WEBVTT 00:00:32.750 --> 00:00:35.208 واژه‌ی «تسخیر شده» بیش از هر واژه‌ی دیگری 00:00:35.208 --> 00:00:37.458 س» در خود دارد» 00:00:38.916 --> 00:00:42.833 من بیل فریدکین هستم، روز اول، برداشت یک 00:00:43.833 --> 00:00:53.875 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::. 00:00:53.875 --> 00:01:03.875 00:01:03.875 --> 00:01:13.875 00:01:13.875 --> 00:01:23.875 00:01:23.875 --> 00:01:29.458 00:01:29.458 --> 00:01:36.458 هرچیزی باید در ارتباط با معمای ایمان و سرنوشت باشد 00:01:36.458 --> 00:01:42.375 و «جنگیر» درباره‌ی معمای ایمان است 00:01:42.375 --> 00:01:45.083 «تنها فیلمی که در هنگام ساخت «جنگیر 00:01:45.083 --> 00:01:50.083 تحت‌تاثیر آن بودم «کلام» درایر بود 00:01:50.083 --> 00:01:54.541 هیچ فیلمی درباره‌ی تسخیر شدن که من بشناسم نبود 00:01:54.541 --> 00:01:56.750 اینطور نبود که فیلمای مذهبی‌ آن زمان 00:01:56.750 --> 00:02:00.500 خیلی مهمل یا ضعیف باشند 00:02:00.500 --> 00:02:05.791 مثلا «ده قرمان» بسیار تماشایی بود 00:02:05.791 --> 00:02:10.625 کلام» فیلم ساده و زیبایی‌ست» 00:02:10.625 --> 00:02:14.375 بسیار زیبا اجرا و تصویربرداری شده 00:02:14.375 --> 00:02:19.250 و دارای زیبایی ساده‌ای‌ست که آن را به نمایش می‌گذارد 00:02:19.250 --> 00:02:24.125 که در فیلم دقیقا به حیات دوباره منتهی می‌شود 00:02:24.125 --> 00:02:28.125 هربار که تماشاش میکنم نمیتونم جلوی گریستن‌ام رو بگیرم 00:02:28.125 --> 00:02:30.375 شما کاملا فیلم رو باور میکنید 00:02:30.375 --> 00:02:34.291 هیچ سوالی در باب آنچه اتفاق میفتد وجود نداره 00:02:34.291 --> 00:02:37.708 این یه حقه‌ی سینمایی نیست 00:02:37.708 --> 00:02:41.166 من از مخاطبین «جنگیر» خواستم 00:02:41.166 --> 00:02:44.208 آنچه رو که میبینند باور کنند 00:02:44.208 --> 00:02:45.958 00:02:45.958 --> 00:02:49.583 من یه معتقد سفت و سخت به سرنوشتم که برای هرکسی خیلی سخته 00:02:49.583 --> 00:02:53.208 که بخواد تقدیرش رو کنترل بکنه 00:02:53.208 --> 00:02:55.458 میتونید کارای مشخصی رو انجام بدید 00:02:55.458 --> 00:03:01.375 اما در موارد زیادی، باور دارم زیست‌شناسی تقدیره 00:03:01.375 --> 00:03:03.958 نمیدونم چطور وارد کار سینما شدم 00:03:03.958 --> 00:03:06.208 آن هم از آنجایی که من میام 00:03:06.208 --> 00:03:09.375 من در یه آپارتمان تک‌خوابه با مادر و پدرم 00:03:09.375 --> 00:03:11.041 در شیکاگو زندگی میکردم 00:03:11.041 --> 00:03:13.041 ...مادرم من رو برد 00:03:13.041 --> 00:03:17.708 نمیدونم چند سالم بود شاید هفت یا این حدودا 00:03:17.708 --> 00:03:21.500 که من رو به یه سینما به نام «زیارت‌گاه» برد 00:03:21.500 --> 00:03:24.041 که در خیابان شریدان در شیکاگو بود 00:03:24.041 --> 00:03:27.458 میریم به این مکان بزرگ که کلی آدم داخلش هستند 00:03:27.458 --> 00:03:28.708 نمیدونم آنجا چیکار میکنند 00:03:28.708 --> 00:03:30.125 نمیدونم قراره چی بشه 00:03:30.125 --> 00:03:34.375 ناگهان، چراغ‌ها خاموش میشه 00:03:34.375 --> 00:03:38.083 نور به تاریکی کامل میره 00:03:38.083 --> 00:03:41.666 ...و من صدای کنار رفتن 00:03:41.666 --> 00:03:45.000 پرده‌هایی رو شنیدم 00:03:45.000 --> 00:03:48.666 و بعد یه نور روی پرده‌ی پخش پدیدار میشه 00:03:48.666 --> 00:03:51.583 همراه با عنوانین و کلماتی و بعد من جیغ زدم 00:03:51.583 --> 00:03:56.666 این وحشت محض فرایند بود 00:03:56.666 --> 00:04:00.208 فکر میکنم اسم فیلم «هیچ مگر قلبی تنها» بود 00:04:00.208 --> 00:04:04.000 با بازی کری گرانت، براساس یکی از داستان‌های کلیفورد اودتس 00:04:04.000 --> 00:04:07.666 00:04:07.666 --> 00:04:10.416 00:04:10.416 --> 00:04:12.708 00:04:12.708 --> 00:04:14.083 00:04:14.083 --> 00:04:16.500 00:04:16.500 --> 00:04:18.708 00:04:18.708 --> 00:04:21.916 00:04:21.916 --> 00:04:24.708 در دوران بیست سالگیم بودم 00:04:24.708 --> 00:04:27.875 اول در اتاق نامه کار میکردم 00:04:27.875 --> 00:04:30.041 در یه ایستگاه تلویزیون در شیکاگو 00:04:30.041 --> 00:04:32.208 درست بعد از دییرستان، من هیچوقت کالج نرفتم 00:04:32.208 --> 00:04:35.500 یکی از دوستانم به طور اتفاقی گفت 00:04:35.500 --> 00:04:40.125 فیلمی در سینمایی به نام «سرف» در حال نمایش است 00:04:40.125 --> 00:04:41.875 «چه فیلمی؟ «همشهری کین 00:04:41.875 --> 00:04:44.458 و من سانس ظهر رو رفتم 00:04:44.458 --> 00:04:47.875 و تا باقی روز رو اونجا موندم 00:04:47.875 --> 00:04:50.291 و من فقط حیرت‌زده شده بودم 00:04:50.291 --> 00:04:55.208 وقتی دور و ور نیمه‌شب از سینما اومدم بیرون 00:04:55.208 --> 00:04:59.583 فکر کردم که «من هیچ ایده‌ای ندارم که این چیه 00:04:59.583 --> 00:05:02.708 «ولی این کاریه که دوست دارم انجام بدم 00:05:02.708 --> 00:05:04.500 00:05:04.500 --> 00:05:06.750 00:05:08.250 --> 00:05:11.333 00:05:11.333 --> 00:05:14.833 همشهری کین در مورد معمای تقدیره 00:05:14.833 --> 00:05:19.583 و اینکه چطور تقدیر این پسر کوچک رو از کلبه‌ی فقیر دور میکند 00:05:19.583 --> 00:05:23.291 و چون مادرش برای چیز بی‌ارزشی 00:05:23.291 --> 00:05:25.208 معدن کالارادو رو واگذاری کرده بود 00:05:25.208 --> 00:05:27.916 او بدل به ثروت‌مندترین مرد آمریکا شد 00:05:27.916 --> 00:05:30.500 00:05:30.500 --> 00:05:33.833 این کار سرنوشت بود 00:05:33.833 --> 00:05:40.166 معنای «رزباد» ایده‌ای از انجیل است 00:05:40.166 --> 00:05:43.083 چه فایده‌ای دارد" 00:05:43.083 --> 00:05:47.041 اگر انسان تمام دنیا را بدست آورد 00:05:47.041 --> 00:05:49.083 "اما روح خودش را ببازد؟ 00:05:49.083 --> 00:05:53.916 لحظه‌ی «رزباد» بزرگ و بی‌همتاست 00:05:53.916 --> 00:05:56.958 کوبریک این کار رو در «کشتن» کرد 00:05:56.958 --> 00:06:02.750 مجازات بزرگ سرقت تمام آن پول از مسابقه‌ اسب‌سواری 00:06:02.750 --> 00:06:05.916 دو میلیون دلار در هوا به پرواز درمیاند 00:06:05.916 --> 00:06:08.583 لحظه‌ی «رزباد» بزرگی‌ست 00:06:08.583 --> 00:06:12.541 «مانند لحظه‌ای در «گنچ‌های سیرا مدره 00:06:12.541 --> 00:06:16.583 وقتی که تمام کیسه‌های طلا توسط راه‌زنا باز میشن 00:06:16.583 --> 00:06:20.000 کسایی که دزدیدن چون فکر میکردن آب هستن 00:06:20.541 --> 00:06:23.916 00:06:27.625 --> 00:06:32.750 00:06:32.750 --> 00:06:37.375 این بیانه‌ای نهان در باب بیهودگی‌ست 00:06:37.375 --> 00:06:40.666 بیهودگی همه چیز 00:06:40.666 --> 00:06:43.000 00:06:43.000 --> 00:06:47.541 00:06:47.541 --> 00:06:53.000 و این ایده‌ی شگفت‌انگیز خالصیت از دست رفته 00:06:53.000 --> 00:06:56.625 عشق به جوشش درمیاد و قلب رو میفشرد 00:06:56.625 --> 00:07:02.625 چه بیانیه‌ی والایی، چه ایده‌ی شگفت‌انگیزی 00:07:02.625 --> 00:07:04.416 00:07:04.416 --> 00:07:05.791 00:07:05.791 --> 00:07:07.083 00:07:07.083 --> 00:07:08.333 00:07:08.333 --> 00:07:10.166 00:07:10.166 --> 00:07:15.041 ایده‌ای که خوش‌بختانه به تمام فیلم‌هایی که ساخته‌ام وصله 00:07:15.041 --> 00:07:18.333 00:07:18.333 --> 00:07:22.000 ولی هیچکدوم مثل جنگیر نیستن 00:07:22.000 --> 00:07:28.041 من هنوز تا همین امروز احساس میکنم نیروهایی والاتر از من بودند 00:07:28.041 --> 00:07:32.833 که همه چیز رو برای ساختن، به این فیلم هدیه کردند 00:07:32.833 --> 00:07:34.791 همه چیز مربوط به فیلم 00:07:34.791 --> 00:07:39.416 توسط «خدای سینما» به‌هم وصل شد از بلتی که رمان رو برام فرستاد 00:07:39.416 --> 00:07:42.166 کسی که سال‌ها بود هم‌دیگه رو ندیده بودیم 00:07:42.166 --> 00:07:46.666 در ابتدا استودیو نمیخواست من فیلم رو کارگردانی کنم 00:07:46.666 --> 00:07:48.875 من رفتم و جایزه اسکار رو بردم 00:07:48.875 --> 00:07:50.875 که یک دورنما در فیلمسازی‌ام بود 00:07:50.875 --> 00:07:54.125 من حتی عضو آکادمی هم نبودم 00:07:54.125 --> 00:07:55.416 همه‌ی این اتفاقات 00:07:55.416 --> 00:07:57.625 تقدیره 00:07:57.625 --> 00:07:59.583 آره، تقدیر 00:07:59.583 --> 00:08:04.000 من تنها میتونم فیلمی رو بسازم که بتونم در چشم ذهنم ببینمش 00:08:04.000 --> 00:08:06.291 و در زمان بسیار کوتاهی 00:08:06.291 --> 00:08:11.583 با خوندن رمانش، فیلم در سرم ظاهر شد 00:08:11.583 --> 00:08:14.458 دقیقا میدونستم که چطوری میخوام بسازمش 00:08:14.458 --> 00:08:16.500 چه چیزهایی رو میخواستم از کتابش نگه دارم 00:08:16.500 --> 00:08:18.083 و چه چیزهایی رو میخواستم رها کنم 00:08:18.083 --> 00:08:21.875 من هیچ داستان پیش‌زمینه و فلش‌بکی نمیخواستم 00:08:21.875 --> 00:08:24.250 فقط یه داستان سرراست 00:08:24.250 --> 00:08:27.458 فیلم به رئالیستی‌ترین شکل ممکن کار شد 00:08:27.458 --> 00:08:30.333 پس از اینکه بالاخره برای کارگردانی فیلم استخدام شدم 00:08:30.333 --> 00:08:35.333 بلتی با پاکت کوچکی پیشم اومد و گفت 00:08:35.333 --> 00:08:37.375 برایت یه سورپرایز دارم 00:08:37.375 --> 00:08:39.291 فیلمنامه رو نوشتم 00:08:39.291 --> 00:08:41.708 من این رو نمیدونستم فیلمنامه رو بهم داد 00:08:41.708 --> 00:08:43.916 به این قطر بود 00:08:43.916 --> 00:08:48.333 00:08:48.333 --> 00:08:52.708 احساس کردم هجویه و تقلیدی از رمانش بود 00:08:52.708 --> 00:08:54.833 و این رو بهش گفتم 00:08:54.833 --> 00:08:58.958 فلش‌بک داشت شاه‌ماهی‌های قرمز داشت 00:08:58.958 --> 00:09:02.708 بهش گفتم، بیل این فیلمنامه کتابت نیست 00:09:02.708 --> 00:09:05.041 من واقعا میخوام رمان رو فیلمبرداری کنم 00:09:05.041 --> 00:09:11.708 پس من نسخه‌ی خودم رو نشانه‌گذاری‌ کردم 00:09:11.708 --> 00:09:13.541 چاپ اول 00:09:13.541 --> 00:09:16.375 چیزهایی که باید باشن و نباشن رو علامت زدم 00:09:16.375 --> 00:09:17.916 چیزهایی رو خط میزدم 00:09:17.916 --> 00:09:20.875 رفتن از این سکانس به اون یکی 00:09:20.875 --> 00:09:23.500 من واژه به واژه علامت زدم تا اون تقریبا 00:09:23.500 --> 00:09:26.583 بتونه متوجه بشه که من چه چیزی رو میخواستم از رمان نگه دارم 00:09:26.583 --> 00:09:28.583 و چه چیز رو نیازی نداشتم 00:09:28.583 --> 00:09:30.541 بلتی در اولین نسخه فیلمنامه‌اش 00:09:30.541 --> 00:09:32.708 مقدمه رو حذف کرده بود 00:09:32.708 --> 00:09:37.166 و بهش گفتم که کاری کردی که ...حتی بدترین دشمنت هم باهات 00:09:37.166 --> 00:09:38.666 چنین کاری نمیکرد 00:09:38.666 --> 00:09:41.750 همه، از جمله ناشرش، گفتن 00:09:41.750 --> 00:09:43.541 تو به این مقدمه نیاز نداری 00:09:43.541 --> 00:09:44.958 اونا درکش نمیکردن 00:09:44.958 --> 00:09:51.250 من گفتم، بیل ما باید در عراق داستان رو شروع کنیم 00:09:51.250 --> 00:09:54.833 فصل شروع 00:09:54.833 --> 00:09:58.000 که موقع خوندش، مو به تنم سیخ کرده بود 00:09:58.000 --> 00:09:59.958 و دلیلش رو نمیدونستم 00:09:59.958 --> 00:10:02.458 من مطمئنم تا همین امروز افراد زیادی متوجه نشدن 00:10:02.458 --> 00:10:04.458 که این دیگه چیه؟ 00:10:04.458 --> 00:10:09.208 اما این مقدمه‌ست، و برای من 00:10:09.208 --> 00:10:12.666 بنیانی بسیار محکم برای کل رمان 00:10:12.666 --> 00:10:15.166 ما مجوز رفتن رو گرفتیم 00:10:15.166 --> 00:10:18.125 من اساسا میدونستم کجا میخوام برم 00:10:18.125 --> 00:10:19.708 که شمال عراق بود 00:10:19.708 --> 00:10:22.166 شهر کوچکی که در آنجا به سخنی فیلمبرداری کردیم 00:10:22.166 --> 00:10:24.333 که همان نینوا در انجیل هست 00:10:24.333 --> 00:10:29.416 جایی به نام هترا یا برای خود عراقی‌ها 00:10:29.416 --> 00:10:31.291 هدر...ه د ر 00:10:31.291 --> 00:10:33.708 به طور اتفاقی یه باستان‌شناس آلمانی اونجاست 00:10:33.708 --> 00:10:35.875 که با یه گروه آلمانی کار میکنه 00:10:35.875 --> 00:10:39.250 و عراقی‌هایی که اونجا در حال حفاری بودند 00:10:39.250 --> 00:10:43.875 و من باهاش ملاقات کردم و ازش پرسیدم که آیا ممکنه که این حفاری رو فیلم بگیریم 00:10:43.875 --> 00:10:48.750 و مکس فون سیدو که در حال انجام حفاری قدم بزنه 00:10:48.750 --> 00:10:50.625 پس همین کار رو هم کرد 00:10:50.625 --> 00:10:52.666 یه حفاری واقعی بود 00:10:52.666 --> 00:10:55.250 و چیزهایی که داشتن بیرون میکشیدن 00:10:55.250 --> 00:10:59.333 سرهای جدا شده و مجسمه‌ها بودند 00:10:59.333 --> 00:11:06.458 چون مشخص شد در دوره‌ای پیش از مسیح 00:11:06.458 --> 00:11:12.666 شهر هدر توسط ساسانیان غارت شده بود 00:11:12.666 --> 00:11:16.500 فکر میکنم 80 سال پیش از میلاد بود 00:11:16.500 --> 00:11:19.875 اونا سر هرکسی که اونجا زندگی میکرد رو بریدن 00:11:19.875 --> 00:11:22.500 و سر مجسمه‌ها رو قطع کردن 00:11:22.500 --> 00:11:26.916 And this is what the archeology team was coming up with, 00:11:26.916 --> 00:11:30.625 along with other artifacts, which I show in the film. 00:11:30.625 --> 00:11:33.125 00:11:33.125 --> 00:11:38.291 جک نیچه دستش رو به یه لیوان شراب مالید 00:11:38.291 --> 00:11:41.625 "و این شد صدای آغازین "جنگیر 00:11:41.625 --> 00:11:46.500 And then it segues from that to something we recorded in Mosul, 00:11:46.500 --> 00:11:51.125 که صدای عربی موذن هست که دعا میخونه 00:11:51.125 --> 00:11:56.625 "کلمات "الله اکبر، الله اکبر 00:11:56.625 --> 00:12:00.166 و "خدا خوب است" به عربی 00:12:00.166 --> 00:12:02.625 "خدا عظیم است" 00:12:02.625 --> 00:12:05.958 این‌ها اولین کلمات فیلم‌اند 00:12:05.958 --> 00:12:10.250 کلمات آغازین رمان بلتی، در شمال عراق 00:12:10.250 --> 00:12:11.916 جایی که اتفاق میفته 00:12:11.916 --> 00:12:15.875 نمیتونستید همینطوری برید بیابان موهاوی و فیلمبرداریش کنید 00:12:15.875 --> 00:12:19.416 اون روزها سی.جی.آی وجود نداشت 00:12:19.416 --> 00:12:21.875 باید به خود مکان میرفتید 00:12:21.875 --> 00:12:24.916 یک زاویه‌ای وجود داره که من به طور ویژه طراحی کرد 00:12:24.916 --> 00:12:29.500 چون در پیش‌زمینه‌ی فون سیدو، نه چندان دور 00:12:29.500 --> 00:12:34.000 قبر "پادشاه نبوکدنصریکم" بود 00:12:34.000 --> 00:12:38.000 که بالای قبر "پادشاه داوود" ساخته شده بود 00:12:38.000 --> 00:12:39.541 ما اونجا بودیم 00:12:39.541 --> 00:12:42.583 فیلم با خورشید درخشانی شروع میشه 00:12:42.583 --> 00:12:45.958 وقتی به اتاق اصلاح زمان و رنگ رفتیم 00:12:45.958 --> 00:12:50.166 من تصمیم گرفتم فیلم رو با خورشید سیاه‌وسفید شروع کنم 00:12:50.166 --> 00:12:52.541 که آروم آروم رنگی میشه 00:12:52.541 --> 00:12:54.125 فکر نمیکنم 00:12:54.125 --> 00:12:58.750 هیچ معنای خودآگاهی پشت تصمیماتم وجود داشته باشه 00:12:58.750 --> 00:13:03.041 این‌ها مسائل غریزی هستند 00:13:03.041 --> 00:13:05.083 به "چرایی و چگونگی" ترجمه نمیشن 00:13:05.083 --> 00:13:09.791 در نگاهی به گذشته به نظر میاد که میدونستم چیکار میکنم 00:13:09.791 --> 00:13:12.041 من فقط داشتم غریزه‌ام رو دنبال میکردم 00:13:12.041 --> 00:13:14.208 و فکر میکنم این چیزیه که کل فیلم 00:13:14.208 --> 00:13:17.625 اتفاق افتاد 00:13:17.625 --> 00:13:20.916 این رمان بلنتی، "جنگیر" هست 00:13:20.916 --> 00:13:22.250 این شروعشه 00:13:22.250 --> 00:13:24.958 "The blaze of sun wrung pops of sweat 00:13:24.958 --> 00:13:27.083 from the old man's brow. 00:13:27.083 --> 00:13:29.375 دستش رو دور لیوان داغ نگه داشت 00:13:29.375 --> 00:13:31.958 چایی شیرین برای گرم کردن دستان 00:13:31.958 --> 00:13:35.000 He could not shake the premonition. 00:13:35.000 --> 00:13:39.833 It clung to his back like chill wet leaves." 00:13:39.833 --> 00:13:44.416 پس کل این پاراگراف در باب یه کلمه است: دلشوره 00:13:44.416 --> 00:13:47.458 پس دور و ورش رو نگاه میکنه و چیزای مختلفی میبینه 00:13:47.458 --> 00:13:49.791 این به دلشوره اضافه میکنه 00:13:49.791 --> 00:13:53.833 blacksmiths who are pounding, bending steel, 00:13:53.833 --> 00:13:55.583 یکیشون برمیگرده و نگاهش میکنه 00:13:55.583 --> 00:13:58.416 و یه چشم نداره 00:13:58.416 --> 00:14:03.291 شبیه به وقتی که شیطان در حالت بی‌وزنی نگاه می‌کنه 00:14:07.458 --> 00:14:11.666 و بسیاری فکر میکنن این خبر از چیزی شوم میده 00:14:11.666 --> 00:14:15.625 من هیچ قصدی برای پیش‌آگاهی دادن 00:14:15.625 --> 00:14:17.333 با چیزی که اون لوکشین فیلم گرفتم نداشتم 00:14:17.333 --> 00:14:21.666 من تنها از روی جذابیت چیزهایی رو فیلم گرفتم و در فیلم گذاشتم 00:14:21.666 --> 00:14:25.833 و در طول دهه‌ها، تفسیر و بازتفسیر شده 00:14:25.833 --> 00:14:30.708 بعضی تفسیرها برام منطقی‌اند 00:14:30.708 --> 00:14:32.666 اما هیچوقت تعمدی نبودن 00:14:32.666 --> 00:14:35.625 00:14:35.625 --> 00:14:38.291 ساعت می‌ایسته 00:14:39.666 --> 00:14:42.125 نمیدونم چه معنی کوفتی‌ای میتونه داشته باشه 00:14:42.125 --> 00:14:45.916 ...من هیچوقت به پیش کشیدن یا تحمیل 00:14:45.916 --> 00:14:49.625 نماد یا معنایی فکر نکردم به جز مدال سنت جوزف 00:14:49.625 --> 00:14:53.708 که در رویای پدر کاراس داره میفته 00:14:53.708 --> 00:14:58.125 اون مدالی بود که توسط پدر مرین در عراق پیدا شد 00:14:58.125 --> 00:15:00.916 که می‌خراشه بعدا 00:15:00.916 --> 00:15:05.666 و به سر کوچکی از "پازوزو" میرسه 00:15:05.666 --> 00:15:12.375 وصل شده به لجن‌هایی که خودش رو میان آن‌ها جاسازی کرده 00:15:12.375 --> 00:15:14.666 بعد چهره‌اش رو میخراشه 00:15:14.666 --> 00:15:20.541 و بعد اون...شما فقط چهره‌اش رو میبینید که به تصویر "پازوزو" واکنش نشوه میده 00:15:20.541 --> 00:15:25.541 و درست اونجا دلشوره میگیره 00:15:25.541 --> 00:15:29.625 دلشوره از کل فیلم و تمام چیزهایی که قریب‌الوقوع هستن 00:15:29.625 --> 00:15:32.625 ...افتتاحیه در عراق لحن و موود 00:15:32.625 --> 00:15:34.916 کل فیلم رو شکل میده 00:15:34.916 --> 00:15:41.958 فضای خوف و راز ماورایی عصر کهن 00:15:41.958 --> 00:15:46.791 بدون اینکه این چیزایی که من گفتم، عنوان بشن 00:15:46.791 --> 00:15:53.916 مربوط به حضور شیطان حبشی "پازوزو" است 00:15:53.916 --> 00:15:56.375 شخصیت پدر مرین رو به عنوان یه کشیش باستان‌شناس 00:15:56.375 --> 00:16:02.375 نشون میده و بیش از یک ساعت از فیلم 00:16:02.375 --> 00:16:04.375 طول میکشه 00:16:04.375 --> 00:16:08.333 تا دوباره پدر مرین رو ببینیم 00:16:08.333 --> 00:16:10.791 اون قبلا جنگیری رو اجرا کرده 00:16:10.791 --> 00:16:13.166 اون بعدا طرح میشه 00:16:13.166 --> 00:16:15.583 00:16:15.583 --> 00:16:17.250 00:16:17.250 --> 00:16:18.750 00:16:18.750 --> 00:16:21.583 00:16:21.583 --> 00:16:25.083 00:16:25.083 --> 00:16:26.416 00:16:26.416 --> 00:16:28.958 00:16:28.958 --> 00:16:31.375 00:16:31.375 --> 00:16:33.333 00:16:33.333 --> 00:16:37.625 بعد اون پیش‌آگاهی‌ای میگیره که شما، مخطاب 00:16:37.625 --> 00:16:43.125 حسی دارید که دوباره قراره با این دشمن کهن مواجه بشه 00:16:43.125 --> 00:16:45.416 پس برای من 00:16:45.416 --> 00:16:49.208 این به اندازه‌ی هر سکانس دیگری در جنگیر برام مهمه 00:16:49.208 --> 00:16:54.208 ...اینکه موود رو شکل بده و این ایده‌ی 00:16:54.208 --> 00:16:58.625 ماورایی در میان‌مان رو نمایش بدم 00:16:58.625 --> 00:17:03.375 ...کل این ایده که 00:17:03.375 --> 00:17:09.291 یه موود رو به خوبی تا جایی که داستان پیش رفته بسازی 00:17:09.291 --> 00:17:12.375 بهتون میگم که در اکثر فیلمای من 00:17:12.375 --> 00:17:15.625 به خصوص جنگیر 00:17:15.625 --> 00:17:19.625 من به شدت تحت‌تاثیر موسیقی بودم 00:17:19.625 --> 00:17:21.708 ...و من همیشه 00:17:21.708 --> 00:17:25.875 ...به طور خودآگاه و ناخودآگاه، تحت‌تاثیر 00:17:25.875 --> 00:17:29.791 موسیقی‌ای بودم که لایه به لایه ساخته میشه 00:17:29.791 --> 00:17:33.208 کارایی شبیه "پرستش بهار" ساخته‌ی استراوینسکی 00:17:33.208 --> 00:17:35.291 که خیلی با ریتم آرامی ساخته شده 00:17:35.291 --> 00:17:38.541 استراوینسکی گفته اگر آرام آغاز بشه 00:17:38.541 --> 00:17:44.041 از اونجایی که با درام شروع کردی، باید با غرش رعدوبرق تموم کنی 00:17:44.041 --> 00:17:46.625 پس تنها با یه ساز شروع کرد 00:17:46.625 --> 00:17:48.458 و یه ملودی خیلی آرام رو نواخت 00:17:48.458 --> 00:17:50.458 00:17:50.458 --> 00:17:53.250 ...و بعد به یکی از قوی‌تری 00:17:53.250 --> 00:17:57.708 و به بیانی، یکی از خوفناک‌ترین قطعات موسیقی که تا به حال نوشته شده تبدیل میشه 00:17:57.708 --> 00:18:01.666 00:18:01.666 --> 00:18:04.708 من عاشق فیلم‌هایی هستم که لایه به لایه ساخته میشن 00:18:04.708 --> 00:18:08.750 "مثل "2001: اودیسه" و "روانی 00:18:08.750 --> 00:18:13.375 همش در مورد شکل دادن و حفظ کردن یه لحن و موود هست 00:18:13.375 --> 00:18:18.916 و از همون آغاز خلقش کنی 00:18:18.916 --> 00:18:20.458 موود یه فیلم تغییر میکنه 00:18:20.458 --> 00:18:24.125 لحظاتی از روشنایی زیاد 00:18:24.125 --> 00:18:28.666 و شادی در لحظات آغازین جنگیر هست 00:18:28.666 --> 00:18:30.708 00:18:30.708 --> 00:18:32.708 00:18:32.708 --> 00:18:35.333 00:18:35.333 --> 00:18:38.708 لحن تقریبا کل فیلم یکیه 00:18:38.708 --> 00:18:44.291 برجسته‌ کردن حس ترس که در تمام فیلم موجوده 00:18:44.291 --> 00:18:48.708 و این چیزیه که مخاطبان هم اون موقع هم الان 00:18:48.708 --> 00:18:50.708 قبل از اینکه برن فیلم رو ببینن میدونن 00:18:50.708 --> 00:18:53.416 00:18:53.416 --> 00:18:55.500 00:18:55.500 --> 00:18:56.833 00:18:56.833 --> 00:18:58.833 00:18:58.833 --> 00:19:00.125 00:19:00.125 --> 00:19:01.916 00:19:01.916 --> 00:19:04.166 00:19:04.166 --> 00:19:06.041 ...میدونید، موود از 00:19:06.041 --> 00:19:08.916 رابطه‌ی فوق‌العاده‌ی مادر و دختری 00:19:08.916 --> 00:19:15.541 به دگرگونی وحشتناک شخصیت یه دختر 12 ساله تغییر میکنه 00:19:15.541 --> 00:19:18.708 00:19:18.708 --> 00:19:20.208 00:19:20.208 --> 00:19:21.666 00:19:21.666 --> 00:19:24.666 00:19:24.666 --> 00:19:28.500 در بسیاری از سکانس‌ها، حتی اون اوایل 00:19:28.500 --> 00:19:31.583 به نظر میرسه آنچه قراره اتفاق بیفته پیش‌آگاهی میشه 00:19:31.583 --> 00:19:34.833 من در آن زمان کاملا آگاه و هشیار بودم 00:19:34.833 --> 00:19:38.958 به این مسئله که مردم شروع میکنن به دیدن فیلم 00:19:38.958 --> 00:19:42.250 همه براشون سوال میشه که فیلم در مورد چیه 00:19:42.250 --> 00:19:45.625 میدونستم که مردم آگاهن 00:19:45.625 --> 00:19:48.791 داشتن به دیدن فیلمی میومدن که درباره‌ی تسخیر شیطانی است 00:19:48.791 --> 00:19:52.541 نه فیلمی در مورد دختری که مشکل مغزی داره 00:19:52.541 --> 00:19:54.375 یه کم طول میکشه تا به جنگیری برسیم 00:19:54.375 --> 00:19:55.625 به همون اندازه‌ای که باید طول میکشید 00:19:55.625 --> 00:19:57.416 00:19:57.416 --> 00:20:01.000 00:20:01.000 --> 00:20:05.916 باید میدیدید این دختر بچه چه شکلی بوده 00:20:05.916 --> 00:20:08.250 قبل از اینکه ظاهرش 00:20:08.250 --> 00:20:11.958 و رفتارش کامل تغییر کنه 00:20:11.958 --> 00:20:17.041 و مشخصا، سکانس‌های جنگیری باید از هم پیشی بگیرن 00:20:17.041 --> 00:20:20.958 اون اوایل فقط یه تکان خوردن تخت هست 00:20:20.958 --> 00:20:24.583 و هیچ تغییر دراماتیکی در شخصیت دختر نیست 00:20:24.583 --> 00:20:28.708 و برای اینه تا تغییر شخصیتی رو کامل کنه 00:20:28.708 --> 00:20:33.833 قدرت ابرانسانی و رفتارهای وحشتناک از دختر 00:20:33.833 --> 00:20:38.166 کارهایی که یه دختر 12 ساله از انجامشون ناتوانه 00:20:38.166 --> 00:20:41.833 00:20:41.833 --> 00:20:46.208 مضمونی وجود داره که من اون موقع ازش آگاه بودم 00:20:46.208 --> 00:20:50.250 که بهش میگن عرصه‌ی انتظار 00:20:50.250 --> 00:20:53.458 اگر شما در شب در خیابانی تاریک در حال قدم زدن باشید 00:20:53.458 --> 00:20:56.500 جایی که اخیرا جنایتی و قتلی رخ داده 00:20:56.500 --> 00:21:01.458 چیزی وجود داره که در درون شما رخ میده 00:21:01.458 --> 00:21:05.250 جایی که پروانه‌ها رو میابید 00:21:05.250 --> 00:21:07.666 00:21:07.666 --> 00:21:09.416 00:21:09.416 --> 00:21:11.458 و این روی تماشاگر جواب میده 00:21:11.458 --> 00:21:13.666 اونا میان داخل سالن و منتظرن تا بترسن 00:21:13.666 --> 00:21:16.625 و شما میتونید...با این پیش برید 00:21:16.625 --> 00:21:18.291 00:21:18.291 --> 00:21:20.458 00:21:20.458 --> 00:21:21.875 00:21:21.875 --> 00:21:25.083 00:21:25.083 --> 00:21:28.041 00:21:28.041 --> 00:21:31.125 00:21:31.125 --> 00:21:32.916 00:21:32.916 --> 00:21:35.875 یادم میاد که در دوران نوجوانی 00:21:35.875 --> 00:21:40.791 و عادت داشتم تا دبیرستانی در شیکاگو قدم بزنم 00:21:40.791 --> 00:21:44.166 و از یه محله‌ای رد میشدم 00:21:44.166 --> 00:21:49.708 جایی که یه قتل خشن و بی‌رحمانه رح داده بود 00:21:49.708 --> 00:21:56.458 دختر جوانی در خانه‌ای در مسیر زندگی میکرده 00:21:56.458 --> 00:22:02.291 که از پنجره اتاقش بیرون کشیده شده و سر بریده شده 00:22:02.291 --> 00:22:05.375 و اندام بدن در چمنزار و خیابان‌ها 00:22:05.375 --> 00:22:10.333 و بیرون خونه رها شده بودند 00:22:10.333 --> 00:22:12.333 و دقیق یادمه 00:22:12.333 --> 00:22:15.583 هرروز از جلوی اون خونه‌ی وحشت در مسیرم به مدرسه 00:22:15.583 --> 00:22:18.791 رد میشدم 00:22:18.791 --> 00:22:23.916 و به اون جنایت وحشیانه‌ای که اونجا رخ داده فکر میکردم 00:22:23.916 --> 00:22:26.875 من قیل از فیلمبرداری یه صحنه همیشه ایده‌ی داشتم 00:22:26.875 --> 00:22:29.166 که فکر میکنم چطور باید به نظر برسه 00:22:29.166 --> 00:22:32.166 و بعد ما صحنه رو فیلم میگرفتیم 00:22:32.166 --> 00:22:36.791 ممکنه چیزی ببینم که وادارم بسازه از یه زاویه‌ی دیگه‌ای نگاه کنم 00:22:36.791 --> 00:22:43.541 یا یه زاویه دیگه...یه زاویه نزدیک‌تر یا کلا هیچ پوششی و چیزی نداشته باشم 00:22:43.541 --> 00:22:47.791 در جنگیر ما معمولا در محل شلوغی هستیم 00:22:47.791 --> 00:22:52.208 میدونید، در فضاهای خیلی بسته و این سخت بود 00:22:52.208 --> 00:22:56.041 که بتونی روش دومی امتحان کنی یا با دوربین‌های متخلفی صحنه رو بگیری 00:22:56.041 --> 00:22:58.000 یا اصلا میشه گفت "کلام" یه نمایش بود 00:22:58.000 --> 00:23:02.250 و درایر به روش‌های زیادی مثل یه نمایش فیلمبرداریش کرد 00:23:02.250 --> 00:23:04.583 این سادگی فیلم کلام هست 00:23:04.583 --> 00:23:08.375 امروز، سینما، با صفحه نمایش‌های عریض‌تر 00:23:08.375 --> 00:23:13.375 و حتی فیلم‌های اکشن-ماجراجویی متکی به کلوزآپ‌اند 00:23:13.375 --> 00:23:16.458 شما وقتی فیلم به قدرت "کلام" میبینید 00:23:16.458 --> 00:23:19.416 متوجه میشید که فیلم قاعده‌شکنی است 00:23:19.416 --> 00:23:24.208 نمیتونم کلوزآپی از "کلام" به یاد بیارم 00:23:24.208 --> 00:23:26.791 ...ببینید، هیچ چیز قوی‌تر از 00:23:26.791 --> 00:23:29.458 کلوزآپی از استیو مک‌کوئین نیست 00:23:29.458 --> 00:23:33.041 نه حتی بهترین چشم‌اندازهایی بتونید فیلم بگیرید 00:23:33.041 --> 00:23:39.083 حتی تاج محل هم قدرت یه کلوزآپ از استیو مک‌کوئین رو نداره 00:23:39.083 --> 00:23:44.041 میتونید بدون اینکه استفاده‌ای از کلمات بشه بفهمید مک‌کوئین به چی فکر میکرد 00:23:44.041 --> 00:23:45.958 00:23:45.958 --> 00:23:48.250 فیلم ژاندارک از درایر 00:23:48.250 --> 00:23:54.125 برساخته از کلوزآپ‌هایی از شخصیت اصلی است 00:23:54.125 --> 00:24:00.333 نماهایی از رنج کشیدن‌اش و مصائبش در شکست 00:24:00.333 --> 00:24:03.833 وقتی شما یه تمایش رو روی صحنه می‌بینید، مثل 12 مرد خشمگین 00:24:03.833 --> 00:24:06.125 کلوزآپ‌های خودتون رو طراحی میکنید 00:24:06.125 --> 00:24:10.416 در سینما کارگردان این تصمیم رو برای شما میگیره 00:24:10.416 --> 00:24:12.375 "در فیلم "کلام 00:24:12.375 --> 00:24:15.541 درایر این تصمیم رو اتخاذ نکرد 00:24:15.541 --> 00:24:19.333 بهترین روش برای انجام کاری «سادگی» هست 00:24:19.333 --> 00:24:22.708 هیچکاک معمولا حتی در موقعیت‌های پیچیده 00:24:22.708 --> 00:24:27.458 ساده‌ترین راه‌حل رو پیدا میکرد مثل اینکه برای اون مرد چگونه بود 00:24:27.458 --> 00:24:31.416 که چاقو بخوره و از عقب از پله‌ها بیفته؟ 00:24:31.416 --> 00:24:35.666 فیلم‌های هیچکاک در باب امکانات سینمان 00:24:35.666 --> 00:24:39.208 به عنوان یک تحلیل‌گر که از قضا فیلمساز هم هست 00:24:39.208 --> 00:24:43.125 شما باید به چیزی دقیق نگاه کنید و تصمیم بگیرید چگونه ازش فیلم بگیرید 00:24:43.125 --> 00:24:46.458 «پس اول باید تجسم کنید که این «رخداد 00:24:46.458 --> 00:24:50.291 که قراره در مکان‌های مختلف رخ بده چی هست؟ 00:24:50.291 --> 00:24:54.000 و اون‌ها وقتی داری انجامش میدی باهات حرف میزنن 00:24:54.000 --> 00:24:57.375 «یه صدای درونی میگه: «این یکی چطوره؟ 00:24:57.375 --> 00:25:01.916 بعد سعی میکنی بفهمی چطور به هم وصلش کنی 00:25:01.916 --> 00:25:05.791 تا به نظر یک پارچه بیاد 00:25:05.791 --> 00:25:08.750 چون از نماهای مجزایی تشکیل میشه 00:25:08.750 --> 00:25:11.708 یه جورایی شبیه نقاشی‌ای از جکسون پولاک 00:25:11.708 --> 00:25:14.250 متشکل از نقظه‌هایی است 00:25:14.250 --> 00:25:18.833 و نشانه‌های مونه تنها در ضربات قلم مو است 00:25:18.833 --> 00:25:20.791 00:25:20.791 --> 00:25:23.916 جنگیر و رابط قرانسوی در بخش‌های زیادی 00:25:23.916 --> 00:25:27.166 مثل مستند هستن 00:25:27.166 --> 00:25:31.125 اما من مستندهایی ساخته بودم و میدونستم که چطور اجراش کنم 00:25:31.125 --> 00:25:34.708 وقتی شما مثل الان داری یه مستند میسازی 00:25:34.708 --> 00:25:37.583 نمیدونید که سوژه قراره چی بگه 00:25:37.583 --> 00:25:39.958 پس با جریان صحنه فیلم میگیری 00:25:39.958 --> 00:25:43.666 و معمولا حاشیه‌های تندی داره 00:25:43.666 --> 00:25:45.458 من خوشم میاد از این مسئله 00:25:45.458 --> 00:25:49.000 من این گروه فیلمبرداری عالی رو برای چندتا فیلم داشتم 00:25:49.000 --> 00:25:51.750 اما این با رابط فرانسوی با من شروع شد 00:25:51.750 --> 00:25:54.125 اسمش ریکی براوو بود 00:25:54.125 --> 00:25:58.500 اون «انقلاب کوبا» رو از طرف کاسترو عکاسی کرده بود 00:25:58.500 --> 00:26:01.708 از کوه‌های سیرا ماسترا به هاوانا 00:26:01.708 --> 00:26:05.083 و ریکی میتونست با یه دوربین روی دست هرکاری بکنه 00:26:05.083 --> 00:26:07.166 من اجازه نمیدادم ریکی سر صحنه باشه 00:26:07.166 --> 00:26:08.791 وقتی که اوون داشت نورپردازی صحنه رو انجام میداد 00:26:08.791 --> 00:26:10.291 وقتی که نور رو انجام داده بودیم 00:26:10.291 --> 00:26:12.166 میگفتم «خیلی خب ریکی «آماده‌ی فیلمبرداری هستیم 00:26:12.166 --> 00:26:15.000 و من میذاشتم بره و صحنه رو پیدا کنه 00:26:15.000 --> 00:26:18.833 «و بهش میگفتم که «هیچوقت کات نده 00:26:18.833 --> 00:26:21.708 فقط بذار فیلم بگیره و نما رو پیدا کن 00:26:21.708 --> 00:26:24.000 همون کاری که با کاسترو کردی 00:26:24.000 --> 00:26:26.291 پس من یه صحنه رو آماده میکردم 00:26:26.291 --> 00:26:29.625 مثل سکانسی که دو مرد در رابط فرانسوی وارد اتاق میشن 00:26:29.625 --> 00:26:32.000 میرن سمت میزی که یه مردی نشسته 00:26:32.000 --> 00:26:34.791 دو مرد محاصره‌اش میکنن و حرکت دارن 00:26:34.791 --> 00:26:38.791 و ریکی صحنه رو طوری که یه مستند باشه پیدا کرد 00:26:38.791 --> 00:26:41.583 و بعضی اوقات کات میداد 00:26:41.583 --> 00:26:44.833 و من میگفتم ریکی بهت گفتم هیچوقت کات نده 00:26:44.833 --> 00:26:46.666 چرا کات دادی؟ 00:26:46.666 --> 00:26:49.208 اون میگفت «اوه این یارو کاملا دید «بهش بسته شده بود 00:26:49.208 --> 00:26:51.791 توسط اون یکی یارو دیدش بسته شده بود 00:26:51.791 --> 00:26:54.375 بهش گفتم ریکی به کاسترو هم همینو گفتی 00:26:54.375 --> 00:26:56.416 وقتی که اون بالای کوه بود؟ 00:26:56.416 --> 00:26:58.583 گفتی فیدل باید از اول بگیریمش؟ 00:26:58.583 --> 00:27:00.791 چون که دید بهت بسته شده بود؟ 00:27:00.791 --> 00:27:02.625 در ذهن اکثر آدما 00:27:02.625 --> 00:27:06.250 یه فیلم روایی متفاوت از مستند است 00:27:06.250 --> 00:27:08.416 فیلم روایی مثل یه نمایش هست 00:27:08.416 --> 00:27:11.541 همه چیز طراحی شده و آماده‌سازی شده است 00:27:11.541 --> 00:27:13.500 من بهش این طور نگاه نمیکنم 00:27:13.500 --> 00:27:20.208 من بیشتر به خودانگیختگی و اتفاق علاقه‌مندم تا کمال‌گرایی 00:27:20.208 --> 00:27:23.250 و شما نمیتونید با گرفتن 90 برداشت بهش برسید 00:27:23.250 --> 00:27:24.791 ...ویلیام وایلر 00:27:24.791 --> 00:27:27.833 لقبش «وایلر 90 برداشتی» بود 00:27:27.833 --> 00:27:29.333 فیلماش عالین 00:27:29.333 --> 00:27:31.750 و تکنیکش هرچی که بود 00:27:31.750 --> 00:27:33.458 به من نمیخورد 00:27:33.458 --> 00:27:35.125 بهترین سال‌های زندگی ما به خوبی هر اثر بزرگیه 00:27:35.125 --> 00:27:36.916 کلی برداشت از صحنه‌ها داشت 00:27:36.916 --> 00:27:41.083 و عادت داشت کل شبانه روز فیلمبرداری کنه و همه جا صحنه فیلمبرداری آماده کنه 00:27:41.083 --> 00:27:43.208 اما این‌ها بیمه نامه‌اش بودن 00:27:43.208 --> 00:27:45.083 این نیاز رو احساس کرد 00:27:45.083 --> 00:27:49.291 و میدونم که گفته میشه کوبریک بالای 90 تا 100 برداشت میگرفته 00:27:49.291 --> 00:27:51.416 من تک برداشتی‌ام 00:27:51.416 --> 00:27:54.291 من به برداشت دوم اعتقاد ندارم 00:27:54.291 --> 00:28:00.500 فون سیدو عالی بود تا اینکه رسید به اون سکانس 00:28:00.500 --> 00:28:05.708 جایی که پدر مرین باید در برابر شیطان ورد بخونه 00:28:05.708 --> 00:28:11.291 00:28:11.291 --> 00:28:15.666 00:28:15.666 --> 00:28:20.458 و این ورد خوندن باید توسط مردی که 00:28:20.458 --> 00:28:22.583 دریافته بودیم 00:28:22.583 --> 00:28:27.333 قرص‌های کوچک نیتروگلیسیرین برای وضعیت قلبش مصرف میکند و نزدیک به مرگه 00:28:27.333 --> 00:28:29.125 باید قدرت‌مندانه اجرا میشد 00:28:29.125 --> 00:28:32.916 اما سیدو باید با این متن خواندن قوی پیش میرفت 00:28:32.916 --> 00:28:37.375 و بنا به دلایلی مکس نتونست انجامش بده 00:28:37.375 --> 00:28:39.708 به اندازه کافی قوی نبود 00:28:39.708 --> 00:28:48.500 و سکانس نیاز به صدای ساز بادی داشت نه تار 00:28:48.500 --> 00:28:53.708 پس گفتم مشکل چیه مکس؟ 00:28:53.708 --> 00:28:57.541 من هرکاری که باعث بشه بتونی بازی رو دراری انجام میدم 00:28:57.541 --> 00:29:03.125 میریم برگمان رو میاریم اینجا تا صحنه رو کارگردانی کنه 00:29:03.125 --> 00:29:06.583 و اون با آرامش گفت نه نه نه 00:29:06.583 --> 00:29:10.583 گفت موضوع برگمان نیست 00:29:10.583 --> 00:29:15.125 فکر میکنم مسئله اینه که من به خدا اعتقاد ندارم 00:29:15.125 --> 00:29:24.541 00:29:24.541 --> 00:29:27.916 00:29:48.000 --> 00:29:49.791 بهش گفتم 00:29:49.791 --> 00:29:52.416 «اما تو در «بزرگ‌ترین داستان گفته شده 00:29:52.416 --> 00:29:57.791 نقش مسیح رو بازی کردی 00:29:57.791 --> 00:29:59.291 گفت آره 00:29:59.291 --> 00:30:03.083 نقش رو به عنوان یه انسان بازی کردم نه یه خدا 00:30:03.083 --> 00:30:06.000 00:30:06.000 --> 00:30:08.208 00:30:08.208 --> 00:30:11.500 00:30:11.500 --> 00:30:13.541 00:30:13.541 --> 00:30:16.458 گفتم خب این مرد رو هم مثل یه انسان بازی کن 00:30:16.458 --> 00:30:18.708 و گفت باشه 00:30:18.708 --> 00:30:21.333 بهم یکم وقت بده 00:30:21.333 --> 00:30:23.000 در اتاق لباس تنهاش گذاشتیم 00:30:23.000 --> 00:30:26.250 اومد بیرون، رفت جلوی دوربین و انجامش داد 00:30:26.250 --> 00:30:28.083 و همون چیزیه که در فیلم میبینید 00:30:28.083 --> 00:30:31.500 00:30:31.500 --> 00:30:33.041 00:30:33.041 --> 00:30:35.375 00:30:36.416 --> 00:30:38.500 00:30:38.500 --> 00:30:41.458 00:30:41.458 --> 00:30:43.541 00:30:43.541 --> 00:30:45.666 00:30:45.666 --> 00:30:47.291 00:30:49.625 --> 00:30:52.458 من درکش نمیکنم 00:30:52.458 --> 00:30:54.166 نمیدونم چه اتفاقی افتاد 00:30:54.166 --> 00:30:56.041 این یکی از عجیب‌ترین اتفاقاتی بود 00:30:56.041 --> 00:30:58.791 که به عنوان کارگردان برام رخ داد 00:30:58.791 --> 00:31:01.625 و دلایلش برای ناتوانی‌اش در انجام دادنش 00:31:01.625 --> 00:31:03.666 برای من خیلی غریب بود 00:31:03.666 --> 00:31:06.541 برای اینکه بازیگر چی کار قراره بکنه؟ 00:31:06.541 --> 00:31:08.000 !بازی 00:31:08.000 --> 00:31:11.666 چند سال بعد من و بلتی در مورد موضوع صحبت کردیم 00:31:11.666 --> 00:31:13.250 بلتی بهم گفت 00:31:13.250 --> 00:31:16.541 فکر میکنم فقط نمیخواسته به اون روش انجامش بده 00:31:16.541 --> 00:31:22.375 قدرت و توانایی مکس به عنوان یه بازیگر آرامی بیانش بود 00:31:39.250 --> 00:31:42.375 مسئله اصلی به عنوان یه کارگردان در به دست آوردن چیزی که میخواید 00:31:42.375 --> 00:31:46.125 در انتخاب بازیگران است 00:31:46.125 --> 00:31:47.500 اگر اشتباهی انتخاب کنید 00:31:47.500 --> 00:31:50.125 هیچوقت نمیتونی به چیزی که میخوای برسی 00:31:50.125 --> 00:31:54.375 بلتی نقش پدر کاراس رو برای خودش نوشت 00:31:54.375 --> 00:31:58.291 اون احساسات و تجربیات خودش رو ترسیم کرد 00:31:58.291 --> 00:31:59.958 اون فیلم رو در عراق طراحی کرد 00:31:59.958 --> 00:32:03.708 چون قبلا به عنوان خبرنگار اونجا بوده 00:32:03.708 --> 00:32:06.125 حالا قراره چیزی رو اعتراف کنم 00:32:06.125 --> 00:32:10.125 و فکر نکنم در عموم تا حالا گفته باشمش 00:32:10.125 --> 00:32:12.541 اینکه بلتی میخواست به من 00:32:12.541 --> 00:32:17.041 کل درصد سود فیلم رو بده 00:32:17.041 --> 00:32:19.791 تا بذارم نقش پدر کاراس رو بازی کنه 00:32:19.791 --> 00:32:24.250 و من اون رو در قالب این نقش نمیدیدم 00:32:24.250 --> 00:32:28.583 من نمایشی به اسم «فصل قهرمانی» دیدم 00:32:28.583 --> 00:32:29.833 از جیسون میلر 00:32:29.833 --> 00:32:31.791 معلوم شد که اون 00:32:31.791 --> 00:32:34.791 به دانشگاه کاتولیک در واشنگتون رفته بوده 00:32:34.791 --> 00:32:37.750 و برای سه سال کشیش بودن رو مطالعه کرده 00:32:37.750 --> 00:32:40.333 دچار به بحران ایمان شده و استعفا داده 00:32:40.333 --> 00:32:46.166 و اون کاتولیسیسم منقضی شده‌اش رو وارد نمایش‌اش کرد 00:32:46.166 --> 00:32:49.208 00:33:04.166 --> 00:33:07.625 پس بهش گفتم دارم فیلم «جنگیر» رو میسازم 00:33:07.625 --> 00:33:10.333 بهش گفتم چقدر نمایش‌اش رو دوست داشتم 00:33:10.333 --> 00:33:12.375 و بعد یه هفته یا بیشتر 00:33:12.375 --> 00:33:16.583 در کالیفورنیا یه تماس از جیسون در نیویورک دریافت کردم 00:33:16.583 --> 00:33:19.458 و گفت «هی اون کتاب جنگیر 00:33:19.458 --> 00:33:21.041 «که بهم گفتی رو یادته؟ 00:33:21.041 --> 00:33:22.291 گفت کتاب رو خوندم 00:33:22.291 --> 00:33:24.750 گفت من خود اون شخصیتم 00:33:24.833 --> 00:33:27.625 گفت من خود اون شخصیتم 00:33:27.625 --> 00:33:29.416 گفتم خب تو اون آدم نیستی 00:33:29.416 --> 00:33:31.250 ما یه بازیگر دیگه رو استخدام کرد 00:33:31.250 --> 00:33:33.083 قبل از اینکه من اصلا جیسون رو ببینم 00:33:33.083 --> 00:33:37.833 ما با بازیگری به اسم استیسی کیچ قرارداد بستیم 00:33:37.833 --> 00:33:42.875 00:33:42.875 --> 00:33:46.750 00:33:46.750 --> 00:33:51.208 گفت من نقش رو میخوام...چرا ازم تست نمیگیری؟ 00:33:51.208 --> 00:33:53.291 گفتم...عصبانی شدم 00:33:53.291 --> 00:33:55.083 گفتم برای چی؟ 00:33:55.083 --> 00:33:57.833 گفتم که بازیگر انتخاب شده 00:33:57.833 --> 00:34:00.250 گفت دارم ازت درخواست میکنم 00:34:00.250 --> 00:34:04.041 پس گفتم باشه، تو میخوای یه تست بگیریم 00:34:04.041 --> 00:34:07.250 برات تست رو آماده میکنم و بعدش که تموم شد 00:34:07.250 --> 00:34:09.125 فیلم رو از دوربین درمیارم 00:34:09.125 --> 00:34:16.041 میدمش بهت و میتونی به نوه‌هات نشونش بدی 00:34:16.041 --> 00:34:18.875 تو به خواست خودت اومدی اینجا 00:34:18.875 --> 00:34:21.125 با وجود اینکه میدونی برای نقش بازیگر انتخاب شده 00:34:21.125 --> 00:34:24.833 یه دالی تراک در یه استودیوی ضبط خالی آماده میکنیم 00:34:24.833 --> 00:34:27.416 با فقط نور و بدون آماده‌سازی صحنه 00:34:27.416 --> 00:34:31.666 الن برستین رو که تازه انتخاب کرده بودم صدا زدم 00:34:31.666 --> 00:34:34.916 تا یه صحنه با جیسون بازی کنه 00:34:34.916 --> 00:34:39.291 سکانسی که الن داره یه مسیر رو قدم میزنه 00:34:39.291 --> 00:34:43.875 ...در شهرک جورن و به پدر کاراس میگه 00:34:43.875 --> 00:34:45.125 00:34:45.125 --> 00:34:48.250 00:34:48.250 --> 00:34:52.958 00:34:52.958 --> 00:34:57.583 بعد الن رو خواستم تا با جیسون درباره‌ی زندگیش مصاحبه کنه 00:34:57.583 --> 00:35:01.500 سکانسی که من دوربین رو بالای شانه‌ی الن تنظیم میکنم و فقط جیسون رو تماشا میکنم 00:35:01.500 --> 00:35:05.291 و بعد ازش یه شات گرفتم یه اکستریم کلوزآپ ازش 00:35:05.291 --> 00:35:07.833 که کلی حرف میزنه 00:35:07.833 --> 00:35:12.708 روز بعد راش‌های سکانس رو دیدم 00:35:12.708 --> 00:35:15.458 و متوجه شدم دوربین عاشقشه 00:35:15.458 --> 00:35:18.375 رفتم پیش جان کالی در برادران وارنر 00:35:18.375 --> 00:35:20.916 گفتم میخوام این یارو رو استخدام کنم 00:35:20.916 --> 00:35:23.750 گفت که اما کاملا ناشناخته‌ست 00:35:23.750 --> 00:35:25.666 هیچکی نیست 00:35:25.666 --> 00:35:27.375 تو استیسی کیچ رو داری 00:35:27.375 --> 00:35:28.958 گفتم برام مهم نیست 00:35:28.958 --> 00:35:30.333 انتخاب اینه 00:35:30.333 --> 00:35:32.166 من نیاری نیست که کارگردانیش کنم 00:35:32.166 --> 00:35:34.250 اون خود نقشه 00:35:34.250 --> 00:35:36.375 و به موافقت رسیدیم 00:35:36.375 --> 00:35:38.625 به اتفاق مفتخر نبودم 00:35:38.625 --> 00:35:41.958 اما باید پول استیسی کیچ رو میدادیم 00:35:41.958 --> 00:35:46.083 حقوق کاملش رو 00:35:46.083 --> 00:35:48.458 و اونا فکر کردن من دیوونه‌ام 00:35:48.458 --> 00:35:53.583 اما من چیزی رو داشتم که توسط فریتس لانگ توصیف شده 00:35:53.583 --> 00:35:57.666 چیزی مثل امنیت یه خواب‌رو 00:35:57.666 --> 00:36:02.958 من شخصا فکر میکنم 00:36:02.958 --> 00:36:06.083 من فیلم‌هام رو 00:36:06.083 --> 00:36:11.583 با نوعی امنیت خواب‌رو ساختم 00:36:11.583 --> 00:36:13.500 من کارهایی کردم 00:36:13.500 --> 00:36:16.583 که فکر میکردم درستن 00:36:16.583 --> 00:36:18.625 همین 00:36:18.625 --> 00:36:21.333 این چیزی بود که موقع ساختن جنگیر داشتم 00:36:21.333 --> 00:36:26.541 اجساس میکردم هر تصمیمی که میگیرم درسته 00:36:26.541 --> 00:36:29.166 و غرایضم رو زیر سوال نمیبردم 00:36:29.166 --> 00:36:32.000 و من این قدرت رو داشتم 00:36:32.000 --> 00:36:33.708 که انجامشون بدم 00:36:33.708 --> 00:36:38.166 استودیو به استنلی کوبریک پیشنهادش داده بود 00:36:38.166 --> 00:36:40.625 همینطور آرتور پن و مایک نیکولز 00:36:40.625 --> 00:36:43.291 این سه نفر پروژه رو رد کردن 00:36:43.291 --> 00:36:45.750 نمیدونستن چطور فیلم رو بسازن 00:36:45.750 --> 00:36:47.625 اما من میدونستم 00:36:47.625 --> 00:36:49.791 و استودیو این رو حس کرده بود 00:36:49.791 --> 00:36:52.791 و جیسون در فیلم عالیه 00:36:52.791 --> 00:36:56.166 اون نباید در فیلم میبود 00:36:56.166 --> 00:36:59.125 من به طور تصادفی نمایشش رو دیدم 00:36:59.125 --> 00:37:04.333 و به طور شانسی تحت‌تاثیرش قرار گرفتم یه هدیه دیگه از خدای سینما 00:37:04.333 --> 00:37:09.041 ببینید برای یه بازیگر، حتی بزرگان، بسیار دشواره 00:37:09.041 --> 00:37:12.083 که احساسی رو جلوی دوربین تولید کنه 00:37:12.083 --> 00:37:16.875 پشت دوربین صدها نفر 00:37:16.875 --> 00:37:21.500 یا شاید بیشتر ایستاده‌اند 00:37:21.500 --> 00:37:25.250 راه میرن و حرکت دارن و حتی روزنامه میخونن 00:37:25.250 --> 00:37:26.750 ناهار میخورند 00:37:26.750 --> 00:37:29.291 من پدر اومالی رو ملاقات کردم 00:37:29.291 --> 00:37:32.125 کسی که پدر دایر رو در جنگیر بازی میکنه 00:37:32.125 --> 00:37:33.708 به واسطه‌ی بلتی دیدمش 00:37:33.708 --> 00:37:37.250 و فورا تونستم ببینم و بشنوم که داره میمیره 00:37:37.250 --> 00:37:39.208 اما بازیگر نبود 00:37:39.208 --> 00:37:42.875 یه کشیشه و من بهش سخت نگرفتم 00:37:42.875 --> 00:37:45.875 00:37:45.875 --> 00:37:48.708 00:37:48.708 --> 00:37:50.208 00:37:50.208 --> 00:37:52.041 00:37:52.041 --> 00:37:57.708 تا اینکه رسیدیم به سکانسی که باید گریه میکرد 00:37:57.708 --> 00:38:03.500 و آخرین ورد رو برای دوست خوبش که داره میمیره میخونه 00:38:03.500 --> 00:38:05.708 و اومالی نمیتونست انجامش بده 00:38:05.708 --> 00:38:09.708 من کشیدمش کنار و گفتم 00:38:09.708 --> 00:38:12.833 بیل من رو دوست داری؟ 00:38:12.833 --> 00:38:14.291 گفت 00:38:14.291 --> 00:38:15.541 آره البته که دوستت دارم بیل 00:38:15.541 --> 00:38:16.875 خودت میدونی 00:38:16.875 --> 00:38:19.500 بهش گفتم بهم اعتماد داری؟ 00:38:19.500 --> 00:38:21.750 گفت البته که بهت اعتماد دارم 00:38:21.750 --> 00:38:24.458 گفتم خیلی خب و روم رو برگردوندم 00:38:24.458 --> 00:38:27.916 و بعد زدم تو صورتش 00:38:27.916 --> 00:38:29.916 زدم تو صورتش و هلش دادم 00:38:29.916 --> 00:38:33.083 جلوی دوربین و گفتم حرکت 00:38:33.083 --> 00:38:36.458 00:38:44.333 --> 00:38:47.958 بعدش من رو بغل کرد و ازم تشکر کرد 00:38:47.958 --> 00:38:51.833 برای اینکه هیچ راه دیگه‌ای نبود که بتونه انجامش بده 00:38:51.833 --> 00:38:55.166 و من هم فکر نمیکردم دوباره بتونم به صورتش مشت بزنم 00:38:55.166 --> 00:38:59.500 امرزوه دیگه این تکنیک‌ها رو نمیشه اجرا شد 00:38:59.500 --> 00:39:01.708 این چیزی نبود که من مخترعش باشم 00:39:01.708 --> 00:39:04.333 این کار توسط کارگردانایی مثل جان فورد اجرا شده بود 00:39:04.333 --> 00:39:07.958 همینطور جورج استیونز، برای تولید احساس 00:39:07.958 --> 00:39:11.791 فورد و استیونز هر تکنیکی که جواب بده انجام میدن 00:39:11.791 --> 00:39:15.541 یادم میاد یه داستان رو در مجله لایف خوندم 00:39:15.541 --> 00:39:18.958 ...یه عکس-مقاله از تولید 00:39:18.958 --> 00:39:22.958 «خاطرات آن فرانک» به کارگردانی جورج استیونز 00:39:22.958 --> 00:39:27.583 اون‌ها یه مشکل بزرگ صحنه که بالای یه آپارتمان ساخته شده بود داشتن 00:39:27.583 --> 00:39:30.958 جایی که خانواده فرانک قایم شده بودن 00:39:30.958 --> 00:39:34.166 و ترس ناامیدانه‌ای داشتن 00:39:34.166 --> 00:39:38.375 جایی که آژیرهای نازی‌ها در خیابان‌های آمستردام به صدا درمیومد 00:39:38.375 --> 00:39:40.375 و یه عکس از جورج استیونز هست 00:39:40.375 --> 00:39:46.000 که بالای صحنه نشسته، روی تیرسیمان با یه اسلحه 00:39:46.000 --> 00:39:48.791 و عادت داشته با اسلحه شلیک کنه 00:39:48.791 --> 00:39:53.333 تا از افراد داخل اتاق واکنش بگیره 00:39:53.333 --> 00:39:57.791 و من در جنگیر این کار رو اجرا کردم 00:39:57.791 --> 00:40:00.875 یه پلان به خصوص هست که به یاد میارم 00:40:00.875 --> 00:40:03.375 یه کلوزآپ بسته با جیسون میلر 00:40:03.375 --> 00:40:06.708 که داره در اتاقش روی میز کار میکنه 00:40:06.708 --> 00:40:09.583 و بعد یه تلفن زنگ میخوره 00:40:09.583 --> 00:40:12.041 00:40:12.041 --> 00:40:14.625 من صدای تلفن نذاشتم 00:40:14.625 --> 00:40:17.416 من با اسلحه شلیک کردم 00:40:17.416 --> 00:40:19.625 روش‌های زیاده وجود داره که شما 00:40:19.625 --> 00:40:22.041 با بازیگرا و گروه ساخت کار میکنید 00:40:22.041 --> 00:40:25.708 فقط یه تکنیک نیست 00:40:25.708 --> 00:40:32.625 با کسایی مثل الن برستین یا مکس فون سیدو، لی جی. کووب 00:40:32.625 --> 00:40:36.250 که یکی از بزرگ‌ترین بازیگرای آمریکایی هست 00:40:36.250 --> 00:40:38.750 بهشون خیلی نکته کارگردانی نمیدی 00:40:38.750 --> 00:40:43.041 اول یه صحبتی قبل فیلمبرداری میکنی 00:40:43.041 --> 00:40:45.750 تا مطمئن بشی همنظرید 00:40:45.750 --> 00:40:47.500 و بعد خودشون میرن و اجراش میکنن 00:40:47.500 --> 00:40:50.000 و اگر نیاز دارید چیزی رو اصلاح کنید 00:40:50.000 --> 00:40:51.875 بهشون میگید 00:40:51.875 --> 00:40:56.916 بیشتر شبیه یه رهبر ارکستر سمفونی 00:40:56.916 --> 00:41:00.541 که با گروهش حرف میزنه 00:41:00.541 --> 00:41:04.041 اون بخش یه کم آروم‌تر یا بلندتر 00:41:04.041 --> 00:41:06.125 یا سریع‌تر یا آروم‌تر 00:41:06.125 --> 00:41:09.500 و این اساسا چیزیه که تنظیم میکنید 00:41:09.500 --> 00:41:11.666 با یه بازیگر بزرگ 00:41:11.666 --> 00:41:14.500 00:41:14.500 --> 00:41:17.291 00:41:17.291 --> 00:41:19.875 سکانس محبوبم در جنگیر 00:41:19.875 --> 00:41:24.666 سکانسیه که لی جیکوب که نقش کارآگاه کیندرمن رو بازی میکنه 00:41:24.666 --> 00:41:29.333 روبه‌روی الن برستین سر میز نشسته 00:41:29.333 --> 00:41:33.875 و این سکانس بسیار آرومیه که اتفاق بسیار کمی میفته 00:41:33.875 --> 00:41:37.916 سکانسی که جیکوب بهش بدون گفتن بهش میگه 00:41:37.916 --> 00:41:40.333 که دخترش ممکنه یه مرد رو هل داده باشه 00:41:40.333 --> 00:41:42.916 و از پنجره اتاقش پرت کرده باشه پایین 00:41:42.916 --> 00:41:44.833 فقط دو موقعیت دوربین 00:41:44.833 --> 00:41:48.750 یکی اور شولدر الن و یکی لی 00:41:48.750 --> 00:41:52.416 که به سمت هرکدومشون حرکت میکنه 00:41:52.416 --> 00:41:55.416 فقط مخاطب رو نزدیک‌تر میکنه 00:41:55.416 --> 00:41:57.333 همه سکانس داخلیه 00:41:57.333 --> 00:42:03.125 و یادم میاد بهشون گفته باشم که فقط سکانس رو جذبش کنن 00:42:03.125 --> 00:42:06.875 الن میدونی داره چی میگه 00:42:06.875 --> 00:42:08.708 اما نمیتونی نشونش بدی 00:42:08.708 --> 00:42:13.125 بهش نشون نده که این مسئله داره از درون میکشتت 00:42:13.125 --> 00:42:16.166 کل سکانس این احساس رو سرکوب کن 00:42:16.166 --> 00:42:19.958 و سکانس رو به زیبایی بازی کرد 00:42:19.958 --> 00:42:22.041 این روشی بود که میخواست بازیش کنه 00:42:22.041 --> 00:42:24.916 با لی هم همینطور بود 00:42:24.916 --> 00:42:27.458 وقتی که تنش از میان میره 00:42:27.458 --> 00:42:33.375 دوربین تقریبا نامحسوس ازش دور میشه 00:42:33.375 --> 00:42:37.541 سکانسی که الان توصیف کردم 00:42:37.541 --> 00:42:41.958 یکی از سکانس‌های مملو از تنش در فیلم هست 00:42:41.958 --> 00:42:44.500 بخاطر چیزی که گفته شده 00:42:44.500 --> 00:42:46.208 الن اونجا سر میز نشسته 00:42:46.208 --> 00:42:49.916 الن بهش میگه، بدون اینکه بدونه چی بگه 00:42:49.916 --> 00:42:52.583 00:42:52.583 --> 00:42:55.833 به امید اینکه بگه نه خوبه و از اونجا بره 00:42:55.833 --> 00:42:57.416 لی برمیگرده و میگه 00:42:57.416 --> 00:42:58.666 00:42:58.666 --> 00:43:00.291 اوه خدای من 00:43:00.291 --> 00:43:04.625 اون لحظه براش ویرانگره 00:43:12.375 --> 00:43:16.500 و لی به آرومی بهش میگه 00:43:16.500 --> 00:43:18.541 00:43:18.541 --> 00:43:19.958 00:43:19.958 --> 00:43:22.875 00:43:22.875 --> 00:43:24.958 00:43:24.958 --> 00:43:26.416 00:43:26.416 --> 00:43:28.208 00:43:28.208 --> 00:43:31.250 00:43:31.250 --> 00:43:32.833 00:43:32.833 --> 00:43:35.833 00:43:35.833 --> 00:43:41.250 دیالوگ هوشمندانه‌ایه و بعد میگه 00:43:41.250 --> 00:43:44.041 00:43:44.041 --> 00:43:46.291 00:43:46.291 --> 00:43:49.416 00:43:49.416 --> 00:43:52.791 و بعد کاملا تنش از بین میره 00:43:52.791 --> 00:43:55.291 00:43:57.833 --> 00:44:00.750 00:44:00.750 --> 00:44:04.583 شخصیت‌های فوق‌العاده با کلماتی بسیار اندک 00:44:04.583 --> 00:44:07.000 اما تنش کاملا از میان رفته 00:44:07.000 --> 00:44:09.458 جون وقتی لی از در میره بیرون 00:44:09.458 --> 00:44:13.333 تمام خونه ناگهان پر از تنش میشه 00:44:13.333 --> 00:44:15.375 و بعد از اینکه میره 00:44:15.375 --> 00:44:21.125 من صدای تیک تیک یه ساعت پدربزرگ رو اضافه کردم 00:44:21.125 --> 00:44:25.000 که برای مخاطب تاثیر یه بمب ساعتی رو داره 00:44:25.000 --> 00:44:26.458 قبل از اینکه خاموش بشه 00:44:26.458 --> 00:44:28.541 آرومه 00:44:31.166 --> 00:44:35.083 یه ساعت پدربزرگ در پلان مخفی شده 00:44:35.083 --> 00:44:38.000 اما برای بیشتر بخش‌ها، شما بهش خودآگاه نیستید 00:44:38.000 --> 00:44:39.875 حتی اگر شما در یک اتاق باهاش باشید 00:44:39.875 --> 00:44:47.000 00:44:47.000 --> 00:44:48.500 00:44:48.500 --> 00:44:52.333 و بعد ناگهان یه صدای جیغ میاد 00:44:52.333 --> 00:44:58.041 که از اتاق بالا که بمب هست میاد 00:44:58.041 --> 00:45:01.125 هیچ چیز غافلگیرکننده‌تر از 00:45:01.125 --> 00:45:05.958 سکانس خودارضایی نیست و این هدف بلتی بود 00:45:05.958 --> 00:45:08.583 و من بهش گفتم 00:45:08.583 --> 00:45:12.916 و اون هم موافق بود که قرار نیست سکانس رو تلطیف کنم 00:45:12.916 --> 00:45:15.958 ایناهاش این اتفاقیه که افتاد 00:45:15.958 --> 00:45:17.833 00:45:17.833 --> 00:45:20.916 00:45:20.916 --> 00:45:28.333 اون صحنه بسیار آزاردهنده بود 00:45:28.333 --> 00:45:32.916 هم تصورش هم فیلمبرداریش 00:45:32.916 --> 00:45:40.083 برای اینکه احتمالا اولین بار در هر فیلمی باشه 00:45:40.083 --> 00:45:44.625 که چیزی مثل تصلیب و رحم 00:45:44.625 --> 00:45:49.416 به یه قاب از فیلمی آورده شدن 00:45:50.666 --> 00:45:52.250 من به این عقیده رسیدم 00:45:52.250 --> 00:45:54.791 و با دیک اسمیت بحثش کردم 00:45:54.791 --> 00:45:58.791 اینکه گریم باید ارگانیک باشه نسبت به 00:45:58.791 --> 00:46:01.125 کاری که ریگان با خودش کرده 00:46:01.125 --> 00:46:04.750 و متوجه شدم که گریم باید از همچین چیزی نمودش رو پیدا کنه 00:46:04.750 --> 00:46:07.166 دیک اسمیت از ایده خوشش اومد 00:46:07.166 --> 00:46:10.500 پس گریمی درست کرد که بزرگ‌تر بشه و لایه لایه باشه 00:46:10.500 --> 00:46:12.583 چیزی که به نظر رسید 00:46:12.583 --> 00:46:17.583 زخم‌های فاسد شده و سیاه که توسط خودش روی چهرش پدیدار شدن 00:46:17.583 --> 00:46:20.750 جیمز انسور یکی از هنرمندای محبوب منه 00:46:20.750 --> 00:46:22.791 که تاثیر بسیار زیادی روی من گذاشت 00:46:22.791 --> 00:46:26.250 و ماسک‌هایی که من در فیلم «سرقت برینک» استفاده کردم 00:46:26.250 --> 00:46:29.750 که فیلمی درباره‌ی سرقتی مشهور در دهه 50 است 00:46:29.750 --> 00:46:35.625 متاثر از نقاشی‌های انسور از ماسک هستند 00:46:35.625 --> 00:46:39.875 من این ماسک‌ها رو به دیک اسمیت برای جنگیر نشون دادم 00:46:39.875 --> 00:46:41.416 فقط برای اینکه 00:46:41.416 --> 00:46:44.625 چیزهای بیانگر مشخصی رو که ممکن بودن نشون بدم 00:46:44.625 --> 00:46:50.000 اولین تست گریم که دیک انجام داد فقط چهره سفید بود 00:46:50.000 --> 00:46:53.458 با چشمای مشکی و خطوط قرمز زیر چهره 00:46:53.458 --> 00:46:55.000 و من خوشم نیومد 00:46:55.000 --> 00:46:57.166 به نظر مثل یه گریم به نظر اومد 00:46:57.166 --> 00:47:01.458 اما چند ماه بعد در اتاق تدوین 00:47:01.458 --> 00:47:03.583 باد اسمیت تدوینگر فیلم 00:47:03.583 --> 00:47:06.875 تست‌های گریم رو دوباره نشونم داد 00:47:06.875 --> 00:47:09.208 گفت به این قاب نگاه کن 00:47:09.208 --> 00:47:12.458 00:47:12.458 --> 00:47:16.166 وقتی فقط به یه قاب ازش یا دوتا نگاه میکنید، شوکه‌کننده‌ست 00:47:16.166 --> 00:47:18.583 به وضوح نمایان میشه 00:47:18.583 --> 00:47:20.333 در فیلمنامه نیست 00:47:20.333 --> 00:47:22.458 تصمیم گرفتم بعدا بذارمش 00:47:22.458 --> 00:47:25.458 و بعد وقتی نسخه نمایش 2000 رو اصلاح جدید کردم 00:47:25.458 --> 00:47:28.375 یه چندتا بیشتر اضافه کردم 00:47:28.375 --> 00:47:32.791 فکر میکنم همه ما احتمالا به 00:47:32.791 --> 00:47:34.708 ادراک نیمه‌خودآگاه باور داریم 00:47:34.708 --> 00:47:38.166 اولین بار دیدم توسط آلن رنه اجرا شده 00:47:38.166 --> 00:47:42.708 «در «سال گذشته در مارین‌باد» و «هیروشیما عشق من 00:47:42.708 --> 00:47:52.333 00:47:52.333 --> 00:47:54.875 و تاثیر عظیمی روی من گذاشت 00:47:54.875 --> 00:47:56.833 و در جنگیر ازش استفاده کردم 00:47:56.833 --> 00:48:01.333 در «شب گردی» از کات‌های نیمه‌خودآگاه استفاده کرده‌ام 00:48:01.333 --> 00:48:03.750 در طول سکانس قتل 00:48:03.750 --> 00:48:09.208 و در «ساحره» به عنوان فلش‌بک‌های ذهنی گذرا 00:48:09.208 --> 00:48:11.500 اون کار رو با صدا هم کردم 00:48:11.500 --> 00:48:14.083 اما خلی نامحسوس‌تر هست 00:48:14.083 --> 00:48:18.375 صداهای نیمه‌خودآگاه مثل ضجه‌ی خوک 00:48:18.375 --> 00:48:22.708 که با صدای شیطان در مکان‌ها ترکیب شده 00:48:22.708 --> 00:48:27.166 00:48:30.750 --> 00:48:33.833 یه حشره که در به بطری با میکروفون حبس شده 00:48:33.833 --> 00:48:36.458 اونجا گیر افتاده، اون اونجاست 00:48:36.458 --> 00:48:39.333 00:48:39.333 --> 00:48:42.541 من اساسا یه مرد قدیمی‌ام که رادیو گوش میدم 00:48:42.541 --> 00:48:47.000 00:48:47.000 --> 00:48:50.041 اولین تاثیرات من از برنامه‌های دراماتیک رادیو بود 00:48:50.041 --> 00:48:53.833 همه چیز در تصورات بود، همه چیز 00:48:53.833 --> 00:48:58.083 اما این شو نه فقط با صدای انسانی و موسیقی 00:48:58.083 --> 00:49:00.333 بلکه با افکت‌های صوتی اجرا میشد 00:49:01.208 --> 00:49:02.750 00:49:02.750 --> 00:49:08.625 جنگیر یه موزه‌ای از صدای تجربه‌گرایانه است 00:49:08.625 --> 00:49:14.000 پس وقتی به سینما اومدم، خیلی تمایل داشتم 00:49:14.000 --> 00:49:18.041 که سعی کنم به این نوع استفاده از صدا ادامه بدم 00:49:18.041 --> 00:49:23.416 صدای شبطان از صداهای متنوعی شکل گرفته بود 00:49:23.416 --> 00:49:26.833 و صدای مرسدس مک‌کمبریج 00:49:26.833 --> 00:49:31.833 00:49:37.125 --> 00:49:38.916 من دوستی از شیکاگو داشتم 00:49:38.916 --> 00:49:42.791 که من باهاش قبلا کار میکردم و اساسا یه گوینده بود 00:49:42.791 --> 00:49:46.208 اما یه تجربه‌گرای عالی در صدا بود‎ 00:49:46.208 --> 00:49:48.708 اسمش کن نوردین بود 00:49:48.708 --> 00:49:52.166 00:49:52.166 --> 00:49:58.666 00:49:58.666 --> 00:50:03.541 00:50:03.541 --> 00:50:04.791 00:50:04.791 --> 00:50:06.125 بهش زنگ زدم و گفتم 00:50:06.125 --> 00:50:09.458 کن میتونی یه صدای شیطان درست کنی؟ 00:50:09.458 --> 00:50:11.791 و اون برای چند ماه تست کرد 00:50:11.791 --> 00:50:16.000 و من متوجه شدم که این جواب نمیده 00:50:16.000 --> 00:50:17.541 چرا جواب نمیده؟ 00:50:17.541 --> 00:50:19.416 خب، صدای یه مرد هست 00:50:19.416 --> 00:50:25.250 مهم نیست چقدر تعمدا دفرمه شده باشه 00:50:25.250 --> 00:50:28.458 نمیتونه صدای یه زن باشه 00:50:28.458 --> 00:50:32.875 پس با خودم فکر کردم آیا کسی هست 00:50:32.875 --> 00:50:38.041 که صداش هم مردونه باشه هم زنونه 00:50:38.041 --> 00:50:40.833 یه جورایی فاقد جنسیت 00:50:40.833 --> 00:50:43.208 یهو تو سرم اومد 00:50:43.208 --> 00:50:46.500 از روزهای قدیم نمایش دراماتیک رادویویی 00:50:46.500 --> 00:50:48.166 مرسدس مک‌کمبریج 00:50:48.166 --> 00:50:49.708 00:50:49.708 --> 00:50:51.666 00:50:51.666 --> 00:50:54.250 00:50:54.250 --> 00:50:58.666 00:50:58.666 --> 00:51:00.875 00:51:00.875 --> 00:51:04.250 راف کات فیلم رو بهش نشون دادم 00:51:04.250 --> 00:51:07.500 بدون هیچ صدایی، با صدای لیندا بلیر 00:51:07.500 --> 00:51:10.083 00:51:10.083 --> 00:51:12.708 00:51:12.708 --> 00:51:16.083 00:51:16.083 --> 00:51:17.833 00:51:17.833 --> 00:51:19.291 00:51:19.291 --> 00:51:23.791 گفت چیزی در مورد من میدونی؟ 00:51:23.791 --> 00:51:27.291 من از دورانی کودکی یه کاتولیک معتقد بودم 00:51:27.291 --> 00:51:32.083 بعدش یه الکلی انتحاری شدم به موسسه الکلی‌های گمنام رفتم 00:51:32.083 --> 00:51:37.333 و دیگه حتی نمیتونم یذره هم مشروب بخورم 00:51:37.333 --> 00:51:41.583 اما گفت برای اینکه بتونم کاری رو بکنم که ازم میخوای 00:51:41.583 --> 00:51:44.291 تا با این صدا کار کنم، قراره که 00:51:44.291 --> 00:51:48.833 باید الکل بریزم تو گلوم و قراره که 00:51:48.833 --> 00:51:53.458 چند بار در روز تخم‌مرغ خام قورت بدم 00:51:53.458 --> 00:51:58.541 و بهم گفت که میخوام اینجوری من رو به یه صندلی ببندی 00:51:58.541 --> 00:52:03.000 و من روی صندلی چمپاتمه میزنم 00:52:03.000 --> 00:52:06.625 تا واقعا درد رو احساس کنم 00:52:06.625 --> 00:52:09.958 و من دوباره سیگار میکشم و مشروب میخورم 00:52:09.958 --> 00:52:14.833 اما من این دو کشیش رو که دوستانم هستن رو میخوام تو اتاق باشن 00:52:14.833 --> 00:52:18.000 تمام وقتی که در استودیو ضبط هستیم 00:52:18.000 --> 00:52:21.625 باید بهشون برای کلیساشون یکم پول بدی 00:52:21.625 --> 00:52:23.958 و بعدش میبینیم چه میشه کرد 00:52:23.958 --> 00:52:26.708 00:52:26.708 --> 00:52:28.125 00:52:28.125 --> 00:52:30.833 و ما رفتیم به استودیوی ضبط 00:52:30.833 --> 00:52:35.583 یه سکانس رو تموم میکرد و میرفت به پشت استیج صدا 00:52:35.583 --> 00:52:37.333 جایی که دو کشیش نشسته بودن 00:52:37.333 --> 00:52:40.791 و روی دستای اونا در حالت گریان غش میکرد 00:52:43.291 --> 00:52:44.750 اون دیالوگ‌هایی میگفت مثل 00:52:44.750 --> 00:52:48.416 مادرت تو جهنم کیر ساک میزنه کاراس 00:52:48.416 --> 00:52:51.375 هر جمله‌ای که شما در فیلم میبینید 00:52:51.375 --> 00:52:53.125 لیندا بلیر باید میگفت 00:52:53.125 --> 00:52:55.250 وقتی که از دهن یه دختر دوازده ساله 00:52:55.250 --> 00:52:57.333 بیرون میاد خیلی متفاوت هست 00:52:57.333 --> 00:52:59.625 00:52:59.625 --> 00:53:03.041 00:53:03.041 --> 00:53:06.583 اون هرچیزی که لیندا بلیر گفت رو جایگزین کرد 00:53:06.583 --> 00:53:09.708 00:53:09.708 --> 00:53:11.416 00:53:11.416 --> 00:53:14.000 00:53:14.000 --> 00:53:17.875 و بعضی اوقات خیلی ساده دهنش رو باز میکرد 00:53:17.875 --> 00:53:20.375 به این اندازه باز 00:53:21.250 --> 00:53:24.208 00:53:24.208 --> 00:53:28.958 اما از گلوش سه یا چهار صدای متفاوت بیرون میومد 00:53:28.958 --> 00:53:32.958 به خاطر مشروب و تخم‌مرغا و سیگار 00:53:32.958 --> 00:53:36.541 به روشی که جان کولترین ساکسیفون مینوازه 00:53:36.541 --> 00:53:40.833 که شما سه یا چهار نت رو همزمان میشنوید 00:53:44.625 --> 00:53:48.625 من اسم مرسدس مک‌کمبریج رو به زبون نیاورده بودم 00:53:48.625 --> 00:53:52.541 تا اینکه اون رو در فیلم «غول» دیدم و دوباره 00:53:52.541 --> 00:53:55.666 یه الهام بود از خدای سینما 00:53:55.666 --> 00:53:58.291 تصاویر در چشم ذهن من میمونن 00:53:58.291 --> 00:54:01.666 چیزی رو میبینم و اون تصویر میره 00:54:01.666 --> 00:54:06.416 به حافظه ذهنی و معمولا باید ازش استفاده کنم 00:54:06.416 --> 00:54:09.250 بیشتر فیلم‌های من رئالیستی‌اند 00:54:09.250 --> 00:54:12.750 چون من هیچوقت قادر نبودم که به سوررئالیسم وصل بشم 00:54:12.750 --> 00:54:15.708 اما سوررئال چیزیه که بیش از همه تحسین میکنم 00:54:15.708 --> 00:54:22.666 00:54:22.666 --> 00:54:29.625 00:54:29.625 --> 00:54:37.333 مگریت برای من بزرگ‌ترین سوررئالیسته 00:54:42.541 --> 00:54:45.166 اولین چیزی که مکس فون سیدو فیلمبرداری کردیم 00:54:45.166 --> 00:54:48.750 در شهرک جورج بود، جایی که وارد میشه 00:54:48.750 --> 00:54:57.458 00:54:57.458 --> 00:55:03.416 اون نما از نقاشی‌ای از رنه مگریت میاد 00:55:03.416 --> 00:55:06.500 اسمش «قلمروی نور» هست 00:55:06.500 --> 00:55:10.666 خیابانی هست که خیلی به خیابان پراسپکت شبیهه 00:55:10.666 --> 00:55:12.875 در شهرک جورج هست 00:55:12.875 --> 00:55:17.041 آسمان روشن روز بر یه خیابان به وقت شب هست 00:55:17.041 --> 00:55:20.416 و این نقاشی تاثیر عظیمی بر من گذاشت 00:55:20.416 --> 00:55:25.041 و من تصمیم گرفتم در این نقاشی یه فیگور بذارم 00:55:25.916 --> 00:55:28.333 فون سیدو، کشیش 00:55:28.333 --> 00:55:32.750 و نوری که از اتاق دختر به سمتش 00:55:32.750 --> 00:55:39.000 میدرخشه که یه احساس سوررئال میده 00:55:39.000 --> 00:55:40.666 چیزی که نقاشی مگریت داشت 00:55:40.666 --> 00:55:46.041 برای همیشه این بدل به تصویر اصلی جنگیر شد 00:55:46.041 --> 00:55:49.458 من عاشق نقاشی‌های کاراواجو هستم 00:55:49.458 --> 00:55:51.541 که اکثرا فیگورهایی هستند 00:55:51.541 --> 00:55:57.000 که در برابر یه پس‌زمینه کاملا سیاه طراحی شدن، با نورپردازی دراماتیک 00:55:57.000 --> 00:56:00.250 بیشترشون موقعیت‌هایی انجیلی هستن‎ 00:56:00.250 --> 00:56:03.541 بیشتر نقاشی‌های انجیلی رنسانس 00:56:03.541 --> 00:56:06.291 همه چیز رو در پس‌زمینه طراحی میکنن 00:56:06.291 --> 00:56:10.333 کاراواجو به خودش زحمت نداد 00:56:10.333 --> 00:56:14.416 تا هیچکدوم از صحنه‌های «سرزمین مقدس» رو بازسازی کنه 00:56:14.416 --> 00:56:19.000 اون فقط با قدرت فیگورها رو در پیش‌زمینه قرار داد 00:56:19.000 --> 00:56:24.291 نقاشی‌هاش قوی و احساسین و کیفیت تندی دارند 00:56:24.291 --> 00:56:27.625 وادارت میکنند تا به فیگورها نگاه کنی 00:56:27.625 --> 00:56:32.458 و اونا تقریبا شبیه عکسای کارتریه-برسون هستن 00:56:32.458 --> 00:56:36.750 لحظاتی از حقیقت که درون این رخدادها گزینش شده‌اند 00:56:36.750 --> 00:56:39.041 تا توامان برجسته و جداسازی کنن 00:56:39.041 --> 00:56:41.500 و این روشی بود که این کارها رو میکرد 00:56:41.500 --> 00:56:45.208 که من در ابعادی قادر بوده‌ام تا بازسازی کنم 00:56:45.208 --> 00:56:46.916 اما نه به اندازه‌ی او 00:56:46.916 --> 00:56:49.125 نور از یه سمت میاد 00:56:49.125 --> 00:56:51.166 فیگورهای قوی پیش‌زمینه 00:56:51.166 --> 00:56:54.250 و بعد یا خارج از فوکوس‌اند یا در پس‌زمینه سیاه 00:56:54.250 --> 00:56:57.083 من این کار رو معمولا ناخودآگاه انجام میدم 00:56:57.083 --> 00:57:02.083 و میدونم برمیگرده به علاقه‌ام به کاراواجو 00:57:02.083 --> 00:57:04.166 فیگورهای شگفت‌انگیز 00:57:04.166 --> 00:57:07.958 پرتره‌های رامبرانت بر فیلمبردارها تاثیر گذاشته‌اند 00:57:07.958 --> 00:57:12.666 و همینطور برای همیشه بر کارگردانان، از همان شروع سینما 00:57:12.666 --> 00:57:16.916 کاری که به طور کلی کرد این بود که یه منبع نور داشت 00:57:16.916 --> 00:57:20.458 پس نور بسیار برجسته و قوی‌ای وجود داشت 00:57:20.458 --> 00:57:23.416 که از یه منبع بر فیگور میتابد 00:57:23.416 --> 00:57:25.166 و باقی نور که بر چهره است 00:57:25.166 --> 00:57:29.833 نوعی نور گذاری لطیفی است از یه منبع دیگه 00:57:29.833 --> 00:57:33.666 به قدرت منبع اولیه نیست 00:57:33.666 --> 00:57:36.958 و معمولا یه کم نور پشت وجود داره 00:57:36.958 --> 00:57:38.416 اما روش تاکید نمیشه 00:57:38.416 --> 00:57:40.875 و این ایده‌ی روشی‌ست که من تلاش کردم 00:57:40.875 --> 00:57:43.500 چهره‌ها و پرتره‌ها رو فیلمبرداری کنم 00:57:43.500 --> 00:57:50.500 هرموقع که میتونستم نور داخلی رو کنترل کنم 00:57:50.500 --> 00:57:53.458 به این روش فیلم میگرفتیم 00:57:53.458 --> 00:57:57.833 رامبرانت اساسا یه سبک نورپردازی خلق کرد 00:57:57.833 --> 00:58:01.708 که هنوز وجود داره و کاربردیه 00:58:01.708 --> 00:58:04.000 من تا جایی پیش میرم که میشه گفت تقریبا میتونید 00:58:04.000 --> 00:58:09.250 هرچیز دیگه‌ای رو دور بندازید حتی مونا لیزا 00:58:09.250 --> 00:58:14.291 من همچنین ملهم از نقاشی‌های هلندی قرن 17 بوده‌ام 00:58:14.291 --> 00:58:18.291 به خصوص ورمیر 00:58:18.291 --> 00:58:21.041 قدرت‌مندترین نقاشی‌ای که تا به حال دیدم 00:58:21.041 --> 00:58:24.916 نقاشی «چشم‌اندزی از دلفت» از ورمیره 00:58:24.916 --> 00:58:26.666 بی‌نظیره 00:58:26.666 --> 00:58:30.625 از معدود چشم‌اندازهاش هست 00:58:30.625 --> 00:58:33.500 و تنها گروهی از زنان تو ساحل هستن 00:58:33.500 --> 00:58:36.375 که دارن خریدهای روزانه‌اشون رو انجام میدن 00:58:36.375 --> 00:58:39.666 و حالا دارن باهم حرف میزنن 00:58:39.666 --> 00:58:45.291 در پس‌زمینه شهر دلفت است 00:58:45.291 --> 00:58:49.041 که به آرومی در تصوریرش بازتنظیم میشه 00:58:49.041 --> 00:58:54.000 و ال گرکو چشم‌انداز تلدو رو بازنتظیم کرد و کشید 00:58:54.000 --> 00:58:56.666 و پرتویی از نور وجود داره 00:58:56.666 --> 00:58:58.416 که به گوشه‌ی یه ساختون میخوره 00:58:58.416 --> 00:59:01.500 یه نقطه زرد روی نقاشی 00:59:01.500 --> 00:59:04.666 و تقاشی کاملا شما رو برمیگردونه 00:59:04.666 --> 00:59:08.375 به قرن 17 دلفت 00:59:08.375 --> 00:59:11.958 شما اونجایی و تقریبا میتونید صدای مکالمه‌ها رو بشنوید 00:59:11.958 --> 00:59:13.500 اگر خودتون رو بهش بسپرید 00:59:13.500 --> 00:59:16.041 اوه چه چیز غیرمنتظره‌ای کوچکی‌ست 00:59:16.041 --> 00:59:21.875 من این رو بسیار ساده و متاثرکننده یافتم 00:59:21.875 --> 00:59:29.125 اصلا فقط یه تکه از واقعیت نیست 00:59:29.125 --> 00:59:32.583 یک «طنین رحمت» هست 00:59:33.666 --> 00:59:37.083 من بی‌شک سعی کردم 00:59:37.083 --> 00:59:41.916 در جنگیر طنین‌های رحمت داشته باشم 00:59:41.916 --> 00:59:44.166 یه نمایی وجود داره که 00:59:44.166 --> 00:59:48.666 یکی از زیباترین نماهایی‌ست که در آن مشارکت داشتم 00:59:51.250 --> 00:59:58.541 نمایی از فون سیدوست که داره تو بازار راه میره 00:59:58.541 --> 01:00:03.375 روی سقف سوراخ‌هایی بود که میذاشت خورشید به داخل بیاد 01:00:03.375 --> 01:00:06.708 و من گفتم این بسیار زیباست 01:00:06.708 --> 01:00:10.791 و من فون سیدو رو داشتم که اونجا قدم میزنه 01:00:12.250 --> 01:00:17.083 طنین‌های رحمت چیزهایی هستید که شما از هر تجربه‌ای به یاد می‌آورید 01:00:17.083 --> 01:00:20.916 شخصی که ملاقات کردید 01:00:20.916 --> 01:00:24.458 چیزهایی که دوست داریم در مورد آدمایی که دوست داریم 01:00:24.458 --> 01:00:28.083 یا لحظه‌ای در فیلم یا یه رمان 01:00:28.083 --> 01:00:32.916 همشهری کین» سرشار از طنین‌های رحمت است» 01:00:32.916 --> 01:00:35.041 سرشار از طنین‌های رحمت 01:00:39.541 --> 01:00:42.958 رزباد 01:00:49.000 --> 01:00:52.208 داستان توسط آقای برنستین به خبرنگاری گفته شده 01:00:52.208 --> 01:00:57.625 اینکه چطور به یاد میاره 01:00:57.625 --> 01:00:59.083 دیدن یه زن رو 01:00:59.083 --> 01:01:02.333 01:01:02.333 --> 01:01:04.708 01:01:04.708 --> 01:01:06.083 01:01:06.083 --> 01:01:08.000 01:01:08.000 --> 01:01:11.375 01:01:11.375 --> 01:01:13.291 01:01:13.291 --> 01:01:16.208 01:01:16.208 --> 01:01:18.416 01:01:18.416 --> 01:01:21.166 01:01:21.166 --> 01:01:24.791 01:01:24.791 --> 01:01:27.625 01:01:27.625 --> 01:01:32.750 این یه طنین رحمت است که بهتون در مورد تجربه انسانی 01:01:32.750 --> 01:01:34.291 چیزی والا میگه 01:01:34.291 --> 01:01:36.166 ما همه چنین چیزهایی داریم 01:01:36.166 --> 01:01:41.041 و بسیار از رخدادهای عظیم‌تر مهمترن 01:01:42.375 --> 01:01:47.500 وقتی الن برستین به خونه قدم میزنه، از فیلمی درون فیلم دیگر 01:01:47.500 --> 01:01:54.208 که داره بازی میکنه، دو راهبه رو میبینید که راه میرن 01:01:54.208 --> 01:01:57.666 و باد لباس‌هاشون رو میکشه 01:01:57.666 --> 01:02:01.541 در حالت به نوعی اسلوموشن بهشون باد میخوره 01:02:01.541 --> 01:02:04.000 و اون متوجه این لحظه میشه 01:02:04.000 --> 01:02:09.166 متوجه بچه‌هایی میشه که با لباس هالووین میدون 01:02:09.166 --> 01:02:12.541 که به نوعی پیش‌درآمدی است 01:02:12.541 --> 01:02:17.708 که چه اتفاقی برای بچه‌ی تغییر یافته میفته 01:02:17.708 --> 01:02:20.750 چیزی در اون سکانس‌ها نیست که فیلم رو 01:02:20.750 --> 01:02:25.041 یه اینچ جلو ببره اما طنین‌های رحمت هستند 01:02:25.041 --> 01:02:29.416 که من سعی کردم به کل تجربه اضافه کنم 01:02:29.416 --> 01:02:32.083 یه کار روتینی که وقتی میرم شیکاگو اینه که 01:02:32.083 --> 01:02:34.458 در خیابان منتهی به موسسه هنر قدم میزنم 01:02:34.458 --> 01:02:38.291 و یکی دو ساعت به نقاشی‌های معینی نگاه میکنم 01:02:38.291 --> 01:02:40.000 به طور مدام 01:02:40.000 --> 01:02:42.750 برگشتن و نگاه کردن به این نقاشی‌ها مثل اینه که 01:02:42.750 --> 01:02:45.208 دوستای قدیمیت رو ببینی 01:02:45.208 --> 01:02:48.833 کالکشن مونه بهترینه 01:02:48.833 --> 01:02:52.583 «به خصوص «صبح در سن نزدیک ژیورنی 01:02:52.583 --> 01:02:55.250 که احتمالا اگر بخوام بگم 01:02:55.250 --> 01:02:58.166 محبوب‌ترین نقاشی برای من در دنیاست 01:03:00.958 --> 01:03:05.291 که چیزی به جز یه کلاژ بسیار لطیف نیست 01:03:05.291 --> 01:03:07.291 سفیدها، آبی‌ها، خاکستری‌ها 01:03:07.291 --> 01:03:12.625 که به شکل هارمونیک کنار همن، هیچ چیز شلوغی نیست 01:03:12.625 --> 01:03:17.083 همه چیز در نقاشی لطیفه، تقریبا نامحسوس 01:03:17.083 --> 01:03:20.833 انتزاعی آرام و خالص 01:03:20.833 --> 01:03:26.208 شبیه موسیقی راول یا دبوسی بر بوم نقاشی‌ست 01:03:26.208 --> 01:03:30.666 "Quartet in F" به خصوص از موریس راول 01:03:30.666 --> 01:03:35.833 پس برای من نوعی همزیستی میان هنر و موسیقی وجود داره 01:03:37.000 --> 01:03:40.541 افکت‌های صوتی آرام عالی‌ای وجود دارن 01:03:40.541 --> 01:03:43.583 در سراسر فیلم و من نمیخواستم روشون موسیقی بذارم 01:03:43.583 --> 01:03:46.791 که صداشونو خفه کنم پس موسیقی بلند نمیخواستم 01:03:46.791 --> 01:03:50.458 یا موسیقی ریتمیک یا موسیقی طوفانی 01:03:50.458 --> 01:03:54.166 در بیشتر بخش‌ها من دوست ندارم مخاطب رو راهنمایی کنم 01:03:54.166 --> 01:03:56.500 یا اینکه قراره چه احساسی داشته باشن 01:03:56.500 --> 01:03:59.625 دوست دارم خودشون متوجه بشن 01:03:59.625 --> 01:04:03.125 استثناهایی در این مورد وجود داره مثل روانی 01:04:03.125 --> 01:04:07.083 که موسیقی میگه دقیقا در تمام لحظات 01:04:07.083 --> 01:04:09.916 چطور احساسی داشته باشید و عالیست 01:04:09.916 --> 01:04:13.250 01:04:13.250 --> 01:04:25.750 01:04:25.750 --> 01:04:27.541 وقتی تدوین فیلم رو تموم کردم 01:04:27.541 --> 01:04:33.416 رفتم پیش آهنگساز بزرگ برنارد هرمن 01:04:33.416 --> 01:04:35.250 که اون موقع در لندن زندگی میکرد 01:04:35.250 --> 01:04:38.875 اون موسیقی‌ای داشت که توسط هیچکاک رد شده بود 01:04:38.875 --> 01:04:42.541 و هرمن آمریکا رو ترک کرد و رفت انگلیس 01:04:42.541 --> 01:04:44.291 مهاجر شد 01:04:44.291 --> 01:04:49.083 01:04:49.083 --> 01:04:57.000 01:04:57.000 --> 01:04:59.875 01:04:59.875 --> 01:05:03.708 من راف کات جنگیر رو برای هرمن 01:05:03.708 --> 01:05:05.250 نمایش دادم 01:05:05.250 --> 01:05:07.791 اون بعد از پخش اومد بیرون و گفت 01:05:07.791 --> 01:05:13.291 خب فکر میکنم اگر بسپریش به من این فیلم گه رو 01:05:13.291 --> 01:05:16.375 میتونم نجات بدم و برات موسیقی رو پست میکنم 01:05:16.375 --> 01:05:20.166 از دست اون سکانس اول در صحرا خلاص شو 01:05:20.166 --> 01:05:22.625 یا هر قبرستونی که فیلمبرداریش کردی 01:05:22.625 --> 01:05:23.875 بهش نیاز نداری 01:05:23.875 --> 01:05:26.083 هیچ معنی نمیده 01:05:26.083 --> 01:05:29.166 و حالا من یکم ناراحت شدم 01:05:29.166 --> 01:05:33.708 و بهش گفتم میتونم بپرسم چه ایده‌ای داری؟ 01:05:33.708 --> 01:05:35.458 چطور موسیقی براش میسازی؟ 01:05:35.458 --> 01:05:37.250 گفت خب یه کلیسا هست 01:05:37.250 --> 01:05:39.791 جایی خارج از لندن 01:05:39.791 --> 01:05:43.083 به اسم سنت جایلز کریپلجیت 01:05:43.083 --> 01:05:45.333 و اونجا بهترین ارگ کلیسا رو دارن 01:05:45.333 --> 01:05:46.583 که من میشناسم 01:05:46.583 --> 01:05:48.541 صداش بی‌نظیره 01:05:48.541 --> 01:05:51.500 و بهش گفتم میخوای در جنگیر 01:05:51.500 --> 01:05:53.458 از ارگ کلیسا استفاده کنی؟ 01:05:53.458 --> 01:05:56.833 ایده‌ای داشتی که چرا میخواست 01:05:56.833 --> 01:05:58.333 از ارگ کلیسا استفاده کنه؟ 01:05:58.333 --> 01:06:00.125 نه 01:06:00.125 --> 01:06:04.083 به نظرم کلیشه اومد و میدونستم دارم 01:06:04.083 --> 01:06:06.458 با بزرگ‌ترین آهنگسازی که وجود داره حرف میزنم 01:06:06.458 --> 01:06:08.541 ایستادم و گفتم 01:06:08.541 --> 01:06:11.958 خب ممنون که اجازه دادی با یه شخص جذاب ملاقات کنم 01:06:11.958 --> 01:06:14.166 و رفتم 01:06:14.166 --> 01:06:16.708 به هیچ جام نیست که طرف برنارد هرمنه 01:06:16.708 --> 01:06:20.000 یا لودویگ بیتهوون 01:06:20.000 --> 01:06:24.541 من به فیلم وابسته‌تر از این بودم که به کسی بدمش 01:06:24.541 --> 01:06:28.416 که بهش المان مهمی چون موسیقی اضافه کنه 01:06:28.416 --> 01:06:35.375 این یکی از بدترین ناامیدی‌های من در زندگیمه 01:06:35.375 --> 01:06:37.500 پس فیلم رو با خودم برگردوندم خونه 01:06:37.500 --> 01:06:41.666 و من شروع کردم به استفاده از موسیقی انتخابی 01:06:41.666 --> 01:06:45.500 موسیقی‌های موجود رو که گوش میدادم رو میذاشتم 01:06:45.500 --> 01:06:50.000 من دنبال موسیقی‌ای نبودم که فیلم رو جلو ببره 01:06:50.000 --> 01:06:54.333 من دنبال قطعه موسیقی بودم 01:06:54.333 --> 01:06:58.666 که مانند یه دست سرد روی گردن یا کمر باشه 01:06:58.666 --> 01:07:05.333 پس به کارهایی مثل کریستف پندرسکی گوش میدادم 01:07:05.333 --> 01:07:06.791 آهنگساز لهستانی 01:07:06.791 --> 01:07:11.083 01:07:11.083 --> 01:07:17.708 01:07:17.708 --> 01:07:23.375 آنتون وبرن که آرام‌ترین قطعات رو نوشته 01:07:23.375 --> 01:07:26.500 قطعه‌ای به نام پنج قطعه برای ارکسترا 01:07:26.500 --> 01:07:30.000 که موسیقی هیچوقت از این سطح بالاتر نمیره 01:07:30.000 --> 01:07:32.708 01:07:32.708 --> 01:07:36.541 01:07:36.541 --> 01:07:43.125 01:07:43.125 --> 01:07:45.416 اون شاگرد شوئنبرگ بود 01:07:45.416 --> 01:07:50.000 یه جورایی دوازده صدای موسیقی یا مجموعه موسیقی خلق میکرد 01:07:50.000 --> 01:07:54.333 که معمولا ملودیک یا ریتمیک نیست 01:07:54.333 --> 01:07:57.750 من موسیقی فیلم رو 01:07:57.750 --> 01:08:03.125 اول با قطعات این موسیقی‌ها انتخاب کردم 01:08:03.125 --> 01:08:08.333 و بعد فیلم رو با انتخاب موسیقایی‌ام 01:08:08.333 --> 01:08:13.416 پیش یه آهنگساز به اسم لالو شیفرین که میشناختم بردم 01:08:13.416 --> 01:08:17.333 و گفتم لالو میخوام موسیقی مثل 01:08:17.333 --> 01:08:18.916 یه دست سرد روی گردن یا کمر باشه 01:08:18.916 --> 01:08:21.541 هیچ چیز بلند و شلوغی نمیخوام 01:08:21.541 --> 01:08:26.791 به جز شاید در سری جاها فقط برای تاکید 01:08:26.791 --> 01:08:30.666 مثل جایی که دختر بچه نوشته‌های روی سینه‌اش رو نشون میده 01:08:33.958 --> 01:08:41.583 01:08:43.958 --> 01:08:47.125 01:08:47.125 --> 01:08:48.833 گفت فهمیدم فهمیدم 01:08:48.833 --> 01:08:51.958 و من رفتم به استودیوی ضبط در وانرز برادرز 01:08:51.958 --> 01:08:57.125 و اونجا 80 یا 90 موزیسین هستند که همشون آمادن 01:08:57.125 --> 01:09:01.958 و اول برای صحرای عراق شروع به اجرا میکنه 01:09:01.958 --> 01:09:07.000 و موسیقی داشت غرش میکرد و داد میکشید و جیغ میزد 01:09:07.000 --> 01:09:10.000 و من صدای فوق‌العاده‌ی این افراد رو داشتم 01:09:10.000 --> 01:09:15.291 که در فاصله دارن حفاری میکنن در نمای مدیوم و کلوزآپ 01:09:15.291 --> 01:09:18.583 و موسیقی همه چیز رو نابود میکرد 01:09:18.583 --> 01:09:21.666 موسیقی خیلی پیچیده و جذابی‌ست 01:09:21.666 --> 01:09:25.833 اما بلند و ریتمیک و اشتباه بود 01:09:25.833 --> 01:09:28.541 و ازش متنفر شدم 01:09:28.541 --> 01:09:31.958 01:09:31.958 --> 01:09:38.833 01:09:38.833 --> 01:09:42.666 گفتم لالو این اشتباهه 01:09:42.666 --> 01:09:44.125 میتونی تغییرش بدی؟ 01:09:44.125 --> 01:09:47.208 و گفت نه نمیتونم 01:09:47.208 --> 01:09:50.083 پس گفتم تمومه. جلسه تمومه 01:09:50.083 --> 01:09:51.541 و دوست خوب من بود 01:09:51.541 --> 01:09:56.291 دیگه از اون موقع حرف نزدیم 01:09:56.833 --> 01:10:00.208 رئیس موسیقی برادران وارنر ترک‌ها رو گرفت 01:10:00.208 --> 01:10:06.208 که من از نسخه‌هاای ال پی انتخاب کرده بود رو بازتنظیم کرد 01:10:06.208 --> 01:10:09.708 توسط یه ارکسترایی در لندن 01:10:09.708 --> 01:10:11.458 این چیزیه که در فیلمه 01:10:11.458 --> 01:10:15.541 من چیزی ابهام‌آمیز میخواستم یا صدایی که به نظر بیاد 01:10:15.541 --> 01:10:19.708 مثل «لالایی» برامس که اینطوریه 01:10:19.708 --> 01:10:26.375 01:10:26.375 --> 01:10:29.541 01:10:29.541 --> 01:10:33.916 01:10:33.916 --> 01:10:38.250 به قطعات مختلف یکی پس از دیگری گوش میدادم 01:10:38.250 --> 01:10:42.666 پخش میکردم...پخش میکردم، دو ثانیه و حذف 01:10:42.666 --> 01:10:44.833 ده ثانیه و قطع 01:10:44.833 --> 01:10:49.083 صدها قطعه گوش دادم تا برسم به 01:10:49.083 --> 01:10:52.791 لوله‌ی زنگ‌ها از مایک الدفیلد 01:10:52.791 --> 01:10:55.750 هیچ برچسبی روش نیست، دست‌نوشته‌ای روی یه برچسب بود 01:10:55.750 --> 01:10:57.833 01:10:57.833 --> 01:11:09.958 01:11:09.958 --> 01:11:12.416 01:11:12.416 --> 01:11:19.500 01:11:19.500 --> 01:11:22.333 01:11:22.333 --> 01:11:25.500 01:11:25.500 --> 01:11:29.791 نامعمول نیست که چنین موسیقی‌ای داشته باشی 01:11:29.791 --> 01:11:33.791 شما افتتاحیه‌ و موسیقی همراه با اون رو اودیسه 2001 دارید 01:11:33.791 --> 01:11:38.416 "Thus Spake Zarathustra" قطعه‌ی 01:11:38.416 --> 01:11:41.000 که توسط هربرت فون کاراجان آهنگسازی شده بود 01:11:41.000 --> 01:11:43.708 با ارکستر سمفونی وین 01:11:43.708 --> 01:11:46.916 01:11:46.916 --> 01:11:54.125 01:11:54.125 --> 01:12:01.250 01:12:01.250 --> 01:12:04.083 اون‌ها قطعات اتنخابی و موجود بود که کوبریک استفاده کرد 01:12:04.083 --> 01:12:08.000 بعد از اینکه موسیقی که الکس نورث ساخته بود رو 01:12:08.000 --> 01:12:09.583 رد کرد 01:12:09.583 --> 01:12:12.750 و موسیقی نورث با موسیقی انتخابی هماهنگ نبود 01:12:12.750 --> 01:12:14.916 و مورد من هم همین بود 01:12:14.916 --> 01:12:17.416 01:12:17.416 --> 01:12:26.041 01:12:26.041 --> 01:12:34.708 01:12:34.708 --> 01:12:38.041 تمام اون چیزها، نقاشی‌ها و موسیقی 01:12:38.041 --> 01:12:43.083 همشون در مسیر بلندی بر من تاثیر گذاشتن که چطور فیلم رو بسازم 01:12:45.375 --> 01:12:50.250 اون‌ها به نوعی به تصوراتت نفود میکنن 01:12:50.250 --> 01:12:54.833 که ایده‌هات رو برای یه فیلم تغذیه میکنن 01:12:56.458 --> 01:13:00.541 اگر یه بدبین بودم نمیتونستم فیلمساز بشم 01:13:00.541 --> 01:13:02.791 رویکرد من در جنگیر 01:13:02.791 --> 01:13:06.208 به عنوان یه ناباور یا بدبین نبود 01:13:06.208 --> 01:13:08.500 به عنوان یه معتقد فیلم رو ساختم 01:13:08.500 --> 01:13:16.958 و برای کارگردانی فیلم به این شکل، من مجبور بودم 01:13:16.958 --> 01:13:21.708 خودم رو و احساساتم در مورد مسئله رو جدا کنم 01:13:21.708 --> 01:13:27.000 و بازیگران رو وارد یه فضای ذهنی کنم 01:13:27.000 --> 01:13:30.583 که بتونن خودشون رو جدا کنند 01:13:30.583 --> 01:13:32.583 از چیزی که داشت به تصویر کشیده میشد 01:13:32.583 --> 01:13:36.250 بلتی و من هیچوقت در مورد یه فیلم ترسناک حرف نزدیم 01:13:36.250 --> 01:13:39.791 یا تاثیرات یک فیلم ترسناک 01:13:39.791 --> 01:13:43.416 برای من بیشتر شبیه یه قطعه «موسیقی مجلسی» هست تا نمایشی 01:13:43.416 --> 01:13:48.083 بیشتر اتفاقات در یه اتاق رخ میده 01:13:48.083 --> 01:13:50.541 در اتاق دختر کوچولو 01:13:50.541 --> 01:13:53.666 من قصد گفتن این داستان رو کردیم 01:13:53.666 --> 01:13:58.291 که با معمای ایمان و خیر و شر سروکار داشت 01:13:58.291 --> 01:14:04.083 فداکاری و خیر و عشق شدید 01:14:04.083 --> 01:14:06.541 01:14:06.541 --> 01:14:08.458 01:14:08.458 --> 01:14:11.000 01:14:11.000 --> 01:14:13.750 01:14:15.791 --> 01:14:21.208 الان که من اینجا نشستم و در مورد این فیلم حرف میزنم 01:14:21.208 --> 01:14:25.708 احنمالا در ذهن چشم مردم موقع دیدن فیلم 01:14:25.708 --> 01:14:28.916 براشون سواله که آیا به ...من چنین چیزی باور دارم 01:14:28.916 --> 01:14:30.750 «چیزی تحت عنوان «تسخیر شیطانی 01:14:30.750 --> 01:14:34.625 هیچ نظری ندارم، این یکی از معماهاست 01:14:34.625 --> 01:14:36.666 01:14:36.666 --> 01:14:40.000 01:14:40.000 --> 01:14:41.916 01:14:41.916 --> 01:14:45.125 01:14:45.125 --> 01:14:50.625 حالا من چیزی رو فیلم میگیرم که قراره ...یه تسخیر شدگی واقعی و 01:14:50.625 --> 01:14:53.333 جنگیری توسط جنگیر واتیکان 01:14:53.333 --> 01:14:55.291 پدر گابریل آمورث 01:14:55.291 --> 01:15:00.083 چیزی که من دیدم بسیار آزاردهنده و متقاعدکننده بود 01:15:00.083 --> 01:15:04.083 اما آیا میدونم چی بود؟ نه 01:15:04.083 --> 01:15:05.541 افرادی هستن که میگن 01:15:05.541 --> 01:15:08.458 خب من هیچکدوم از این چیزا رو باور نمیکنم 01:15:08.458 --> 01:15:12.583 به تسخیر باور ندارم به شیطان باور ندارم 01:15:12.583 --> 01:15:16.583 اما دارن تماشاش میکنن، میبینی؟ 01:15:16.583 --> 01:15:20.916 حقیقت اینه که ما هیچی نمیدونیم الکساندر 01:15:20.916 --> 01:15:22.541 ما هیچی نمیدونیم 01:15:22.541 --> 01:15:25.083 از بزرگترین متفکران و فیلسوفان 01:15:25.083 --> 01:15:28.875 که دنیا به خودش دیده، از آگوستین 01:15:28.875 --> 01:15:33.500 تا اسفتن هاوکینگ، ما هیچی نمیدونیم 01:15:33.500 --> 01:15:35.250 01:15:35.250 --> 01:15:36.583 01:15:36.583 --> 01:15:38.375 01:15:38.375 --> 01:15:41.583 01:15:43.291 --> 01:15:47.000 تنها چیزی که میدونیم اینه که در مورد تولدمون چیزی برای گفتن نداریم 01:15:47.000 --> 01:15:51.375 ما بی‌شک هیچی نداریم در مورد زمان و مکان بگیم 01:15:51.375 --> 01:15:55.458 یا اینکه میمیریم 01:15:55.458 --> 01:16:00.416 زندگی به شدت مبهمه برای همین هم فیلمای من مبهمن 01:16:06.166 --> 01:16:15.000 بیشتر زندگی ما در ذهن چشم میگذره 01:16:15.000 --> 01:16:20.041 و بعد میتونه از واقعیت جدانشدنی بشه 01:16:20.041 --> 01:16:23.416 هر کدوم از ما با واقعیت مجزایی زندگی میکنه 01:16:26.041 --> 01:16:31.458 پس من سوال رو برای زمان طولانی‌ای از فیلم رها میکنم 01:16:31.458 --> 01:16:36.791 همانطور که بسیاری از این‌ها در واقع چیزی‌ست 01:16:36.791 --> 01:16:45.041 که در زندگی واقعی اتفاق میفته ...یا شاید این نتیجه‌ی 01:16:45.041 --> 01:16:49.500 رخدادی به شدت نامعمول است 01:16:49.500 --> 01:16:53.416 که به روش‌های متفاوتی ‎ 01:16:53.416 --> 01:16:56.083 برای آدم‌های متفاوتی اتفاق میفته 01:16:57.583 --> 01:16:59.750 کاراس تنها شخصیتیه 01:16:59.750 --> 01:17:03.208 که قبل‌تر ولگرد رو دیده و صداشو شنیده 01:17:05.208 --> 01:17:09.208 01:17:09.208 --> 01:17:11.791 01:17:15.416 --> 01:17:18.583 یکی از دلایکی که مردم ممکن بود توسط اون سکانس کوتاه 01:17:18.583 --> 01:17:23.333 در مترو متاثر بشن این واقعیت هست که 01:17:23.333 --> 01:17:29.208 صدای اون ولگرد بعدا در اتاق شنیده میشه 01:17:29.208 --> 01:17:31.291 از دهان ریگان 01:17:31.291 --> 01:17:34.125 وقتی داره از تخت دختر دور میشه 01:17:34.125 --> 01:17:37.208 صدای ولگرد رو میشنوه 01:17:37.208 --> 01:17:42.166 01:17:42.166 --> 01:17:44.458 یا شایدم نه؟ 01:17:44.458 --> 01:17:48.458 همیشه سوال هست 01:17:48.458 --> 01:17:51.458 به همون شکل که شما مدال رو میبینید 01:17:51.458 --> 01:17:54.541 که در خواب کاراس ظاهر میشه، اونی که توسط مرین در عراق 01:17:54.541 --> 01:17:56.958 کشف شده بود 01:17:56.958 --> 01:18:00.458 ایده‌ی این سکانس همبستگی داره با 01:18:00.458 --> 01:18:03.416 این ایده که آدما قراره به طور پیچیده‌ای در نقطه‌ای 01:18:03.416 --> 01:18:06.166 به هم مربوط بشن 01:18:06.166 --> 01:18:11.708 تصاویر و افکار اشتراکی 01:18:11.708 --> 01:18:15.041 مدال سن جوزفه که در غار پیدا میشه 01:18:23.041 --> 01:18:25.666 سوال اینه که مدال سن جوزف 01:18:25.666 --> 01:18:31.000 بین این همه اثر هنری از قرن‌های پیشین چیکار میکنه 01:18:31.000 --> 01:18:33.500 و این سوالی بود که من میخواستم مطرح کنم 01:18:33.500 --> 01:18:36.291 همونطور که در اول «2001 اودیسه» مطرح میشه 01:18:36.291 --> 01:18:39.958 ما تا امروز هنوز نمیدونیم که ستون هرمی در مورد چیه 01:18:39.958 --> 01:18:42.500 در ظهور و شروع انسان ظاهر میشه 01:18:42.500 --> 01:18:47.666 و بعد در «مشتری» در 2001 ظاهر میشه 01:18:47.666 --> 01:18:50.833 و بعد در پایان فیلم 01:18:50.833 --> 01:18:54.666 دوباره ستون هرمی رو داریم 01:18:54.666 --> 01:18:59.916 به نظرم نبوغ‌آمیز بود از یه جادو در فیلمی این چنینی استفاده کنی 01:18:59.916 --> 01:19:03.875 و این چیزیه که به «همشهری کین» ورود میکنه 01:19:06.833 --> 01:19:09.958 همه اینها چه معنی میدن؟ 01:19:09.958 --> 01:19:14.458 هم واضحه هم نامحسوس 01:19:17.250 --> 01:19:21.625 من این نماهای دیگه رو به صحنه اضافه کردم 01:19:21.625 --> 01:19:24.916 که از تجربه مرین بود 01:19:24.916 --> 01:19:28.041 و به خواب کاراس وارد میشد 01:19:28.041 --> 01:19:30.916 مدالی در حال افتادن 01:19:30.916 --> 01:19:34.208 مدال سن جوزف که در عراق یافت شد 01:19:34.208 --> 01:19:39.208 من یه سگ در حال پارس که به سمت دوربین میدوه اضافه کردم 01:19:39.208 --> 01:19:42.625 که یادبودی از سگ‌های عراق است 01:19:42.625 --> 01:19:46.041 که وقتی مرین با مجسمه پازوزو مواجه میشه 01:19:46.041 --> 01:19:48.541 دور مجسمه پازوزو پارس میکنن 01:19:48.541 --> 01:19:51.875 ساعت در عراق که فقط مرین میبینه 01:19:51.875 --> 01:19:54.208 ساعتی که کاراس تا حالا ندیده 01:19:54.208 --> 01:19:58.291 مادرش از دکه مترو بیرون میاد 01:20:02.000 --> 01:20:08.166 یکی از موتیف‌های تکرارشونده در فیلم عروج است 01:20:09.083 --> 01:20:13.625 که بی‌شک ارجاعی‌ست به مسیحیت 01:20:13.625 --> 01:20:15.750 خیلی نیمه‌خودآگاهه 01:20:15.750 --> 01:20:19.166 اگر بهش اشاره نمیکردم ممکن بود متوجهش نشید 01:20:23.750 --> 01:20:27.791 «و بهش جیغ میزنه «دیمی 01:20:27.791 --> 01:20:29.041 اسمی که صداش زده بود 01:20:29.041 --> 01:20:30.916 اسمش دمین بود 01:20:30.916 --> 01:20:34.750 هیچوقت صداش رو نمیشنوید 01:20:34.750 --> 01:20:40.791 و داره بهش دست تکون میده و داد میزنه مامان مامان 01:20:40.791 --> 01:20:42.833 اما صداش رو نمیشنوید 01:20:42.833 --> 01:20:44.083 دوتا کات مجزا هستن 01:20:44.083 --> 01:20:46.833 دیگه هیچوقت با هم تو یه قاب نیستن 01:20:46.833 --> 01:20:50.416 داره مادرش رو میبینه که نزول میکنه 01:20:50.416 --> 01:20:56.083 در یه ایستگاه مترو که بهش نشون میده که احتمالا 01:20:56.083 --> 01:20:58.875 داره به جهنم نزول میکنه 01:20:58.875 --> 01:21:03.458 کاملا ارجاعی به ایده‌ای که داشت مادرش رو از دست میداد 01:21:03.458 --> 01:21:05.750 و نمیتونست جلوش رو بگیره 01:21:05.750 --> 01:21:09.875 01:21:12.500 --> 01:21:14.416 01:21:14.416 --> 01:21:17.125 01:21:17.125 --> 01:21:19.083 01:21:21.833 --> 01:21:24.125 01:21:24.125 --> 01:21:25.666 01:21:25.666 --> 01:21:27.375 01:21:27.375 --> 01:21:28.833 01:21:28.833 --> 01:21:30.666 01:21:30.666 --> 01:21:32.958 01:21:32.958 --> 01:21:35.458 01:21:35.458 --> 01:21:40.458 ایده در باب منبع گناه هست 01:21:41.208 --> 01:21:43.083 01:21:43.083 --> 01:21:44.791 01:21:44.791 --> 01:21:46.041 01:21:46.041 --> 01:21:47.625 01:21:47.625 --> 01:21:51.416 گناهی که زندگیش رو متعلق به کشیشی کرد 01:21:51.416 --> 01:21:54.750 نه به خاطر سلامت مادرش یا نیک زیستن 01:21:54.750 --> 01:21:56.583 01:21:56.583 --> 01:21:58.125 01:21:58.125 --> 01:21:59.666 01:21:59.666 --> 01:22:01.166 01:22:01.166 --> 01:22:02.666 این اساس منبع گناه هست 01:22:02.666 --> 01:22:05.958 پس وقتی در فیلم میبینیمش 01:22:05.958 --> 01:22:09.875 داره از این گناه رنج میکشه و ایمانش رو از دست میده 01:22:09.875 --> 01:22:12.250 چیزی که من در زندگیم در مورد مادرم احساس کردم 01:22:12.250 --> 01:22:17.041 چیزی که من و بلتی رو صمیمی کرد 01:22:17.041 --> 01:22:21.375 عشق مادران‌مون بود 01:22:21.375 --> 01:22:26.333 بیل به مادرش 01:22:26.333 --> 01:22:30.916 عشق فوق‌العاده و حسی از فقدان 01:22:30.916 --> 01:22:32.958 برای مادرش داره 01:22:32.958 --> 01:22:37.375 مادرش که به اون بیشتر موفقیتش رو مدیونه 01:22:37.375 --> 01:22:42.416 و من حس فقدان عظیمی به مادرم دارم 01:22:42.416 --> 01:22:46.375 و این یکی از چیزایی بود که بینمون دوستی ایجاد کرد 01:22:46.375 --> 01:22:49.666 و همینطور مضمون کلی فیلم 01:22:49.666 --> 01:22:52.500 کاراس هدف شیطانه 01:22:52.500 --> 01:22:54.541 نه دختربچه 01:22:54.541 --> 01:22:57.875 01:22:57.875 --> 01:23:00.166 01:23:00.166 --> 01:23:01.416 01:23:01.416 --> 01:23:02.916 01:23:02.916 --> 01:23:04.166 01:23:04.166 --> 01:23:05.708 01:23:05.708 --> 01:23:08.208 01:23:10.416 --> 01:23:13.000 01:23:13.000 --> 01:23:18.083 شیطان میره داخل و سعی میکنه به کاراس نشون بده 01:23:18.083 --> 01:23:23.625 ایمانش بی‌ارزش و پوچ و بی‌تاثیر است 01:23:23.625 --> 01:23:28.541 این هدف کل تسیخیر هست 01:23:28.541 --> 01:23:34.166 و این کنش شیطانه تا به کشیش جوان نشون بده 01:23:34.166 --> 01:23:39.958 انسان‌ها موجودات منزجرکننده از کثافت‌اند 01:23:39.958 --> 01:23:43.250 حتی یه بچه معصوم و کم سن هیچی نیست 01:23:43.250 --> 01:23:47.958 مگر یه تیکه کثافت منزجرکننده، چیزی که شیطان میخواد 01:23:47.958 --> 01:23:51.875 در مورد هم فکر کنیم 01:23:51.875 --> 01:23:55.875 01:23:55.875 --> 01:24:04.375 01:24:04.375 --> 01:24:07.166 فکر میکنم هدف اینه که ما رو ناامید کنه 01:24:10.458 --> 01:24:14.166 تا خودمون رو قالب 01:24:14.166 --> 01:24:16.250 حیوان و پلیدی ببینیم 01:24:19.458 --> 01:24:23.541 رد کردن این امکان که خدا به دادمون میرسه 01:24:23.541 --> 01:24:25.208 01:24:25.208 --> 01:24:27.958 01:24:27.958 --> 01:24:30.250 01:24:30.250 --> 01:24:31.916 01:24:31.916 --> 01:24:33.875 هیتر باورش داشت 01:24:33.875 --> 01:24:38.500 01:24:45.708 --> 01:24:48.750 01:24:50.208 --> 01:24:51.958 استالین باورش داشت 01:24:51.958 --> 01:24:56.166 استالین 20 میلیون از آدمای خودش رو کشت 01:24:56.166 --> 01:24:58.666 چون باور داشت که بی‌ارزشند 01:24:58.666 --> 01:25:00.166 01:25:00.166 --> 01:25:02.458 01:25:02.458 --> 01:25:05.375 01:25:05.375 --> 01:25:11.375 اینجا یه سکانس قوی بین کاراس و پدر هست 01:25:11.375 --> 01:25:15.625 که توسط یه کشیش واقعی به اسم پدر بیرمینگام بازی شده 01:25:15.625 --> 01:25:17.625 01:25:22.375 --> 01:25:24.916 01:25:28.166 --> 01:25:30.458 01:25:30.458 --> 01:25:34.791 سکانس به موازای چیزی که داره ریگان اتفاق میفته هست 01:25:34.791 --> 01:25:36.750 01:25:36.750 --> 01:25:38.166 01:25:38.166 --> 01:25:39.708 01:25:39.708 --> 01:25:41.666 01:25:41.666 --> 01:25:45.166 و شما این دو نیروی ناهمخوان رو میبینید 01:25:45.166 --> 01:25:50.541 که به آرومی به سمت هم با کششی مغناطیسی حرکت میکنن 01:25:50.541 --> 01:25:56.666 دختر بچه‌ای که قربانی جدایی 01:25:56.666 --> 01:26:00.416 والدینش هست و اندوه مادرش 01:26:00.416 --> 01:26:05.000 و کشیش رو میبینید که داره ایمانش رو از دست میده 01:26:05.000 --> 01:26:09.250 کسی که فراخوانده میشه تا به دختر کمک کنه 01:26:09.250 --> 01:26:12.583 این سه شخصیت قراره بهم برسن 01:26:12.583 --> 01:26:18.416 و توسط جهان‌های مجزایی به سمت هم به وسیله سرنوشت جذب میشن 01:26:18.416 --> 01:26:20.166 و این چیزی بود که طراحی شده بود 01:26:20.166 --> 01:26:27.416 و از مکان دیگری به من ابلاغ شده بود 01:26:27.416 --> 01:26:32.916 باور دارم همه ما چنین تجربیات وصف ناشدنی داریم 01:26:32.916 --> 01:26:37.791 رویاهای توضیح‌ناپذیر که ممکنه از جای دیگری باشن 01:26:37.791 --> 01:26:41.083 که بعضی اوقات خودشون رو تحت عنوان دژاوو نشون میدن 01:26:41.083 --> 01:26:45.833 تصاویر و لحظات بسیار زیادی در زندگی وجود دارن 01:26:45.833 --> 01:26:52.833 که در پیچش زمانی و در مکان دیگری وجود دارن 01:26:52.833 --> 01:26:58.291 که به طور تصادفی توسط کس دیگری گزینش شده‌اند 01:26:58.291 --> 01:27:01.916 ما فقط در مورد چیزایی که اتفاق افتادند خواب نمیبینیم 01:27:01.916 --> 01:27:04.083 یا چیزایی دارن اتفاق میفتن 01:27:04.083 --> 01:27:06.291 ما در مورد چیزهایی از جای دیگری خواب میبینیم 01:27:06.291 --> 01:27:07.875 از کجا هستند؟ 01:27:07.875 --> 01:27:11.166 و این بزرگترین کشفی‌ست که من کرده‌ام 01:27:11.166 --> 01:27:14.750 که به عنوان یه فیلمساز میتونم 01:27:14.750 --> 01:27:17.833 جیزی از زندگی یه شخصیت بردارم 01:27:17.833 --> 01:27:21.375 و بذارش در زندگی ناخودآگاه شخص دیگری 01:27:21.375 --> 01:27:23.500 01:27:23.500 --> 01:27:26.333 01:27:26.333 --> 01:27:27.958 01:27:27.958 --> 01:27:29.833 01:27:29.833 --> 01:27:32.875 01:27:32.875 --> 01:27:38.666 من برام ابهام جذاب نیست اما عاشق خلقشم 01:27:38.666 --> 01:27:43.625 وقتی مخاطب برداشت خودش رو از یه فیلم داره 01:27:43.625 --> 01:27:46.166 فیلمی که من یا کس دیگه‌ای ساخته 01:27:46.166 --> 01:27:49.958 من همیشه باور داشته‌ام چیزی که به یه فیلم میاری 01:27:49.958 --> 01:27:53.666 به خصوص مثل جنگیر، چیزی که تو بهش میاری 01:27:53.666 --> 01:27:56.416 چیزی قراره باشه که ازش میگیری 01:27:56.416 --> 01:27:59.833 پایان لازم نیست قطعی نیست 01:27:59.833 --> 01:28:02.541 اما باید قانع‌کننده میبود 01:28:02.541 --> 01:28:07.500 خیلی‌ها به آخر فیلم به عنوان ابهام نگاه میکنن 01:28:07.500 --> 01:28:12.125 خیلی‌ها فکر میکنن که شیطان برد 01:28:12.125 --> 01:28:15.875 و کاراس و مرین از نتیجه مرده‌اند 01:28:15.875 --> 01:28:19.083 از تسخیر و جنگیری 01:28:19.083 --> 01:28:21.083 این رویکرد من به فیلم نبود 01:28:21.083 --> 01:28:22.875 و حتی باور من هم نیست 01:28:22.875 --> 01:28:24.541 01:28:25.333 --> 01:28:27.666 01:28:27.666 --> 01:28:30.125 01:28:33.666 --> 01:28:35.833 01:28:35.833 --> 01:28:37.666 01:28:37.666 --> 01:28:40.125 01:28:41.083 --> 01:28:46.458 یه شعر فوق‌العاده از باب دیلن هست 01:28:46.458 --> 01:28:50.166 وقتی واعظین درباره‌ی سرنوشت شیطان موعظه می‌کنن 01:28:50.166 --> 01:28:54.166 معلمین آموزش میدن، دانش صبر میکند 01:28:54.166 --> 01:28:59.041 اما خیر بیرون از دروازه‌ها می‌ایستد 01:28:59.041 --> 01:29:05.083 و بعضی اوقات حتی رئیس جمهور آمریکا 01:29:05.083 --> 01:29:08.791 باید برهنه بایستد 01:29:08.791 --> 01:29:11.541 و اگر افکار رویاهای من قابل رویت بودن 01:29:11.541 --> 01:29:14.583 احتمالا سرم رو میذاشتن تو گیوتین 01:29:14.583 --> 01:29:19.208 اما اشکالی نداره مامان، من فقط دارم میمیرم 01:29:20.791 --> 01:29:24.875 چیزی که در لحظه آخر مرگ کاراس 01:29:24.875 --> 01:29:27.375 نشون داده میشه 01:29:27.375 --> 01:29:33.125 پدر کاراس زندگیش رو در ذهنش از دست میده 01:29:35.500 --> 01:29:40.500 برای زندگی یه بچه که هیچوقت نمیشناخته 01:29:40.500 --> 01:29:43.416 اون فقط دختر تسخیر شده رو دیده بود 01:29:43.416 --> 01:29:47.708 و احساس بزرگی از ایثار وجود داره 01:29:47.708 --> 01:29:52.583 که در اون لحظه رخ میده، مثل سیدنی کارتون 01:29:52.583 --> 01:29:55.583 در پایان داستان دو شهر 01:29:55.583 --> 01:29:57.875 01:29:57.875 --> 01:30:00.041 01:30:00.041 --> 01:30:06.666 01:30:06.666 --> 01:30:11.000 ایده‌ی تسخیر شیطانی و جنگیری 01:30:11.000 --> 01:30:16.083 ایده‌ایست که کشیش مسیح رو 01:30:16.083 --> 01:30:20.416 در تشریفات آیینی برای بیرون راندن شیطان صدا میزنه 01:30:20.416 --> 01:30:22.541 در پایان جنگیر 01:30:22.541 --> 01:30:25.625 در تناقض با چیزیه که الان گفتم 01:30:25.625 --> 01:30:29.125 در رمان توسط کریس و شارون در اتاق دیگری شنیده میشه 01:30:29.125 --> 01:30:31.375 توسط کریس و شارون در اتاق دیگری شنیده میشه 01:30:31.375 --> 01:30:34.333 بلتی تمام این پاراگراف رو 01:30:34.333 --> 01:30:38.166 در راستای این نوشت تا اتفاق رو نشون نده 01:30:38.166 --> 01:30:40.375 اینکه کاراس خودکشی میکنه 01:30:40.375 --> 01:30:42.875 ما نمیتونیم کات بزنیم 01:30:42.875 --> 01:30:46.375 ما در طول جنگیری کات نمیزنیم 01:30:46.375 --> 01:30:49.541 ما لحظه‌ای داریم که کریس رو نشسته میبینیم 01:30:49.541 --> 01:30:51.125 چیزی رو میدوزه 01:30:51.125 --> 01:30:54.166 اما در طول جنگیری کات زدنی به بیرون وجود نداره 01:30:54.166 --> 01:30:57.125 و من گفتم بیل چی شده؟ 01:30:57.125 --> 01:31:01.166 مشخصا از پنجره رفت بیرون، چطور؟ 01:31:01.166 --> 01:31:02.458 تسخیر شده بود؟ 01:31:02.458 --> 01:31:07.708 نه، ییل گفت تسخیر نشده 01:31:07.708 --> 01:31:11.000 نه اون تصمیمی خودآگاه گرفت 01:31:11.000 --> 01:31:13.500 که خودش رو پرت کنه بیرون 01:31:13.500 --> 01:31:17.916 و با شیطان در درونش خودش رو بکشه 01:31:17.916 --> 01:31:21.166 اما تو به من میگی شیطان رو میخوای بیرون کنی 01:31:21.166 --> 01:31:22.666 کی از پنجره میره بیرون؟ 01:31:22.666 --> 01:31:26.208 من گفتم اما بیل این خودکشیه 01:31:26.208 --> 01:31:29.625 این در کلیسای کاتولیک گناهه 01:31:29.625 --> 01:31:32.083 خودکشی گناهه 01:31:32.083 --> 01:31:36.666 هم اون موقع هم الان گیج کننده‌ست 01:31:36.666 --> 01:31:40.500 اول از همه از نظرم بعید اومد که یه شخصیت 01:31:40.500 --> 01:31:44.166 بتونه شیطان رو به درونش فرابخونه 01:31:44.166 --> 01:31:48.083 شیطان کاری که بخواد رو میکنه 01:31:48.083 --> 01:31:49.333 01:31:49.333 --> 01:31:50.750 01:31:50.750 --> 01:31:53.583 01:31:53.583 --> 01:31:56.458 01:31:56.458 --> 01:31:59.791 01:32:07.875 --> 01:32:09.375 01:32:09.375 --> 01:32:13.083 01:32:16.625 --> 01:32:17.875 01:32:17.875 --> 01:32:20.708 01:32:20.708 --> 01:32:22.833 01:32:22.833 --> 01:32:25.625 اگر سکانس رو نگاه کنید و آنالیزش کنید 01:32:25.625 --> 01:32:28.958 شیطان وارد کاراس میشه 01:32:28.958 --> 01:32:32.791 چون کاراس دعوتش میکنه وارد بشه 01:32:32.791 --> 01:32:35.416 و اون این دختر رو زده 01:32:35.416 --> 01:32:37.166 که کاری‌ست شیطانی 01:32:37.166 --> 01:32:39.833 شما دقیقا میبینید که میگه 01:32:39.833 --> 01:32:41.458 01:32:41.458 --> 01:32:44.958 01:32:44.958 --> 01:32:47.125 01:32:47.125 --> 01:32:51.750 مرین هیچوقت نمیتونست کاری که کاراس کرد رو بکنه 01:32:51.750 --> 01:32:55.208 01:32:55.208 --> 01:32:58.916 این تو محدوده مرین نبود 01:32:58.916 --> 01:33:01.125 اون دستاش دور گردن دختره 01:33:01.125 --> 01:33:05.291 همونطور که بلتی در رمان نوشته و اون 01:33:05.291 --> 01:33:07.958 مدال سن جوزف دور گردنش رو پاره میکنه 01:33:07.958 --> 01:33:10.916 کاراس به بیرون نگاه میکنه 01:33:10.916 --> 01:33:13.458 که بازن و پرده‌ها هم باد میخورن 01:33:13.458 --> 01:33:16.250 چهره‌ی مادرش رو میبینه 01:33:16.250 --> 01:33:18.791 اینجا دو سه تا کات داریم 01:33:18.791 --> 01:33:22.250 که در کتاب نیست و بلتی زیر سوال بردش 01:33:22.250 --> 01:33:26.666 اما در آخر با ایده همراه شد 01:33:26.666 --> 01:33:32.083 اینکه فکر میکنه شاید به مادرش ملحق میشه 01:33:32.083 --> 01:33:33.958 در زندگی بعدیش 01:33:33.958 --> 01:33:37.541 در اون لحظه در لحظه‌ای کوتاه و بریده 01:33:37.541 --> 01:33:41.833 تغییر ظاهرش و تبدیل شدنش به شیطان رو مییبینید 01:33:41.833 --> 01:33:46.458 و دستاش رو در حالی که گردن دختر رو گرفته میبینیم 01:33:46.458 --> 01:33:48.875 که تا حد مرگ خفش کنه 01:33:48.875 --> 01:33:51.750 که احتمالا انگیزه‌ای شیطانی است 01:33:51.750 --> 01:33:54.375 و بعد رها میکنن 01:33:54.375 --> 01:33:56.000 شیطان درونش نیست 01:33:56.000 --> 01:33:58.791 و به درخواست به خصوص بلتی 01:33:58.791 --> 01:34:03.541 و اکثر آدمایی که متوجه نیستن یا درکش نمیکنن 01:34:03.541 --> 01:34:07.041 به کاراس تهی از شیطان برمیگردیم 01:34:07.041 --> 01:34:14.791 من بودم ظاهر شیطان رو در کاراس تا آخر نگه میداشتم 01:34:14.791 --> 01:34:20.708 و بیل گفت نه باید برگردی به ظاهر کاراس 01:34:20.708 --> 01:34:23.916 به عنوان فریاد «نه» گفتن که 01:34:23.916 --> 01:34:26.541 باعث میشه این تصمیم رو خودآگاهانه بگیره 01:34:26.541 --> 01:34:29.708 وگرنه این شیطانه که پیروز شده 01:34:29.708 --> 01:34:34.083 اما همینطور که اینجا نشستم برام مشخص نیست 01:34:34.083 --> 01:34:36.750 چرا این اتفاق میفته 01:34:36.750 --> 01:34:40.375 من هرکسی رو به چالش میکشم تا این رو ببینه 01:34:40.375 --> 01:34:42.083 و با تحلیل کردنش 01:34:42.083 --> 01:34:44.375 بگه از این سکانس چه برداشتی کردن 01:34:44.375 --> 01:34:48.500 اینکه چرا شیطان تصمیم میگیره به کاراس توجه کنه 01:34:48.500 --> 01:34:52.291 دختر رو ول کنه بره به کاراس یه سواله 01:34:52.291 --> 01:34:56.333 اما من باور دارم که کل تسخیر 01:34:56.333 --> 01:35:01.000 دختر بچه در راستای استیصال کاراسه 01:35:01.000 --> 01:35:05.000 و احتمال فقدان ایمان 01:35:05.000 --> 01:35:08.875 آیا میتونیم بگیم که در لحظه آخر با شیطان 01:35:08.875 --> 01:35:12.083 ایمانش رو بازیافت؟ 01:35:12.083 --> 01:35:15.625 این چیزیه که بلتی سعی داره بگه 01:35:15.625 --> 01:35:19.541 اون در لحظه مرگ گناهانش رو اعتراف میکنه 01:35:19.541 --> 01:35:21.625 به دوستش پدر دایر 01:35:21.625 --> 01:35:25.000 بنابراین توسط ایمان کاتولیک بخشیده شده 01:35:25.000 --> 01:35:27.625 اما این یه گناهه 01:35:27.625 --> 01:35:31.583 فکر میکنم اگر ضعفی در جنگیر باشه همینه 01:35:31.583 --> 01:35:33.791 من راه دیگه‌ای نداشتم 01:35:33.791 --> 01:35:37.083 پس به روشی که بلتی بهم توضیحش داد فیلمبرداریش کردم 01:35:37.083 --> 01:35:40.583 لحظه‌ی میانه‌رویی هست 01:35:40.583 --> 01:35:45.541 خیلی اتفاق روتینی نبوده که به عنوان کارگردان 01:35:45.541 --> 01:35:47.916 مجبور بوده باشم چیزی که کامل درک نمیکنم فیلم بگیرم 01:35:47.916 --> 01:35:51.500 در واقع این تنها مثالیه که میتونم بگم 01:35:51.500 --> 01:35:54.500 برای من این یه ضعفه 01:35:54.500 --> 01:35:59.416 مثل زخم‌های یک چرم خوب هست 01:35:59.416 --> 01:36:04.416 بیل که مثل یه برادر دوستش دارم و براش احترام قائلم 01:36:04.416 --> 01:36:07.000 و بهم این اثر شگفت‌انگیز رو داد 01:36:07.000 --> 01:36:10.000 که به عنوان یک فیلم نوشته بودش 01:36:10.000 --> 01:36:13.208 ...اما هیچوقت قادر نبود تا در لحظه یکی مانده به آخر 01:36:13.208 --> 01:36:16.708 فیلم سازش کنه 01:36:16.708 --> 01:36:18.166 و منم همینطور 01:36:18.166 --> 01:36:21.833 نمیتونم از اون سکانس دفاع کنم 01:36:21.833 --> 01:36:23.666 به نظر نمیرسه برای میلیون‌ها آدمی که دیدنش 01:36:23.666 --> 01:36:27.583 مشکلی بوده باشه 01:36:27.583 --> 01:36:30.958 چیزی که نشون دادیم رو پذیرفتن 01:36:30.958 --> 01:36:36.458 سکانس که از سمت مخاطب 01:36:36.458 --> 01:36:38.625 ایمان کامل رو میطلبه 01:36:38.625 --> 01:36:45.916 01:36:45.916 --> 01:36:51.333 چندسال پیش به کیوتو رفتم، وقتی جنگیر رو پخش کرده بودن 01:36:53.208 --> 01:36:57.500 وقتی شما به کیوتو میاید، فقط یه شهر صنعتیه 01:36:57.500 --> 01:37:00.500 شبیه لانگ بیچ کالیفورنیاست 01:37:00.500 --> 01:37:03.416 هیچ نکته‌ای در موردش نیست تا اینکه 01:37:03.416 --> 01:37:08.666 میرسید به والد سیتی که شامل قرن 11 میشه 01:37:08.666 --> 01:37:13.500 و حتی مکان‌ها و خونه‌های قدیمی‌تر 01:37:13.500 --> 01:37:21.166 و مانند پوشش زمانی از قرن‌ها پیشه 01:37:21.166 --> 01:37:25.375 و بهم گفتن که باید باغ ذن رو ببینی 01:37:25.375 --> 01:37:30.125 و منم به فکر رفتن بهش افتادم 01:37:30.125 --> 01:37:34.666 رفتم اونجا و یه تکه زمینی بود 01:37:34.666 --> 01:37:39.416 که دریایی از شن شانه‌ای بود 01:37:39.416 --> 01:37:44.208 و روی تعدادی سنگ بود 01:37:44.208 --> 01:37:51.708 و هرکدوم از اونا روی جایی از دریای شن بودن 01:37:51.708 --> 01:37:56.041 و دورش نیمکت‌هایی بود که آدما بتونن بشینن 01:37:56.041 --> 01:38:01.125 و اونا اونجان تا باغ ذن رو عبادت کنن 01:38:01.125 --> 01:38:02.958 و من نشستم 01:38:02.958 --> 01:38:06.583 شاید فقط 20 نفر اونجا بودن 01:38:06.583 --> 01:38:09.000 همه خیلی ساکت بودن 01:38:09.000 --> 01:38:12.500 و به خودم گفتم این چیه 01:38:12.500 --> 01:38:18.000 یه تعداد سنگ هست که روی دریایی از شن‌ شانه‌ای جایگذاری شده 01:38:18.000 --> 01:38:23.625 و اگر خودت رو بسپری بهش این اتفاقیه که میفته 01:38:25.666 --> 01:38:27.416 من بهش نگاه میکردم 01:38:27.416 --> 01:38:31.708 و سعی کردم بفهمم جذابیتش چیه 01:38:31.708 --> 01:38:33.458 چرا انقدر معروفه؟ 01:38:33.458 --> 01:38:39.083 کسی نمیدونه اون سنک‌ها توسط کی و چه موقع اونجا گذاشته شدن 01:38:39.083 --> 01:38:43.458 پس شروع میکنه به درگیر کردن ذهنتون 01:38:43.458 --> 01:38:46.833 چیزی که بعد متوجه میشید این سنگ‌هان 01:38:46.833 --> 01:38:52.208 شبیه قاره‌های مجزایی که هیچوقت بهم وصل نمیشن 01:38:52.208 --> 01:38:56.958 همیشه جدا از هم زندگی میکنن 01:38:56.958 --> 01:39:00.875 مانند قاره‌های زمین 01:39:00.875 --> 01:39:07.750 و بعد متوجه میشی که مثل آدم‌هان 01:39:07.750 --> 01:39:11.125 مانند خانواده‌هایی که تنها زندگی میکنن 01:39:11.125 --> 01:39:15.166 و بعد شروع میکنی به فهمیدن این که 01:39:15.166 --> 01:39:20.750 این طبیعت انسانه که همه ما تنهاییم 01:39:20.750 --> 01:39:25.500 مهم نیست چقدر به خانواده و دوستامون نزدیک باشیم 01:39:25.500 --> 01:39:29.000 ما در این دنیا تنهاییم 01:39:29.000 --> 01:39:31.500 ...و من اونجا نبودم تا 01:39:31.500 --> 01:39:35.000 همین الانم که دارم در موردش حرف میزنم من رو دگرگون میکنه 01:39:35.000 --> 01:39:41.083 هنوز یه ربع نشده بود اونجا بودم که شروع به گریه کردم 01:39:41.083 --> 01:39:44.666 شروع به گریستن کردم 01:39:44.666 --> 01:39:49.958 من توسط این تصویر ساده به شدت متاثر شدم 01:39:49.958 --> 01:39:54.333 که نمایان میکرد جدایی‌ای را 01:39:54.333 --> 01:39:58.375 که همه ما با هم زیسته‌ایم 01:40:00.958 --> 01:40:04.916 تا به امروز من رو متاثر کرده 01:40:06.458 --> 01:40:10.166 من هیچوقت اون تجربه‌ی کیوتو رو فراموش نمیکنم 01:40:10.166 --> 01:40:14.583 و مضطربم دوباره تجربش کنم 01:40:14.583 --> 01:40:17.000 احتمالا 40 سال پیش بود 01:40:17.000 --> 01:40:19.541 که من اونجا بودم اما یه روز هم نبوده 01:40:19.541 --> 01:40:23.291 که من تصویری از اون تجربه نداشته باشم 01:40:25.666 --> 01:40:29.041 من کل دنیا بودم 01:40:29.041 --> 01:40:32.791 و «طنین رحمت» برای من باغ کوچک ذن بود 01:40:32.791 --> 01:40:36.041 باغی از هیچ مگر شن و سنگ 01:40:36.041 --> 01:41:01.083 بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::. 01:40:46.083 --> 01:40:56.083 01:40:56.083 --> 01:41:06.125 01:41:06.125 --> 01:41:16.125 01:41:16.125 --> 01:41:26.166 01:41:26.166 --> 01:41:36.166 01:41:36.166 --> 01:41:46.208 01:41:46.208 --> 01:41:56.208 01:41:56.208 --> 01:42:06.208 01:42:06.208 --> 01:42:16.250 01:42:16.250 --> 01:42:26.250 01:42:26.250 --> 01:42:36.291 01:42:36.291 --> 01:42:46.291 01:42:46.291 --> 01:42:56.333 01:42:56.333 --> 01:43:06.333 01:43:06.333 --> 01:43:16.375 01:43:16.375 --> 01:43:26.375 01:43:26.375 --> 01:43:36.458