WEBVTT 00:02.577 --> 00:05.079 فریمن :هیچ چیز 00:05.081 --> 00:07.848 این شروع 00:07.850 --> 00:11.919 و پایان همه ی هستیه 00:11.921 --> 00:13.921 اما این هیچی چیه؟ 00:15.490 --> 00:17.658 آیا فضای خالی واقعا خالیه؟ 00:19.361 --> 00:21.762 یا توسط نیرو های نامرئی پر شده؟ 00:22.464 --> 00:25.533 ... نیروهایی که جهان ما رو بوجود آوردن 00:26.968 --> 00:30.938 یا نیروهایی که می تونن همینطور که ما می دونیم دنیا رو نابود کنن. 00:30.940 --> 00:33.574 هیچ چیز چیه؟ 00:37.946 --> 00:42.583 فضا - زمان - روشنای زندگی 00:44.753 --> 00:49.590 اسرار کیهان حقایق کرم چاله را آشکار می کنن 00:49.592 --> 00:53.592 ♪درون کرم چاله 3*5 ♪ هیچ چیز چیست؟ 00:53.617 --> 00:57.617 ‏.:: www.bolboljan.net ::. 01:02.245 --> 01:05.247 " تهی " 01:05.249 --> 01:08.016 کتاب آفرینش می گه : تهی مکانی بود 01:08.018 --> 01:12.454 که خدا از اونجا گرته ی (طرح) آسمون ها و زمین رو ریخت 01:12.456 --> 01:16.958 اما حالا دانشمندان باور دیگری دارن 01:16.960 --> 01:20.095 که اون رو " مهبانگ" (بیگ بنگ ) می نامن 01:20.097 --> 01:25.167 اما چطور یه چیزی می تونه از هیچ به وجود بیاد؟ 01:25.169 --> 01:28.336 فهمیدن حقیقت نیستی طبیعت 01:28.338 --> 01:31.139 شاید این عمیق ترین و گیج کننده ترین معمایی باشه 01:31.141 --> 01:33.275 که دانش نوین به خودش دیده 01:33.277 --> 01:36.044 این مساله میتونه بگه که جهان از کجا اومده 01:36.046 --> 01:38.413 و اینکه آیا تمام چیزهایی که می دونیم و دل باخته شونیم 01:38.415 --> 01:42.217 می تونه دوباره به هیچ چیز(تهی) برگرده 01:47.423 --> 01:52.093 "در ابتدا زمین بی فُرم بود " 01:52.095 --> 01:54.062 زمانی که شما جوان بودید 01:54.064 --> 01:56.031 آیا هرگز شده بود چشمتون رو ببندید 01:56.033 --> 01:59.034 و شناوری در تاریکی رو تصور کنید 01:59.036 --> 02:02.170 شده بود که " هیچ " مطلق رو تجربه کنید؟ 02:02.172 --> 02:03.805 من اینکارو کرده بودم 02:03.807 --> 02:06.641 و همیشه شکست خوردم 02:06.643 --> 02:08.009 مهم نیست چرا 02:08.011 --> 02:12.314 من نمی تونستم از این «خلا» یی که از ضربان قلبم 02:12.316 --> 02:14.482 شروع می شد و تا اندیشه های درون سرم می رسید خلاص بشم 02:14.484 --> 02:16.251 زمانی که تصور می کردم 02:16.253 --> 02:19.588 نمی تونم کاری کنم اما باز هم چیزی رو تصور می کردم, 02:19.590 --> 02:21.990 نه " هیج " رو. (یعنی به هر صورت «هیچی» رو تصور نمی کردم:مترجم) 02:30.733 --> 02:33.068 اِسلاول توریشِو فیزیکدان ناسا 02:33.070 --> 02:36.371 که همیشه خیال هیچ چیز رو در ذهنش داره 02:36.373 --> 02:40.075 که ممکنه هیچ چیز رو ببینه. 02:44.580 --> 02:47.082 توریشِو : شهری که من در آن به دنیا اومدم 02:47.084 --> 02:52.053 زیر آتش پرتاب موشک از بایکنور بود 02:52.055 --> 02:54.222 این یک سکوی پرتاب موشک روسی است 02:54.224 --> 02:58.460 که در واقع تاثیر عمیقی در من گذاشت 02:58.462 --> 03:02.330 فریمن : سالوا راکت ساخته ی خودش رو پرتاب کرد 03:02.332 --> 03:04.899 و آرزو داشت یک روزی سوار یکی از اونا بشه 03:04.901 --> 03:06.968 و به فضای " خالی" اون بیرون بره 03:18.114 --> 03:21.349 اما سرنوشت برنامه ی دیگری داشت 03:21.351 --> 03:24.452 توریشِو : من می خاستم در یک پرواز فضایی باشم 03:24.454 --> 03:27.689 و یک بار در اون زمانها ،در واقع در یک برنامه ی آموزشی 03:27.691 --> 03:30.959 برای شاتل فضایی روسیه در اواخر دهه ی 90 شرکت کردم 03:30.961 --> 03:33.628 درست قبل از این کار، برنامه لغو شد 03:33.630 --> 03:35.864 فریمن : بدون شاتل روسی 03:35.866 --> 03:38.867 اسلاوا بلیت سفر فضایی خودش رو از دست داد 03:38.869 --> 03:40.769 اما به عنوان یک فیزیکدان 03:40.771 --> 03:44.339 اون کشف کرد همون فضایی که آسمان رو پر می کنه 03:44.341 --> 03:47.342 در واقع در همه جای زمین وجود داره 03:47.344 --> 03:50.211 اینجا در پایین فقط یک فضای " خالی " نیست 03:50.213 --> 03:53.081 و برای کشف خواص اساسی فضا 03:53.083 --> 03:55.550 نیازی به راکت میلیارد دلاری نیست 03:55.552 --> 03:58.787 در واقع تمام چیزی که نیاز دارید یه سطل آبه 04:01.357 --> 04:03.925 در واقع این یه آزمایش کاملا ساده هست 04:03.927 --> 04:06.895 کاری که من می کنم اینه که مقداری آب درون سطل می ریزیم 04:06.897 --> 04:11.299 این آزمایش در واقع همون آزمایشی هست که توسط آیزاک نیوتون تصور می شد 04:15.638 --> 04:17.138 هدف اینه که 04:17.140 --> 04:20.041 ببینیم چه اتفاقی می افته زمانی که آبو داخل سطل می چرخونیم 04:24.013 --> 04:28.616 خوب حالا می چرخونیمش. خیلی زیاد 04:30.653 --> 04:32.587 خوب ، پایدار شد 04:32.589 --> 04:36.391 شما می تونید آب داخل سطل که به حالت یکپارچه در اومده رو ببینید 04:36.393 --> 04:38.560 و ببینید بعدش چه اتفاقی می افته 04:39.762 --> 04:42.330 فریمن : آیزاک نیوتون فکر می کرد که آب 04:42.332 --> 04:44.799 باید همراه با چرخش سطل بچرخه 04:44.801 --> 04:47.168 اون هم فقط زمانی که ما در جهت چرخش اسپین زمین حرکت می کنیم اسپین : حرکت چرخشی ذره به دور محور خودش است (مترجم). 04:47.170 --> 04:48.903 اما آب 04:48.905 --> 04:51.206 از همون ابتدای چرخش سطل نچرخید 04:51.208 --> 04:54.342 در آخر؛ اصطحکاکِ دیواره ی داخلی سطل 04:54.344 --> 04:56.611 آب رو به سمت بالا می کِشه 04:58.314 --> 05:00.215 توریشِف : پس می تونید ببینید 05:00.217 --> 05:04.185 که آب به آرومی در داخل سطل به بالا کشیده می شِه 05:04.187 --> 05:07.589 فریمن : اما در ابتدای حرکت چرخشی سطل 05:07.591 --> 05:10.658 آب به همون صورت ثابت باقی مانده بود 05:10.660 --> 05:14.963 نیوتون بر این باور بود که باید چیزی شبیه به چسبدگی آب وجود داشته باشِه 05:14.965 --> 05:17.599 که آب را به جهان اطافش بچسبونه. 05:17.601 --> 05:21.836 اون فکر می کرد که این چسب باید خود فضا باشه 05:21.838 --> 05:25.940 که در همه جا حتی در داخل سطل هم وجود داره 05:25.942 --> 05:29.244 در واقع ما نمی تونیم فرض کنیم که فضا (هیچه) 05:29.246 --> 05:30.478 یه چیزی وجود داره 05:30.480 --> 05:34.115 و این چیز همون چیزیه که حرکت ماده رو تحت تاثیر قرار میده 05:34.117 --> 05:36.017 فریمن : نیوتون نمی تونست توضیح بده 05:36.019 --> 05:39.687 که این تیستی فضا چطور به نحوی چیزی بود 05:39.689 --> 05:42.791 اما آلبرت آنشتاین در سال ۱۹۱۵ 05:42.793 --> 05:46.060 همراه با نظریه ی انقلابی نسبیتش 05:46.062 --> 05:49.864 نشان داد که به طور کلی ایده ی نیوتون درست بوده. 05:49.866 --> 05:55.303 فضا یا همان چیزی که او دوباره آن را به صورت فضا - زمان فرموله کرده بود 05:55.305 --> 05:57.138 مانند یک پارچه پیچ و تاب می خورد 05:57.140 --> 06:01.209 که در واقع با ماده در تمام هستی بافته و در هم تنیده شده 06:08.851 --> 06:11.886 فضایی که هر گوشه از هستی ما را پر می کنه 06:11.888 --> 06:15.757 نقش یک بازی تناب کشی ثابت رو داره، با تمام اجزاش (منظور کسانی که در کشیدن طناب شرکت دارن و همین طور خود طناب : مترجم) 06:15.759 --> 06:20.728 که شامل : سیارات - آب داخل سطل - یا پشته ای (تَلّی) از کاغذ می شه 06:20.730 --> 06:23.331 پس اگه فضای خالی \\//هیچی\\// نیست 06:23.333 --> 06:26.100 پس چیه ؟ 06:26.102 --> 06:28.870 فراک کلوز فیزیکدان ذراته 06:28.872 --> 06:32.440 اون یا گرفته بود که قدرت فضای خالی 06:32.442 --> 06:34.742 هرگز نباید دست کم گرفته بشه 06:34.744 --> 06:37.378 -سلام اندرو -سلام فرانک 06:37.380 --> 06:40.348 این یه بشکه فلزیه 06:40.350 --> 06:43.751 و شما می تونید اونو با -هیچی- مچاله کنید 06:43.753 --> 06:45.253 درسته ، آره 06:45.255 --> 06:46.754 خوب ما اینجا می خایم از نیروی هیچ استفاده کنیم. 06:46.756 --> 06:48.356 این یه کار زیبا و چشمگیر 06:48.358 --> 06:49.958 من خوبم اینو می زاریمش اینجا خوب؟ 06:49.960 --> 06:50.992 فکر کنم باید اینکارو کنیم آره. 06:50.994 --> 06:52.660 آه ها خوب من دیگه چیکار باید بکنم؟ 06:52.662 --> 06:54.863 خوب اگه فقط پمپ و برام سوییچ کنی 06:54.865 --> 06:56.331 باشه 06:56.333 --> 06:58.867 [ صدای دستگاه ] 07:04.473 --> 07:05.573 [ صدای فلز ] 07:05.575 --> 07:06.574 واوو! 07:08.010 --> 07:10.478 [ نفس عمیق کشیدن ] 07:10.480 --> 07:11.479 واوو! 07:11.481 --> 07:12.714 نیروی هیچ 07:12.716 --> 07:16.551 ما همه ی هوای داخل این بشکه رو گرفته بودیم 07:16.553 --> 07:18.620 اتمسقر خارج 07:18.622 --> 07:21.890 نیروییکه به بشکه وارد کرده ۱۰ تن بر هر مترمربعه 07:21.892 --> 07:25.760 و این بسیار زیادتر از مقاومت فلزِ 07:25.762 --> 07:27.395 درنتیجه فلز مچاله می شه 07:27.397 --> 07:29.197 پس ما هیچ رو در داخل یه بشکه داریم 07:29.199 --> 07:30.798 و 10 یا 20 تن نیرو رو بیرون داریم 07:30.800 --> 07:31.799 خودشه! 07:31.801 --> 07:33.167 [ انفجار فلز ] 07:33.169 --> 07:35.270 فریمن : در تلاش برای درک 07:35.272 --> 07:37.305 نیروهای پایه ای طبیعت 07:37.307 --> 07:40.174 فرانک کشف کرد که این فضای خالی می تونه به مراتب کارهای بیشتری انجام بده 07:40.176 --> 07:43.311 و باعث انفجار یک چیزه جامد بشه. 07:43.313 --> 07:47.081 اون فکر می کنه که این مسئله در همه چیز دخالت داره 07:47.083 --> 07:48.616 کلوز : در قرن 19 هم 07:48.618 --> 07:50.952 اگر شما همه ی هوای بیرون رو میگرفتید 07:50.954 --> 07:53.721 اونچه که به عنوان خلا میموند واقعا خالی بود 07:53.723 --> 07:55.857 و این مسئله به همین صورت باقی موند 07:55.859 --> 07:58.993 تا زمانی که ما نظریه ی کوانتوم رو کشف کردیم. 07:58.995 --> 08:02.897 و یکی از بزرگترین اسرار زمینه ی نظریه ی کوانتوم 08:02.899 --> 08:05.366 این است که در یک لحظه و یک زمان 08:05.368 --> 08:08.636 شما نمی تونید کاملا مطمعن باشد که چقدر انرژی وجود داره 08:08.638 --> 08:11.706 انرژی می تونه قرض گرفته بشه و یا این که با اطراف تبادل داشته باشه 08:11.708 --> 08:13.741 اونم در مقیاس زمانهای بسیار کوتاه. 08:13.743 --> 08:15.743 بنابراین در تئوری کوانتومی جدید 08:15.745 --> 08:18.546 خلا یک مکان خیلی خشنه 08:18.548 --> 08:19.814 چیزی که من وشما 08:19.816 --> 08:22.050 روز به روز، از این حقیقت آگاه نیستیم. 08:22.052 --> 08:26.120 فریمن : فضای خالی ، کف انرژی متلاتم، 08:26.122 --> 08:28.456 مثل ماگمای فلزِ (ماگما:مذاب:مترجم) 08:28.458 --> 08:30.558 فرانک و همکار فیزیکدان ذراتش 08:30.560 --> 08:33.361 حالا اثباتی دارن که این انرژی 08:33.363 --> 08:35.964 سپر نیرومندی 08:35.966 --> 08:38.766 برای دیدن نیروهای بنیادی هستیه 08:38.768 --> 08:41.469 و نیروهایی مانند دافعه ی الکتریکی که 08:41.471 --> 08:43.271 بین ذرات بارداره، بما میده. 08:43.273 --> 08:45.807 ما تصور می کنیم که الکترون اینجا نشسته 08:45.809 --> 08:49.043 و شاخه های جریان الکتریکی خودش رو در در درون فضا گسترش میده 08:49.045 --> 08:51.579 و من یک الکترون دیگه در اینجا دارم که از اون استفاده می کنم (برای ارتباط الکتریکی:مترجم) 08:51.581 --> 08:54.148 و من نیروی بین این دوتا الکترون رو اندازه می گیرم 08:54.150 --> 08:55.617 و بعد من این دوتا رو به هم نزدیکتر می کنم 08:55.619 --> 08:57.852 و درنتیجه نیروی بین این دو بیشترو بیشتر میشه 08:57.854 --> 09:01.289 اما حالا ما بخاطر تئوری کوانتومی می دونیم 09:01.291 --> 09:03.358 که این الکترون هایی کوچکی که اینجا نشستن 09:03.360 --> 09:05.593 در واقع از هم جدا نیستن 09:05.595 --> 09:09.631 و درواقع توسط خلا کوانتومی احاطه شده 09:09.633 --> 09:13.101 پس در واقع این الکترون در یک پوششِه 09:13.103 --> 09:17.639 و این پوشش تاثیر نیروی الکتریکیش رو کاهش میده 09:17.641 --> 09:19.941 همین مساله برای اون یکی الکترون هم وجود داره 09:19.943 --> 09:22.110 فریمن: فرانک بر این باوره 09:22.112 --> 09:25.146 که تمام تاریخچه ی اندازه گیری نیروی الکتریکی 09:25.148 --> 09:29.150 اشتباهه و اونم به دلیل پوشش الکتریکیه. 09:29.152 --> 09:31.319 اما حالا «زیراتم» کوب هایی 09:31.321 --> 09:34.322 مانند شتابدهنده ی بزرگ حلقوی واقع در ژنو در سوییس 09:34.324 --> 09:36.591 میتونن همه ی داستانو بگن. 09:36.593 --> 09:39.160 در اینجا ذرات زیر اتمی 09:39.162 --> 09:43.331 با سرعت 670 میلیون مایل بر ساعت می چرخن (1078260480 کیلومتر = 670 میلیون مایل : مترجم) 09:43.333 --> 09:46.067 سپس آنها تا حدودی به هم نزدیک می شن 09:46.069 --> 09:49.370 که در نهایت اون پوشش رو سوراخ می کنن 09:51.974 --> 09:55.076 و در نهایت اَبرهای اونا درهمروی میکنن 09:55.078 --> 09:57.512 و ایجاست که جالب میشه 09:57.514 --> 10:00.381 و سپس این ابر در اطراف پخش می شه 10:00.383 --> 10:02.984 در نهایت ما می تونیم تاثیرات الکترون آشکار شده 10:02.986 --> 10:04.852 روی دیگر الکترون رو ببینیم 10:04.854 --> 10:07.088 و این زمانیه که ما می فهمیم که نیرو 10:07.090 --> 10:09.557 بسیار چشمگیرتر از اون چیزیه که ما فکر می کردیم 10:10.993 --> 10:13.127 فریمن:درست مثل یه عینک محافظ 10:13.129 --> 10:16.030 که سپری در برابر نور خطرناک جوشکاریه 10:16.032 --> 10:19.434 فرانک باور داره که فضای خالی، خودش 10:19.436 --> 10:20.868 یک محافظ (عایق) برای جهانه 10:20.870 --> 10:25.707 تا اونو از شدت واقعی نیرو های طبیعت محافظت می کنه 10:25.709 --> 10:29.477 اگر این ممکن بود که پوشش الکترون رو نابود کنین 10:29.479 --> 10:32.847 در واقع تمام اثرات خلا رو نابود کردین 10:32.849 --> 10:35.183 و در واقع شما در همون زمان 10:35.185 --> 10:36.884 نابودی جهان رو میبینید 10:36.886 --> 10:38.386 زیرا همه ی ساختار های موجود 10:38.388 --> 10:40.855 از اتم و مولکول ساخته شدن 10:40.857 --> 10:44.092 و اگه بخاطر تئوری کوانتوم نبود هیچ کدوم به این صورت نبودن. 10:44.094 --> 10:48.930 فریمن: بدون انرژی تخفیف «وزوز» در اطراف خلا؛ 10:48.932 --> 10:52.967 نیرو های پایه ای جهانِ طبیعت خارج از کنترل می شه 10:52.969 --> 10:56.604 کل جهان از هم جدا می شه 10:56.606 --> 11:00.141 اما این فقط یه طرف داستانه 11:00.143 --> 11:04.278 از آنجا که این پوشش از تو قفل شده 11:04.280 --> 11:06.848 باید انرژی کافی به عنوان 11:06.850 --> 11:10.785 ماشه ی انفجار، به مراتب مرگبارتر از اون چیزی که تا حالا دیدیم وجود داشته باشه 11:10.787 --> 11:16.491 فضای خالی می تونه یه بشکه ی باروت در حال انتظار برای انفجار باشه 11:20.412 --> 11:23.847 ممکنه تعجب کنید که بهترین نظریه ی ما 11:23.849 --> 11:27.718 دربارهی عملکرد جهان در پایین ترین حد میکروسکوپی، یعنی 11:27.720 --> 11:29.753 نظریه ی مکانیک کوانتوم هست 11:29.755 --> 11:34.458 همچنین می شه پیشبینی کرد که فضای خالی به اندازه کافی انرژی 11:34.460 --> 11:37.828 برای جوشندن جهان و نابودیش داره . 11:39.464 --> 11:41.999 اما چنین کاری نمیکنه. 11:42.001 --> 11:46.103 یه چیزی باید این "هیچ چیز" رو نگهداره. 11:46.105 --> 11:48.071 سوال اینه که..... 11:48.073 --> 11:49.773 چه چیزی ؟ 11:54.245 --> 11:57.848 نیل وِینر، فیریکدان نظری 11:57.850 --> 11:59.983 دردانشگاه نیویورک یونیوِرسیتیه 11:59.985 --> 12:02.886 اون درباره ی ذرات زیر اتمی مطالعه می کنه 12:02.888 --> 12:06.256 که با اتم شکن هایی مثل (ال. اچ. سی) در ژنو 12:06.258 --> 12:09.860 یا (تواترون) در شیکاگو آشکار شده و به نمایش در میان 12:09.862 --> 12:12.963 وینر : خوب، فرض کنید شما دو تکه سنگ رو دارید 12:12.965 --> 12:14.731 و تصور کنید که اینا پروتونن 12:14.733 --> 12:17.267 شما اونا رو در جهت های مخالف به هم برخورد می دید 12:17.269 --> 12:18.469 و وقتی که این کارو کردید 12:18.471 --> 12:20.337 شما انرژی کافی به دست میارید 12:20.339 --> 12:22.105 برای پیدایش بخشی از پروتون 12:22.107 --> 12:23.440 که تا به اکنون فکر نمی کردید که 12:23.442 --> 12:25.375 به عنوان بخشی از پروتون وجود داشته باشن 12:25.377 --> 12:28.345 کار من اینه که مطمعن بشم زمانی که 12:28.347 --> 12:31.348 اونها این ذرات رو به هم کوبیدند، چی پیدا کردن. 12:31.350 --> 12:34.151 فریمن : اما برای درک این گلوله ی افشان مانندی 12:34.153 --> 12:37.154 که میبینید از ذرات زیر اتمی خارج می شن 12:37.156 --> 12:41.592 نیل باید جهان رو از راهی که عجیب و غریب به نظر می رسه نگاه کنه 12:41.594 --> 12:44.862 اون باید بلوک های سازنده ی ماده ی جامد 12:44.864 --> 12:48.065 که به هیچ وجه جامد نیست رو ببینه 12:48.067 --> 12:51.268 وینر : در قلمرو کوانتومی، اگه شما ذراتی ایجاد کنید 12:51.270 --> 12:54.338 شما اونا رو به صورتی ساختید که بیشتر شبیه موج می مونن 12:54.340 --> 12:55.906 تا شبیه به ذره باشن. 12:55.908 --> 12:57.875 درست مثل این میمونه که شما یه چشمه ی آب داشته باشید 12:57.877 --> 12:59.476 و وقتی که یک قطره آب تو اون چشمه میندازین 12:59.478 --> 13:02.446 موج هایی از مرکز به سمت بیرونی مرکز حرکت می کنه 13:02.448 --> 13:04.381 در مکانیک کوانتومی زمانی که یه ذره ی منبع دارین 13:04.383 --> 13:06.450 به جای این که یک ذره 13:06.452 --> 13:07.851 در هر مسیری حرکت کنه 13:07.853 --> 13:09.887 شما موج هایی رو دارید که از مرکز گسترش پیدا می کنه. 13:11.456 --> 13:14.658 فریمن : درست مانند موج های بر سطح برکه 13:14.660 --> 13:16.493 موج ذرات خودش رو 13:16.495 --> 13:19.062 در اقیانوس فضا گسترده میده 13:19.064 --> 13:23.333 و این بدین معنیه که در هر نقطه از فضا 13:23.335 --> 13:25.435 ریز موج هایی 13:25.437 --> 13:29.039 از تریلیون ها و تریلیون ها امواج ذرات وجود داره 13:29.041 --> 13:33.310 پس چیزی به عنوان فضای خالی نداریم. 13:33.312 --> 13:37.281 و این انرژی موجود در اقیانوس بزرگ ناهموار هست 13:37.283 --> 13:40.984 که باعث گسترش جهان میشه 13:40.986 --> 13:43.587 زمانیکه شما به گسترش هستی نگاه می کنین 13:43.589 --> 13:46.590 می بینین که کهکشان ، خوشه های کهکشانی همه دارن از هم دور میشن 13:46.592 --> 13:48.792 همه چیز از هم دیگه دور می شه 13:48.794 --> 13:52.496 و معلومه که هستی در حال کُند نیست. 13:52.498 --> 13:54.731 در واقع این خود جهانه که باعث سریع تر شدن این رَویه شده. 13:54.733 --> 13:55.999 جهان در حال شتاب گرفتنه. 13:56.001 --> 13:58.569 تنها راهی که برای توضیح این مسئله داریم اینکه 13:58.571 --> 14:01.638 چیزی شبیه به انرژی چگال وجود داره که 14:01.640 --> 14:05.342 تمام فضا رو در برگرفته. 14:05.344 --> 14:06.710 اگر شما اینو داشته باشید 14:06.712 --> 14:10.447 می تونه علتی باشه بر سرعت بخشیدن به جهان هستی. 14:10.449 --> 14:13.684 فریمن : فیزیکدان ها به اون " انرژی تاریک " می گن 14:13.686 --> 14:16.887 از سرعت انبساط جهان هستی 14:16.889 --> 14:20.691 اونا میتونن اندازه بگیرن که اون (انرژی تاریک )چند درصد از فضای خالی رو شامل می شه. 14:20.693 --> 14:22.993 ولی وقتی اونا دوباره شمارش کردن که 14:22.995 --> 14:26.496 در برابر، چه مقدار از 14:26.498 --> 14:29.399 انرژی فضای خالی از امواج، تمام ذرات جهان رو پر کرده 14:29.401 --> 14:31.635 فهمیدن که یه عدم تطابق متناوب وجود داره. 14:31.637 --> 14:34.204 وقتی شما مقدار انرژی 14:34.206 --> 14:37.708 که باید در فضای خالی از اثرات کوانتومی وجود داشته باشه رو محاسبه می کنید 14:37.710 --> 14:41.311 عددی به دست میارید که 10 تا120 برابر 14:41.313 --> 14:43.013 بزرگتر از اون چیزی هست که درواقع 14:43.015 --> 14:45.248 ما در انبساط و شتاب جهان محاسبه می کنیم. 14:45.250 --> 14:47.651 و این عدد بزرگیه. 14:47.653 --> 14:50.787 فریمن : با نوجه به محاسباتشون 14:50.789 --> 14:54.191 باید انرژی کافی در فضا وجود داشته باشه 14:54.193 --> 14:57.794 تا هستی رو بجوشونه و نابودش کنه. 14:57.796 --> 14:59.863 اما ما هنوز ایجاییم. 14:59.865 --> 15:03.367 نیل و بسیاری از اعضای آکادمیکش فکر می کنن که شاید بدونن 15:03.369 --> 15:08.238 چرا چنین عدم تطابق بزرگی بین تئوری و مشاهده هست. 15:08.240 --> 15:11.041 این می تونه به این خاطر باشه که بیشتر امواج ذرات 15:11.043 --> 15:13.944 میتونند همدیگه رو خنثا کنن. 15:13.946 --> 15:15.445 وینر : خنثا شدن امواج 15:15.447 --> 15:17.481 یک پدیده ی زیبا هست که به راحتی قابل درکِ. 15:17.483 --> 15:19.549 به سادگی می تونید تصور کنیدکه یه موج دارید 15:19.551 --> 15:21.852 که دارای برآمدگی و فرورفتگیه 15:21.854 --> 15:24.421 به همین صورت موج دیگری دارین که برآمدگی و فرورفتگی داره 15:24.423 --> 15:25.722 و شما این دو تا موجو با هم ترکیب می کنین 15:25.724 --> 15:27.924 اگه برآمدگی دو موج با هم باشن 15:27.926 --> 15:30.460 دو موج به هم اضافه می شن 15:30.462 --> 15:32.729 اگه فرو رفتگی دو موج با هم باشن 15:32.731 --> 15:34.297 اونا به صورت منفی به هم اضافه میشن (به دو حالت گفته شده اصطلاحا در هم روی سازنده گفته می شود : مترجم) 15:34.299 --> 15:36.299 اما اگه یه فرو رفتگی و یه برآمدگی رو به روی هم قرار بگیرن 15:36.301 --> 15:38.502 هم دیگه رو خنثا می کنن ومن با هیج چیز باقی مونده سرکار دارم. (به این حالت در هم روی مخرب گفته می شود :مترجم) 15:38.504 --> 15:40.070 و همین پدیده ی در هم روی توضیح می ده که 15:40.072 --> 15:42.439 چگونه امواج خنثا می شن 15:42.441 --> 15:43.940 و توسط ذرات حمل می شن 15:43.942 --> 15:46.910 فریمن : نیل باور داره مجموعه ذراتی که هنوز کشف نشدن 15:46.912 --> 15:50.814 در خارج از این جهان وجود داره 15:50.816 --> 15:52.182 که این امواج ایجاد شده ، 15:52.184 --> 15:55.652 امواجِ هرکدوم از ذراتی که ما می شناسیمس رو خنثا می کنه. 15:55.654 --> 15:59.623 این از ایده ای میاد که بهش "ابر تقارن" می گیم 15:59.625 --> 16:04.094 هر ذره ای یه ذره ی متقارن خودش داره - یک تصویر آینه وار 16:04.096 --> 16:06.296 این واقعیت که جهان من الکترون داره 16:06.298 --> 16:09.599 به این معنیه که من باید بتونم سلکترون هم داشته باشم. (طبق نظریه ی ابر تقارن الکترون همزادی به نام سلکترون دارد:مترجم) 16:09.601 --> 16:12.536 و اگه من کوارک هارو داشته باشم در این صورت "اسکوارک" هم دارم. (کوارک : ذرات سازنده ی پروتون و نوترون : مترجم) 16:12.538 --> 16:16.406 فریمن : و ابر تقارن برابر با نیل نیز باید 16:16.408 --> 16:19.109 اِسنیل باشه. 16:19.111 --> 16:21.978 اگه شما در نیویورکین یه وکیل ، مسئول امور مالی یا بازیگر هستین 16:21.980 --> 16:25.415 ولی من نمی تونم نقش بازی کنم. 16:25.417 --> 16:27.617 فریمن : اما پیدا کردن اِسنیل 16:27.619 --> 16:30.721 یا هرکدوم از ابر تقارن موج دیگر ذرات 16:30.723 --> 16:33.223 کار خسته کننده ایه 16:33.225 --> 16:34.658 وِینر : شما می تونید اونا رو مستقیم 16:34.660 --> 16:36.093 یا غیر مستقیم ببینید 16:36.095 --> 16:38.161 من همه ی انواع روشها برای دیدن ابر تقارن رو دارم. 16:38.163 --> 16:39.629 اما تا به اینجا 16:39.631 --> 16:42.632 این کاریه که به طور پنهانی انجام شده 16:42.634 --> 16:45.135 پس بهر حال دربارهی پیدا کردنش، یا بعضی از ما 16:45.137 --> 16:48.405 در حال پیدا کردن اونیم یا بسیاری از ما میگیم اون اونجا وجود نداره.. 16:51.209 --> 16:56.913 فریمن : ال.اچ.سی تاکنون هیچ اثری از ذرات ابر تقارن رو پیدا نکرده 16:56.915 --> 16:59.182 اگه اونا وجود نداشته باشن 16:59.184 --> 17:01.718 دانشمندان در یک مخمصه ی گیج کننده باقی می مونن 17:01.720 --> 17:04.955 که توضیح میده که چرا انرژی توی فضای خالی 17:04.957 --> 17:08.058 هستی ما رو تیکه پاره نکرده. 17:08.060 --> 17:10.026 اما دانشمندان دیگر بر این باورن 17:10.028 --> 17:14.998 که انفجار جهان از هیچ اجتناب ناپذیره. 17:15.000 --> 17:18.635 و اگه امکان پذیر بوده 17:18.637 --> 17:20.403 پس قبلا یک بار رخ داده. 17:27.198 --> 17:30.701 فضای خالی جهان ما رو 17:30.703 --> 17:34.131 مانند اقیانوسی از هیچ چیز پر می کنه. 17:34.133 --> 17:36.367 اما آبهای آرام جهان هستی 17:36.369 --> 17:39.069 ممکنه برای مدت طولانی آروم نباشه. 17:39.071 --> 17:41.772 از دیدگاه یه دانشمند، 17:41.774 --> 17:44.241 ممکنه طوفانی در راه باشه. 17:46.244 --> 17:50.347 مکس تگ مارک کیهانشناس ، در دانشگاه ام.آی .تی 17:50.349 --> 17:54.518 اجازه ندید آرامش ظاهریش شما رو گول بزنه 17:54.520 --> 17:57.121 اون عمیقا در اندیشه هست. 17:57.123 --> 17:58.956 اون چیزی که تو ذهنش میگذره 17:58.958 --> 18:03.727 "هیچ چیزی" فراتر از فضای خالیه. 18:03.729 --> 18:08.832 به نظر می رسه فضا به خودی خود زود هنگام ، دائمی و پایداره 18:08.834 --> 18:10.768 درست مثل این توپ های گلف اینجا. 18:10.770 --> 18:14.772 شما ضربه ای به توپ می زنید 18:14.774 --> 18:17.074 و همیشه به اون نگاه می کنید که به کجا می ره 18:17.076 --> 18:22.046 من چطوری می تونیم واقعنِ واقعا بفهمم که این چیزها پایداره؟ 18:32.090 --> 18:36.560 درست شبیه توپ گلف که میتونه نواحی اطراف خودشو به صورت گردو غباری ابر مانند تغییر بده 18:36.562 --> 18:39.029 آیا فضا هم میتونه ناحیه ی اطراف خودشو ... 18:39.031 --> 18:40.397 به چیزی تغییر بده؟ 18:40.399 --> 18:44.802 فریمن : فروپاشی سریع فضا ، ممکنه نواحی دیگر رو به حالت های دیگه تغییر بده. 18:44.804 --> 18:47.338 هرچند بعید به نظر می رسه 18:47.340 --> 18:49.340 اما چنین چیزی بی سابقه نیست. 18:51.943 --> 18:55.012 13.7 میلیون سال پیش... (بر اساس آخرین مشاهدات در سال 2013 توسط ماهواره پلانک عمر هستی 13.8 میلیارد می باشد :مترجم) 18:55.014 --> 18:57.614 تمام خواص اساسی جهان منتقل شد و 18:57.616 --> 19:00.184 دماش کاهش پیدا کرد. 19:00.186 --> 19:04.288 که فیزیکدانها بهش "مِهبانگ" میگن. 19:04.290 --> 19:06.457 و از دریچه ی دیدگاه ( ماکس) 19:06.459 --> 19:08.325 چیز "ماهی مانندی" وجود داره. (ماهی مانند : تشبیه شده است :مترجم) 19:11.062 --> 19:12.062 [ خندیدن ] 19:12.064 --> 19:13.897 من وانمود می کنم که یه ماهی هستم 19:13.899 --> 19:16.467 تمام عمرمو تو اقیانوس گذروندم 19:16.469 --> 19:20.337 و من آبو فقط به عنوان یه فضای خالی میشناسم 19:20.339 --> 19:21.572 درست شبیه اون چیزی که الان می دونم. 19:21.574 --> 19:22.873 و بعد یه روز 19:22.875 --> 19:25.609 من می فهمم که این فضای خالی در واقع یک ماده است. 19:25.611 --> 19:28.479 من یه ماهی علاقه مند وکنجکاوم 19:28.481 --> 19:31.648 بنابراین من کشف کردم اعلاوه برآب مایع ، که من در اون هستم 19:31.650 --> 19:35.719 یه فاز جامد --یخ-- و بخار آب وجود داره. 19:35.721 --> 19:38.956 و بعدش من نگران می شم که آیا یک روز 19:38.958 --> 19:40.891 ممکنه آبی که من توشم یخ بزنه و من بمیرم. 19:40.893 --> 19:43.427 و دقیقا به همون صورت وقتی که ما به آسمون نگاه می کنیم 19:43.429 --> 19:46.764 متوجه می شویم که بیش از حد نزدیک به اینه که فریز بشه (یخ ببنده)ا. 19:46.766 --> 19:47.965 و همه ی ما رو بکشه. 19:54.839 --> 19:56.607 فریمن : مَکس فکر می کنه که انفجار بزرگ 19:56.609 --> 20:00.377 آخرین فریز کیهان هستی ما نبوده 20:00.379 --> 20:03.981 و اثباتش رو در علم پیچیده ی 20:03.983 --> 20:05.883 مکانیک کوانتومی می دونه 20:05.885 --> 20:10.721 که تو اون همه چیز ثابت نیست و "هیچ" برای همیشه می تونه اونجا باشه. 20:10.723 --> 20:12.823 مکانیک کوانتومی به ما میگه 20:12.825 --> 20:15.325 که یه ذره هرگز نمی تونه به طور دقیق 20:15.327 --> 20:16.994 در یه موقعیت شناخته شده باشه. 20:17.929 --> 20:19.663 و مکانیک کوانتومی به شما می گه 20:19.665 --> 20:21.532 اینها نه تنها برای ذرات اتمی و کوچک 20:21.534 --> 20:23.534 بلکه برای ذرات بزرگ مثل توپ گلف 20:23.536 --> 20:24.701 هم وجود داره. 20:24.703 --> 20:29.540 که این به معنیه چیزیه که کاملا پایداره. 20:29.542 --> 20:32.743 این جیگیلینگ های کوانتومیِ سر انجام باعث میشه 20:32.745 --> 20:35.279 که اگر من به اندازه ی کافی اینجا ایستاده باشم 20:35.281 --> 20:38.949 توپ گلف یه کمی به طور تصادفی بالا بیاد 20:38.951 --> 20:41.652 و بعد به یه تراز انرژی پایین تر می بره. 20:42.787 --> 20:46.323 فریمن: به تنهایی شانس کمی وجود داره که که توپی که روی گوی پرتاب قرار داره 20:46.325 --> 20:49.093 بتونه از تونل های فضایی و مادی بگزره 20:49.095 --> 20:51.628 و نزدیک زمین بشه 20:51.630 --> 20:53.730 اونم در جایی که انرژیش پایینه. 20:53.732 --> 20:56.333 وقتی که یه جسم میتونه تو فضا تونل بزنه 20:56.335 --> 20:58.836 اون در عمل می تونه در هر جایی 20:58.838 --> 21:02.172 تا زمانی که انرژیش در حال کم شدنه، اینکارو انجام بده. 21:02.174 --> 21:04.708 اون حتا می تونه یک تونل در تین کاپ ایجاد کنه (تین کاپ :گودالی که توب گلف در آن میرود : مترجم) 21:04.710 --> 21:08.512 یه گوال بسیار عالی اونم بدونه هیچ نوسانی. 21:08.514 --> 21:12.082 اما این پدیده می تونه خبر بدی برای جهان باشه. 21:13.618 --> 21:18.622 ما فیزیکدانها نتایج جالب توجه ای پیدا کردیم که خود فضا 21:18.624 --> 21:20.991 میتونه چندین ناحیه ی انرژی داشته باشه. 21:20.993 --> 21:23.760 پایین ، متوسط وبالا. 21:23.762 --> 21:25.696 و ما دلایل خوبی داریم ،بر این باوریم که 21:25.698 --> 21:28.332 که فضای ما در ناحیه ی انرژی بالاتری در جهان اولیه 21:28.334 --> 21:30.767 قرار داشته 21:30.769 --> 21:33.270 که در آن حتا نوع ذراتی که وجود داره 21:33.272 --> 21:34.404 میتونسته متفاوت باشه. 21:36.174 --> 21:39.743 هم اکنون این جهان اولیه که به ما مهبانگ رو داده 21:39.745 --> 21:42.379 بسیار ناپایدار بود به به سرعت 21:42.381 --> 21:45.649 به تراز انرژی پایین تری اومده که ما امروزه در اون ساکنیم 21:45.651 --> 21:48.919 همراه با فضایی صلح آمیز ، بسیار زیبا 21:48.921 --> 21:52.189 و شامل انواع ذراتی هستند که مارو ساختن. 21:52.191 --> 21:54.691 اما ما بررسی کردیم 21:54.693 --> 21:57.661 و به این نتیجه رسیدیم که این تراز انرژی حتا باید پایین تر باشه 21:57.663 --> 22:01.465 چون فضای خالی رو همان طور که می نامیم خالی نیست. 22:01.467 --> 22:03.734 این جرم ، مثل قبل 22:03.736 --> 22:06.870 باز هم باید قادر به فروپاشی . . . 22:06.872 --> 22:09.606 و رفتن به تراز های پایین تر باشه 22:09.608 --> 22:14.311 که در اون انواع ذرات سازنده ی ما امکان وجود داشتن رو ندارن. 22:14.313 --> 22:16.713 و از اونجایی که من از این ذرات ساخته شدم 22:16.715 --> 22:18.482 این بخشی از بدشانسی من خواهد بود. 22:18.484 --> 22:22.219 فریمن : هنگامی که این فروپاشی ناگهانی در انرژی فضای خالی اتفاق می افته 22:22.221 --> 22:24.388 یه انفجار نیستی بزرگ رو با سرعت نور 22:24.390 --> 22:28.192 در تمام جهان منتشر می کنه. 22:28.194 --> 22:31.295 ما هیچ راهی برای دیدن اون نخاهیم داشت. 22:34.032 --> 22:35.299 این مساله اجتناب ناپذیره. 22:36.801 --> 22:41.838 هرچند ،چه بسیار نامشخصه که این مساله آخرین بار کی روی داده. 22:41.840 --> 22:44.841 بعضی چیزایی پایدار تر از چیزای دیگه هست. امیدوارم منظورمو فهمیده باشید. 22:44.843 --> 22:49.880 اتم اورانیوم برای میلیارد ها و میلیارد ها سال خاهد ماند ، در حالی که می گویند 22:49.882 --> 22:53.350 اتم سیزیوم 137 22:53.352 --> 22:56.286 زمانی که از یه راکتور نشت می کنه 22:56.288 --> 22:58.922 می تونه بسیار بیشتر واپاشی بشه 22:58.924 --> 23:00.891 که این مساله ساخت اونو خطرناکتر می کنه. 23:00.893 --> 23:03.627 و بعد این جهانی که درش زندگی می کنیم 23:03.629 --> 23:06.663 همونطور که می دونید تقریبا 14 میلیارد سال عمر داره 23:06.665 --> 23:08.932 اما به این معنی نیست که برای همیشه اینطوری خاهد بود. 23:10.969 --> 23:13.103 فریمن : در سمت محافظه کارانه 23:13.105 --> 23:16.940 مَکس فکر می کنه که جهان ما 20 میلیارد سال دیگه عمر خاهد کرد 23:16.942 --> 23:19.309 اما این در واقع به ابرتقارن بین ذرات موجود 23:19.311 --> 23:21.612 بستگی داره 23:21.614 --> 23:24.014 همان ذراتی که نیل واینر امید به دیدن اونها دره 23:24.016 --> 23:29.486 و البته ال . اچ . سی تاکنون موفق به یافتن اونها نشده. 23:29.488 --> 23:32.923 بدون ابر تقارن برای پایداری فضای خالی 23:32.925 --> 23:36.426 همه چیز می تونه در 1 میلیارد سال پایان پیدا کنه . 23:36.428 --> 23:38.729 در یه چشم بهم زدن کیهانی. 23:42.433 --> 23:44.368 من میخندم به این دلیل که .... 23:46.938 --> 23:49.706 در پایان "زندگی برایان " یکی از 23:49.708 --> 23:53.510 فیلم های مورد علاقم در سبک مونتی پایتون، اونا می گن (مونتی پایتون:نام یک گروه طنز انگلیسی است که کار خود را در سال ۱۹۶۹ آغاز کرد:مترجم) 23:53.512 --> 23:56.847 (با لهجه ی بریتانیایی) :"ما از هیچ اومدیم" و دوباره به هیچ می ریم. 23:56.849 --> 23:59.082 ما چی رو از دست دادیم ؟ هیچ چیزو! 23:59.084 --> 24:00.083 [ خنده ] 24:02.520 --> 24:07.224 هیچ چیز می تونه شروع و پایان جهان باشه 24:07.226 --> 24:11.361 اما راه دیگری هم برای بینش هیچ چیز وجو داره. 24:11.363 --> 24:15.599 جهان می تونه به شکل حباب های پیل پیکر باشه 24:15.601 --> 24:18.869 هیچ چیز ... همان چیز 24:18.871 --> 24:20.771 متناسب بر روی رویه هست. 24:20.773 --> 24:25.442 در درون فقط فضایی بی فایده وجود داره. 24:28.754 --> 24:32.057 هنگامی که شما به برقِ زده شده، از نور ستاره ها در شب نگاه می کنید 24:32.790 --> 24:35.724 درک اینکه اون ستاره ها 24:35.726 --> 24:38.293 چقدر از ما دورن سخته 24:38.295 --> 24:43.198 تریلیون ها و تریلیون ها مایل از "هیچی"ا. 24:43.200 --> 24:46.435 اما این همون راهی نیست که مردم باستان دیدن. 24:46.437 --> 24:50.205 اونها ستاره ها رو فقط نقطه های نورانی می دیدن 24:50.207 --> 24:53.909 که بروی پوسته ی سیاهی که اطراف زمین رو پوشونده بود قرار داشتن. 24:53.911 --> 24:57.179 چیزی به عنوان فضای بیرونی وجود نداشت. 24:57.181 --> 24:58.981 ذوباره برخی از بزرگترین اندیشه ورزها 24:58.983 --> 25:02.684 از این ایده پشتیبانی می کنن 25:02.686 --> 25:07.089 اونم پس از اونکه هزاران سال این مساله به فراموشی سپرده شده بود. 25:09.525 --> 25:13.395 جرارد هوفت جایزه ی نوبل فیزیک در سال 1999 برای 25:13.397 --> 25:17.032 کار بر روی مدل استاندارد ذرات بدست اورد 25:17.034 --> 25:22.004 پایه ی اساسی فیزیک ذرات امروزی. 25:22.006 --> 25:26.375 شما می تونید اونو به عنوان یکی از پادشاهان فیزیک نوین نام ببرید. 25:26.377 --> 25:30.412 اما شما می تونید اونو به عنوان پادشاه هیچ چیز نیز بدونید 25:30.414 --> 25:33.982 خوب ،تقریبا هیچ چیز. 25:33.984 --> 25:39.021 این سنگ خاص سخت، یه آسترویدِ که (آستروید: سیارک :مترجم) 25:39.023 --> 25:42.924 در فاصله ی 100 میلیون مایل از زمین شناور هست. (100مایل = 0.00254 متر :مترجم) 25:42.926 --> 25:44.860 انجمن بین المللی 25:44.862 --> 25:49.331 تصمیم گرفت که اسم این سنگ رو "هوفت ۹۴۹۱"نام گذاری کنه 25:51.267 --> 25:55.103 البته این باعث خوشحالیم بودکه چنین افتخاری نصیبم شده 25:55.105 --> 25:57.305 اما یه چیز کوچک،منو آزار میده 25:57.307 --> 26:01.376 و اون این بود که اونا تلفظ نام خانوادگیم رو عوض کرده بودن. 26:01.378 --> 26:07.149 در واقع نام خانوادگیم به صورت "t -hooft" تلفظ می شه که همراه با"تی" شروع می شه. 26:07.151 --> 26:09.651 که در ادامه ی تلفظ درستش کلمه ی "هوفت " میاد. 26:09.653 --> 26:11.253 اونم بدون آپستروف. (آپستروف: نوعی نماد گذاری در زبان انگلیسی :مترجم) 26:13.423 --> 26:16.491 فریمن : جرارد یه انتقام رو برنامه ریزی کرد. 26:16.493 --> 26:18.493 یه انتقام شاعرانه. 26:18.495 --> 26:23.732 من تصمیم گرفتم که این آستروید نیاز به یه قانون اساسی داره 26:23.734 --> 26:27.936 و یکی از اولین موارد در قانون اساسی این هست که 26:27.938 --> 26:32.174 که در آینده تمام مردمی که ساکنان این آستروید می شن 26:32.176 --> 26:35.844 باید بدون آپستروف زندگی کنن. 26:35.846 --> 26:40.082 به عنوان مثال هر کسی که وارد منطقه ی ارضیه آستروید. . . 26:40.084 --> 26:42.150 همراه با لپ تاپ می شه 26:42.152 --> 26:45.454 که همراهش یه کلید از نوع آپستروف باشه (منظور کلید صفحه ی کیبورد می باشد :مترجم) 26:45.456 --> 26:48.356 اون کلید روی لپ تاپ باید حذف شه. 26:48.358 --> 26:51.460 فریمن : جرارد به عنوان پادشاه سیارکش 26:51.462 --> 26:55.030 آزادِ تا استفاده از آپستروف رو ممنوع کنه 26:55.032 --> 26:59.634 به عنوان برنده جایزه ی صلح نوبل، این رو قبول داره که "هیچ" باید وجود داشته باشه. 26:59.636 --> 27:04.139 در واقع ، جرارد باور داره که هیچ چیز همان یه چیز هست 27:04.141 --> 27:07.909 که هرگز نمی شه اونا رو برای همیشه از جهان برداشت. 27:07.911 --> 27:12.881 این یه اصلِ که به عنوان حفاظت از اطلاعات (باقی ماندن: مترجم) ازش یاد میشه 27:12.883 --> 27:14.082 شما ممکنه فکر کنید 27:14.084 --> 27:15.884 اطلاعاتی که مردم مستند سازی می کنن 27:15.886 --> 27:18.520 کاملا از بین می ره، درست مثله این 27:18.522 --> 27:20.555 اما درواقع این درست نیست 27:20.557 --> 27:24.526 من می تونم کاوش کنم و تمام این اطلاعات و دوباره کنار هم قرار بدم. 27:24.528 --> 27:26.695 اطلاعات هنوز همونجان. 27:26.697 --> 27:31.767 فریمن : فیزیکدانی مثل جرارد بر این باوره که هر چیزی در هستی رو 27:31.769 --> 27:34.402 میشه با تعدادی بیت توصیف کرد. 27:34.404 --> 27:37.172 یا صفر یا یک. 27:37.174 --> 27:42.244 چه یک تیکه از کاغذ یا سیاره ، یا یه ستاره باشه. 27:42.246 --> 27:43.979 اما یه جا در کهکشان وجود داره 27:43.981 --> 27:46.615 جایی که این تئوری از هم گسسته می شه 27:46.617 --> 27:48.083 -- سیاهچاله ها-- 27:48.085 --> 27:54.256 یه حلقه ی درنده خو که هر چیزی که نزدیکش بشه رو می خوره. 27:54.258 --> 27:56.491 تی هوفت: یه سیاه چاله بهتر از هر چیز دیگه ای . . . 27:56.493 --> 27:58.460 اطلاعات رو تکه پاره می کنه. 27:58.462 --> 28:00.162 در یه سیاه چاله . . . 28:00.164 --> 28:03.165 اطلاعات فقط پاره پاره نمی شن 28:03.167 --> 28:05.167 اونا --کاملا-- از بین می رن 28:05.169 --> 28:07.669 فریمن : در سال 1970 28:07.671 --> 28:10.305 کیهانشناس افسانه ای --(استفن هاوکینگ) 28:10.307 --> 28:13.475 استدلال کرد،که سیاهچاله ها تمام اطلاعات 28:13.477 --> 28:15.210 جهان قابل مشاهده ی ما رو از حذف می کنن 28:15.212 --> 28:19.714 و اطلاعاتی که تو خودشون فرو بردن رو برای همیشه از بین می برن. 28:19.716 --> 28:22.651 این تصوری بود که جرارد رو عمیقا ناراحت می کرد. 28:22.653 --> 28:24.052 تی هوفت: و من گفتم 28:24.054 --> 28:28.390 ((که این با دیدگاه ما از فیزیک مناسب نیست)) 28:28.392 --> 28:31.626 بر اساس دیدگاهی که ما از اتم 28:31.628 --> 28:34.896 و درون اتم داریم ، اطلاعات هرگز از بین نمیرن. 28:34.898 --> 28:36.164 نمی تونه اینطور باشه. 28:36.166 --> 28:39.134 این تئوری مخالف اون قوانین فیزیکی که ما می دونیم. 28:39.136 --> 28:42.070 فریمن : هاوکینگ بر روی حرف خودش ایستاده بود 28:42.072 --> 28:44.472 و این مساله برای 2 سال مورد بحث و جدل بود 28:44.474 --> 28:49.010 تا اینکه الماسی از درون شروع به درخشیدن کرد ( تشبیه صورت گرفته: راهی جدید پیدا شد: مترجم) 28:49.012 --> 28:52.747 جرارد متوجه شد که اگه "تی فوت 9491" هر موقع 28:52.749 --> 28:54.482 درون یه سیاهچاله بیفته 28:54.484 --> 28:57.819 تمایلی نداره که بدون هیچ ردی ناپدید بشه. 28:57.821 --> 29:01.256 و همیشه می خاد تا حدودی سیاهچاله رو تغییر بده. 29:01.258 --> 29:04.759 تی هوفت : پس این سیاهچاله باید تو موقعیتی متفاوت باشه 29:04.761 --> 29:07.863 این سیاه چاله، سیاهچاله ای متفاوت بود 29:07.865 --> 29:10.232 قبل از اینکه آستروید من و خورده بود. 29:10.234 --> 29:12.634 این امر نشان دهنده ی سیاهچاله ای متفاوته. 29:12.636 --> 29:18.306 فریمن : وقتی یه سیاهچاله از شکارش تغزیه میکنه، 29:18.308 --> 29:22.043 رشد میکنه و اندازه ی مساحتش بزرگتر می شه. 29:22.045 --> 29:24.746 زمانی که جرارد محاسبه کرد که 29:24.748 --> 29:27.983 چقدر از اطلاعات درز کرده از سیاهچاله می تونه مساحتش رو افزایش بده 29:27.985 --> 29:30.652 اینرو کشف کرد، تمام اطلاعاتی 29:30.654 --> 29:34.890 که سیاهچاله از شامش به دست میاره درز کرده و به مساحت سیاهچاله اضافه می شه. 29:36.492 --> 29:39.594 مقدار اطلاعاتی که شما به سیاهچاله می خورونید 29:39.596 --> 29:41.463 کاملا متناسب و دقیق با 29:41.465 --> 29:44.900 مساحت رویه ی سیاهچاله. (رویه= سطح: مترجم) 29:44.902 --> 29:48.203 البته نشونده ی این نیست که اطلاعات رویي رویه چی هست. 29:48.205 --> 29:50.405 و رویه به آسونی قابل شمارش نیست. 29:50.407 --> 29:54.075 رویه ی سطح سیاهچاله شمارشیه نه حجمی. 29:54.077 --> 29:58.013 فریمن : به این معنیه که تمام اطلاعاتو محتویات 29:58.015 --> 30:00.382 آستروید جرارد 30:00.384 --> 30:03.251 و هر اطلاعات دیگه ای که توسط سیاهچاله خورده شده 30:03.253 --> 30:06.621 بر رویِ رویه ی سیاهچاله حک شده. 30:06.623 --> 30:09.824 وجرارد کشف کرد که این اصل 30:09.826 --> 30:12.661 به فراتر از سیاهچاله ها بست داده میشه. 30:12.663 --> 30:15.230 در واقع تمام اطلاعات موجود 30:15.232 --> 30:18.433 که در حجم فضای سه بعدی قرار داره رو 30:18.435 --> 30:23.371 باید بشه در یه حجمِ رویه جا داد. (رویه= دارای 2 بعد می باشد--> اشاره به هولوگراف:مترجم) 30:23.373 --> 30:27.943 شما میتونید ببینیدکه جعبه باتعدادی شبکه پوشش داده شده 30:27.945 --> 30:31.146 اطلاعاتی در جعبه قرار داره 30:31.148 --> 30:33.615 که شما با دیدن به حجم جعبه نمیتونید ببینیدش 30:33.617 --> 30:36.151 اما بانگاه کردن به رویه قابل دیدنه. 30:36.153 --> 30:41.189 در هر سوی جعبه یک بیت از اطلاعات وجود داره. 30:41.191 --> 30:46.061 فریمن : به یه جعبه به اندازهی هستی فکر کنید. 30:46.063 --> 30:48.964 که تمام اطلاعات موجود درش 30:48.966 --> 30:51.766 بر روی یک شبکه جا داده شده. 30:51.768 --> 30:56.004 محتوای کل اطلاعات از همه چیز که 30:56.006 --> 30:57.439 می شد اونارو شمارش کرد. 30:57.441 --> 31:00.742 در مقایسه با این که چقدر فضا برای اطلاعات 31:00.744 --> 31:03.144 (درون) جعبه وجود داره 31:03.146 --> 31:05.313 این مقدار در عمل چیزی نیست. 31:08.784 --> 31:11.653 در اصل ، بله شما می تونید اینکارو کنید 31:11.655 --> 31:13.855 باید ممکن باشه 31:13.857 --> 31:16.458 که برای توصیف هر چیزی که در هستی اتفاق می افته 31:16.460 --> 31:21.196 با نگاه کردن به یک رویه از هستی به اون پی برد. 31:22.598 --> 31:26.868 فریمن : اگه اون درست بگه ، که البته اکثر فیزیکدانها با حرفش موافقن 31:26.870 --> 31:30.905 هستی ، عمدتاً از اتلاف فضا شکل گرفته. 31:30.907 --> 31:33.174 چون اونجایی که هیچ اطلاعاتی درونش وجود نداره 31:33.176 --> 31:35.744 واقعا، اونجا هیچ چیزی نیست (نه از لحاظ مفهومی، بلکه واقعا چیزی در اونجا وجود نداره:مترجم) 31:37.079 --> 31:39.247 اما این بانو از چیزی که به عنوان مفهوم هیچ چیز گرفته شده 31:39.249 --> 31:41.249 یک گام جلوتره. 31:41.251 --> 31:46.688 در واقع اون ممکنه جهانی رو در داخل جهان ما پیدا کرده باشه که 31:46.690 --> 31:49.691 مطلقن از هیچ ساخته شده. 31:55.311 --> 32:00.114 اگه من چشمام رو ببندم و ،"هیچ چیز" باعث ایجاد صدایی بشه 32:00.116 --> 32:04.018 چطوری میتونم متوجه بشم که جهان واقعا اونجا وجود داره؟ 32:04.020 --> 32:10.491 یا... یا اگه شما منو نبینید یا صدامو نشنوید 32:10.493 --> 32:13.761 چطور میتونید بفهمید که من واقعا وجود دارم؟ 32:13.763 --> 32:17.165 تفاوت بین هیچ چیز و چیزی 32:17.167 --> 32:20.201 میتونه در جوهره ای از ادراک ما باشه 32:29.812 --> 32:32.180 کَتی فریز یک فیزیکدان کیهانی 32:32.182 --> 32:33.648 با روحیه ای رقابتیه. 32:35.317 --> 32:39.020 فکر می کنم این مساله ریشه در دوران کودکی من داره 32:39.022 --> 32:43.358 چون ما در گوشه ای از دو بلوک ، زندگی می کردیم 32:43.360 --> 32:45.927 و همه ی بچه ها میومدن تو خونه ی من 32:45.929 --> 32:50.064 تا با هم بیسبال، بسکتبال یا هرچیزی دیگه ای بازی کنیم 32:50.066 --> 32:51.399 و البته همه ی اونا پسر بودن 32:51.401 --> 32:53.601 پس من همیشه با پسرا بازی می کردم. 32:53.603 --> 32:55.970 و به عنوان یه فیزیکدان ، من هنوز در حال انجام این کارم. 32:55.972 --> 32:58.339 و(می خنده) فکر می کنم اون جایی بود که 32:58.341 --> 33:02.643 من روحیه ی رقابت و اینکه فکر کردن یک نوع سرگرمیه رو پیدا کردم 33:02.645 --> 33:05.079 فریمن : وقتی اون مشغول کارش نیست 33:05.081 --> 33:07.415 کتی وارد قلب ماده می شه 33:07.417 --> 33:11.619 و تلاش می کنمه بفهمه جامد از چی ساخته شده 33:13.689 --> 33:17.592 وقتی ما به هستی اطرافمون نگام می کنیم ، میبینیم که انگار واقعا از جامد درست شده. 33:17.594 --> 33:20.528 به نظر می رسه جامد ، نوعی حالت جامدی روداره ، ولی اینطور نیست. 33:20.530 --> 33:24.098 این توپ تنیس حالت جامد رو داره 33:24.100 --> 33:26.100 اما زمانی که من اونو میبرم و بازش میکنم... 33:28.404 --> 33:30.071 توش خالیه 33:30.073 --> 33:32.440 درست شبیه بسیاری از ماده های دیگه. 33:35.277 --> 33:37.912 بنابراین ، اگر ما در مورد دونه های شکر 33:37.914 --> 33:39.514 که بر روی انگشتمه فکر کنیم 33:39.516 --> 33:42.450 و اگه این دوانه برابر با یک هسته باشه 33:42.452 --> 33:44.952 به همراه تمام این زمین بزرگ تنیس 33:44.954 --> 33:46.087 یک اتم رو تشکیل میده 33:46.089 --> 33:47.789 در بین شکر 33:47.791 --> 33:50.558 یک دونه ی شکر، هسته ی اتم رو تشکیل می دِه 33:50.560 --> 33:52.293 و تمام زمین تنیس اتم رو 33:52.295 --> 33:53.928 مطقن اینجا هیچ چیز وجود داره. 33:53.930 --> 33:55.963 واقعا پوچه. 33:58.000 --> 34:01.702 فریمن : جهان جامدی که اطراف ماست ، تنها یک توهمه 34:01.704 --> 34:03.604 اونچه که باعث حس جامدی میشه 34:03.606 --> 34:06.474 چیزی نیست جز نیروی دافعه ی 34:06.476 --> 34:09.644 موجود در لایه ی خارجی اتم ها. 34:09.646 --> 34:12.947 و اگه شما این نیرو رو حس نمی کنید 34:12.949 --> 34:17.618 می تونید این احساسو از راه جامدات منتقل کنید 34:17.620 --> 34:19.353 در دو دهه ی گذشته 34:19.355 --> 34:21.823 ستاره شناسان خم شدن نور 34:21.825 --> 34:24.859 در اطراف جسم های بسیار بزرگ نامرئی 34:24.861 --> 34:27.462 که اطراف کهکشانها رو گرفته کشف کردن 34:27.464 --> 34:31.299 اونها به این باور دارن که این جرم ستگین از(ماده تاریک) درست شده. 34:31.301 --> 34:32.733 او رو"تاریک" صدا می کنن 34:32.735 --> 34:36.537 چون ما نمیتونیم اونو ببینیم ، احساسش کنیم یا لمسش کنیم. 34:36.539 --> 34:39.140 اون درست از جهان جامد عبور میکنه 34:39.142 --> 34:42.110 انگار که اصلا اونجا نیست. 34:42.112 --> 34:43.678 همچنان که ماده تاریک میره 34:43.680 --> 34:46.380 ما می دونیم که بار الکتریکی تو خودش نداره. 34:46.382 --> 34:47.949 ما می دونیم. 34:47.951 --> 34:50.485 منظورم اینه که ، این چیزا(ذرات تاریک) شما رو بمباران می کنه، و میخام شما اینو بدونید 34:50.487 --> 34:52.753 احتمالا میلیارد ها ذره ماده تاریک 34:52.755 --> 34:54.555 در هر ثانیه از شما عبور می کنه. 34:54.557 --> 34:57.158 فریمن : کتی بر این باور که ماده تاریک 34:57.160 --> 35:00.595 از ذرات منظمی سنگین تر از ذرات معمولی ساخته شده 35:00.597 --> 35:02.563 اما این ذرات تنها تحت تاثیر 35:02.565 --> 35:05.766 نیرویی قرار دارن که دانشمندا اونو"نیروی ضعیف" می نامن 35:05.768 --> 35:09.704 یک نیروی ضعیف که اثرش 35:09.706 --> 35:12.874 با پیچیده ترین ابزار ما به سختی آشکار می شه. 35:12.876 --> 35:15.109 من تو دست راستم یه راکت تنیس 35:15.111 --> 35:17.545 و تو دست چپم یه لیوان شکر دارم 35:17.547 --> 35:19.480 و ما می خاییم با این ابزار 35:19.482 --> 35:22.350 کارکرد نیروی ضعیف رو توضیح بدیم. 35:23.452 --> 35:25.520 (رشته ها) به نماینده ی ماده ی منظمه 35:25.522 --> 35:27.321 و بین رشته ها فضای بسیاری وجود داره. 35:27.323 --> 35:29.423 بنابراین زمانی که دانه های شکر ازش رد میشه 35:29.425 --> 35:31.292 بسیاری از اونا 35:31.294 --> 35:34.395 بدون هیچ گونه واکنشی (فعل و انفعالاتی) رد می شن. 35:34.397 --> 35:37.498 فریمن : کتی بر این باوره که در یک روز 35:37.500 --> 35:39.867 از میلیارد ها ذره ی تاریکی 35:39.869 --> 35:41.369 که از بدنتون عبور می کنه 35:41.371 --> 35:42.970 فقط دو یا سه تا از اونا 35:42.972 --> 35:45.873 همیشه با اتم های درون شما ارتباط برقرار می کنن. 35:45.875 --> 35:48.075 و زمانیکه این کارو می کنن 35:48.077 --> 35:51.245 از راه نیروی ضعیف رابطه برقرار می کنه. 35:51.247 --> 35:53.581 آزمایش های بسیار حساسی در سراسر جهان 35:53.583 --> 35:56.150 در تلاش برای یافتن این کنشو واکنش های نادر 35:56.152 --> 35:57.685 در دوره یک ده صورت گرفته 35:57.687 --> 36:01.255 اما آزمایشات با هم همخونی ندارن 36:01.257 --> 36:05.760 فریمن : یکی از آزمایش ها سیگنالی رو به مدت 10 سال دیده 36:05.762 --> 36:09.263 و این یه نتیجه ی آماری بسیار مهمه. 36:09.265 --> 36:11.766 اما مشکل اینجاست که بعضی از 36:11.768 --> 36:14.168 آزمایش های دیگه با هم اختلاف دارن چون نتیجه ی قابل دیدنی وجود نداره. 36:14.170 --> 36:16.771 سوال اینه که موضوع از چه قراره؟ 36:16.773 --> 36:18.739 فریمن : به عنوان یکی از 36:18.741 --> 36:21.576 دانشمندان در حال رقابت در یکی از بزرگترین بازی های نظری در فیزیک 36:21.578 --> 36:25.846 کتی نگران احتمالات در حال وقوعه 36:25.848 --> 36:29.984 ماده ی تاریک حتا ممکنه که با نیروی ضعیف ارتباط خوبی بر قرار نکنه. 36:29.986 --> 36:31.586 فریمن : عجب فکر ترسناکی. 36:31.588 --> 36:34.722 هیچکس نگفته که ماده ی تاریک با نیروی ضعیف در ارتباطه 36:34.724 --> 36:37.758 پس ما اینجا واقعا یک مشکل داریم. 36:37.760 --> 36:40.294 من نمی دونم ما چه طوری می تونیم بشناسیمش. 36:40.296 --> 36:43.064 چطوری می تونیم کشفش کنیم؟ 36:43.066 --> 36:45.299 واقعا مایوس کننده هست. 36:45.301 --> 36:47.368 [ خنده ] پس بیاین امیدوار باشیم که اینطوری نباشه. 36:49.671 --> 36:51.939 فریمن : اگه این مورِدِ ما باشه 36:51.941 --> 36:55.476 پس هستی ما به دو جهان تقسیم شده 36:55.478 --> 36:59.614 یکی ماده و دیگری ماده ی تاریک. 37:07.723 --> 37:11.392 و اونها همیشه از دیدگاه همدیگه هیچَن. 37:16.898 --> 37:20.334 مانند تنیس بازی که راکتش هیچ ریسمانی نداره. 37:29.945 --> 37:33.981 مهمترین سهم جرم در جهان 37:33.983 --> 37:37.184 رو اساسن هیچی می تونه تشکیل بده. 37:38.987 --> 37:41.722 بنابراین در واقع این نیستی که داره حکومت می کنه. [ خنده ] 37:41.724 --> 37:44.992 فریمن : آیا چیزی به عنوان هیچ چیز 37:44.994 --> 37:48.562 وجود داشت یا وجود داره؟ 37:48.564 --> 37:52.867 نه انرژی ، نه ماده ای و نه زمان یا فضایی وجود نداشت. 37:52.869 --> 37:54.435 پاسخ به این سوال 37:54.437 --> 37:59.340 ممکنه ریشه ی نهایی کیهان ما رو نشون بده 37:59.342 --> 38:03.644 و این دانشمند پیشگام فکر می کنه که اونو پیدا کرده. 38:12.814 --> 38:14.915 تنها یک دهه ی پیش 38:14.917 --> 38:20.387 ستاره شناسان تایید کردن که بسیاری چیز ها کاملا غیر ممکن به نظر می رسن. 38:20.389 --> 38:23.924 به 13.7 میلیارد سال پیش بر گردید ( آخرین تحقیقات در سال 2013>>> عمر جهان 13.8 : مترجم) 38:23.926 --> 38:26.760 فقط تاریکی وجود داشت. 38:26.762 --> 38:32.899 سپس جهان ما به وجود اومد و گسترش پیدا کرد. 38:32.901 --> 38:38.138 چطور همه چیز از هیچ بوجود اومد؟ 38:40.041 --> 38:43.643 گابریل وِستریانو، پدر تئوریه ریسمانه 38:43.645 --> 38:46.947 که تبدیل به یکی از مهمترین ایده های علمی 38:46.949 --> 38:48.748 در فیزیک نوین شده. 38:48.750 --> 38:53.453 اما آخرین ایده ی بزرگش مسیر اصلی تحقیقات رو به چالش می کشه. 38:53.455 --> 38:55.388 اون بر این باوره که مِهبانگ 38:55.390 --> 38:59.226 نمی تونسته آغاز همه چیز باشه. 38:59.228 --> 39:01.928 نتیجه این شد که هیچ چیز وجود داره 39:01.930 --> 39:04.464 همینطور من فکر می کنم این نتیجه خیلی سریع بود 39:04.466 --> 39:07.334 و من نمی خوام دوباره همون اشتباهو تکرار بکنم. 39:07.336 --> 39:10.804 فریمن : گابریل بر این باوره که چیزی قبل از 39:10.806 --> 39:12.806 مهبانگ وجود داشته. 39:12.808 --> 39:15.508 اما ، مانند یک شب در سپیده دم 39:15.510 --> 39:19.246 بیشتر این هستی های پیشین به خواب فرو رفتن. 39:19.248 --> 39:23.383 ونزیانو : چیز های زیادی در فضا گسترش پیدا کرده 39:23.385 --> 39:26.553 مثل امواج و ذرات 39:26.555 --> 39:29.422 اما نیروها خیلی رقیق ( آبکی )شدن 39:29.424 --> 39:30.824 و اعلاوه بر این 39:30.826 --> 39:35.028 این موج یا ذره تعاملات بسیار بسیار ضعیفی دارن. 39:36.631 --> 39:41.401 مثل این میمونه که یه تعداد از مردم در خیابون قدم بزنن 39:41.403 --> 39:45.171 و ، علاوه بر این ، با هم هیچ ارتباطی بر قرار نکنن 39:45.173 --> 39:47.474 اونا هیچ با هم ارتباط بر قرار نمیکنن 39:47.476 --> 39:50.744 یا هیچ احساسی نسبت به هم ندارن. 39:52.480 --> 39:54.381 فریمن : گابریل بر این باوره که 39:54.383 --> 39:58.351 انرژی های پایه ای که ما امروزه میشناسیم 39:58.353 --> 40:00.353 در هستی قدیمی تر هم وجود داشته 40:00.355 --> 40:02.789 و قدرت این نیروها بسیار کمتر بوده. 40:02.791 --> 40:05.125 ونزیانو : قدرت این نیرو ها در شرایطی قرار میگیره 40:05.127 --> 40:10.430 که ما به اون میدان (دیلِتون) می گیم (دیلتون= ذره ای فرضی و فقط زمانی کارایی دارد که ابعاد فضا بسیار زیاد باشند: مترجم) 40:10.432 --> 40:14.567 فریمن : میدان دیلتون تمام هستی پیشین رو پر کرده 40:14.569 --> 40:17.971 و کنترلگر قدرت تمام نیروها بوده است. 40:17.973 --> 40:20.840 همان طور که بتدریج با اونا تماس بر قرار شده 40:20.842 --> 40:23.276 همه چیز شروع به اتفاق افتادن می کنه. 40:23.278 --> 40:26.947 مثل اینکه هرچه زمان میگذره ، تراکم مردم بیشتر میشه. 40:26.949 --> 40:28.248 به عنوان یه نتیجه 40:28.250 --> 40:32.218 کنش ها و واکنش ها بیشتر و بیشتر میشن. 40:32.220 --> 40:36.523 حالا شما می بینین که مردم با همن، با هم صحبت می کنن 40:36.525 --> 40:40.860 و با هم گروه های اجتماعی رو شکل میدن. 40:40.862 --> 40:43.964 فریمن : فشار ها بیشتر میشن 40:43.966 --> 40:48.868 و کنش و واکنش ها بیشترو بیشتر میشه 40:48.870 --> 40:50.103 تا اینکه همه چیز منفجر میشه. 40:57.111 --> 40:58.545 فریمن : برای گابریل 40:58.547 --> 41:01.114 مهبانگ یک شروع نا گهانی نیست 41:01.116 --> 41:02.782 بلکه یه نقطه ی اوجه. 41:02.784 --> 41:04.851 اگه اون درست بگه. 41:04.853 --> 41:08.822 اون گیج کننده ترین پارادوکس موجود درو حل می کنه 41:08.824 --> 41:12.258 یعنی ایجاد چیزی از هیچ. 41:12.260 --> 41:15.562 اثبات اینکه در جهان هرگز چیزی نبوده 41:15.564 --> 41:18.298 ممکنه به اون صورت که شما فکر می کنین مشکل نباشه. 41:18.300 --> 41:21.768 چون اگه فضا و زمان همیشه وجود داشته 41:21.770 --> 41:24.804 مهبانگ باید امواج گرانشی نا همواری رو 41:24.806 --> 41:26.706 از راه فضا - زمان فرستاده باشه 41:26.708 --> 41:29.209 که پس لرزه های این امواج 41:29.211 --> 41:32.812 ممکنه امروز قابل تشخیص باشه. 41:36.083 --> 41:38.685 اگه ما بتونبم امواج گرانشی رو ببینیم 41:38.687 --> 41:42.889 ما می تونیم بسیار بسیار بیشتر به عقب برگردیم 41:42.891 --> 41:45.892 و به حد بسیار بسیار ایده آلی به مهبانگ نزدیک شیم. 41:45.894 --> 41:49.095 یا اگه چیزی قبل از مهبانگ بوده 41:49.097 --> 41:52.132 ما می تونیم برگردیم به عقب و به هستی نگاه کنیم 41:52.134 --> 41:53.733 و قبل از مهبانگ رو ببینیم. 41:53.735 --> 41:58.505 فریمن : اگه امواج گرانشی از هستی پیشین وجود داشته باشه 41:58.507 --> 42:00.407 اونا همیشه باید 42:00.409 --> 42:04.244 فضای اطراف ما رو کِش بیارن و به هم بکوبن. 42:04.246 --> 42:06.012 مهندسان در سراسر جهان 42:06.014 --> 42:08.815 در حال ارائه طرح برای یک فضاپیمای جدیدِ به اندازه کافی حساس، 42:08.817 --> 42:11.751 برای تشخیص این امواجن. 42:11.753 --> 42:16.489 ونزیانو : نکته ی مهم اینه که روش های تجربی ای 42:16.491 --> 42:18.858 برای صحبت دربارهی این چیزا وجود داره. 42:18.860 --> 42:21.961 منظورم اینه که ، این چیزا فقط داستان علمی - تخیلی نیست. 42:21.963 --> 42:24.831 منظورم اینه که شما می تونید این مدل رو مورد آزمایش قرار بدین. 42:24.833 --> 42:27.133 فریمن :ماموریت گابریل اینه که 42:27.135 --> 42:31.438 ثابت کنه که هیچ چیز وجود نداره 42:31.440 --> 42:34.240 و این مساله هرگز ممکن نبود در آستانه ی پیروزی قرار بگیره. 42:35.843 --> 42:38.011 یونانیان باستان اندیشه ی هیچ چیز رو 42:38.013 --> 42:41.414 به عنوان یک منطق امکان ناپذیر تصور می کردند. 42:41.416 --> 42:45.885 زمانی که شما به هیچ چیز فکر کنید ، بازم چیزی به ذهنتون میاد. 42:45.887 --> 42:48.688 دانشمندان نوین قرن ها صرف 42:48.690 --> 42:51.124 اندیشیدن درباره ی هیچ چیز کردن 42:51.126 --> 42:55.328 و آنچه آموختند نشون می داد که یونانیان درست می گفتن 42:55.330 --> 42:56.796 ممکنه به اندازهی کافی انرژِی ناهموار 42:56.798 --> 42:59.933 از طریق نیستی به ما برسه و مارو نابود کنه 42:59.935 --> 43:03.003 هستی ها ممکنه که از اینا ساخته شده باشن 43:03.005 --> 43:08.208 و این مشخصن "هیچ چیز" نیست. 43:08.241 --> 43:12.241 .:: @bollbolljan_com ::.