..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫خب، دوستان، همسرم منتظره
‫بابام می‌گه بعیده بیش ‫از چند ماه طول بکشه
‫خیلی مزاحم نمی‌شیم، هر چیژک
‫وضع خرابه، داوید
‫باید امیدوار باشیم
‫هر چیژک
‫جواهرات تو اتاق مطالعه ‫پدرمه. جاش رو که بلدی
‫محض احتیاط
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- سلام
‫ایشون آقای شیماچک‌ـه. ‫آقای وینر جوان
‫- شیماچک ‫- او فرانتاست، همسایه‌مه
‫مرد خوبیه
‫این هم یه توراهی مختصر
‫خب، خدا نگهدار
‫- خیلی شرمنده ایم ‫- تقصیر شما نیست
‫خاله فریدا نوشته که وضع ترزینشتات* خوبه اردوگاه کار و گِتو
‫بچه‌ها مدرسه می‌رن
‫ارکستر، غذا، حتی آب گرم هم هست
‫از چپیدن تو اتاق بچه‌ها که بهتره، نه؟
‫فقط نمی‌دونیم چرا حرف ‫سرفه‌های دایی اتو رو هم پیش کشیده
‫حالا دیگه همه داریم مریض می‌شیم
‫آخه 15 سالی می‌شه دایی اتو مُرده
‫خیر پیش
‫آلیک!
‫بیا این‌جا
‫هر شیماچک
‫خدای من!
‫آقای وینر، این‌جا چه می‌کنی؟
‫کمک می‌خوام
‫اگه یکی ببیندت، کل خیابون رو اعدام می‌کنن
‫چاره‌ای ندارم. باید قایم شم
‫خدایا! فوری بزن به چاک
‫ما بچه داریم
‫جهود!
‫یه جهود این‌جاست!
‫یه یهودی این‌جاست! کمک کنید
بدون هم می‌بازیم
‫حروم‌زاده‌ها نمی‌تونن ساکت باشن؟
‫حرومزاده یعنی بچه‌ی زنازاده
‫این‌ها که بچه‌های در و همسایه‌ ان
‫دقیقا
‫نمی‌دونم چی باعث می‌شه مردم بچه بزان
‫و تخم و ترکه زیاد کنن
‫حتما پای یه غریزه پیچیده‌ی صیانت نفس وسطه
‫حتی اگر هم می‌شد بچه‌دار شیم
‫باز هم پاش رو به چنین دنیایی باز نمی‌کردم
‫اما این‌جوری‌ها هم نیست
‫آه، ترو خدا دل به معجزات خوش نکن
‫- نمی‌خواد برای بچه، پیشش دست به دعا بشی ‫- پیشش دست به دعا نمی‌شم
‫- چرا، می‌شی ‫- نمی‌شم
‫اصلا دعا کن. ‫خیال نکن نمی‌شناسمت
‫همیشه یه حس و حال ‫مقدسی به‌ت دست می‌ده
‫چشم‌هات نمناک می‌شه
‫و درونت یه خبرهایی می‌شه
‫دیوونه شدی
‫بفرما، دوست نازی‌ت هم تشریف آورد
کنار هم پا بر جا ایم (قسمت اول شعاری که عنوان فیلم از بخش دوم آن گرفته شده)
‫صبح بخیر، دوستان من
‫- خدا لعنتت کنه با این لودگی‌هات ‫- یه چیزی برات آوردم
‫صبح بخیر، خانم‌ها و آقایان
‫یه چیزی براتون دارم دور-از-چشم‌داشت
‫یه قهوه حسابی بزنیم، جوزف؟
‫زحمت نمی‌کشیدی
‫تو نمی‌خواد به من بگی چه بکنم چه نکنم
‫اگه بتونم، می‌بخشم. ‫هیچ‌وقت ناخن‌خشک نبودم
‫راستی، جوزف، ترتیب مجوز رانندگی‌ت رو دادم
‫ازش تشکر کن
‫- ممنونم، آقای پروهاسکا ‫- هورسْت [ام]
‫امروز خیلی سر کیف نیستی، نه؟
‫چطور مگه؟
‫به لندن اعتماد نکن، جوزف
‫هی، من دستت رو می‌خونم، رئیس
‫تُرش نکن. من نه خوشگلم نه تا ‫حالا کلوپ میهن‌پرست‌ها رفتم.
‫یالا، خانم. یه نگاهی بکن
‫- جوزف، تو خوشت نیومد؟ ‫- خب، البته
‫هیچی نمی‌خواد بگی
‫کله تو درگیر استالینگراد...
‫و محاصره بی‌پایان لنینگراده، نه؟
‫ الان خودم توهمات و خیالات‌ ‫تو رو سر و سامون می‌دم
‫خیال کن این‌جا مسکوئه
‫این‌ها هم نیروهای ‫ما تو جبهه شرقی ان
‫عقب‌نشینی تا رژو و ویازما تصمیم درخشانی بود
‫که ستاد مرکزی نیروهای تهاجمی ما گرفت
‫این‌طوری فضای معرکه‌ای ‫برای مانور در اختیار دارن
‫و بهار که از پی زمستون بیاد، ‫پیشوا نفس نیروهاش رو چاق می‌کنه
‫و اون فضا رو با نیروی ‫ویرانگرش در هم می‌کوبه
‫بالای این، ‫صحبت از کمابیش 250 تا لشکره
‫اون هم نه فقط آلمانی
‫بلشویک‌ها از دست مجارها
‫ایتالیایی‌ها، اسپانیایی‌ها
‫داوطلب‌های فرانسوی و بلژیکی
‫و حتی اسلواک به ستوه می‌آن
‫سیگار می‌خوای؟
‫اگه من بودم 15 کرون* ازت دریغ نمی‌کردم ‫قیمت سیگار
‫تو بگو 20 تا
‫راستی
‫یه خانواده جدید فردا ساکن ویلای وینر می‌شن
‫خونه تمیز و ضدعفونی شده
‫بدتر از این هم می‌شد
‫پس، یعنی فردا می‌رن به ویلای وینر
‫امیدوارم دیگه دلسوزی ‫کردن برای اون‌ها رو تموم کنید
‫آخه فقط کارمندمون نبود که...
‫آشنامون هم بود، مگه نه؟
‫مراقب باش
‫اون مافوق تو بود، تو ‫هم مافوق من بودی. همین
‫حالا هم مافوق من هِر کِپکه‌ست
‫قبول، اما مرد شریفی بود، نبود؟
‫خیرش به تو هم رسیده بود، غیر از اینه؟
‫ببین، نمی‌شه که از من توقع داشته ‫باشی دلسوزی یه جهود...
‫یا هر رقم دشمنِ رایش رو بکنم
‫نگاه کن، خانم، این هم از شوهر شما
‫قبلا رئیس پرکار بخش فروش بود
‫حالا هم نشسته این‌جا قهوه مزمزه می‌کنه
‫شاید بهتره قبل از اینکه بو ‫ببرن شروع کنی کار کردن
‫شاید همه‌تون فهمیده باشین که...
‫موقع ساخت و ساز استحکامات مرزی
‫یه مبدل افتاد و پام رو از سه جا شکست
‫بنابراین محض اطلاعت ‫بگم که این یعنی من ناکار شدم
‫می‌دونم، یه بازنده... یه قهرمان
‫داشت یادم می‌رفت
‫این‌جا رو باشید. محشره
‫لِنی‌مون قلاب‌دوزی‌ش کرده
‫باهوش نیست؟
‫گفت این رو بده به عمو که همیشه خدا خوابه!
‫من هم یکی لنگه همین دارم، اما...
‫هیچ‌موقع وقت نمی‌کنم استفاده‌ش ‫کنم، با اینهمه گرفتاری...
‫- داری ادای کی رو درمی‌آری؟ ‫- چطور، تو، توی خواب‌آلود
‫تو هم بخند!
‫بیا بخواب
‫دراز بکش و بپوس
‫لابد تو هم قهرمانی
‫ای لعنت. این...
‫تو جیب‌ته. بگذار ببینم
‫بیخیال. بچه که نیستم. کله‌م چی؟
‫این کلاه رو بگذار
‫- شبیه سوسک شدم ‫- اما به‌ت می‌آد
‫خیلی هم مهم نیست، نه؟
‫- این خداحافظی بود؟ ‫- نه
‫خطرناکه، نه؟
‫حالا یک‌هو، باهم به تفاهم رسیدیم
‫تو ف رو بگی تا فرانکفورت رفتم
‫خب نمی‌خواد بری، کی زورت کرده؟
‫به قدر کافی کمک‌شون نکردیم؟
‫کی می‌دونه اصلا برمی‌گردن یا نه
‫- ول کن ‫- آه، خواهش می‌کنم
‫خواهش می‌کنم، بند کفشم ‫رو که می‌تونم ببندم دیگه، نه؟
‫نمی‌تونم ول‌شون کنم بیفته دست‌ نازی‌ها
‫می‌فهمی؟
‫قول دادم، باید سر قولم بمونم
‫کار می‌کنه
‫آقای چیژک
‫داوید!
‫می‌شه نور رو از چشمم برداری؟
‫- این‌جا چه می‌کنی؟ ‫- از لهستان فرار کردم
‫دنبال یه چیز باارزش بودم
‫- اما نمی‌شه این‌جا بمونی ‫- فردا شب می‌رم
‫حالی‌ت نیست ها. یه ‫دقیقه هم نباید این‌جا بمونی
‫آلمان‌ها فردا صبح می‌آن
‫- پیش شما چی؟ ‫- پیش ما چی چی؟
‫آها، منظورت خونه ماست
‫خدایا، تو این‌جا چه می‌کنی؟
‫ترسیده بودم
‫- یالا، بیا بریم ‫- کیه؟
‫عصر بخیر، خانم ماری
‫داوید
‫بریم
‫این چیه؟
‫شلوارم رو کثیف کردم. خاموشش کن
‫دستم رو بگیر
‫یه‌ کمی مربا می‌خوای؟
‫- در رو ببند ‫- دارم می‌بندم
‫می‌دونی، این‌جا دیگه منطقه امنی نیست
‫یعنی، جای امنی [نیست]
‫پر از خبرچین و نااهله
‫باورت نمی‌شه...
‫شرایط غیرمعمول از آدم‌های معمولی چی می‌سازه
‫خوک [می‌سازه]
‫باورم می‌شه
‫خانواده‌ت چی شدن؟
‫خبر ندارم. احتمالا مُردن
‫تو نامه که نوشته بودی ‫وضع ترزینشتات خوبه
‫کسی نمی‌تونه تو نامه راستش روبگه
‫این‌جا همه‌ش یه ایستگاه انتقالیه...
‫به اردوگاه‌های لهستان
‫و هیچکس اون‌جا دووم نمی‌ره
‫هیچ بنی بشری
‫از بخت خوش جایی کار می‌کردم که ‫کالاهای مصادره‌ای رو دسته‌بندی می‌کردن
‫پوشاک و قیمتی‌ها. و ‫بعد از 18 ماه یکی از سربازهای SS رو...
‫راضی کردم تا رشوه گرفت
‫دو نفرمون در رفتیم
‫حالا نقشه‌ت برای این‌جا چیه؟
‫همه عمرم این‌جا زندگی کردم
‫گفتم شاید این‌جا یکی دستم رو بگیره
‫اما خب، می‌خوای چه کار کنی حالا؟
‫فردا یکی از دوستان رو می‌بینم تا ‫یه جایی رو بیرون شهر سر و سامون بده
‫قول دادم یه کم پول جور کنم و باهم بریم
‫خب، تا اون‌جا می‌رسونمت. ‫مدارک دارم
‫یه ماشین هم از یکی از همکارهای سابق
‫قرض گرفتم
‫تو انبار شما کار می‌کرد
‫- پیش از جنگ ‫- البته
‫شاید دوستت یه جای دیگه ایستاده
‫نه
‫احتمالا گرفتنش. خودم ‫تکی می‌رم. شما برگردید
‫- دوباره از خانمت تشکر کن ‫- هنوز هم ممکنه بیاد
‫شاید گرفتاری داشته
‫شاید
‫هالت! بیا این‌جا!
‫آه، خدای من
‫صبح به خیر
‫ببخشید. ‫ماشین‌مون خراب شده
‫- چه کمکی ازم برمی‌آد؟ ‫- یه آچار شماره 13
‫- یه آچاره شمار 13 ‫- بله، متوجه ام
‫- شماره 14 ‫- 13
‫14. با تاتراس آشنا ام. ‫ماشین [کشور] چِکه
‫آه، بله
‫شماره 14، آچار شماره 14
کمک بزرگی به‌مون کردی
‫یک ساعته این‌جا موش آب‌کشیده شدیم
‫- بنزین کافی دارید؟ ‫- یه لحظه
‫بنزین کافی دارید؟
‫لعنتی!
‫عجب دست و پا چلفتی ام
‫خیلی هم کاری و ‫بامحبتی، خیلی خیلی بانمک
‫شماره 14
‫یه بار دیگه روشن کنید
‫- همه‌چی مرتبه؟ ‫- بله
‫خیلی ممنون
‫آه، خدایا
‫داوید
‫ممنون
‫- چه می‌کنی؟ ‫- چی؟
‫دارم پنجره‌ها رو می‌پوشونم، ‫اون‌وقت تو چراغ رو می‌زنی!
‫- دیگه پوشونده بودی دیگه! ‫- لعنت به‌ش. باید مراقب باشیم
‫خدای بزرگ
‫- این مال منه ‫- ول کن
‫خیلی ممنون ام
‫می‌دونم چه خطری رو به جون خریدید
‫این مال توئه
‫- این چیه؟ ‫- آه، نه
‫داوید، شوخی نکن. پیش خودت باشه
‫یالا. بریم
‫برو، برو
‫ترسیدی، نه؟
‫پیش از جنگ خیلی‌ها ‫همچین چیزی درست کردن
‫دلواپس آینده بودن
‫برای همین پناه‌گاه ساختن
‫حالا هم شده‌ن انباری یا ‫گاوصندوق
‫حتی کمک کردم تو خونه ‫پدرت هم یکی ساختن
‫پایین این‌جا راه‌پله‌ست
‫این‌جا سر و صداهای خونه رو می‌شنوی
این‌ میله‌ها هم پوسیده
‫سر از جوب آب درمی‌آره
‫این هم ملافه. گرما از اتاق کناری می‌آد
‫این خوکه هم می‌بریم
‫خودتم ترتیبش رو می‌دم
‫اگه خواستی، شب‌ها بیا بیرون
‫خب، بگذار ببینیم چی می‌شه
‫خب به شستشو هم نیاز داره، نه؟
‫آره، اما بیشتر باید ساکت باشه
‫اگه طوری شد، آروم ناخن بکش...
‫مثل موش، خب؟
‫چند تا ملافه و یه چراغ نفتی هم هست
‫شب به خیر
‫یه پتوی گرم‌تر برات می‌آرم
‫داوید
‫شب به خیر
‫باید زودتر یه فکری براش بکنیم
‫برای چی؟
‫برای خلاص شدن از شر این داستان
‫باید بخوریمش
‫- می‌خوریمش بره، نه؟ ‫- آه، خدایا
‫پس اون چی می‌شه؟
‫چی؟ می‌خوای دَکِش کنی بره؟
‫بیخیال بابا. می‌خوای، ‫نمی‌خوای. انگار به خواستن منه
‫یعنی می‌شد این ماجراها ‫هیچ دخلی به من نداشته باشه؟
‫از پنجره تماشا کردیم
‫و به خودمون گفتیم داره رد می‌شه
‫امروز، افتاده دنبال‌مون
‫انتظار همچین چیزی رو ‫داشتم، اما هنوز به خودم نیومدم!
‫ببین، اگه بفرستی‌ش بره ‫هم چیزی عوض نمی‌شه
‫یه گوشه و کناری می‌گیرنش
‫و می‌فهمن این‌جا بوده
‫می‌فهمن این‌جا بوده و تو گزارش ندادی
‫خب پس حرف حسابت چیه؟ ‫تکلیف معلومه دیگه
‫می‌خوای لو بدی‌ش؟
‫- چی؟ ‫- می‌خوای گزارش بدی؟
‫- آه، خواهش می‌کنم، ماری ‫- تصمیم تو روی خودت، او...
‫من و هرکسی که ساکن ‫این خیابونه اثر داره
‫- قراره سرزنشم کنی یا نه؟ ‫- نه
‫سرزنشت نمی‌کنم
‫خوب شد بچه نداریم
‫راست می‌گی
‫چه بوی گندی
‫صابونه
‫داره خوابم رو می‌پرونه
‫باید بیاد کمک‌مون کنه
‫به گمونت لب به این خوک می‌زنه؟ ‫(چون یهودیه)
‫بستگی به شرایط داره، آدم گرسنه ‫هرچی گیرش می‌آد ‌می‌خوره
‫آه، این‌جا اومدن کار سخت...
‫و خطرناکی بود
‫دست‌ها بالا!
‫- غافلگیر شدین، نه؟ ‫- عجب ابلهی!
‫جوزف، دنبال شر ‫می‌گردی. چخبره این‌جا
‫ماری، بوی این شیرین‌کاری‌ت ‫تا پایین خیابون می‌آد
‫دلتون تفتیش می‌خواد. ببینم
‫هنوز سخت نشده، ‫مثل دورانی که توش هستیم
‫اما می‌شه. ‫کلاهم، لطفا
‫امیدوارم ماشینم رو ‫روغنی نکرده باشی
‫جوزف، تو راستی راستی دنبال دردسری
‫حالا می‌خواین چه‌کارش کنین؟
‫یه کم می‌خوریم، یه کمی هم تو ببر
‫یه چیزی می‌گیرم. ‫یه چیزی هم می‌دم.
‫ماری، بیا نگاه کن
‫- این خوشگله رو نگاه کن ‫- از کجا آوردی؟
‫دیروز مصادره کردیم. ‫دیگه نیازش ندارن
‫و این‌جا که باشه برازندگی خاصی داره
‫خب، تصمیم گرفتی؟ ‫درِ کار کردن با ما هنوز بازه
‫کنار شما حالم خیلی خوبه
‫جوزف همیشه باکلاس بود. ‫می‌دونست چطوری زندگی کنه
‫شغل انبار رو اون برام ردیف کرد، مگه نه؟
‫اون جهوده وینر ناخن‌خشک ‫بود، اما موقع بحران خوب کار می‌کرد
‫نون سه تا بچه رو می‌دادم
‫حروم‌زاده‌ها. حالا دیگه عادت کردن ‫و چیز دیگه‌ای تو مخیله‌شون نمی‌گنجه
‫جوزف، هنوز اون پسره ‫رو که همه به جای هورسْت...
‫وورسْت* صدش می‌کردن یادته؟ ‫(به معنای سوسیس)
‫- می‌دونی دیگه، وورست، همین سوسیس و اینا ‫- می‌دونم وورست یعنی چی
‫وورست، یه آبجو برام بیار
‫بزن به چاک، وورست. ‫برگرد به رایش
‫برگردم کجا؟ خونه‌م این‌جاست
‫منظورت پیش ماست؟
‫قطعا
‫جوزف من رو جای پسر خودش پذیرفت
‫همه اون دلقک‌ها رو فرستاد باربندی
‫- حالا، آبجو ندارید؟ ‫- نه
‫بیخیال. پذیرفت، نپذیرفت. ‫قضیه مال خیلی وقت پیشه
‫یادمه یه دورانی...
‫امروز فقط به‌ش می‌خندیم
‫امروز، شما رو پذیرفتم
‫باید به هم کمک بکنیم. دیروز من تو هچل بودم
‫فردا شاید شما باشید
‫مخصوصا با رویه‌ای که نسبت به قانون پیش گرفتید
‫این یعنی زندان، ماری. ‫گرچه خوشمزه‌ست
‫- چیزی فراموش نخواهد شد ‫- هی، تمومش کن. دوستانه تمومش کن
‫می‌بینی چجوری به‌م زل می‌زنه؟
‫زل نزن
‫- بفرما، وورس... هورسْت. ‫- ممنون. سیر شدم
‫خیال کردین نمی‌فهمم ‫یسری‌ها ازم دوری می‌کنن؟
‫چجوری تو خیابون راه‌شون رو کج می‌کنن؟
‫به خودشون مربوطه
‫چه هیزم تری به‌شون فروختم؟ ‫اصلا به کی فروختم؟
‫من که دست آدم‌های خوب رو می‌گیرم
‫نکنه گناهه؟
‫نه، گناه نیست
‫همه فقط از کمک کردن ‫حرف می‌زنن، لاف و لاف
‫کمک کردن از نظر من یعنی این
‫- پس تو واقعا یه قهرمانی ‫- منظورت از قهرمان چیه؟
‫این روزها کی اون‌قدر ‫احمقه که قهرمان‌بازی درآره؟
‫خود تو چی؟
‫نشستی این‌جا یا شکمت ‫رو با گوشت خوک پر می‌کنی
‫یا رو کاناپه غلت می‌زنی
‫باید دووم بیاریم
‫همه‌چیزهای زیبا باید ‫دووم بیارن، نجات پیدا کنن
‫این‌جا چه می‌کنی؟
‫باید بیایی خونه، بابا. هر کپکه منتظره
‫این‌طوری درِ خونه ‫آدم‌های نیک رو می‌زنی؟ ابله
‫- ایشون کارله، سلام کن ‫- عصر به خیر
‫عصر به خیر
‫خودم با دست‌های خودم ‫به دنیا آوردمش*. بیرون منتظر باش
‫همه‌جا رو قشنگ ترتمیز ‫کنن، مردم خوک ان
‫شاید لو بدنت، اون‌وقت ‫چه کاری از من برمی‌آد؟
‫محض محکم‌کاری، یه خرگوش پوست ‫بگیر تا بتونی استخون‌هاش رو نشون بدی...
‫وقتی تو همچین شرایطی هستیم
‫باید از یکسری قوانین پیروی کنیم
‫هروقت دلش می‌خواد پیداش می‌شه. ‫می‌فهمی؟
‫- خواهش می‌کنم ‫- خب، چیه؟
‫می‌آد دیدن تو. من فقط...
‫بهونه‌ش ام
‫خب، بهونه دستش نده. ‫کاری که پیشنهاد داد رو قبول کن
‫آه، ماری...
‫به گمونت من...
‫من باید...
‫چی؟
‫می‌دونی داری من رو ‫تو چه چاهی می‌اندازی؟
‫- این چه قیافه‌ایه؟ ‫- خودت می‌دونی داری چی ازم می‌خوای؟
‫تو داوید رو آوردی این‌جا. ‫پس کاری رو بکن که باید بکنی
‫چه می‌کنی؟ ‫چرا داری این‌جا میز می‌چینی؟
‫سر یه قوانینی سازش کردیم، نه؟
‫رستوران راه انداختی مگه؟
‫فوری ببر بده به‌ش
‫باید از قوانین پیروی کنیم. ‫غذاش رو براش ببر اون‌جا
‫این‌جا که مسافرخونه ‫کنار-جاده‌ای فراری‌ها نیست
‫اما بیرون تاریکه، در هم قفله
‫نمی‌شه که شب و روز تو ‫یه سوراخ موش حبسش کنیم
‫- بده‌شون به من ‫- گوش کن
‫هیچ‌جا اونقدری تاریک نیست که ‫ما بتونیم توش قایم شم، عزیزم، فهمیدی؟
‫پس برش دار و ببر همون‌جا. برو
‫- جوزف، خواهش می‌کنم ‫- خواهش می‌کنم!
‫خواهش نکن. برو
‫- چرا هل می‌دی؟ ‫- ببخشید
‫به‌ش بگو نوش جان!
‫لعنت خدا!
‫ممنون
‫خواهش می‌کنم
‫- حق با شوهرته ‫- می‌دونم
‫اما محق بودن یه چیزه...
‫و تاب آوردن همچین ماجراهایی یه چیز
‫چیزی نیاز داری؟
‫این‌جا سردت نیست؟
‫کتابه رو تموم کردی؟
‫زیاد نمی‌تونم بخونم
‫تو فکر اینی که چی به سر خانواده‌ت اومده؟
‫کاجه، خواهرم...
‫می‌تونست خودش رو نجات بده
‫دست‌کم تا یه مدت
‫بعد اینکه رفت اردوگاه، به‌ش پیشنهاد دادن کاپو* بشه ‫(سرپرست واحد کار، کمابیش به معنای گماشته نازی‌ها)
‫به شرط اینکه جنمش رو داشته باشه
‫به‌ش یه چماق دادن
‫و گفتن پدرمادرمون رو به قصد کشت بزنه
‫می‌تونم پدرمادرم رو تصور کنم
‫که زانو زده بودن و التماسش ‫می‌کردن کار رو یکسره کنه
‫بیا
‫خوبه
‫خیلی وقته زنت رو ندیدم. حالش چطوره؟
‫آه، آره. شروع کرده فرانسوی خوندن
‫- با کی؟ ‫- چی؟
‫- کی به‌ش درس می‌ده؟ ‫- خود-آموز
‫خود-آموز؟
‫وقتی همچون زن زیبایی بچه نداشته باشه...
‫هیچ موقع نمی‌دونه با خودش چه کنه
‫تازگی‌ها همه‌ش مریضه. ‫اصلا نمی‌بینمش
‫نه، نه، جوزف. ‫نمی‌تونی دارو رو رد کنی
‫- خب، پس، ممنون ‫- بگیرش
‫یه دکتر خوب می‌شناسم. ‫می‌تونی بری پیش‌ش
‫اطلاعات محرمانه: ‫دارن همه‌جا رو بو می‌کشن
‫دیگه به هیچکس اعتماد ندارن. ‫هرچیزی می‌تونه بهونه‌ش باشه
‫همین که بعضی چک‌ها بی اینکه آلمانی ‫بلد باشن، شروع کردن فرانسوی خوندن
‫- آه، بیخیال ‫- دست کم نگیری ها
‫باید رو حالت چهره‌ت هم کار کنی
‫آلمانی‌ها چهره رو می‌خونن. ‫تیپ‌شناس‌های معرکه‌ای ان
‫هر روز باید حالت چهره بی‌گناه ‫وفادار رو تمرین کنی
‫برای تو کاری نداره. نافت رو با همین بریدن
‫نه، نبریدن. امتحان کن
‫ماهیچه‌ها رو شل کن
‫حالا!
‫حالا دیگه نمی‌فهمم ‫داری به چی فکر می‌کنی!
‫- من هم همین‌طور ‫- نخند
‫این قطعه مورد علاقه پسرم آندریاسه
‫مردی که در راه دفاع از خارکف...
‫به زانو افتاد، یه قهرمان
‫برو تو اتاقت، ویلی
‫می‌دونید، آقایون
‫البته که سخت غمگینم می‌کنه
‫اما حس غرورش می‌چربه
‫و متوجه اهمیتی که برامون داره هستم...
‫از دست رفتن زندگی یه جوان مجرد آلمانی
‫تازگی‌ها...
‫ یه مطلب درخور درباره‌ش خوندم
‫یه نفر دقیق حساب کرده ‫بود که زندگی یه آلمانی...
‫یه سرباز...
‫اندازه زندگی 20 تا اسلاو ‫و 100 تا جهود می‌ارزه
‫- صد تا؟ ‫- آره
‫یه چیزی برات آوردم. ‫ویتامین و لامپ آفتابی
‫یه خونه‌ی خالی بزرگ، اون‌وقت ‫تو چپیدی تو این سوراخ موش؟
‫راستی که خیلی متاسف ام
‫می‌ترسم همسایه‌هامون بو ببرن
‫دیگه به کسی اعتماد ندارم، ‫و به اون‌ها کمتر از همه
‫دیگه کسی رو ندارم باهاش حرف بزنم
‫همین گاه به گاه با تو حرف زدن کافیه
‫به لطف اینکه می‌تونم تحملش کنم
‫من هم همین‌طور
‫ما هم فقط یه سلول ‫بزرگ‌تر و روشن‌تر داریم
‫چیه؟
‫چیزی نیاز داری؟
‫خب، گمونم سرما خوردم
‫چه بد
‫این هم یه بالشت
‫خب، شب به خیر
‫پس کپکه‌ی پیر رئیس بدی نیست، هان؟
‫شب به خیر
‫ماری چطور؟
‫کل روز تک و تنهاست
‫شاید اگه یه سر به‌ش بزنم شنگول بشه
‫ گفتم که، حالش زیاد ‫خوب نیست، هورسْت. شب بخیر
‫من پاریس ام. به موزه‌ها سر می‌زنم
‫لوور خیلی قشنگه
‫سه بار سر زدم
‫دیوونه شدی. خیال کردم خوابیدی
‫قرص گرفتی؟
‫البته، اما پروهاسکا تا این‌جا باهام اومد
‫اگه می‌اومد بالا چی؟
‫یه بار گفتی جاسوسه، نگفتی؟
‫هورسْت...
‫حواست به پوشوندن پنجره‌ها باشه، جوزف
‫شب به خیر
‫دوست ندارم وقتی خونه نیستم بری اون‌جا
‫- حالش خوب نیست ‫- خب یه پتوی دیگه به‌ش بده
‫دادم. به‌ش یه کت ‫خزدار و لامپ آفتابی دادم
‫- چی؟ ‫- چی؟
‫آفتابی من؟
‫من هم حالم خوب نیست، اون‌وقت ‫آفتابی من رو می‌دی به اون؟
‫برو بخواب. برات چای می‌گذارم
‫البته اگه مونده باشه
‫می‌خوای دورش رو دیوار ‫بکشیم تا تو آسوده باشی؟
‫جوزف، اون راستی مریضه
‫دقیقا. ممکنه تو هم ازش بگیری
‫چه‌کار می‌کنی؟
‫این‌جا می‌خوابم مبادا چیزی نیاز داشته باشه
‫نه، من رو کاناپه ‫می‌خوابم. تو برو رو تخت
‫نگران نباش. یه لنگه دمپایی می‌گذارم لای در...
‫عجب آدمِ...
‫ریدم تو این زندگی
‫شب به خیر
‫زیر درخت خرنوب است آیا
‫و آرام نیست
‫زیر درخت انجیر است آیا
‫و همه سبز و آزاد است
‫زیر درخت دراز بادام می‌کشم
‫و شبیه رویاست
‫گوریل من
‫تو باغ وحش یه ویلا داره
‫گوریل من
‫درستکار و شاد می‌گذرونه
‫حرف سیاست نمی‌دونه
‫اما زنش که خارش بگیره، فوری او رو می‌خارونه
‫- عصر خوش ‫- آگاتا، فوری بیا خونه
‫باید یه کیف دستی بخرم
‫ممنون
‫ببخشید
‫گشتاپو، مری
‫بس کن، دلقک
‫- سلام، مهمون داریم ‫- جوزف، تو رو خدا
‫جوزف، بیا این‌جا
‫ترو خدا
‫- باید یه کیف دستی بخرم ‫- آره
‫- یعنی چی که آره، احمق؟ ‫- بنشین، هر کپکه
‫ماری، داغون شدی که. ‫قرصه جواب نداد؟
‫باید من رو ببخشی. ‫پسر وسطی پیرمرد رو کشتن
‫به سلامتی پاول!
‫دیگه به‌ش نده، به قدر کافی زده
‫اگه زبون مادری‌ش آلمانیه، خب باید حرف بزنه
‫ببخشید. خب، به سلامتی قهرمان پاول
‫اسم پاول رو به زبونت نیار
‫جوزف. خواهش می‌کنم
‫جوزف، تو رو خدا
‫کی بود ما رو صدا زد؟ ‫کی بود اون‌جوری صدا زد؟
‫چرا اتاق رو خفه کردی، ماری؟
‫بیخیال. پاول من!
‫تقصیر تو هم هست
‫فشردن سینه‌ت رو امتحان کردی؟
‫حواست باشه به چیزی دست نزنی
‫به ندرت چیزی دست آدمی ‫مثل من می‌افته. آخه نوردیک ام
‫نژاد نوردیک
‫ماری، شاید یه وقتی بیاد
‫که از اتحاد یکی مثل من و تو...
‫از چی می‌ترسی؟
‫اون زمان و اون آدم...
‫شاید زودتر از چیزی بیاد که فکر می‌کنی
‫خب، ماری، بیا سرش بگو مگو نکنیم
‫جوزف، زنت داره کباب می‌شه. بیا و ببین
‫گوریل من
‫تو باغ وحش گوریل داره
‫بای بای
‫شما چک‌ها. باید خجالت بکشید
‫- عصر به خیر، ماری ‫- وحشت‌زده‌م کردی
‫سالم، زیرک، زیبا، ‫همون‌جوری که ازت خوشم می‌آد
‫- جوزف کجاست؟ ‫- جوزف کیه؟
‫هنوز تو مطب دکتر فیشره
‫گمونم معلوم بشه که مشکل از تو نیست
‫نگاه کن
‫این چیه؟ برای زنته؟
‫آره، اگه 50 کیلو سبک‌تر ‫بود. وزن تو رو دقیق می‌دونم
‫نه، نمی‌تونم قبول کنم. ‫ممنونم، ببرش
‫برعکس، همین حالا تنت کن
‫یه ماشین دارم، یه کم شراب موزل و مرغ سرد
‫- بیا یه گردش کوچولو بریم، هوم؟ ‫- نه، نه
‫ دستوره!
‫جوزف به کادوی دوستانه ‫هم حسادت می‌کنه؟
‫بابت سوسیس‌ها و دارو هم ‫حسودی‌ش می‌شد؟ بپوشش
‫این به درد یه آدم خیلی ‫جوون‌تر می‌خوره، نه؟
‫درسته، اما به تو هم می‌آد
‫می‌پوشمش
‫اما باهات جایی نمی‌آم ها
‫- یه راز کوچولوئه بین من و تو ‫- چی؟
‫آزمایش شاید دو سه ساعتی طول بکشه
‫و می‌تونیم باهم منتظر نتیجه‌ش باشیم
‫اگه بخوای می‌تونیم همین‌جا منتظر باشیم
‫نه، دلم نمی‌خواد. ببخشید
‫- باز چی شد؟ ‫- یه چیزی یادم رفت
‫خوبه؟
‫تازه‌ش هم، ماری...
‫ما به همون جوونی ‫هستیم که دلمون می‌گه
‫دل من هم می‌گه امروز 21 سال‌مه
‫من باید زود برگرم خونه
‫نکنه یادت رفته به حیوون‌هات غذا بدی؟
‫تا جایی که یادمه همه خرگوش‌ها رو کشتین
‫اگه اون کرم چوب رو ول کنم تو انباری...
‫درست می‌گم؟
‫از سمت من
‫حتی اگه یه بوفالو رو تو ‫اون گنجه قایم کرده باشی
‫- هورسْت! ‫- درست شنیدم؟
‫- مراقب باش ‫- هستم، ماری
‫هستم
‫یه کمی آروم باش
‫خیلی حساسی تو
‫به بی‌قراری یه کمان
‫به، آشنای قدیمی خودم. بفرمایید
‫چه تصادف خجسته‌ای
‫مشکل حادی که نیست؟
‫نه، فقط بررسی‌های همیشگی
‫دکتر فیشر متخصص خبره‌ایه
‫چیره‌دست به تمام معنا
100ها پاکسازی تو جامعه کولی‌ها داشته...
‫گمونم جوزف از شروع ‫جنگ دیگه تو رو جایی نبرده
‫یه دقیقه، لطفا
‫امتحان کن. یک دقیقه لطفا
‫- لطفا، دو تا هم کنیاک ‫- نه، من نمی‌خوام
‫چرا؟ همیشه که می‌ترسی؟
‫آخه از چی؟ از خودت؟
‫از تو
‫از من؟ محض رضای خدا! چرا آخه؟
‫نمی‌دونم
‫من هم مثل تو رنج می‌کشم
‫راستش، من آدمِ این‌جور ‫سفرها نیستم. من ازدواج کردم
‫با یه بُنجُلِ پلشت. ‫خودخواسته داری تو گور زندگی می‌کنی.
‫همه‌مون می‌کنیم
‫تو هم ازدواج کردی، بچه هم داری
‫دقیقا
‫من زن دارم، و بچه‌هایی ‫که تو آرزوشون رو داری
‫بگذار یه چیزی به‌ت بگم، ماری
‫من همسر خیلی بلندپروازی دارم
‫یک‌دنده، سرسخت...
‫و این‌قدر درِ گوش من خوند ‫و تلقین‌های دنباله‌دار کرد
‫تا از این رو به اون رو شدم
‫ریشه‌های من این‌جاست
‫اون آلمانیه. ‫من بوهِمی ام
‫تو که راستی راستی خیال ‫نمی‌کنی من به این چیزها باور دارم؟
‫- پس چرا باهاش ازدواج کردی؟ ‫- چون دوستش دارم
‫و حالا دیگه دلت رو زده
‫نه. اصلا
‫تو هنوز جوزف رو دوست داری؟
‫آره
‫من نمی‌خواستم ها
‫- می‌دونی اون چی می‌خواد؟ ‫- کی؟
‫دیوانگی من رو
‫از قرار، دوست داره بریم رایش، یه جای امن
‫خب، برو
‫اما هر روز رو سرشون بمب می‌ریزن
‫این فکر خوره‌ی مغزش شده که بعد از جنگ
‫چک‌ها پوست ما رو زنده زنده می‌کنن
‫- به هر حال... ‫- ببخشید
‫جناب
‫یه قطره هم کافیه
‫کاش سرکار خانم خودش یه دستی می‌رسوند
‫ماری، بیا و ببین
‫- بیا یه نگاهی بنداز ‫- چی شده؟
‫هی، گرفتمش
‫- شکار غیرمجازه ها ‫- خرچنگه
‫همیشه یه کمی خطر چاشنی ‫این‌جور سفرها هست دیگه، نه؟
‫چطوره چند تا بگیرم تا برای شام بپزیم؟
‫راستی که لذیذ ان
‫- اگه برات ارزشش رو داره ‫- داره، ماری
‫تو خیلی زیبایی. ‫فقط یه چتر آفتابی و...
‫بوهم زیبا، بوهم من
‫از آن تو تا ابد، روح فرازانِ من
‫حالا به خاطر من رو به مقاومت آوردی؟
‫نه، ماری. ‫در تدارک یورش ام
‫- نیازی نیست ‫- البته که هست
‫خوشم نمی‌آد
‫اما تو زن روشن‌فکری هستی
‫- ولم کن ‫- ماری...
‫مشکل شما راه حل ساده‌ای داره
‫بدون هیچ‌ رقم آزمایش یا دوا-درمون
‫- دست از سرم بردار ‫- می‌دونم دلت می‌خواد
‫راه حل تو فقط تجاوز کردن به منه
‫کدوم تجاوز؟ کسی این‌جا ‫نیست. این‌جا تنهاییم، ماری...
‫ولم کن
‫- نفس عمیق بکش ‫- ممنون که گفتی
‫نمی‌خواستم به‌ت آسیب بزنم
‫شاید باردار باشم، نمی‌خوام بیفته
‫راست می‌گی، ماری. ‫من که 20 ساله نیستم
‫نمی‌خواد من رو هالو ‫گیر بیاری. دروغ شاخدار!
‫می‌خوام برم خونه
‫خب برو. من الان نمی‌تونم
‫اخبار بدی براتون دارم
‫از بخت بد، مشکل از شماست
‫شما نمی‌تونی صاحب فرزند بشی
‫متوجه ام. ممنون دکتر
‫اختیار دارید، آقای چیژک
‫- بریم اون‌طرف خیابون ‫- عصر به خیر، آقای شیماچک
‫فرار نکن. توضیح می‌دم
‫لیبوشکا، تو حقیقت ‫رو درباره من نمی‌دونی
‫من هم مثل تو چک‌تبار ام
‫متاسفانه، الان یه مشکلی ‫دارم که نمی‌تونم توضیح بدم
‫جوزف، نمی‌دونم چرا...
‫من یه مرد نجیب ام و کاری ‫به کار این کثافت‌ها ندارم
‫سلام، سلام. دوست من
‫- برسونیمت؟ ‫- نه، ممنون
‫بد شد
‫خدا نگهدار
‫بیایید، بچه‌ها. بیایید این ‫رفیق‌مون رو تنها بگذاریم
‫لیبوشکا...
‫مسیح! این‌جا چه کار می‌کنی؟
‫ببخشید ترسوندمت
‫- تصمیم گرفتم برم ‫- چی؟
‫شاید دفعه بعد که بیان جون سالم به در نبریم
‫زده به سرت؟
‫چیژک عزیز، پاداش تو
‫در کشوی سمت چپی‌ست
‫داوید، داستان...
‫می‌فهمی؟ تو امروز بری فردا ما هم مُردیم
‫کجا می‌خوای بری؟
‫نگران نباش. زنده به دست‌شون نمی‌افتم
‫زنده یا مرده، به گمونت ‫رد این پولیور رو نمی‌گیرن؟
‫داوید
‫معرکه شد
‫کل شهر دارن می‌بینن
‫که با نازی‌ها و گماشته‌هاشون
‫رفت و آمد دارم
‫تو دفترشون شغل گرفتم
‫و حالا تو هم می‌خوای بری
‫کجا بودی؟
‫- جایی می‌ری؟ ‫- آره، البته، ماری
‫می‌دونی، این آقا این‌جا حوصله‌ش ‫سر رفته. هوای تازه می‌خواد
‫این‌جوری داد و هوار نکن
‫داوید، فورا برگرد جایی که به‌ش تعلق داری
‫می‌دونم، اما اگه درک کنی، هورسْت
‫یه لحظه. الآن برمی‌گردم
‫باید یه کم دیگه صبر کنیم
‫شنیدم
‫خیلی خوب
‫کپکه باید از ویلای وینر بلند شه
‫چرا؟
‫اون دیگه بابای قهرمان‌ها ‫نیست، بلکه بابای یه فراریه
‫فراری؟
‫اون کوچولوئه، جقله، حین فرار گیر افتاده
‫اون هم به دست مردم خودش، آلمان‌ها!
‫زنش دیوانه شده. ‫بردنش بیمارستان روانی
‫کپکه هم سکته کرده
‫حالا به ما چه؟
‫- چی؟ انگار متوجه نیستی ‫- چی رو؟
‫پروهاسکا گفته او رو ‫بیاریم خونه خودمون!
‫- این‌جا؟ ‫- آره
‫- آخه کجای این‌جا؟ ‫- داد نزن
‫هورسْت، می‌شه تنهایی ‫دو کلوم حرف بزنیم؟
‫نه، نه. زبون‌بازی و چرب‌زبونی ‫موقوف. ثبت شده رفته
‫این یه راه حله. یه مرد ‫دل‌شکسته خطری برای شما نداره
‫- می‌ایستیم ‫- هورسْت...
‫بیا
‫- فرا چیژک. هر کپکه ‫- می‌شناسم
‫تسلیت من رو بپذیرید
‫چطوری می‌گین "وحشتناک"؟
‫- چی چیِ وحشتناک؟ ‫- مصیبت وحشتناک
‫مصیبت وحشت‌ناک
‫بله... بابت اتفاقی که افتاده
‫خیلی متاسف ایم
‫دوست داریم کمک‌تون کنیم
‫اما متاسفانه ممکن نیست
‫چرا، می‌شه بپرسم؟
‫ما گفتنی‌ها رو گفتیم
‫بله؟ من که یادم نمی‌آد
‫من باردار ام
‫چی؟
‫اتاق کودک رو نیاز داریم
‫ترجمه‌ش کن
‫من باردار ام
‫و به اتاق کودک نیاز داریم
‫خب این یه مسئله دیگه‌ایه
‫این‌جوری نمی‌شه از کسی پذیرایی کرد
‫مبارک باشه، جوزف
‫ممنون
‫امیدوارم بدونی چه می‌کنی، خانم جوان
‫و به گواهی دکتر فیشر هم نیاز دارم
‫بریم، آلبرخت
‫من رو می‌بخشی، هر چیژک؟
‫ازت معذرت می‌خوام
‫بیا
‫بیا این‌جا، کوچولوی من
‫دیوونه شدی؟ صبر کن، توضیح می‌دم
‫شب به خیر
‫چرا این‌جایی؟ کلید اتاق کو؟
‫- همه رو از خودم ساختم ‫- بیخیال
‫با چنین تربیتی این‌قدر ‫خوب دروغ می‌گی؟
‫اون بار با پروهاسکا
‫خیلی بدتر از چیزی بود که برات گفتم
‫مثل خوک رفتار می‌کرد
‫خیال نمی‌کردم بخواد این‌جوری انتقام بگیره
‫از کجا می‌دونستم تو باورت می‌شه
‫غافل‌گیرم می‌کنی
‫حالا چطوری به‌ت اعتماد کنم؟
‫من تا حالا به جز تو...
‫با کسی نبودم
‫باورت دارم. باید داشته باشم
‫دلم می‌خواد داشته باشم
‫فقط... صبر کن
‫- چی؟ ‫- ماری
‫این مشکل وحشتناکیه
‫حالا باید چه کنیم؟
‫چی رو؟
‫کل محله می‌دونن ما نمی‌تونیم بچه‌دار شیم
‫من از دکتر گواهی دارم
‫چیزی نیست که بخوان توش سرک بکشن
‫پروهاسکا بیخیال نمی‌شه
‫و اگه گندش دربیاد...
‫مدونای* تو هم دیگه نمی‌تونه به دادمون برسه ‫مریم مقدس
‫- پس دکتره چی؟ ‫- چی؟
‫دکتر؟
‫بابا! طرف آدم ‫خودشونه. اون هم عوضیه
‫خدایا!
‫- فقط یه کار می‌شه کرد ‫- چی؟
‫باید تو اولین فرصت حامله بشی
‫وگرنه، اعدام می‌شیم
‫تنها امیدمون...
‫داویده
‫داوید؟
‫داوید
‫همچین چیزی ازم نخواه!
‫ابدا همچین کاری بکنم
‫ابدا، جوزف
‫دیوونه شدی؟
‫داوید، بیا این‌جا
‫- یکی داره زنگ می‌زنه ‫- من جواب می‌دم
‫برگرد اون‌جا. من جواب می‌دم
‫آروم باش
‫خب، سلام
‫اومدم تا رک و راست باهات حرف بزنم
‫اگه خیال کردین براتون ‫لاپوشونی می‌کنم، کور خوندین
‫هر چیزی یه حدی داره. ‫من به خودم خیانت نمی‌کنم
‫- خب، نکن ‫- قیافه رو نگاه
‫خب، جشن گرفتیمم
‫خبر بزرگیه، هان؟
‫پس خودت هم غافلگیر شدی!
‫خوش شانس بودم که درست ‫همون لحظه اون‌جا بودم
‫راستی، کِی رفته پیش دکتر؟
‫- چی؟ ‫- می‌گم کی معاینه شده؟
‫زنم رو می‌گی؟ خب...
‫نمی‌خواست من رو بترسونه، می‌دونی
‫اصلا یه وضعی داشت...
‫می‌خواست اول مطمئن بشه
‫اینهمه سال اجاق‌تون کور بود
‫حالا عدل وقتی ما یه ‫کمکی خواستیم، معجزه شد
‫- همه مشکوک میشن ‫- سر من داد نزن
‫اما برطرف کردن یه شک بی‌پایه کاری نداره
‫آره. البته. داریم روش کار می‌کنیم
‫امیدوارم
‫زمونه‌ی بی‌رحمیه، برای کسی بازی درنیارید
‫- یه پُک می‌خوای؟ ‫- می‌فهمی؟
‫عیسی مسیح!
‫یالا بجنب
‫بریم
‫داوید
‫بنشین این‌جا. می‌دونم وحشتناکه
‫خیلی خوب درکت می‌کنم
‫قاب عکس‌ها رو برداریم؟
‫- گریه دردی رو دوا نمی‌کنه ‫- اما من نمی‌تونم
‫داستان مرگ و زندگیه، ‫بعد می‌گی نمی‌تونم
‫- من نمی‌گم نمی‌تونم ‫- داوید، قضیه تو نیستی
‫داوید، بیا این‌جا
‫آروم باش
‫قشنگ بخواب این‌جا
‫الان نمی‌تونی ما رو ‫بگذاری و بری. چاره‌ای نیست
‫ناچاریم، چاره‌ای نداریم
‫تف توش! پای زندگی‌مون وسطه
‫گریه نکن
‫آقای چیژک چطوره؟ ‫خیلی وقته ندیدمش
‫پس بالاخره موفق شدی، هان؟
‫آدم فکر نمی‌کرد جای امیدواری باشه
‫فاندا، دعوا راه ننداز!
‫و، راستی...
‫من بودم می‌ترسیدم آفتابی شم
‫خیلی شرمنده ام
‫اومدم ازت معذرت بخوام
‫رفتارم اون بار قابل ‫قبول نبود. مثل حیوان
‫اگه فراموشش کنی ‫خیلی خوشحال می‌شم
‫خواستم که سر خود یه چیز ناقابل بگیرم
‫یه نگاهی بنداز. دیگه به این‌ها نیازی ندارم
‫این‌ها دخترونه‌ست
‫این‌ها پسرونه
‫گرسنه ای؟
‫شش ماهی می‌شه ‫کسی برام چیزی نپخته
‫- سلام ‫- جوزف، کجا بودی؟
‫چه خبر از این طرف‌ها
‫اون‌جا V2* طراحی می‌کردی؟ ‫نوعی موشک آلمانی
‫نه، نه. معمولا اون‌جا رادیو گوش می‌دم
‫- یه کیک داغ بزن ‫- ممنون
‫- موسیقی؟ ‫- موسیقی
‫موسیقی‌ای که بعضی‌ها به‌ش رو می‌آرن
‫کنسرتوی اُرگ استالین؟ حسرت ‫استبداد دهقان‌ها رو می‌خوری؟ ‫به‌ش انگ می‌زنه*
‫بیخیال، هورسْت. فکر نکن ‫اختیار رادیو رو داری
‫یه چیزی نشونت می‌دم. نگاه کن
‫این ارتش سرخه. ‫این‌ها متفقین ما ان
‫و این...
‫این هم ورماخت* جنابعالی ‫ارتش آلمانِ نازی
‫حالا دور بر ندار
‫به آرامشت غبطه می‌خورم
‫اما شادی گزنده‌ت رو درک نمی‌کنم
‫من هم نمی‌فهمم منظورت ‫از شادی گزنده چیه
‫حتما یه برگ برنده‌ای تو آستینت داری
‫هورسْت، جوری رفتار ‫می‌کنی انگار من رو نمی‌شناسی
‫جوزف، شاید یکی بیاد ‫این‌جا و کمی کند و کاو کنه
‫تا ته و توی این داستان رو دربیاره
‫البته که شوخی می‌کنم، اما ‫الان دوره، دوره‌ی ندونم‌کاریه
‫برافروختگی، اشتباهات و راه‌ حل‌های فوری
‫منظورم رو که می‌فهمی
‫نَقل کشتی رو که شنیدی؟
‫- اینکه ما همه سوار یه کشتی ایم؟ ‫- آره
‫- ترس ما رو برداشته، نه؟ ‫- ما یعنی کی؟ من و تو؟
‫من نه، من نترسیدم
‫بگذار این‌جوری بگم
‫گفتم شاید نیاز فوری به پنهان کردنِ...
‫چیزی یا کسی در یه جای امن باشه
‫من یه همچین جایی سراغ دارم. ‫خونه‌ی خودم
‫کسی اون‌جا دنبال کسی یا چیزی نمی‌گرده
‫البته، شاید طی چند ماه ‫برای تو هم [امن] نباشه
‫اگه این‌جوری شد، تو جنوب قوم و خویش دارم
‫باشه، اما من نیازی ندارم کسی یا چیزی رو...
‫پیش قوم و خویش تو قایم کنم
‫ای لعنت به‌ش
‫- ببخشید ‫- من می‌رم بخوابم
‫مثل بچه‌ها می‌مونی. پس کی ‫قراره مراقب بچه باشه؟
‫- خیال کردی کسی بو نمی‌بره؟ ‫- می‌دونی چیه؟
‫کیکت رو بخور، وورست، بعد بزن به چاک
‫- ما نباید این‌جوری حرف بزنیم ‫- اما این‌جوری حرف می‌زنیم
‫جدی که نیستی! تو پاریس ‫نیستیم ها، دور از خطر
‫هر روز این‌جا بحث مرگ و زندگیه. ‫بیا ادا درنیاریم
‫کجا می‌ری؟ ‫در اون‌طرفه
‫- اما من از این‌یکی خوشم می‌‍آد ‫- ای لامصب
‫چه خبره؟
‫خودشه
‫خدایا، چه کار کنیم، جوزف؟
‫- آروم باش ‫- یه کاری بکن
‫- می‌ترسم ‫- صبر کن حالا
‫مریم عزیز، تو رو به خدا، کمکم کن
‫لطفا مراقب بچه‌م باش
‫- چیه؟ ‫- آلیک، بیا این‌جا
‫گوشت
‫این‌جا هیچی نیست
‫شما در منزل یک شهروند رایش هستید
‫ما وظیفه‌مون رو انجام دادیم
‫- هورسْت پروهاسکا ‫- بله
‫خیلی خوب. حرکت کنید، حرکت کنید
‫رفتن
‫تو زندگی‌مون رو نجات دادی، ممنون
‫احتمالا زندگی سه نفرتون رو
‫منظورت بچه‌ست دیگه
بدون هم می‌بازیم
‫آندولکا. برای آلیک
‫من هم بزنم. من هم
‫حروم‌زاده‌ها
‫تو خیابون ما بود
‫- خودشه ‫- چی؟
‫صبر کن، خانم شیماچک رو می‌آرم
‫نه، بهتره دکتر رو خبر کنی
‫چی؟ برم بیرون؟ تو شهر؟
‫داوید، وضع خرابه. باید برم بیمارستان
‫لطفا، مراقبش باش
‫ماری، مراقب باش
‫- بیا و بنشین ‫- نه، راه برم بهتره
‫آهای!
‫خانمم داره فارغ می‌شه
‫نمی‌بینی این‌جا چه خبره؟
‫خانمم داره فارغ می‌شه
‫دکتر!
‫باید با فرمانده صحبت کنم
‫عصر به خیر. می‌خوام با فرمانده صحبت کنم
‫عصر به خیر. کمک می‌خوام
‫- سلام، فرانتا ‫- می‌شناسی‌ش؟
‫بله. همسایه‌مونه، رفیقْ فرمانده
‫برای آلمان‌ها کار می‌کرد، ‫اموال مصادره‌شده یهودی‌ها
‫به گماشته‌ها نزدیک بود
‫دوست فرمانده SS بود
‫- ببریدش ‫- آخه چرا؟
‫- چرا داره؟ ‫- اما، فرانتا...
‫اگه این‌جوری بود که ‫پا نمی‌شدم بیان این‌جا
‫می‌تونی از خودت رفع اتهام کنی؟
‫- البته که می‌تونم ‫- چطوری؟
‫بوی گوشت خوکی که از خونه‌ت می‌اومد...
‫وقتی آهنگ‌های آلمانی می‌خوندی...
‫من به یه فراری پناه دادم، یه یهودی
‫نباید انگشت‌نما می‌شدیم. ‫نمی‌خواستیم به‌مون مشکوک شن
‫باید جلوی مردم هم مراقب می‌بودم
‫فرمانده، یه کارخانه‌دار ‫یهودی، داوید وینر
‫دو سال تو انباری ما زندگی می‌کرد
‫باید داوید وینر رو یادتون باشه
‫حالا هرچی خبرچینه یهویی ‫با یه یهودی یا پارتیزانی که...
‫خیلی وقت پیش مرده یا ‫گم و گور شده آشنا دراومده
‫اما مورد من...
‫اما مورد من تو خونه روی تخت ‫خانمم نشسته، و او هم داره فارغ می‌شه
‫متوجه این؟
‫و دکتر هم این‌جاست، فرمانده
‫شما همسایه‌شی، خانمش بارداره؟
‫کاری نداره، خودمون بریم ببینیم
‫گفتی دکتر همین جاست؟
‫- بله، این‌جاست، فرمانده ‫- خیلی خوب، باشه
‫خودکشی. با خودش زهر داشته
‫یک دقیقه
‫پس دکتر شما همین جاست؟
‫اونه
‫دکترمون اونه
‫بیا این‌جا، آره، خودت
‫- تخصصت چیه؟ ‫- پزشک عمومی
‫پدرسوخته. کسی از تو پرسید؟ نه، نپرسید
‫فرمانده، خانمم داره می‌زاد، دکتر نیازه
‫خب، به قیافه‌ت نمی‌آد دکتر باشی
‫بیشتر شبیه یه خوک گماشته‌ ای
‫خواهش می‌کنم، کاپیتان. دکتر...
‫بیماری ثانوی که نداره، آقای چیژک؟
‫سر بچه چرخیده پایین؟
‫- درد زایمان شروع شده؟ ‫- زایمان زودرسه
‫اولین زایمان خانم ماریه. ممکنه خطرناک باشه
‫فرمانده، نمی‌شه وقت تلف کرد
‫خواهیم دید. من، نماینده ارتش دور از میهن
‫سرگئی، نماینده ارتش سرخ
‫و شما، نماینده مقاومت، بریم
‫آب کافی داریم، ملافه بیارید
‫این دم آخری هم...
‫شوخی نداریم. یهودی‌ت ‫کجاست؟
‫جوزف، این‌ها کی ان؟
‫- دوستان ان ‫- دکتر رو آوردی؟
‫من اینجا ام، ماری. دکتر من ام
‫- چی؟ ‫- داد نزن. آروم باش
‫حالا بگو کجاست اون یهودی‌ت
‫- ببخشید ‫- یهودیه که گفتی
‫داره می‌آد
‫ماری، آروم باش. داوید
‫آروم باش. داوید کجاست؟ ‫خیلی مهمه
‫داره [به دنیا] می‌آد، جوزف
‫به گمونم شروع شده باشه. ‫کمک لازم دارم
‫خب، دکتر شمایی. ‫ما برای کار دیگه‌ای اومدیم
‫صبر لازمه. بحث مرگ و زندگیه
‫شک نکن، بمون این‌جا و کمکش کن
‫- اما، فرمانده... ‫- دستوره
‫و تو، با من بیا
‫من آب داغ نیاز دارم، قیچی
‫و نخ...
‫- برای بستن بند ناف ‫- می‌دونم، برای بریدنش
‫داوید! همین‌جا...
‫داوید! رفته! همین‌جا بود!
‫نترس، تو رو خدا، همه بچه‌هام رو ‫خودم دنیا آوردم
‫از من نترس، ماری. التماست می‌کنم
‫- فشار نده، الآن نه ‫- هورسْت
‫فرمانده، من همچین دروغ ‫مسخره‌ای نمی‌گم، باور کنید
‫حالا خانمم داره زایمان می‌کنه
‫من نمی‌تونم بچه‌دار شم
‫اگه حالت بد می‌شه برو
‫برو بیرون
‫نگاه کن، فرمانده، این برای اونه
‫من آخه همچین چیزی از کجا بیارم؟
‫خوک عوضی می‌خوای سرم ‫رو شیره بمالی. پاشو راه بیفت
‫انسان باش
‫- تکون بخور ‫- فرمانده
‫اون‌ها جواهرات من نیست. ‫اون قایم‌شون کرده بود
‫- فرمانده، به پات می‌افتم ‫- به پام بیفت، خوک
‫می‌خوای همین‌جا مثل خوک من رو بکشی؟
‫- شما کی باشی؟ ‫- این هم از داوید ما
‫- تو کی هستی؟ ‫- داوید خودمونه
‫- داوید وینر ‫- مدرک داری؟
‫این حسابه؟ بازوت رو نشون بده
‫این خوبه؟
‫ببخشید، این روزها نمی‌شه ‫به هرکسی اعتماد کرد
‫مرد اتاق کناری رو می‌شناسی؟
‫کیه که نشناسه؟
‫راستی راستی دکتره؟
‫راستش، کل این مدت ‫از وجود من خبر داشت
‫برام خوراکی و دارو می‌آورد
‫به‌مون نارو نزد. مرد شریفیه
‫یکی از خودمونه
‫یه پسر داریم
‫با مادرش مو نمی‌زنه، هان؟
‫عصر به خیر، آقای وینر
‫کوچولو
‫آلیک!
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.