..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫روزی روزگاری
‫بازگشت به زادگاه
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫روز 1م ‫30 روز مانده
‫سیگار دارید؟
‫ نداریم
‫ببخشید
‫سیگار نداری؟
‫نه
‫ممنون
آیین
این یه آیینه
‫هان، اون‌موقع؟ ‫کنار خط آهن؟
‫آره، داشتم مناسکی رو به جا می‌آوردم
‫پس من خروس بی‌محل شدم، ببخشید
‫حالا چجور آیینی‌ـه؟
‫اینش رازه
‫می‌دونی فردا چه روزیه؟
‫نه
‫فردا
‫مراسم
‫تولد
‫منه
‫روز 2م ‫29 روز مانده
‫چرخ می‌خورم همچنان
‫جای سوت و کوری‌ست
‫گمان کردم مرا دریابی
‫مانده ام بر همان گمان
‫نمی‌دانم چه کنم
‫سرگشته ام از بوی باران
‫بابت سیگارها ممنون
‫و...
‫تولدت مبارک!
‫نه!
‫تولدم فرداست!
‫روز 3م ‫28 روز مانده
‫همین سراغ گرفتن از او
‫کافی بود
با گره‌ای که در حال و کارم افتاده بود
‫در پی اُنس گرفتن با ملالت روزمره ‫بودم
‫منکوبِ بی‌تابی و بی‌تفاوتی
‫و همیشه-گریزان از پذیرش ‫اصالت تجربیات اندوخته‌
‫زندگی شیره‌ام را مکیده بود
‫زندگی سرشار ‫از داستان‌های فشرده‌
‫هم...
‫همیشه تنهایی؟
‫امروز که نه
‫دیروز؟
‫نه راستش
‫فردا؟
‫ترجیح می‌دم نباشم
‫من هم همین‌طور
‫حالا
‫می‌دونی امروز چه روزیه؟
‫دوشنبه
‫دیروز؟
‫یکشنبه
‫فردا؟
‫سه‌شنبه
‫امروز مراسم نداری؟
‫چرا، کاری می‌کنه که حاجت‌روا بشم
‫حاجت؟
‫حاجت‌روا که بشم، ‫می‌تونم از بیخ و بن ناپدید بشم
‫ناپدید، هیچی ازم تو این دنیا ‫باقی نمی‌مونه
‫برای همینه که باید مناسک رو به جا بیارم
‫تا اون‌موقع چتر قرمز ازم مراقبت می‌کنه
‫حالا
‫فردا چه روزیه؟
‫خودت نمی‌دونی؟
‫فردا تولدمه
‫برای همین
‫دوست ندارم تنها باشم
‫روز 4م ‫27 روز مانده
‫همم...
‫چیه؟
‫چرا روز اول افتادی دنبالم؟
‫تو چرا الان افتادی دنبالم؟
‫خب... برای اینکه کنجکاوم کردی
‫تو هم همین‌طور
‫خونه‌ت این‌جاست؟
‫آره
‫این‌جا؟
‫قلبِ نزار من
و غُربَتِ رمق‌کشِ
حاصل از دلتنگی او
‫همه چنین اند
‫تا زمانی که او
‫مرا دوست بدارد
‫پیوسته، بی‌وقفه
‫همین بسنده است
‫«عشق واقعی همینه؟»
‫«با تو آسوده ام»
‫«با هم سازگاریم»
‫هر روز غرق این حرف‌ها میشم
‫بیمار
‫پدر و مادر بیمار اند
‫همه بیمار اند
‫و من
‫بیمارترینِ همه ام
‫چی شده؟
‫شاید نباید می‌اومدم
‫نه بابا
‫آخه تا حالا کسی اون‌جا ناایستاده بود
‫منظورم اینه که، غیرمعموله
‫برای همین احساس عجیبی داشتم
‫عجیب؟ من عجیب و غریب ام؟
‫نه، اصلا. خوبی
‫از اتاقم خوشت می‌آد؟
‫گمونم
‫من دوستش دارم
‫چون فقط چیزهای مورد علاقه‌م اینجا ان
‫من جمله من؟
‫آره، تو هم از خودمونی
‫اینجا راحت ام
‫دوست دارم برگردم این‌جا
‫من خونه ام، مامان
‫گوش کن، خواهرت هیچوقت...
‫داری گوش می‌دی؟
‫هیچوقت به حرف مادرش گوش نمی‌داد
‫الان دیگه از پشیمونی چه سود!
‫تو هم اگه می‌خوای عاقبتت مثل او نشه، ‫به حرف من گوش کن
‫جفت‌تون خون همون مرد رو تو رگ دارید
‫گمونم علاجی نداره
‫صبرم سراومد! کجایی!
‫نکنه دوباره با اون یارویی!
‫دیگه تحمل ندارم!
‫شد یک بار...
‫گوشی رو برداری و به من زنگ بزنی؟
‫خیلی خوب خیلی خوب، فهمیدم
‫از گلوی خودم زدم تا تو رو بزرگ کنم
‫اون‌وقت اینجوری طردم می‌کنی
‫حداقل خواهرت یه جو معرفت داشت
‫واقعا که!
‫گوش کن
‫حالا به این خیره‌سری‌هات ادامه بده
‫تا چوبش رو بخوری
‫به خدا که می‌خوری
‫تو، تو، تو...
‫با چه رویی این‌جوری با من حرف می‌زنی
‫پدرت عذابم می‌داد و هرکاری ‫دلش می‌خواست می‌کرد
‫حالا دختر خودم این‌جوری از من بیزاره
‫از زندگی کردن چه سود
‫فردا از بیمارستان می‌زنم بیرون
‫تولد تو هم هست
‫خواهش می‌کنم، نمی‌آیی خونه؟
‫حتما
‫می‌دونی فردا چه روزیه؟
‫احتمالا، تولدت باشه، هان؟
‫درسته، پس بیا باهم بازی کنیم
‫دوست ندارم روز تولدم تنها باشم
‫روز 5م ‫26 روز مانده
‫چه می‌کنی؟
‫روزهای بارونی روزهای پدر و خواهرم اند
‫هر دو مردند
‫و فردا هم تولدمه
‫شکی به دل راه نمی‌ده
‫حقیقت تنها دشمنیه که به او زخم می‌زنه
‫روزهای عمرش در غربت و تاریکی می‌گذره، ‫بی هیچ راه گریزی
‫دوست داشتم از بار اندوه و پریشانی‌ش بکاهم، ‫حتی شده اندکی
‫حتی شده به تقاص ‫گذشته‌ی خودم
‫می‌شه با تو باشم؟
‫آره
‫می‌دونی فردا چه روزیه؟
‫فردا تولدته
‫روز 6م ‫25 روز مانده
‫ساعت
‫5:59
‫و
‫30 ثانیه
‫ساعت
‫5:59
‫و
‫40 ثانیه
‫ساعت
‫5:59
‫و
‫50 ثانیه
‫ساعت
‫راس 6
‫ساعت
‫6
‫و 10 ثانیه
‫صبح بخیر
‫می‌خوام ببرمت
‫گردش خونگی
‫اول
‫این‌جا
‫طبقه سرّی 4م
‫این‌جا هم
‫این لوسیه
‫طبقه سری
‫سوم
‫این هم
‫طبقه سری
‫دوم
‫و این
‫طبقه سری
‫اول
‫یه زیرزمین هم هست
‫نه
‫نمی‌تونی بری اون‌جا! مطلقا سریه
‫این هم
‫طبقه سری
‫پنجم
‫این هم
‫طبقه سری...
‫چی؟
‫ششم
‫و این یکی
‫طبقه سری
‫هفتم
‫چرا همه‌شون سرّی ان؟
‫چون...
‫سرِّ ما اند
‫و سرانجام
‫این هم
‫پشت بام
‫سرّی!
‫این... پله‌ها... ‫جونم دراومد
‫دارم پیر می‌شم
‫از بلندی خوشت می‌آد؟
‫نه زیاد
‫من چرا.
‫گاهی می‌آم این‌جا تا ببینم...
‫چی رو؟
‫که هنوز روبراه ام یا نه
‫آسمون قشنگه
‫ستاره‌ها قشنگ ان
‫ماه قشنگه
‫نور قشنگه
‫اگر من نباشم
‫همه‌چیز قشنگه
‫شاید اگه وجود نداشتم بهتر می‌شد
‫پس خونَم چی؟
‫شاید اون هم قشنگ باشه
‫شاید نگاه کنم
‫ببین، هنوز روبراه ام
‫خودم رو رها نکردم
‫زنده بودن هنوز خوبه
‫یه پشه‌ی لاجون فرومی‌افته
‫یک پشه‌ی غول‌پیکر
‫خیلی خیلی بزرگ‌تر از من
‫فرومی‌افته و بی‌حرکته
‫موجودی بس بزرگ‌تر ‫می‌گیردش و پرواز می‌کنه
‫پشه هم در چنگ‌شه
‫پرواز می‌کنه و از جلوی من می‌گذره
‫اما چنگش رو باز می‌کنه و پشه می‌افته
‫همچنان لاجون
‫فرومی‌ره و می‌ره و می‌ره
‫این دیگه چی بود؟
‫درونیات سرم
‫چه سر جالبی
‫نوبت توئه
‫که حرف بزنی
‫درباره‌ی چی؟
‫یه چی
‫هرچی، می‌خوام حرف زدنت رو بشنوم
‫آتش‌کار رو می‌شناختی؟
‫نه
‫بچه که بودم
‫مثل فرامَرد* بود (Ultraman)
‫آخر سر دشمن‌هاش به‌ش حمله می‌کنند ‫و می‌میره
‫مشتعل می‌شه
‫و می‌میره
‫مرد آتشی عاقبت می‌سوزه
‫فریاد می‌زنه "آتش"، ‫اما راستیتش از آتش می‌ترسه
‫شاید چون می‌سوزه ‫به‌ش می‌گن مرد آتشی
‫اما تو همچین چیزی نمی‌خواستی
‫خودم خیلی سر درنمی‌آرم، اما جالبه
‫حرف خودشه دیگه، اما موندم...
‫راستش، ‫تمام خواسته‌ش شنیدن صدای یک نفر بود
‫تنها خواسته‌ش پایان یافتن احساس تنهایی بود
‫می‌دونی فردا چه روزیه؟
‫تولدته، هان؟
‫با پژواک باز شدن پُرقیژ-و-قوژ طاق-بام
‫و آسمانِ زیاده معمولی
‫آسایشم خراب شد
‫می‌شه فردا ببینمت؟
‫اگر هنوز زنده بودم
‫روز 7م ‫24 روز مانده
‫ماشین دوست داری؟
‫نه به اندازه قایق و قطار
‫تا حدی دارم
‫اما من
‫ماشین دوست دارم
‫چرا؟
‫چون خواهر بزرگ‌ترم داشت
‫کجا بودی؟
‫برگشتم هتل وسایلم رو بردارم
‫خرت و پرت‌هام
‫نه، می‌گم تا الان کجا بودی؟
‫دنبال کارهای روزمره‌م
‫کتاب‌فروشی، فروشگاه
‫امروز اسباب‌بازی‌فروشی هم رفتم
‫نه
‫می‌گم قبل از اینکه بیایی این‌جا کجا بودی!
‫آهان... توکیو
‫چرا اومدی؟
‫چی؟ اومدم سنگ‌هام رو با خودم وا بکنم
‫بگی نگی بُریده بودم
‫دشواری داشتی؟
‫آره خب، تا دلت بخواد
‫اما راستش، همه‌ش هم سر هیچ و پوچْ
‫عین مامان منی
‫مامانم همیشه می‌گفت زندگی سراسر دشواریه
‫حتما اشتباه گرفته
‫امروز کسی به گوشی‌ت زنگ نزد؟
‫چرا، قرار رو نهایی کردیم
‫چه می‌کنی؟
‫چی؟ هیچی
‫شغل ثابتم خسته‌م می‌کنه
‫برای همین باید فاصله‌م رو حفظ کنم
‫دلم می‌خواست فیلم‌های لایو اکشن بسازم
‫فیلم لایو اکشن، فیلم
‫فیلم؟
‫فیلم...
‫خب چرا که نه؟ چرا نسازی؟ ‫باید بسازی
‫از حالا، تو "کارگردان" هستی
‫کارگردان صدات می‌زنم
‫کارگردان...
‫بسه حالا...
‫نوش
‫من آبیه رو می‌خوام، آبیه مال من
‫این؟
‫خیلی خوب، برو
‫آهای، جِر زدی
‫ایستاد
‫بگو، بگو
‫بگو ببینم
‫می‌دونی فردا چه روزیه؟
‫فردا؟ ‫فردا تولدته
‫درست فهمیدی
‫کارگردان
‫روز 8م ‫23 روز باقی مانده
‫امروز هم روبراه ام
‫تموم شد
‫آره، امروز ضبط رو شروع می‌کنم
‫اما معلوم نمی‌کنه
‫آره، آره
‫خلاصه‌ای از...
‫حلقه 1
‫می‌گیرم
‫دارم می‌گیرم
‫دارم ازت فیلم می‌گیرم
‫یه چیزی بگو
‫انگار که فرار کرد
‫لباسم قشنگه؟
‫برای فیلم مناسبه؟
‫آره به نظرم خوبه
‫خیلی تو لباس سررشته ندارم
‫زیاد تو لباس وارد نیستم
‫قشنگه
‫داری می‌گیری...
‫داره راه میفته
‫خوشحالی؟
‫خوشحالی سوار قطار شدی؟
‫خوشحالم با تو سوار قطار شدم
‫تا حالا این‌جا نیومدم
‫ناشناخته‌ست
‫اما هیجان‌انگیز
‫برای فرار از ملالتِ ایام، ‫تراموای شهری وسیله خیلی خوبیه
‫چشم‌اندازی بس سینمایی جاریست، ‫و آواپردازی‌ها به موقع اند
‫رویاپردازی‌هایم از او* بسط می‌یابد (دختر)
‫و تا مدتی ملول نخواهم بود
‫انگار که هرزگردی‌هامون، روزهایی که ‫کنارش می‌گذرونم، چونان که در حوضچه‌ی آبی ولرم
‫نیمچه لبخند او، ‫همه با من سازگار اند
‫هر روز، وارو-شمارشی به سوی مرگ
‫به خودم اجازه سهل‌انگاری نمی‌دهم
‫گمانم درست برای همین ‫از او فیلم می‌گیرم
‫تصاویر، به ویژه پویانمایی
‫یعنی صورت بخشیدن به ‫فانتزی‌های فردی و جمعی ما
‫یعنی دستکاری در اطلاعات ‫گزیده و نگرش‌های داستانی
‫حتی فیلم لایو اکشن، به معنای ضبط ‫کردن واقعیت، برابر با خود واقعیت نیست
‫برعکس، واقعیتْ معطوف به ‫داستان می‌شه و ارزش خودش رنگ می‌بازه
‫«وارونگی واقعیت و داستان»
‫هیچ کدام از این‌ها دیگر اهمیتی ‫برام نداره
‫خودآگاهی من، واقعیت من
‫موضوع من، ‫همه در یک نقطه با او تلاقی می‌کنند
‫بدون شک، او به عالم تخیلات می‌گریزد
‫بدون شک، من از عالم تخیلات می‌گریزم
‫بنا داشتم یک نسخه تصویری ‫از این آثار متناقض داشته باشم
‫اما رفتارم چیزی نیست جز توجیه ‫ناتوانی‌م در ارتباط گرفتن
‫مگر از طریق تصاویر
‫راه زیرزمین سرّی از این طرفه
‫چون که ورود دوربین ممنوعه، ‫اجازه‌ی ورود ندارم
‫بیشتر از این نمی‌تونم نشون‌تون بدم، شرمنده
‫شرایط ایجاب می‌کنه
‫که از خیر تصاویر طبقه 1 تا 7 بگذرم
‫طبقه بعدی، بوم
‫این هم از بوم
‫اوو، بلنده ها
‫همیشه این‌جا خودش رو
‫ارزیابی می‌کنه
‫می‌دونی فردا چه روزیه؟
‫آره، تولدته دیگه؟
‫هر روز، امروز رو دیروز جا می‌زنه، ‫و فردا رو عقب می‌اندازه
‫یک روز معمولی در زندگی او
‫روز 9م ‫22 روز باقی مانده
‫هیچ‌وقت تا قبل از سپیده‌دم نمی‌خوابه
‫تا قبل از ساعت 6 بیداره، ‫تماس می‌گیره و به ساعت گویا گوش می‌ده
‫تا جایی که من می‌دونم، اصلا نمی‌خوابه
‫می‌میری ها
‫آهای، برو بخواب!
‫خواب‌آلود نیستی؟ نمی‌خوابی؟
‫می‌ترسم بخوابم
‫چشم که روی هم می‌گذارم
‫و می‌خوابم، ‫انگار که یه چیز خیلی بزرگ می‌خوره تو سرم
‫می‌گذارمش کنار و کنار و کنار، ‫اما همچنان فشار می‌آره
‫نمی‌تونم چشم‌هام رو بدزدم
‫برای همین خوابم نمی‌بره
‫بلکه از هوش می‌رم
‫اما خوبه که فردا تو راهه
‫چون که فردا...
‫ می‌دونی فردا چه روزیه؟
‫تولدته، هان؟
‫ترسان از رویارویی با حقیقت، ‫حتی خوابیدن رو هم پس می‌زنه
‫نه اینکه حقیقتِ عینی در ابهام‌آلودگی ‫حافظه‌ی بشری بگنجه
‫بهترین و تنها شیوه‌ی بقای او
‫نابودسازی و بازآفرینی حافظه است
‫بدون شک بیشتر روزها به فراموشی ‫می‌گذره تا یادبودی سرورآفرین
‫من از او چه می‌خوام؟
‫بهتره یه کم بخوابی، ‫فردا باید دوباره فیلم برداری
‫روز 10م ‫21 روز مانده
‫امروز دوباره تصویر او رو ضبط می‌کنم
‫با ضبط وجود او، مطابق با خواست و مقصود خودم
‫از زندگی خودم فارغ می‌شم
‫تصاویر، گذشته‌ی واقعی من ‫رو به داستان بدل می‌کنند
‫هر کدوم از ما با شکل دادن و هستی بخشیدن ‫به این فرایند از طریق تصاویر
‫خاطراتمون رو دستخوش ‫دگرگونی و ویراستگی می‌کنیم
‫من گذشته‌م رو بازآفرینی، ‫و سفیدشویی می‌کنم
‫تا به سرگذشتی آرمانی بدل شه
‫و حال رو به مثابه‌ی ‫چیزی آسیب‌ناپذیر بازمی‌آفرینم
‫همچون دنیایی داستانی و خیالی
‫ما عین هم هستیم، ‫شیوه‌هامون فرق داره
‫ببین چی پیدا کردم
‫اون چیه، بندازش کنار
‫از این چیزها هم می‌خونی؟
‫نه بابا
‫نمی‌خونم
‫دروغگو
‫دروغم چیه
‫چرا نمی‌خونی؟
‫چیزهای سبک‌تر می‌خونم
‫پس می‌خونی، چندش
‫مثل پلی‌بوی و این چیزها
‫«مادگان غرق در شهوت، ‫هرکجا که بخواهند می‌آیند...»
‫نخون
‫«سکس معمولی چنین خاصیتی ندارد»
‫بس کن
‫«شهوت‌زدگانی که عطش ‫موقعیت‌های عجیب و غریب دارند...»
‫بس کن، خجالت داره
‫بندازش کنار
‫کثیفه
‫تو هم از این چیزها خوشت می‌آد
‫چی بگم
‫چه می‌شه گفت!
‫نه!
‫خوشت اومده!
‫نه، خیلی بزرگ ان
‫خوشت اومده!
‫سکس دوست داری؟
‫خب، همه مردها دوست دارن
‫تو چی، کارگردان؟
‫خب، کارگردان نه خوشش می‌آد نه بدش می‌آد
‫بدم نمی‌آد
‫پس خوشت می‌آد
‫من خوشم نمی‌آد
‫چون اگه خوشت بیاد
‫یعنی چیزی بیشتر از نر یا ماده نیستی
‫درست مثل بقیه
‫پس ازش بیزار ام
‫راستی که ازش بیزار ام
‫تراموای کومُها 42
‫نوع: 20 متری با صندلی راننده
‫دو درب و دو ردیف صندلی
‫صندلی‌های روبروی هم، قائم بر زمین
‫رنگ تراموا : قهوه‌ای
‫ظرفیت: 104 نفر ‫68 نشسته، 36 ایستاده
‫وزن: 45 تن ‫ساخت: 1933
‫این دو تا تراموا تنها تراموهای این مدلی اند ‫که هنوز در ژاپن کار می‌کنند
‫یک دقیقه صبر کن
‫سلام
‫آره، اوبه
‫آره، فیلم برمی‌دارم
‫خوب و بدش رو نمی‌دونم
‫کارم که تموم شد یه خلاصه برات ای‌میل می‌کنم
‫تا بگی چی فکر می‌کنی
‫آره، خوبه، حتما
‫دوباره یه زن پشت خطه، کارگردان کثیف
‫نه بابا، این‌جوری نیست
‫خوش به حال‌ت
‫دست کم روزی یه بار با یکی حرف می‌زنی
‫این حرف‌ها نیست
‫برام مهم نیست کیه، ‫همین که یکی به‌ت زنگ می‌زنه مهمه
‫می‌خوای؟
‫پسش بده
‫بیا
‫اون شب، باران بارید
‫و لبخند او محو شد
‫هی، خوبی؟
‫دارم می‌آم تو
‫فردا بارون می‌آد
‫چه می‌کنی!
‫فردا تولدمه ها!
‫روز 11م ‫20 روز باقی مونده
‫امروز
‫روز پدر و خواهرمه
‫از روزهای بارونی خوشم می‌آد
‫چون که وقتی بارون می‌آد
‫تمام آدم‌های شاد دنیا عاقبت با چشم‌های ‫محزون قدم می‌زنند
‫برای همین از بارون خوشم می‌آد
‫بارانی که او دوست داشت ‫(اشک)
‫همانچه در روزهای آفتابی مهارش می‌کرد
‫به هنگام باران جاری می‌شد، ‫گویی که از دلِ بخیه‌ای بازشده
‫احساس غربت، اندوه
‫این احساسات او رو پالوده می‌کرد
‫و از دست زدن به ‫رفتارهای خاصی بازمی‌داشت
‫و...
‫با واکنش‌های بغرنج او ‫پدیده‌ای به نام باران پدید می‌آمد
‫او متحمل چه اندوهی بود؟
‫بدون شک مرگ‌های خانوادگی
‫در این لحظه دوباره اقرار می‌کنم
‫که او در دل خود
‫آرزوی نیستی دارد
‫روز 12م ‫19 روز مانده
‫صبح تازه‌ای
‫از راه رسیده
‫صبحی پرامید
‫قلبت را با شادمانی بگشای
‫و به آسمان نگاه کن
‫دل سرزنده‌ات را
‫به موسیقی رادیو بسپار
‫و به نسیم معطر
‫حالا، 1، 2، 3
‫امروز باز روبراه ام
‫همین که به وقت ترس ریسمانی داشته باشی ‫که بچسبیش
‫به قدر کافی خوبه
‫و این‌جا
‫فضای سری
‫مراسم منه
‫همیشه هم باید سیل‌زده بمونه
‫مکان خیلی مقدسیه
‫اما از امروز به بعد، مکانیست گشوده
‫کارگردان هم می‌تونه بیاد و بره، دوربین هم ‫ایرادی نداره
‫پس اون یکی چی؟
‫این یکی خنک‌تره
‫یک چتر هم اینجا
‫چتر
‫لازم نداری؟
‫از امروز...
‫اون چیه؟
‫دوربین فیلم‌برداری
‫به هم می‌آن
‫تا حالا هیچ خوش گذروندی؟
‫با مِن و مِن جواب دادن نشونه خوبی نیست، ‫هان؟
‫خیلی خوب
‫جای دلخواهت کجاست؟
‫جای دلخواه... همچین جایی هم بدک نیست
‫عاشق کویر بودم
‫کویر؟
‫کویر
‫یک جای ساده که فقط شن داره و آسمان
‫راستی که زیباست
‫البته زیبا بود چون کسی اون‌نجا نبود
‫هیچ آدمی نبود تا از شکل بندازدش
‫دنیایی زیبا بدون بنی بشر
‫چه قشنگ
‫مثل خط راه آهن؟
‫چی؟ آره
‫چرا؟
‫خب...
‫چطور بگم... ‫چون که همه‌چیزش ماشینیه
‫و خط آهن از قبل میزون شده
‫تا وقتی که [قطار] می‌رونی، لازم نیست ‫به فکر انتخاب مسیر باشی
‫این هم برای خودش آرامشی داره
‫تو چی؟
‫من هم ازشون خوشم می‌آد
‫چرا؟
‫چون دو تا خط آهن
‫هیچوقت به هم نمی‌رسن
‫و تازه
‫جفت‌شون یکی ان
‫چراش همینه!
‫ترکم کردند
‫آزارم دادند و طردم کردند
‫به هر دری زدم
‫اما ترس به جونم افتاده بود
‫نیروی جادویی یک جفت طاس
‫همچنان بر من حکم‌فرماست
‫به روال سابق
‫کاش می‌شد یک روز به‌ت بگم
‫که از آشناییت خوشحالم
‫با خودم زمزمه می‌کنم
‫چترم! چترم!
‫اگر من به جای تو بمیرم
‫آسمان‌ها چگونه از هم می‌گسلند
‫باد چگونه می‌وزد
‫زیر پله‌های آن فضای سرخ تیره
‫پیش‌ترها ترکه‌ای تیز دست می‌گرفتی
‫و بر لبان...
‫دوباره و دوباره
‫فایده نداره، نمی‌تونم بنویسم
‫دلسردم...
‫شاید وقت تسلیم شدن باشه
‫اگه ول کنم دیگه چه کار کنم...
‫به گمونت من چه...
‫آه، ببخشید، باهات تماس می‌گیرم
‫هی، چه کار می‌کنی؟
‫روز 13م ‫18 روز مانده
‫امروز حوالی بوم یا خط آهن
‫دست به ماجراجویی نزد
‫اصلا از اتاق بیرون نیومد
‫فردا تولدمه
‫خوشحال باش
‫هیچوقت خیلی بازش نکرد که از چی می‌ترسه
‫و از چی می‌خواد فرار کنه
‫دیگه به جز خودش کسی رو نمی‌دید
‫من دیگه درونش وجود نداشتم
‫اون رو بدون گفتن و شنیدن حتی یک کلمه
‫یک نگاه، ‫یا برداشتن دوربین برای فیلم‌برداری گذشت
‫دلش رو نداشتم توی اون حال ازش تصویر بردارم
‫واقعیت سخت و توان‌فرسای او
‫کم‌کم به من هم فشار می‌آورد
‫روز 14م ‫17 روز مانده
‫اون روز دور از چشم من، ‫یک گربه پیدا کرده بود
‫نگاه کن مامان، بانمک نیست؟
‫اسمش جَمه
‫نگاه کن، این مامانه، مامانه
‫مامان خیلی خیلی مهربون ما
‫بیا به‌ش سلام کنیم، جَم
‫می‌دونی فردا چه روزیه؟
‫فردا...
‫تولدمه
‫15th~19م 16~12م ‫روز مانده
در کار مناسک او خلل افتاده بود
‫از آن روز نه به پشت ‫بام رفت و نه کنار خط آهن
‫در عوض تمام روز با گربه بازی می‌کرد
‫انگار که بازی کردن با گربه او را از خودش ‫غافل می‌ساخت
‫همچنان کم می‌خوابید و به ندرت چیزی می‌خورد
‫فقط با گربه بازی می‌کرد
‫و چیزی که ارزش ضبط شدن داشته باشد رخ نداد
‫جز اینکه دیگر نه حرف می‌زدیم و نه به هم ‫نگاه می‌کردیم
‫و من از درون او طرد شده بودم
‫بیا، جم
‫چرا نمی‌آیی؟
‫روز 20م ‫11 روز مانده
‫گربه آن روز تلف شد
‫رویای نقاش
‫روح نویسنده
‫دلبستگی کارگردان
‫ناخوشی بازیگر
‫گونه‌های سرخ
‫لب‌های متورم
‫ریسمان‌های تنگ
‫قلب آدمی شکننده‌ست
‫و به آسانی به دست می‌آید
‫ترانه‌ای شوم
‫در تاریکی می‌تراود
‫دختر را فرامی‌گیرد
‫بیا این رو بخور
‫خبر می‌دهد
‫که مادر حقیقی‌ام از راه رسیده
‫دختر می‌رقصد
‫وحشیانه، وحشیانه
‫وحشیانه
‫اون روز دیگه خانه نیامد
‫و یکباره
‫دریافتم که از رفتن گربه آسوده‌خاطر شدم
‫روز 21م ‫10 روز مانده
‫هم...
‫گربه؟
‫مادر
‫مادرم درون من بوده
‫شده بودم مادرم!
‫قطعش کن
‫چه کار می‌کنی؟
‫قطعش کن
‫آروم باش
‫چرا! چرا اون‌موقع پیشم نبودی!
‫چرا!
‫آروم!
‫آروم باش!
‫این صدای توست
‫که می‌تپد
‫صدایی ملایم
‫تا پیش از این نشنیده بودم
‫جایی نری ها، خب؟
‫همین‌جوری غیبت نزنه ها، باشه؟
‫دیگه من رو تنها نگذاری بری ها!
‫قول بده
‫آخه فردا تولدمه
‫باشه... حتما
‫باید روز تولدم
‫کنار من باشی
‫همیشه و همیشه، خب؟
‫تو چه فکری؟
‫چی؟ آه، ببخشید
‫روز 22م ‫9 روز مانده
‫راستکی!
‫آهای، آهای! بیدار شو! بیدار شو!
‫از 6 گذشته
‫نه، صبر کن
‫نرو بالا
‫خیلی خوب
‫آره
‫روبراهی؟
‫قلبت می‌گه روبراهم
‫خیلی خوب، خیلی خوب
‫امروز بریم کدوم خط؟
‫بریم شهربازی
‫می‌دونم چه کارش کنم
‫ببخشید، یه آدم ترسناک اون‌جاست
‫کارگردان! میمون‌ها!
‫میمون‌ها و بزها
‫امروز صبح یه کشف بزرگی کردم
‫بگو چی
‫دیگه از خوابیدن نمی‌ترسم
‫فقط هم به خاطر اینکه تو پیشم بودی
‫می‌تونم راحت چشم‌هام رو ببندم
‫همین‌جوری
‫اصلا هم نترسیدم
‫سقوطی هم در کار نبود
‫یعنی، بدنم قشنگ سبک بود
‫راحت خوابیدم
‫این فوق‌العاده‌ست
‫راستی که فوق‌العاده‌ست! می‌دونی یعنی چی؟
‫کشف معرکه‌ایه!
‫واقعا
‫زاویه خوبیه
‫این‌جوری که می‌خوابم باد خیلی هم بد نیست
‫راست می‌گی
‫بغل کردن چه خوبه، نه؟ ‫خوشم می‌آد
‫آره
‫یک‌جورهایی، این‌‌جوری راضی‌ترم
‫تا اون‌جوری
‫باور نمی‌کنم
‫نه، واقعا
‫هاه، خب پس
‫آخه چیش رو دوست داری؟
‫اینکه گرمه
‫گرمه...
‫حالا من
‫نصف شب که از خواب پامی‌شم
‫تو کنارمی
‫صورتت درست کنارمه
‫دلم خیلی قرص می‌شه، معرکه‌ست، نه؟
‫می‌فهمم چی می‌گی
‫اما دهن تو...
‫همیشه بازه و آب دهنت آویزونه
‫ای... احمق!
‫آخ!
‫می‌تونی؟
‫همه این لاستیک‌های قراضه
‫مثل دندون‌های سابق مردم اند
‫بگذار من هم بگیرم
‫خب؟ من هم می‌خوام فیلم بگیرم
‫نه، اون‌جوری که دیگه فیلم من نمی‌شه!
‫ول کن بابا، بده بیاد
‫بگذار بگیرم، بگذار بگیرم
‫اینجوری‌؟ خوبه؟ داره می‌گیره؟
‫بده‌ش من
‫یه چیزی بگو
‫از من نگیر
‫چرا ناراحتی؟
‫ناراحت نیستم
‫دروغ‌گو
‫راست گفتم
‫مگه ناراحت می‌زنم؟
‫آره
‫ناراحت نیستم
‫موندم...
‫تازگی‌ها خسته ام
‫خسته؟
‫هوم، می‌فهمم
‫که چی؟
‫می‌خوای برات مادری کنم؟
‫آره، لطفا
‫باشه، پسر خوبم، پسر خوبم
‫بازم نازت می‌دم
‫تو هم برام مادری کن!
‫قلک می‌خوام
‫قلک؟
‫آره، قلک
‫راستکی؟
‫نمای دوتایی!
‫سرم گیج رفت
‫گیج
‫می‌دونی فردا چه روزیه؟
‫البته
‫درسته
‫فردا تولدمه
‫فردا تولدمه!
‫روز 28م ‫3 روز مانده
‫نزدیک یک ماه می‌شه که باهاش آشنا شدم
‫از این "دیروز"های بی‌شمار خسته
‫از "امروز"ها آسوده
‫و از اینکه فردا چه می‌شه پریشانم
‫گرچه مشتاقانه چشم‌به‌راه تغییری ‫که سرانجام با خودش می‌آورد هستم
‫از واقعیتی که با او در ‫میان می‌گذارم چه می‌خوام؟
‫تداوم گذشته یا دگرگونی آینده
‫اگرچه
‫این‌ها بیش از تردیدهای بیهوده‌ای که ‫همراه با احوالم تغییر می‌کردند نبودند
‫هر شب خرناس می‌کشیدی، ‫با صدایی شبیه صدای جوجه‌تیغی
‫این روزها نیز سرانجام به پایان می‌رسند، ‫من از او جدا می‌شم
‫حتی زندگی خودم نیز به آخر می‌رسه
‫این هم دلیلی دیگر برای ‫اندوختن این لحظات ناچیز و گذرا
‫اما فراوانی ملالت و فراوانی صمیمیت
‫مرا از پای می‌انداخت
‫و رفته رفته پی بردم ‫که از اوقاتی که با او می‌گذراندم
‫بیش از آن که لذت ببرم
‫افسرده می‌شدم
‫یک روز این اتفاق برای من می‌افته
‫می‌دونی، امروز
‫یه ماشین آبی
‫جلوی معبد بود
‫اون‌وقت این ماشینه، خب؟
‫خیلی ناز بود
‫گوش می‌دی؟ گوشت با منه؟
‫حالم خیلی خوب شده
‫آخ، ایستاد
‫من برم فروشگاه
‫ازم بیزاره؟
‫ازم بیزاره
‫ازم بیزاره، ازم بیزاره، ازم بیزاره
‫دوباره تنها می‌مونم
‫ترکم کردند
‫آزارم دادند و طردم کردند
‫به هر دری زدم
‫اما ترس به جونم افتاد
‫نیروی جادویی یک جفت طاس
‫همچنان بر من حکم‌فرماست
‫کاش می‌شد یک روز به‌ت می‌گفتم
‫که از آشنایی با تو خیال خوشحالم
‫با خودم زمزمه می‌کنم
‫گوش کن، خواهرت...
‫گوشت با منه؟
‫هیچوقت به حرف مادرش گوش نمی‌داد
‫اما از پشیمونی چه سود
‫اگه می‌خوای عاقبتت مثل خواهرت نشه، ‫به حرف من گوش کن
‫جفت‌تون خون همون مرد رو تو رگ دارید
‫گمونم علاجی نداره!
‫صبرم سر اومد! کجایی!
‫دوباره با اون یارویی؟
‫دیگه تحمل ندارم!
‫خفه‌شو، نادون!
‫از-دماغ-فیل-افتاده!
‫تنها چیزی که از من می‌خوای قدرشناسیه!
‫همیشه، همیشه، همیشه
‫فقط داری من رو کوچک می‌کنی
‫عمرا اگه بدونی که...
‫دلم واقعا چی می‌خواد!
‫با چه رویی!
‫فقط چیزهایی که به‌م دادی یادت می‌مونه
‫بلاهایی که سرم آوردی یادت نیست
‫نه؟
‫نکنه بابت همه دردسرهات حساب بی حساب شدیم؟
‫برو بمیر! به درک!
‫خفه شو! خفه شو! خفه شو!
‫پس چرا با من خوش‌رفتار بودی؟
‫مادر...
‫چرا جواب نمی‌دی؟
‫قلب او مغلوب کلامی شد
‫سرشار از سنگ‌دلی، ‫خشونت، بیزاری و غربت
‫اما رسم دنیایی که تک‌تک ما
‫از پوچی آن هراسانیم و ‫به آن لعنت می‌فرستیم همینه
‫با این حال دنیا بی‌اندازه پهناور است
‫و مهر و محبت و ملایمت ‫در دل‌های ما ماندگار اند
‫نومیدانه از او انتظار داشتم
‫تا این واقعیت را بپذیرد
‫سلام
‫چی شده؟
‫اما قلب او بسیار نازک و آسیپ‌پذیر است
‫آیا می‌تونم تمام تاریکی درونش رو...
‫با دل و جون بپذیرم؟
‫شاید توان پذیرفتن او رو نداشته باشم
‫خودم رو پیچیده درِ هراسی می‌بینم ‫که یارای تکاندنش رو ندارم
‫امروز، دوباره، از انجام هر کاری ‫ناتوان ام
‫روز 29م ‫2 روز مانده
‫6 صبح، باز همان خود سابقش شد
‫به دنیای کوچکش بازگشت
‫که تماما از لایه‌های دفاعی
‫و انکار هر آنچه آسیبی به او می‌رساند
‫ساخته شده بود
‫با این تفاوت که حالا تصمیم گرفته بود ‫به من تکیه کند
‫آره، همیشه خوبه
‫روزی دیگر از زندگی را آغاز کرد، ‫مالامال از خیال
‫کیفور از خودفریبی، در حصار فراموشی
‫هراس ناچیز خود من، که ‫«باید یک کاری بکنم»
‫سخت بیهوده‌ست
‫چه می‌کنی؟
‫هیچی، کار
‫پس بیا بریم بیرون
‫فیلمت رو ضبط کن، مگه شغلت همین نیست؟
‫اینم شد کار؟
‫شغلته دیگه
‫تو ژاپن امروز، تمام شکل‌های بیان
‫اول از همه هم هنرهای بصری
‫یا به درد جماعت بیکاری می‌خورند که دنبال ‫یه سرگرمی وقت‌پرکن‌ اند
‫یا یک تنفس زودگذره برای اون‌هایی که از رنج ‫واهمه دارند
‫مردم یا دنبال رسوایی‌های واقعی لخت و ‫پرآب‌وتاب اند
‫و یا
‫یا توهم داستان‌های خوش‌ساخت‌وپرداخت
‫این درباره من هم صادقه
‫ناتوان از ساختن روابط درخور
‫به دنیای داستان پناه می‌برم، ‫که روی تخیلی از زندگی روزمره بنا شده
‫حتی همین فیلم که کامل بشه
‫وسیله‌ای می‌شه برای ‫ارائه‌ی یک قدری انگیزش
‫خالی از شگفتی‌ها، ‫و سنجه‌ای برای زمان سپری شده در آرامش
‫فیلمی ورای این‌ها به چه کار کسی می‌آد؟ ‫چه نیازی به‌ش هست؟
‫تا اون‌ موقع، ‫از او به عنوان یک موضوع بصری صرف نظر کردم
‫تا زمانی که او حضور داشت
‫دلم نمی‌خواست از چیزی فیلم بردارم، ‫نیازی به فیلم ساختن نداشتم
‫همیشه شیفته‌ای ایده‌ی...
‫دیوانه‌وار دوست داشته شدن، ‫و مجنونانه عشق ورزیدن بودم
‫حال آن که این هم باری توان‌فرسا و گزاف بود
‫آیا واقعا تابَش را داشتم؟
‫به به!
‫پس برگشتی
‫هی، صبر کن
‫صبر کن، لعنتی!
‫یعنی که چی؟
‫باید برم
‫هی، زحمت نکش
‫گفتم وایستا! آهای!
‫پسش بده! می‌دونم تو برش داشتی!
‫آره! درسته!
‫نه، اون خواهرم بود!
‫دیوانه!
‫ببخشید...
‫خوبی؟
‫سلام
‫شرمنده
‫تجدید دیدار؟ ‫الان؟
‫به سلامتی بازگشت پیروزمندانه‌ش!
‫فراموش کردی، هان؟
‫آخ... ببخشید، ببخشید
‫کجا بودی؟
‫خودت چی؟
‫کجا بودی؟
‫با زنی بودی؟
‫نه، چی داری می‌گی؟
‫با چند تا از دوست‌های قدیمی نوشیدنی می‌زدیم
‫دروغ‌گو، دروغ‌گو
‫راست می‌گم!
‫دروغ‌گو
‫خودت کجا بودی؟
‫دروغ‌گو!
‫دروغ نمی‌گم! راست گفتم
‫چیزی باقی نمونده
‫هیچ چیز، مگر تپش قلبت
‫تا به حال کسی رو بوسیده ای؟
‫آره
‫شاید من نبوسیده باشم
‫تا به حال کسی رو کشته ای؟
‫نه...
‫شاید
‫توی سرم [کشته باشم]
‫من هم
‫می‌خوای باهم بخوابیم؟
‫اگه باهات بخوابم، همیشه می‌مونی؟
‫خودمونیم، دوست داری، مگه نه؟
‫از بغل هم بیشتر
‫به زور داری تحمل می‌کنی، نه؟
‫دوست داری سینه‌هام رو ‫ببینی و به‌شون دست بزنی؟
‫پس، با من بخواب
‫اما هیچ‌کجا نرو
‫ترکم نکن
‫هرکاری که بخوای می‌کنم
‫از من بیزار نباش
‫بنای بیزاری رو نگذار
‫آخ
‫نه، نه!
‫اگر این کار رو بکنم، من هم می‌شم خواهرم
‫می‌شم خواهرم!
‫من... هنوز...
‫اگر من به جای تو بمیرم
‫آسمان‌ها چگونه از هم می‌گسلند
‫باد چگونه می‌وزد
‫زیر پله‌های آن فضای سرخ تیره
‫پیش‌ترها ترکه‌ای تیز دست می‌گرفتی
‫بارها و بارها
‫بر لب‌های لرزانم
‫ضربه می‌زدی
‫تا حد انفجار ورم می‌کردند
‫و طعم اندوه
‫و خیانت می‌دادند
‫آن ترانه
‫مرا ترک گفته
‫دوباره و دوباره آن حالت رویاگون را
‫از نظر می‌گذرانم
‫آه، سلام، ببخشید، دوباره تماس می‌‌گیرم
‫سلام
‫چقدر عجیبه که این وقت ساعت ‫زنگ زدی...
‫گربه زبونت رو خورده؟ الو؟ الو؟
‫چی کار...
‫بیا تو تخت
‫این رو خوندی؟
‫چرا...
‫چی فکر می‌کنی؟
‫چطور؟
‫فیلم توئه
‫یعنی مجبوری؟
‫یعنی تو به اجبارِ کارت با منی؟
‫نه، منظورم این نبود
‫عین بابام؟
‫عین خواهرم؟
‫عین مادرم؟
‫اگه دوستش نداریف دیگه اهمیتی نداره
‫من بی‌ارزشم؟
‫از من بیزاری؟
‫داری می‌ری؟
‫بگو نمی‌ری ‫بگو نمی‌ری
‫اون زنه که پشت خودت بود
‫وقتی که زنگ زد وسوسه شدی، نه؟
‫کدوم زن؟ اون کاره‌ای نیست
‫این حرف‌ها چیه
‫نمی‌شنومت
‫تپش قلبت رو نمی‌شنوم
‫یه پاسخ هست
‫دو پاسخ
‫سه پاسخ
‫چند پاسخ؟
‫آخه چرا همچین می‌شی....
‫روز 30م ‫یک روز مانده
‫6 صبح آن روز، ‫او ناپدید شده بود
‫تو دوست خواهرمی؟ ‫باهاش قرار می‌گذاری؟
‫آره، یه همچین چیزی
‫آهان، پس برای خودش دوست‌پسر پیدا کرده
‫شرمنده ها
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم همچین کاری کنه
‫خواهرش به جای او پدیدار شد
‫دست آخر، ‫او حتی خودش رو هم انکار کرده بود
‫به من مربوط نیست ها، ‫اما باهاش مهربون باش، خب؟
‫فکرش رو که می‌کنم، همیشه از ‫همچین جایی خوشش می‌اومد
‫دلم به حالش می‌سوزه
‫بچه که بود والدین‌مون جدا شدند
‫پدرمون قید جفتمون رو زد
‫پیش زن جدیدش مُرد
‫اون روز بارونی نبود؟
‫نه، آتش‌سوزی بود
‫آتش؟
‫آره، روز تولدش ‫(تولد خواهر)
‫مادرتون چی؟
‫تراموا زد به‌ش
‫روز تولدش، ‫همیشه گریه می‌کنه که چرا تنهام گذاشتند!
‫مادرمون آدم افتضاحی بود
‫همیشه رو همه عیب و ایراد می‌گذاشت
‫تقصیر بابا بود
‫تقصیر اون زن بود
‫تقصیر خواهرم بود، تقصیر همه دنیا بود
‫هیچوقت نمی‌گفت شاید تقصیر خودش باشه
‫همیشه خواهر بیچاره‌م رو با من مقایسه می‌کرد
‫طفلی همه‌ش می‌شنید که "تو ‫چرا مثل خواهرت نیستی؟"
‫انگار که [به نظر مادر] هیچ خوبی‌ای نداشت
‫حتما رنج زیادی کشیده
‫موندم چجوری یاد گرفت که خودش رو ‫دوست داشته باشه
‫می‌خوام یه سر به یکی بزنم، می‌آیی؟
‫به شما مربوط نیست، فضولی موقوف!
‫تو...
‫مرد جدیده تویی! مثل اینکه خانوادگی ‫این‌جوری هستید!
‫گوش کن، یاوه‌سرایی کافیه
‫تو هروقت عشقت می‌کشه پیدات می‌شه
‫این چه قیافه‌ایه؟ عین دفعه آخر؟
‫گربه‌م رو ندیدی؟
‫گوش کن، تو...
‫گربه‌م، گربه‌م تو که می‌دونی کدومه، جم
‫نخیر نمی‌دونم، از کدوم گوری بدونم!
‫دروغ‌گو، دروغ‌گو، دروغ‌گو
‫یعنی می‌گی به خواهرم هم حمله نکردی؟
‫چی داری می‌گی؟ تو خودشی، نه خواهرش!
‫نه، نیستم
‫خواهرت خیلی وقت پیش رفت
‫لاف می‌زدی که می‌خوای بُکشی‌ش
‫نخیر، من نیستم
‫بعدش زرت و پرت می‌کردی که کُشتی‌ش
‫نه...
‫این شده کارِت
‫می‌گی بگذارم بمونی چون "جایی نداری بری"
‫بعدش می‌گذاری می‌ری
‫الان هم که می‌گی گربه!
‫بلند شدی اومدی حرف گربه رو پیش می‌کشی!
‫با من یکی به دو نکن!
‫یه چیزی بگو!
‫ای لعنت بر شیطون
‫با این همه لطفی که در حقت کردم
‫انگار که حالیت نیست!
‫عجب ابلهی
‫دیگه نری ها
‫چه...
‫من...
‫آه، عالیه
‫یعنی قشنگ آدم رو دیوونه می‌کنی!
‫اعصاب برام نگذاشتی!
‫تو دیوونه ای
‫جفت‌تون دیوونه اید
‫می‌خوای مثل خواهرت بشی، خب الان هم هستی
‫با این و اون می‌خوابی، ‫حامله می‌شی
‫با خواهر جونت مو نمی‌زنی
‫هاه!
‫از دست جفت‌تون بُریدم
‫نه
‫مسخره‌ست، نه؟
‫هی
‫اون "برو پی کارت" همیشگی ‫رو داری سر اون هم درمی‌آری؟
‫خواهر!
‫خواهر! خواهر!
‫خواهرت همیشه می‌گفت
‫«خواهر خودم می‌ترسونَدم»
‫نکن! ‫نکن!
‫لامصب همیشه هم آخرش باید دراماتیک بشه
‫بیخیال! حلقه رو پس بده، حلقه!
‫به من دست نزن
‫چی!
‫با چه رویی می‌گی «این‌همه ‫خوبی در حقت کردم»؟
‫تو هیچوقت هیچ غلطی نکردی
‫هرکاری کرد خواهرم کرد
‫خیال کردی کی هستی!
‫از دستت خسته شدم!
‫بس کن...
‫جون بِکَن لامصب!
‫بس کنید!
‫حلقه رو پس بده!
‫به کی گفتی احمق! ‫کی نمی‌فهمه!
‫آروم
ولم کن
‫خسته شدم!
‫برو گم شو!
‫از زندگیم برو بیرون!
‫بگذار یه نفسی بکشم!
‫آبجی، پیش اون یارو چه کار می‌کردی؟
‫اون یارو...
‫بعد از اینکه تو غیبت زد
‫اومدن دنبال من
‫آخه چرا مجبور شدی بری؟
برای اینکه زشته
‫وانمود می‌کنی دوستم داری، اما نداری
‫برای همین چوب خدا رو خوردی
‫خوشحال باش ‫خوشحال باش
‫سلام
‫خوشحال باش ‫خوشحال باش
‫یکی زنگ زد
‫کی؟
‫مادرت بود
‫نه
‫هنوز زنده‌ست
‫باید بُکشمش
‫نمی‌شه که، آخه مُرده
‫دروغم چیه
‫فردا می‌آد دیدنت
‫فردا؟ برای چی؟
‫نمی‌دونم، شاید نگرانت شده
‫بعد از اینهمه ماجرا؟
‫بعد از اینهمه...
‫همیشه به‌ت زنگ می‌زنه
‫چرا تلفن من رو جواب دادی؟
‫تو کار من فضولی نکن
‫شرمنده، ولی به صلاحته
‫دروغ‌گو!
‫دروغم چیه!
‫دروغ‌گو!
‫برو گم شو! تو هم برو پی کارت!
‫فرار نکن!
‫فرار نمی‌کنم!
‫از هرچی که دوست نداری فرار می‌کنی، ‫و سر از...
‫دنیای کوچک خودت درمی‌آری
‫نخیر!
‫هرچی رو که به مذاقت خوش نیاد انکار می‌کنی
‫نخیر!
‫برای همین دوست داری همه برن ‫پی کارشون!
‫خفه شو! مزخرف نگو! داری افسرده‌م می‌کنی
‫برای چی هنوز این‌جایی؟ ‫به‌ت گفتم برو!
‫چون که من...
‫می‌خوام با تو باشم
‫من...
‫ازت
‫خوشم می‌آد
‫دروغه!
‫راسته، ازت خوشم می‌آد
‫تو هم داری مثل بقیه دروغ می‌گی
‫ازت خوشم می‌آد
‫دروغ‌گو
‫ازت خوشم می‌آد
‫چرا با من خوش‌رفتاری؟
‫موندم...
‫بیا بریم خونه
‫بچه که بودم، مادرم پدرم رو نفرین کرد
‫تا او رو از خودش برونه
‫نفرین مادرم گرفت
‫و پدرم رفت
‫خیلی زور زدم
‫تا کاری کنم من رو نَرونه
‫اما به‌ من هم گفت
‫گرچه هرگز به خواهرم نگفت
‫تولدم بود
‫یه روز که باهم رفته بودیم خرید
‫یک جفت کفش سرخ و چتر سرخ برام گرفت
‫اولین چیزهایی بودند که ‫از خواهرم به من نرسیده بود
‫و با کفش و چتر مادرم یک‌جور بودند
‫اما مادرم انداختشون دور
‫گفت کهنه شدن و لازم‌شون نداره
‫با دیدن این
‫دونستم که یک روز هم ‫با من چنین کاری می‌کنه
‫از تنهایی می‌ترسم
‫اما از مادرم هم می‌ترسم
‫همه رو نفرین می‌کنم تا از خودم برونم‌شون
‫نفرین تو روز تولدم می‌گیره
‫برای همین تولدم همیشه باید فردا باشه
‫اما مادرم نرفت
‫بنابراین باید می‌کشتمش، ‫توی سرم، بارها و بارها
‫اما یک‌مرتبه
‫فهمیدم که منم که باید برم
‫برای همین شروع کردم به لباس پوشیدن
‫فردا
‫زندگی تازه و قشنگ من رو
‫با خودش می‌آره
‫اما نمی‌دونم
‫که فردا رو چه کارش کنم
‫آدم هیچ‌موقع چیزی از فردا نمی‌دونه
‫تنها چیزی که واقعا می‌دونیم
‫اینه که فردا همچنان باهم هستیم
‫نظرت چیه؟
‫می‌خوای تلاش کنی بلکه مادرت رو ببینی؟
‫روز 31م ‫روز موعود
‫روبراه بودی؟
‫تنهام بگذار
‫نمی‌تونم تنهات بگذارم
‫اما گذاشتی
‫مادر خودت تنهات گذاشت؟
‫تا مدت‌ها
‫من تا مدت‌ها تنهات گذاشتم؟
‫کی تنهات گذاشتم؟
‫مادرت کی تنهات گذاشت؟
‫از همون بچگی‌هام
‫همیشه من رو تنها گذاشتی
‫فقط به خواهرم توجه می‌کردی
‫ببخشید
‫خواهرش فوت کرده؟
‫هنوز زنده‌ست؟
‫پیش هم نیستیم
‫اما او هم نگرانته
‫اون روزی به‌م زنگ زد
‫با هم ارتباط نداشتیم
‫متاسف ام، موضوع این نیست
‫من تنهات گذاشتم
‫این‌قدر مشغول فکر کردن به خودم بودم
‫که شاید به احساسات تو فکر نمی‌کردم
‫شاید تا مدت‌ها بهانه‌جو بودم
‫شاید هیچ لطفی نداشتم
‫همیشه غر می‌زدم و دائم عصبانی بودم
‫شاید هیچ کاری برات نکرده باشم
‫شاید فقط
‫به فکر خودم بوده باشم
‫شاید اون‌جور که باید دوستت نداشتم
‫حالا...
‫چی؟
‫واقعا دلم می‌خواد بیایی خونه
‫می‌دونم خودخواهانه‌ست
‫من تنها ام
‫می‌دونم از سر خودخواهیمه
‫پس وقتی که من تنها بودم چی؟
‫پس اون‌همه سال که من تنها بودم چی؟
‫اون‌همه...
‫اون موقعی که محتاج عشقت بودم، ‫به‌م محل نگذاشتی
‫حالا که تنها شدی، اومدی دنبال من
‫متاسف ام، متاسف ام
‫چی! بعد از این‌همه سال! حالا تنها شدی!
‫داستان از این قراره؟
‫داستان از این قراره
‫از این قرار...
‫تو روزِ بی‌کسی من
‫نادیده‌م گرفتی
‫حالا...
‫برو پی کارت! ازت می‌خوام بری!
‫برو... فقط برو
‫برو پی کارت، خواهش می‌کنم
‫متاسف ام
‫نه!
‫متاسف ام، متاسف ام، متاسف ام
‫متاسف ام، منتظر می‌مونم
‫فقط یک بار، نمی‌آیی خونه؟
‫نمی‌خوای یک بار دیگه بیایی خونه؟
‫می‌دونم
‫خواهش می‌کنم بیا خونه
‫متاسف ام
‫مادر!
‫از خوابی که می‌دیدی بیدار شدی؟
‫یا این هم جزوی از خوابته؟
‫نکنه هنوز هم داریم خواب می‌بینیم؟
‫اما این واقعیت ماست، ‫واقعیت تو
‫تولد تو
‫همون روزیه که
‫به دنیا آمدی
‫لبخند بزن
‫خواهش می‌کنم لبخند بزن
‫ممنون
‫روز 32م ‫یک روز بعد
‫می‌شه
‫چه روزی؟
‫7م دسامبر
‫تولد من
‫موی سرخی که از مادرم به ارث بُردم
‫دو زلف بافته
‫تاب‌خوران در باد
‫چرا چرا، هنوز نمی‌دانم چرا
‫آرام برخاستم
‫قیچی در دست
‫و زلف‌ها را بُریدم
‫روزی بود آفتابی
‫آینده معنایی نداشت
‫درمانده بودم و حرفی نداشتم
‫غیر از عطر راه خانه...
‫عطری ملایم
‫می‌توانم زندگی کنم
‫کسی داشت می‌خندید
‫روزی بود بس آفتابی
بی هیچ مویی
‫بر پایه رمان "تُهیمو" ‫به قلم آیاکو فوجیتانی
‫بازوانم رو بریدم
‫می‌رقصم، با بازوان خونی
‫بی تو
‫هیچ چیز این‌جا نبود
‫مگر خورشید درخشان
‫روزی بود بس آفتابی
‫حتی گریه‌ام نمی‌آمد
بر دشتی بی‌مرز
‫گردادگردم زیبایی
‫بر لبم آواز
‫در جامه‌ای سپید
‫صف مردم در دوردست
‫می‌توانستم با باران بگریم، مانند امروز
‫روزی بود بس آفتابی
‫آینده معنایی نداشت
‫درمانده بودم، حرفی نداشتم
‫مگر عطر راه خانه
‫عطری ملایم
‫می‌توانم زندگی بکنم
‫کسی می‌خندید
‫روزی بود بس آفتابی
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
‫بعد از روز 33م ‫ناشناخته