WEBVTT 00:00:03.760 --> 00:00:23.760 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:00:45.784 --> 00:00:48.157 کوه‌نوردی کردیم چون باحاله 00:00:48.158 --> 00:00:50.162 عمدتاً به خاطر باحالیش بود 00:00:50.163 --> 00:00:51.428 هدف‌مون فقط همین بود 00:00:51.429 --> 00:00:55.308 خیلی سر به هوا و بی‌مسئولیت بودیم 00:00:55.309 --> 00:00:58.437 به کسی یا چیزی اهمیت نمی‌دادیم 00:00:58.438 --> 00:01:00.134 فقط میخواستیم دنیا رو فتح کنیم باحال بود 00:01:00.135 --> 00:01:02.200 خیلی باحال 00:01:02.201 --> 00:01:06.372 و هر از گاهی خوب پیش نمی‌رفت و گاهی هم خوب پیش میرفت 00:01:10.000 --> 00:01:17.000 در سال 1985 دو دوست انگلستانی جوان" ،به نام‌های جو سیمپسون و سایمون یتس .به گوشه‌ای دور افتاده از پرو سفر کردند 00:01:17.050 --> 00:01:26.600 هدف کوهنوردان جاه‌طلب، فتح سطح غربی .قله‌ای 6400 متری و بدنام به نام سیولا گرانده بود 00:01:28.300 --> 00:01:32.999 داستان‌ آن‌ها به افسانه‌ای ".در کوهنوردی بدل شده است 00:01:40.500 --> 00:01:44.348 وقتی 25 سالم بود به پرو رفتیم سایمون 21 سالش بود 00:01:45.373 --> 00:01:49.542 ولی توی آلپ خیلی کوهنوردی کرده بودیم 00:01:59.477 --> 00:02:01.690 ...برای بالا رفتن از کوه‌هایی که 00:02:01.715 --> 00:02:03.670 ...فتح نشدن، یا مسیری جدید در یه کوه 00:02:03.736 --> 00:02:07.907 هدف کوهنوردی من بوده 00:02:18.299 --> 00:02:21.724 یکی از دوستامون، که در آمریکای جنوبی ...خیلی کوهنوردی کرده بود 00:02:21.725 --> 00:02:25.896 در اواسط دهه‌ی 70 این سطح رو دیده بود 00:02:26.701 --> 00:02:30.872 میگفت کار چالش برانگیزیه 00:02:38.453 --> 00:02:41.581 فکر میکنم آخرین سراشیبی کوهی بزرگ ،در این رشته کوه بود 00:02:41.582 --> 00:02:45.753 که ازش بالا نرفته بودن 00:02:46.195 --> 00:02:49.140 یه ناشناخته‌ی عالی اونجاست 00:02:49.141 --> 00:02:51.381 ...چیزی که خیلی وادار کننده است 00:02:51.406 --> 00:02:53.336 رفتن به اون فضای ناشناخته است 00:03:06.718 --> 00:03:10.718 [ لمس خلاء ] 00:03:27.939 --> 00:03:32.110 نقطه‌ی دور افتاده‌ای بود باید 2 روز از جاده پیاده‌روی میکردی 00:03:32.311 --> 00:03:34.314 کوهستان‌های اطراف خیلی بزرگ به نظر میومدن 00:03:34.315 --> 00:03:38.486 در مقایسه با کوه‌هایی که در آلپ دیده بودم 00:03:46.112 --> 00:03:49.824 در نهایت به جایی رسیدیم در نزدیکی سیولا گرانده 00:03:49.825 --> 00:03:53.996 نمی‌شد الاغ‌ها رو جلوتر از این نقطه بُرد 00:03:55.389 --> 00:03:59.560 فکر کنم 7-8 کیلومتر پایین‌تر از کوه بودیم 00:04:06.346 --> 00:04:10.517 میدونستیم سیولا گرانده اون پشته، ولی ندیدیمش 00:04:15.927 --> 00:04:17.751 ...در لیما با کسی به نام ریچارد هاکینگ 00:04:17.776 --> 00:04:20.121 آشنا شدیم تنهایی سفر می‌کرد 00:04:20.504 --> 00:04:24.337 گفتیم چطوره تو سفر ما بهمون ملحق بشی؟ 00:04:24.338 --> 00:04:28.441 گفت از کوهنوردی چیزی نمیدونه 00:04:28.442 --> 00:04:31.250 نمیدونستم قراره کجا برم 00:04:31.251 --> 00:04:35.062 یا راستش چه اتفاقی برام بیوفته 00:04:35.063 --> 00:04:37.963 ریچارد رو میخواستیم چون ،وقتی روی کوه بودیم 00:04:37.964 --> 00:04:40.863 میتونست در پایین کوه مراقب وسایل‌مون باشه 00:04:40.864 --> 00:04:43.486 با سایمون خیلی رفیق شدم 00:04:43.487 --> 00:04:47.324 ،نمیدونم به خاطر شخصیتش بود 00:04:47.325 --> 00:04:50.903 یا چون باهام مهربون‌تر بود 00:04:50.904 --> 00:04:54.677 چون یه آدم غیر کوهنورد در اون محیط بودم 00:04:54.678 --> 00:04:58.848 ولی نزدیک شدن به جو برام خیلی سخت بود 00:05:00.409 --> 00:05:02.575 ...من بیشتر از سایمون جاه‌طلبی داشتم 00:05:02.600 --> 00:05:04.604 که از کوه بالا برم 00:05:07.924 --> 00:05:10.675 سیولا گرانده خیلی مهم بود 00:05:10.676 --> 00:05:14.847 می‌دونستیم، یک سری اکتشاف‌ها روش شکست خورده 00:05:15.850 --> 00:05:18.194 ،اگه کسی امتحانش نکرده بود اونجوری نمیشد 00:05:18.195 --> 00:05:20.854 با دونستن اینکه مردم تلاش کردن و شکست خوردن 00:05:20.879 --> 00:05:22.389 باعث شد بدونیم کار سختیه 00:05:23.748 --> 00:05:27.919 من گفتم خب، بیا انجامش بدیم ما بهتر از اوناییم 00:05:37.542 --> 00:05:40.670 از دهه‌ی 70 تا حالا ...مردم سعی داشتن 00:05:40.671 --> 00:05:44.842 کوه‌های رشته کوه‌های بزرگ رو با روش سبکبار فتح کنن 00:05:46.467 --> 00:05:50.010 روش سبکبار اینجوریه که کوله پشتیش رو پُر میکنی 00:05:50.011 --> 00:05:53.300 لباس و غذا و تجهیزات کوهنوردیت رو داخلش میذاری 00:05:53.301 --> 00:05:56.429 و از کمپ پایه‌ی کوه شروع می‌کنی ...و سعی میکنی از کوه بالا بری 00:05:56.430 --> 00:05:58.996 با یه بار حرکت 00:05:58.997 --> 00:06:01.933 قبل از حرکتت طناب‌های مسیر رو آماده نمیکنی 00:06:01.934 --> 00:06:06.104 چندتا کمپ نیست که بخوای خودتو مجهز کنی و ازش پایین بیای 00:06:06.854 --> 00:06:09.357 خالص‌ترین حالته و ...حالتیه که من و جو باهاش 00:06:09.382 --> 00:06:11.049 از سیولا گرانده بالا رفتیم 00:06:15.504 --> 00:06:17.590 روش متعهدانه‌ی کوهنوردیه 00:06:17.615 --> 00:06:19.699 چون خط عقب نشینی نداری 00:06:22.859 --> 00:06:27.030 ،اگه مشکلی پیش بیاد میتونه خیلی خیلی جدی باشه 00:06:27.224 --> 00:06:29.403 نجاتی در کار نیست ...هلی‌کوپتر نمیاد 00:06:29.428 --> 00:06:31.419 نجاتت بده و آدم دیگه‌ای هم نیست 00:06:32.265 --> 00:06:34.481 جایی برای خطا کردن نیست 00:06:34.482 --> 00:06:38.652 اگه بدجور آسیب ببینی، احتمالاً می‌میری 00:06:46.191 --> 00:06:49.791 ،از این زاویه ندیده بودمش و به نظر خیلی شیب‌دار میومد 00:06:49.792 --> 00:06:55.962 گفتم که خدای من، خیلی بزرگه 00:06:58.134 --> 00:07:01.262 ظاهرش سخت‌تر از چیزیه که انتظار داشتم 00:07:01.263 --> 00:07:05.434 ولی هیجان‌زده بودم 00:07:09.718 --> 00:07:10.760 [ روز اول ] 00:07:21.535 --> 00:07:24.010 شروعش عالی بود 00:07:24.011 --> 00:07:28.182 واسه همینه که زنده‌ایم 00:07:54.134 --> 00:07:56.174 عاشق حرکت کوهنوردیم 00:07:56.175 --> 00:07:58.941 وقتی خوب بالا میری، حس خوبیه 00:07:58.942 --> 00:08:02.718 مثل ترکیب باله و ژیمناستیکه 00:08:02.719 --> 00:08:06.890 ترکیب قدرت و زیبایی 00:08:11.690 --> 00:08:15.861 واسه من، کوه‌ها زیباترین جاهای دنیان 00:08:16.326 --> 00:08:20.197 وقتی میرم اونجا فضای بزرگی رو حس می‌کنم 00:08:20.198 --> 00:08:23.837 آزادی زیادی رو حس میکنم ...وقتی از تمام 00:08:23.838 --> 00:08:28.009 ناهنجاری‌هایی که توی دنیا داریم فاصله میگیرم 00:08:59.937 --> 00:09:04.108 وقتی حدود 300 متر از یخزار بالا رفتیم تعجب کردیم 00:09:04.139 --> 00:09:08.195 و به جایی رسیدیم که یخ در ترک‌های سنگ‌ها جاری شده بود 00:09:08.196 --> 00:09:12.366 و آبشارهای عمودی تشکیل داده بود 00:09:14.192 --> 00:09:18.363 بالا رفتن‌مون ازشون سخت بود 00:09:31.558 --> 00:09:33.991 ،این که به همکارت بسته شدی 00:09:33.992 --> 00:09:39.163 یعنی به مهارت و توانایی یه نفر خیلی اعتماد کردی 00:09:40.487 --> 00:09:43.311 ولی تو یه جای کار ممکنه فکر کنی 00:09:43.312 --> 00:09:47.483 محض رضای خدا، سایمون اینجا نیوفتی پایین 00:09:53.142 --> 00:09:57.138 طناب میتونه به جای اینکه نجاتت بده، بکشتت 00:09:57.139 --> 00:10:00.267 اگه رفیقت بیوفته، وسایلت در میاد و مُردی 00:10:00.268 --> 00:10:04.155 باهاش سقوط میکنی 00:10:04.156 --> 00:10:08.327 اگه قراره اونجوری کوهنوردی کنی ...یه جای کار باید 00:10:08.717 --> 00:10:12.887 کاملاً به همکارت تکیه کنی 00:10:20.307 --> 00:10:23.436 فکر کنم در پایان روز اول خیلی راضی بودیم 00:10:23.437 --> 00:10:25.524 خیلی کوهنوردی کرده بودیم کوهنوردی خوب 00:10:25.525 --> 00:10:29.696 و مطمئن بودیم که باید موفق بشیم 00:10:33.631 --> 00:10:34.631 [ روز دوم ] 00:10:34.656 --> 00:10:38.460 در اون ارتفاع، آب بدنت خیلی کم میشه 00:10:38.461 --> 00:10:41.517 باید مایعات زیادی بخوری روزی 4-5 لیتر 00:10:41.518 --> 00:10:45.689 و تنها راهش ذوب کردن برفه 00:10:47.219 --> 00:10:49.177 همه چیز خیلی وقت‌گیره 00:10:49.179 --> 00:10:52.927 تو اون ارتفاع، درست کردن یه چای ساده هم خیلی وقت میگیره 00:10:52.928 --> 00:10:57.098 ذوب شدن برف به اندازه‌ی چندتا لیوان شاید یه ساعت وقت بگیره 00:10:57.403 --> 00:11:00.822 ،واسه همین، شاید اونقدری که میخواستیم درست نکردیم 00:11:00.823 --> 00:11:04.994 ولی گاز اضافی زیادی هم همراه‌مون نداشتیم 00:11:15.704 --> 00:11:19.874 به طور عادی ریسک زیادی توی زندگی‌مون نیست 00:11:23.479 --> 00:11:27.649 ،و اینکه بخوایم ریسک رو بهش برگردونیم ما رو از زندگی ملالت‌آور خارج میکنه 00:11:30.253 --> 00:11:34.424 باعث میشه بیشتر احساس سرزندگی بکنیم 00:11:40.828 --> 00:11:43.499 تا حالا اونقدر بالا نرفته بودم 00:11:43.500 --> 00:11:47.671 و خیلی فوق العادست که اونطوری از یخ بالا بری 00:11:51.061 --> 00:11:53.855 نه تنها از نظر فنی ،سخت و ناپایدار و ترسناکه 00:11:53.856 --> 00:11:58.026 بلکه قلبت هم به خاطر ارتفاع سریع می‌تپه 00:12:48.447 --> 00:12:52.618 اونجای کار دیگه خیلی سرد شد 00:12:52.867 --> 00:12:57.037 ما هم 5800 متر 6000 متر بالا بودیم و باد میومد 00:12:57.408 --> 00:12:58.771 و برف شروع به بارش کرد 00:12:58.773 --> 00:13:02.943 و از تمام کوهستان بهمن‌های پودربرفی میومد 00:13:17.197 --> 00:13:20.089 برف به لباس‌ها می‌چسبید 00:13:20.090 --> 00:13:24.261 بعد روی بدن آدم یخ می‌زد انگار زره پوشیدی 00:13:33.915 --> 00:13:35.978 ...آخرین بخش کوه 00:13:35.979 --> 00:13:40.150 حدود 100 متر کوهنوردی جهنمی بود 00:13:41.371 --> 00:13:44.616 برف‌پودر کاملاً ناپایدار میومد 00:13:44.617 --> 00:13:47.991 به هیچ‌جایی نمیشد میخ کوبید 00:13:47.992 --> 00:13:52.162 از نظر جسمانی خیلی خسته کننده بود هارنس تمام بدن داشتیم 00:14:02.270 --> 00:14:06.441 برای صعود 65 متر حدودا 5 یا 6 ساعت زمان صرف شد 00:14:15.406 --> 00:14:19.035 خیلی بعد از تاریکی هوا ادامه دادیم 00:14:19.036 --> 00:14:22.280 بدن من داشت خیلی سرد میشد چون یه جا نشسته بودم 00:14:22.281 --> 00:14:25.165 در حالی که سایمون سعی داشت بالا بره 00:14:25.166 --> 00:14:28.045 بدنم داشت حرارتش رو از دست میداد 00:14:28.046 --> 00:14:30.763 ،می‌دونستیم اگه ادامه بدیم 00:14:30.764 --> 00:14:33.588 شرایط‌مون بد میشه 00:14:33.589 --> 00:14:37.760 واسه همین یه غار برفی کَندیم 00:14:41.718 --> 00:14:42.718 [ روز سوم ] 00:14:53.579 --> 00:14:55.908 صبح که شد، هوا صاف بود 00:14:55.909 --> 00:15:00.079 دیدیم که سعی داشتیم از چی بالا بریم 00:15:07.875 --> 00:15:10.284 ...یه کابوس از شیارها بود 00:15:10.285 --> 00:15:14.455 که سقوط برف به پایین بهش شکل داده بود 00:15:15.933 --> 00:15:20.103 مرنگ‌ها و قارچ‌ها و نقاب‌های برفی 00:15:22.440 --> 00:15:26.611 درباره‌ی شرایط برف‌پودری عجیب در کوه‌های آند شنیده بودیم 00:15:26.697 --> 00:15:29.532 ولی ندیده بودیم 00:15:29.533 --> 00:15:33.704 نمی‌دونم فیزیک میتونه توضیح بده چرا برف پودر می‌تونه در این شیب شدید بمونه یا نه 00:15:34.638 --> 00:15:38.809 توی آلپ اگه شیب 40 درجه باشه برف میاد پایین 00:15:44.023 --> 00:15:48.193 یکی از خطرناک‌ترین و ترسناک‌ترین کوهنوردیام بود 00:15:58.219 --> 00:16:01.347 ترسیده بودیم به بن‌بست بخوریم 00:16:01.348 --> 00:16:03.906 و نتونیم بالاتر بریم 00:16:03.907 --> 00:16:07.035 چون میدونستیم به پایین برنمیگردیم 00:16:07.036 --> 00:16:07.428 نه وقتی اونقدر بالا اومدیم 00:16:07.429 --> 00:16:11.600 داشتیم به یه تله می‌رفتیم 00:16:12.717 --> 00:16:16.887 فقط اون نبود. میتونستیم یه حفره‌ی 150 متری که جلومون بود رو ببینیم 00:16:26.778 --> 00:16:30.660 ...تا ساعت 2 بعد از ظهر 00:16:30.661 --> 00:16:34.308 به لبه‌ی شمالی و سطح غربی رسیدیم 00:16:34.310 --> 00:16:38.480 و عهد بستیم دیگه نمیخوایم نزدیک هیچ شیاری بریم 00:16:47.501 --> 00:16:51.672 وقتی به لبه رسیدیم، خیلی خسته بودیم 00:16:53.183 --> 00:16:56.328 من خیلی خسته شده بودم ،و یادمه فکر میکردم 00:16:56.329 --> 00:16:58.132 لعنت بهش، به سطحش که رسیدیم 00:16:58.133 --> 00:17:01.166 نمیتونم این همه زحمت بدم و برم بالا 00:17:01.167 --> 00:17:05.338 ...و بعد گفتیم حالا که تا اینجاشو اومدیم 00:17:06.234 --> 00:17:10.405 پس بریم نوک قله رو فتح کنیم 00:17:36.640 --> 00:17:37.724 خیلی راه اومدیم، نه؟ 00:17:37.807 --> 00:17:38.808 آره 00:18:26.792 --> 00:18:30.963 من از قله‌ها خوشم نمیاد، چون 80 درصد حوادث موقع پایین اومدن اتفاق میوفتن 00:18:38.113 --> 00:18:41.447 ...قبل از اینکه حتی از سطح بالا بریم ...تصمیم گرفتیم که از لبه‌ی شمالی کوهستان 00:18:41.448 --> 00:18:43.755 ...پایین میریم. به فاصله‌ی بین 00:18:43.756 --> 00:18:47.682 کوه سیولا گرانده و یه کوه دیگه به نام یروپاخا میرسیم 00:18:47.683 --> 00:18:51.854 و بعد میتونیم بخش کوچک‌تر سطح رو فرود بیایم 00:18:58.293 --> 00:19:02.464 ابرها به همین زودی داشتن از شرق میومدن ابرهای بزرگ 00:19:10.911 --> 00:19:14.039 انتظار داشتیم این لبه خیلی آسون باشه 00:19:14.041 --> 00:19:15.349 راه پایین رفتنش آسون باشه 00:19:15.350 --> 00:19:18.129 امیدوار بودیم بتونیم راه بریم 00:19:18.130 --> 00:19:22.009 و معلوم شد خیلی سخته 00:19:22.010 --> 00:19:24.203 وحتشناک بود 00:19:24.204 --> 00:19:27.619 از طرف غرب که عمودی بود و نقاب‌ها هم از طرف غرب آویزون بودن 00:19:27.620 --> 00:19:31.791 و از طرف شرق هم شیب 100 متری 00:19:36.063 --> 00:19:38.970 شوک کننده بود و خیلی خطرناک 00:19:38.971 --> 00:19:43.142 کارمون از کنترل خارج شد 00:19:55.125 --> 00:19:58.857 نیم ساعت تا یه ساعت بعد از پایین اومدن از قله، گم شدیم 00:19:58.858 --> 00:20:03.029 نمیتونستیم هیچی ببینیم 00:20:12.113 --> 00:20:15.242 بعد یکم ابرها کنار رفتن و لبه رو دیدم 00:20:15.243 --> 00:20:19.413 و برگشتم روش 00:20:28.769 --> 00:20:31.092 ...نمی‌دونستم کدوم طرف لبه هستم، ولی 00:20:31.093 --> 00:20:35.263 یه نقاب خیلی بزرگ بود آویزون بودن برف و یخ 00:20:35.941 --> 00:20:40.112 و داشتم روش راه میرفتم 00:21:00.294 --> 00:21:04.464 از چپ آویزون شده بودم و پایین رو نگاه میکردم ...که کلی برف و یخ 00:21:04.753 --> 00:21:08.924 از کنارم افتادن و به طرف غرب سیولا گرانده رفتن 00:21:12.224 --> 00:21:15.352 برگشتم روی لبه و جو رو صدا کردم 00:21:15.353 --> 00:21:17.314 که لبه رو پیدا کردم 00:21:17.316 --> 00:21:21.485 بهش گفتم لبه رو پیدا کردم، جو 00:21:22.083 --> 00:21:24.929 امیدوار بودیم اون روز پایین بریم 00:21:24.930 --> 00:21:28.382 ولی وقتی هوا تاریک شد، هنوز خیلی بالا بودیم 00:21:28.383 --> 00:21:31.317 هنوزم در ارتفاع 6000 متری بودیم 00:21:31.318 --> 00:21:35.488 ،و اون شب که چای درست کردیم گازمون تموم شد 00:21:38.718 --> 00:21:40.718 [ روز چهارم ] 00:21:55.290 --> 00:21:57.129 ...صبح روز بعدش خیلی مشخص بود 00:21:57.130 --> 00:22:00.152 که از بدترین بخش لبه پایین اومده بودیم 00:22:00.153 --> 00:22:04.324 خیلی مطمئن بودم که اون روز به کمپ پایه‌ی کوه برمیگردیم 00:22:05.584 --> 00:22:09.755 اونجا بود که فکر کردم صعود پر دردسری بوده 00:22:12.223 --> 00:22:15.628 من جلوتر از سایمون بودم 00:22:15.629 --> 00:22:19.800 یهو به یه دیوار عمودی رسیدم که لبه رو به دو بخش تقسیم میکرد 00:22:21.207 --> 00:22:25.378 بعد چهار دست و پا شدم و با تبر به یخ روش ضربه زدم 00:22:25.594 --> 00:22:29.765 و بعد خودمو از صخره‌ی یخی پایین آوردم 00:22:33.109 --> 00:22:37.279 ،وقتی با چکش تبر ضربه میزنی باید به صداش گوش کنی و نگاش کنی 00:22:39.479 --> 00:22:43.179 با هر دو تبر آویزون بودم ...تبر رو در آوردم و 00:22:43.180 --> 00:22:45.463 میخواستم به دیوار عمودی بزنمش 00:22:45.464 --> 00:22:49.635 ...ضربه زدم و رفت داخل و فقط 00:22:50.493 --> 00:22:54.613 صدای عجیبی در آورد 00:22:54.614 --> 00:22:57.480 با خودم گفتم خب، درش میارم و به جای خوبی میزنمش 00:22:57.482 --> 00:23:01.652 می‌خواستم محکم قرار بگیره و خوب وارد یخ بشه 00:23:04.054 --> 00:23:08.224 ...وقتی میخواستم دوباره یخ رو عوض کنم 00:23:25.464 --> 00:23:28.529 ...درد... تمام ران و زانوم رو 00:23:28.530 --> 00:23:32.701 در بر گرفت. که خیلی دردناک بود 00:23:37.078 --> 00:23:41.249 برخورد باعث شد قسمت پایین پام وارد مفصل زانوم بشه 00:23:45.108 --> 00:23:49.279 و استخوان وارد درشت نی‌ام شد و غشت ...درشت نی‌ام رو خرد کرد 00:23:52.378 --> 00:23:56.549 و رفت بالا 00:24:02.186 --> 00:24:06.357 درد حالا خیلی زیاد شده بود اول نمی‌تونستم تحملش کنم 00:24:10.885 --> 00:24:14.307 فقط نفس عمیق کشیدم و کم‌کم از بین رفت ...یادمه به غرب نگاه میکردم 00:24:14.308 --> 00:24:17.467 دیدم که با قله‌ی راساک تو یه ارتفاع قرار داریم 00:24:17.468 --> 00:24:20.672 پس درجه‌ی ارتفاع محلی که بودیم رو داشتم 00:24:20.673 --> 00:24:24.205 فکر کردم، لعنتی. نباید پام می‌شکست 00:24:24.206 --> 00:24:28.377 اگه پام شکسته دیگه کارم تمومه 00:24:47.114 --> 00:24:49.789 بعد طناب شل شد 00:24:49.790 --> 00:24:53.960 می‌دونستم یعنی سایمون داره میاد به طرفم 00:25:07.523 --> 00:25:10.544 نمیتونستم استخوانی رو حس کنم 00:25:10.545 --> 00:25:13.478 دستمو بردم روش ولی خونی نشد 00:25:13.479 --> 00:25:14.907 درد یکم آروم گرفته بود 00:25:14.908 --> 00:25:17.953 فکر کردم شاید خیال برم داشته 00:25:17.954 --> 00:25:22.125 فقط رباطی چیزی پاره شده 00:25:25.826 --> 00:25:29.997 سعی کردم روش بایستم 00:25:30.663 --> 00:25:34.834 حرکت استخوان‌ها رو که حس کردم، فهمیدم پام شکسته 00:25:46.223 --> 00:25:49.072 جوری که نگام کرد رو همیشه یادم می‌مونه 00:25:49.073 --> 00:25:53.101 نگاهی آغشته به شوک و نومیدی و وحشت 00:25:53.102 --> 00:25:57.272 خیلی چیزا توی نگاهش بود 00:25:58.165 --> 00:26:00.312 گفت حالت خوبه؟ 00:26:00.313 --> 00:26:04.484 فکر کنم گفتم، آره خوبم احمقانه بود 00:26:05.376 --> 00:26:09.546 گفتم نه، پام شکسته 00:26:11.128 --> 00:26:15.299 سریع گفتم به فنا رفتیم قراره بمیریم 00:26:17.859 --> 00:26:22.030 حالا خیلی سخته که بخوایم نجات پیدا کنیم 00:26:25.208 --> 00:26:26.943 ،به ذهنم خطور کرد که 00:26:26.944 --> 00:26:31.115 اگه اون لیز خورده، من میتونم برم 00:26:31.508 --> 00:26:35.679 ولش کنم و خودمو به پایین برسونم تا این همه دردسر نکشم 00:26:36.675 --> 00:26:40.845 که بخوام با اون و وضعی که توش گیر افتادیم رسیدگی کنم 00:26:44.940 --> 00:26:48.068 بهم مسکن‌هایی داد که در اصل قرص سردرد بودن 00:26:48.069 --> 00:26:52.240 چیزی نگفت 00:26:53.459 --> 00:26:57.406 انگار میدونست معنیش چیه 00:26:57.407 --> 00:27:01.578 میدونست و منم می‌دونستم که مجبوره ولم کنه 00:27:03.784 --> 00:27:06.913 می‌تونست بگه دارم میرم کمک بیارم 00:27:06.914 --> 00:27:10.925 من میگفتم باشه 00:27:10.926 --> 00:27:13.142 چون می‌دونستم کمکی در کار نیست 00:27:13.143 --> 00:27:16.815 به آسونی میتونست بگه 00:27:16.816 --> 00:27:20.987 فکر نمیکردیم چاره‌ای باشه 00:27:30.594 --> 00:27:34.765 حس میکردم یه اتفاقی افتاده 00:27:36.424 --> 00:27:40.594 و کم‌کم این ذهنیت رو پیدا کردم که یکی‌شون مُرده یا جفتشون مُردن 00:27:42.194 --> 00:27:45.752 حتی اگه یکی‌شون مرده باشه، اونی ...نیست که میخوام مرده باشه، ولی 00:27:45.753 --> 00:27:49.924 اگه یکی‌شون برگرده، دلم میخواد کدوم یکی باشه؟ 00:27:51.226 --> 00:27:53.142 گفتنش یکم بیرحمانه است 00:27:53.143 --> 00:27:57.313 ولی ترجیح میدادم سایمون برگرده 00:28:00.375 --> 00:28:04.545 گفتم اوه، نمیره 00:28:08.445 --> 00:28:12.615 یکم آروم شدم و تونستم دوباره تمرکز کنم 00:28:12.807 --> 00:28:16.978 و فکر کنم که چطوری قراره از کوهستان پایین ببرمش 00:28:20.420 --> 00:28:24.322 صحبت کردیم که باید چی‌کار کنیم 00:28:24.323 --> 00:28:27.297 دو تا طناب داشتیم که طولشون 50 متر بود 00:28:27.298 --> 00:28:31.469 و اگه به هم ببندیمشون، 100 متر طناب داریم که وسطش گِره خورده 00:28:31.948 --> 00:28:35.077 یه طرفش رو من بستم و سایمون هم طرف دیگش رو 00:28:35.078 --> 00:28:39.249 به طور نظری میتونست 100 متر منو پایین ببره 00:28:41.899 --> 00:28:45.173 ،واسه اینکه قلاب‌ها به پایین ببرنش 00:28:45.174 --> 00:28:49.345 توی برفا یه جا درست کردم و توش نشستم و محکم چسبیدم 00:28:49.708 --> 00:28:53.879 و یه جورایی بین پاهاش قرار گرفتم 00:28:55.221 --> 00:28:59.391 و سایمون شروع کرد به پایین رفتن 00:29:03.360 --> 00:29:07.123 با یه طناب پنجاه متر پایین میبردمش 00:29:07.124 --> 00:29:09.892 بعد به گره بین دو طناب میرسیدم 00:29:09.893 --> 00:29:13.100 گره نمیتونست از قلاب رد بشه 00:29:13.101 --> 00:29:14.964 پس اون توقف میکرد 00:29:14.965 --> 00:29:16.874 روی پای چپم که سالم بود می‌ایستادم 00:29:16.875 --> 00:29:19.942 تا وزن رو از روی طناب بردارم 00:29:19.943 --> 00:29:23.002 بهش فرصت کافی رو میدادم که بتونه ...طناب رو باز کنه 00:29:23.003 --> 00:29:27.173 دوباره به وسیله‌ی پایین‌برنده وصلش کنه و گره بیوفته اونورش 00:29:27.777 --> 00:29:31.948 دوباره به خودش وصلش کنه و 50 متر باقی مونده رو، پایینم ببره 00:29:39.473 --> 00:29:43.643 جای خودش رو به خوبی ایمن می‌کرد و منم میرفتم پایین پیشش 00:29:44.154 --> 00:29:48.324 و دوباره این کار رو تکرار میکردیم 00:29:50.698 --> 00:29:52.652 سایمون سعی داشت سریعتر منو پایین ببره 00:29:52.653 --> 00:29:56.824 و اینطوری پام همش تکون می‌خورد و زانوم خم می‌شد 00:29:58.574 --> 00:30:00.991 شدیداً دردناک بود 00:30:00.992 --> 00:30:04.594 یادمه ازش شاکی بودم چون داشت بهم صدمه میزد 00:30:04.595 --> 00:30:06.017 و میگفتم آروم‌تر 00:30:06.018 --> 00:30:10.188 همینطور میدونستم باید سریع انجامش بده. چاره‌ای نداشت 00:30:11.856 --> 00:30:16.026 و یادمه نگاش میکردم و عصبی بود 00:30:17.565 --> 00:30:21.736 انگار از همه چیز خیلی عصبی بود 00:30:22.411 --> 00:30:26.582 نمی‌تونستم به این فریادهای از روی دردش توجه کنم 00:30:27.186 --> 00:30:31.356 چون باید میرفتیم پایین 00:30:36.379 --> 00:30:39.698 از نشستن توی برف پودر ،چاله‌هایی می‌کَندیم 00:30:39.699 --> 00:30:43.829 و تا وقتی دوام میاوردن که من برم پایین 00:30:43.830 --> 00:30:46.486 و در واقع اطرافش فرو میریختن 00:30:46.487 --> 00:30:50.514 و داشت منو با یه طناب 9 میلی‌متری یا 8.8 میلی‌متری پایین میاورد. یعنی اینقدر کلفت بود 00:30:50.515 --> 00:30:53.575 ولی دستاش یخ زده بودن 00:30:53.576 --> 00:30:55.181 کارش خیلی خارق‌العاده بود 00:30:55.182 --> 00:30:59.352 و تا حالا نجات کوهستانی تک نفره‌ای مثل اون ندیده بودم 00:31:13.832 --> 00:31:17.649 حالا داشتیم در توفان کامل پایین میومدیم ،نمی‌دونستم هوا چند درجه سرد بود 00:31:17.650 --> 00:31:20.852 ولی حدوداً منفی 80 درجه یا همچین چیزی بود 00:31:20.853 --> 00:31:25.024 یه لیتر خون توی پام از دست رفته بود توی شوک بودم و شدیداً آب بدنم کم بود 00:31:27.470 --> 00:31:31.250 به جایی رسیدیم که باید یه غار برفی میکَندیم و پناه میگرفتیم 00:31:31.251 --> 00:31:35.421 میرفتیم توی کیسه خوابمون و چای داغ درست میکردیم و آب بدنمون برمیگشت 00:31:36.603 --> 00:31:38.996 نمیتونستیم این کار رو بکنیم چون گازمون تموم شده بود 00:31:38.997 --> 00:31:42.910 اینجای کار کنترل از دست‌مون خارج شده بود چون نمی‌تونستیم غار برفی بکَنیم 00:31:42.911 --> 00:31:47.081 ریسک کنیم که توفان زندانیمون کنه 00:32:43.559 --> 00:32:47.729 دیگه اوضاع داشت خوب می‌شد چون چیزی نمونده بود تا به پایین برسیم 00:32:54.298 --> 00:32:56.027 ،با خودم فکر کردم 00:32:56.028 --> 00:33:00.199 شاید بعد از این یکی دیگه مونده باشه و بعدش به پایین و روی کوه یخی میرسیم 00:33:02.495 --> 00:33:05.359 یهو به آرنجم فشار اومد و یخی شد 00:33:05.360 --> 00:33:09.237 و شیب زیادتر شد داشتم از سراشیبی پایین میرفتم و شیب تندتر شد 00:33:09.238 --> 00:33:13.409 و یهو ترس برم داشت 00:33:16.182 --> 00:33:20.353 داشتم با تمام وجود به سایمون داد می‌زدم که وایسه و اون صدامو نمی‌شنید 00:33:33.834 --> 00:33:37.803 فهمیدم که وزن بیشتری روی طناب افتاد 00:33:37.804 --> 00:33:40.932 ولی خیلی بهش فکر نکردم 00:33:40.933 --> 00:33:44.478 گفتم لابد شیب بیشتر شده 00:33:44.479 --> 00:33:48.649 وقتی پایین رو نگاه کردم، دیدم زیر پام خالیه 00:33:50.663 --> 00:33:54.834 وحشت کرده بودم که روی چی هستم 00:33:55.137 --> 00:33:59.308 و به وضوح دیدم که یه شکاف بزرگ مستقیماً زیر پرتگاه وجود داره 00:33:59.420 --> 00:34:03.590 که حدود 25 متر زیر پامه 00:34:04.618 --> 00:34:08.789 تبرهام رو پرت کردم تا ببینم به دیواری که اونجا بود میرسن یا نه 00:34:08.873 --> 00:34:13.044 وقتی داشتم اون کار رو انجام می‌دادم، بازم به پایین رفتم 00:34:14.887 --> 00:34:16.691 و گفتم خدای من، انجامش نده 00:34:16.692 --> 00:34:20.863 چون می‌دونستم، طناب کافی وجود نداره تا به کف برسم 00:34:21.352 --> 00:34:23.193 ...و اگه نمی‌تونستم وزنم رو از روی طناب بردارم 00:34:23.194 --> 00:34:25.284 اون نمی‌تونست طناب رو قطع کنه تا بخش دومش رو وصل کنه 00:34:25.285 --> 00:34:28.728 و اینا رو میدونستم و بازم داد زدم که منو پایین‌تر نبره 00:34:28.729 --> 00:34:32.899 به پایین بردنش ادامه دادم، تا وقتی به گره رسیدم بعد طناب رو تکون دادم 00:34:33.939 --> 00:34:38.110 بهش علامت دادم که وزنش رو از روی طناب برداره 00:34:39.834 --> 00:34:43.085 اتفاقی نیوفتاد 00:34:43.086 --> 00:34:47.256 صبرکردم و بازم اتفاقی نیوفتاد 00:35:13.652 --> 00:35:17.822 می‌دونستم تنها راه نجات اینه که از طناب بالا برم 00:35:32.951 --> 00:35:37.122 دو حلقه‌ی پلکانی داشتم حلقه‌های پلکانی ریسمان‌های نازکی از طناب هستن 00:35:39.031 --> 00:35:43.202 ،و اگه از یه گره پیچیدن خاص روی طناب استفاده کنی ...میتونی بالای گره ببریش 00:35:44.105 --> 00:35:46.209 و بکشیش، و گره، طناب رو محکم می‌گیره 00:35:46.210 --> 00:35:49.474 یه گیره بهش وصل کنی و حلقه‌ی باری، میتونی ازش بری بالا 00:35:49.475 --> 00:35:53.370 ،اگه یکی دیگه داشته باشی، که بالاش وصل باشه اون یکی رو می‌بری بالا 00:35:53.371 --> 00:35:57.542 از این حلقه که حالا بالاتره، بالا میری 00:36:06.488 --> 00:36:10.518 میخواستم خودمو قائم نگه دارم تا طناب سرجاش بمونه 00:36:10.519 --> 00:36:13.458 بعد این گره رو از خودش رد کنم و رد کنم 00:36:13.459 --> 00:36:17.630 و این طناب کوفتی بیهوده... توضیحش سخته که چطوری نمیشد 00:36:17.679 --> 00:36:20.370 چون اصلاً نمیتونستم انگشتام رو حس کنم 00:36:20.371 --> 00:36:24.132 نگاش کردم و سعی داشتم هلش بدم داخل و ...با دندونام 00:36:24.133 --> 00:36:28.304 دورش میدادم و دورش میدادم 00:36:32.283 --> 00:36:36.453 دستام سرد بودن، پاهام خیلی سرد 00:36:40.264 --> 00:36:44.170 موقعیت سختی بود ...اینکه نمی‌دونستم جو داره چی‌کار میکنه 00:36:44.172 --> 00:36:48.342 یا توی چه موقعیتیه، شرایط رو بدتر کرده بود 00:36:48.668 --> 00:36:54.838 نمیفهمیدم چرا برداشتن وزنش از روی طناب داره اینقدر طول میکشه 00:36:54.989 --> 00:36:59.160 توضیح منطقی‌ای نداشت 00:37:03.801 --> 00:37:07.971 یکی رو وصل کردم و به سینه‌ام گیره‌اش زدم چون اونطوری قائم نگهم می‌داشت 00:37:09.073 --> 00:37:13.244 و سعی کردم اون یکی رو هم بزنم و با دستام خیلی مشکل داشتم 00:37:21.778 --> 00:37:25.949 انداختمش و دیدم که افتاد 00:37:26.986 --> 00:37:31.157 اون موقع فهمیدم که دیگه کارم تمومه 00:37:32.150 --> 00:37:34.939 گفتم خب، نمیشه از طناب بالا برم 00:37:34.940 --> 00:37:36.642 اینکه بخوام با دست از طناب بالا برم، نمیشه 00:37:36.643 --> 00:37:40.814 خصوصاً وقتی دستام یخ زده بودن شدنی نبود 00:37:50.221 --> 00:37:54.392 کاری ازم برنمیومد و خیلی احساس درموندگی میکردم 00:37:54.761 --> 00:37:58.932 شدیداً عصبانی بودم 00:38:08.212 --> 00:38:12.139 کاری ازم برنمیومد نمی‌تونستم وزنم رو از روی طناب بردارم 00:38:12.140 --> 00:38:16.311 فقط اونجا بودم و شاید یه ساعت و نیم ادامه پیدا کرد 00:38:16.914 --> 00:38:20.416 که در این مدت موقعیتم سخت‌تر شد 00:38:20.417 --> 00:38:24.588 سخت در تلاش بودم که روی صندلی شکننده‌ای که توش نشسته بودم، بمونم 00:38:26.691 --> 00:38:30.862 و برف هم داشت از زیرم لیز می‌خورد 00:38:33.434 --> 00:38:37.604 پس موقعیتم داشت سخت‌تر می‌شد 00:38:45.303 --> 00:38:49.474 فکر میکنم از نظر روانی ناامید بودم 00:38:49.797 --> 00:38:51.660 کاری ازم برنمیومد 00:38:51.661 --> 00:38:55.832 پس فقط روی طناب آویزون بودم و منتظر مرگم بودم 00:38:57.086 --> 00:39:01.256 و فکر کنم خیلی زود می‌مُردم باد خیلی سرد بود 00:39:15.242 --> 00:39:19.413 داشتم با قدم‌های خیلی آروم پایین میرفتم 00:39:20.194 --> 00:39:24.363 چون برف زیرم لیز خورد 00:39:26.316 --> 00:39:30.487 انتظار داشتم بیوفته و کاریش نمی‌تونستم بکنم 00:39:30.898 --> 00:39:34.552 قرار بود از فاصله‌ی 100 متری بیوفته 00:39:34.553 --> 00:39:38.723 پنجاه متر از من دورتر بود دوبرابر اون فاصله رو بیوفته و بمیره 00:39:40.887 --> 00:39:44.850 و نمیدونست که چقدر از زمین فاصله دارم 00:39:44.851 --> 00:39:49.022 خبر نداشت. ولی میدونست که قراره بمیره 00:39:54.502 --> 00:39:58.672 بعد یادم اومد توی کوله پشتیم، چاقو دارم 00:40:01.561 --> 00:40:05.732 تصمیمم رو خیلی سریع گرفتم 00:40:05.941 --> 00:40:10.111 با شرایط موجود به نظرم کار درستی بود 00:40:14.833 --> 00:40:19.004 چون نمی‌تونستم اونجا بمونم 00:40:19.108 --> 00:40:23.278 دیر یا زود، از کوهستان به پایین کشیده می‌شدم 00:40:26.275 --> 00:40:29.783 کوله پشتی رو در آوردم و بعد جیب بالاییش رو با یه دستم باز کردم 00:40:29.784 --> 00:40:33.955 و چاقو رو در آوردم 00:40:49.857 --> 00:40:54.027 !پاره‌اش کردم 00:41:27.899 --> 00:41:29.881 شب وحشتناکی بود 00:41:29.882 --> 00:41:33.939 ذهنم درگیر این بود که چه بلایی سر جو اومده 00:41:33.940 --> 00:41:38.111 گرم شدنم خیلی طول کشید و فکر کنم خیلی گرم نشدم 00:41:39.375 --> 00:41:43.546 شب خیلی سردی داشتم 00:41:46.670 --> 00:41:50.750 یادمه که حس می‌کردم تشنه‌ام 00:41:50.751 --> 00:41:54.921 فکر میکردم میتونم آب توی برفی که اطرافمه رو حس کنم 00:41:56.566 --> 00:41:59.077 چنین حسی داشتم 00:41:59.078 --> 00:42:03.249 خیلی عجیب بود 00:42:55.211 --> 00:42:57.156 نمی‌دونستم چی‌شده 00:42:57.157 --> 00:43:00.286 جایی که روش فرود اومدم صاف نبود از دو طرف شیب داشت 00:43:00.287 --> 00:43:04.458 و داشتم توی تاریکی لیز میخوردم 00:43:08.768 --> 00:43:12.839 فکر کنم 50 متر سقوط کرده بودم 00:43:12.840 --> 00:43:17.011 خیلی تعجب کردم که زنده‌ام 00:43:30.919 --> 00:43:34.047 ...نور چراغ قوه رو انداختم و 00:43:34.048 --> 00:43:38.219 تاریکی خوردش و محوش کرد 00:43:38.629 --> 00:43:42.169 و خیلی دلسرد و ناراحت بودم 00:43:42.170 --> 00:43:46.341 اگه کمتر از یه متر بیشتر به سمت راست افتاده بودم 00:43:46.863 --> 00:43:51.034 از یه چاله‌ی بزرگ سقوط میکردم 00:43:52.575 --> 00:43:56.745 خیلی سریع میخ یخی رو وصل کردم 00:44:04.413 --> 00:44:07.909 ...اطراف رو نگاه کردم و گفتم 00:44:07.910 --> 00:44:12.079 خدای من، بیرون رفتن غیرممکنه 00:44:20.834 --> 00:44:25.005 طنابم 25 متر بالاتر از یه دریچه‌ای بیرون زده بود 00:44:25.190 --> 00:44:29.360 فکر کردم سایمون اون طرفشه 00:44:31.401 --> 00:44:35.572 ولی مطمئن بودم که مُرده و معنایی نداشت 00:44:35.705 --> 00:44:39.310 فقط فکر کردم اگه این طناب رو بکشم به بدنش وصله 00:44:39.311 --> 00:44:43.481 چون از پرتگاه سقوط کرده به پایین شکاف 00:44:43.815 --> 00:44:46.720 بعد اونجا افتاده و مُرده مثل یه وزنه افتاده 00:44:46.721 --> 00:44:50.759 طناب رفته بالا و بعد افتاده توی شکاف 00:44:50.760 --> 00:44:54.931 پس فکر کردم اگه این طناب رو بکشم محکم به بدنش وصله 00:45:10.038 --> 00:45:14.208 طناب همینجوری میومد و میومد 00:45:28.858 --> 00:45:33.029 وقتی دیدمش، فهمیدم که بریده شده 00:45:41.142 --> 00:45:45.312 فکر کردم قراره اونجا بمیرم 00:45:46.766 --> 00:45:50.937 یه حس خوبی داشتم که یعنی اینطوری سایمون زنده است 00:45:54.551 --> 00:45:58.721 !سایمون 00:46:08.841 --> 00:46:13.010 اینکه دیدم کجا هستم، خیلی منظره‌ی بدی بود 00:46:13.155 --> 00:46:17.326 چون آدم به خاطر شکستگی پا نمی‌میره 00:46:27.268 --> 00:46:31.438 چراغ قوه‌ام رو خاموش کردم که باتریش تموم نشه 00:46:45.698 --> 00:46:49.869 تاریک بود و تاریکی داشت اذیتم میکرد 00:46:58.842 --> 00:47:02.026 شکاف‌ها یه ویژگی دارن 00:47:02.027 --> 00:47:06.198 وحشت رو از خودشون ساطع میکنن جای موجودات زنده نیست 00:47:14.304 --> 00:47:19.475 می‌تونستم صدای شکستن یخ رو بشنوم و صدای باد توی یخ‌ها 00:47:23.095 --> 00:47:27.265 دوباره چراغ قوه رو روشن کردم چون از تاریکیش خوشم نیومد 00:47:40.472 --> 00:47:44.642 احساس کردم خیلی تنهام 00:47:46.044 --> 00:47:50.215 خیلی ترسیده بودم 00:47:50.577 --> 00:47:57.748 همچنین 25 سالم بود، بدنم آماده بود خیلی جاه‌طلب بودم 00:47:58.226 --> 00:48:02.396 اولین سفری بود که بهش رفته بودم میخواستم دنیا رو فتح کنم 00:48:03.101 --> 00:48:07.272 ...به نظر نمیومد این بخشی از برنامه‌مون نبود 00:48:14.180 --> 00:48:16.308 احتمالاً خیلی دیروقت بود 00:48:16.309 --> 00:48:20.480 فکر میکردم راهی ندارم که برم بیرون 00:48:24.315 --> 00:48:28.486 لعنتی چقدر احمقم 00:48:33.718 --> 00:48:35.439 !احمق 00:48:37.742 --> 00:48:38.864 احمق 00:48:41.766 --> 00:48:42.997 !احمق 00:48:44.021 --> 00:48:46.021 احمق 00:48:47.045 --> 00:48:48.123 !احمق 00:48:57.718 --> 00:48:58.739 !گندش بزنن 00:48:58.763 --> 00:48:59.763 !لعنتی 00:49:04.913 --> 00:49:05.913 !لعنتی 00:49:05.938 --> 00:49:10.109 توی کوهنوردی، همیشه باید کنترل رو به دست داشته باشی 00:49:10.538 --> 00:49:14.709 پس با انجام اون کار، شکست خوردی و باختی 00:49:14.733 --> 00:49:16.733 !لعنت بهت 00:49:38.363 --> 00:49:41.491 بچگونه بود گریه کردم 00:49:41.492 --> 00:49:45.662 ...فکر میکردم 00:49:46.968 --> 00:49:51.139 محکم‌تر از اون حرفا باشم 00:49:51.163 --> 00:49:53.163 [ روز پنجم ] 00:50:20.143 --> 00:50:24.314 ساعت 5 یا 6 هوا داشت روشن می‌شد 00:50:25.259 --> 00:50:29.430 دوباره اسم سایمون رو داد زدم 00:50:34.444 --> 00:50:38.615 خودمو بردم بالا و داخل خونه‌ی برفی لباس پوشیدم و همه چیز رو جمع کردم 00:50:45.091 --> 00:50:46.844 احساس وحشت بدی بود 00:50:46.845 --> 00:50:51.015 اونجا بود که مطمئن بودم جو روز گذشته کشته شده 00:50:51.688 --> 00:50:58.859 حالا منم قراره بمیرم به عنوان مجازات 00:50:59.982 --> 00:51:04.152 ولی به جای اینکه اونجا بشینم و به حال خودم افسوس بخورم 00:51:05.013 --> 00:51:09.184 راه میوفتم و توی مسیر پایین می‌میرم 00:51:12.902 --> 00:51:15.555 خیلی سریع شیب زمین زیاد شد 00:51:15.556 --> 00:51:19.726 اطراف این زمین شیب‌دارتر رو نگاه کردم 00:51:26.574 --> 00:51:30.106 وقتی داشتم به پایین می‌رفتم یه پرتگاه برفی آویزون رو دیدم 00:51:30.108 --> 00:51:32.411 که از روی اون، جو رو به پایین بُرده بودم 00:51:32.412 --> 00:51:35.293 فهمیدم توی اون فاصله آویزون شده 00:51:35.294 --> 00:51:39.465 واسه همین نمیتونسته وزنشو از روی طناب برداره 00:51:41.191 --> 00:51:43.970 همینطور که پایین‌تر رفتم، وحشت کردم 00:51:43.971 --> 00:51:48.141 چون پایین این پرتگاه یخی یه شکاف خیلی بزرگ وجود داشت 00:51:50.098 --> 00:51:54.269 پهانش 12 متر بود و از جایی که داشتم نگاش میکردم انتهاش مشخص نبود 00:52:01.651 --> 00:52:04.793 !سایمون 00:52:04.794 --> 00:52:06.719 فکر کردم سپیده‌دم که بشه بیدار میشه 00:52:06.720 --> 00:52:09.093 چون خیلی تشنه بودم 00:52:09.094 --> 00:52:13.265 اونم میاد بهم آب میده 00:52:14.165 --> 00:52:16.876 میخواد پیدام کنه 00:52:16.877 --> 00:52:20.468 توقف کردم و بالای شکاف داد زدم 00:52:20.469 --> 00:52:24.640 اسم جو رو داد زدم 00:52:24.864 --> 00:52:29.034 ،اگه بخوایم عقلانی بگیم 00:52:29.122 --> 00:52:33.292 ...بعد از اینکه از طناب پایین اومدم، باید می‌رفتم 00:52:33.345 --> 00:52:36.725 داخل شکاف تا ببینم کجاست 00:52:36.726 --> 00:52:40.897 ولی راستش فکر انجامش به ذهنم خطور نکرد 00:52:43.418 --> 00:52:47.589 قانع شده بودم که مُرده 00:52:52.081 --> 00:52:54.081 !سایمون 00:52:54.106 --> 00:52:58.277 مطمئن بودم که فقط خودمم 00:53:00.526 --> 00:53:04.696 کسی نمیاد دنبالم 00:53:08.923 --> 00:53:12.477 از بچگی یه کاتولیک مذهبی بار اومدم 00:53:12.478 --> 00:53:15.464 خیلی وقت بود که ایمانم به خدا رو کنار گذاشته بودم 00:53:15.465 --> 00:53:19.635 ...همیشه فکر میکردم، اگه یه وقت شرایطم بد شد 00:53:20.653 --> 00:53:25.824 حاضرم از خدا کمک بخوام؟ بگم از اینجا خارجم کنه؟ 00:53:27.283 --> 00:53:30.981 یه بار هم به ذهنم خطور نکرد 00:53:30.982 --> 00:53:33.459 معنیش این بود که واقعاً ایمان ندارم 00:53:33.460 --> 00:53:37.630 واقعاً باور دارم وقتی بمیری، دیگه مُردی همینه، آخرتی وجود نداره 00:53:38.318 --> 00:53:42.489 هیچی نیست 00:53:45.398 --> 00:53:49.568 با خودم گفتم میتونم از اینجا بالا برم؟ 00:54:36.053 --> 00:54:40.224 به اندازه‌ی 25 متر یخ آویزون؟ امکان نداره بتونم با یه پای سالم ازش بالا برم 00:54:44.053 --> 00:54:49.224 می‌دونستم جفتشون مُردن ولی نمیتونستم همینجوری از کمپ برم 00:54:50.695 --> 00:54:53.846 اولاً هیچی دربارشون نمی‌دونستم 00:54:53.847 --> 00:54:56.700 به جز اینکه اسم کوچیک‌شون جو و سایمون بود 00:54:56.701 --> 00:55:00.811 نام خانوادگی‌شون رو نمی‌دونستم واقعاً هیچی دربارشون نمیدونستم 00:55:00.813 --> 00:55:04.754 ...فکر عجیبی داشتم که از کوه افتادن 00:55:04.755 --> 00:55:08.170 و افتادن پایینش 00:55:08.171 --> 00:55:12.342 با خودم گفتم شاید بتونم از انتهای کوه یخی اونا رو ببینم 00:55:13.948 --> 00:55:18.119 با این هدف که تا هرجا میتونم برم، راه افتادم 00:55:20.926 --> 00:55:24.137 تنهایی از کوه یخی پایین رفتم 00:55:24.138 --> 00:55:28.309 مطمئن بودم قراره بمیرم 00:55:29.469 --> 00:55:33.075 تنهایی عبور کردن از کوه یخی خیلی خطرناکه 00:55:33.076 --> 00:55:37.246 چون توی یخ شکاف‌هایی وجود داره که برف اونا رو پوشونده 00:55:38.740 --> 00:55:42.227 ...خوشبختانه تونستم خط ردپاهای 00:55:42.228 --> 00:55:45.383 نسبتاً محو شده‌مون رو پیدا کنم 00:55:45.384 --> 00:55:50.555 وقتی از کوه یخی پایین رفتم، فهمیدم میتونم برم پایین 00:55:51.700 --> 00:55:54.061 از اینجا میرم بیرون 00:55:54.062 --> 00:55:58.233 زنده می‌مونم 00:56:08.693 --> 00:56:12.864 نمیتونم بگم شب چقدر ترسناک بوده 00:56:18.163 --> 00:56:22.333 فکر میکردم چندین روز همینجوری باشه 00:56:24.884 --> 00:56:28.225 باید تصمیم بگیری باید به تصمیم گیری ادامه بدی 00:56:28.226 --> 00:56:32.397 حتی اگه تصمیمات اشتباهی باشن 00:56:33.356 --> 00:56:37.526 اگه تصمیم نگیری کارت تمومه 00:56:54.197 --> 00:56:58.368 ...به جز مُردن روی اون لبه، تنها فرصتم این بود که 00:56:59.431 --> 00:57:03.602 وارد شکاف بشم 00:57:03.625 --> 00:57:06.933 نمیدونستم اونجا چی پیدا می‌کنم 00:57:06.934 --> 00:57:13.104 فقط امیدوار بودم یه جور راه خروج از مارپیچ یخ و برف باشه 00:57:16.641 --> 00:57:20.812 در گرفتن اون تصمیم خیلی با خودم کلنجار رفتم از اینکه به عمق بیشتری برم، خیلی میترسیدم 00:57:32.090 --> 00:57:35.181 انتخاب دیگه این بود که همونجا بشینم 00:57:35.182 --> 00:57:37.478 امیدوار باشم یه جوری وضعیت بهتر بشه 00:57:37.479 --> 00:57:41.649 می‌دونستم بهتر نمیشه 00:58:08.376 --> 00:58:11.648 نمیخواستم پایینو نگاه کنم 00:58:11.649 --> 00:58:15.820 میترسیدم پایینش خالی باشه 00:58:33.741 --> 00:58:36.774 انتهای طناب رو گره نزدم 00:58:36.775 --> 00:58:40.671 اگه چیزی پایینش نبود، نمیتونستم طناب رو نگه دارم 00:58:40.672 --> 00:58:44.843 میوفتادم و سریع هم رخ میداد 00:59:05.930 --> 00:59:10.100 با خودم گفتم !خدای من، خیلی بزرگه 00:59:20.151 --> 00:59:24.322 از لحاظ جسمانی کاملاً خسته بودم 00:59:25.218 --> 00:59:29.389 داشتم از مرنگ‌ها با تلوتلو خوردن پایین میومدم هنوزم خیلی تشنه بودم 00:59:30.682 --> 00:59:33.210 افکار زیادی توی سرم بود 00:59:33.211 --> 00:59:37.382 عذاب وجدان، نگرانی، اینکه چطوری به والدین جو توضیح بدم 00:59:39.437 --> 00:59:43.607 به دوستام، به ریچارد 00:59:44.687 --> 00:59:48.850 فکرش به ذهنم رسید که شاید بتونم یه داستان خوب بگم 00:59:48.851 --> 00:59:53.022 که منو بد نشون نده 00:59:53.314 --> 00:59:57.484 یه مدتی هم بهش فکر کردم 01:00:03.953 --> 01:00:08.124 تنها تصویری که از اون همه زمان در پرو ،تو ذهنم چسبیده 01:00:09.022 --> 01:00:12.658 دیدن این قامته 01:00:12.660 --> 01:00:16.830 وقتی خوب نزدیک شد فهمیدم کیه 01:00:20.435 --> 01:00:24.027 ولی ظاهرش خیلی وحشتناک بود 01:00:24.028 --> 01:00:28.198 آدم نمی‌شناختش 01:00:30.207 --> 01:00:33.975 گفتم، جو کجاست؟ 01:00:33.976 --> 01:00:36.694 اون گفت جو مُرده 01:00:36.696 --> 01:00:40.865 کل داستان رو براش تعریف کردم وقتی داشتیم به کمپ برمیگشتیم 01:00:40.992 --> 01:00:45.163 گفتم چه اتفاقی افتاده 01:00:45.304 --> 01:00:53.475 اصلاً کارمو قضاوت نکرد 01:00:53.867 --> 01:00:58.037 خیلی خوب برخورد کرد 01:01:12.496 --> 01:01:19.667 حدود 25 متر از جای قبلی پایین اومدم 01:01:25.008 --> 01:01:28.674 حالا در انتهای شکاف بودم 01:01:28.675 --> 01:01:31.995 ولی شبیه یه ساعت شنی بزرگ بود 01:01:31.996 --> 01:01:35.023 احتمالاً 50 متر تا سقف فاصله داشتم 01:01:35.024 --> 01:01:39.195 فکر کنم به بزرگی گنبد سنت پائول 01:01:41.640 --> 01:01:45.811 پایننو نگاه کردم و برف محکم رو دیدم 01:01:46.081 --> 01:01:50.252 با خودم فکر کردم که انتهای شکافه 01:01:55.520 --> 01:01:59.690 در فاصله‌ی 15 متریم، یه دامنه‌ای بود که به بالا میرفت 01:02:00.997 --> 01:02:05.168 بالاش، نور خورشید از سوراخی می‌تابید 01:02:06.647 --> 01:02:10.818 می‌تابید نور بزرگ خورشید میومد داخل 01:02:14.349 --> 01:02:18.519 !راه خروجی بود که دنبالش بودم 01:02:20.201 --> 01:02:24.372 وای، میتونم از اون دامنه بالا برم بایدم ازش بالا برم 01:02:27.124 --> 01:02:31.294 به شکم، روی زمین مسطح خزیدم 01:02:43.124 --> 01:02:47.295 بعد شنیدم یه چیزایی زیرم شکستن 01:02:48.501 --> 01:02:52.672 فهمیدم زمین محکمی نیست انگار زیرش خالی بود 01:02:56.604 --> 01:03:00.774 خیلی ترسیده بودم 01:03:02.523 --> 01:03:06.694 انگار روی پوست تخم مرغ بودم 01:03:08.333 --> 01:03:12.504 اگه بشکنه، هیچوقت نمیتونم به اون دامنه برسم 01:03:12.746 --> 01:03:16.916 راه خروجم اون بود 01:03:32.797 --> 01:03:36.968 خیلی‌خب، رسیدم، حالا محکمه 01:03:42.426 --> 01:03:46.596 تبرم رو وارد کردم و رفتم بالا 01:03:50.539 --> 01:03:54.709 خیلی دردناک بود پاهام که می‌رفتن بالا، هردو میومدن پایین 01:03:58.364 --> 01:04:02.534 میخواستم تو موقعیت بهتری قرار بگیرم تا پای چپم اول نباشه 01:04:03.699 --> 01:04:07.870 ولی ناچارتاً رفتم روی پای شکسته‌ام 01:04:08.799 --> 01:04:11.968 حرکت استخوان‌ها رو حس میکردم 01:04:11.969 --> 01:04:15.972 پس هر چقدر بالا میرفتم، درد رو حس می‌کردم 01:04:15.973 --> 01:04:20.144 به طرز اشک‌آوری دردناک بود 01:05:14.229 --> 01:05:18.012 روز آفتابی روشنی بود 01:05:18.013 --> 01:05:22.184 کل دنیا برگشته بود 01:05:24.676 --> 01:05:28.847 روی برف دراز کشیده بودم و می‌خندیدم 01:05:37.404 --> 01:05:41.575 به خاطر آسودگی خیال خروج از اونجا بود 01:06:16.225 --> 01:06:19.353 ...بعد به کوه یخی نگاه کردم و فکر کردم 01:06:19.354 --> 01:06:21.461 هنوز حتی شروع نشده، رفیق 01:06:21.462 --> 01:06:25.633 کیلومترها زمین ناهموار در پیش داری 01:06:44.909 --> 01:06:49.079 نشسته بودم و فکر میکردم چون همچین چیزی در پیش بود 01:06:49.783 --> 01:06:53.954 وقتی تازه سخت‌ترین کوهنوردی زندگیم رو انجام داده بودم 01:06:54.000 --> 01:06:57.747 وقتی از چنین کوهنوردی‌ای زنده بیرون بیای، چندین روز خسته‌ای 01:06:57.748 --> 01:07:01.384 فقط میخوری و میخوابی 01:07:01.385 --> 01:07:07.055 تازه از اون خارج شده بودم پام بدجوری شکسته بود و درد داشتم 01:07:07.368 --> 01:07:11.539 آب بدنم شدیداً کم بود و غذایی نداشتم و میخواستم از اون پایین برم 01:07:11.932 --> 01:07:16.103 امکان نداشت بدنم تحمل کنه 01:07:16.936 --> 01:07:21.107 تصمیم گرفتم اهداف معین تنظیم کنم 01:07:23.897 --> 01:07:26.716 ...به نقاط نگاه کردم و گفتم 01:07:26.717 --> 01:07:30.238 ...اگه 20 دقیقه دیگه به شکافی که اونجاست برسم 01:07:30.239 --> 01:07:33.691 همون کار رو می‌کنم 01:07:33.692 --> 01:07:37.863 اگه تا 18 دقیقه دیگه میرسیدم، خوشحال می‌شدم 01:07:38.164 --> 01:07:42.335 اگه 22 دقیقه‌ای یا 24 دقیقه‌ای میرسیدم در حد گریه کردن ناراحت میشدم 01:07:42.713 --> 01:07:46.884 فکرمو درگیر خودش کرد 01:07:48.381 --> 01:07:52.552 نمیدونم چرا، ولی فکر کنم میدونستم داره چی میشه 01:07:53.375 --> 01:07:57.546 کاری که مجبور بودم انجامش بدم اینقدر بزرگ بود که نمی‌تونستم انجامش بدم 01:08:41.496 --> 01:08:45.038 ردپاهای سایمون رو دنبال کردم ...و اطراف برامدگی‌ها و 01:08:45.039 --> 01:08:47.436 شکاف‌های واضح و این چیزها بودن 01:08:47.437 --> 01:08:51.146 گفتم اگه به چاله‌ای نرسم ،که جسدش توش افتاده باشه 01:08:51.147 --> 01:08:55.318 این ردپاها منو از میدون مین شکاف‌ها عبور میدن 01:09:04.747 --> 01:09:08.918 کوه‌های بزرگی اطرافم بودن 01:09:10.403 --> 01:09:13.494 باعث می‌شدن احساس خردی و آسیب پذیری داشته باشم 01:09:13.495 --> 01:09:17.666 با خودت میگی نکنه یه حضور شرور وجود داره که میخواد تو رو بکشه 01:09:31.482 --> 01:09:34.455 انگار یه نفر داشت با یه مورچه ور میرفت 01:09:34.456 --> 01:09:36.166 همش مانع سر راهش میذاشت 01:09:36.167 --> 01:09:40.338 در نهایت میخواست پا روش بذاره 01:10:41.139 --> 01:10:44.844 می‌تونستم ببینم ردپاهای سایمون داشتن پُر میشدن 01:10:44.845 --> 01:10:49.016 راه نجاتم برای پایین رفتن از کوه یخی بودن 01:10:49.529 --> 01:10:53.699 داشتم ناامید میشدم 01:11:08.493 --> 01:11:12.311 با خزیدن توی تاریکی ادامه دادم کار احمقانه‌ای در شیب کوه یخیه 01:11:12.312 --> 01:11:16.483 ولی ترسیده بودم و فقط سعی داشتم ردپاهای سایمون رو ببینم 01:11:26.718 --> 01:11:27.718 [ روز ششم ] 01:11:39.813 --> 01:11:43.984 صبح که شد، روز روشن و آفتابی‌ای بود تمام ردپاها از بین رفته بودن 01:11:53.935 --> 01:11:56.368 صبح خیلی زود بیدار شدم 01:11:56.369 --> 01:12:00.540 گاهی روی یه پام بلند می‌شدم تا راهو ببینم 01:12:00.544 --> 01:12:04.715 دوباره می‌نشستم و حرکت میکردم 01:12:34.166 --> 01:12:38.136 نزدیک لبه یه شکاف خیلی بزرگ بود 01:12:38.137 --> 01:12:42.308 وارد مارپیچی از اونا شده بودم 01:13:07.957 --> 01:13:12.128 یهو به جایی رسیدم که می‌دیدم یخ به پایین میره و میتونستم سنگ‌ها رو ببینم 01:13:24.567 --> 01:13:28.738 احتمالاً من بودم که بحث رفتن رو پیش کشیدم 01:13:29.428 --> 01:13:31.510 تا حدودی چون نگران سایمون بودم 01:13:31.511 --> 01:13:35.682 حس میکردم بهتره تا حد امکان از جایی که اتفاق افتاده دور بشیم 01:13:39.582 --> 01:13:42.237 نمی‌خواستم بلافاصله برم 01:13:42.238 --> 01:13:46.409 حس میکردم یکی دو روز نیاز دارم افکارم رو متمرکز کنم 01:13:47.989 --> 01:13:52.160 قدرتی جمع کنم 01:13:57.339 --> 01:14:01.510 مدت زیادی رو صرف شستن خودم کردم 01:14:05.863 --> 01:14:10.033 حس خوبی داشت که موها و صورتمو بشورم. و ریشامو بزنم 01:14:13.414 --> 01:14:16.823 ...که 01:14:16.824 --> 01:14:20.995 باقی مونده‌های کوهستان رو از خودم جدا کنم 01:14:53.978 --> 01:14:57.501 خیلی تشنه بودم چون هرچقدرم برف بخوری 01:14:57.502 --> 01:15:01.673 آب کافی وارد بدنت نمیشه 01:15:01.916 --> 01:15:06.086 سنگ‌ها رو دیدم. میدونستم تخته سنگ‌ها چقدر بزرگن و چقدر فاصله است 01:15:06.251 --> 01:15:09.378 ...اولین باری بود که فکر کردم 01:15:09.379 --> 01:15:13.550 می‌تونم این فاصله رو برم یا نه 01:15:18.008 --> 01:15:22.179 تمام وسایلمو خالی کردم 01:15:35.820 --> 01:15:39.721 می‌دونستم نمیشه از روی این سنگ‌ها بخزم خیلی بزرگ بودن 01:15:39.722 --> 01:15:43.893 تنها راه این بود که سعی کنم بپرم 01:15:44.953 --> 01:15:49.124 میدونستم قراره خیلی بیوفتم 01:16:45.101 --> 01:16:47.171 با هر پرش میوفتادم 01:16:47.172 --> 01:16:50.688 انگار هر بار پام میشکست 01:16:50.689 --> 01:16:54.728 عقب رو نگاه کردم و دیدم 20 متر اومدم 01:16:54.729 --> 01:16:58.899 خیلی طول کشیده چه دردی داشتم تا فقط 20 متر برم 01:17:11.730 --> 01:17:14.897 گاهی وقتا خیلی کله شقم 01:17:14.898 --> 01:17:19.013 میخوام همه چیز طبق خواسته‌ام پیش بره 01:17:19.014 --> 01:17:23.185 این روزا اوضاع اصلاً طبق خواسته‌ام پیش نمیرفت 01:17:29.660 --> 01:17:33.831 یه سنگ رو می‌دیدم و میگفتم باشه تا 20 دقیقه‌ی دیگه میرسم بهش 01:17:35.003 --> 01:17:39.113 وقتی تصمیم گرفتم 20 دقیقه‌ای اون مسیر رو میرم 01:17:39.114 --> 01:17:43.284 مطمئناً انجامش میدادم 01:17:44.547 --> 01:17:47.676 ،بهم کمک میکرد، چون نصف مسیرش رو که میرفتم 01:17:47.677 --> 01:17:48.987 خیلی دردم میگرفت 01:17:48.988 --> 01:17:52.628 نمیتونستم تحمل کنم که دوباره پاشم و راه بیوفتم 01:17:52.629 --> 01:17:56.799 ولی به هدف نگاه میکردم و می‌گفتم بهش میرسم 01:18:07.294 --> 01:18:09.858 ...دراز کشیده بودم و فکر میکردم 01:18:09.859 --> 01:18:14.029 نه، موفق میشی. فقط 10 دقیقه مونده فقط 10 دقیقه 01:18:16.393 --> 01:18:20.563 انگار یه بخش خیلی سرد و عمل‌گرا داشتم ...که میگفت 01:18:21.396 --> 01:18:25.566 باید این کارها رو انجام بدی، اگه قراره برسی 01:18:41.374 --> 01:18:45.544 زودباش، ادامه بده، برو 01:18:51.790 --> 01:18:55.961 پاشو و دوباره حرکت کن 01:19:00.695 --> 01:19:04.866 خیی مصر و واضح بود 01:19:05.764 --> 01:19:09.935 یه صدا یا بخش جدایی از من بود که بهم می‌گفت کاری بکنم 01:19:14.335 --> 01:19:17.893 خیلی بدون ملاحظه و دلسوزی 01:19:17.894 --> 01:19:22.065 نمیدونست شاید خسته باشم یا صدمه دیدم 01:19:23.198 --> 01:19:27.369 خیلی عجیب بود 01:19:35.977 --> 01:19:40.148 اون بخش ازم میگفت ادامه بده، توقف نکن 01:19:41.230 --> 01:19:45.400 و بخش دیگه‌ام میگفت خیلی‌خب 01:19:45.951 --> 01:19:48.569 اطرافو نگاه میکرد 01:19:48.570 --> 01:19:51.698 ...با گذشت ساعات، و روزها گذشتن 01:19:51.699 --> 01:19:55.870 عجیب و عجیب‌تر شد 01:20:42.728 --> 01:20:46.897 خیلی خیلی تشنه بودم 01:20:50.299 --> 01:20:54.006 چیزی که آزار دهنده بود، تخته سنگ‌ها بودن ...مرنگ‌هایی که 01:20:54.007 --> 01:20:58.178 بالای کوه یخی بودن و میشد صدای حرکت آب رو شنید 01:20:58.576 --> 01:21:02.746 همیشه 01:21:08.491 --> 01:21:12.662 خیلی میوفتادم و صدای آب رو میشنیدم و دنبالش می‌گشتم 01:21:36.747 --> 01:21:38.907 نمی‌تونستم پیداش کنم بهش برسم 01:21:38.908 --> 01:21:43.079 و داشت دیوونه‌ام میکرد که میتونم صدای آب رو بشنوم 01:22:07.980 --> 01:22:10.183 نگران سایمون بودم 01:22:10.184 --> 01:22:14.355 سلامتیش، چون نوک انگشت‌هاش هنوز به خاطر سرمازدگی سیاه بودن 01:22:16.200 --> 01:22:20.371 و حس نمی‌کردم اونجا جای موندن باشه 01:22:21.237 --> 01:22:25.408 صبح آماده‌ی رفتن شدیم 01:22:32.089 --> 01:22:36.260 آخرش وسط سنگ‌ها غش کردم و خوب هم نخوابیده بودم 01:22:36.416 --> 01:22:40.582 پام خیلی درد داشت 01:22:40.583 --> 01:22:43.483 شب اولی بود که توفان نبود 01:22:43.484 --> 01:22:47.654 برف نبارید و بارون نیومد و میتونستم ستاره‌ها رو ببینم 01:22:47.939 --> 01:22:52.110 ...یادمه به پشت دراز کشیده بودم و مدت زیادی 01:22:52.645 --> 01:22:56.816 به ستاره‌ها زل زدم 01:22:57.143 --> 01:23:01.023 ...حس میکردم قرن‌هاست و خیلی وقته که 01:23:01.024 --> 01:23:03.784 اونجا دراز کشیدم 01:23:03.785 --> 01:23:07.956 با سنگ‌ها یکی شدم و جایی که هیچوقت قرار نبود ازش خلاص بشم 01:23:12.718 --> 01:23:13.718 [ روز هفتم ] 01:23:30.775 --> 01:23:33.650 خورشید طلوع کرد و گرمم کرد 01:23:33.651 --> 01:23:37.822 گفتم خیلی خوب میشه همونجوری دراز بکشم تکون نخورم و دردم نگیره 01:23:38.579 --> 01:23:42.750 و خدای من، به انجام دادنش خیلی نزدیک بودم 01:23:50.602 --> 01:23:53.730 واقعاً باور داشتم نمیتونم تا پایین برم 01:23:53.731 --> 01:23:55.817 و باور داشتم قراره بمیرم 01:23:55.818 --> 01:23:59.989 و یه جورایی قبولش کرده بودم 01:24:03.191 --> 01:24:05.292 خزیدن خیلی منطقی بود 01:24:05.293 --> 01:24:09.464 اگه فکر نمیکردی فایده‌ای داشته باشه 01:24:11.273 --> 01:24:15.444 فکر میکنم اون تنهایی بود، حس رهاشدگی 01:24:16.137 --> 01:24:20.307 همیشه باهام بودش 01:24:22.104 --> 01:24:25.526 نخزیدم چون فکر میکردم زنده میمونم 01:24:25.527 --> 01:24:31.698 فکر میکنم میخواستم وقتی بمیرم کنار کسی باشم 01:24:58.431 --> 01:25:05.402 یه حرکت نمادین بود که باهاش خدافظی کنم تو ذهن خودم 01:25:05.514 --> 01:25:09.685 با انجام اون کار 01:26:13.524 --> 01:26:17.695 چندین لیتر ازش خوردم 01:26:20.372 --> 01:26:23.056 مثل سوخت‌گیری بود 01:26:23.057 --> 01:26:27.228 میتونستم حس کنم که دارم بلافاصله قوی‌تر میشم 01:27:34.470 --> 01:27:35.921 همش خودمو خیس میکردم 01:27:35.923 --> 01:27:40.093 و یادمه از حسش خیلی خوشم میومد از گرماش 01:27:46.377 --> 01:27:50.548 یه تنزل خیلی کند و ثابت بود 01:27:51.833 --> 01:27:54.961 نه فقط جسمانی جسمانیش خیلی واضح بود 01:27:54.962 --> 01:27:57.983 ولی خودت، همه چیز، نفست 01:27:57.984 --> 01:28:01.353 حس میکردم هیچی برام نمونده 01:28:01.354 --> 01:28:05.525 دیگه اهمیت نمیدادم 01:28:05.590 --> 01:28:10.760 وقاری نداشتم اهمیت نمیدادم شجاعم یا ضعیف 01:28:11.194 --> 01:28:15.365 به پوچ تبدیل میشی عجیب بود 01:28:24.983 --> 01:28:29.154 هنوز داشتم حرکت‌های 20 دقیقه‌ای رو انجام میدادم تا جابجا بشم 01:28:31.189 --> 01:28:35.360 بعد ردپاها رو دیدم 01:28:36.325 --> 01:28:40.258 بعد قانع شدم که سایمون و ریچارد بودن 01:28:40.259 --> 01:28:43.387 پشت سرم هستن و دارن میان 01:28:43.388 --> 01:28:47.001 و من به خزیدن ادامه دادم 01:28:47.002 --> 01:28:51.173 مطمئن بودم دارن از پشت سرم دارن 01:28:53.012 --> 01:28:57.183 گفتم خیلی احمقانه است. میان کمکم میکنن 01:28:58.397 --> 01:29:01.204 ،خودمو قانع کردم که دارن راه خودشون رو میرن 01:29:01.206 --> 01:29:05.376 چون نمی‌خوان منو خجالت زده کنن چون خودمو خیس کردم و گریه میکردم 01:29:08.013 --> 01:29:12.183 نمیدونم تا کِی ادامه داشت شاید یه ساعت 01:29:13.727 --> 01:29:17.898 کاملاً باورش داشتم و بعد یهو انگار حبابش ترکید 01:29:21.391 --> 01:29:25.561 بعد فهمیدم اونجا نیستن و احساس کردم کاملاً خرد شدم 01:29:39.604 --> 01:29:43.775 وقتی به دریاچه رسیدم ساعت 4 بود 01:29:45.521 --> 01:29:49.618 و دیدم که اون طرفش، یه سد مرنگی وجود داره 01:29:49.619 --> 01:29:51.093 ،و از بالاش 01:29:51.094 --> 01:29:55.264 میتونم پایین رو نگاه کنم جایی که کمپ‌مون بود 01:29:55.652 --> 01:29:59.498 در واقع، می‌تونم چادرها رو ببینم 01:29:59.500 --> 01:30:01.050 ...اولین باری که بهش فکر کردم 01:30:01.051 --> 01:30:05.222 گفتم، مسیر رو میرم. واقعاً میتونم موفق بشم 01:30:08.470 --> 01:30:12.641 ...فکر بعدی که به ذهنم رسید این بود که 01:30:12.802 --> 01:30:16.916 کسی اونجا هست؟ 01:30:16.917 --> 01:30:21.088 خدای من، چهار روز میشه که سایمون رو ندیدم 01:30:23.684 --> 01:30:27.855 واسه چی اونجا بودن؟ 01:30:31.064 --> 01:30:34.889 میدونستم ساعت 6 هوا تاریک میشه و باید برسم، باید برسم 01:30:34.890 --> 01:30:39.060 و سعی داشتم تا حد امکان سریع برم 01:30:44.207 --> 01:30:45.873 ،ادامه‌ی عصر 01:30:45.874 --> 01:30:50.045 حس وحشتناک نبودن‌شون ذهنم رو درگیر کرده بود 01:30:54.364 --> 01:30:58.535 توجه نمیکردم که آب و هوا داره چطوری میشه 01:30:58.966 --> 01:31:02.352 ...ساعت 4 که راه افتادم و ساعت 6 که به مرنگ‌ها رسیدم 01:31:02.353 --> 01:31:05.285 آب و هوا تغییر کرده بود 01:31:05.287 --> 01:31:09.456 ،وقتی به دره نگاه کردم پُر از ابر بود 01:31:13.324 --> 01:31:14.324 سایمون 01:31:14.349 --> 01:31:18.520 گوشامو باز کردم به این امید که صدایی بشنوم 01:31:19.765 --> 01:31:23.935 ولی هیچی نشنیدم 01:31:30.317 --> 01:31:34.488 زمان زیادی اونجا نشستم و گریه کردم و نمی‌دونستم چی‌کار کنم 01:31:36.313 --> 01:31:40.076 گفتم بهتره برم توی کیسه خوابم 01:31:40.077 --> 01:31:43.360 انگار مُردن رقت‌انگیزی بود 01:31:43.361 --> 01:31:47.532 مردن توی کیسه خواب 01:31:47.798 --> 01:31:51.969 خب، خوبه ولی ادامه بده یه جایی اون پایین می‌میری 01:32:03.241 --> 01:32:07.412 نمیدونم باقی اون شب چه اتفاقاتی افتاد 01:32:11.187 --> 01:32:15.358 دیگه ساعت رو نگاه نمیکردم و همه چیز به هم ریخت 01:32:36.020 --> 01:32:39.102 فکر کنم گم شدم 01:32:39.103 --> 01:32:43.273 دیگه نمیدونستم دارم چی‌کار میکنم 01:32:45.000 --> 01:32:49.171 یادم نمیاد به کسی فکر کرده باشم 01:32:49.693 --> 01:32:53.864 کسی که دوست داشتم یا همچین چیزی 01:32:56.781 --> 01:33:00.558 یاد یه آهنگی افتادم 01:33:00.559 --> 01:33:03.935 آهنگ یه گروه به نام بونی ام 01:33:03.936 --> 01:33:08.107 و از آهنگاشون خیلی خوشم نمیومد 01:34:07.635 --> 01:34:11.805 چندین ساعت تو ذهنم گیر کرده بود 01:34:13.596 --> 01:34:17.521 خیلی آزار دهنده بود چون میخواستم از سرم خارجش کنم 01:34:17.522 --> 01:34:21.693 و می‌خواستم به چیزای دیگه فکر کنم 01:34:27.906 --> 01:34:32.077 لعنتی، قراره با شنیدن آهنگ بونی ام بمیرم 01:34:47.885 --> 01:34:50.860 ...یادمه بیدار نمیشدم 01:34:50.861 --> 01:34:55.032 فکر کنم همیشه بیدار بودم ولی به هوش میومدم، مثل بیدار شدن بود 01:34:55.182 --> 01:34:58.545 ...نشسته بودم 01:34:58.546 --> 01:35:02.109 نمی‌دونستم کجام 01:35:02.110 --> 01:35:05.407 هوا تاریک بود و برف می‌بارید فکر میکردم برگشتم روی کوه یخی 01:35:05.408 --> 01:35:08.994 یا توی پارکینگ عمومیم و دوباره کتکم زدن 01:35:08.995 --> 01:35:13.165 بعد دوباره خودم رو گم می‌کردم 01:35:24.659 --> 01:35:28.773 بوی چیزی رو حس کردم 01:35:28.774 --> 01:35:32.106 بوی خیلی قوی‌ای بود 01:35:32.107 --> 01:35:36.278 مثل نمک بودار این توهماتم رو از بین بُرد 01:35:39.815 --> 01:35:42.942 یادمه خیلی گیج بودم نمیتونم بفهمم بوی چیه 01:35:42.943 --> 01:35:46.191 خیلی طول کشید تا بفهمم از کجا میاد 01:35:46.193 --> 01:35:49.681 فکر میکردم از خودمه 01:35:49.683 --> 01:35:52.014 و خیلی آروم افکارمو جمع کردم 01:35:52.015 --> 01:35:56.186 یادم اومد از کنار مستراح کمپ‌مون رد شدم 01:35:58.696 --> 01:36:02.867 و بعد فهمیدم به چادرها نزدیکم 01:36:09.802 --> 01:36:10.802 !سایمون 01:36:12.927 --> 01:36:17.097 وقتی داشتم داد میزدم، فکر کردم دیگه آخرشه 01:36:22.420 --> 01:36:26.591 نمیتونم جلوتر از این برم 01:36:29.420 --> 01:36:31.420 سایمون 01:36:31.445 --> 01:36:35.616 اشتباه کردم که یکم امید داشتم 01:36:37.332 --> 01:36:40.931 ...وقتی داد زدم و نبودن 01:36:40.932 --> 01:36:45.102 فهمیدم دیگه قراره بمیرم 01:36:57.999 --> 01:37:02.169 ...اون لحظه، وقتی کسی جوابمو نداد 01:37:02.193 --> 01:37:04.193 سایمون 01:37:12.901 --> 01:37:17.071 یه چیزی رو از دست دادم 01:37:20.126 --> 01:37:24.297 خودم رو از دست دادم 01:37:26.763 --> 01:37:30.212 بیدار شدم و نمیدونستم چرا 01:37:30.213 --> 01:37:33.677 و یه جو عجیبی بود 01:37:33.678 --> 01:37:37.128 صدای باد بیرون چادر رو می‌شنیدم 01:37:37.129 --> 01:37:41.300 و یه صدایی شنیدم 01:37:44.274 --> 01:37:46.446 به آرومی فهمیدم 01:37:46.447 --> 01:37:49.267 فقط یه چیز میتونه باشه 01:37:49.268 --> 01:37:53.039 که جو بیرونه و داره داد می‌زنه 01:37:53.040 --> 01:37:57.211 ولی کاملاً غیرممکن بود چون مُرده بود 01:37:57.682 --> 01:38:01.852 و 3 یا 4 روز پیش مُرده بود 01:38:02.226 --> 01:38:06.397 و دوباره خیلی نافذتر شنیدمش 01:38:06.840 --> 01:38:11.011 و واقعاً شبیه داد زدن کسی بود صدای سایمون 01:38:15.688 --> 01:38:19.177 ترس برم داشت چون نمی‌تونست جو باشه 01:38:19.178 --> 01:38:22.219 چون جو مُرده 01:38:22.220 --> 01:38:26.391 ولی اگه اون باشه، قراره یه موجود وحشتناک باشه 01:38:28.536 --> 01:38:31.123 نمیتونه انسان باشه ...چون 01:38:31.124 --> 01:38:35.295 هیچ انسانی نمیتونه چنین چیزی رو پشت‌سر بذاره 01:38:41.300 --> 01:38:45.471 دراز کشیده بودم و نمی‌دونستم چی‌کار کنم 01:38:46.113 --> 01:38:48.731 بعد سایمون بیدار شد 01:38:48.732 --> 01:38:52.903 سایمون! به وضوح داشت صدام میکرد 01:38:53.871 --> 01:38:58.042 میدونستم جو بود سریع فهمیدم 01:38:59.104 --> 01:39:03.274 داشتم اطرافو نگاه می‌کرد و بعد یه چیز معلق رو دیدم 01:39:07.706 --> 01:39:11.877 سایمون هم سریع بلند شد تا پیگیرش بشه 01:39:14.237 --> 01:39:18.407 یهو صداهایی شنیدم 01:39:18.408 --> 01:39:19.114 ...جو 01:39:19.139 --> 01:39:20.704 تویی؟ 01:39:20.705 --> 01:39:24.875 کار خاصی نمیکردم چون واقعاً فکر نمیکردم انسان باشه 01:39:31.802 --> 01:39:32.802 سایمون 01:39:41.573 --> 01:39:45.741 رفتیم بالای جویبار جایی که صداها ازش میومدن 01:39:45.742 --> 01:39:49.911 شاید 60 الی 80 متر بیرون کمپ و جو اونجا بود 01:39:55.819 --> 01:39:56.819 سایمون - ای وای. ای وای - 01:39:56.844 --> 01:40:01.014 نمی‌تونستم کاملاً باور کنم تا وقتی خودم دیدمش 01:40:01.450 --> 01:40:04.578 ولی بازم باورش یکم سخت بود 01:40:04.579 --> 01:40:08.749 به خاطر شب تاریک و وضعیتی که داشت 01:40:08.773 --> 01:40:09.242 سایمون 01:40:09.243 --> 01:40:11.497 تو وضع ناجوری بود 01:40:11.498 --> 01:40:15.215 انگار یه قامت شبیه روح بود 01:40:15.217 --> 01:40:19.386 انگار باید خودمو نیشگون میگرفتم تا باور کنم 01:40:21.788 --> 01:40:24.900 که واقعاً داره اتفاق میوفته 01:40:24.917 --> 01:40:26.521 کمکم کن - لعنتی، جو - 01:40:26.605 --> 01:40:30.692 حالت خوبه؟ لعنتی 01:40:30.775 --> 01:40:32.944 ...سایمون خیلی 01:40:33.641 --> 01:40:37.449 خیلی فحاشی میکرد 01:40:37.616 --> 01:40:39.284 ای لعنت بهش 01:40:39.492 --> 01:40:41.308 ریچارد، بلندش کن 01:40:41.309 --> 01:40:44.372 ریچارد، بگیرش احمق حرومزاده! بلندش کن 01:40:44.456 --> 01:40:46.249 باشه، جو 01:40:46.333 --> 01:40:50.255 یادمه سایمون شونه‌هامو گرفت 01:40:50.973 --> 01:40:52.631 و نگهم داشت 01:40:52.714 --> 01:40:54.674 پاهاش رو بگیر 01:40:55.050 --> 01:40:57.763 یادم میاد 01:40:57.764 --> 01:40:59.387 حس بغل شدن 01:40:59.471 --> 01:41:03.975 باشه، گرفتمت جات امنه 01:41:25.163 --> 01:41:28.999 ازم تشکر کرد که سعی کردم از کوهستان بیارمش پایین 01:41:31.874 --> 01:41:36.044 بابت تمام تلاشایی که کردم 01:41:36.561 --> 01:41:40.002 ...جایی که طناب رو بریدم 01:41:40.003 --> 01:41:44.174 و بهم گفت اگه منم بودم همین کار رو می‌کردم 01:41:46.945 --> 01:41:51.115 اولین حرفایی بود که بهم زد 01:42:01.998 --> 01:42:03.961 ...یادمه قبل از اینکه کاریش بکنیم 01:42:03.986 --> 01:42:05.860 قبل از اینکه حتی در رو ببندیم 01:42:05.861 --> 01:42:08.388 گفت، شلوارم کجاست؟ 01:42:08.390 --> 01:42:10.294 ...توضیح دادیم شلوارش رو 01:42:10.319 --> 01:42:12.584 سوزوندیم که خیلی عصبی شد 01:42:14.648 --> 01:42:18.819 و فکر کنم تا حدودی زنده شدم 01:42:18.857 --> 01:42:23.027 فهمیدم همون جوی خودمون برگشته 01:42:23.600 --> 01:42:27.900 ،جو در حین تلاش برای زنده ماندن" .یک سوم وزنش را از دست داد 01:42:29.000 --> 01:42:34.200 .پس از 2 سال و 6 عمل جراحی، جو دوباره توانست کوهنوردی کند .اون هنوز هم کوهنوردی می‌کند 01:42:35.874 --> 01:42:44.700 سایمون به انگلستان برگشت و به خاطر بریدن طناب همکارش .با انتقادهای شدیدی از انجمن‌های کوهنوردی روبرو شد .جو همیشه از او دفاع کرده است 01:42:46.250 --> 01:42:51.200 هیچکس نتوانسته است صعود به قله‌ی سیولا گرانده را ".مانند جو و سایمون با موفقیت به پایان برساند 01:42:51.224 --> 01:43:03.224 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 01:43:03.248 --> 01:43:15.248 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.