WEBVTT 00:00:02.720 --> 00:00:22.720 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:00:54.744 --> 00:00:57.000 ‫من مثل گل آفتابگردانی بزرگ، 00:00:57.630 --> 00:00:59.490 ‫مرگ رو به سمت خودم کشیدم. 00:01:04.728 --> 00:01:08.169 ‫«شغال‌ها و کرم‌های شب‌تاب» 00:01:14.520 --> 00:01:17.760 ‫با روحیه‌ای لگدمال شده ‫اطراف خیابان‌ها پرسه زدم، 00:01:17.880 --> 00:01:18.990 ‫تا کلاهی پیدا کنم. 00:01:20.040 --> 00:01:22.350 ‫آفتاب به سرمای پیاده‌روها چیره می‌شد، 00:01:22.800 --> 00:01:26.520 ‫کماکان که گرمای پشت هدفونم، ‫خنکی پاییز رو به کام مرگ می‌کشوند. 00:01:29.142 --> 00:01:31.950 ‫با صدای جریان امواج آبی، 00:01:32.402 --> 00:01:35.471 ‫به صافی دریاچه‌ی تیره و تاری ‫که توش غرق شد. 00:01:36.519 --> 00:01:38.568 ‫همین روزها بود که دختر آواز می‌خوند. 00:01:39.026 --> 00:01:42.611 ‫در حالی که مرد تمام روزهای شاد شکرگزاری رو ‫در چاه ناامیدی غرق‌شده می‌دید. 00:01:42.989 --> 00:01:46.157 ‫کسی نمی‌تونست بغض کنه، ‫یا عصبانی بشه. 00:01:47.116 --> 00:01:49.298 ‫با ترانه‌ای که توی گوشم بود ‫شروع به قدم زدن کردم، 00:01:50.609 --> 00:01:52.689 ‫از کنار تابلوی روز جهانی ناچو گذشتم. 00:01:54.770 --> 00:01:56.178 ‫توی باری توقف کردم. 00:01:58.589 --> 00:01:59.995 ‫با حس ناتوانی. 00:02:02.446 --> 00:02:05.676 ‫ترانه‌ی «بپا که نامزد چارلی اومد» ‫از بلندگو پخش می‌شد؛ 00:02:06.864 --> 00:02:08.692 ‫با تمام نت‌های دوگانه‌اش. 00:02:09.633 --> 00:02:10.653 ‫این روزهای اخیر... 00:02:11.233 --> 00:02:13.749 ‫سعی داشتم به فاصله‌ای که ‫بینمون افتاده عادت کنم. 00:02:14.940 --> 00:02:17.700 ‫از بابت عوارض این دوری خودخوری کردم. 00:02:26.250 --> 00:02:27.756 ‫برای خودم توی اینترنت می‌چرخم. 00:02:28.140 --> 00:02:29.340 ‫درمورد تیم مت می‌خونم. 00:02:29.760 --> 00:02:31.410 ‫و درمورد... همون مت می‌خونم. 00:02:31.560 --> 00:02:34.110 ‫جدول بازی‌ها و خبرگزاری‌های ‫مرتبط با سرطان رو می‌خونم. 00:02:34.860 --> 00:02:36.750 ‫به عکس اولین دندون‌هام خیره می‌شم؛ 00:02:37.320 --> 00:02:38.730 ‫به سلفی‌های مراسم ختمم، 00:02:39.489 --> 00:02:41.098 ‫به اشتباهات زندگی ناکامم. 00:02:42.590 --> 00:02:45.066 ‫تعجبی نداره که برای گفتن ‫«دوستت دارم» مخففی تعریف شده: 00:02:45.546 --> 00:02:48.006 ‫شکلی قرمز و قلمبه از قلب. 00:02:48.630 --> 00:02:52.164 ‫فقط با مجموعه‌ای از هدایا ‫می‌شه این حجم از درد رو پنهان کرد، 00:02:53.190 --> 00:02:55.260 ‫بدون اینکه پلاسمای زیادی از دست بدیم. 00:02:58.079 --> 00:03:01.919 ‫دختری توی خیابون برادوی و پرنس ‫شکم بارداری بامزه‌ای داشت. 00:03:02.651 --> 00:03:04.991 ‫دختری توی خیابون و بلیکر می‌گفت: 00:03:05.078 --> 00:03:07.320 ‫«من که دیگه از سوهو خسته شدم.» 00:03:09.806 --> 00:03:12.176 ‫با لیست آرزوهای چین خورده‌اش؛ 00:03:12.660 --> 00:03:13.890 ‫یا لبخند چاپلوسانه‌اش. 00:03:14.460 --> 00:03:17.220 ‫هوای گرم رو از بین دندون‌هام رد می‌کردم. 00:03:17.910 --> 00:03:18.910 ‫من هر کسی رو حریف می‌شم. 00:03:19.530 --> 00:03:20.997 ‫همه این رو می‌دونن. 00:03:22.246 --> 00:03:23.403 ‫همیشه در دسترسم. 00:03:24.203 --> 00:03:25.343 ‫من رو یادت بمونه؛ 00:03:25.892 --> 00:03:26.892 ‫این هوا رو، 00:03:27.270 --> 00:03:28.290 ‫این آقایون فنی‌کار رو. 00:03:28.653 --> 00:03:31.959 ‫بین آهنگ‌هام جایی که دوست دارم رو ‫پیدا می‌کنم و بعد ازش میام بیرون. 00:03:32.741 --> 00:03:33.894 ‫سوار اتوبوسی می‌شم. 00:03:34.759 --> 00:03:36.139 ‫سوار اتوبوس دیگه‌ای می‌شم. 00:03:36.660 --> 00:03:37.830 ‫نمی‌دونم دنبال چی می‌گردم. 00:03:39.147 --> 00:03:40.147 ‫دارم می‌سوزم. 00:03:41.646 --> 00:03:46.006 ‫به پیشخدمتی که اسمش ویرجینیاست می‌گم ‫هیچ‌کس اسمش به قشنگی اون نیست. 00:03:46.667 --> 00:03:49.348 ‫بهش می‌گم تمام دوستانم قراره ‫اسم بچه‌شون رو بذارن ویرجینیا. 00:03:49.530 --> 00:03:50.530 ‫به خدا. 00:03:51.630 --> 00:03:54.930 ‫خوشم نمیاد با بچه‌های دوستانم صحبت کنم. 00:03:56.400 --> 00:03:57.540 ‫برای خودم قدم می‌زنم. 00:03:58.956 --> 00:04:04.836 ‫شهر پر از نوجوان‌های امیدواره که توی مترو ‫ترانه‌های «مارون ۵» رو می‌خونن. 00:04:05.010 --> 00:04:07.620 ‫به بالاترین درجات ‫عشق الزام‌آور آینده رسیده بود. 00:04:07.930 --> 00:04:10.060 ‫درحالی که واژه‌ی «اراده» رو ‫با تأکید تلفظ می‌کرد. 00:04:11.070 --> 00:04:14.040 ‫عشق وابسته به وجه شرطی ‫صرفاً رویایی از زمانه‌ی دیگه‌ست. 00:04:14.910 --> 00:04:15.910 ‫ناکامله. 00:04:16.800 --> 00:04:17.940 ‫که منم درگیر چنین چیزی بودم. 00:04:20.128 --> 00:04:22.003 ‫دیشب از مواد شوینده ایرلندی استفاده کردم، 00:04:22.027 --> 00:04:24.153 ‫از همون‌موقع این خارش کوفتیم بند نیومده. 00:04:25.050 --> 00:04:26.070 ‫حرف‌های خانمی بود. 00:04:26.403 --> 00:04:28.484 ‫توی سن‌نیکلاس خیابون صد و سی و نه، 00:04:28.600 --> 00:04:31.137 ‫پای تلفن همچنان می‌خارید، ‫پس لابد راستش رو گفته. 00:04:32.550 --> 00:04:34.936 ‫زندگی‌های زیادی توی مترو جریان داره. 00:04:37.500 --> 00:04:40.601 ‫بقیه که تلویزیون نگاه می‌کنن، ‫منم توی خونه‌شون می‌مونم. 00:04:41.100 --> 00:04:43.080 ‫با صدای بی‌پایان جیغ زنان، 00:04:43.105 --> 00:04:46.613 ‫و رژه‌ی بزرگان سابق، ‫حتی قطعه‌های کارمینا بورانا؛ 00:04:47.160 --> 00:04:48.160 ‫تا صدای خنده. 00:04:49.666 --> 00:04:50.806 ‫و تماشای اینترنتی فیلم. 00:04:52.269 --> 00:04:54.459 ‫حتی جای دیگه‌ای توی اتوبوس، 00:04:54.870 --> 00:04:57.210 ‫که همچنان همه مشغول ‫تماشای تلویزیون هستند. 00:04:58.060 --> 00:05:00.150 ‫فریاد این زن... 00:05:02.100 --> 00:05:03.100 ‫تمومی نداره. 00:05:03.990 --> 00:05:07.350 ‫هنوزم از تماشای نور خورشید ‫از پنجره‌ی اتوبوس بین‌شهری لذت می‌برم، 00:05:07.470 --> 00:05:09.600 ‫از آفتاب ترسیده و هراسان، 00:05:09.750 --> 00:05:11.358 ‫از گلدسته‌های شهر بوفالو، 00:05:11.382 --> 00:05:16.230 ‫از خورشیدی که به آرومی طلوع می‌کنه، ‫یا غارنوردی و پایانه‌ی جنوبی بایرون پلازا. 00:05:16.453 --> 00:05:20.843 ‫یا جایی که زمزمه‌های مردم ‫رنگ و بویی از تطهیر نداره. 00:05:22.596 --> 00:05:24.141 ‫گله‌ای از جنس آسمان، 00:05:24.440 --> 00:05:26.261 ‫که بر فراز گرین‌فیلد مه‌آلود پر گشوده. 00:05:27.013 --> 00:05:29.808 ‫و پرندگان مشکی‌رنگی که انگار ‫دم‌دمای صبح به نشان سوگواری، 00:05:30.253 --> 00:05:32.377 ‫مثل یک نقاشی سیه‌نما به آسمان می‌پاشند. 00:05:33.540 --> 00:05:35.324 ‫منی که توی اتوبوس لاگواردیا نشسته‌م. 00:05:35.359 --> 00:05:36.578 ‫و نوری به صورتم ساطع می‌شه. 00:05:37.603 --> 00:05:39.553 ‫منی که توی اتوبوس راچستر نشسته‌م. 00:05:40.879 --> 00:05:42.129 ‫سلام دنیای عزیزم. 00:05:44.059 --> 00:05:45.455 ‫منی که توی اتوبوسم... 00:05:46.246 --> 00:05:48.588 ‫ای خدا، مگه تمومی داره؟ 00:05:51.026 --> 00:05:52.026 ‫از شما می‌پرسم. 00:05:53.550 --> 00:05:56.378 ‫هر از گاهی تصوری بهم دست می‌ده. 00:05:56.783 --> 00:05:58.255 ‫کسی نمی‌دونه که من، منم. 00:05:58.660 --> 00:06:00.137 ‫پس نگران چی باشم؟ 00:06:00.960 --> 00:06:04.046 ‫انگار که این کالبد نوعی لباسه ‫و من تحت چنین پوششی می‌چرخم. 00:06:04.472 --> 00:06:08.208 ‫خورشید هارلم که موسیقی هیپ‌هاپ ‫دهه‌ی نود رو تداعی می‌کنه. 00:06:08.599 --> 00:06:11.239 ‫من و کفن تابستان از دست داده‌ام. 00:06:12.570 --> 00:06:14.250 ‫در سلطنتی خالی از ناامیدی. 00:06:14.580 --> 00:06:15.750 ‫با افسار کوتاه سگ‌ها. 00:06:16.459 --> 00:06:19.382 ‫با قطرات آبی که نور ازش نشت می‌کنه، 00:06:19.536 --> 00:06:22.212 ‫و در ایوان کنار پیاده‌رویی ‫با نگاهش می‌پرسه: 00:06:22.410 --> 00:06:25.630 ‫«مایلم بدونم چقدر از عمرم باقی مونده.» 00:06:26.340 --> 00:06:27.340 ‫من می‌دونم. 00:06:28.147 --> 00:06:29.147 ‫راستش نمی‌دونم. 00:06:30.240 --> 00:06:32.121 ‫با آوای جیرجیرک‌های شبانه‌ی این حوالی، 00:06:32.146 --> 00:06:35.363 ‫که مثل صدای ماشین پلیس ‫آمیخته با مویه‌ست. 00:06:35.763 --> 00:06:37.914 ‫که از چیزی به چیز دیگه‌ای می‌رسه. 00:06:38.190 --> 00:06:39.480 ‫یا حتی ترک‌های گچ. 00:06:40.740 --> 00:06:41.970 ‫جسم دوست‌داشتنی تو، 00:06:42.210 --> 00:06:42.690 ‫صرفاً... 00:06:42.729 --> 00:06:43.958 ‫نوعی پوششه. 00:06:44.936 --> 00:06:47.186 ‫«پرنده‌ای می‌خواد برینه توی کفشم»، 00:06:47.753 --> 00:06:49.102 ‫چنین نامه‌ای برام نوشته بودی. 00:06:49.650 --> 00:06:51.218 ‫که عکسی ضمیمه‌اش کرده بودی. 00:06:51.417 --> 00:06:54.160 ‫ولی من همچنان با اون پرنده ‫همدردی می‌کردم. 00:06:54.540 --> 00:06:56.370 ‫و این آقایی که توی بار بهم می‌گه: 00:06:56.849 --> 00:06:58.628 ‫«دوبرونیک قبلاً شهر اشباح بوده.» 00:06:59.003 --> 00:07:01.633 ‫با پایان نفس‌گیر یک غروب. 00:07:01.830 --> 00:07:04.659 ‫ولی من راکتور مادرزادی هستم. 00:07:05.193 --> 00:07:07.540 ‫و دوباره نفسی که پایان غروب ‫ازم گرفته بود رو پس گرفتم. 00:07:07.590 --> 00:07:10.335 ‫مثل کیسه بکسی که تاب می‌خوره، ‫یا مگسی که کسی پسش زده؛ 00:07:11.080 --> 00:07:13.536 ‫که عاشق گرمای بدن انسانه. 00:07:14.160 --> 00:07:16.651 ‫روحت قبل شروع هر روز ‫این بدنت رو فرا می‌خونه. 00:07:16.980 --> 00:07:18.000 ‫مثل موقع تاکسی گرفتن. 00:07:19.830 --> 00:07:20.830 ‫و انگاری که هر روز... 00:07:21.390 --> 00:07:22.410 ‫تاکسی بی‌توجه رد می‌شه. 00:07:24.270 --> 00:07:27.090 ‫از کنارت می‌رم و سر از دل شب در میارم. 00:07:27.450 --> 00:07:29.580 ‫تو که می‌دونی کسایی مثل من ‫شب از کجاها ممکنه سر در بیارن. 00:07:30.407 --> 00:07:34.367 ‫اونم بعد هفت ساعت که وارد بار می‌شی ‫و آقایونی اونجا ازت می‌پرسن: 00:07:35.190 --> 00:07:38.280 ‫«فرق بین شغال و کفتار چیه؟» 00:07:39.600 --> 00:07:42.390 ‫گمونم مثل گهواره‌ای باشه. ‫که دنیا ما رو توش نگه می‌داره. 00:07:42.883 --> 00:07:43.883 ‫فکر کنم. 00:07:45.030 --> 00:07:46.030 ‫خطاب به خودم. 00:07:46.830 --> 00:07:47.830 ‫خطاب به من. 00:07:48.180 --> 00:07:51.660 ‫از این آقایون گذرا و شک و ظن‌هاشون. 00:07:52.590 --> 00:07:56.821 ‫با صدای خنده‌هاشون که ‫شبیه ناله‌های شغاله. 00:07:58.230 --> 00:08:00.480 ‫داستان پیدایشی که به شکستی بدل شده. 00:08:00.810 --> 00:08:01.810 ‫سرسخت. 00:08:02.160 --> 00:08:03.160 ‫بی‌رمق. 00:08:06.540 --> 00:08:11.340 ‫و سوار بر قطار برقی به مقصد جنوب، ‫افکارم به سمت ناهنجاری سوق پیدا می‌کرد. 00:08:12.266 --> 00:08:13.266 ‫و بعد فکر می‌کنم. 00:08:14.100 --> 00:08:15.660 ‫تمام وقت بهش فکر می‌کنم. 00:08:16.063 --> 00:08:17.329 ‫درگیرش می‌شم. 00:08:18.079 --> 00:08:19.442 ‫فکر و ذکرم می‌شه. 00:08:20.285 --> 00:08:24.918 ‫و نسیمی که با صدایی گرفته ‫می‌گه «آب طغیان کرده، آب طغیان کرده». 00:08:25.170 --> 00:08:26.791 ‫مثل اون آقایون توی بار... 00:08:26.886 --> 00:08:28.083 ‫که بی‌وقفه آواز می‌خونن. 00:08:29.305 --> 00:08:33.629 ‫یک شب گرت انقدری کامپاری خورده بود که باهاش ‫می‌شد قایق اسباب‌بازی‌ای رو به آب انداخت، 00:08:34.020 --> 00:08:38.760 ‫و بهم نشون داد که معماری ‫ساختمون اتحادیه‌ای غربی موقع غروب... 00:08:38.790 --> 00:08:40.780 ‫شبیه ماکتی از خودش و آدمه. 00:08:42.120 --> 00:08:43.488 ‫که منظورم... 00:08:44.336 --> 00:08:45.336 ‫خودتی. 00:08:45.876 --> 00:08:50.466 ‫کاش بودی و ابرهای کومه‌ای‌بارای ‫بر فراز رودخانه‌ی هادسون رو می‌دیدی، 00:08:50.520 --> 00:08:52.939 ‫یعنی در این حد دیدنی بود. 00:08:53.142 --> 00:08:54.591 ‫و برام سوال بود: 00:08:55.230 --> 00:08:58.279 ‫چرا هوای محله‌ی چینی‌ها ‫از بقیه‌ی شهر گرم‌تره؟ 00:08:58.760 --> 00:09:02.480 ‫بعد متوجه شدم اژدهایان برادوی شرقی، 00:09:02.880 --> 00:09:04.832 ‫گاهی با بازدم شعله‌ای بیرون می‌دن، 00:09:04.857 --> 00:09:08.370 ‫که روی آب و هوای بخش شرقی تأثیر می‌ذاره، ‫خلاصه متوجه شدی. 00:09:10.232 --> 00:09:11.492 ‫یادت نره که... 00:09:11.859 --> 00:09:13.081 ‫اینجا جزیره‌ست. 00:09:15.396 --> 00:09:17.173 ‫گاهی اوقات طوفانیه. 00:09:19.356 --> 00:09:20.979 ‫گاهی مثل جسمیه... 00:09:21.420 --> 00:09:22.420 ‫که شعله‌وره. 00:09:23.520 --> 00:09:28.230 ‫هوای مه‌آلود این شهر رو حس کن که چطور ‫مدِ مهارت‌ها و استعدادهات، 00:09:28.230 --> 00:09:32.220 ‫چطور جزر استخوانی و بی‌ثمر رو ‫با خودش می‌شوره و می‌بره. 00:09:32.700 --> 00:09:35.429 ‫ولی باز دلتنگ کرم‌های شب‌تاب ‫پارک ترابیکای نیویورک می‌شم، 00:09:35.640 --> 00:09:39.851 ‫همین مثلث‌های کوچیک که ‫نوک انگشت‌های گرت روشن و براق می‌شن. 00:09:40.293 --> 00:09:42.098 ‫حتی دلتنگ صدای آوازی که ‫یهویی به گوشمون می‌رسید: 00:09:42.270 --> 00:09:44.070 ‫«ای برادوی عجیب و غریب». 00:09:44.186 --> 00:09:45.186 ‫با خودم می‌گم... 00:09:45.476 --> 00:09:48.040 ‫شاید منم از این خزعبلات ‫هالیوودی خوشم نمیاد، ولی... 00:09:51.386 --> 00:09:52.386 ‫با خودم می‌گم... 00:09:52.699 --> 00:09:54.259 ‫حتی اگه مشکلی نباشه، 00:09:56.070 --> 00:09:58.040 ‫همیشه‌ی خدا باید مشکلی پیش بیاد. 00:09:58.616 --> 00:10:01.521 ‫نورشون صورتم رو براق می‌کرد. 00:10:04.403 --> 00:10:07.517 ‫خشکیده و بی‌نفس از بین ‫کرم‌های شب‌تاب گذشتم. 00:10:07.933 --> 00:10:09.390 ‫انگاری که منم... 00:10:09.920 --> 00:10:10.969 ‫شعله‌ور شده بودم. 00:10:11.066 --> 00:10:15.180 ‫انگار هرگز درمورد چنین معجزه‌ای ‫چیزی نشنیده بودم. 00:10:15.766 --> 00:10:17.830 ‫تا اون لحظه واقعاً نشنیده بودم. 00:10:17.970 --> 00:10:20.010 ‫هوای شهر با احساس عجز گره خورده بود. 00:10:20.686 --> 00:10:21.686 ‫دقیقه‌ی بعد، 00:10:21.813 --> 00:10:23.935 ‫از کنار پیاده‌رو صدایی در حال رد شدن گفت: 00:10:24.693 --> 00:10:27.502 ‫«جون تو اولین بارم بود آبجو می‌خورم پسر.» 00:10:28.596 --> 00:10:29.596 ‫«گمونم دختره... 00:10:29.820 --> 00:10:31.521 ‫افسردگی حاد داره.» 00:10:32.596 --> 00:10:34.665 ‫«وقتی هوا خیلی گرم بشه آدم تشنج می‌کنه.» 00:10:35.033 --> 00:10:37.043 ‫«دروغ، دروغ، دروغ.» 00:10:37.427 --> 00:10:38.987 ‫توی این شهر گرم همه دروغ می‌گن. 00:10:39.976 --> 00:10:42.149 ‫داشتم پشت آقایی راه می‌رفتم که ‫برگشت به خانمش گفت: 00:10:42.510 --> 00:10:45.668 ‫«با این پایی که تو داری، ‫نبایدم دمپایی لاانگشتی بپوشی.» 00:10:45.799 --> 00:10:48.003 ‫بعد دختر چمدون به‌دست رد شد. 00:10:48.516 --> 00:10:52.068 ‫مجسمه‌ی آدام کلیتون پاول که روی ‫صورت برنزی‌اش نور خورشید تابیده بود. 00:10:52.396 --> 00:10:54.646 ‫افق زردرنگ که توی شهر دیده می‌شد. 00:10:55.622 --> 00:10:56.553 ‫اغذیه‌فروشی. 00:10:56.790 --> 00:10:58.050 ‫شکاکی شهروندان. 00:10:58.256 --> 00:10:59.624 ‫بحث‌های ورزشی. 00:11:00.213 --> 00:11:01.465 ‫کالباس سرد. 00:11:01.943 --> 00:11:03.429 ‫و نمک و فلفل. 00:11:04.560 --> 00:11:05.580 ‫حال و هوای غیرقابل توضیح. 00:11:05.993 --> 00:11:06.993 ‫ماهی‌گیری... 00:11:07.110 --> 00:11:09.210 ‫توی قابی کنار تصویر مالکوم ایکس قرار گرفت. 00:11:09.516 --> 00:11:11.646 ‫که یک دستش چوب ماهی‌گیری ‫و دست دیگه‌اش ابزارش بود. 00:11:12.693 --> 00:11:15.224 ‫برگردیم سراغ باران آخر تابستان. 00:11:15.349 --> 00:11:18.267 ‫که عین حس برگشتن از سر کار برای من بود. 00:11:18.476 --> 00:11:19.476 ‫از بین گندراسوهای شهر، 00:11:19.599 --> 00:11:20.709 ‫و شکوفه‌ها، 00:11:21.420 --> 00:11:23.670 ‫و بوی تلخی که می‌داد. 00:11:25.379 --> 00:11:26.828 ‫به تو فکر می‌کنم. 00:11:27.343 --> 00:11:29.684 ‫و به بارونی که بعد عروسی فین بارید. 00:11:29.909 --> 00:11:35.516 ‫دختری که توی ایستگاه غربی اتوبوس ‫بین صدای طوفان روی زمین نشسته بود، 00:11:35.616 --> 00:11:37.642 ‫و از زمین و زمان گلایه می‌کرد. 00:11:38.040 --> 00:11:40.230 ‫فرداش باهام تماس گرفتن ‫و گفتن متهم به جرمی شده. 00:11:40.549 --> 00:11:41.637 ‫توی فروشگاه اختصاصی بود. 00:11:41.916 --> 00:11:43.203 ‫البته ارزش لاف زدن نداره. 00:11:43.826 --> 00:11:46.560 ‫و بچه‌هایی که بدون اجازه ‫از گیت تردد می‌پریدن و با خودم گفتم: 00:11:46.746 --> 00:11:48.039 ‫لابد اون اول شروع کرد. 00:11:48.443 --> 00:11:51.098 ‫نمی‌شه به حرف کسی اعتماد کرد. 00:11:51.216 --> 00:11:54.593 ‫مثل فنجان قهوه‌ای که ‫بعدازظهری رو برام نابود کرد، 00:11:54.746 --> 00:11:55.746 ‫و بهت گفتم: 00:11:57.240 --> 00:11:58.260 ‫«وقتی لمسم می‌کنی...» 00:12:00.623 --> 00:12:01.623 ‫که بعدش تو خندیدی. 00:12:03.386 --> 00:12:04.386 ‫عه... 00:12:05.652 --> 00:12:07.195 ‫اونجا بود که گیج شدم. 00:12:08.640 --> 00:12:10.140 ‫هشتاد بلوک رو پیاده طی کردم. 00:12:10.500 --> 00:12:12.390 ‫از صحنه‌های فیلمبرداری داغون گرفته، 00:12:12.543 --> 00:12:14.433 ‫تا دکل گوشی‌های هوشمند. 00:12:14.810 --> 00:12:18.474 ‫یا کسایی که سرشون توی نقشه‌ی گوگل بود، ‫یا اون آتیش‌نشون‌های شوخ و شنگول. 00:12:18.707 --> 00:12:22.889 ‫و خانمی که پنج ثانیه حرفش با ‫اون آقا رو قطع کرد تا بهم بگه: 00:12:23.290 --> 00:12:24.810 ‫«چه خوشگل شدی تو.» 00:12:25.353 --> 00:12:29.638 ‫ماشینی رو دیدم که مثل اسبی بود ‫که توی جنگل کشته شده بود، 00:12:30.086 --> 00:12:31.086 ‫به طرف شمال می‌بردنش. 00:12:31.210 --> 00:12:32.920 ‫مثل مرضی گرمسیری بود، 00:12:33.153 --> 00:12:35.250 ‫که آدم توش از گرما می‌پخت. 00:12:35.926 --> 00:12:37.756 ‫نزدیک بود روی پنجه‌ی پا زمین بخورم. 00:12:37.999 --> 00:12:39.384 ‫سرم توی کتاب بود. 00:12:40.193 --> 00:12:41.850 ‫برای خودم نوشیدنی پاستیس سفارش دادم. 00:12:42.671 --> 00:12:44.002 ‫درحالی که غمگین بودم. 00:12:44.506 --> 00:12:47.469 ‫خسته از نیازمند بودنم ‫فقط و فقط قدم زدم. 00:12:47.639 --> 00:12:48.639 ‫و با خودم مرور می‌کردم. 00:12:49.590 --> 00:12:51.635 ‫برادرم هیچ خاطره‌ای ازم نداره، 00:12:51.659 --> 00:12:54.502 ‫بهم می‌گه من براش وجود ندارم، ‫ولی الآن... 00:12:54.630 --> 00:12:58.260 ‫از چنین مغالطه‌ای حیرت می‌کنم. 00:12:59.386 --> 00:13:00.978 ‫و همچنان به راهم ادامه می‌دم. 00:13:02.016 --> 00:13:03.530 ‫با شادی همیشگیم. 00:13:05.040 --> 00:13:06.756 ‫موشی سیاه‌پوش و عزادار، 00:13:07.109 --> 00:13:08.760 ‫که چیزی نپوشیده بود. 00:13:08.820 --> 00:13:09.785 ‫مرور می‌کنم، 00:13:09.810 --> 00:13:12.180 ‫که زندگی من مثل توپ مشت‌زنیه. 00:13:12.570 --> 00:13:16.170 ‫مثل یک مهتابی چشمک‌زن ‫در عین حال وجود داره و نداره. 00:13:16.860 --> 00:13:20.010 ‫مثل چراغ‌های نئونی خراب ‫که وقتی روشن می‌شد یعنی بودم، 00:13:20.520 --> 00:13:21.520 ‫بعد نبودم، 00:13:21.930 --> 00:13:22.930 ‫بعد بودم. 00:13:24.083 --> 00:13:27.340 ‫تمثال‌های نوامبر رو با خودم مرور کردم؛ 00:13:27.780 --> 00:13:29.280 ‫متارکه‌ی ناموفق. 00:13:30.180 --> 00:13:33.750 ‫برادرم می‌گه شاید برای ما ‫آینده‌ای باشه، منم می‌گم: 00:13:34.590 --> 00:13:35.590 ‫«تو کی انقدر عوض شدی؟» 00:13:37.290 --> 00:13:41.820 ‫بدون امید توی پیاده‌رو قدم می‌زنم ‫و یواشکی مکالمات بقیه رو گوش می‌دم. 00:13:42.027 --> 00:13:43.585 ‫ «سازوکار پشتیبانی می‌خوام.» 00:13:43.793 --> 00:13:45.656 ‫زنی بین خیابان هشتم و ششم این رو گفت. 00:13:45.780 --> 00:13:47.582 ‫لابد مشکل نشتی گاز داره. 00:13:47.760 --> 00:13:50.040 ‫می‌خواستم از خدمات خودم بهش پیشنهاد کنم. 00:13:52.699 --> 00:13:55.593 ‫زمانی توی خونه‌ای زندگی می‌کردم ‫که روی هیچ‌چی بنا شده بود. 00:13:55.733 --> 00:14:00.884 ‫زیر اون خونه عملاً باتلاقی از ‫میکروب ساکنین اون خونه‌ها بود. 00:14:01.283 --> 00:14:04.075 ‫مثل هر آینده‌ای بدون پایه و اساس بود. 00:14:04.439 --> 00:14:05.708 ‫با هوای فاسد. 00:14:06.133 --> 00:14:08.701 ‫«عه، من برخلاف مادرم ‫زیاد اهل تلویزیون نیستم، 00:14:08.725 --> 00:14:11.579 ‫من فقط برای اون روشنش می‌کنم و ‫بعد چند ثانیه نگاه کردن راهم رو می‌کشم.» 00:14:12.089 --> 00:14:14.860 ‫مردی این رو گفت که داشت ‫به طرف خیابون جین حرکت می‌کرد. 00:14:16.510 --> 00:14:19.648 ‫خوابم می‌بره و سحر دوباره بیدار می‌شم ‫تا طلوع خورشید رو ببینم، 00:14:19.800 --> 00:14:22.003 ‫تا افق روتکو رو ببینم. 00:14:22.320 --> 00:14:23.580 ‫البته دلم رو الکی خوش کردم. 00:14:24.180 --> 00:14:26.801 ‫نوک ساختمون‌های مخروطی‌شکل ‫به آسمون دوخته شده. 00:14:26.970 --> 00:14:27.970 ‫انگار بهش اشاره می‌کنه. 00:14:28.350 --> 00:14:29.350 ‫بهش توجه می‌کنه. 00:14:30.859 --> 00:14:31.859 ‫دوباره بیدار می‌شم. 00:14:32.360 --> 00:14:35.346 ‫بعد گل‌های اطلسی صبح‌گاهی ‫شهر رو می‌بینم. 00:14:35.753 --> 00:14:36.803 ‫گل‌های بغونیا. 00:14:37.173 --> 00:14:42.572 ‫کاهش رطوبت شدید، دوشنبه‌ی بدون کافئین، ‫افزایش ترافیک اختاپوس‌شکل شهر. 00:14:42.753 --> 00:14:47.116 ‫اخبار غم‌انگیزی که روی صفحه‌ی این ‫دستگاه قابل‌حمل سوسو می‌زنه. 00:14:47.273 --> 00:14:52.005 ‫مثل تراوش ملین جی‌ایزی ‫یا گروه ایگلز از شیشه‌ی وانتی. 00:14:52.140 --> 00:14:54.984 ‫که مثل سایه‌های لکنت ناامیدی تخلیه می‌شن. 00:14:56.087 --> 00:14:59.340 ‫که از مکالمات ما رنگ رو می‌دوشن. 00:15:01.030 --> 00:15:03.977 ‫جوری که آب شور دریا با آسمان ‫دست‌کاری‌شده گلاویز می‌شود. 00:15:04.099 --> 00:15:06.543 ‫یا اخبار ناگوار از ستارگان چکیده... 00:15:06.958 --> 00:15:09.109 ‫و باد موهایمان را حالت داده... 00:15:09.363 --> 00:15:11.890 ‫و به سبیلی برقع‌پوش بدل می‌سازد. 00:15:12.563 --> 00:15:14.405 ‫چهره‌هایمان به زیبایی... 00:15:14.550 --> 00:15:15.550 ‫در هم می‌ریزن. 00:15:16.059 --> 00:15:18.189 ‫اونم توی تاریکی غیرقابل‌ تغییر. 00:15:19.273 --> 00:15:22.513 ‫که در انتهای مسیر پرندگانه، 00:15:22.686 --> 00:15:25.146 ‫تا از سفر جاده‌ایشون منحرف بشن. 00:15:25.800 --> 00:15:27.388 ‫یعنی می‌شه به اون نقطه برسیم؟ 00:15:35.580 --> 00:15:36.580 ‫«خواهش کردم.» 00:15:37.202 --> 00:15:38.007 ‫«نه.» 00:15:38.370 --> 00:15:39.370 ‫«خواهش کردم بس کن.» 00:15:39.693 --> 00:15:41.521 ‫بوفه‌ی یادبود. 00:15:42.123 --> 00:15:43.607 ‫بیا از «هیچ‌وقت»ها بگیم. 00:15:43.653 --> 00:15:47.448 ‫من هیچ‌وقت دست از این ‫نگرش بدم نمی‌کشم. 00:15:47.610 --> 00:15:49.080 ‫رازهات رو بهم بگو. 00:15:49.890 --> 00:15:50.890 ‫نمی‌تونی... 00:15:51.030 --> 00:15:51.870 ‫مجبورم کنی... 00:15:52.050 --> 00:15:53.382 ‫هرچند که در نهایت می‌کنی. 00:15:53.632 --> 00:15:55.012 ‫من بهم ریخته‌ام. 00:15:55.286 --> 00:15:58.883 ‫مثل روتختی اتاق یک هتل، ‫یا معشوقه‌ای گندیده. 00:15:59.033 --> 00:16:02.120 ‫که اینجا با من رها شده، 00:16:02.436 --> 00:16:04.446 ‫با بخش‌های مختلف وجودم. 00:16:04.950 --> 00:16:08.462 ‫همون بخش از وجودم که ‫التماست می‌کنه از پیشم نری. 00:16:08.723 --> 00:16:09.833 ‫ولی بخشی ازش امیدواره... 00:16:09.969 --> 00:16:11.248 ‫که اگه رفتی... 00:16:11.510 --> 00:16:12.816 ‫دیگه برنگردی. 00:16:15.390 --> 00:16:17.541 ‫قلب از کار افتاده عاشق انفعاله. 00:16:17.609 --> 00:16:19.347 ‫مثل لجنی روان. 00:16:19.606 --> 00:16:21.394 ‫که روی چکمه‌ای ریخته شده. 00:16:22.230 --> 00:16:23.093 ‫قلبم... 00:16:23.160 --> 00:16:24.888 ‫بی‌فایده‌ست ولی مثل نوره. 00:16:25.080 --> 00:16:27.194 ‫خودش رو برای فردا آماده می‌کنه. 00:16:27.280 --> 00:16:29.620 ‫برای مرگ‌های بی‌امان و موقت. 00:16:30.303 --> 00:16:31.688 ‫خودش رو سازماندهی می‌کنه. 00:16:41.689 --> 00:16:45.756 ‫ولی بازم نور آسمان رو با صدایی ‫مثل دستگاه دی‌جی می‌شکافه. 00:16:46.990 --> 00:16:50.014 ‫و وفاداران رو به قهقرای ‫هوس‌بازی خودش می‌کشونه. 00:16:52.626 --> 00:16:55.703 ‫ببین که بین سقوط کردگان، ‫من چطوری تاب می‌خورم. 00:16:59.093 --> 00:17:00.322 ‫درخششم رو ببین. 00:17:03.120 --> 00:17:04.979 ‫یک‌شنبه برام اون آهنگ رو اجرا کن. 00:17:06.567 --> 00:17:08.529 ‫کل شب داشتم براش التماست رو می‌کردم. 00:17:10.116 --> 00:17:27.116 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 00:17:27.140 --> 00:17:47.140 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.