WEBVTT 00:00.000 --> 00:01.814 ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:02.044 --> 00:06.814 درون مغز شما دنیای کاوش نشده ای وجود دارد 00:09.026 --> 00:13.363 که در برگیرنده همه چیزهایی است که شما می دانید هر چیزی که حس می کنید 00:13.365 --> 00:16.633 و تفکراتی که حتی از آن آگاه نیستید 00:17.234 --> 00:21.471 حال دانشمندان در جستجوی حدود مخفی ذهن ما هستند 00:21.473 --> 00:24.741 رمزگشایی از زبان درونی آن 00:24.743 --> 00:27.711 به منظور کشف نیروی ذهنی حقیقی مان 00:27.713 --> 00:33.416 و درک رازهای ناخودآگاه 00:37.121 --> 00:41.891 فضا، زمان، خود زندگی 00:44.095 --> 00:48.402 رازهای جهان درون کرم چاله ها نهفته است 00:48.502 --> 00:52.502 ♪درون کرم چاله ها ♪ رازهای ناخودآگاه ترجمه: کیانوش.ش تقدیم به: پریسا.ل 00:52.527 --> 00:56.527 == sync, corrected by elderman == 01:01.725 --> 01:04.160 ناخودآگاه 01:04.162 --> 01:09.999 منبع ترس ها و آرزوهای نخستین ما 01:10.001 --> 01:13.036 سرچشمه رویاهای ما 01:13.038 --> 01:17.040 جایی که همزاد ما کمین کرده است 01:17.042 --> 01:19.175 اما همچنان که دانش عصب شناسی 01:19.177 --> 01:22.278 در مرزهای ذهن ما کاوش می کند 01:22.280 --> 01:23.646 ما نیز در حال کشف 01:23.648 --> 01:27.316 کنترل های ناخودآگاه خود در همه لحظات بیداری مان هستیم 01:27.318 --> 01:31.921 اگر ما حقیقتا بتوانیم ذهن های بدون فکرمان را درک کنیم 01:31.923 --> 01:35.792 پس ما می توانیم با هوش تر، تندرست تر 01:35.794 --> 01:40.997 و خلاق تر از آنی باشیم که حتی در رویا امکانش را می دهیم 01:43.834 --> 01:47.837 اولین باری که من روی صحنه رفتم هشت سال سن داشتم 01:47.839 --> 01:51.441 من می بایست نقش بچه کوچک ناامید"را بازی می کردم" 01:51.443 --> 01:55.678 با اینکه شعر فقط 12 خط بود 01:55.680 --> 01:58.448 من مطمئن بودم که من اون رو یادم رفته 02:00.584 --> 02:03.252 اما هنگامی که شروع به صحبت کردن کردم 02:03.254 --> 02:06.989 به نظر می رسید که برخی از بخش های پنهان من، به هم متصل شدند 02:10.127 --> 02:14.564 بدون هیچ مانعی ابیات بر زبان من جاری می شدند 02:14.566 --> 02:18.267 و من احساس می کردم که آنجا نبودم 02:19.604 --> 02:24.006 چگونه است که ما قادریم چنین چیزهای پیچیده ای را حتی 02:24.008 --> 02:26.109 بدون فکر کردن انجام دهیم؟ 02:31.081 --> 02:33.449 مارکوس رایکل یک نورولوژیست 02:33.451 --> 02:36.285 در دانشکده پزشکی دانشگاه واشینگتون 02:36.287 --> 02:38.087 واقع در سنت لویس میسوری است 02:38.089 --> 02:44.393 او پیوسته به خاطر آنچه مغز ما می تواند انجام دهد، هیجان زده است 02:44.395 --> 02:45.661 ما دارای حافظه هایی هستیم 02:45.663 --> 02:47.563 که بایستی به روشی که من دست ها و پاهایم را حرکت می دهم 02:47.565 --> 02:49.265 و همچنین انجام کارهای مشابه، کار کند 00:02:49,317 --> 00:02:51,684 به خاطر اینکه ما هیچ گونه احساس هوشیاری در خصوص 02:51.636 --> 02:53.970 اینکه چگونه همه اینها اجرا می شوند، نداریم 02:53.972 --> 02:58.040 ما به نوعی فراموش می کنیم که این کارها چقدر پیچیده هستند 03:00.410 --> 03:02.411 مارکوس به عنوان یک نوازنده آماتور 03:02.413 --> 03:05.848 دوست دارد کارکردهای جداگانه مغز ما را مقایسه کند 03:05.850 --> 03:10.086 مانند دیدن، شنیدن، یادآوری و کنترل ماهیچه ها 03:10.088 --> 03:13.589 در افراد یک گروه موسیقی 03:13.591 --> 03:15.091 و برای او 03:15.093 --> 03:19.262 معجزه مغز این است که چگونه به این سیستم های پیچیده 03:19.264 --> 03:22.598 برای ایجاد یک هارمونی کامل، دست می یابد 03:33.810 --> 03:37.079 ... مانند این.... 03:47.090 --> 03:50.092 پس از سال ها صرف وقت برای تصویربرداری از مغزها 03:50.094 --> 03:54.530 مارکوس سرانجام تمام شبکه ذهنی درونی را که 03:54.532 --> 03:57.767 حرکات ما را با حس هایمان هماهنگ می کند، کشف کرد 03:57.769 --> 04:02.271 و این لحظه ای شروع می شود که شما اندیشیدن را متوقف کنید 04:02.273 --> 04:04.540 هیچ کس به دنبال این نبود 04:04.542 --> 04:06.609 بیشتر تصادفی بود 04:06.611 --> 04:07.743 :این موضوع در یک دوره زمانی مورد توجه ما قرار گرفت 04:07.745 --> 04:09.679 اگر شما فقط در یک دستگاه تصویربرداری دراز کشیده اید 04:09.681 --> 04:11.314 و ما در حال نگاه کردن به مغز شما باشیم 04:11.316 --> 04:13.549 و آنگاه اگر ما از شما بخواهیم که کاری انجام دهید 04:13.551 --> 04:17.787 نه تنها چیزها بالا نمی روند بلکه برخی از چیزها پایین هم می آیند 04:17.789 --> 04:22.525 به نظر می رسد که برخی بخش های مغز خاموش هستند 04:22.527 --> 04:24.860 در حالی که ما شروع به انجام کاری کرده ایم 04:24.862 --> 04:28.531 همین بخش ها بسیار فعال می شوند 04:28.533 --> 04:31.834 هنگامی که ما ساکت و آرام هستیم 04:31.836 --> 04:36.172 مارکوس این بخش های به هم پیوسته مغز را 04:36.174 --> 04:39.108 شبکه حالت پیش فرض می نامد 04:39.110 --> 04:42.044 چراکه مغز این فعالیت ها را به صورت پیش فرض انجام می دهد 04:42.046 --> 04:45.281 در حالی که ما هیچ کار جدیدی انجام نداده ایم 04:45.283 --> 04:49.151 در حقیقت، مغز در حالت پیش فرض به همان اندازه فعال است 04:49.153 --> 04:52.154 که ما به صورت هوشیارانه کاری انجام می دهیم 04:52.156 --> 04:57.693 پس از تجزیه و تحلیل دقیق، مارکوس علت را یافت 04:57.695 --> 04:59.762 حالت پیش فرض در خلق 04:59.764 --> 05:01.497 توانایی پیش بینی 05:01.499 --> 05:03.165 آنچه در ادامه رخ می دهد، بسیار اهمیت دارد 05:03.167 --> 05:05.534 من فکر می کنم واقعا حیاتی است 05:05.536 --> 05:09.905 به همان روشی که یک رهبر گروه موسیقی 05:09.907 --> 05:11.974 گروه موسیقی را سازماندهی می کند 05:11.976 --> 05:14.277 شبکه حالت پیش فرض هم 05:14.279 --> 05:17.446 همه عملکردهای مغز را سازماندهی می کند 05:17.448 --> 05:22.385 بنابراین مغز و بدن همیشه روی یک صفحه هستند 05:22.387 --> 05:24.587 اما آیا ناخودآگاه ما همیشه در خدمت 05:24.589 --> 05:26.455 ذهن هوشیار ماست؟ 05:26.457 --> 05:29.525 یا اینکه همیشه دستور می دهد؟ 05:31.928 --> 05:37.800 هنریک ارسون، یک نورلوژیست در استکهلم، سوئد 05:37.802 --> 05:40.670 به شدت درگیر بدنش است 05:40.672 --> 05:44.907 در واقع او بدون وقفه به بدن ها فکر می کند 05:44.909 --> 05:47.476 زیرا می خواهد دقیقا بداند 05:47.478 --> 05:51.580 که چگونه مغز ما بدنمان را کنترل می کند 05:51.582 --> 05:53.416 خوب، من اینجا ایستادم 05:53.418 --> 05:57.486 مانند مجسمه ای متشکل از پوست و استخوان و مفاصل 05:57.488 --> 05:58.954 ولی من احساس می کنم که زنده ام 05:58.956 --> 06:02.858 من داشتن تجربه آگاهانه از کل بدنم را احساس می کنم 06:02.860 --> 06:05.227 بدنم همچون بخشی از من دارای احساس است 06:06.797 --> 06:10.833 و آنچه به آن علاقه دارم درک این است که چگونه چنین چیزی می تواند وجود داشته باشد 06:10.835 --> 06:12.568 چگونه ما چنین تجربه ای 06:12.570 --> 06:14.303 از بدنمان به عنوان جزئی از خودمان 06:14.305 --> 06:16.806 جدا از بقیه دنیا داریم؟ 06:20.510 --> 06:23.879 به خانه عروسکی خوش آمدید 06:25.015 --> 06:26.849 این اندام ها، دوربین ها و چاقوها 06:26.851 --> 06:30.052 در واقع بخشی از یک آزمایش علمی هستند 06:30.054 --> 06:31.454 که توسط هنریک طراحی شده 06:31.456 --> 06:34.824 برای بازی با احساس ذهن ناخودآگاه ما 06:34.826 --> 06:36.759 در مورد اینکه ما که هستیم و کجا هستیم 06:36.761 --> 06:39.495 خوب، ما می دانستیم که فرآیندهای متعددی در مغز ما وجود دارد 06:39.497 --> 06:42.465 که ما نسبت به آن دسته از آنها که در سطح ناخودآگاهمان رخ می دهد آگاه نیستیم 06:42.467 --> 06:46.168 آنچه ما تلاش داریم که بفهمیم این است که چه چیزی باعث می شود آن سیگنال ها 06:46.170 --> 06:49.071 به بخشی از تجربه آگاهانه ما بدل شوند 06:57.714 --> 07:01.283 فردی با چشم بند به یک اتاق 07:01.285 --> 07:03.085 با دو تختخواب هدایت می شود 07:03.087 --> 07:06.322 یکی برای خودش و دیگری برای یک عروسک کوچک 07:06.324 --> 07:09.191 مهمه که تو سعی کنی در خلال آزمایش حرکت نکنی 07:09.193 --> 07:11.093 باشه؟ 07:11.095 --> 07:14.497 ما از مانیتورهای هد مانتد بهره می گیریم که به دوربین متصلشان می کنیم 07:14.499 --> 07:19.068 خوب، دو مانیتور در جلوی چشم های شرکت کننده قرار دارد 07:19.070 --> 07:21.771 و هر صفحه مانیتور به یک دوربین متصل است 07:21.773 --> 07:25.908 که ما می توانیم آن را به سر مانکن یا عروسک متصل کنیم 07:25.910 --> 07:28.711 بنابراین هنگامی که شما به پایین نگاه می کنید به هیچ وجه بدن خودتان را نمی بینید 07:28.713 --> 07:29.845 شما عروسک را می بینید 07:29.847 --> 07:34.417 مانند نگاه به شخص طبیعی 07:34.419 --> 07:38.387 فرد کشیدن دست روی پای خودش را حس می کند 07:38.389 --> 07:42.391 اما کشیدن دست روی پای عروسک را می بیند 07:42.393 --> 07:45.261 بنابراین مغز او در تفکر دچار این اشتباه می شود 07:45.263 --> 07:48.964 که پای عروسک در واقع پای اوست 07:48.966 --> 07:51.100 و آنچه پس از آن رخ می دهد این است که 07:51.102 --> 07:54.303 مغز آنچه را می بیند به آنچه حس می کند پیوند می دهد 07:54.305 --> 07:57.239 و بوووم، شما مانند یک عروسک یا یک مانکن حس می کنید 07:57.241 --> 08:00.309 ما فکر می کنیم مغز 08:00.311 --> 08:03.979 چیزی شبیه یک الگوی درونی از خود شما خلق می کند 08:03.981 --> 08:05.981 و ما همچنین فکر می کنیم مغز 08:05.983 --> 08:09.752 این کار را با یکپارچه کردن همه اطلاعات در دسترس از همه حواس ما انجام می دهد 08:09.754 --> 08:12.054 و این کار بخشی از این تصمیم است که 08:12.056 --> 08:13.823 "این من هستم" "یا "این من نیستم 08:13.825 --> 08:18.127 حقه زدن به مغز با کمک یک واقعیت کاذب 08:18.129 --> 08:20.663 اکنون هنریک می تواند این واقعیت را گوشزد کند 08:20.665 --> 08:26.735 و همچنین آشکار کند که در واقع ناخودآگاه ما چقدر نیرومند است 08:26.737 --> 08:30.005 پژوهشگران عروسک را با چاقو تهدید می کنند 08:30.007 --> 08:33.008 افراد از ترس و وحشت به خود می پیچند 08:33.010 --> 08:38.280 مغز او هیچ کمکی نمی تواند بکند جز اینکه در انتظار درد شدیدی باشد 08:38.282 --> 08:41.684 حتی پس از اینکه فرد می فهمد که این یک حقه است 08:41.686 --> 08:44.253 او همان عکس العمل ها را ادامه می دهد 08:44.255 --> 08:46.121 هنگامی که تصویرها تکرار می شوند 08:46.123 --> 08:48.591 تجربه آگاهانه او 08:48.593 --> 08:52.161 نمی تواند بر واکنش ناخودآگاه او غلبه کند 08:52.163 --> 08:54.363 شما نمی توانید به شکل دیگری به آن فکر کنید 08:54.365 --> 08:56.966 شما می دانید، می دانید که این فقط یک آزمایش است 08:56.968 --> 09:00.269 اما هنگامی که توسط بدنتان »آه» را احساس می کنید نمی توانید کمکی بکنید 09:00.271 --> 09:02.304 چون احساس می کنید که عروسک هستید 09:02.306 --> 09:05.975 بنابراین مغز شما به شکل بسیار پایه ای عکس العمل نشان می دهد 09:05.977 --> 09:08.978 و آن سیگنال، این واکنش، چیزی است که ما برای اینکه 09:08.980 --> 09:11.380 واقعا اثبات کنیم که تصویر واقعی است آن ها را مورد سنجش قرار می دهیم 09:14.818 --> 09:16.852 یکی از هدف های هنریک 09:16.854 --> 09:20.022 در ایجاد این تصاویر مرعوب کننده 09:20.024 --> 09:23.959 جانمایی دقیق ناحیه ناخودآگاه مغز است 09:23.961 --> 09:26.795 که پیگیری می کند که بدن شما کجا قرار دارد 09:27.864 --> 09:30.799 تصاویر مغزی که توسط او در خلال جابجایی بدن ها (با بدن عروسک) گرفته شده 09:30.801 --> 09:35.170 افزایش فعالیت در کورتکس پیش حرکتی ونترال را نشان می دهد 09:35.172 --> 09:39.942 نورون های حسی در دستورالعمل تصویری مربوط حرکت درگیر شده اند 09:39.944 --> 09:41.610 خوب، کورتکس پیش حرکتی ونترال 09:41.612 --> 09:43.746 یکی از نودهای کلیدی مغز است 09:43.748 --> 09:45.814 که آنچه را که شما احساس می کنید و آنچه را که شما می بییند با هم یکپارچه می کند 09:45.816 --> 09:48.017 برای کنترل کردن بدن و برای تشریح بدن 09:49.720 --> 09:51.020 زیرا اگر شما در پرواز هستید 09:51.022 --> 09:53.222 شما نیاز است که بدانید که بدنتان کجاست 09:53.224 --> 09:55.824 و جایی که شما طرف (درگیری یا ورزش) هستید شما لازم است که بتوانید وارد عمل شوید 09:55.826 --> 09:58.427 این مدارهای مغزی 09:58.429 --> 10:02.131 برای محافظت از بدن در برابر تهدیدها ساخته شده اند 10:02.133 --> 10:04.233 برای تعامل با دیگران در دنیا 10:04.235 --> 10:05.401 و همیشه در مرز میان 10:05.403 --> 10:07.436 شما و دنیا رصد می شوند 10:07.438 --> 10:08.938 اوه 10:08.940 --> 10:15.344 دانستن تفاوت اینکه کدام یک ما هستیم و کدام یک ما نیستیم 10:15.346 --> 10:16.912 بسیار حیاتی است 10:16.914 --> 10:19.181 به همین دلیل واکنش های ناخودآگاه ما 10:19.183 --> 10:22.117 بر تفکرات هوشیارانه و خودآگاه ما مسلط شده است 10:22.119 --> 10:23.953 و برخی اوقات این به معنی 10:23.955 --> 10:27.289 تفاوت میان زندگی و مرگ است 10:31.179 --> 10:32.579 آیا شما تاکنون احساس پیش بینی آینده را داشته اید؟ 10:32.581 --> 10:37.484 یک احساس در مورد اینکه چیزی اشتباه است؟ 10:38.486 --> 10:40.820 بیشتر ما این احساس را داریم 10:40.822 --> 10:44.223 ولی این احساس از کجا می آید؟ 10:44.225 --> 10:48.460 این احساس می تواند یک پیام از ذهن ناخودآگاه شما باشد 10:48.462 --> 10:54.266 که به شما می گوید که او چیزی می داند که شما نمی دانید 10:58.839 --> 11:02.942 جاشوا براون همیشه در حال حرکت است 11:02.944 --> 11:08.280 و همیشه چیزهای غیرمنتظره را پیش بینی می کند 11:08.282 --> 11:10.616 وقتی من برای دوچرخه سواری بیرون می روم 11:10.618 --> 11:13.219 به طور بالقوه خطراتی در همه جا وجود دارد 11:13.221 --> 11:15.988 آیا یک رهگذر می خواهد بپرد جلوی من؟ 11:15.990 --> 11:18.524 آیا در یک خودرو می خواهد جلوی من باز شود؟ 11:18.526 --> 11:20.893 آیا آن خودرو می خواهد مرا زیر بگیرد؟ 11:20.895 --> 11:22.461 و من پیوسته در حال ارزیابی هستم 11:22.463 --> 11:25.130 آیا خطری وجود دارد که لازم است من مراقب باشم 11:25.132 --> 11:27.166 یا اینکه مراقب باشم تا از آن جلوگیری کنم؟ 11:27.168 --> 11:29.835 اما پژوهش های جاشوا در دانشگاه ایندیانا 11:29.837 --> 11:31.036 در بلومینگتون 11:31.038 --> 11:33.906 به او نشان داده که ارزیابی هوشیاری 00:11:33,958 --> 00:11:35,791 تنها لایه نخست 11:35.743 --> 11:38.510 مکانیسم حس خطر در مغز ما است 11:38.512 --> 11:43.649 در واقع آنچه ما را از آسیب ها دور نگه می دارد ناخودآگاه ما است 11:48.154 --> 11:50.489 جاشوا راهی یافته است برای بررسی 11:50.491 --> 11:53.993 اینکه چگونه ذهن ناخودآگاه ما ادراک درونی ما را 11:53.995 --> 11:56.695 هنگامی که چیزی به اشتباه می انجامد فعال می کند 11:56.697 --> 11:58.197 و این بسیار ایمن تر از 11:58.199 --> 12:01.600 دوچرخه سواری در ترافیک ساعت شلوغ است 12:01.602 --> 12:02.735 اصولا در هر آزمایش 12:02.737 --> 12:04.603 یک فلش در وسط تصویر 12:04.605 --> 12:05.804 وجود دارد 12:05.806 --> 12:08.173 و این فلش جهت راست یا چپ را نشان می دهد 12:08.175 --> 12:09.742 بسیار ساده است 12:09.744 --> 12:11.610 در صورتی که فلش چپ را نشان می دهد دکمه چپ را بفشارید 12:11.612 --> 12:13.779 در صورتی که فلش راست را نشان می دهد دکمه راست را بفشارید 12:15.181 --> 12:16.949 اما نکته ای وجود دارد 12:16.951 --> 12:22.922 برخی اوقات، در نیم ثانیه یک فلش برعکس ظاهر می شود 12:22.924 --> 12:26.859 و او می بایست به جای دکمه را در جهت فلش فشار دهد 12:26.861 --> 12:31.196 هر تلاش تنها یک ثانیه طول می کشد 12:31.198 --> 12:36.402 بنابراین اگر او خیلی سریع تصمیم بگیرد او احتمالا فلش دوم را از دست خواهد داد 12:36.404 --> 12:40.105 و اگر خیلی کند تصمیم بگیرد زمان برای او به آخر می رسد 12:42.310 --> 12:43.909 و اگر باز هم صبر کنیم 12:43.911 --> 12:45.577 به احتمال زیاد خیلی دیر شده 12:45.579 --> 12:47.546 آنها در این حالت دکمه اشتباه را خواهند فشرد 12:50.217 --> 12:52.952 جاشوا یک الگو درون این آزمون برنامه ریزی کرده 00:12:53,004 --> 00:12:57,439 اما برای اینکه شرکت کننده آن را بیابد خیلی زیرکانه است 12:57.391 --> 13:03.128 در عوض، او باید به احساس درونی اش تکیه کند 13:03.130 --> 13:06.398 در واقع آنچه ما می خواهیم انجام بدهیم این است که مکانیسم ها را در مغز از هم جدا کنیم 00:13:06,450 --> 00:13:09,251 به نحوی که قادر به اخطار دادن باشند 13:09.203 --> 13:12.471 هنگامی که شما فکر می کنید که شانس زیادی برای اشتباه کردن دارید 13:12.473 --> 13:15.274 اکنون جاشوا همان آزمایش را انجام می دهد 13:15.276 --> 13:18.210 در حالی که شرکت کننده در دستگاه ام آر آی است 13:18.212 --> 13:22.581 او یک ناحیه خاص از مغز را می بیند با همهمه ای که توسط فعالیت ها ایجاد شده 13:22.583 --> 13:27.052 و این هنگامی است که شرکت کننده احساسی شبیه به آن می کند که ممکن است در حال مرتکب شدن یک اشتباه باشد 13:27.054 --> 13:30.856 این کورتکس سینکولایت قدامی است 13:32.158 --> 13:34.994 پس شما می توانید در اینجا با رنگ قرمز 13:34.996 --> 13:36.729 کورتکس سینکولایت قدامی را ببینید 13:36.731 --> 13:39.598 که یک تاثیر نیرومند در خصوص شانس بروز اشتباه را نشان می دهد 13:39.600 --> 13:43.102 حتی زمانی که در واقعا اشتباهی از سوی شرکت کنندگان رخ نمی دهد 13:43.104 --> 13:45.070 تاثیرات موجود در این ناحیه هنوز نشان داده می شوند 13:45.072 --> 13:46.772 که به نظر می رسد مربوط به پیش بینی 13:46.774 --> 13:49.942 یک احتمال قوی برای اشتباه کردن است 13:49.944 --> 13:55.114 جاشوا معتقد است که این فعالیت در کورتکس سینگولایت قدامی 13:55.116 --> 13:57.750 منبع احساس درونی ما است 13:57.752 --> 14:02.087 اما این (احساس درونی) تنها برای محافظت از ما در دوچرخه سواری در خیابان شلوغ نیست 14:02.089 --> 14:04.323 بلکه ممکن است مسئول 14:04.325 --> 14:06.625 سرنوشت صدها موجود زنده باشد 14:09.497 --> 14:14.400 در 1991 در روزهای آغازین جنگ خلیج فارس 14:14.402 --> 14:17.169 یک ناوگان از کشتی های جنگی بریتانیا 14:17.171 --> 14:20.205 در 20 مایلی سواحل کویت مستقر شدند 14:20.207 --> 14:24.209 یک افسر نیروی دریایی به تنهایی در حال کنترل رادار در خصوص وضعیت 00:14:24,261 --> 00:14:28,230 یکی از کشتی ها است برای یافتن تهدیدی بر علیه آن است 14:28.182 --> 14:29.615 همه جا ساکت است 14:29.617 --> 14:32.818 تا اینکه ناگهان تصویری روی صفحه رادار آشکار می شود 14:32.820 --> 14:35.988 تصویر روی صفحه رادار نمی توانست از دو حالت خارج باشد 14:35.990 --> 14:38.490 یا یک هواپیمای خودی است 14:38.492 --> 14:40.359 که پس از انجام بمباران بر می گشت 14:40.361 --> 14:43.228 یا یک موشک کرم ابریشم است که 14:43.230 --> 14:45.230 از سوی عراقی ها شلیک شده است 14:45.232 --> 14:47.633 افسر رادار باید تصمیمی می گرفت 14:47.635 --> 14:51.203 او باید دستور آتش برای اقدام متقابل را صادر می کرد 14:51.205 --> 14:53.672 اما اگر آن کار را می کرد و هواپیما خودی بود 14:53.674 --> 14:55.908 او باعث سقوط هواپیمای خودی می شد 14:55.910 --> 15:01.146 حال اگر چیزی که به سمت آنها می آمد موشک دشمن بود 15:01.148 --> 15:02.781 چند صد نفر خدمه کشتی 15:02.783 --> 15:03.916 جانشان را از دست می دادند 15:03.918 --> 15:06.885 او کمتر از یک دقیقه زمان برای تصمیم گیری داشت 15:06.887 --> 15:08.420 زمان در حال گذر بود 15:08.422 --> 15:11.657 اما چیزی که باعث می شد افسر تصمیم گیری کند، حس درونی اش بود 00:15:11,709 --> 00:15:13,041 15:12.993 --> 15:16.929 بنابراین او دستور اقدام متقابل را صادر کرد 15:21.534 --> 15:24.403 او می بیند که شی ناشناخته 15:24.405 --> 15:27.039 از صفحه رادار محو می شود 15:27.041 --> 15:29.975 اقدام متقابل هدف را در نیم مایلی 15:29.977 --> 15:33.378 محل استقرار کشتی نابود می کند 15:34.981 --> 15:37.182 او به اتاقش بر می گردد 15:37.184 --> 15:39.451 و در خصوص آنچه رخ داده، دچار عذاب وجدان می شود 15:39.453 --> 15:42.688 عذاب وجدان او زیاد طول نمی کشد 15:42.690 --> 15:44.423 صدای رادیو تایید می کند که 15:44.425 --> 15:48.360 هدف یک موشک کرم ابریشم بوده 15:48.362 --> 15:50.462 نه هواپیمای خودی 15:50.464 --> 15:53.765 در مرور نهایی این حادثه 15:53.767 --> 15:56.835 بازرسان کشف کردند که هواپیمای خودی 15:56.837 --> 16:00.572 در نخستین تجسس هوایی در صفحه رادار آشکار شده 16:00.574 --> 16:04.243 در حقیقت موشک کرم ابریشم در آغاز 00:16:04,295 --> 00:16:05,827 به دلیل دخالت و تاثیر زمین (بر رادار) پنهان شده بود 16:05.779 --> 16:08.313 از این رو در سومین تجسس هوایی (رادار) آشکار شده بود 16:08.315 --> 16:12.651 که در این حالت به کشتی ها نزدیک تر شده بود 16:12.653 --> 16:14.019 مغز افسر رادار 16:14.021 --> 16:17.322 به طریقی به این الگوی متفاوت رسیده بود 16:17.324 --> 16:20.292 اگرچه چنین چیزی در هیچ دستورالعملی نوشته نشده 16:20.294 --> 16:24.963 و او نیز به طور آگاهانه از چنین تفاوتی اطلاع نداشت 16:24.965 --> 16:28.567 کورتکس سینگولایت قدامی بر اساس تجربه داده های تجمعی 16:28.569 --> 16:33.005 مربوط به رویارویی ها، خطر را بررسی می کند 16:33.007 --> 16:36.275 که کدام شبیه هواپیمای خودی است و کدام یک نیست 16:36.277 --> 16:39.011 از این رو، او با عملکردش در در زمانی نزدیک به چند ثانیه 16:39.013 --> 16:41.446 کشتی و صدها نفر را نجات داد 16:41.448 --> 16:45.017 مغز به صورتی آگاهانه 16:45.019 --> 16:47.319 این نوع سینگال ها (پیام ها) را تجزیه و تحلیل می کند 16:47.321 --> 16:50.455 افراد شاید فکر کنند که در آن لحظه هوشیار هستند 16:50.457 --> 16:52.157 یا در آن لحظه تصمیم می گیرند 16:52.159 --> 16:54.126 اما در واقع به احتمال زیاد 16:54.128 --> 16:58.030 مغز آنها آن اطلاعات را پیش از آن تجزیه و تحلیل کرده است 16:58.032 --> 17:02.634 ذهن ناخودآگاه ما همیشه دو قدم جلوتر از ما 17:02.636 --> 17:06.905 پیام می دهد که ما چکار کنیم قبل از آنکه ما حتی از موضوع آگاه باشیم 17:06.907 --> 17:11.410 آیا مغز دیگر افراد هم به این گونه پیام ها دست می یابد؟ 17:15.364 --> 17:17.198 زبان بدن 17:17.200 --> 17:21.102 زبان بومی ناخودآگاه ما 17:21.604 --> 17:25.406 شیوه ای که ما حرکت می کنیم بلندی صدای ما 17:25.908 --> 17:29.843 ما پیوسته این پیام های ماهرانه و نافذ را می فرستیم 17:29.845 --> 17:34.248 و این پیام ها می توانند اثر عمیقی بر افراد پیرامون ما داشته باشند 17:34.250 --> 17:38.385 چگونه شما این زبان را رمزگشایی می کنید؟ 17:38.387 --> 17:42.723 در حقیقت ما به دیگران چه می گوییم؟ 17:44.392 --> 17:47.962 انسان ها همیشه در حال ارتباط با دیگران هستند 17:47.964 --> 17:50.197 چت کردن، صحبت کردن از طریق تلفن 17:50.199 --> 17:53.634 ارسال ایمیل توییت کردن و نوشتن 17:53.636 --> 17:58.339 سندی پنتلند در آزمایشگاه پویایی شناسی انسانی در دانشگاه ام آی تی 17:58.341 --> 18:01.241 در تلاش است تا بر همه این جنجال ها غلبه کند 18:01.243 --> 18:04.678 او یک چشم انداز متفاوت را در خصوص اینکه ما چگونه ارتباط برقرار می کنیم، برگزیده است 18:04.680 --> 18:08.716 به نظر او واژه ها مهم نیستند 18:08.718 --> 18:13.354 او به شکل اولیه ارتباط اهمیت می دهد 18:13.356 --> 18:16.790 او این (شکل اولیه ارتباط) را علامت دهی صادقانه نامگذاری کرده است 18:16.792 --> 18:19.059 گروه ها پیش از آنکه ما تعداد زیادی زبان داشته باشیم 18:19.061 --> 18:21.895 می بایست به یک زبان مشترک برسند و تصمیم بگیرند 18:21.897 --> 18:23.597 شما می توانید امروزه این را در میمون ها ببینید 18:23.599 --> 18:27.568 و انسان ها هم چنین نوع رفتارها و پیام هایی دارند 18:27.570 --> 18:30.371 این احساس اجتماعی ما نسبت به یکدیگر است 18:30.373 --> 18:32.940 چیزهایی مانند نفوذ جذابیت 18:32.942 --> 18:34.808 علاقه، هیجان و ترس 18:34.810 --> 18:38.145 اینها می توانند مثال هایی برای علامت دهی صادقانه باشند 18:38.147 --> 18:40.381 اینها برای ما خیلی آگاهانه نیستند 18:40.383 --> 18:44.184 اما هنوز بر چگونگی رفتار ما با دیگران تاثیرات بزرگی می گذارند 18:44.186 --> 18:46.587 سندی می خواست بررسی کند که 18:46.589 --> 18:49.923 چکونه پیام های غیر ارادی 18:49.925 --> 18:51.725 در بین افراد یک گروه منتشر می شوند 18:51.727 --> 18:53.994 از این رو او یک ابزار ویژه طراحی کرد 18:53.996 --> 18:56.730 او آن را «دستگاه سنجش افکار اجتماعی» نامید 18:56.732 --> 19:00.401 دستگاه سنجش افکار اجتماعی که ما در اختیار داریم 19:00.403 --> 19:02.269 بلندی صدای شما را اندازه می گیرد 19:02.271 --> 19:04.371 پس شما چگونه می گویید نه اینکه چه می گویید 19:04.373 --> 19:06.040 اینها برخی از بخش های زبان بدن را با استفاده از شتاب سنج 19:06.042 --> 19:07.541 اندازه می گیرند 19:07.543 --> 19:12.680 امروز سندی از هشت نفر از دانش آموخته های دانشگاه ام آی تی خواسته تا 19:12.682 --> 19:14.782 یک کار گروهی را انجام دهند 19:14.784 --> 19:17.217 پس این یک تمرین تیمی است 19:17.219 --> 19:21.121 برای بررسی اینکه چگونه افراد برای انجام این کار با هم دیگر کار می کنند 00:19:21,173 --> 00:19:25,709 کاری که طراحی شده این است که ورق های یک کتاب کمیک استریپ (تصویری دنباله دار) را بکنند 19:25.661 --> 19:26.794 آنها را به شکل درست کنار هم قرار دهند 19:26.796 --> 19:28.328 بدون اینکه آن را به دیگران نشان دهند 19:28.330 --> 19:30.831 پس شما باید باهم صحبت کنید 19:30.833 --> 19:33.133 شما باید راه های شرح دادن آن را پیدا کنید 19:33.135 --> 19:35.002 برای اینکه اونها را به درستی مرتب کنید 19:35.004 --> 19:38.305 و چیز دیگری که ما می خواهیم انجام بدهیم این است که در حالی که شما مشغول کارتان هستید 19:38.307 --> 19:40.874 ما علامت هایی را در اختیار خواهیم داشت که به شما می فرستیم 19:43.511 --> 19:46.480 خیلی عجیب و غریبه، مثل یک سفینه فضایی در یک معدن می مونه 19:46.482 --> 19:48.248 من یک انفجار دارم 19:48.250 --> 19:51.618 من می تونم بگم یک دستگاه آتش انداز است که کار نمی کند 19:51.620 --> 19:54.788 کی قسمت دیگه رو داره 19:54.790 --> 19:57.424 در حالی که دانشجویان تلاش می کردند که مسئله را حل کنند 19:57.426 --> 20:00.694 دستگاه سنجش باهوش ما جزئیات رفتارهای خودمانی (مثل زبان بدن) را 20:00.696 --> 20:03.063 که به رفتارهای ناخوداگاه مربوط است، ثبت می کند 20:03.065 --> 20:06.133 بنابراین، بسیاری از این الگوها در حقیقت ناآگاهانه هستند 20:06.135 --> 20:08.702 این ها چیزهایی هستند که شما می توانید به صورت آگاهانه روی آنها تمرکز کنید 20:08.704 --> 20:10.137 اما به طور طبیعی نمی توانید 20:10.139 --> 20:12.306 این بدان معنی است که آنها اثر عظیمی بر 20:12.308 --> 20:13.941 بهره وری گروه دارند 20:13.943 --> 20:16.610 روبات ها و هیولاها دو چیز متفاوت هستند 20:16.612 --> 20:18.078 اوه، من ربات هستم من ربات هستم 20:18.080 --> 20:19.713 شاید بتونیم راه حلش رو پیدا کنیم 20:19.715 --> 20:21.548 کسی هیولا داره؟ 20:21.550 --> 20:23.283 یا همه ما اینجا روبات هستیم (داریم)؟ 20:23.285 --> 20:26.019 این کار گروهی دارای هدف مشخصی است 20:26.021 --> 20:29.056 خروجی اولیه آن مورد علاقه سندی نیست 20:29.058 --> 20:31.091 در تماشای چیزها 20:31.093 --> 20:33.894 ما حواسمان با نظرات افراد پرت می شود 20:33.896 --> 20:36.630 اما آنچه در حقیقت به جای عملکرد مورد شمارش قرار می گیرد 20:36.632 --> 20:38.532 جریان اطلاعات است 20:38.534 --> 20:41.468 من مطمئن نیستم که اولین صفحه است 20:41.470 --> 20:42.803 یا اینکه صفحه بعدی است 20:42.805 --> 20:45.506 مثلا من می تونم تصویر تو را به عنوان پس زمینه داستان ببینم 20:45.508 --> 20:48.142 "و ما داریم: "این سرگذشت حال حاضر شما است 20:48.144 --> 20:50.410 این نشان می دهد که چه کسی با چه کسی صحبت می کند 20:50.412 --> 20:53.213 و شما می بینید که هرکس دارد به میزان خیلی زیاد با دیگران صحبت می کند 20:53.215 --> 20:56.617 به جز این یک نفر، این شامل این قضیه نمی شود 20:56.619 --> 20:58.719 این توپ های کوچک زرد رنگ 20:58.721 --> 21:01.121 به چه میزان در حلقه افراد قرار دارند 21:01.123 --> 21:05.459 پس آیا آنها بخشی از حلقه مکالمه هستند؟ 21:05.461 --> 21:08.462 این موضوع اهمیت دارد، چراکه این کار بایستی 21:08.464 --> 21:11.298 با مشارکت همه انجام شود، چه افراد در همان صفحه باشند چه نباشند 21:11.300 --> 21:12.466 آره، بوم بوم 21:12.468 --> 21:14.868 نتیجه می ده از طریق بمب یه نفر دیگه 21:14.870 --> 21:16.036 بنابراین، اینجا این پایین 21:16.038 --> 21:18.405 این شاید جالب ترین چیز باشد 21:18.407 --> 21:20.407 این نگاه به تسلط و نفوذ است 21:20.409 --> 21:23.277 این یعنی افراد چه میزان مکالمه را پیش می برند 21:23.279 --> 21:24.278 و آن را هدایت می کنند 21:24.280 --> 21:26.580 و در این جا اندازه توپ های زرد 21:26.582 --> 21:28.248 امتیاز نفوذ آنها را نشان می دهد 21:28.250 --> 21:30.851 شما می توانید ببینید که همه افراد به یک اندازه هستند 21:30.853 --> 21:33.353 چرخه زرد آنها دارای همان اندازه است 21:33.355 --> 21:36.456 که یعنی شما از این کار توفان فکری چه می خواهید 21:36.458 --> 21:38.959 شما نمی خواهید که کسی بر دیگران مسلط باشد 00:21:39,011 --> 00:21:40,744 شما می خواهید همه مشارکت کنند 21:40.696 --> 21:43.597 شما می خواهید هرکس جریان مکالمه را به همان اندازه حفظ کند 21:43.599 --> 21:45.999 و به نظر می رسد این چیزی است که ما به دست آوردیم 21:46.001 --> 21:48.035 من فکر می کنم که من واقعا اینجا هستم 21:48.037 --> 21:49.837 خوب 21:49.839 --> 21:52.039 اوه، الان ما داریم از پایان کار دور می شویم 21:52.041 --> 21:54.842 سندی همچنین یک رابطه 21:54.844 --> 21:57.344 میان بلندی صدای افراد 21:57.346 --> 22:00.214 و میزان تاثیر آنها در گروه پیدا کرد 22:00.216 --> 22:02.816 آیا شما یک شخص بلوند و یک شخص با موهای مشکی دارید؟ 22:02.818 --> 22:04.284 اون یک دانشمنده 22:04.286 --> 22:06.854 یا نوعی متفاوتی از دانشمنده؟ 22:06.856 --> 22:09.623 مطالعات سندی نشان می دهد که افرادی که مستقیما 22:09.625 --> 22:13.694 و با صدای پیوسته قوی و بلند صحبت می کنند 22:13.696 --> 22:17.030 به عنوان افرادی که دارای مهارت و تخصص هستند شناخته می شوند 22:17.032 --> 22:20.167 یک نوع کاریزما از نوع عملی آن وجود دارد 22:20.169 --> 22:24.271 که در آن شما قادرید نظرتان به صورت قانع کننده ای به کرسی بنشانید 22:24.273 --> 22:25.739 از این رو شما به انرژی زیادی نیاز دارید 22:25.741 --> 22:27.808 افراد با مشارکت زیاد کنار می آیند 22:27.810 --> 22:31.712 پس حفظ تعادل در مشارکت و زیاد مشارکت داشتن 22:31.714 --> 22:34.314 دو ویژگی یک تیم خوب 22:34.316 --> 22:36.583 در چنین موقعیتی است 22:36.585 --> 22:38.585 هر شخصی می خواهد داستانش را بازگو کند 22:38.587 --> 22:40.487 کاملا کوتاه قطعاتش را مرتب کند 22:40.489 --> 22:42.289 و آنگاه، در پایان 22:42.291 --> 22:44.825 و ما آنها را مرور می کنیم و می بینیم که چه اتفاقی افتاده، باشه؟ 22:50.431 --> 22:53.567 آن لحظه فرا رسیده 22:53.569 --> 22:56.036 آیا کمیک استریپ (داستان تصویری دنباله دار) سر هم شده 22:56.038 --> 23:00.007 با آنهایی که به صورت وارونه روی زمین چیده شده اند مطابقت دارد؟ 23:00.009 --> 23:03.210 خوب، بیایید اینجا درستش کنیم 23:03.212 --> 23:05.846 اولی 23:13.922 --> 23:16.857 همینه 23:16.859 --> 23:20.494 صد در صد درسته 23:22.230 --> 23:25.966 سندی مدعی است که ابزار تا 90% در شناسایی 00:23:26,018 --> 00:23:29,820 افراد پرکار و همچنین موارد مشکل دار درست عمل می کند 23:29.772 --> 23:33.540 افراد می خواهند به شیوه موثر وارد عمل شوند 23:33.542 --> 23:36.009 شما می خواهید که افراد به شما اعتماد کنند 23:36.011 --> 23:38.512 شما می خواهید که نظراتتان شنیده شود 23:38.514 --> 23:41.281 شما نمی خواهید کارهایی انجام دهید که افراد از آن طفره می روند 23:41.283 --> 23:44.618 دانشی که ما با آن قادریم این کارها را انجام بدهیم، می گوید 23:44.620 --> 23:47.254 این موضوع نیست که شما نسبتا چقدر باهوش هستید 23:47.256 --> 23:49.756 این است که شما در مورد دیگران چقدر باهوش هستید 23:49.758 --> 23:53.060 من فکر می کنم این موضوع هوش اجتماعی را اثبات می کند 23:53.062 --> 23:58.231 ناخودآگاه ما در عملکرد ما پیوسته پشت صحنه است 23:58.233 --> 24:02.602 بدون آن ما نمی توانیم روزمان را بگذرانیم 24:02.604 --> 24:06.073 اما آیا این نیروی مغزی پنهان ما کار دیگری هم انجام می دهد؟ 24:06.075 --> 24:11.178 برخی از دانشمندان بر این باورند که ما می توانیم از ناخودآگاه مان 24:11.180 --> 24:15.882 برای بهبود جسم مان و همچنین گسترش ذهن مان بهره برداری کنیم 24:20.091 --> 24:21.825 استرس 24:21.827 --> 24:24.227 در پیرامون ما 24:24.229 --> 24:28.732 ترافیک، ضرب العجل ها فشارهای مالی 24:28.734 --> 24:32.302 در گذر زمان، می تواند به جسم ما آسیبی برساند که 24:32.304 --> 24:36.640 که منجر به بیماری و برخی اوقات مرگ شود 24:36.642 --> 24:41.144 اما چه می شد اگر راهی برای برگرداندن عوارض استرس وجود داشت 24:41.146 --> 24:44.114 بدون نیاز به هیچ دارویی؟ 24:44.116 --> 24:48.251 چه می شد اگر ذهن های ما، باعث بهبودی ما می شد؟ 24:50.688 --> 24:52.088 دکتر هربرت بنسون 24:52.090 --> 24:55.792 در انستیتو بنسون-هنری مربوط به داروهای جسمی ذهنی 24:55.794 --> 24:57.060 در بوستون 24:57.062 --> 25:00.864 دانشمندی است با یک دیدگاه متفاوت 25:00.866 --> 25:02.833 او آغازگر نهضتی است برای 25:02.835 --> 25:08.872 نشان دادن اینکه بیماری بیش از آنکه جسمی باشد، ذهنی است 25:08.874 --> 25:10.941 خوب، همه چیزها در ذهن شما نیست 25:10.943 --> 25:14.077 اما چیزهای زیادی هست که ما می توانیم از آنها بهره بگیریم 25:14.079 --> 25:19.249 در سال 1980 هربرت به هیمالیا سفر کرد 25:19.251 --> 25:23.153 برای مشاهده اینکه چگونه بوداییان در تبت در حالت خلسه قرار می گیرند 25:23.155 --> 25:26.723 در ارتفاع 4500 متری 25:26.725 --> 25:30.026 در یک صومعه به سردی یک یخچال 25:30.028 --> 25:33.330 روحانیون بودایی خود را با یک ملافه یخ زده می پوشانند 25:33.332 --> 25:39.069 تا شکل غیرمعمولی از یک مراقبه به نام تومو را تمرین کنند 25:39.071 --> 25:41.037 در مراقبه 25:41.039 --> 25:43.173 هربرت مشاهده کرد که روحانیون بودایی قادرند 25:43.175 --> 25:45.208 درجه حرارت پوست شان را در 17 درجه فارنهایت 25:45.210 --> 25:48.512 نگه دارند 25:48.514 --> 25:52.549 در حالی که دمای توده بدن شان طبیعی بود 25:52.551 --> 25:56.720 تومو شکلی از مراقبه است که آنها تمرین می کنند 25:56.722 --> 26:00.524 تا اندیشه های منفی را از خود دور کنند 26:00.526 --> 26:03.460 و محصول فرعی آن اینست که 26:03.462 --> 26:08.431 بدن قادر به تولید گرمای کافی برای 00:26:08,483 --> 00:26:13,286 خشک کردن ملافه های خیس و یخ آلود روی بدن برهنه شان 26:13.238 --> 26:15.705 و بخارآلود کرد آنها است 26:18.643 --> 26:20.710 هنوز کاملا معلوم نیست 26:20.712 --> 26:24.281 که روحانیون بودایی چگونه این آتش درونی را به دست می آورند 26:24.283 --> 26:26.082 اما دانشمندان گمان می کنند که 26:26.084 --> 26:28.451 که مراقبه مستقیما از 26:28.453 --> 26:33.456 از بخشی از سیستم عصبی که دمای بدن را تنظیم می کند، بهره می گیرد 26:33.458 --> 26:34.958 ما شیفته این بودیم که 26:34.960 --> 26:39.629 این اثر ذهنی-جسمی تا کجا می تواند ادامه پیدا کند 26:43.402 --> 26:47.671 اگر مراقبه می تواند ترموستات بدن ما را کنترل کند 26:47.673 --> 26:51.408 هربرت از اینکه مغز ظرفیت درمان 26:51.410 --> 26:55.045 استرس همه گیر روزهای مدرن را داشته باشد، شگفت زده خواهد شد 26:56.914 --> 26:59.282 هربرت بر این باور است که استرس 26:59.284 --> 27:02.319 از حس غریزی مربوط به پاسخ بجنگ یا فرار کن» نشات می گیرد» 27:02.321 --> 27:03.787 که هنگامی آغاز می شود که 27:03.789 --> 27:07.857 سیستم لیمبیک مغز جریانی از هورمون ها را آزاد می کند 27:07.859 --> 27:10.760 که اثر ثانویه این هورمون های استرس 27:10.762 --> 27:14.898 ایجاد التهاب در سلول ها است 27:14.900 --> 27:18.969 در صورتی که سلول ها در دوره های طولانی ملتهب شوند 27:18.971 --> 27:21.671 می توانند میزبان را به بیماری های مزمن دچار کنند 27:21.673 --> 27:26.509 مانند بیماری های قلبی درد مفاصل و بیماری کرون 27:29.081 --> 27:33.617 از این رو هربرت یک درمان هشت هفته ای را توسعه داد 27:33.619 --> 27:36.353 که برای مبارزه با استرس طراحی شده 27:36.355 --> 27:40.790 و شامل یک مراقبه 15 دقیقه ای در هر روز است 27:40.792 --> 27:44.494 او آن را پاسخ آرامشی نام نهاده است 27:44.496 --> 27:48.098 برای اینکه این پاسخ آرامشی ایجاد شود 27:48.100 --> 27:51.601 نیاز است که یک واژه تکرار شود 27:51.603 --> 27:53.403 چشمهایت را ببند 27:53.405 --> 27:56.373 تو انواع اندیشه های مختلف را 27:56.375 --> 28:00.076 که به ذهن می آیند، پیدا می کنی 28:00.078 --> 28:02.479 آنها معمولی هستند و طبیعی هستند 28:02.481 --> 28:04.681 و قابل انتظار هم هستند 28:04.683 --> 28:07.317 و هنگامی که آنها رخ می دهند ناراحت نشو 28:07.319 --> 28:10.887 اما به سادگی بکو خوبه، آروم 28:22.099 --> 28:24.701 سکوتی در ذهن وجود دارد 28:24.703 --> 28:28.038 که هنگامی که شما پاسخ آرامشی را فرا می خوانید، رخ می دهد 00:28:28,090 --> 00:28:32,592 فشار کمتر صدای کمتر در تصورات مغز 28:32.544 --> 28:36.179 میزان فعالیت زیاد سلول های مغز را نشان می دهد 28:36.181 --> 28:40.817 بسیار آرام، آرام چشم هایت را باز کن 28:45.256 --> 28:47.557 آیا می توانی به تغییری در بدنت اشاره کنی 28:47.559 --> 28:48.925 در حالی که در تو در حال تکرار 28:48.927 --> 28:52.128 واژه «آرامش» بودی و به دیگر تفکراتت اعتنا نمی کردی؟ 28:52.130 --> 28:54.564 آره من احساس یه جور سبکی می کردم 28:54.566 --> 28:57.300 احساس نمی کردم که چیزی مرا اذیت می کند 28:57.302 --> 28:59.302 هیچ چیزی در ذهنم نداشتم 28:59.304 --> 29:00.236 برگشتنت رو خوش آمد می گویم 29:00.238 --> 29:01.371 آره 29:04.275 --> 29:08.278 قبل و بعد از هشت هفته آرامش درمانی 29:08.280 --> 29:11.081 هربرت از بیمارانش نمونه خون می گیرد 29:11.083 --> 29:12.916 و به دنبال هرگونه تغییری 29:12.918 --> 29:18.054 در ژن هایی که که التهاب را کنترل می کنند، می گردد 29:18.056 --> 29:21.825 مثلا برخی از ژن ها فعال شده اند 29:21.827 --> 29:24.060 این ژن قرمز شده است 29:24.062 --> 29:26.229 این ها ژن هایی هستند 29:26.231 --> 29:32.435 که فرایندهای ایمنی التهابی بدن را کنترل می کنند 29:32.437 --> 29:36.139 بنابراین ببینید بعد از این به آنها نگاه کنید 29:36.141 --> 29:38.341 این ژن ها خاموش شده اند 29:38.343 --> 29:41.444 قرمز روشن و سبز خاموش پس از قرمز به سبز 29:41.446 --> 29:43.847 شما تغییرات را خواهید دید 29:43.849 --> 29:45.915 با فراخوانی پاسخ آرامشی 29:45.917 --> 29:50.019 می توانید تغییرات در فعالیت های ژن هایتان را ببینید 29:50.021 --> 29:52.355 مطالعات هربرت اثبات می کند 29:52.357 --> 29:56.192 که ما می توانیم نیروی ناخودآگاه مغزمان را 29:56.194 --> 29:59.062 برای تولید منافع محسوس پزشکی مهار کنیم 29:59.064 --> 30:04.100 ما اکنون یک روش اثبات علمی داریم 30:04.102 --> 30:06.870 که به سطح ژنوم اشاره دارد 30:06.872 --> 30:09.405 این روش در آینده رواج بیشتری خواهد داشت 30:09.407 --> 30:12.642 دلیل آن نه به خاطر پشتوانه علمی زیاد 30:12.644 --> 30:14.577 بلکه به خاطر ارزان تر بودن است 30:14.579 --> 30:16.412 این روش از دارو ارزان تر است 30:16.414 --> 30:19.983 و بدیهی است که از جراحی هم ارزان تر است 30:19.985 --> 30:23.920 درصورتی که درون ذهن ما بتواند داروی ما باشد 30:23.922 --> 30:28.057 ما از چه راه های دیگری می توانیم از آن استفاده کنیم تا زندگی هایمان را بهبود ببخشیم؟ 30:28.059 --> 30:30.393 یک دانشمند دریافته است که 30:30.395 --> 30:32.662 باید از کشف الکتریسیته سپاسگذار باشد 30:38.575 --> 30:43.345 آیا تا به حال سعی کرده اید چیزی را که یک مسئله ساده به نظر می رسد، حل کنید 30:43.347 --> 30:46.882 ولی خودتان را در شرایط مایوس کننده ای یافته باشید؟ 30:46.884 --> 30:51.720 می دانید که پاسخ در جایی در ذهن شما است 30:51.722 --> 30:53.956 اما نمی توانید آن را پیدا کنید 30:53.958 --> 31:00.395 شاید همه شما به یک حرکت شهودی نیاز دارید 31:00.397 --> 31:04.833 آلن اسنایدر مدیر مرکز ذهن 31:04.835 --> 31:08.303 در دانشگاه سیدنی استرالیا است 31:08.305 --> 31:14.009 او همیشه کلاه تفکرش را بر سر دارد 31:14.011 --> 31:18.313 من در حال سوار شدن به یک قطار بودم و این دختر کلاهش را به من داد 31:18.315 --> 31:20.148 و گفت: هی این خیلی بهت می یاد 31:20.150 --> 31:21.250 نگه اش دار 31:21.252 --> 31:22.517 و این دلیل این است که من آن را می پوشم 31:22.519 --> 31:24.119 در حقیقت من از اون لحظه اون رو پوشیدم 31:24.121 --> 31:26.989 بخشی کمدین، بخشی جادوگر 31:26.991 --> 31:29.157 آلن بیشتر زمانش را صرف 31:29.159 --> 31:33.595 فکر کردن در خصوص محدودیت های توانایی های حل مسئله ما کرده است 31:33.597 --> 31:35.264 تصور کنید اگه از شما خواسته شود 31:35.266 --> 31:39.368 که تیله های درون شیشه را بشمرید 31:39.370 --> 31:40.936 می تونید انجامش بدهید؟ 31:40.938 --> 31:45.407 ذهن های ما چیزها را در مفاهیم کلی دسته بندی می کند 31:45.409 --> 31:48.176 و ما در جزئیات خیلی خوب نیستیم 31:48.178 --> 31:50.545 ما کل را می بینیم، نه قسمت ها را 31:50.547 --> 31:53.382 ما جنگل را می بینیم نه تک تک درختان را 31:53.384 --> 31:56.485 اما اگر شما این شکلی نبودید چه اتفاقی می افتاد ؟ 31:56.487 --> 31:59.988 تصور کنید شما به همه جزئیات دقیق در جهان 31:59.990 --> 32:02.958 دسترسی داشتید 32:02.960 --> 32:07.796 آلن فکر می کند ما می توانیم به این نیروی شناختی دسترسی داشته باشیم 32:07.798 --> 32:10.599 چون برخی از افراد هم اکنون می توانند 32:10.601 --> 32:14.303 اوتیسم نوعی اختلال در رشد عصبی است 32:14.305 --> 32:18.373 که بر مهارت های اجتماعی و ارتباطی اثر می گذارد 32:18.375 --> 32:21.543 اما 10% از افراد مبتلا به اوتیسم دانا هستند 32:21.545 --> 32:24.513 آنها مهارت های استثنایی شان را در معرض نمایش قرار می دهند 32:24.515 --> 32:28.917 که شامل ریاضیات، حافظه، موسیقی و هنر است 32:28.919 --> 32:33.722 یک فرد مبتلا به اوتیسم دانا کسی است که توانایی دیدن 32:33.724 --> 32:37.025 بخش ها را دارد و نه کل را 32:37.027 --> 32:42.931 آنها امتیاز ویژه دسترسی به جزئیات ناخودآگاه را دارند 32:42.933 --> 32:45.734 فرآیندهای ناخودآگاهی که همه ما داریم 32:45.736 --> 32:48.570 اما در ورای آگاهی خودآگاه قرار دارند 32:48.572 --> 32:52.007 شاید نابغه نیازمند نوعی اوتیسم است 32:52.009 --> 32:56.345 آلن کشف کرده که مغز افراد مبتلا به اوتیسم دانا 32:56.347 --> 32:59.348 در یک الگو از نوعی فعالیت غیر معمول سهیم هستند 32:59.350 --> 33:02.084 اختلال در لوب گیجگاهی سمت چپ مغز 33:02.086 --> 33:03.552 ناحیه ای که او معتقد است 33:03.554 --> 33:06.888 با مفاهیم از پیش تعیین شده 33:06.890 --> 33:10.359 و یک جبران بیش از حد در لوب گیجگاهی سمت راست، مرتبط شده 33:10.361 --> 33:14.463 که به همین دلیل آلن ارتباط با ایده های جدید را پیشنهاد می کند 33:14.465 --> 33:18.667 آلن می خواهد یک فرد دانا را در میان ما پیدا کند 33:18.669 --> 33:23.238 بنابراین او با ایده کلاه خلاقیت وارد می شود 33:23.240 --> 33:25.173 ابزاری که الگوهای فعالیت 33:25.175 --> 33:28.243 مغز یک دانا را تقلید می کند 33:28.245 --> 33:31.279 ابزاری را تصور کنید که به ما اجازه عمل می دهد، شاید 33:31.281 --> 33:34.616 مسائلی که برای دیگران مشکلات بسیار بزرگی به همراه دارد 33:34.618 --> 33:36.551 ما می خواهیم به شما تعدادی معادله را 33:36.553 --> 33:40.322 که بوسیله چوب کبریت درست شده اند، نشان دهیم 33:40.324 --> 33:43.358 شکل اعداد رومی مربوط به معادلات چوب کبریتی 33:43.360 --> 33:46.228 و در معادله یک اشتباهی وجود دارد 33:46.230 --> 33:48.630 و تصور کنید که با تکان دادن یک چوب کبریت 33:48.632 --> 33:51.500 معادله درست می شود 34:05.448 --> 34:09.351 یک به اضافه سه می شود چهار، درسته خودشه، این راه حلشه 34:09.353 --> 34:10.752 حالا بیاین یکی دیکه انجام بدهیم 34:12.422 --> 34:14.656 کارل یک الگو را می بیند 34:14.658 --> 34:20.395 با عوض کردن عدد رومی ایکس یا 10 به وی یا 5 34:20.397 --> 34:22.998 او می تواند معادله را درست کند 34:23.000 --> 34:28.270 با استفاده از همین الگو او چندین معمای دیگر را حل می کند 34:28.272 --> 34:31.907 اما هنگامی که با نوع دیگری از معادله روبرو می شود 34:31.909 --> 34:35.343 معادله ای که با عوض کردن 10 به 5 درست نمی شود 34:35.345 --> 34:37.879 کارل گیج می شود 34:47.323 --> 34:48.824 نظری ندارم 34:48.826 --> 34:49.991 باشه 34:51.260 --> 34:53.328 حالا آلن در تدارک است که به او 34:53.330 --> 34:56.031 یک تکان شهودی بدهد 34:56.033 --> 35:00.235 این کلاه یک جریان الگتریکی مثبت ضعیف به 35:00.237 --> 35:02.404 به سمت راست مغز می فرستد 35:02.406 --> 35:06.174 در حالی که جریان منفی به نیمکره چپ می رود 35:06.176 --> 35:08.310 این تکنیک چنین نامیده شده 35:08.312 --> 35:14.216 تحریک از طریق عبور جریان مستقیم از جمجمه یا تی دی سی اس 35:14.218 --> 35:18.086 این روش برای تقلید الگوی فعالیت مغزی که در افراد دانا 35:18.088 --> 35:20.222 یافت شده، طراحی شده است 35:20.224 --> 35:22.691 خوب حالا چه احساسی داری؟ 35:22.693 --> 35:25.293 یک ذره سوزش داره 35:27.897 --> 35:31.132 پس از تحریک با تی دی سی اس 35:31.134 --> 35:34.603 کارل دوباره تلاش می کند که مسئله چوب کبریت ها را حل کند 35:41.844 --> 35:43.845 خیلی خوب تبریک می گویم 35:43.847 --> 35:46.648 این یک مورد از یک ترمیم ذهنی است 35:46.650 --> 35:49.050 ما قادر نیستیم کمکی بکنیم ولی به جهان نگاه کنید 35:49.052 --> 35:51.887 از طریق چارچوب هایی که ما هم اکنون می شناسیم 35:51.889 --> 35:55.657 ما یک منظره فیلتر شده از جهان می بینیم نه همه جزئیات را 35:55.659 --> 35:59.394 اما کارل پس از تحریک از طریق عبور جریان مستقیم از جمجمه 35:59.396 --> 36:00.795 توانست راه حل را ببیند 36:00.797 --> 36:03.198 کلاه خلاقیت آلن 36:03.200 --> 36:06.968 فورا شیوه عملکرد مغز کارل را تغییر داد 36:06.970 --> 36:12.908 این روش هویدا شد تا به او توانایی های افراد شبه دانا را بدهد 36:12.910 --> 36:16.578 من می توانم روزی را تصور کنم که ما کلاه خلاقیتی داریم 36:16.580 --> 36:20.181 که به ما اجازه می دهد از نو به دنیا نگاه کنیم 36:20.183 --> 36:23.818 آزاد از نگرش مان 36:23.820 --> 36:27.322 اما پژوهش آلن تنها به لایه سطحی ظرفیت واقعی 36:27.324 --> 36:29.558 ذهن ما می پردازد 36:29.560 --> 36:34.296 این مرد بر این باور است که نیروی پنهان ناخودآگاه 36:34.298 --> 36:38.400 می تواند ما را به اوج تازه ای ببرد 36:40.995 --> 36:44.598 ذهن ناخودآگاه چیزی بیش از یک انبار سرپوشیده 36:44.600 --> 36:47.401 از تفکرات و احساسات اولیه است 36:47.903 --> 36:51.705 این (ذهن ناخودآگاه) برای عملکرد روزانه و بقاء ما حیاتی است 36:51.707 --> 36:56.309 ما می دانیم که با مهار آن می توانیم نبوغ آنی ایجاد کنیم 36:56.311 --> 37:00.213 اما آیا می توانیم مغزهایمان را به طور دائمی اصلاح کرده 37:00.215 --> 37:04.951 و با تحریک سفارشی آنها (مغزها) را باهوش تر و نیرومندتر کنیم؟ 37:09.290 --> 37:12.158 مایکل وایسند یک نورولوژیست 37:12.160 --> 37:16.129 در شبکه پژوهش ذهن در آلبوکرک در نیومکزیکو است 37:16.131 --> 37:19.566 او توسط نیروی هوایی آمریکا به خدمت فرا خوانده شده 37:19.568 --> 37:25.205 به منظور بهبود نیرومندترین سیستم پردازش تصویرش--مغز انسان ها 00:37:25,257 --> 00:37:28,391 تکنسین های نظامی و نه کامپیوترها 37:28.343 --> 37:32.245 تصاویر مربوط به پهپادهایی را تجزیه و تحلیل می کنند 37:32.247 --> 37:37.083 که به دنبال آن دسته از هدف های دشمن هستند که برای بمباران هوایی مناسبند 37:37.085 --> 37:39.085 این وظیفه ای است با ریسک بالا 37:39.087 --> 37:43.890 جایی که یک اشتباه می تواند به معنی نابودی یک خودروی سنگین تریلر 37:43.892 --> 37:48.928 به جای یک تریلر حمل توپخانه شود 37:48.930 --> 37:52.065 تنها انسان ها داده هایی را که از پهپادها می رسند، تفسیر می کنند 37:52.067 --> 37:55.869 بنابراین به تعداد بیشتری از تحلیل گران تصویر نیاز است 37:55.871 --> 37:58.471 تا به آن دسته از داده ها نگاه کنند 37:58.473 --> 38:02.809 ما می خواهیم توانایی های مغز را افزایش دهیم 38:02.811 --> 38:05.478 تا تجربه کنند و اطلاعات مربوط به محیط را 38:05.480 --> 38:07.046 ثبت کنند 38:09.884 --> 38:11.885 کامپیوترها هنوز به اندازه کافی باهوش نشده اند 38:11.887 --> 38:16.156 تا اهداف دشمن را در تصاویر دانه دانه پهپادها تشخیص دهند 38:16.158 --> 38:18.358 تنها انسان ها مهارت کافی برای 38:18.360 --> 38:21.461 تشخیص اشکال متمایز را دارند 38:21.463 --> 38:24.197 هنگامی که این تصاویر بوسیله نور خورشید و پیکسل های دانه دانه از شکل طبیعی خارج می شوند 38:24.199 --> 38:27.400 به طور معمول این آموزش ها چندین ماه طول می کشد 38:27.402 --> 38:30.103 تا افراد در این کار زبردست شوند 38:30.105 --> 38:34.874 مشکل اینجا است که ما نمی توانیم به تعداد کافی کارشناسانی که به اندازه کافی سریع باشند 38:34.876 --> 38:39.479 به منظور هدایت هواپیماهای بدون سرنشین 38:39.481 --> 38:40.780 یا پهپادها تربیت کنیم 38:40.782 --> 38:42.949 اما مایکل یک ایده دارد 38:42.951 --> 38:46.452 او ناحیه ای از مغز را پیدا کرده که بیشترین فعالیت را دارد 38:46.454 --> 38:49.155 هنگامی که کارشناسان در جستجوی اهداف هستند 38:49.157 --> 38:52.692 آنگاه او از تحریک از طریق عبور جریان مستقیم از جمجمه استفاده می کند 38:52.694 --> 38:56.930 تا فعالیت را در آن ناحیه از مغز آموزش پذیران تقویت کند 38:56.932 --> 39:00.366 و ببیند که آیا فراگیران سریع تر شده اند یا نه 39:00.368 --> 39:03.036 یکی از چیزهایی که در تصاویر گرفته شده کاملا آشکار است 39:03.038 --> 39:06.005 این است که هنگامی که شما تازه کار هستید 39:06.007 --> 39:10.710 سطح پایین تری از فعالیت در بخش میانی لوب های گیجگاهی وجود دارد 39:10.712 --> 39:14.280 اما در افراد خبره سطح بالاتری وجود دارد 39:14.282 --> 39:17.550 بنابراین ما تی دی س اس را بر این نواحی متمرکز کردیم 39:17.552 --> 39:22.021 که فعالیت را به منظور تسریع در آموزش افزایش دهد 39:22.023 --> 39:25.859 زمانی که کلاه تی دی سی اس روی سر گذاشته شده 39:25.861 --> 39:27.827 ولی هنوز روشن نشده 39:27.829 --> 39:30.997 افراد مبتدی یک جلسه نیم ساعته آموزشی را 39:30.999 --> 39:33.066 برای مطالعه تصاویر هوایی تجربه می کنند 39:34.301 --> 39:38.204 در مرکز یک حلقه قرمز وجود دارد که نیاز است آن را فشرده و بکشید 39:38.206 --> 39:40.907 روی هر چیزی که تهدید کننده به نظر می رسد 39:40.909 --> 39:44.677 در این مورد یک سکوی پرتاب موشک 39:54.855 --> 39:59.492 این به طور کامل یک روش و الگوی شناسایی آزمایشی است 39:59.494 --> 40:02.362 اینجا، جایی که حلقه های زرد هستند 40:02.364 --> 40:05.498 آنها هدف های واقعی را در تصویر نشان می دهند 40:05.500 --> 40:09.035 جایی که حلقه های قرمز بدون رنگ زرد وجود دارند 40:09.037 --> 40:13.039 آنها انتخاب های اشتباه هستند پس در این مورد 40:13.041 --> 40:17.710 یک مورد انتخاب درست و و دو مورد انتخاب نادرست بود 40:17.712 --> 40:22.148 در ادامه مایکل از تی دی س اس برای 40:22.150 --> 40:24.150 مغز افراد مبتدی استفاده می کند 40:24.152 --> 40:28.021 پس از 30 دقیقه تحریک الکتریکی 40:28.023 --> 40:30.823 او دوباره سعی می کند 40:33.794 --> 40:37.997 او حالا به سرعت پنج هدف دشمن را در یک تصویر 40:37.999 --> 40:42.268 بدون حتی یک اشتباه شناسایی می کند 40:42.270 --> 40:44.938 در افرادی که مغزشان تحریک شده 40:44.940 --> 40:48.908 هر فرد پس از یک ساعت آموزش 40:48.910 --> 40:51.644 عملکردی همانند افراد خبره داشت 40:51.646 --> 40:54.514 به طور میانگین، افراد مبتدی که از از تی دی سی اس استفاده کرده اند 40:54.516 --> 40:59.752 در مقایسه با افرادی که استفاده نکرده اند دو برابر بیشتر اهداف را شناسایی کردند 40:59.754 --> 41:02.355 وقتی افراد را به دستگاه تصویربرداری برگشتند 41:02.357 --> 41:03.589 مایکل کشف کرد 41:03.591 --> 41:06.326 که الگوی فعالیت در مغزشان 41:06.328 --> 41:08.461 به طور دائمی تغییر کرده است 41:08.463 --> 41:12.198 مهارت جدیدی که به دست آورده اند حتی پس از 41:12.200 --> 41:15.268 اینکه پوشش تحریک کننده برداشته شد با آنها می ماند 41:15.270 --> 41:19.906 تصور اینکه این تکنولوژی می تواند به کجا برسد سخت نیست 41:19.908 --> 41:22.842 بچه ها در کالج می توانند در حساب 41:22.844 --> 41:26.346 و مادربزرگ ها برای آموزش تکنوازی پیانو از آن استفاده کنند 41:26.348 --> 41:28.715 تنها بخشی از مغز را که 41:28.717 --> 41:30.683 شما برای یادگیری یک مهارت نیاز دارید، سوا کنید 41:30.685 --> 41:34.454 و کلاه تی دی س اس می تواند در چند دقیقه شما را به یک استاد تبدیل کند 41:36.458 --> 41:41.361 من بارها مغزم را با تی دی س اس تحریک کردم، چندین بار 41:41.363 --> 41:43.963 من اشاره کرده ام که این وسیله باعث تمرکز شدید شده 41:43.965 --> 41:45.798 و توان متمرکز شدن مرا روی چیزهایی 41:45.800 --> 41:49.836 که به آنها نگاه می کردم، با دقت زیادی بالا برده است 41:49.838 --> 41:51.971 و من فکر می کنم که منافع زیادی خواهد داشت 41:51.973 --> 41:54.307 می توان از آن در ابزارهای نورولوژیست ها 41:54.309 --> 41:56.242 برای بهره رسانی به افراد استفاده کرد 41:56.244 --> 42:02.782 برای اینکه اطمینان حاصل کنیم که آنها می توانند عملکرد سطح بالایی داشته باشند 42:02.784 --> 42:05.685 همچنان که ما در مورد ساختارهایی که در مغز فعال هستند 42:05.687 --> 42:10.156 بیشتر و بیشتر یاد می گیریم 42:10.158 --> 42:12.325 ما می توانیم به شما نشان دهیم که این بخش از شما در حال فعالیت است 42:12.327 --> 42:14.527 چه شما در مورد آن فکر کنید چه فکر نکنید 42:15.329 --> 42:17.663 بیشتر چیزهایی که ما در ناخودآگاه انجام می دهیم 42:17.665 --> 42:19.999 اولویت هایمان، پیش داوری هایمان 42:20.001 --> 42:22.969 شخصی در آن پشت دارد یک نمایش را رهبری می کند 42:22.971 --> 42:24.170 چه کسی مسئول است؟ 42:24.172 --> 42:27.607 و من فکر می کنم که این ناخودآگاه است که مسئول است 42:31.712 --> 42:36.282 علم ثابت کرده که ما در واقع دو ذهن داریم 42:36.284 --> 42:39.519 یکی که تفکرات آگاهانه ما را هدایت می کند 42:39.521 --> 42:44.724 و دیگری که یک مغز در سایه است که هرگز از کار کردن نمی ایستد 42:44.726 --> 42:49.095 و ما را از آسیب ها محافظت کرده جسم ما را درمان می کند 42:49.097 --> 42:52.899 به ما اجازه می دهد که سریع تر باشیم و خلاق تر باشیم 42:52.901 --> 42:56.836 ما برخی از رازهای ناخودآگاه را گشودیم 42:56.838 --> 43:00.740 زمانی سرانجام ما از نیروهای پنهانش بهره خواهیم گرفت 43:00.742 --> 43:03.090 چه کسی می داند که ما چه به دست خواهیم آورد؟ 43:03.091 --> 43:07.091 .:: @bollbolljan_com ::.