کرانه‌های بهت» رو ‫به‌دقت مطالعه کردم، دوباره باهاتون صحبت کنم. 102 00:07:07,760 --> 00:07:11,180 ‫هفته‌ی بعد بازم باهاتون تماس می‌گیرم. 103 00:07:11,800 --> 00:07:12,800 ‫که اینطور؟ 104 00:07:13,390 --> 00:07:15,510 ‫بسیار از این بابت خوشحال می‌شم. 105 00:07:16,260 --> 00:07:17,470 ‫خب، با اجازه‌تون. 106 00:07:27,480 --> 00:07:30,900 ‫یادم نمیاد از کی به این وضع افتادم. 107 00:07:31,950 --> 00:07:34,660 ‫اجازه ندادم موفقیت‌ منو به خودم غره کنه. 108 00:07:34,660 --> 00:07:36,330 ‫شاید فقط یکم از دستم در رفته باشه. 109 00:07:36,330 --> 00:07:39,790 ‫ولی نویسنده‌هایی هم هستن که صدبرابر از من بدترن. 110 00:07:40,620 --> 00:07:42,540 ‫و سطح کار من... 111 00:07:48,050 --> 00:07:48,920 ‫خوش اومدین. 112 00:07:48,920 --> 00:07:50,530 ‫یه آبجوی بزرگ و توفوی سرد، لطفاً. 113 00:07:50,530 --> 00:07:51,420 ‫بفرمائید. 114 00:08:12,740 --> 00:08:15,280 ‫داستانش اونقدرا هم بد نیست. 115 00:08:15,950 --> 00:08:21,290 ‫از وقتی‌که «نیمه‌شب بپرس» سه‌ونیم میلیون کپی ‫فروش کرد، چیزی تغییر نکرده. 116 00:08:21,290 --> 00:08:24,920 ‫نه، مهارت‌های ترکیب‌بندی و توصیفی‌م پیشرفت کردن. 117 00:08:28,000 --> 00:08:30,000 ‫به‌خاطر مضمون یا موضوعش ـه؟ 118 00:08:30,590 --> 00:08:34,680 ‫نه، اگه در این وهله یه رمان عاشقانه بنویسم، اصولم رو زیر پا می‌ذارم. 119 00:08:34,680 --> 00:08:36,050 ‫اونی-سان، اونی-سان. 120 00:08:37,470 --> 00:08:39,010 ‫اونی-سان؟ هی! 121 00:08:39,010 --> 00:08:40,640 ‫هـــه؟ آه، بله؟ 122 00:08:41,560 --> 00:08:44,940 ‫انگار برای فراموش‌کردن دردهات به مشروب پناه آوردی. 123 00:08:44,940 --> 00:08:46,060 ‫هان؟ 124 00:08:46,060 --> 00:08:48,810 ‫اگه حال نده که باید بخوری. 125 00:08:48,810 --> 00:08:51,400 ‫جناب، یه بطری ساکه برای این رفیقم لطف می‌کنی. 126 00:08:52,690 --> 00:08:54,320 ‫یالا، برو بالا. 127 00:08:54,320 --> 00:08:57,320 ‫آه، من ساکه نمی‌خورم. 128 00:08:59,580 --> 00:09:00,990 ‫نه، ایتاداکیماس. 129 00:09:03,620 --> 00:09:04,580 ‫خوش‌مزه‌س، نه؟ 130 00:09:05,080 --> 00:09:06,040 ‫عا... 131 00:09:06,620 --> 00:09:09,090 ‫«عا»؟ دل و دماغ نمونده برات؟ 132 00:09:10,210 --> 00:09:12,210 ‫این‌طوری نباش. 133 00:09:12,210 --> 00:09:14,880 ‫تشکر کردن هم بلد نیستی؟ 134 00:09:14,880 --> 00:09:16,260 ‫دستتون درد نکنه. 135 00:09:16,160 --> 00:09:19,180 ‫باز که اخم‌هات رفت تو هم. 136 00:09:19,890 --> 00:09:23,770 ‫مردهایی مثل تو به ناموس این و اون ‫دست‌درازی می‌کنن و خونه‌ی ملت رو آتیش می‌زنن. 137 00:09:23,770 --> 00:09:25,180 ‫این‌کارها رو نمی‌کنم. 138 00:09:25,180 --> 00:09:27,350 ‫حتی نمی‌تونی عین آدم چاق سلامتی کنی. 139 00:09:31,020 --> 00:09:33,690 ‫عصبانی شدی؟ عصبانی شدی، نه؟ 140 00:09:33,690 --> 00:09:35,190 ‫لطفاً دست از سرم بردارین. 141 00:09:35,860 --> 00:09:37,530 ‫مرتیکه گستاخ! 142 00:09:38,110 --> 00:09:41,870 ‫من رو باش که می‌خواستم جنابعالی رو سرحال بیارم! چقدر گنداخلاقی! 143 00:09:43,870 --> 00:09:46,790 ‫یادم نمیاد همچین چیزی ازتون خواسته باشم. 144 00:09:46,790 --> 00:09:49,000 ‫هـــــــا؟! 145 00:09:49,000 --> 00:09:50,500 ‫«یادت نمیاد»؟! 146 00:09:51,000 --> 00:09:53,530 ‫اصلاً دلم نمی‌خواست با کسی حرف بزنم. 147 00:09:53,530 --> 00:09:54,510 ‫چی زر زدی؟! 148 00:09:54,510 --> 00:09:59,470 ‫من یه پیر خرفت معلوم‌الحال مثل تو نیستم. 149 00:09:59,470 --> 00:10:00,930 ‫حرومی! 150 00:10:08,060 --> 00:10:10,100 ‫تقصیر اون بود! 151 00:10:10,100 --> 00:10:12,440 ‫هرچی. دیگه هیچ‌وقت اینجا پیدات نشه. 152 00:10:12,440 --> 00:10:13,520 ‫چی گفتی؟! 153 00:10:25,910 --> 00:10:27,250 ‫من چه مرگمه؟ 154 00:10:33,920 --> 00:10:36,170 ‫«پیر خرفت معلوم‌الحال.» 155 00:10:36,880 --> 00:10:39,430 ‫عجب تیکه سنگینی بارش کردم. 156 00:10:40,050 --> 00:10:42,600 ‫پس، «غرور بزدلانه» که می‌گن، اینه. 157 00:10:43,350 --> 00:10:45,810 ‫من و اون سروته یه کرباسیم. 158 00:10:47,310 --> 00:10:52,100 ‫نه، من از اون هم بدترم چون‌که یه آدم بی‌مصرف تمام‌عیارم. 159 00:10:53,270 --> 00:10:57,320 ‫ولی خودمو قانع کردم که فرق دارم... 160 00:10:57,320 --> 00:11:00,660 ‫چون‌که یه نویسنده‌م. 161 00:11:15,960 --> 00:11:20,130 ‫«پس از کشتن پیرزن، ‫مرد بهت‌زده در شهر پرسه می‌زند.» 162 00:11:20,970 --> 00:11:26,140 ‫«زنانی که با آن‌ها معاشقه داشت، یکی پس ‫از دیگری سر راهش سبز می‌شدند تا او را سؤال‌پیچ کنند.» 163 00:11:26,140 --> 00:11:28,600 ‫مطمئنم این داستان رو قبلاً یه‌جایی شنیدم. 164 00:11:29,730 --> 00:11:32,100 ‫شرح حاله؟ یا یه اقرارنامه؟ 165 00:11:32,850 --> 00:11:33,770 ‫چی؟ 166 00:11:34,810 --> 00:11:36,570 ‫سعی داری چی بنویسی؟ 167 00:11:38,820 --> 00:11:42,200 ‫این وقت شب بیرون چیکار می‌کنی؟ 168 00:11:42,700 --> 00:11:43,910 ‫دعوام کردن. 169 00:11:44,910 --> 00:11:46,120 ‫کی دعوات کرده؟ 170 00:11:46,700 --> 00:11:48,330 ‫بهم گفتن دختر خوبی باشم. 171 00:11:49,160 --> 00:11:52,290 ‫شاید بهتر باشه پیش پلیس بری. 172 00:11:53,000 --> 00:11:54,330 ‫تو منو می‌بری؟ 173 00:11:55,790 --> 00:11:57,960 ‫آه، نه؟ 174 00:12:00,340 --> 00:12:01,340 ‫حدس می‌زدم. 175 00:12:03,010 --> 00:12:04,840 ‫کانون توجه‌ت گنگه. 176 00:12:05,640 --> 00:12:10,350 ‫تمرکزت روی غم‌ و اندوه شخصیت اصلی‌ـه یا جو اون دوره؟ 177 00:12:11,140 --> 00:12:15,440 ‫نمی‌تونی با این مهارت‌های نویسندگی، روی هردو تمرکز کنی. 178 00:12:15,440 --> 00:12:16,770 ‫بده‌ش به من. 179 00:12:17,820 --> 00:12:20,940 ‫«سوپرمارکت آلاسکان» هم افتضاح بود. 180 00:12:21,740 --> 00:12:24,660 ‫تحقیق میدانی وسیع‌ـت باعث شد جوگیر بشی؟ 181 00:12:25,490 --> 00:12:27,910 ‫همه‌ش خیلی متظاهرانه‌ست. 182 00:12:29,240 --> 00:12:33,710 ‫با اختلاف تهوع‌آورترین چیزی بود که خوندم. ‫و همین‌طور «قلعه‌ی در مضیقه». 183 00:12:34,210 --> 00:12:37,920 ‫توی انتخاب ایده، به‌طور وحشتناکی بی‌استعدادی. 184 00:12:38,960 --> 00:12:42,840 ‫علاوه بر اون، سیر تکاملی شخصیت‌هات آبکی‌ـه. 185 00:12:43,720 --> 00:12:44,550 ‫تو... 186 00:12:44,550 --> 00:12:47,800 ‫اما یه دوران اوج داشتی. 187 00:12:48,390 --> 00:12:50,310 ‫از خودت جوانی نشون دادی. 188 00:12:50,850 --> 00:12:52,640 ‫الان مطلقاً امیدی بهت نیست. 189 00:12:53,600 --> 00:12:56,980 ‫از کجا این طرز حرف زدن رو یاد گرفتی؟ 190 00:12:57,480 --> 00:13:00,820 ‫اشکالی نداره این‌وقت شب تنهایی بیرون پرسه بزنی؟ 191 00:13:01,480 --> 00:13:02,740 ‫برو خونه‌تون. 192 00:13:03,820 --> 00:13:05,450 ‫واقعاً تعریفی نداری. 193 00:13:05,950 --> 00:13:07,030 ‫چی؟ 194 00:13:07,030 --> 00:13:09,120 ‫کلیشه‌ی به‌تمام‌معنا. 195 00:13:09,740 --> 00:13:14,910 ‫کسی‌که با کلمات کلنجار می‌ره، هرگز انقدر بی‌اشتیاق نمی‌شه. 196 00:13:16,920 --> 00:13:21,420 ‫ظاهراً پیش خودت فکر کردی نویسنده شدن، کار شاقی‌ـه. 197 00:13:21,960 --> 00:13:26,550 ‫این‌طور نیست که ما همیشه‌ی خدا طرز بیان شیوا داشته باشیم. 198 00:13:26,550 --> 00:13:28,800 ‫این صرفاً توی نوشته‌هامون صادقه. 199 00:13:29,390 --> 00:13:31,310 ‫واقعاً دلسردکننده‌ست. 200 00:13:31,970 --> 00:13:37,270 ‫طرز بیان تو، چه توی آثارت یا چه شخص خودت، عاری از شور و نشاط ـه. 201 00:13:38,100 --> 00:13:42,980 ‫حالا هرچی، برو خونه‌تون، ‫حالم از وروجک‌هایی مثل تو به‌هم می‌خوره. 202 00:13:42,980 --> 00:13:44,860 ‫عه جدی؟ حیف شد که. 203 00:13:45,360 --> 00:13:49,490 ‫نه توانایی نوشتن داری و نه گوش دادن. چه حیف. 204 00:13:50,070 --> 00:13:53,200 ‫ولی، تو همینی، درسته؟ 205 00:13:53,200 --> 00:13:55,450 ‫کور خوندی اگه فکر کردی... 206 00:13:55,450 --> 00:14:00,130 ‫اینجا می‌شینم و به چرندیات تو گوش می‌دم. 207 00:14:00,670 --> 00:14:03,380 ‫بچه‌ها از در افتادن با بزرگسال‌ها، آسیب می‌بینن. 208 00:14:03,380 --> 00:14:06,720 ‫منو کشون کشون می‌بری به یه توالت عمومی، بهم تجاوز می‌کنی، 209 00:14:06,720 --> 00:14:09,090 ‫تیکه‌تیکه‌م می‌کنی و بعد از شر تیکه‌هام خلاص می‌شی؟ 210 00:14:09,090 --> 00:14:10,180 ‫هان؟ 211 00:14:15,890 --> 00:14:17,600 ‫شوخی کردم. خداحافظ. 212 00:14:21,770 --> 00:14:22,940 ‫این چه کوفتی بود؟ 213 00:14:39,540 --> 00:14:40,710 ‫آخ، سرم... 214 00:15:02,150 --> 00:15:03,270 ‫بدتر از این نمی‌شه. 215 00:15:21,210 --> 00:15:22,040 ‫هوم؟ 216 00:15:22,110 --> 00:15:25,070 ‫«شرح حال» اثری از N 217 00:15:33,470 --> 00:15:35,930 ‫این دست‌خط منه. 218 00:15:39,310 --> 00:15:43,150 ‫عنوانش «شرح حال»ـه، ها؟ 219 00:15:43,650 --> 00:15:44,690 ‫رمانه؟ 220 00:15:52,280 --> 00:15:54,450 ‫خیلی عجیب‌‌وغریب بود. 221 00:15:54,950 --> 00:15:58,450 ‫داستانی که تابه‌حال ندیدم، با دست‌خط من نوشته شده بود. 222 00:16:00,040 --> 00:16:03,960 ‫واقعیتش، داستان رو درست متوجه نشدم. 223 00:16:04,500 --> 00:16:08,090 ‫شرح گسسته‌ی زندگی تأسف‌بار یه مرد میان‌سال. 224 00:16:08,090 --> 00:16:10,170 ‫فاقد تعاملات بود. 225 00:16:18,310 --> 00:16:19,930 ‫الان که فکرشو می‌کنم، 226 00:16:19,930 --> 00:16:23,940 ‫نمی‌دونم چه احساسی درمورد کل این ماجرا داشتم. 227 00:16:24,810 --> 00:16:28,320 ‫گیجی، کمی ناامیدی، و خشم. 228 00:16:29,020 --> 00:16:30,990 ‫تقریباً به همینا خلاصه می‌شد. 229 00:16:33,490 --> 00:16:37,910 ‫حتی امیدوار بودم ویراستار دوباره دست‌نوشته رو گم کنه. 230 00:16:38,620 --> 00:16:41,040 ‫این‌طوری، مدیونم می‌شد. 231 00:16:41,580 --> 00:16:46,420 ‫شاید یه‌مقدار پول برای عذرخواهی بهم می‌داد ‫یا از روی دلسوزی، یه داستانم رو چاپ می‌کرد. 232 00:16:46,420 --> 00:16:48,420 ‫فکر می‌کردم یکی از این دو احتمال رخ می‌ده. 233 00:16:51,920 --> 00:16:53,260 ‫کارم تمومه. 234 00:17:07,350 --> 00:17:09,310 ‫آه، اوناهاش! اونجاست! 235 00:17:11,820 --> 00:17:15,650 ‫بعد از خوندن دست‌نوشته‌تون، تو پوست خودم نمی‌گنجیدم. 236 00:17:16,910 --> 00:17:22,290 ‫انتظار این واکنش رو ازتون نداشتم. ‫می‌خواید درمورد «کرانه‌های بهت» حرف بزنید؟ 237 00:17:22,950 --> 00:17:27,080 ‫معلومه که نه. درمورد «شرح‌ حال». 238 00:17:27,750 --> 00:17:29,040 ‫داستان کوتاهی‌ـه، 239 00:17:29,040 --> 00:17:33,010 ‫ولی یه اثر قوی با درون‌مایه‌ی فراگیره. 240 00:17:34,800 --> 00:17:36,760 ‫می‌رم سر اصل مطلب. 241 00:17:37,340 --> 00:17:41,640 ‫می‌خوام نشریه‌ی ماه آینده رو با «شرح حال» آغاز کنم. 242 00:17:41,640 --> 00:17:46,230 ‫این برای شما شروع دوباره‌ی قاطعانه‌ای می‌شه، ‫و بهتون قول می‌دم جنجال بزرگی به پا می‌کنه. 243 00:17:46,230 --> 00:17:49,350 ‫خواهشمندم اجازه بدین منتشرش کنم. 244 00:17:50,150 --> 00:17:52,020 ‫مثل اینکه بدجور مجذوبت کرده. 245 00:17:52,020 --> 00:17:53,030 ‫درسته. 246 00:17:54,030 --> 00:17:57,450 ‫بدجور مجذوبش شدم. بهتره بگم، عاشقش شدم! 247 00:17:57,450 --> 00:18:02,740 ‫ویراستارها به‌ندرت با اثری مواجه می‌شن ‫که با تمام وجود معتقدن یه شاهکاره. 248 00:18:02,740 --> 00:18:06,370 ‫اگه خواسته‌ای دارین، تمام تلاشمو می‌کنم که برآورده‌ش کنم. 249 00:18:08,460 --> 00:18:10,750 ‫مشکلی با منتشر کردنش ندارم، 250 00:18:11,750 --> 00:18:15,010 ‫ولی می‌شه دستمزدمو زودتر بدین؟ 251 00:18:15,010 --> 00:18:15,950 ‫دستمزدتون؟ 252 00:18:15,950 --> 00:18:16,840 ‫بله. 253 00:18:17,510 --> 00:18:19,680 ‫آه، هزینه‌ی دست‌نوشته‌تون رو می‌فرمائین! 254 00:18:19,680 --> 00:18:22,850 ‫فوراً با سردبیر و حساب‌داری صحبت می‌کنم، 255 00:18:22,850 --> 00:18:26,060 ‫تا با مبلغ رضایت‌بخشی خدمت‌ برسم! 256 00:18:26,060 --> 00:18:28,940 ‫نمی‌دونستم چه اتفاقی داره میفته. 257 00:18:29,690 --> 00:18:34,020 ‫مثل اینکه پرده‌ای بین من و دنیا بود. 258 00:18:35,530 --> 00:18:37,240 ‫هیچ‌چیزی واقعی به‌نظر نمی‌رسید، 259 00:18:37,240 --> 00:18:42,660 ‫انگار که از زیر آب اطرافمو می‌دیدم. 260 00:18:44,330 --> 00:18:46,790 ‫منظره‌ی عجیبی بود. 261 00:18:47,450 --> 00:18:52,710 ‫داستان کوتاهی که سرجمع بیست صفحه نمی‌شد، ‫اثر موفقی از آب دراومد و جنجال بزرگی به پا کرد. 262 00:18:53,290 --> 00:18:56,670 ‫قبل از اینکه در بازار موجود شه، مجله مجدداً چاپ شد. 263 00:18:57,510 --> 00:19:00,590 ‫این اولین‌بار بود که همچین چیزی رو تجربه می‌کردن. 264 00:19:11,480 --> 00:19:17,030 ‫سنسه، ببخشید که بی‌خبر مزاحم‌تون شدم، ‫اما ازتون می‌خوام یه‌چیزی برامون بنویسید. 265 00:19:17,030 --> 00:19:19,680 ‫فکر کردی کی هستی؟ 266 00:19:18,220 --> 00:19:21,700 ‫می‌تونیم درباره‌ش صحبت کنیم؟ 267 00:19:22,870 --> 00:19:24,030 ‫تو کی... 268 00:19:24,530 --> 00:19:26,200 ‫چرا من؟ 269 00:19:26,790 --> 00:19:30,040 ‫من دست کم آدم‌شناس خوبی‌ام. 270 00:19:30,660 --> 00:19:33,040 ‫«شرح حال» منو عمیقاً تحت تأثیر قرار داد. 271 00:19:33,580 --> 00:19:36,300 ‫مایلم کار بعدیتون رو هم بخونم سنسه. 272 00:19:36,300 --> 00:19:39,300 هی تو... مایلی؟ احترام سرت نمی‌شه؟ 273 00:19:39,800 --> 00:19:41,880 ‫این احساس واقعی منه. 274 00:19:42,380 --> 00:19:46,350 ‫البته... می‌تونیم سر قیمتی به توافق برسیم که راضی‌تون کنه. 275 00:19:46,350 --> 00:19:47,930 ‫موضوع فقط پولش نیست! 276 00:19:47,930 --> 00:19:50,180 ‫ولی پول مهمه. 277 00:19:50,180 --> 00:19:51,890 ‫صحبت در اون مورد با خودتون. 278 00:19:51,890 --> 00:19:53,060 ‫N-سنسه! 279 00:19:54,440 --> 00:19:57,370 280 00:19:54,440 --> 00:19:57,370 ســــپــــرده 281 00:19:54,440 --> 00:19:57,370 ین 282 00:19:58,110 --> 00:20:01,280 ‫هزینه‌ی دست‌نوشته مبلغ قابل‌توجهی بود. 283 00:20:01,860 --> 00:20:06,240 ‫و ویراستارها هر روز به دیدنم میومدن. 284 00:20:06,990 --> 00:20:09,330 ‫همه‌شون می‌خواستن براشون بنویسم. 285 00:20:10,790 --> 00:20:13,290 ‫اگه بگم خوشحال نبودم... دروغ گفتم. 286 00:20:13,960 --> 00:20:17,000 ‫نــه، حقیقتاً باید اعتراف کنم روی ابرها بودم. 287 00:20:18,000 --> 00:20:20,840 ‫طرفدارها منتظر کار بعدیم هستن. 288 00:20:20,840 --> 00:20:23,840 ‫این باعث خوشحالیم می‌شد، 289 00:20:23,840 --> 00:20:26,890 ‫و احساس غرور و برتری بهم می‌داد، 290 00:20:27,640 --> 00:20:32,100 ‫هرچند همه‌ی اینا به لطف داستانی بود که ‫به‌ یاد نمی‌آوردم نوشته باشمش. 291 00:20:41,240 --> 00:20:43,450 ‫هیچی ندارم. 292 00:20:46,070 --> 00:20:48,080 ‫چیِ این انقدر عالیه؟ 293 00:20:48,950 --> 00:20:52,330 ‫توانایی تجزیه و تحلیل ادبیات داره رو به افول می‌ره. 294 00:20:52,330 --> 00:20:54,750 ‫فقط هر حسی که دارن رو می‌نویسن. 295 00:20:54,750 --> 00:20:58,880 ‫اگه یه نفر زبون باز کنه و بگه جالبه، همه می‌گن جالبه. 296 00:20:58,880 --> 00:21:02,050 ‫و اگه یه نفر بهش لقب کسل‌کننده‌بودن نسبت بده، همه می‌گن کسل‌کننده‌ست. 297 00:21:02,050 --> 00:21:03,760 ‫همیشه همینطوری بوده. 298 00:21:07,800 --> 00:21:13,270 ‫واقعاً متأسفم، ولی نمی‌تونم اینو قبول کنم. 299 00:21:14,350 --> 00:21:16,690 ببخشید... چیزی اذیتتون می‌کنه؟ 300 00:21:17,520 --> 00:21:18,650 ‫منظورتون چیه؟ 301 00:21:19,230 --> 00:21:22,990 ‫خب، راه ساده‌ای برای بیانش وجود نداره، 302 00:21:23,610 --> 00:21:28,620 ‫اما حس می‌کنم موقع نوشتن این همون سنسه‌ی همیشگی نبودین. 303 00:21:29,320 --> 00:21:31,790 ‫منظورتون اینه عقلم رو از دست دادم؟ 304 00:21:32,410 --> 00:21:35,160 از اینکه خود همیشگیم نبودم، منظورتون همین بود دیگه؟ 305 00:21:35,160 --> 00:21:38,170 ‫باید عذرخواهی کنم که همیشه به نوشتن تشویقتون کردم. 306 00:21:39,040 --> 00:21:42,340 ‫سنسه حتماً انگیزه‌تون رو پایین آوردم. 307 00:21:42,340 --> 00:21:46,300 ‫قصور از من بود که انتظار و امیدم رو بیش‌از حد بالا بردم. 308 00:21:47,630 --> 00:21:52,390 برای همین... اینو احتمالاً یکی از شاگردهاتون نوشتن؟ 309 00:21:52,390 --> 00:21:53,330 ‫عاری از هرگونه هنری‌ــ 310 00:21:53,380 --> 00:21:56,350 ‫خیال می‌کنی یه‌نفرو وادار کردم تا بنویستش؟ 311 00:21:57,230 --> 00:22:00,650 ‫فقط می‌تونم اینطور نتیجه بگیرم که یه‌نفر دیگه نوشته‌ـتش. 312 00:22:01,150 --> 00:22:05,740 ‫اگه اینطور باشه، می‌تونم کیفیت ضعیفش رو توجیه کنم. 313 00:22:05,740 --> 00:22:08,860 ‫اما اگه بخوام به خود داستان نمره بدم... 314 00:22:08,860 --> 00:22:10,280 ‫کافیه. 315 00:22:10,280 --> 00:22:12,950 ‫فقط شما توی این شهر کاره نیستین. 316 00:22:12,950 --> 00:22:15,950 ‫می‌برمش یه جای دیگه، شما هم نمی‌تونین جلومو بگیرین. 317 00:22:18,250 --> 00:22:19,210 ‫بسیار‌ خب. 318 00:22:19,210 --> 00:22:22,340 ‫لطفاً با دست‌نوشته‌تون، هرکاری مایلین بکنین، سنسه. 319 00:22:27,170 --> 00:22:28,300 ‫متأسفم. 320 00:22:28,840 --> 00:22:30,550 ‫یه نگاهی بهش انداختم ولی... 321 00:22:31,220 --> 00:22:34,010 ‫داستان‌های کوتاه جزء حیطه‌ی کاری من نیستن. 322 00:22:34,850 --> 00:22:36,980 ‫به‌نظر من که این حرف احمقانه‌ست. 323 00:22:36,980 --> 00:22:38,480 ‫واقعاً متأسفم. 324 00:22:39,140 --> 00:22:44,860 ‫ولی خیلی خوشحال شدم که اومدین سراغم سنسه، ‫پس نظرتون چیه یه رمان بلند بنویسین؟ 325 00:22:44,860 --> 00:22:46,860 ‫گفتنش راحته. 326 00:22:48,320 --> 00:22:50,610 دوست دارین چی ازم بشنوین؟ 327 00:22:51,200 --> 00:22:53,330 ‫رک بهم حرفتونو بگین. 328 00:22:53,330 --> 00:22:56,660 ‫چه نمره‌ای بهش می‌دین؟ نظرتون چیه؟ 329 00:22:57,160 --> 00:23:01,630 ‫یه ویراستار دیگه بلکل ردش کرد، ‫ادعا کرد یه نفر دیگه نوشته‌تش. 330 00:23:02,330 --> 00:23:04,340 ‫منظورتون S-سان‌ـه؟ 331 00:23:05,130 --> 00:23:06,050 ‫درسته. 332 00:23:06,630 --> 00:23:09,420 ‫دقت شما بیشتر از اونه. 333 00:23:10,220 --> 00:23:11,930 ‫بسیار خب. 334 00:23:12,430 --> 00:23:15,560 ‫بیاید این موضوع رو که شما اینو نوشتین یا نه... 335 00:23:16,100 --> 00:23:19,640 ‫و اینکه حیطه‌ی کاری من رمان‌های بلند هست رو کنار بذاریم. 336 00:23:19,640 --> 00:23:20,890 ‫برداشت من اینه که، 337 00:23:21,770 --> 00:23:23,610 ‫صرف نظر از یک رمان، 338 00:23:23,610 --> 00:23:27,570 ‫انگار وادار شدی به رویایی گوش بدی که پایانی نداره. 339 00:23:29,110 --> 00:23:31,950 ‫ببخشید، این فقط برداشت منه. 340 00:23:31,950 --> 00:23:35,120 ‫اگه یه نفر دیگه بخونتش، مطمئنم حس متفاوتی می‌گیره. 341 00:23:36,410 --> 00:23:37,490 ‫کافیه. 342 00:23:40,370 --> 00:23:43,790 ‫من «شرح حال» رو ننوشتم. 343 00:23:44,670 --> 00:23:48,460 ‫اقتباس، نه‌ـ سرقت ادبی کردم. 344 00:23:48,460 --> 00:23:50,970 ‫سنسه لطفاً آروم باشین. 345 00:23:50,970 --> 00:23:53,970 ‫من بیشتر از هرکسی از استعداد شما خبر دارم. 346 00:23:53,970 --> 00:23:56,470 ‫استعداد من خیلی وقت پیش بارشو بست و رفت. 347 00:23:57,140 --> 00:24:00,180 ‫سنسه شما الان حالتون خوب نیست. 348 00:24:00,730 --> 00:24:03,020 ‫حتی اگه مست باشین هم نگران‌کننده‌ست. 349 00:24:05,310 --> 00:24:06,520 ‫من هیچ مشکلی ندارم. 350 00:24:07,020 --> 00:24:10,150 ‫هر چی نباشه، من که دیگه قرار نیست بنویسم. 351 00:24:12,070 --> 00:24:15,410 ‫لعنتی! همه‌ش تقصیر اون بچه‌ست! 352 00:24:15,410 --> 00:24:18,950 ‫همه‌چیز بعد از حرفای مزخرف اون بچه به قهقرا رفت. 353 00:24:29,670 --> 00:24:30,550 ‫آروم باشین. 354 00:24:31,210 --> 00:24:32,510 ‫سنسه! 355 00:24:33,300 --> 00:24:35,470 سنسه، حالتون خوبه؟ سنسه؟ 356 00:24:36,470 --> 00:24:37,470 چه خبره؟ 357 00:24:38,100 --> 00:24:39,640 ‫خدا رو شکر. 358 00:24:40,430 --> 00:24:42,980 ‫کل دیشب نگرانتون بودم. 359 00:24:45,600 --> 00:24:49,820 ‫نتونستم باهاتون تماس بگیرم و فکر کردم شاید... 360 00:24:51,400 --> 00:24:52,360 ‫اون... 361 00:24:53,280 --> 00:24:54,280 ‫سنسه! 362 00:24:55,070 --> 00:24:58,240 ‫سنسه اینه؟ این همون... 363 00:24:59,080 --> 00:24:59,990 ‫ها؟ 364 00:25:06,210 --> 00:25:07,710 ‫تبریک می‌گم. 365 00:25:08,590 --> 00:25:10,170 ‫این بی‌نظیره! 366 00:25:10,750 --> 00:25:13,760 ‫فقط اولشو خوندم، ولی می‌فهمم. 367 00:25:14,470 --> 00:25:17,340 ‫این شاهکاره. یه شاهکار به‌تمام معنا! 368 00:25:17,890 --> 00:25:19,890 ‫تا به حال هیچوقت همچین اشتیاقی ندیدم. 369 00:25:20,510 --> 00:25:21,850 ‫«اشتیاق»؟ 370 00:25:22,520 --> 00:25:26,230 ‫شما توی قلب عصر ما می‌گردین و ادبیات رو دوباره تعریف می‌کنین. 371 00:25:26,230 --> 00:25:28,480 ‫چه مقدمه‌ی قدرتمندی! 372 00:25:29,270 --> 00:25:33,110 ‫سنسه، ببخشید که با وجود خستگی زیادتون همچین درخواستی می‌کنم، 373 00:25:33,110 --> 00:25:35,450 ‫ولی ازتون می‌خوام با ویراستار ارشدمون ملاقات کنین. 374 00:25:47,210 --> 00:25:49,580 ‫بفرمایید N-سنسه، نوش جان. 375 00:25:50,170 --> 00:25:52,170 ‫سنسه، بفرمایید. 376 00:25:57,090 --> 00:26:01,720 ‫در مورد کار آخرتون، همه‌چیز رو از زبون S شنیدم. 377 00:26:02,430 --> 00:26:06,480 ‫من در مورد تجزیه و تحلیل ادبیات، 378 00:26:06,480 --> 00:26:09,440 ‫و حس زیبایی‌شناسی به استعداد اون به‌عنوان یه ویراستار اعتماد کامل دارم. 379 00:26:09,440 --> 00:26:12,150 ‫از بعد از کار قبلیتون «شرح حال» ندیده بودم ‫S از داستانی تا این اندازه تعریف کنه. 380 00:26:12,150 --> 00:26:15,860 ‫از بعد از کار قبلیتون «شرح حال» ندیده بودم ‫S از داستانی تا این اندازه تعریف کنه. 381 00:26:15,860 --> 00:26:19,030 ‫از یه شرکت دیگه خواستم تا «از کرانه‌های بهت» رو چاپ کنن، 382 00:26:19,030 --> 00:26:21,950 ‫اما هیچ تبلیغاتی صورت نگرفت. 383 00:26:21,950 --> 00:26:25,450 ‫نه، بخوام صادق باشم، به‌شدت کوبوندنش. 384 00:26:26,500 --> 00:26:27,830 ‫نفرمایید. 385 00:26:28,460 --> 00:26:31,250 ‫آخرین کارتون حسابی ماندگار می‌شه. 386 00:26:31,250 --> 00:26:33,090 ‫یه پدیده‌ی ادبی‌ـه. 387 00:26:33,090 --> 00:26:34,090 ‫درسته... 388 00:26:34,090 --> 00:26:38,300 ‫با اون‌ دست‌نوشته... هرکاری مایلین بکنین. 389 00:26:38,300 --> 00:26:40,890 ‫من شکایتی ندارم. 390 00:26:41,850 --> 00:26:46,470 ‫به باور من واهمه‌ای که شما موقع نوشتن دارین نشون‌ می‌ده، 391 00:26:46,470 --> 00:26:52,520 ‫شما برخورد صادقانه‌ای با ادبیات یا حتی خودِ هنر دارین. 392 00:26:53,570 --> 00:26:54,860 ‫نه... من چندان واهمه‌ای ندارم. 393 00:26:55,530 --> 00:26:57,690 ‫لطفاً بهمون ایمان داشته باشین. 394 00:27:02,820 --> 00:27:04,450 ‫حس غریبی بود. 395 00:27:05,700 --> 00:27:09,790 ‫می‌گفتن من دست‌نوشته‌ای رو نوشتم که ‫به یاد نمی‌آوردم نوشته باشم... 396 00:27:09,790 --> 00:27:14,090 ‫و سعی می‌کردن در مورد چیزای مختلف قانعم کنن. 397 00:27:17,880 --> 00:27:18,800 ‫ببخشید. 398 00:27:18,800 --> 00:27:19,880 ‫بله؟ 399 00:27:20,380 --> 00:27:24,600 خب... می‌شه دست‌نوشته رو یک‌بار دیگه ببینم؟ 400 00:27:25,180 --> 00:27:26,510 ‫البته. 401 00:27:27,770 --> 00:27:30,230 ‫یک تجربه‌ی فراواقعی بود. 402 00:27:30,940 --> 00:27:34,480 ‫داستان هم غریب و هم آشنا... عیناً هر دو حالت رو داشت. 403 00:27:35,070 --> 00:27:38,780 ‫نوشته‌ی من بود و در عین‌ حال نوشته‌ی من نبود. 404 00:27:39,940 --> 00:27:42,360 ‫دست خودم نبودم ولی گیج شده بودم، 405 00:27:42,860 --> 00:27:47,740 ‫انگار که آینه به‌جای بازتاب کردن خودم، ‫تصویری از من رو بهم نشون می‌داد. 406 00:27:55,460 --> 00:27:56,460 ‫سنسه. 407 00:27:57,670 --> 00:27:58,590 ‫خوندمش. 408 00:28:00,470 --> 00:28:01,510 ‫نظرتون چیه؟ 409 00:28:05,220 --> 00:28:06,550 ‫بدک نیست. 410 00:28:06,550 --> 00:28:07,560 ‫بله. 411 00:28:08,850 --> 00:28:10,680 ‫«پری و کفش‌دوز» 412 00:28:11,560 --> 00:28:15,060 ‫عنوان نفیس و پر از تمثیل‌ـیه. 413 00:28:16,230 --> 00:28:17,440 ‫درسته. 414 00:28:18,650 --> 00:28:19,820 ‫باشکوهه. 415 00:28:20,740 --> 00:28:21,740 ‫بله. 416 00:28:22,450 --> 00:28:23,740 ‫باشکوهه. 417 00:28:24,660 --> 00:28:25,660 ‫یا باید باشه... 418 00:28:29,370 --> 00:28:30,750 ‫بله دقیقاً. 419 00:28:37,590 --> 00:28:39,880 ‫این اثر باشکوهه. 420 00:28:39,880 --> 00:28:41,210 ‫نیست؟ 421 00:28:42,510 --> 00:28:44,680 ‫کاملاً حق با شماست، سنسه. 422 00:28:45,800 --> 00:28:50,430 ‫این می‌شه بهترین کار من... فکرش به دلم می‌شینه. 423 00:28:53,230 --> 00:28:55,100 ‫بله درسته. 424 00:28:56,400 --> 00:28:59,520 ‫واقعاً باشکوهه. 425 00:29:03,820 --> 00:29:05,610 ‫برنده شدن چه احساسی داره؟ 426 00:29:05,610 --> 00:29:08,200 ‫خودتون رو توی قهرمان داستان می‌بینین؟ 427 00:29:08,780 --> 00:29:11,160 ‫این همه مدت کجا بودین؟ 428 00:29:11,660 --> 00:29:14,370 ‫برای کار بعدیتون ایده‌ای دارین؟ 429 00:29:46,360 --> 00:29:47,660 ‫سنسه، B‌ هستم. 430 00:29:47,660 --> 00:29:48,870 ‫اوه، شمایین. 431 00:29:48,870 --> 00:29:50,910 ‫برای امروز خیلی ممنونم. 432 00:29:51,450 --> 00:29:54,700 ‫رئیسمون خیلی خوشحال بودن که باهاتون وقت گذروندن. 433 00:29:54,700 --> 00:29:59,670 ‫تصمیم گرفتیم قبل از انتشار کتاب جدیدتون ‫یه چاپ دیگه ازش داشته باشیم. 434 00:30:00,290 --> 00:30:05,050 ‫از اون‌جایی که این اولین‌باری بود که شرکت ما کار شما رو چاپ می‌کرد، 435 00:30:05,050 --> 00:30:07,760 ‫بخش فروشمون همه‌جوره مایه گذاشت. 436 00:30:08,970 --> 00:30:12,850 ‫از اینا گذشته سنسه، امیدوارم خوب مراقب سلامتیتون باشین. 437 00:30:13,560 --> 00:30:16,270 ‫تا الان پنج رمان بلند نوشتین، 438 00:30:16,270 --> 00:30:20,060 ‫و ما برامون سوال شده بود پس کی‌ وقت می‌کنین استراحت کنین؟ 439 00:30:20,060 --> 00:30:22,070 ‫من خیلی خوب می‌خوابم. 440 00:30:22,770 --> 00:30:24,110 ‫اما ممنون. 441 00:30:30,370 --> 00:30:33,200 ‫آره، نیازی به نگرانی نیست. 442 00:30:34,790 --> 00:30:37,660 ‫همینجا خوبه. پیاده می‌شم. 443 00:30:41,460 --> 00:30:44,090 ‫پرداخت شده. 444 00:30:44,090 --> 00:30:47,300 ‫مشکلی نیست. بگیرش. 445 00:30:52,970 --> 00:30:54,220 ‫همونطور که ورلین می‌گه، 446 00:30:54,220 --> 00:30:58,310 ‫«از انتخاب شدن احساس شعف و وحشت می‌کنم.» 447 00:31:02,520 --> 00:31:04,190 ‫«غرور متکبرانه» 448 00:31:05,150 --> 00:31:07,490 ‫یا شایدم «شرم»؟ 449 00:32:30,360 --> 00:32:31,530 ‫خیلی وقته ندیدمت. 450 00:32:37,660 --> 00:32:38,700 ‫چی شده؟ 451 00:32:43,750 --> 00:32:45,330 اینجا کجاست؟ 452 00:32:45,960 --> 00:32:49,800 ‫پارکه... همون پارکی که بار اول همدیگه رو دیدیم. 453 00:32:51,510 --> 00:32:55,470 ‫ولی من جابه‌جا شدم، اول توی یه آپارتمان تو منتهی الیه توکیو بودم، 454 00:32:55,470 --> 00:32:57,760 ‫بعدش هم به یه ناحیه‌ی مهم توی مرکز توکیو رفتم. 455 00:32:58,260 --> 00:33:01,520 ‫بعدم همین الان با رئیس یه شرکت انتشاراتی شام خوردم... 456 00:33:01,520 --> 00:33:03,270 ‫و داشتم برمی‌گشتم خونه. 457 00:33:04,190 --> 00:33:07,860 ‫غیرممکنه... غیرممکنه به همچین شهر خلوتی برگشته باشم. 458 00:33:19,080 --> 00:33:21,950 ‫می‌گم، اونو تمومش نکردی؟ 459 00:33:23,080 --> 00:33:23,910 ‫چی رو؟ 460 00:33:25,040 --> 00:33:27,380 ‫ای بابا، رمان دیگه. 461 00:33:30,040 --> 00:33:30,880 ‫چی شده؟ 462 00:33:30,880 --> 00:33:35,260 ‫یه کتاب برای ماه آینده و دوتا برای آخر سال برنامه‌ریزی کردم. 463 00:33:37,010 --> 00:33:38,260 ‫اونا رو نمی‌گم. 464 00:33:40,720 --> 00:33:44,850 ‫اونی که به من نشون دادی و در مورد یه جوون قاتل بود... 465 00:33:45,350 --> 00:33:46,600 ‫اون چی شد؟ 466 00:33:48,900 --> 00:33:50,360 از اول ننوشتیش؟ 467 00:33:51,320 --> 00:33:53,400 ‫از اون دیگه خوشم نیومد. ولش کردم. 468 00:33:54,030 --> 00:33:55,110 ‫چرا؟ 469 00:33:58,160 --> 00:34:01,410 ‫اون‌موقع... خودت نبودی که گفتی کسل‌کننده‌ست؟ 470 00:34:02,200 --> 00:34:04,540 ‫بله، من همچین حرفی زدم. 471 00:34:05,370 --> 00:34:07,540 ‫اما اگه اون داستان رو ننویسی، 472 00:34:08,880 --> 00:34:11,000 ‫پس دقیقاً چی می‌تونی بنویسی؟ 473 00:34:12,550 --> 00:34:14,210 ‫چی می‌تونم بنویسم؟ 474 00:34:15,050 --> 00:34:19,930 ‫تو نمی‌دونی من کی‌ام و از اون‌موقع چندتا کتاب نوشتم؟ 475 00:34:21,300 --> 00:34:22,390 نوشتی؟ 476 00:34:22,390 --> 00:34:25,640 ‫بله، نوشتم! همه‌شون هم پرفروش شدن. 477 00:34:25,640 --> 00:34:29,150 ‫ویراستارها التماسِ دست‌نوشته‌هام رو می‌کنن. 478 00:34:29,150 --> 00:34:33,070 ‫من بهترین نویسنده‌ی پرفروشم، که... 479 00:34:33,650 --> 00:34:35,030 ‫واقعاً؟ 480 00:34:39,910 --> 00:34:40,950 ‫حقیقت داره؟ 481 00:34:50,210 --> 00:34:53,090 اونا... رمان‌های خودت بودن؟ 482 00:34:53,670 --> 00:34:55,380 رمان‌های من؟ 483 00:34:55,380 --> 00:34:58,760 منظورت از رمان‌های خودم بودن چیه؟ می‌خوای به چی برسی؟ 484 00:34:59,550 --> 00:35:00,640 ‫احمقی؟ 485 00:35:01,220 --> 00:35:06,520 ‫«رمان تو» یعنی چیزایی که تو نوشتی. 486 00:35:07,100 --> 00:35:10,770 ‫من علاقه‌ای به نویسنده‌ای که نمی‌نویسه ندارم. 487 00:35:11,810 --> 00:35:13,480 ‫حیف شد. خدانگهدار. 488 00:35:14,230 --> 00:35:15,690 ‫و ـ وایسا! 489 00:35:27,290 --> 00:35:31,210 ‫اگه اونا کار من نیستن، پس کی‌ اونا رو نوشته؟ 490 00:35:39,510 --> 00:35:44,180 ‫من هر روز صبح از خواب بیدار می‌شم، ‫و یکی از اون‌ها روی میزمه. 491 00:35:45,560 --> 00:35:51,480 ‫یه دست‌نوشته با دست‌خط من ‫در مورد چیزایی که ممکنه من بنویسم. 492 00:35:52,600 --> 00:35:53,480 ‫نمی‌دونم. 493 00:35:56,320 --> 00:35:59,940 ‫حداقل تو بهم نمی‌گی من نوشته‌مشون؟ 494 00:36:00,700 --> 00:36:03,450 ‫خودت بهتر از هرکسی می‌دونی. 495 00:36:07,160 --> 00:36:09,500 ‫من هم... نمی‌دونم. 496 00:36:10,500 --> 00:36:11,710 نمی‌دونی؟ 497 00:36:12,210 --> 00:36:14,130 ‫درسته... دست‌خط منه. 498 00:36:15,420 --> 00:36:18,750 ‫توی جمله‌بندی‌ها و خصلتای کوچیک خودم رو حس می‌کنم. 499 00:36:19,590 --> 00:36:22,760 ‫ولی نمی‌دونم چیشون انقدر عالیه. 500 00:36:22,760 --> 00:36:26,300 ‫حتی بعد از بارها و بارها خوندنشون، ‫هنوز سرگرم‌کننده‌ نیستن. 501 00:36:26,300 --> 00:36:29,020 ‫من حتی نمی‌فهمم در مورد چی‌ان. 502 00:36:29,850 --> 00:36:36,480 ‫اما همه می‌گن؛ جالبن، اثر ماندگارن. 503 00:36:37,060 --> 00:36:41,990 ‫انگار فقط من، خودم تنها، پا توی یه دنیای دیگه گذاشتم. 504 00:36:42,490 --> 00:36:44,200 ‫حس می‌کنم تنهام. 505 00:36:44,820 --> 00:36:48,120 ‫همه‌ی کسایی که اطرافمن مخلوقات عجیبی‌ان. 506 00:36:48,120 --> 00:36:50,160 ‫حسم رو می‌فهمی؟ 507 00:36:50,160 --> 00:36:53,160 ‫من ترسیدم. انگار دارم عقلم رو از دست می‌دم. 508 00:36:53,160 --> 00:36:57,630 ‫چطور می‌تونم توی همچین جایی سر عقل بمونم؟ 509 00:37:00,670 --> 00:37:02,470 ‫باید سرنوشتم رو بپذیرم. 510 00:37:03,130 --> 00:37:06,550 ‫تنها کاری که می‌تونم بکنم اینه همرنگ جماعت بشم. 511 00:37:11,220 --> 00:37:12,480 ‫متأسفم. 512 00:37:14,270 --> 00:37:18,190 ‫تو با سرنوشتی که انتخاب خودت بود راحت بودی. 513 00:37:18,980 --> 00:37:21,480 ‫و تلاشی برای مقاومت در برابرش نکردی. 514 00:37:22,190 --> 00:37:24,200 ‫کاری از من بر نمیاد. 515 00:37:24,740 --> 00:37:28,910 ‫آخه من فقط به رمانت علاقه داشتم. 516 00:37:30,280 --> 00:37:31,620 ‫خدانگهدار. 517 00:37:45,300 --> 00:37:46,800 ‫خوش اومدی. 518 00:38:13,620 --> 00:38:14,700 ‫جانم جانم... 519 00:38:15,870 --> 00:38:17,000 ‫نازی نازی. 520 00:38:46,520 --> 00:38:47,700 ‫«از کرانه‌های بهت» اثری از N 521 00:39:07,180 --> 00:39:10,480 پایان 522 00:39:56,550 --> 00:39:58,280 ‫«از کرانه‌های بهت» اثری از 523 00:39:56,550 --> 00:39:58,280 ‫N 524 00:40:24,880 --> 00:40:31,260 525 00:40:24,880 --> 00:40:31,260 526 00:40:24,880 --> 00:40:31,260 {\an8}‫خبر فوری، مرگ ناگهانی نویسنده‌ی رمان‌های پرفروش جناب N 527 00:42:38,290 --> 00:42:40,720 پایان