WEBVTT
00:02.435 --> 00:04.503
فری من:
ما زندگی مان را سپری می کنیم
00:04.505 --> 00:07.206
در یک جستجو
برای بعضی از چیزها.همچنین پایان
00:07.208 --> 00:10.976
که هم اکنون خارج از دسترسی هستند.
00:10.978 --> 00:13.679
بعضی این را من می نامند.
00:13.681 --> 00:15.714
بعضی ها, روح می نامند.
00:19.285 --> 00:22.454
در حال حاضر تکنولوژی علم
می تواند مغز ما را کاوش کند,
00:22.456 --> 00:25.657
حافظه ی ما, و همچنین خواب های ما,
00:25.659 --> 00:28.861
و به طور عمیقی سوال می کند
سوالی حیرت اور,
00:28.863 --> 00:32.865
"که چه چیزی ما را ساخته و ما چه کسانی هستیم?"
00:36.336 --> 00:40.939
فضا, زمان, زندگی خود.
00:43.343 --> 00:47.913
اسرار کیهان
در کرمچاله ها نهفته است
00:47.915 --> 00:51.915
قسمت4از فصل3
؟چه چیزی یا کسی مارا ساخته و ما چه کسانی هستیم
هوا منسب در تاریخ جون 20, 2012
00:51.940 --> 00:55.940
.:: www.bolboljan.net ::.
00:59.893 --> 01:04.496
چه کسی یا چیزی خود خود من را ساخته؟
01:04.498 --> 01:08.667
یا خود خود شما را؟?
01:08.669 --> 01:11.303
ایا ما ین را می دانیم?
01:11.305 --> 01:14.406
مردم و مکان ها
ایا همه با تجربه هستند؟
01:14.408 --> 01:18.310
چه کسی مرا ساخته مانند مردم دیگر
ایا واقعا من حالا چهل سال دارم?
01:18.312 --> 01:21.079
یا 10سال?
01:21.081 --> 01:23.682
این چیست
که به هریک از ما چیزی داده است
01:23.684 --> 01:26.351
ایا شخصیت ما بی همتا است
01:26.353 --> 01:30.322
دانشمندان دارند اغاز می کنند
اماده کردن وسایلی برای حل این معمای ژرف.
01:30.324 --> 01:32.457
برای انجام این کار, ان ها حتما باید اکتشاف کنند
01:32.459 --> 01:37.062
یکی از این اخرین مرز های شگفت انگیز
از دانستنی های ما
01:37.064 --> 01:38.864
هوش ما است.
01:38.866 --> 01:44.069
هر تابستان, برای رفتن به کمپینگ
.من یک عملیات پسرانه را اغاز می کنم
01:44.071 --> 01:46.705
هر یک از لباس ها
با من همراه می شوند
01:46.707 --> 01:49.041
داشتن نام من
قسمت سوم این عملیات است.
01:49.043 --> 01:50.375
"مورگان."
01:50.377 --> 01:54.446
من نامم را وقتی که بچه بودم
به هیچ وجه دوست نداشتم.
01:54.448 --> 01:57.215
من تعجب کردم که چگونه زندگی من
می خواهد تغییر کند
01:57.217 --> 02:03.155
اگر می خواستند مرا صداکنند
دوست داشتم((جان)) و یا((روبرت))صدایم کنند.
02:03.157 --> 02:04.656
خوب, دوست داشتم یا نداشتم,
02:04.658 --> 02:07.492
نامی که من داشتم
هویت مرا ساخته بود.
02:07.494 --> 02:11.463
و به من کمک می کرد که بدانم که هستم.
02:11.465 --> 02:12.564
تولدت مبارک!
02:12.566 --> 02:14.199
من:
ببین, او را می رود!
02:14.201 --> 02:15.233
[ صدای خندیدن ]
02:15.235 --> 02:16.268
مامانت را نشون بده.
02:16.270 --> 02:17.302
خداحفظ!
02:17.304 --> 02:18.503
خیلی زیبا هه!
02:18.505 --> 02:19.638
[ Cheering ]
02:19.640 --> 02:21.573
ایا ارزو داشتی که اینجا باشی؟
02:24.377 --> 02:27.179
فری من:
الیسون گپنیک دارد یک تحقیق را انجام می دهد
02:27.181 --> 02:31.750
برای کشف این که چگونه و چه موقع
برای اولین بار فهمیدیم که چه کسانی هستیم؟
02:31.752 --> 02:34.019
اون یک بچه ی روانشناس است
02:34.021 --> 02:36.755
در دانشگاه کالیفرنیا
در رشته کامپیوتر.
02:36.757 --> 02:39.057
بنابراین, جریان
فهمیدن هویت ما,
02:39.059 --> 02:41.326
این است که ما چگونه شکل گرفته ایم
و ما چه کسانی هستیم است,
02:41.328 --> 02:43.495
این جریان که واقعی است
ما را به سراسر زمان زندگی مان می برد.
02:43.497 --> 02:46.598
ولی بعضی از این قسمت های سخت این جریان
02:46.600 --> 02:48.433
مناسب است برای این که
چیز هایی را ما بیا موزیم
02:48.435 --> 02:50.602
در این دوره که علم پیشرفت کرده می توانیم راحت تر بیاموزیم
02:50.604 --> 02:52.004
فری من: به عنوان یک بزرگسال,
02:52.006 --> 02:55.140
همرا بردنش کار اسانی است
هویت ما برای واگذار شدن.
02:55.142 --> 02:57.142
ما پذیرفته ایم که چه الان چه کسانی هستیم
02:57.144 --> 03:00.045
و ما مانند همان
چند دقیقه قبل هستیم.
03:00.047 --> 03:01.947
ولی الیسون دارد کشف می کند
03:01.949 --> 03:05.884
که هویت ما برای بچه های جوان
ساده نیست.
03:05.886 --> 03:07.419
ان ها بیشتر وقت خود را می گذارنند برای
03:07.421 --> 03:12.524
کشف کردن این که فقط ا
ان ها چه کسانی هستند.
03:12.526 --> 03:15.260
بنابراین, وقتی بچه ها انجام می دهند
هرروز همان کارهایی را که بچه ها انجام می دهند,
03:15.262 --> 03:18.463
هنگامی که ان ها بازی می کنند
و کاوش و تظاهر می کنند,
03:18.465 --> 03:20.866
ان ها در واقع چه کاری انجام می دهند
که شروع به گرفتار شدن می کنند
03:20.868 --> 03:23.902
در این چیز بزرگ, که یک وجودی است,
این موجودی یک برنامه تحقیق فلسفی است
03:23.904 --> 03:27.973
این موجود برای هرفرد چه معنی می دهد؟.
03:27.975 --> 03:31.043
فری من: یکی از اولین
نقاط عطف در این برنامه
03:31.045 --> 03:33.712
نامش "مرحله اینه است."
03:33.714 --> 03:36.815
این مرحله اغاز می شود هنگامی که یک بچه
برای اولین بار قادر به تشخیص
03:36.817 --> 03:39.685
انعکاس چهره خود بودند.
03:39.687 --> 03:41.286
گوپنیک: چیزی
درباره اینه فقط نیست
03:41.288 --> 03:43.755
که شما یک بدن و چهره می بینید,
کدام یک از این دو فریبنده هستند,
03:43.757 --> 03:44.990
ولی شما این دورا به هم وصل کرده اید
03:44.992 --> 03:46.758
برای حس کردن حرکت هریک از اعضای
بدن شما
03:46.760 --> 03:48.160
راهی در بدن شما به وجود می اید که شما ان را حس می کنید.
03:48.162 --> 03:51.663
فری من: الیسون دارد یک زرنگ بازی در می اورد
آزمایش در کودکان نو پا خود را
03:51.665 --> 03:54.900
برای یافتن اینکه کدام یک از انها
می توانند اگاهی خود را توسعه دهند
03:54.902 --> 03:56.601
از بازتاب خود .
03:56.603 --> 04:00.205
او مکان یک لکه جوهر آبی
در بینی خود را پیدا می کند
04:00.207 --> 04:03.241
و به انها می گویدکه
به داخل اینه نگاه کنند.
04:03.243 --> 04:05.510
گپنیک: کاریوجود دارد را داریم ما می کنیم. او هم دارد این کار را می کند.
04:05.512 --> 04:08.880
او وجود دارد. واقعا وجود دارد. آره.
04:08.882 --> 04:11.850
فری من:در15 ماهگی جان
به سختی در هم می ریزد
04:11.852 --> 04:14.286
توسط کودک آبی رنگ بینی
خیره پشت در او را
04:14.288 --> 04:16.288
چرا که او در شناختن حرفه ای نیست
04:16.290 --> 04:19.357
که بداند کسی که در اینه است
خودش است.
04:19.359 --> 04:20.592
در واقه ان ها علاقه مندند
04:20.594 --> 04:22.327
که پسری که در اینه است
یک نقطه به همراه دارد,
04:22.329 --> 04:24.896
اما به نظر نمی رسد که
سعی کنند خود را به موجودی که در اینه است وصل کنند
04:24.898 --> 04:27.438
در واقع نقطه ای وجود دارد
روی بینی ان ها.
04:27.534 --> 04:30.435
فری من: هنگامی که الیسون تلاش می کند
تا ازمایش های مشابهی برروی کارن انجام دهد,
04:30.437 --> 04:32.871
که دربیابد که چه کسی چند دقیقه بزرگتر از جان است
04:32.873 --> 04:35.107
او چیزهایی انجام می دهد
که کاملا با هم متفاوت هستند.
04:35.109 --> 04:36.942
گپنیک: به این نگاه کن!
04:36.944 --> 04:39.544
اره ما وجود داریم. اره!
04:39.546 --> 04:40.879
این چیه?
04:40.881 --> 04:42.981
و الان بچه
به نظر می رسد دارد تحقق می بخشد, "اه, اره.
04:42.983 --> 04:44.216
"این فرد در اینه است,
04:44.218 --> 04:45.884
که همان شخص است که من هستم.
04:45.886 --> 04:48.587
فری من:
این اولین مرحله ی بزرگ است
04:48.589 --> 04:51.656
در یک سفر طولانی
برای کشف خودمان.
04:51.658 --> 04:54.326
ولی کارهای الیسون نشان داده است که
موضوعات او دارند
04:54.328 --> 04:58.997
بسیار فلسفی تر از تحقیق پیش رو آنها.
04:58.999 --> 05:02.701
این ژنو سه ساله است.
05:02.703 --> 05:03.935
آلیسون او را وسوسه می کند
05:03.937 --> 05:06.838
با آنچه به نظر می رسد که یک جعبه پر ازکلوچه است،
05:06.840 --> 05:08.974
اما ژنو به زودی جعبه را پیدا خواهد کرد
05:08.976 --> 05:11.910
که او می تواند قضاوت کند که جعبه تحت پوشش است.
05:11.912 --> 05:16.681
شما چه فکر میکنید در داخل این جعبه چیست؟
05:16.683 --> 05:17.883
هممم.
05:17.885 --> 05:19.017
شما فکر می کنید این چیه
05:20.820 --> 05:22.320
کلوچه های خوبی هستند.
05:22.322 --> 05:26.057
کلوچه های خوب.
ایا او می تواند کلوچه ها را پیدا کند?
05:26.059 --> 05:30.362
بیایید جعبه را باز کنیم
و بفهمیم که چه چیزی درونش است.
05:31.397 --> 05:32.697
ماژیک ها.
05:32.699 --> 05:34.833
ماژیک!
بله ماژیک ها این تو هستند.
05:34.835 --> 05:36.434
هیمممم.
05:36.436 --> 05:37.702
[ صدای خنده ]
05:37.704 --> 05:42.340
وقتی من برای اولین بار جعبه را به شما نشان دادم
مانند این بود,
05:42.342 --> 05:45.310
شما چه فکر می کردید
چه چیزی درون ان بود?
05:45.312 --> 05:46.444
ماژیک ها.
05:46.446 --> 05:47.746
ماژیک ها!
05:47.748 --> 05:50.081
فری من:
ژنو نمی تواند اشتی کند
05:50.083 --> 05:53.418
او حالا می داند که
جعبه از ماژیک ها پرشده بوده
05:53.420 --> 05:58.256
ولی بار اول او فکر کرده بود
که جعبه از شیرینی پرشده بوده است.
05:58.258 --> 06:02.060
مفهوم این که شما که هستید
و چه کسانه دیگری خصوصیات شما را دارند
06:02.062 --> 06:04.629
می تواند فکر شما را به جای دیگری بکشاندs
06:04.631 --> 06:07.232
این دانستن چیزی نیست که
شما با ان به دنیا امده اید.
06:07.234 --> 06:09.968
این چیزی است که
شما برای اموختن ان امده اید.
06:09.970 --> 06:13.605
الیسون تلاش می کند که ازمایش جعبه کلوچه ها را
با جیم4ساله امتحان کند
06:13.607 --> 06:16.041
من یک سوال از تودارم
06:16.043 --> 06:17.275
چی?
06:17.277 --> 06:21.379
اولین باری که تو این جعبه رادیدی
همه ی بسته بندی اش مانند این بود.
06:21.381 --> 06:24.182
تو چه فکر می کردی؟
ایا چیزی درون ان بود?
06:24.184 --> 06:26.518
کلوچه ها
با چیپس چاکلتی.
06:26.520 --> 06:29.654
اها.
و واقعا چه چیزی درون ان است?
06:29.656 --> 06:31.323
ماژیک ها!
06:31.325 --> 06:33.491
اره! این خبلی خوبه!
06:33.493 --> 06:35.493
بنابراین, یک قسمت مهمa very important part
از هویت من
06:35.495 --> 06:36.895
می گویند که قادر است,
06:36.897 --> 06:40.465
"خوب, وقتی 16ساله بودم, باور داشتم
کارهای مختلفی که حالا می توانم انجام دهم,
06:40.467 --> 06:43.335
ولی من کسی بودم که باور داشتم
چیزهای مختلفی را."
06:43.337 --> 06:44.870
فری من: وقتی کودک درک می کند
06:44.872 --> 06:47.739
که هویتش می تواند جان سالم به درببرد
همه ی اعتقاداتش عوض می شوند,
06:47.741 --> 06:51.276
ان ها رانشناسی را متوقف کردند
و ان ها چیز غیر از این را باور نمی کنند,
06:51.278 --> 06:52.744
و برای اولین بار,
06:52.746 --> 06:57.449
ان ها به صورت حیرت انگیزی باز کردند
قدرت حافظه ی انسان را.
07:02.188 --> 07:05.657
ادیس: در این تالار بزرگ,
من استفاده می کنم از اجرای سرودی دسته جمعی.
07:05.659 --> 07:07.325
که مرا به گذشته می برد.
07:07.327 --> 07:10.495
[ انعکاس صدا یا اکو ] در این تالار بزرگ,
من استفاده می کنم از اجرای سرودی دسته جمعی.
07:10.497 --> 07:14.799
حافظه ی شخصی من
کاملا پر از جزییات است,
07:14.801 --> 07:17.936
و من ساعت های زیادی را در
این تالار صرف می کردم,
07:17.938 --> 07:19.704
برای تکرار و تمرین کردن نمایشم.
07:19.706 --> 07:22.173
این کارها فقط مرا به گذشته می برد
07:22.175 --> 07:27.078
[ تلفظ صوتی اجرا موسیقی ]
07:27.080 --> 07:30.649
فری من:
روانشناس دونا اددیس
07:30.651 --> 07:34.552
ازمایشگاهی درباره ی حافظه
در دانشگاه اکلند دارد,
07:34.554 --> 07:37.122
جایی که اودست یافت که
چگونه مغز ما به ما شکل می دهد.
07:37.124 --> 07:38.823
او این کار را با جفت کردن مغز باچیزی انجام داد
07:38.825 --> 07:41.993
با شکل یک نعل اسب در ما
و در مغز ما
07:41.995 --> 07:44.963
که به ان هیپوکامپز می گویند.(دم اسب)هیپوکامپز.
07:44.965 --> 07:48.433
برای 50سال گإشته,
دانشمندان باید می دانستند که
07:48.435 --> 07:53.004
هیپوکامپس مغز ما روبه وخیم شدن است
که برای حافظه ی ما بسیاربد است.
07:53.006 --> 07:57.676
ما این را اموخته ایم
از یک مرد که از او بسیار متشکریم,
07:57.678 --> 08:00.178
از"Patient H.M."
08:00.180 --> 08:04.049
او بیماری سخت در سال1953داشت
08:04.051 --> 08:07.786
دریافت رادیکال،
درمان جدید.
08:07.788 --> 08:11.122
هیپوکامپ و بخشی از ان
از لب های درونی خود را اشکار کرده بود
08:11.124 --> 08:15.193
ما ان را قطع کردیم.
08:15.195 --> 08:16.962
بعد از عمل جراحی,
08:16.964 --> 08:21.900
H.M. او اصلا رنج نمی برد
از بیماری ((صرع))دوباره,
08:21.902 --> 08:25.236
اما او به طور کامل داشت از دست می رفت
08:25.238 --> 08:27.739
توانایی به شکل
خاطرات جدید.
08:27.741 --> 08:32.777
او می گفت, "یک روز دوست داشت
از خواب بلند شود."
08:32.779 --> 08:36.848
او هویتش را گم کرده بود.
08:36.850 --> 08:42.620
او حس می کرد که
در27سالگی یخ زده است.
08:42.622 --> 08:44.522
همانطور که روز به دهه تبدیل شده است،
08:44.524 --> 08:46.391
او دیگر نمی تواند تشخیص دهد
08:46.393 --> 08:49.794
مرد خیره در خودش
در آینه شد.
08:49.796 --> 08:51.830
چقدر که ما که هستیم
08:51.832 --> 08:56.434
ساخته شده بر اساس خاطرات
ما را در هر روز?
08:56.436 --> 09:00.271
به طور سنتی، حافظه پژوهش
واقعا در گذشته متمرکز شده است،
09:00.273 --> 09:03.575
و در چند سال اینده ممکن است
09:03.577 --> 09:07.045
دنبال شده در توانایی
تصور آینده
09:07.047 --> 09:10.281
و چگونه حافظه در واقع ممکن است
در آن نقش دارند.
09:10.283 --> 09:13.451
فری من: دونا و تیمش دارند ازمایشی راه اندازی می کنند
09:13.453 --> 09:17.789
برای تعیین این که چقدر
هیپوکامپ و خاطرات ما
09:17.791 --> 09:20.625
کمک به ما می کنند در درک
ما از آینده.
09:20.627 --> 09:21.860
ادیس: بنابراین، چه کار می کنیم
09:21.862 --> 09:23.661
ما باید مطالبی
به آزمایشگاه وارد کنیم
09:23.663 --> 09:27.432
و ما آنها را بازیابی ی کنیم
حدود100خاطره
09:27.434 --> 09:31.536
من به خاطر رفتن به بازدید
پسر عمویم در آلمان این کاررا می کنم.
09:31.538 --> 09:32.837
ما در کنار ساحل راه می رفتیم,
09:32.839 --> 09:34.606
و در پایان،
یک غار وجود داشت.
09:34.608 --> 09:37.909
و به مادر بزرگم دادم
صدفی برای کادوی کریسمس.
09:37.911 --> 09:39.411
ادیس: و برای هر حافظه,
09:39.413 --> 09:42.280
آنها را مجبور شناسایی یک فرد،
یک مکان و یک شی می کند
09:42.282 --> 09:43.782
که ممکن است مهم باشد.
09:43.784 --> 09:45.283
-اتوبان.
-مادر من.
09:45.285 --> 09:46.484
-2 تا پنگوعن.
-بوستون.
09:46.486 --> 09:48.086
-کیف کتابی من.
-اسکله اوکلند.
09:48.088 --> 09:49.587
-دوست دخترم, سارا.
-بیمارستان.
09:49.589 --> 09:51.289
-شریک زندگی من، ,واین.
-ساحل شرقی.
09:51.291 --> 09:52.924
-فرودگاه امستردام.
-غار.
09:52.926 --> 09:56.961
فری من: یک هفته بعد,
دونا مطالبش را برگرداند,
09:56.963 --> 09:59.431
آنها را در دستگاه fMRI قرار دارند
09:59.433 --> 10:03.468
و به آنها را نشان می دهد جزئیاتی
از خاطرات خود .
10:03.470 --> 10:06.304
اما او عمداً تکان می دهد
جزئیات را.
10:06.306 --> 10:08.139
یک شی از یک حافظه
10:08.141 --> 10:11.676
با یک محل گروه بندی شده
از دیگر حافظه
10:11.678 --> 10:14.112
و شخصی از دیگری.
10:14.114 --> 10:17.215
دونا سپس آنها را می پرسد
برای ساختن یک داستان
10:17.217 --> 10:19.717
از این مخلوط تا خاطراتشان,
10:19.719 --> 10:22.921
تصور چیزی
که افتاده و رتبه دهی نشده است
10:22.923 --> 10:26.057
اما می تواند بالقوه باشد.
10:26.059 --> 10:27.358
ما از انها می پرسیم,
10:27.360 --> 10:30.095
برای هر شخص، محل، شی
که آنها در حال حاضر در حال دیدن می باشند،
10:30.097 --> 10:33.098
تصور کنید یک رویداد در آینده
ممکن است به آنها اتفاق دهد
10:33.100 --> 10:35.200
در پنج سال آینده
یا تا.
10:35.202 --> 10:39.704
فری من: در حالی که شرکت کنندگان
آینده خود را تصور می کنند,
10:39.706 --> 10:42.240
دونا اقداماتی برای
پاسخ های مغز خود اماده می کند.
10:42.242 --> 10:43.374
به تعجب خود,
10:43.376 --> 10:45.810
بخشی از مغز
که بسیار حیاتی است
10:45.812 --> 10:49.180
برای ذخیره خاطرات گذشته
و هیپوکامپ
10:49.182 --> 10:52.050
با فعالیت های دنباله دار سر و کار دارد.
10:52.052 --> 10:55.286
هیپوکامپ در حال پخش است
این نقشی واقعا مهم است،
10:55.288 --> 10:56.855
نه تنها در به خاطر سپردن,
10:56.857 --> 11:00.325
بلکه به ما اجازه می دهد برای ساخت
این شبیه سازی های آینده.
11:00.327 --> 11:03.728
حافظه مهم است
نه تنها برای گذشته،
11:03.730 --> 11:05.663
بلکه برای آینده,
11:05.665 --> 11:08.233
برای ساختن آن حسی
که بدانیم ما که هستیم.
11:10.369 --> 11:15.206
خاطرات ما حیاتی هستند
به شکل هویت ما
11:15.208 --> 11:17.075
اما یک گروه از دانشمندان
کشف کرده اند
11:17.077 --> 11:19.377
که خاطرات ما را
می توان دستکاری کرد
11:19.379 --> 11:21.746
ما حتی بدون دانستن آن.
11:21.748 --> 11:24.983
ما واقعا ستیم
که ما فکر می کنیم ما هستیم؟
11:27.108 --> 11:31.178
توانایی ما به یاد داشته باشید
واقعا قابل توجه است.
11:31.180 --> 11:33.480
در این دوره از زندگی ما,
11:33.482 --> 11:38.352
فرد به طور متوسط درک خواهد کرد
معنی کلماتی به اندازه 100,000
11:38.354 --> 11:41.088
مردم می توانند حدود1700 دریافت داشته باشند,
11:41.090 --> 11:44.591
و نزدیک 1000کتاب می توانند بخوانند.
11:44.593 --> 11:48.428
از این فروشگاه روانی گسترده
پر از تجربه
11:48.430 --> 11:51.131
ما هر هویت خود را ساخته ایم,
11:51.133 --> 11:55.002
الگوی خاطرات
که منحصر به فرد ماست.
11:55.004 --> 12:00.007
اما اگر آن خاطرات را
می توانید بازنویسی کنید؟
12:00.009 --> 12:04.178
سعوال ما که هستیم می تواند تغییر کند?
12:04.180 --> 12:06.280
[ مکالمات نا معلوم ]
12:08.616 --> 12:10.417
عصب شناسان تیل شارت
12:10.419 --> 12:12.886
از دانشگاه
کالج لندن
12:12.888 --> 12:14.221
و میکا ادلسن
12:14.223 --> 12:17.624
از موسسه وایزمن
علم در اسرائیل
12:17.626 --> 12:20.327
عشق رفتن به مهمانی شام را دارد.
12:20.329 --> 12:22.129
اما ان ها فقط خوش نیستند.
12:22.131 --> 12:23.997
بلکه آنها کاری را انجام می دهند
برای علم.
12:23.999 --> 12:30.137
آنها فشارهای اجتماعی را مطالعه می کنند
تا بتوانند ان ها را تغییر دهند.
12:30.139 --> 12:31.338
خوب، تصور کنید وضعیتی را
12:31.340 --> 12:33.240
که شما نشسته اید
در یک مهمانی شام.
00:12:33,304 --> 00:12:36,705
شما یک حافظه خوب دارید از
برخی از شرایط که اتفاق افتاده،
12:36.645 --> 12:40.547
و شما در واقع آن را به خاطر می اورید
در یک راه خاص,
12:40.549 --> 12:42.816
اما همه از دوستان شما
گفته اند که
12:42.818 --> 12:44.351
که در واقع شما اشتباه می کنید.
12:44.353 --> 12:46.019
ان ها می گویند
که چیز دیگری اتفاق افتاده است.
12:46.021 --> 12:48.021
و تالی چتر را می گیرد،
و او چتر راتضعیف می کند
12:48.023 --> 12:49.823
از طریق جعبه نامه.
زن: آیا مطمئنی که ان تالی بود؟
12:49.825 --> 12:51.959
نه، نه، نه.
من کاملا مطمئنم که این از طرف من نیست.
12:51.961 --> 12:54.027
نه، آن قطعا شما بودید.
شما قطعا برگزاری کردید چتر را.
12:54.029 --> 12:55.629
این قطعا استیو بود.
12:55.631 --> 12:57.331
من واقعا فکر می کردم آن تالی بود،
هر چند که.
12:57.333 --> 12:58.999
نه، زیرا
ما واقعا تحت تاثیر قرار گرفته ببودیم
12:59.001 --> 13:00.667
که استیو موفق به
گرفتن قلاب اطراف است.
13:00.669 --> 13:02.236
به خاطر داشتن؟
ما تا به حال که هیاهو بزرگ
13:02.238 --> 13:03.737
چون ما بودیم
در باران.
13:03.739 --> 13:05.772
هنگامی که کسی تغییر می دهد
حافظه خود را
13:05.774 --> 13:08.876
طوری که آن را متناسب با
نظر افراد دیگر کند
13:08.878 --> 13:11.745
اما در واقع می توانم تغییر دهم؟
یک سیگنال در مغز را
13:11.747 --> 13:14.615
که نماینده
حافظه است,
13:14.617 --> 13:17.417
یا آن که فقط
ما سعی می کنیم لطفا افراد دیگر را در مغزمان نشان دهیم?
13:17.419 --> 13:19.887
فری من: فشارهای اجتماعی
13:19.889 --> 13:21.855
ما راه را تغییر می دهیم و همچنین
می توانید تغییر دهید
داستان ما را.
13:21.857 --> 13:26.760
اما آنها همچنین می توانند ما را تغییر دهند و
یا می توانیم داستانمان را خودمان بگوییم؟
13:26.762 --> 13:29.229
خاطرات واقعی ما?
13:29.231 --> 13:33.066
تالی و میکا تنظیم
کرده اند یک آزمایش برای پیدا کردن
13:33.068 --> 13:36.236
نه در یک رستوران
بلکه در آزمایشگاه.
13:36.238 --> 13:38.772
آنها را
در یک گروه از داوطلبان
13:38.774 --> 13:40.507
به تماشای یک فیلم با هم می پردازند
.
13:40.509 --> 13:42.075
پس از آن,
13:42.077 --> 13:45.012
پاسخ داوطلبان
سوال اساسی در مورد این فیلم است
13:45.014 --> 13:47.180
برای تست این که ان ها چه به یاد داشته اند.
13:49.484 --> 13:50.851
چند روز بعد,
13:50.853 --> 13:53.654
شرکت کنندگان
همين پرسش نامه را
13:53.656 --> 13:55.155
داخل یک اسکنر مغز قرار می دهند,
13:55.157 --> 14:00.794
تنها در این زمان، میکا و تالی
فشار اجتماعی بر ان ها اعمال می شود.
14:00.796 --> 14:03.797
این بار آنها قرار گرفتند
در جمعی از پاسخ های جعلی
14:03.799 --> 14:07.567
که ظاهرا داده شده
توسط خود اعضای گروه همکار.
14:07.569 --> 14:09.937
قری من:
این گروه به این باور منجر است که
14:09.939 --> 14:12.172
دیگران
که در زمان تست
14:12.174 --> 14:16.310
یاد شخصیتی در
فیلم می افتند که کلاه را نپوشیده بود.
14:16.312 --> 14:20.113
و اکثر مردم
پاسخ های خود را تغییر می دهند
14:20.115 --> 14:22.082
به جمعیت.
14:22.084 --> 14:23.617
تقریبا 70 درصد از موارد,
14:23.619 --> 14:27.020
که شاملپژوهشگران، شرکت کنندگان
و آنها می شوند پاسخ اشتباه داده اند,
14:27.022 --> 14:28.622
حتی اگر آنها
در ابتدا خیلی با اعتماد به نفس کار می کردند
14:28.624 --> 14:30.057
در باره ی پاسخ درست.
14:30.059 --> 14:34.995
اما آنها فقط خوش ظاهر بودند
مطابق با هنجار های اجتماعی رفتار کردند,
14:34.997 --> 14:38.498
و یا خاطرات خود
را در واقع تغییر داده اند?
14:40.401 --> 14:42.736
بنابراین، ما آنها را دوباره در آزمونی
یک هفته پس از ازمون قبل دعوت می کنیم
14:42.738 --> 14:46.406
هنگامی که ما ان ها را حذف کردیم
فشار اجتماعیبه وجود می اید.
14:46.408 --> 14:47.941
و اگر فرض می کنیم که انها
هنوز خطای ساخت دارند،
14:47.943 --> 14:51.511
یعنی که حافظه خود را
در واقع تغییر داده اند.
14:51.513 --> 14:53.113
فریمن: تالی و میکا دریافته اند که
14:53.115 --> 14:55.916
اکثر افراد تستی
با پاسخ غلط گیر داده اند
14:55.918 --> 14:57.851
حتی بدون فشار همسالان خود.
14:57.853 --> 15:02.456
که باطل ان ریشه گرفته است
در مغز خودشان.
15:02.458 --> 15:06.994
این در واقع باعث می شود
خطای حافظه طولانی مدت باشد,
15:06.996 --> 15:08.996
و با استفاده از داده های مغز ما,
15:08.998 --> 15:10.764
ما قادر هستیم
برای شناسایی واقعی
15:10.766 --> 15:15.335
هنگامی که چنین طولانی مدت
حافظه خطا رخ خواهد داد تلاش کنیم.
15:15.337 --> 15:18.705
مغز این افراد ایا نی توانند
که خاطرات خود را تغییر دهند؟
15:18.707 --> 15:21.641
فعالیت های بالا را نشان داد
نه فقط در هيپوکامپ,
15:21.643 --> 15:23.210
محل ذخیره خاطرات است,
15:23.212 --> 15:25.278
بلکه در بخشی از مغز
15:25.280 --> 15:28.882
که با احساسی متصل
و پاسخ های اجتماعی سر و کار دارد
15:28.884 --> 15:30.250
آمیگدال.
15:34.889 --> 15:36.423
شاروت:
بسیاری از آنچه که ما می دانیم
15:36.425 --> 15:38.158
درباره آمیگدال
و عملکرد آن
15:38.160 --> 15:40.060
می آید از
دنیای حیوانات.
15:40.062 --> 15:43.230
بنابراین واکنش ما به هر چیزی
احساسی است
15:43.232 --> 15:46.433
اگر ما ناگهان بشنویم سر و صدایی
که ترسناک است
15:46.435 --> 15:49.669
یا پردازش هیجانی
عبارات در چهره فرد روی دهد
15:49.671 --> 15:52.406
آمیگدال بسیار مهم است
برای همه ی این توابع.
15:52.408 --> 15:56.543
ادلسون: و احتمالا
به افزایش حافظه ما کمک می کند
15:56.545 --> 15:59.546
زیرا در ترس
یا وضعیت عاطفی,
15:59.548 --> 16:02.082
فعال سازی آميگدال
در اوج است
16:02.084 --> 16:03.717
و آن نیز
فعال سازی را افزایش می دهد
16:03.719 --> 16:05.819
در سازه های مرتبط
مانند هیپوکامپ.
16:05.821 --> 16:07.287
[ غر غر ]
16:07.289 --> 16:10.490
فری من: آمیگدال مانند
لی لی در یک کلوپ شبانه است.
16:10.492 --> 16:12.826
آن تصمیم می گیرد که خاطرات را
16:12.828 --> 16:15.162
به بخش بازی
در شکل گیری تاریخ زندگی ما بپردازد.
16:15.164 --> 16:18.932
البته برایآنهایی که احساسی
وزن در مجاز دارند.
16:18.934 --> 16:23.503
آنهایی که نیستند .
16:23.505 --> 16:26.573
یا می توانند مانندشرکت کنندگان
که خاطرات خود را تغییر دادند ,تغییر دهند؟
16:26.575 --> 16:30.210
ان ها به صورتعاطفی قرار گرفتند
با فشاری مطابقت با,
16:30.212 --> 16:32.913
تنظیمات خود در امیگدال های کشیده،
16:32.915 --> 16:36.083
و معتقدند حافظه کاذب در.
16:36.085 --> 16:38.218
در فعال سازی آميگدال ,
16:38.220 --> 16:39.619
ما در واقع می توانیم پیش بینی کنیم
16:39.621 --> 16:42.489
که خاطراتی که داریم
برای زمان بسیار طولانی تغییر می توانند کنند
16:42.491 --> 16:43.857
و ان هایی که هستند نیستند.
16:43.859 --> 16:45.725
شما باید درک کنید
16:45.727 --> 16:48.528
که خاطرات نیستد
مانند نوار ویدیویی.
16:48.530 --> 16:50.664
چون مردم
بسیار با اعتماد به نفس می توانند
16:50.666 --> 16:52.999
چیزهایی را که اتفاق افتاده
مانند آنها که فکر می کنند آنها اتفاق افتاده است
16:53.001 --> 16:54.201
اما در واقع این چنین نیست.
16:54.203 --> 16:57.070
فری من: خاطرات ما
فقط یک رکورد نیست
16:57.072 --> 16:59.940
از وقایعی است که صورت گرفته است
در زندگی ما .
16:59.942 --> 17:03.710
آنها نرم و قابل انعطاف و خطاپذیر هستند.
17:03.712 --> 17:08.849
هویت ما با ایجاد می شوند
همراه با ورودی ثابتی از جامعه ما.
17:08.851 --> 17:11.485
هیچ مردی جزیره نیست.(جمله هوشی)هه
17:13.121 --> 17:15.922
اما ما یک گام بیشتر می توانیم برداریم
17:15.924 --> 17:20.694
و عمدا ایا می تواند مهندس
دوباره هویت مارا بسازد?
17:20.696 --> 17:22.129
برای انجام این کار
17:22.131 --> 17:25.198
شما باید قادر به به همکاری
با افکار درونی یک فرد می باشد
17:25.200 --> 17:27.734
و بر این باورند یا نه,
17:27.736 --> 17:31.671
این تکنولوژی در حال حاضر اینجا است.
17:31.673 --> 17:34.007
[صدای بوق ]
17:36.784 --> 17:40.654
تمام بازیگران ا حدی
ما هستیم.
17:41.765 --> 17:44.299
اما به نظر می رسد می تواند تغییر کند
17:44.301 --> 17:48.236
با توجه به خلق و خوی ما
یا شرکت نگه می داریم.
17:48.238 --> 17:50.205
اما فقط یک زمان وجود دارد
17:50.207 --> 17:54.175
وقتی که ما واقعا هستیم
پس باید پیشرفت کنیم
17:54.177 --> 17:56.678
البته فقط هنگامی که فقط ما خوابیم.
17:56.680 --> 18:01.349
اگر ما می توانیم رویاهای خودمان را ببینیم
و ایا می توانیم رویاهایمان را را مطالعه کنیم?
18:01.351 --> 18:03.017
ایا ما یکدیگر را می دانیم
18:03.019 --> 18:07.288
ایا در یک راه بیشتر عمیق
و بیش از هر زمان هستیم?
18:08.290 --> 18:10.959
در طول عمر متوسط,
18:10.961 --> 18:14.128
عمر یک انسان
حدود شش سال خواب دارد.
18:14.130 --> 18:17.565
که اندازه بیش از 52,000 ساعت
نگاه کردن به تصاویر است
18:17.567 --> 18:20.702
وز وز از طریق
مغز ناخودآگاه ما به وجود می اید.
18:20.704 --> 18:23.805
[صدای زنگ ساعت ]
18:23.807 --> 18:25.640
[ وز متوقف می شود ]
18:25.642 --> 18:28.710
یاکی کاماتانی
18:28.712 --> 18:31.412
معتقد است که یک روز
آن امکان پذیر خواهد بود
18:31.414 --> 18:34.849
منظور تماشا و ضبط کردن
آنچه است که مردم در خواب می بینند.
18:36.585 --> 18:38.019
وقتی اتفاق می افتد که,
18:38.021 --> 18:40.788
دوران ما تمام شده
و این را خودمان نمی دانیم
18:40.790 --> 18:42.190
که در سطحی بسیار عمیق تر هستیم.
18:42.192 --> 18:45.627
کاماتانی: من اعتقاد دارم که
که اگر ما بتوانیم بازسازی کنیم
18:45.629 --> 18:48.129
یا به رمزگشایی مطالب
یک رویا بپردازیم
18:48.131 --> 18:50.798
هویت ما نشان داده می شود.
18:50.800 --> 18:54.435
فری من:
اگر ما خواب هایمان را به یاد اوریم,
18:54.437 --> 18:58.239
ممکن است که اغلب به عنوان یک سری
تصاویر احساسی ان هارا ببینیم.
18:59.909 --> 19:02.610
در واقع، دانشمندان دریافته اند
19:02.612 --> 19:05.813
که قشر بصری
مغز که برای خواب دیدین است
19:05.815 --> 19:07.181
بسیار فعال است.
19:07.183 --> 19:10.585
و دلیلش الگوهای فعالیت الکتریکی
و شستن بیش حد ان است،
19:10.587 --> 19:12.420
این دو باعث تعجب یاکی شدند,
19:12.422 --> 19:14.989
ایا می توانیم ان الگو هارا بخوانیم؟
19:14.991 --> 19:18.059
و تبدیل کنیم آنها
را به تصاویری بر روی یک کامپیوتر
19:18.061 --> 19:23.598
فعالیت مغزی می تواند دیده می شود به عنوان
یک کد یا یک پیام رمزگذاری شده
19:23.600 --> 19:27.135
درباره آنچه اتفاق افتاده است
در جهان بصری.
19:27.137 --> 19:31.172
فری من: الگوهای تصاویر
ما در مغز ما
19:31.174 --> 19:32.540
بسیار تحریف هستند-تحریف یعنی کج,
19:32.542 --> 19:35.276
در همان راه
یک جفت عینک شکسته
19:35.278 --> 19:37.445
از نظر ما باعث تحریف جهان شده اند.
19:37.447 --> 19:38.980
[ صدای خرد شدن شیشه ]
19:38.982 --> 19:40.448
اما اگر ما در جمع آوری داده ها
19:40.450 --> 19:43.818
از صدها نفر از تصاویر دیده شده
از طریق این لنز شکسته
19:43.820 --> 19:45.520
بخواهیم پیدا کنیم
19:45.522 --> 19:48.623
باید ان ها را بین عکس های تحریف شده
و آنهایی که واقعی هستند پیدا کنیم.
19:48.625 --> 19:50.591
این ممکن است مدتی طول بکشد,
19:50.593 --> 19:54.529
اما اگر ما این کاررا به یک
کامپیوتر قدرتمند بسپاریم
19:54.531 --> 19:58.866
می تواند رمز گشایی کند
در عکس هایی که درون ان ها قابل تشخیص هستند.
19:58.868 --> 20:01.703
و اما یاکی
چگونه برای شکستن کد سعی می کند؟
20:01.705 --> 20:02.904
که تبدیل به تصاویر شده است
20:02.906 --> 20:06.975
در الگوهای فعالیت
در قشر بصری.
20:06.977 --> 20:10.378
ما در اندازه گیری فعالیت مغز
از افراد بشر
20:10.380 --> 20:13.448
و اسکن کردن مغز ان ها
20:13.450 --> 20:15.483
و به اسکن کردن حافظه ی ان ها پرداخته ایم.
20:15.485 --> 20:16.951
و در طول آن,
20:16.953 --> 20:19.554
در حال حاضر برخی از تصاویر
را به موضوع اضافه کرده ایم.
20:19.556 --> 20:22.757
به طور معمول چند صد
یا هزاران نفر از تصاویر
20:22.759 --> 20:24.192
در یک آزمایش هستند.
20:24.194 --> 20:26.527
فری من:
تصاویر یاکی از مردم را نشان می دهد که
20:26.529 --> 20:28.296
مردمساده هستند
به شکل های سیاه و سفید
20:28.298 --> 20:31.966
در یک مربع، یک صلیب، یک خط.
20:31.968 --> 20:34.402
با استفاده از آرایه قدرتمند کامپیوتر,
20:34.404 --> 20:37.905
او الگوی دقیق سوابق
فعالیت ها را ظبط کرده
20:37.907 --> 20:39.707
در قشر بصری.
20:39.709 --> 20:42.477
پس از آزمایش های متعدد
با همان شخص
20:42.479 --> 20:44.512
یادگیری کامپیوتر
برای تشخیص
20:44.514 --> 20:46.681
الگوها-باعث ایجاد
هر تصویر می شوند.
20:46.683 --> 20:48.016
به عبارت دیگر,
20:48.018 --> 20:51.419
کامپیوتر می تواند قضاوت کند
صرفا از فعالیت های مغزی ما
20:51.421 --> 20:54.689
کهکدام یک از اشکال
دقیق تر هستند.
20:54.691 --> 20:57.358
و سپس یاکی
چیزی خارق العاده دید.
20:57.360 --> 21:01.396
او دید که
تصاویر جدید,
21:01.398 --> 21:04.065
مانند تصاویر کامپیوتری
هرگز دیده نمی شوند،
21:04.067 --> 21:07.201
و این موضوع اجازه می دهد تا کامپیوتر
سعی کندمنظور جلب تصویر
21:07.203 --> 21:10.071
از آنچه که در حال دیدن افراد است -عکس بگیرد.
21:10.073 --> 21:12.006
این ها تصویر هستند
21:12.008 --> 21:14.776
که در کامپیوتر بار خوانده شده
و درداخل مغز مردم قرار گرفته اند.
21:14.778 --> 21:20.048
و این تصاویر
در واقع در جریان هستند
21:20.050 --> 21:21.616
این اولین بار است که
21:21.618 --> 21:25.119
هر کسی قادر به دانستن ان بوده
و اما در واقع مردم چه می بینند؟ -یا چه
تصوری از ان دارند
21:25.121 --> 21:27.488
صرفا با نگاه
ازمغز خود.
21:27.490 --> 21:30.792
کامیتانی:
به دنبال قشر بصری,
21:30.794 --> 21:35.229
ما فقط موفق
در بازسازی تصاویر دیده شده شده ایم.
21:35.231 --> 21:39.033
در حال حاضر ما در حال تلاش برای بازسازی
تصور تصاویر هستیم
21:39.035 --> 21:42.804
یا تصور ان ها در خواب.
21:44.606 --> 21:46.774
فری من:
روش یاکی هنوز
21:46.776 --> 21:49.777
فقط کار می کند
برای تصاویر سیاه و سفید
21:49.779 --> 21:52.447
اما با چند سال
تهذیب بیشتر
21:52.449 --> 21:55.716
یاکی معتقد است که ما قادر خواهیم بود
که برای ضبط رویاهایمان
21:55.718 --> 21:59.087
رنگ کامل
و فیلم هایی با کیفیت بالا بسازیم.
21:59.089 --> 22:03.091
و همچنین می توانیم
پبا روحمان ارتباط برقرار کنیم
22:03.093 --> 22:06.327
این را، شما می دانید،
که جنبه های ناخودآگاه ذهن ما
22:06.329 --> 22:10.098
از تعریف آنچه که ما می دانیم
و هویت مارا می داند.
22:10.100 --> 22:14.969
بنابراین، من فکر می کنم اگر ما بتوانیم آشکار
کنیم برخی از مطالب رویا هایمان را
22:14.971 --> 22:17.972
البته که کسی آگاه نیست,
22:17.974 --> 22:24.879
که پس از آن ممکن است برخی
از رویاهای شخصی مان اشکار شوند
22:26.648 --> 22:28.516
هویت ما درست است
22:28.518 --> 22:32.220
و به زودی لخت گذاشته می شود
برای همه و برای دیدن
22:32.222 --> 22:35.223
از جمله قطعاتی
که ما نمی خواهیم دیده شود,
22:35.225 --> 22:39.694
مثل عمیق ترین رازهای ما
و فانتزی های ما.
22:39.696 --> 22:42.997
اما شما لازم نیست که نگران باشید.
22:42.999 --> 22:47.068
زیرا قدرت برای ویرایش
محتویات ذهن ما
22:47.070 --> 22:49.470
در دست ماست.
22:52.121 --> 22:56.257
مغز ما
پر از خاطره است.
22:56.259 --> 22:58.593
برخی از آنها به ما شادی می بخشند.
22:58.595 --> 23:01.996
برخی دیگر باعث می شوند
که انها را فراموش کنیم
23:01.998 --> 23:04.265
اینکه آیا ما آن را دوست داریم یا نه,
23:04.267 --> 23:08.403
ان ها خاطرات مارا شکل می دهند
و باعث می شوند کهچگونه فکر کنیم و چگونه ما عمل کنیم.
23:08.405 --> 23:14.142
اما اکنون یک گروه از محققان
فکر می کنند که آن راه را پیدا کرده اند
23:14.144 --> 23:20.448
راهی برای تغییر حافظه
و شاید هم تغییر ما.
23:23.853 --> 23:27.489
ایا می تواند تغییر دهد حس هویت مارا؟
23:27.491 --> 23:32.827
عصب شناسان اندرو فنتون از
دانشگاه ایالتی نیویورک
23:32.829 --> 23:34.729
می گوید که چرا نمی بینم.
23:34.731 --> 23:36.531
برای اون - مغز ما
23:36.533 --> 23:39.501
و مسیر اتصالات
بین سلول های عصبی ما
23:39.503 --> 23:42.704
مانند دخمه پرپیچ و خمی است
از خیابانی در شهر نیویورک
23:42.706 --> 23:46.541
هدایت می شود.
23:46.543 --> 23:48.777
و درست مثل ترافیک منهتن است,
23:48.779 --> 23:51.346
شرایط برای جریان
برق اطراف مغز ما
23:51.348 --> 23:55.150
در هر مسیر یکسان نیستند.
23:55.152 --> 23:57.051
اگر شما چیزی را تجربه کنید,
23:57.053 --> 23:59.621
برق مغز شما فعال می شود
23:59.623 --> 24:01.156
جایی در مغز وجود دارد
24:01.158 --> 24:03.057
که از طریق مغز گسترش می یابد
24:03.059 --> 24:04.859
و این است تجربه خود ما.
24:04.861 --> 24:06.294
همانطور که در یک شهر,
24:06.296 --> 24:09.431
جاده که متصل می کند
منطقه ای به منطقه ای دیگر را،
24:09.433 --> 24:12.300
و آن جاده ها
بلوارها بسیار بزرگ را می توانند تشکیل دهند
24:12.302 --> 24:14.102
که مقدار زیادی از ترافیک را ارسال می کنند,
24:14.104 --> 24:18.373
یا می توان آنها را وادار کرد به
ارسال اطلاعات بسیار خاص
24:18.375 --> 24:21.776
اما با این وجود،
نه بسیار به سرعت و یا به راحتی.
24:21.778 --> 24:23.678
فری من: برای چند سال,
24:23.680 --> 24:26.181
دانشمندان فکر می کردند
که مسیری در مغز ما
24:26.183 --> 24:29.284
مجموعه ای از خاطرات نوه و فرزندان ما هستند.
24:29.286 --> 24:31.920
که می توانند به وسیله ی فرزندان ما
گسترده تر شوند.
24:31.922 --> 24:34.656
بزرگراه ها می توانند
تبدیل شوند
24:34.658 --> 24:36.591
اما در حال حاضر آن یه روشنی تبدیل شده است
24:36.593 --> 24:39.160
که جاده ها
در مغز ما بزرگسالان
24:39.162 --> 24:41.329
تحت ساخت و ساز ثابت هستند.
24:41.331 --> 24:44.799
هر زمان ما فروشگاه
حافظه جدیدی را راه می اندازیم
24:44.801 --> 24:48.436
یک فعالیت الکتریکی
از طریق میلیون ها سلول های عصبی.
24:48.438 --> 24:52.106
اندرو
مجبور به پیدا کردن یک مسیر جدید شد
24:52.108 --> 24:54.142
اگر مسیرش مسدود شده باشد,
24:54.144 --> 24:57.145
ما مسیرهای عصبی
خود را تنظیم می کنیم
24:57.147 --> 25:00.181
برای پردازش و ثبت
تجارب جدید.
25:00.183 --> 25:03.051
فنتون: و بنابراین،
دانشمندان علوم اعصاب درک کرده اند
25:03.053 --> 25:07.088
که مقدار کافی وجود دارد
از این شکل پذیری
25:07.090 --> 25:08.490
در طول زندگی,
25:08.492 --> 25:10.391
و آن است که تحت تاثیر
25:10.393 --> 25:13.895
تعدیل و کنترل
تجربه قرار می گیرد.
25:13.897 --> 25:17.065
فری من:به تازگی،
دانشمندان شناسایی کرده اند
25:17.067 --> 25:18.733
یک مولکول در مغز را
25:18.735 --> 25:23.137
که می تواند خاطراتی جدید
در مغز ما تشکیل دهد
25:23.139 --> 25:27.675
آن را به نام PKMzeta می شناسند.
25:27.677 --> 25:30.945
PKMzeta مخفف
«پروتئین کیناز mzeta است.»
25:30.947 --> 25:32.413
این مولکول مورد علاقه من است.
25:34.517 --> 25:40.154
می تواندPKMzeta
مستقر شود در نورون
25:40.156 --> 25:42.357
(pkmzeta D ) ابه این عمل می گویند
25:42.359 --> 25:45.493
بر اساس
تجربه های اخیر,
25:45.495 --> 25:48.997
و کار امد های واسطه
25:48.999 --> 25:53.434
بدن ما یا افزایش بهره وری
از انتقال عصبی روبرو است.
25:53.436 --> 25:56.504
فری من: هنگامی که یک حافظه
نیاز به حرکت در راه خود دارد
25:56.506 --> 25:58.840
از طریق ترافیک
مغز ما
25:58.842 --> 26:01.376
PKMzeta راهش را پاک مى کند.,
26:01.378 --> 26:05.513
حافظه با خیال راحت و با اطمینان
به ذخیره سازی طولانی مدت می رسد.
26:05.515 --> 26:07.749
فنتون:
آن خاطرات دراز مدت,
26:07.751 --> 26:11.052
انهایی هستند که
و شما را نگه داشته اند با فرمی شخصی برای همیشه،
26:11.054 --> 26:16.958
این نوع ذخیره سازی اطلاعات
به نظر می رسد که توسط PKMzeta واسطه شده باشد.
26:16.960 --> 26:19.627
فری من:
ولی اندرو چیزی از شیمی می داند
26:19.629 --> 26:22.163
که می تواند PKMzeta خنثی کند،
26:22.165 --> 26:26.167
که {{زتا مهاری پپتید}} نامیده می شود،
و یا فایل های فشرده،
26:26.169 --> 26:31.072
و او تعجب کرد که اگر این را وارد مغز
ماکنند چه می شود؟
26:31.074 --> 26:34.375
ایا می تواند از شکل گیری خاطرات دراز مدت جلوگیری کند؟
26:34.377 --> 26:37.845
فنتون: بنابراین، منطق
آزمایش ما این بود که
26:37.847 --> 26:39.147
این کارا بسیار ساده انجام دهیم.
26:39.149 --> 26:42.817
شما باید بدانید کاری که که می خواهید
انجام دهید تولید حافظه است.
26:42.819 --> 26:45.853
موش صحرایی در چرخ فلک دوار است,
26:45.855 --> 26:47.555
و کلید اینجاست
26:47.557 --> 26:50.525
هرگاه ان را وارد بخشی از
زمین می کنیم,
26:50.527 --> 26:52.961
به برق تبدیل می شود.
26:52.963 --> 26:55.997
و بنابراین, ان ها خیلی سریع
در حال یادگیری هستند
26:55.999 --> 26:58.833
برای ماندن
در این قسمت از اتاق.
26:58.835 --> 27:03.738
فری من: در این رایانه
پیکربندی اندریا تولید شود,
27:03.740 --> 27:06.140
موش اطراف چرخ و فلک می دود
27:06.142 --> 27:10.411
اما همواره اجتناب می کند
از این منطقه مثلثی شکل شوک اور.
27:10.413 --> 27:15.216
30روز بعد, اندریا قرار می دهد
موش را درون اتاق
27:15.218 --> 27:18.186
و او همه چیز را مانند
قبل به یاد دارد.
27:18.188 --> 27:23.925
و همه چیز
در حافظه ی بلند مدت او ذخیره شده.
27:23.927 --> 27:27.829
اما زمانی که اندریا تزریق کرد
هيپوکمپ موشها را با فایل های فشرده,
27:27.831 --> 27:30.131
او چیزی فوق العاده دید.
27:30.133 --> 27:33.668
وقتی موش یکبار دیگر
در عقب چرخ و فلک قرار داده شد,
27:33.670 --> 27:35.970
به سمت منطقه شوک رفت
27:35.972 --> 27:39.374
هرچند که او از قبل شوک شده بود.
27:39.376 --> 27:41.309
شما می توانید ببینید
که رفتار حیوانات
27:41.311 --> 27:43.011
کمابیش
مثل یک حیوان ساده لوحی های مضحکی است,
27:43.013 --> 27:44.312
بنابراین واقعا فوق العاده بود.
27:44.314 --> 27:49.017
فری من: اندریا دارد
قسمتی از حافظه ی موش را پاک می کند.
27:49.019 --> 27:51.552
تا توانایی فراموش کردن مردم را
به دست اورد
27:51.554 --> 27:55.590
همچنین توانایی شناختن ان هارا
27:55.592 --> 27:58.593
در حال حاضر دارویی
برای این کار نیست.
27:58.595 --> 28:02.430
اما اندریا نمی تواند ببیند
درون حافظه ی موش را,
28:02.432 --> 28:04.499
و بنابراین او نمی تواند بفهمد که
28:04.501 --> 28:08.102
چه قدر از حافظه ی زیپ مولکول
مغز موش حذف شده است.
28:08.104 --> 28:10.238
فنتون:
همانطور که ما شروع به کار کردیم
28:10.240 --> 28:12.774
سازمان سیناپسی
خاطرات
28:12.776 --> 28:16.477
با ما در یک موقعیت می شود
28:16.479 --> 28:18.413
آیا ممکن است
28:18.415 --> 28:21.315
در واقعیت
28:21.317 --> 28:22.950
به خاطرات خاصمان برسیم؟
28:22.952 --> 28:25.920
ما همیشه داریم می رویم
به سمت
28:25.922 --> 28:29.490
پاک کردن تمام خاطراتمان,
28:29.492 --> 28:33.995
که اصلا کار خوبی نیست.
28:33.997 --> 28:38.466
فری من: با استفاده از فایل های فشرده
برای پاک کردن حافظه خاص
28:38.468 --> 28:40.868
هنوز راهی وجود ندارد.
28:40.870 --> 28:45.339
اما در مونترال یک پزشک
راهی پیدا کرده است.
28:45.341 --> 28:47.442
او در حال شستن
خاطرات دردناک است
28:47.444 --> 28:52.680
برای بیمارانی که خود را
در داخل هویت خود زندانی کرده اند
28:55.148 --> 28:58.650
البته بستگی به این دارد که ما که هستیم
و برایمان چه اتفاقی افتاده،
28:58.652 --> 29:02.421
ایا عاشق شده ایم,
یا شایدم گم شده ایم.
29:02.423 --> 29:06.591
برای برخی از ما خاطرات دردناک
مثل زخم باز معطل می ماند.
29:06.593 --> 29:11.463
ان ها می توانند برای همیشه
مارا همینجور که هستیم نگه دارند.
29:11.465 --> 29:16.401
دکتر آلن برونت
یک روانشناس است
29:16.403 --> 29:19.604
در دانشگاه مک گیل
در مونترال.
29:19.606 --> 29:21.873
او متخصص
درمان
29:21.875 --> 29:24.276
با استرس پس از ضربه
اختلالی است.
29:24.278 --> 29:27.979
آلن خودش عمیق است
در درک وضعیت.
29:27.981 --> 29:29.448
[ صدای شلیک اسلحه ]
29:29.450 --> 29:31.917
در سال1989,
در دانشگاه مونترال,
29:31.919 --> 29:35.787
یک مرد آشفته انجام داد
بدترین تیراندازی را
29:35.789 --> 29:37.589
در تاریخ کشور کانادا.
29:37.591 --> 29:39.091
آلن در محوطه دانشگاه بود,
29:39.093 --> 29:42.461
و مطالعه می کرد برای مدرک کارشناسی خود
در روانشناسی.
29:42.463 --> 29:44.663
او به ضرب گلوله
طریق دالان رفت.
29:44.665 --> 29:46.598
او به دوازده تا زن شلیک کرد,
29:46.600 --> 29:48.800
و در نهایت
13 مرگ و میر وجود دارد.
29:48.802 --> 29:50.836
[صدای شلیک گلوله, صدای جیغ زنان ]
29:50.838 --> 29:52.604
برنات:
مداخله در بحران
29:52.606 --> 29:56.108
که پس از انجام
این رویداد بسیار ضعیف انجام شد,
29:56.110 --> 30:00.579
و در ذهن بسیاری از ما مانده بود
و در دهان ها می چرخید
30:00.581 --> 30:03.515
و بنابراین, این بود که
اثر عمیقی بر من گذاشت
30:03.517 --> 30:06.952
و تصمیم گرفتم به مطالعه در باره
این موضوع بپردازم.
30:09.388 --> 30:13.325
فری من: این رویداد ناگوار
یرای الن اغاز شده است در مسیری
30:13.327 --> 30:16.027
که او
هنوز هم پس از ان روز ان را احساس می کند.
30:16.029 --> 30:19.231
او کمک میکند به مردمی
که رنج می برند از PTSD
30:19.233 --> 30:25.103
تا دوباره خود را بیابند
و در خود گم نشوند.
30:25.105 --> 30:31.309
PTSD می تواند
به عنوان یک اختلال حافظه پدید اید.
30:31.311 --> 30:32.644
چون به یک معنا,
30:32.646 --> 30:36.047
این واقعا در مورد همه چیز است
که می خواهند شما را فراموش کنند.
30:36.049 --> 30:39.818
این حافظه به آتش کشیده شده است
در مغز شما
30:39.820 --> 30:41.920
و راهی برای بازسازی خود ندارد,
30:41.922 --> 30:43.388
و این شما را می ترساند
30:43.390 --> 30:45.323
در این شرایط شما
.نباید خودتان را ببازید
30:47.894 --> 30:51.997
حافظه کمی
مانند نوشتن با جوهر است.
30:51.999 --> 30:56.234
بنابراین, شما می توانید ببینید
که جوهر هنوز مرطوب است.
30:56.236 --> 31:00.472
اگر من با استفاده از انگشتان دستم
31:00.474 --> 31:03.909
ان را لکه دار کنم
لکه ای فقط و فقط از دست من می ماند.
31:03.911 --> 31:06.511
و این دقیقا مثل این
عملکرد حافظه است.
31:06.513 --> 31:10.982
فری من: اما هنگامی که حافظه
به صورت عاطفی قوی است,
31:10.984 --> 31:12.784
پروتئین ها در مغز
31:12.786 --> 31:14.953
ارتباطی بین
نورون ها می سازند
31:14.955 --> 31:16.688
و حافظه ان ها را
تبدیل می کند
31:16.690 --> 31:19.758
منطقه ذخیره سازی طولانی مدت.
31:19.760 --> 31:23.495
ان جا وجود دارد،
چیز برگ مانند
.
31:23.497 --> 31:28.466
پس جوهر خشک موجود
در حافظه خوب است.
31:28.468 --> 31:31.503
البته
این ممکن است با گذشت زمان محو شود,
31:31.505 --> 31:34.306
اما حافظه
هنوز هم در دسترس می باشد.
31:34.308 --> 31:36.274
فری من:
بسیاری از دانشمندان باور دارند که
31:36.276 --> 31:38.510
پس از آن که جوهر
یک حافظه خشک شد،
31:38.512 --> 31:42.581
ثابت و ماندگار نیز می شود.
31:42.583 --> 31:48.486
اما آلن معتقد است که
هر وقت ما یاد یک خاطره می افتیم,
31:48.488 --> 31:53.291
مثل این است که ما در حال ساختن
حافظه هایی با نام های تجاری جدید هستیم.
31:53.293 --> 31:55.060
برانت:
هنگامی که شما به یاد می اورید یک خاطره را,
31:55.062 --> 31:56.494
مغز شما دوباره فعال شود,
31:56.496 --> 32:00.232
و آن را تبدیل به وز وز
با فعالیت الکتریکی می کند.
32:00.234 --> 32:02.367
این واقعا یک کمی شبیه است
32:02.369 --> 32:06.972
به این که اگر شما کلمه ای را
.با جوهری تازه بازنویسی کنید
32:06.974 --> 32:10.775
فری من: لحظه ای که کسی
حافظه دردناکی را به یاد می آورد,
32:10.777 --> 32:15.981
آلن معتقد است که او
فرصتی برای اصلاح آن نیز دارد.
32:15.983 --> 32:18.917
من تا به حال مقدار زیادی از آسیب زایی
را در رویدادهای زندگی ام حس کرده ام
32:18.919 --> 32:23.855
شما می دانید که من
از طریق کار و زندگی قادر بودم,
32:23.857 --> 32:25.857
که خود را ارم سازم
اما بعد از مرگ دخترم
32:25.859 --> 32:27.959
خيلي زياد شد.
32:27.961 --> 32:31.596
حس کردم که دیگر
من نمی توانم تابع چیزی باشم.
من دیگر نمی توانم کار کنم.
32:31.598 --> 32:33.832
من کاملا خودم را از دست داده بودم.
32:33.834 --> 32:35.800
بدون شک همینطور بود.
32:35.802 --> 32:40.538
فری من: لوئیس باچت،
که برای کمک به آلن آمده است,
32:40.540 --> 32:44.175
کارش درمان شدیدترین
بیماری هاست.
32:44.177 --> 32:45.844
در مرحله ی اول,
32:45.846 --> 32:50.749
او از الن می خواهد که
به یاد حافظه دردناکش بیفتد
32:50.751 --> 32:55.186
با خواندن با صدای بلند شخصی
با حساب از رویداد آسیب زایش.
32:55.188 --> 32:57.022
خوب.
32:57.024 --> 32:58.556
"من صدایی در
ساعت پنج صبح شنیدم.
32:58.558 --> 33:00.825
"با لباس های شبانه ام
به سمت در رفتم,
33:00.827 --> 33:02.761
"فکر کردم
صدا از دخترم بود.
33:02.763 --> 33:04.729
"وقتی دیدم
که پلیس انجا بود,
33:04.731 --> 33:07.098
رفتم و لباس خانگی ام را پوشیدم
33:07.100 --> 33:10.602
"همانطور که من در حال قدم زدن در راهرو
به سمت اتاق خواب بودم،
33:10.604 --> 33:13.638
ان ها سوال کردند
ایا غیر از من کس دیگری در خانه است؟."
33:13.640 --> 33:15.106
در حالی که لوئیس می خواند,
33:15.108 --> 33:16.808
او تحت تاثیر قرار گرفت
33:16.810 --> 33:20.011
یک دارویی از اداره الن
که نامش پروپرانولول است،
33:20.013 --> 33:24.783
که کارش کم کردن فشار خون است
33:24.785 --> 33:29.020
و عوارض شناخته شداش
از دست دادن حافظه خفیف است.
33:29.022 --> 33:32.157
"من می دانم که
سخت در اشتباه هستیم.
33:32.159 --> 33:34.392
"من یک گره دریافتم
در معده ام.
33:34.394 --> 33:36.861
"قلب من
شروع به سریع تپیدن کرد,
33:36.863 --> 33:40.231
"و خودم تکان خوردن بدنم را
احساس می کردم
33:40.233 --> 33:44.102
"وقتی برگشتم
به اتاق نشیمن,
33:44.104 --> 33:48.640
"او به من گفت که دخترم - نیکی
با یک کانیون تصادف کرده
33:48.642 --> 33:50.608
"و دخترم - نیکی مرده است.
33:50.610 --> 33:53.678
"ناگهان،
من به سمت پایین دولا شدم
33:53.680 --> 33:56.014
".و شروع به گریه کردن کردم
33:56.016 --> 33:59.451
"درد باور نکردنی در
قفسه سینه ام احساس کردم.
33:59.453 --> 34:02.053
من فکر می کنم، چگونه می توانم آن را
از طریق این درد دفع کنم؟ "
34:05.991 --> 34:09.194
آنها این کار را یک بار در هفته
به مدت شش هفته انجام دادند،
34:09.196 --> 34:13.565
و سپس ما آنها را با آزمایش
قرار دادن باتری در قفسه سینه اش ازمایش کردیم,
34:13.567 --> 34:17.535
و psychophysiological
اندازه گیری پاسخ خود را
34:17.537 --> 34:20.305
در حالی کهمن حالم بد بود
بهم گفت.
34:20.307 --> 34:22.574
فری من:
بعد از شش هفته درمان,
34:22.576 --> 34:25.410
هفتاد درصد از بیماران الن
34:25.412 --> 34:29.214
بندرت نشانه هایی
از علائم PTSD در خود نشان دادند.
34:29.216 --> 34:31.516
آنها می توانند در مورد دردشان صحبت کننند
34:31.518 --> 34:34.419
بدون اینکه مجبور باشند.
34:34.421 --> 34:37.088
و این واقعا
به ذهن ما فشاری عمیق اورد,
34:37.090 --> 34:42.327
زیرا آنها فقط دریافت کرده بودند
که یک دوز کوچک از یک دارو را,
34:42.329 --> 34:46.664
برای ان دسته که مبتلا به ptsd
هستند , مصرف کنند.
34:46.666 --> 34:48.466
فری من: بیماران الن
34:48.468 --> 34:51.603
خاطراتی خود آسیب زا دارند.
34:51.605 --> 34:55.106
آنها شانس دوم
برای اصلاح زندگی را نیز دارند
34:55.108 --> 34:57.776
و همچنین شانس اصلاح احساسشان را.
34:57.778 --> 35:02.380
باچت: این شانس احساس بسیار
.دلنشینی برای انها دارد
35:02.382 --> 35:04.048
شما هیچ وقت این احساس را فراموش نمی کنید.
35:04.050 --> 35:06.451
من همیشه وقتی بخواهم درباره اش
صحبت کنم ناراحت می شوم.
35:06.453 --> 35:09.053
دخترم مرده است.
و هیچ وقت هم برنمی گردد.
35:09.055 --> 35:11.923
اما الان می توانم فکر کنم
که چه چیزی رخ داده
35:11.925 --> 35:14.659
می خواهم دیگر حسش نکنم
من قصد دارم به از دست دادن دخترم
دیگر فکر نکنم.
35:19.698 --> 35:21.433
برانت:
35:21.435 --> 35:25.703
همیشه وجود داشته
زمان قبل و بعد,
35:25.705 --> 35:30.675
اما در افکار من,
مردم دارند ساختار قدیمی خود را به دست می آورند.
35:30.677 --> 35:36.681
فری من: آلن به نظر می رسد
ابزار نظریه در دست دارد
35:36.683 --> 35:40.151
که می تواند هدف
خاطرات خاص خودش را مشخص کند.
35:40.153 --> 35:42.520
اما حتی اگر
ما بتوانیم یک زمان اینده را تصور کنیم
35:42.522 --> 35:45.857
می توانیم هویتمان را
تبدیل کنیم,
35:45.859 --> 35:49.928
ما هنوز درک نکرده ایم
اساسی ترین جنبه ها را
35:49.930 --> 35:52.697
در باره ی این که ما که هستیم
و چه چیز یا کسی مارا خلق کرده.
35:52.699 --> 35:54.999
چه چیزی مغز ما را خلق کرده؟
35:55.001 --> 35:58.503
ایا ما قادر به پاسخ این سوال که ما که هستیم
در وهله اول هستیم?
35:58.505 --> 36:00.939
یک مرد فکر می کند
که او جوابی دارد.
36:00.941 --> 36:02.607
او در تلاش برای ایجاد دوباره
36:02.609 --> 36:04.876
جوهر انچه که مارا ساخته است
36:04.878 --> 36:08.546
در قطعات سخت افزار سیلیکون.
36:11.769 --> 36:14.105
که هسته اصلى اش {{ ما كه هستيم}} است
36:14.106 --> 36:17.641
ایا چیزی است که ما با انجام ان
بتوانیمن همه جا برویم؟
36:17.842 --> 36:20.142
آن جایی که زندگی می کند در وب
00:36:20,206 --> 00:36:23,841
در میلیارد ها نورون
در مغز ما.
36:23.781 --> 36:27.382
در حال حاضر بعضی از دانشمندان
are trying to discoverدر حال کشف کردن این هستند
36:27.384 --> 36:31.120
که اگر این شبکه بیولوژیکی
بتواند دوباره تکرار شود
36:31.122 --> 36:33.655
در سخت افزار سیلیکون,
36:33.657 --> 36:38.560
ما چیزی ساخته ایم
که می توانیم از او بپرسیم,
36:38.562 --> 36:42.297
"من کی ام?"
36:44.801 --> 36:46.869
مهندس کامپیوتر استیو فاربر
36:46.871 --> 36:48.904
از دانشگاه منچستر
36:48.906 --> 36:51.573
در تلاش برای پیدا کردن ان است
36:51.575 --> 36:55.377
.البته اگر بتواند
36:55.379 --> 36:57.646
او سعی دارد را
ماکت اولین مغز بشر را بسازد
36:57.648 --> 37:00.449
که در زمان واقعی کار کند.
37:00.451 --> 37:02.351
اگر او موفق شود,
37:02.353 --> 37:05.420
او راز {{ما از چه ساخته شده ایم}}
را کشف می کند
.
37:05.422 --> 37:08.657
فاربر: من فکر می کنم تمام این موضوع
در درک مغز ما است
37:08.659 --> 37:09.958
که خیلی هم جذاب است.
37:09.960 --> 37:12.661
چیزی در وجود ما
ما را به وجود اورده.
37:12.663 --> 37:15.230
ما کاملا مطمئن هستیم که
درک ما از مغز
37:15.232 --> 37:16.999
گم شده است.
برخی از ایده های اساسی,
37:17.001 --> 37:18.200
که یکی از ان ها اینست که
37:18.202 --> 37:20.235
چگونه اطلاعات نشان داده می شوند
در مغز ؟
37:20.237 --> 37:22.304
فری من: استیو با ور دارد
37:22.306 --> 37:26.108
که کدی عصبي وجود دارد
که اجرا می شود در مغز ما،
37:26.110 --> 37:31.046
کد یک مسئول است
برای کنترل چندین شغل
37:31.048 --> 37:34.016
دیدن, شنیدن,
و اموختن زبان.
37:34.018 --> 37:37.486
این تنها ماده است
که از پیدا کردن کد پدیدار امده.
37:37.488 --> 37:39.955
او
بهترین مکان برای نگاه را
37:39.957 --> 37:44.059
در بخشی از مغز می داند که
به مراتب بیشتر در انسان های تکامل یافته وجود دارد
37:44.061 --> 37:46.195
و در گونه های دیگر
37:46.197 --> 37:50.966
نازک و wrinkly، که به ان لایه بیرونی
نئوکورتکس می گویند.
37:50.968 --> 37:54.336
فاربر: بنابراین, نئوکورتکس است که بسیار
منطقه جالب توجه ای در مغز است
37:54.338 --> 37:57.039
چرا که آن تقریبا
در پشت مغز است،
37:57.041 --> 37:59.741
و کارش هم پردازش تصویر است,
37:59.743 --> 38:00.842
و در کنار اون,
38:00.844 --> 38:03.245
اعضای دیگر کاری
در توابع سطح بالا انجام می دهند.
38:03.247 --> 38:05.547
بنابراین، اگر شما به دنیا امده بودید
بدون دید،
38:05.549 --> 38:07.282
بسیاری از شما قشر بصری را
38:07.284 --> 38:09.751
بیش از
پردازش صدا دریافت می کنید.
38:09.753 --> 38:13.322
و این کاملا معمول است که
افرادی که دید
38:13.324 --> 38:15.257
بسیار حاد شنوایی دارند.
38:15.259 --> 38:17.226
بنابراین ان ها حاد شنوایی
بسیار زیادی دارند
38:17.228 --> 38:19.394
درباره الگوریتمی
که وجود دارد استفاده می شود،
38:19.396 --> 38:21.330
اگر فقط ما بفهمیم
که ما که هستسم
38:21.332 --> 38:22.965
ری من: مهندسان کامپیوتر
38:22.967 --> 38:26.301
دوباره تلاش کردند
تا مغز بیولوژیکی را برای چند دهه،
38:26.303 --> 38:29.071
با استفاده از استاندارد
تکنولوژی کامپیوتر به وجود اورند.
38:29.073 --> 38:34.176
اما استیو معتقد است که
در مورد این موضوع در اشتباه بوده اند
38:34.178 --> 38:36.812
در یک کامپیوتر معمولی
38:36.814 --> 38:39.948
داده ها منتقل می شود
در تکه های بزرگ.
38:39.950 --> 38:41.883
که مانند یک اشپز هستند
38:41.885 --> 38:45.621
{{دامپینگ}} شام و
دسر را در یک دیگ
38:45.623 --> 38:48.724
قرار می دهد
و شمع را دور ان ها می گذارد.
38:50.960 --> 38:55.464
اما مغز بیشتر شبیه است
به حزب کوکتل.
38:55.466 --> 38:59.234
بیت های کمی از داده ها
به اطراف می روند و به اشتراک گذاشته می شوند
38:59.236 --> 39:02.104
قبل از این که شما آن را بدانید
اتصالات ساخته می شوند
39:02.106 --> 39:06.108
و وضعیت پیچیده ای
در جریان است.
39:06.110 --> 39:08.777
[خوردن ]
39:08.779 --> 39:14.383
در این راه بسته های کوچک اطلاعات
کمی به هم وابسته اند
39:14.385 --> 39:16.952
استیو می خواهد چه
چیزی را تکرار کند
39:16.954 --> 39:20.222
در سفارش طراحی شده ی
مدار سیلیکیون.
39:20.224 --> 39:24.760
او یک نوع جدید ایجاد کرده است
از تراشه های کامپیوتری
39:24.762 --> 39:27.396
به طور خاص از تقلید مهندسی
39:27.398 --> 39:29.298
که این کار {{نورون راه}}
در مغز است.
39:29.300 --> 39:32.868
که آن را به نام تراشه {{اسپین ناکر}} می شناسند.
39:34.937 --> 39:36.104
{{اسپسن ناکر}} یک فشرده ساز است
39:36.106 --> 39:37.906
از رییس شبکه عصبی
معماری.
39:37.908 --> 39:40.175
اگر شما آن را به سرعت به اندازه کافی بگویید،
تلفظش این می شود "SpiNNaker."
39:40.177 --> 39:42.944
تراشه SpiNNaker
کامپیوتری انبوه از مدار های موازی است
39:42.946 --> 39:46.848
که طراحی شده اند برای اجرای مدل
مغز در زمان واقعی,
39:46.850 --> 39:49.584
به این معنی که ما مدل را اجرا می کنیم
با همان سرعت
39:49.586 --> 39:51.353
در داخل سرمان.
39:51.355 --> 39:54.022
فری من: هر یک از
تراشه های {{اسپین ناکر}} استیو
39:54.024 --> 39:59.061
می تواند برنامه ریزی برای تکرار
رفتار 16،000 نورون شوند.
39:59.063 --> 40:00.762
این تنها بخش کوچکی از ان است
40:00.764 --> 40:03.799
از صد میلیارد نورونی
که ما در مغزمان داریم,
40:03.801 --> 40:06.201
اما آن
مرحله قابل توجهی فراتر از
40:06.203 --> 40:08.603
هر چیزی است
که از قبل انجام شده است.
40:08.605 --> 40:12.708
استیو و یک تیم از
دانشگاه فنی مونیخ
40:12.710 --> 40:16.478
در حال حاضر سیم کشی این
تراشه مانند مغز به روبات را انجام می دهند.
40:16.480 --> 40:19.481
این ممکن است مانند نگاه
به یک اسباب بازی کنترل از راه دور باشد,
40:19.483 --> 40:22.117
اما این اینطور نیست.
40:22.119 --> 40:27.155
آن خود را کنترل می کند
توسط سنجش از جهان اطرافش.
40:27.157 --> 40:29.591
بنابراین، ربات در واقع
زیر خط است
40:29.593 --> 40:31.159
و کاملا تحت کنترل عصبی است.
40:31.161 --> 40:33.929
و سنسور چشم انداز
در جلو خود دارد.
40:33.931 --> 40:38.233
اطلاعات چشم انداز در حال
ارسال به کارت {{اسپسن ناکر}} است.
40:38.235 --> 40:41.203
اجرای کارت { اسپین نیکر}}
زمان واقعی شبکه عصبی را نشان می دهد
40:41.205 --> 40:43.438
و سپس خروجی
از کارت SpiNNaker
40:43.440 --> 40:45.807
از طریق لپ تاب به ربات
فرستاده می شود
40:45.809 --> 40:48.243
و کنترل حرکت آن شکل می گیرد.
40:48.245 --> 40:50.145
و حالا مغز شما اینجاست،
و بدن شما بیش انجاست.
40:50.147 --> 40:52.748
این روبات تراشه ی مغز
{{اسپسن ناکر}} را
40:52.750 --> 40:55.150
تبدیل به راهی می کند
تا مغز بیولوژیکی واقعی کار کند.
40:55.152 --> 40:57.085
مانند یک کودک,
40:57.087 --> 40:59.955
آن تعامل
با محیط خود
40:59.957 --> 41:04.693
و با استفاده از بدن فیزیکی خود را
در درک جهان اطرافش سهیم می سازد.
41:04.695 --> 41:08.930
بیشتر این تجارب،
دقیق تر می شوند.
41:08.932 --> 41:11.500
سیستم های فعلی ما
فقط چهار تراشه دارند داشته باشد.
41:11.502 --> 41:14.703
ان ها مدل هایی بین
پنجاه تا شصت هزار نورون هستند .
41:14.705 --> 41:16.171
چند ماه فقط زمان می برد' ,
41:16.173 --> 41:19.341
ما باید تخته ای
حدود 10 برابر بزرگتر از آن داشته باشیم
41:19.343 --> 41:22.411
و آنها را باید
به سطح پیچیده ای ببریم
41:22.413 --> 41:24.946
لانه ی زنبور عسل
از 850,000 نورون است.
41:24.948 --> 41:27.115
و پس از آن و فراتر از آن
ما خواهیم ساخت سیستمی
41:27.117 --> 41:29.351
که قادر به رسیدن به اندازه مغز پستانداران است.
41:31.287 --> 41:34.890
فری من: مغز انسان
یک سیستم کامل است
41:34.892 --> 41:38.794
و برای ساخت ان ما به
میلیون ها {{اسپپسن ناکر}} نیاز داریم,
41:38.796 --> 41:43.298
اما استیو می گوید
که این امکان پذیر است.
41:43.300 --> 41:46.368
اگر شما یک مدل ماشینی
ازمغز خود داشته باشید
41:46.370 --> 41:49.805
می توانید ببینید که
راه های موجود درمغز شما یکسان نیست.
41:49.807 --> 41:52.707
سوال این است که آیا
ماشین های مدل سازی مغز
41:52.709 --> 41:55.844
در نهایت ممکن است قادر باشند
به حمایت از تخیل،
41:55.846 --> 41:57.412
خواب، و غیره
41:57.414 --> 41:58.547
این سوالی بسیار سخت است,
41:58.549 --> 42:00.415
اما من نمیبینم
دلیلی اساسی برایش
42:00.417 --> 42:01.750
چرا ما نباید انتظار داشته باشیم که این اتفاق رخ دهد.
42:03.886 --> 42:06.188
فری من: استیو باور دارد
42:06.190 --> 42:10.459
که مغز انسان طبق
یک الگوریتم ساده کار می کند,
42:10.461 --> 42:15.063
و چه کاری می کند برای انسان
همچنین برای ماشین ها.
42:15.065 --> 42:18.099
سفر به تشکیل
هویت آغاز می شود
42:18.101 --> 42:21.269
هنگامی که بدن,
با ارتباطات نورونی کارمی کند,
42:21.271 --> 42:24.639
دنبال راهی از طریق
جهان است.
42:24.641 --> 42:28.777
می آموزد, سازگاری پیدا می کند, و به
حافظه می سپارد,
42:28.779 --> 42:32.948
و در نهایت
خودش می شود.
42:35.117 --> 42:38.620
چه چیزی مارا ساخته و ما که هستیم?
42:38.622 --> 42:42.023
هویت ما
بیت به بیت ساخته سده
42:42.025 --> 42:46.728
از حافظه ی ما, خواب ما,
و خیالات ما.
42:46.730 --> 42:50.332
احساس هیچ کس را از خود ثابت نیست .
42:50.334 --> 42:54.236
زندگی یک سفر است
که همین سفر تمام مارا ساخته.
42:54.238 --> 42:56.571
and discovering who we are
42:56.573 --> 42:59.875
بزرگترین ما
.طولانی ترین ماجراجویی را دارد
43:00.034 --> 43:04.034
.:: @bollbolljan_com ::.