WEBVTT 00:00:37.024 --> 00:00:54.924 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:00:55.400 --> 00:01:00.679 ‫هملت 00:01:01.240 --> 00:01:08.828 ‫بر اساس تراژدی هملت، اثر شکسپیر 00:05:35.520 --> 00:05:38.318 ‫هنوز تازه است 00:05:39.280 --> 00:05:42.113 ‫بصیرت [ما] چنان با ‫طبیعت سر جنگ برداشته 00:05:43.700 --> 00:05:45.975 ‫که با اندوهی خردمندانه به یاد او هستیم 00:05:47.480 --> 00:05:50.074 ‫و در عین حال، خود را نیز در یاد داریم 00:05:52.120 --> 00:05:54.793 ‫از این رو او که یک‌چندی خواهر ما، ‫و اکنون شه‌بانوی ماست را 00:05:56.200 --> 00:06:00.432 ‫گویی که با سُروری ناشاد 00:06:03.080 --> 00:06:05.355 ‫با شادمانی و اندوهی همسنگ 00:06:06.180 --> 00:06:09.650 ‫به همسری گرفتیم 00:06:10.840 --> 00:06:12.956 ‫با سُروری هزیمت‌شده 00:06:13.560 --> 00:06:16.233 ‫با شادمانی و اندوهی همسنگ 00:06:30.020 --> 00:06:32.409 ‫آن‌هم بی‌آنکه درایت ناب شما را 00:06:32.820 --> 00:06:35.288 ‫که سخاوتمندانه در این ‫امر همراه ما بوده است 00:06:36.940 --> 00:06:39.738 ‫ضایع کرده باشیم 00:06:41.900 --> 00:06:43.128 ‫از همگی، سپاس 00:06:53.020 --> 00:06:55.454 ‫اما مهمی دیگر، فورتینبراس جوان 00:06:55.980 --> 00:06:58.494 ‫که گمان می‌برد با مرگ ‫برادر مرحوم عزیزمان 00:06:58.780 --> 00:07:00.418 ‫دولت ما از هم می‌گُسلد 00:07:01.820 --> 00:07:03.856 ‫یا از گردونه به دَر می‌شود 00:07:05.060 --> 00:07:07.176 ‫به خیال آنکه دست بالا را دارد 00:07:07.420 --> 00:07:10.093 ‫با پیام و پسغام‌ اسباب رنجش ما شده 00:07:10.260 --> 00:07:12.376 ‫و بازپسگیری ‫سرزمین‌های ازدست‌رفته پدرش را خواستار است 00:07:40.940 --> 00:07:43.090 ‫ما نیز 00:07:43.500 --> 00:07:46.378 ‫به شاه نروژ، عموی فورتینبراس 00:07:47.260 --> 00:07:50.297 ‫که اکنون بستری است و از مراد ‫برادرزاده خود بی‌خبر، نامه‌ای نوشتیم 00:07:50.900 --> 00:07:53.095 ‫تا مانع از اقدامات بعدی او شود 00:07:54.420 --> 00:07:56.331 ‫و اینک، لایتریس، تو را چه شده؟ 00:07:56.780 --> 00:07:58.896 ‫سخن از درخواستی به میان آوردی، ‫کدام درخواست؟ 00:08:00.060 --> 00:08:02.654 ‫سر با قلب تا آن اندازه آشنا 00:08:03.100 --> 00:08:05.136 ‫و دست بیش از آن ‫در خدمت دهان نیست 00:08:05.300 --> 00:08:07.609 ‫که تاج و تخت دانمارک ‫در پیشگاه پدر تو [می‌باشد] 00:08:07.780 --> 00:08:08.895 ‫بگو چه می‌خواهی، لایرتیس؟ 00:08:09.140 --> 00:08:11.495 ‫خداوندگار قهّار من، از لطف‌تان ‫اجازَتِ بازگشت به فرانسه را خواستارم 00:08:12.020 --> 00:08:15.933 ‫از آنجا که در روز تاجگذاری ‫شما با دل و جان از برای ابراز بندگی حاضر شدم 00:08:16.500 --> 00:08:20.175 ‫حال که برآمد کار، آمال و ‫اندیشه‌های من دگربار هوای فرانسه را دارند 00:08:20.740 --> 00:08:22.617 ‫و زمین‌بوسانه از بارگاه لطف و کرم‌تان ‫طلب پوزش و رخصت رفتن می‌نمایند 00:08:22.940 --> 00:08:25.135 ‫در ساعت دلخواه برو، لایتریس 00:08:25.540 --> 00:08:28.657 ‫و اینک شما، هملت، برادرزاده‌ام و فرزندم 00:08:40.620 --> 00:08:43.612 ‫هملت جان، ‫رنگ تیره شب را از خود بزُدای 00:08:44.260 --> 00:08:46.615 ‫و بگذار چشمت به دیده ‫دوستی بر [شاه] دانمارک بنگرد 00:08:47.420 --> 00:08:52.016 ‫با پلک‌های فروافتاده‌ت، ‫پدر والامقامت را دایِم در خاک مجو 00:08:52.620 --> 00:08:56.056 ‫خودت می‌دانی که این بودنی کار [تقدیر] است، ‫هر زنده‌ای را می‌بایست مردن 00:08:56.900 --> 00:08:59.937 ‫و از طبع درگذشتن، و راونه ابدیت گشتن 00:09:00.620 --> 00:09:02.053 ‫بله، بانو، این تقدیر عام است 00:09:02.380 --> 00:09:05.497 ‫پس چگونه‌ست که در نظر ‫تو این‌چنین خاص می‌نماید؟ 00:09:05.820 --> 00:09:07.811 ‫نمی‌نماید، بانو، بلکه خود چنین است 00:09:08.380 --> 00:09:10.052 ‫برای من "می‌نماید"ی در کار نیست 00:09:10.460 --> 00:09:12.610 ‫دعای خیر ما با شماست، ‫تا این اندوه را به خاک افکنید 00:09:12.940 --> 00:09:15.613 ‫زیرا جهانیان باید بدانند که ‫شما نزدیک‌ترین کس به تخت مایید 00:09:15.780 --> 00:09:17.259 ‫و اما در باب رایِ شما 00:09:17.420 --> 00:09:20.935 ‫در باب بازگشت‌تان به دانشگاه ویتنبرگ، ‫این یکسر خلاف میل ماست 00:09:21.380 --> 00:09:23.336 ‫مگذار نیایش‌های مادرت یاوه شود 00:09:23.540 --> 00:09:26.100 ‫پیش ما باش، به ویتنبرگ مرو 00:09:26.260 --> 00:09:27.579 ‫با تمام وجود گوش به فرمان خواهم بود، ‫بانوی من 00:09:27.740 --> 00:09:29.731 ‫هان، پاسخی مهرآمیز و بایسته 00:09:30.060 --> 00:09:35.817 ‫موافقت بی‌تکلف و و مهرانگیز ‫هملت چه آقامنشانه بر دلم می‌نشیند 00:09:36.020 --> 00:09:38.056 ‫به پاس آن، امروز هیچ جامی ‫به سلامت باد بلند نکنیم 00:09:38.380 --> 00:09:40.769 ‫مگرکه توپ‌ها بانگ شادی ‫آن‌ را به ابرها برسانند 00:09:41.260 --> 00:09:44.172 ‫و سپس هم آسمان شادنوش شاه را 00:09:44.460 --> 00:09:46.655 ‫با پژواک رعد زمینی بازگو کند 00:09:48.220 --> 00:09:52.372 ‫زنده باد پادشاه! 00:09:52.780 --> 00:09:53.895 ‫برویم 00:10:03.140 --> 00:10:06.052 ‫چقدر امور این جهان در نظرم زننده، ‫فرسوده 00:10:07.260 --> 00:10:10.457 ‫بی‌مزه و بیهوده می‌نماید! 00:10:11.980 --> 00:10:13.254 ‫تف 00:10:14.220 --> 00:10:15.539 ‫تف بر این جهان باد! 00:10:16.940 --> 00:10:19.773 ‫باغی‌ست پر از علف هرز ‫که می‌روید تا بذر افشاند 00:10:22.620 --> 00:10:24.895 ‫که کار به این جا بکشد! 00:10:30.180 --> 00:10:31.852 ‫تنها دو ماه پس از مرگ پدرم! 00:10:32.700 --> 00:10:34.019 ‫نه، دو ماه هم نیست 00:10:38.660 --> 00:10:40.412 ‫و با این‌همه، پس از یک ماه 00:10:41.900 --> 00:10:43.253 ‫همان بِهْ که بدان نیندیشم 00:10:44.500 --> 00:10:47.936 ‫ای سستی و بلهوسی، نام زن زیبنده‌ات! 00:10:50.580 --> 00:10:52.536 ‫تنها یک ماه! و کفش‌های مادرم در آن روز که 00:10:52.700 --> 00:10:56.454 ‫که همانند نیوبه، غرق در اشک در پی ‫پیکر پدرم می‌رفت، هنوز از رنگ و رو نیفتاده 00:11:00.540 --> 00:11:01.655 ‫آخر چرا، چرا او... 00:11:03.900 --> 00:11:06.016 ‫نه کاری نیک است و نه فرجامی نیک در پی دارد 00:11:06.820 --> 00:11:10.574 ‫دِلا در هم شکن اکنون، ‫که می‌باید زبان بردوخت! 00:11:33.180 --> 00:11:34.738 ‫درود بر شما، خداونگارم! 00:11:37.300 --> 00:11:38.369 ‫هوراشیو! 00:11:38.780 --> 00:11:40.008 ‫چاکر ناچیزتان! 00:11:40.300 --> 00:11:43.372 ‫دوست خوب من! آقا، ‫نامی‌ست که روی هم می‌نهیم 00:11:43.980 --> 00:11:45.857 ‫دور از ویتنبرگ چه می‌کنید؟ 00:11:46.380 --> 00:11:48.530 ‫- مارسلوس؟ ‫- خداوندگار خوب من! 00:11:48.700 --> 00:11:51.260 ‫از دیدنتان بسیار خوش‌وقتم. شب خوش، ‫آقا 00:11:51.620 --> 00:11:54.578 ‫اما به هوای چه به السینور آمدید؟ ‫می‌خوارگی قهارانه را از ما خواهید آموخت 00:11:54.780 --> 00:11:57.533 ‫برای مراسم سوگواری پدرتان آمدم 00:11:57.740 --> 00:11:59.412 ‫مرا به سخره نگیر، همشاگردی 00:11:59.780 --> 00:12:01.771 ‫گمانم برای جشن عروسی مادرم آمدی 00:12:01.940 --> 00:12:04.135 ‫به راستی، سرورم، ‫[این دو رویداد] عجیب از پس هم آمدند 00:12:04.500 --> 00:12:06.218 ‫بسنده‌کاری، هوراشیو، بسنده‌کاری! 00:12:06.380 --> 00:12:08.735 ‫خوراک‌های بیات مجلس عزا ‫را در جشن عروسی به کار بستند 00:12:14.060 --> 00:12:15.459 ‫پدرم... 00:12:16.620 --> 00:12:18.053 ‫گویی که پدرم را می‌بینم 00:12:18.380 --> 00:12:19.529 ‫آه، سرورم، کجا؟ 00:12:21.300 --> 00:12:23.256 ‫در چشمِ سِر، هوراشیو 00:12:25.340 --> 00:12:28.537 ‫من یک بار دیدمش. شایسته-شاهی بود 00:12:30.460 --> 00:12:32.928 ‫مردی [راستین] بود، از هر لحاظ کسی بود 00:12:34.020 --> 00:12:35.976 ‫که دیگر مانندش را نخواهم دید 00:12:37.140 --> 00:12:38.653 ‫سرورم، به گمانم که 00:12:39.580 --> 00:12:42.617 ‫همین دیشب او را دیدم 00:12:44.900 --> 00:12:46.731 ‫دیدی؟ که را؟ 00:12:46.900 --> 00:12:47.935 ‫پدر تاجدارِ 00:12:48.500 --> 00:12:49.694 ‫شمارا 00:12:52.220 --> 00:12:53.255 ‫پدر تاجدار مرا! 00:12:53.460 --> 00:12:56.099 ‫دَمی بر خیرگی خود ‫مهار زنید و گوش فرادهید 00:12:56.460 --> 00:12:57.609 ‫تا به گواهی این آقایان 00:12:58.100 --> 00:13:00.091 ‫از این امر شگفت 00:13:00.660 --> 00:13:01.888 ‫نزد شما پرده بردارم 00:13:02.060 --> 00:13:03.049 ‫محض رضای خدا، بگویید که به گوش ام 00:13:03.460 --> 00:13:05.974 ‫دو شب پیاپی این آقایان 00:13:06.700 --> 00:13:08.816 ‫مارسلوس و برناردو 00:13:09.060 --> 00:13:11.369 ‫که در خاموشی بیکران نیمه‌شب، پاس می‌دادند 00:13:12.340 --> 00:13:13.693 ‫چنین رویاروییی داشتند 00:13:14.700 --> 00:13:16.292 ‫هیکلی به سان پدرتان 00:13:16.940 --> 00:13:19.215 ‫سراپا ساخته و به سلاح آراسته 00:13:19.820 --> 00:13:24.018 ‫در برابرشان پدیدار می‌شود، ‫و با جلال و جبروت 00:13:24.580 --> 00:13:25.979 ‫و با گام‌های استوار و ‫آهسته از پیش ایشان می‌گذرد 00:13:27.660 --> 00:13:29.855 ‫شب سوم من با آن‌ها به پاسداری رفتم 00:13:30.580 --> 00:13:35.859 ‫ درست در همان گاه، همان هیکلی که وصف کرده بودند 00:13:41.740 --> 00:13:44.174 ‫‫و با سخنان‌شان جور درمی‌آمد پدیدار شد. ‫همان‌قدر که راست است، که زنده بودن من 00:13:44.380 --> 00:13:47.019 ‫البته، آقایان، ‫البته؛ اما واهمه‌ای به من دست داد 00:13:48.820 --> 00:13:50.970 ‫- امشب پاس می‌دهید؟ ‫- بله سرورم 00:13:52.660 --> 00:13:54.298 ‫من امشب پاس خواهم داد 00:13:54.940 --> 00:13:57.818 ‫- شاید باز پیدایش شود ‫- حتم دارم که می‌آید 00:13:58.340 --> 00:14:02.618 ‫با او سخن خواهم گفت، حتی اگر دوزخ ‫دهن باز کند و مرا به خاموشی فرمان دهد 00:14:02.860 --> 00:14:04.009 ‫دعاگوی شما هستم 00:14:04.220 --> 00:14:08.008 ‫اگر تا کنون پرده‌پوشی کردید از این راز، ‫بعد از این هم چنین کنید 00:14:12.380 --> 00:14:14.655 ‫بین ساعت یازده تا ‫بامداد به دیدار شما می‌آیم 00:14:14.820 --> 00:14:16.333 ‫مراتب احترام ما را بپذیرید 00:14:18.820 --> 00:14:21.414 ‫مهر شما را می‌پذیرم، ‫چونان که شما مهر من را 00:14:22.020 --> 00:14:23.089 ‫بدرود 00:15:12.980 --> 00:15:15.448 ‫شبحِ ساخته‌ی* پدرم!ُ ‫(ساخته به معنای سلاح‌پوشیده) 00:15:16.460 --> 00:15:17.688 ‫بوی خوشی از این کار نمی‌آید 00:15:19.020 --> 00:15:20.373 ‫آژیر به دسیسه‌ای هستم! 00:15:21.780 --> 00:15:23.293 ‫کاش شب فرا رسیده بود! 00:15:25.020 --> 00:15:26.533 ‫تا آن دم، آرام بگیر ای جان من 00:15:27.660 --> 00:15:29.776 بدکرداری‌ها 00:15:30.180 --> 00:15:33.968 ‫اگرچه در حجابِ سراسر زمین شوند نیز 00:15:34.620 --> 00:15:37.578 ‫سرانجام پیش چشم آدمیان سر برمی‌آورند 00:16:18.260 --> 00:16:20.728 ‫بار سفرم بر کشتی است. بدرود 00:16:22.340 --> 00:16:23.978 ‫و، خواهر، هر زمان که باد ‫مساعد و کاروان دریا به راه بود 00:16:24.140 --> 00:16:26.290 ‫خواب مروید و مرا به حال خود واقف کنید 00:16:26.460 --> 00:16:27.973 ‫مگر تردیدی داشتی؟ 00:16:29.340 --> 00:16:31.251 ‫و اما از بابت هملت، و الطاف خُردَش، 00:16:31.620 --> 00:16:34.054 ‫آن را به چیزی جز ‫بازیگوشی و بلهوسی جوانی مگیرید 00:16:34.220 --> 00:16:35.699 ‫- همین و همین؟ ‫- جز این هیچش ندانید 00:16:36.260 --> 00:16:38.569 ‫بترسید، افیلیا، خواهر عزیزم 00:16:38.860 --> 00:16:42.694 ‫از محبت خود گامی عقب‌تر بمانید ‫تا از تیرِ کامجویی در امان باشید 00:16:43.340 --> 00:16:44.659 ‫هنوز اینجایی، لایریتس؟ 00:16:44.860 --> 00:16:46.578 ‫دعای خیرم همراه تو! 00:16:49.140 --> 00:16:50.778 ‫و این چند پند را آویزه گوش کن؛ 00:16:51.020 --> 00:16:53.534 ‫آنچه را که می‌اندیشی به زبان میار 00:16:53.780 --> 00:16:55.975 ‫و به اندیشه‌های خام جامه عمل مپوشان 00:16:56.180 --> 00:16:58.899 ‫خوش‌برخورد باش، اما فرومایه هرگز 00:16:59.220 --> 00:17:04.772 ‫به طبع آنچه در کیسه داری رخت‌های ‫گران‌بها بپوش، اما از بلهوسی پرهیز کن 00:17:05.140 --> 00:17:07.415 ‫زیرا هیئت ظاهر نشانی‌ست از خود مرد 00:17:07.820 --> 00:17:12.496 ‫و در فرانسه مردملان بلندپایه و والامقام از ‫این راه نشان می‌دهند که اصل و نسبی دارند 00:17:12.860 --> 00:17:15.135 ‫بدرود، ‫دعای خیر من این پندها را در تو کارگر سازد 00:17:15.300 --> 00:17:16.528 ‫خاک‌باشانه خواهان اجازت رفتن ام 00:17:16.740 --> 00:17:18.776 ‫ساعتش رسید، ‫بروید که خدمتکاران‌تان چشم‌براه اند 00:17:20.420 --> 00:17:21.455 ‫بدرود، افیلیا 00:17:22.420 --> 00:17:24.297 ‫و آنچه گفتم خوب به یاد بسپارید 00:17:24.460 --> 00:17:27.213 ‫قفل حافظه‌ را بر آن زدم، ‫و کلید در دست خودتان است 00:17:27.540 --> 00:17:28.973 ‫بدرود 00:17:33.420 --> 00:17:35.217 ‫مگر او به شما چه گفت، افیلیا؟ 00:17:38.380 --> 00:17:40.610 ‫با اجازه‌تان، نَقلی بود از والاحضرت هملت 00:17:40.780 --> 00:17:42.736 ‫آهان، فکر خوبی بود 00:17:43.100 --> 00:17:46.888 ‫شنیده ام که از چندی ‫پیش بارها با شما خلوت کرده‌ست 00:17:47.100 --> 00:17:49.375 ‫چه‌ بین شماست؟ راستش را بگویید 00:17:50.020 --> 00:17:52.739 ‫خداوندگار من، ‫ این اواخر چندین بار 00:17:53.340 --> 00:17:54.739 ‫محبت خویش را به من ارزانی داشته است 00:17:54.900 --> 00:17:57.130 ‫محبت! خَه! ‫چون دخترکی خام سخن می‌گویید 00:17:57.460 --> 00:17:59.815 ‫که با چنین گیر و دار ‫هولناکی پاک بیگانه ا‌ست 00:18:00.420 --> 00:18:04.698 ‫این به قول خودتان ‫پیشنهادها را باور می‌کنید؟ 00:18:04.900 --> 00:18:06.379 ‫نمی‌دانم درباره‌ش چه بیندیشم 00:18:06.540 --> 00:18:08.098 ‫پس من یادتان می‌دهم: 00:18:08.740 --> 00:18:12.050 ‫خودتان را جای دخترکی بگذارید، که چنین ‫پیشنهادهایی را ارزشمند به حساب آورده است 00:18:12.340 --> 00:18:14.900 ‫خودتان را ارجمندتر از ‫چنین پیشنهادهایی بشمارید 00:18:15.580 --> 00:18:18.014 ‫سرور من، او به شیوه‌ای ‫شرافت‌مندانه به من اظهار عشق کرد 00:18:18.180 --> 00:18:19.738 ‫هان، پس این را شیوه‌ای می‌نامید، ‫بسیار خوب 00:18:19.900 --> 00:18:22.937 ‫و با سوگندهای قدسی سخنان خود را استوار ساخت 00:18:23.100 --> 00:18:24.613 ‫هان، ‫دامی برای شکار مرغک‌های نادان! 00:18:25.140 --> 00:18:28.177 ‫می‌دانم، دمی که خون می‌جنبد، ‫روح چه گزافه‌کارانه سوگندها را به عاریت می‌دهد 00:18:28.660 --> 00:18:30.969 ‫و اما هملت، تنها بدان 00:18:31.140 --> 00:18:33.495 ‫که او جوان است، و عرصه آزادی او 00:18:33.660 --> 00:18:36.379 ‫پس فراخ‌تر از آنچه می‌توان به شما اعطا کرد. ‫کوتاه سخن، سوگندهایش را به هیچ مگیرید 00:18:36.740 --> 00:18:39.493 ‫- به شما دستور می‌دهم: به راه خود بروید ‫- فرمان‌بردارم، سرورم 00:21:04.820 --> 00:21:06.776 ‫ ‫بنگرید، سرورم، آمد! 00:21:17.420 --> 00:21:19.297 ‫!فرشتگان و ملازمین رحمت، یاری‌مان دهید 00:21:20.420 --> 00:21:23.218 ‫شما را اشارت می‌دهد که بروید با وی 00:21:23.380 --> 00:21:25.974 ‫گویی که می‌خواد تنها ‫به شما پیامی برساند 00:21:26.420 --> 00:21:29.730 ‫ببنید، با چه اشارت لطیفی سوی ‫مکان‌ دورافتاده‌تری می‌کشاندتان 00:21:30.220 --> 00:21:32.051 ‫- اما مروید با او! ‫- نه، به هیچ وجه 00:21:32.220 --> 00:21:34.495 ‫این‌جا به سخن درنمی‌آید، ‫پس به دنبالش می‌روم 00:21:34.660 --> 00:21:35.888 ‫- نباید بروید، سرورم ‫- دست از من بدارید! 00:21:36.060 --> 00:21:36.731 ‫خویشتن‌داری کنید، نباید بروید 00:21:36.900 --> 00:21:39.573 ‫سرنوشتم مرا می‌خواند، ‫رهایم کنید، آقایان 00:21:39.900 --> 00:21:41.777 ‫به خدا سوگند! از او که باز ‫دارد مرا شبحی خواهم ساخت! 00:21:41.940 --> 00:21:43.532 ‫گفتم، دور شوید! 00:21:45.140 --> 00:21:47.370 ‫برو، به دنبالت می‌آیم 00:22:32.340 --> 00:22:35.412 ‫در کار دانمارک خللی افتاده 00:22:36.020 --> 00:22:38.170 ‫خداوند گشایش‌گر است 00:23:32.100 --> 00:23:35.456 ‫به کجا می‌کشانی مرا؟ بگو، ‫دورتر نخواهم آمد 00:23:36.460 --> 00:23:38.451 ‫گوش به من دار 00:23:38.900 --> 00:23:39.935 ‫دارم 00:23:42.180 --> 00:23:44.774 ‫اینک سراپا گوش باش ‫تا فاش سازم آنچه باید 00:23:45.420 --> 00:23:47.058 ‫بگو، ناچارم از شنیدن 00:23:49.220 --> 00:23:52.849 ‫و از پسِ شنیدن، ناچار از کین‌خواهی 00:23:53.260 --> 00:23:54.215 ‫چه؟ 00:23:55.500 --> 00:24:00.813 ‫گوش کن، هان، گوش کن 00:24:03.860 --> 00:24:07.933 ‫اگر هیچ‌گاه پدر گرامی‌ات را دوست داشته ای 00:24:07.957 --> 00:24:09.533 ‫خدایا! 00:24:10.220 --> 00:24:14.498 ‫کینِ کُشتِ دهشتناک و ناهنجار وی را بستان 00:24:15.940 --> 00:24:17.009 ‫کُشت!* ‫(قتل)* 00:24:17.180 --> 00:24:21.139 ‫کُشتی بس دهشتناک، چنان که هست 00:24:22.660 --> 00:24:27.131 ‫اما بس دهشتناک، غریب ناهنجار 00:24:30.340 --> 00:24:34.492 ‫چنین شنیده شد، که من در بوستان خود آرمیده بودم 00:24:35.700 --> 00:24:37.372 ‫و ماری مرا گزید 00:24:39.580 --> 00:24:44.893 ‫بدین‌سان سراسر دانمارک با داستانی ‫دروغین از مرگ من به خطا افتاد 00:24:46.460 --> 00:24:50.976 ‫ولی تو ای جوان ارجمند، بدان 00:24:52.140 --> 00:24:56.691 ‫ماری که به زندگانی پدرت نیش فروبرد 00:24:58.420 --> 00:25:00.376 ‫اکنون تاج او را بر سر دارد 00:25:01.700 --> 00:25:03.452 ‫آه از جان روشن‌بین من! 00:25:04.740 --> 00:25:06.651 ‫- عمویم؟ ‫- آری 00:25:07.260 --> 00:25:11.458 ‫آن دده‌ی زناکار 00:25:11.820 --> 00:25:15.130 ‫با شهوت‌رانی شرم‌بار ‫خویش رای شهبانوی مرا زد 00:25:22.340 --> 00:25:23.693 ‫ولی، هان! 00:25:24.820 --> 00:25:26.776 ‫گویی هوای سپیده‌دمان به مشامم می‌رسد 00:25:28.260 --> 00:25:29.613 ‫باید سخن کوتاه کنم 00:25:33.100 --> 00:25:38.094 ‫عمویت که شیره نفرینیِ ‫سیکران را در شیشه‌ای با خود داشت 00:25:39.180 --> 00:25:43.298 ‫به ساعت آرامش من رخنه کرد 00:25:44.540 --> 00:25:47.498 ‫و آن عصاره را در گوش من چکانید 00:25:50.260 --> 00:25:53.377 ‫چنین بود که من به ناگاه، ‫در خواب، به دست برادری 00:25:53.780 --> 00:25:56.089 ‫زندگی 00:25:56.900 --> 00:25:58.174 ‫تاج 00:25:59.100 --> 00:26:00.453 ‫و شهبانوی خود را باختم 00:26:01.740 --> 00:26:06.689 ‫چه دهشتناک، چه دهشتناک، چه دهشتناک است! 00:26:10.460 --> 00:26:15.409 ‫اگر جوهری در تو است 00:26:16.900 --> 00:26:20.256 ‫مگذار که خوابگاه شاهی دانمارک 00:26:21.060 --> 00:26:23.290 ‫بستر عیش و عشرت 00:26:24.220 --> 00:26:25.778 ‫و زِنای ناخجسته باشد 00:26:28.860 --> 00:26:32.296 ‫اما با هر گام که از گام برداشتی 00:26:34.380 --> 00:26:36.575 ‫مگذار که جانت نیرنگی برای مادرت بسازد 00:26:49.180 --> 00:26:50.579 ‫هم‌اینک خدا نگهدار! 00:26:51.740 --> 00:26:52.729 ‫آتش کرم شب‌تاب 00:26:53.380 --> 00:26:59.171 ‫رنگ می‌بازد و چنین ‫می‌نماید که صبح نزدیک است 00:27:04.860 --> 00:27:06.009 ‫بدرود 00:27:07.820 --> 00:27:08.935 ‫بدرود 00:27:10.380 --> 00:27:12.610 ‫بدرود، فراموشم مکن 00:27:20.700 --> 00:27:22.611 ‫مرا به خاطر بسپار 00:27:28.460 --> 00:27:32.817 ‫زمانه از مدار خود به در گشته، ‫و چه طالع شومی 00:27:37.140 --> 00:27:39.495 ‫که زاده شدم تا آن را باز بر مدار خود گردانم 00:28:50.260 --> 00:28:52.216 ‫تردید کن که ستارگان از آتش اند 00:28:53.820 --> 00:28:55.856 ‫تردید کن که خورشید در جنبش است 00:28:57.580 --> 00:28:59.775 ‫تردید کن که شاید ‫راستی کژی از کار درآید 00:29:01.780 --> 00:29:03.418 ‫اما در دوستی من هرگز تردید مکن 00:30:16.420 --> 00:30:19.492 ‫رنالدو، ‫این پول و این نامه‌ها را به او بدهید 00:30:19.660 --> 00:30:20.775 ‫بلی، سرورم 00:30:20.940 --> 00:30:23.852 ‫اما رنالدو، ‫عقل حکم می‌کند پیش از دیدار با او 00:30:24.140 --> 00:30:26.813 ‫از رفتار و کردارش جویا شوید 00:30:27.100 --> 00:30:29.409 ‫- خدا به همراه، سفر سلامت! ‫- به سلامت 00:30:30.220 --> 00:30:32.336 ‫بلهوسی‌های او را به رویش نیاورید 00:30:32.540 --> 00:30:33.893 ‫امر شماست، سرورم 00:30:34.420 --> 00:30:36.809 ‫بگذارید در هوای خودش باشد 00:30:38.940 --> 00:30:40.532 ‫خب، اوفیلیا، چه شده؟ 00:30:40.780 --> 00:30:43.055 ‫آه، سرورم، سرورم، خیلی ترسیدم! 00:30:43.220 --> 00:30:44.892 ‫پناه بر خدا، از چه؟ 00:30:45.460 --> 00:30:48.099 ‫همچه که در اطاق سرگرم دوخت و دوز بودم 00:31:37.460 --> 00:31:39.496 ‫تو همیشه خوش‌خبر بوده ای 00:31:39.820 --> 00:31:42.459 ‫چنین است، سرورم؟ مطمئن باشید ‫که در انجام وظیفه کوتاهی نخواهم کرد 00:31:42.740 --> 00:31:44.617 ‫و گمان می‌کنم که سبب ‫دیوانگی هملت را یافته ام 00:31:44.940 --> 00:31:48.774 ‫مگر آنکه مغز من دیگر به نیروی پیشین خود 00:31:49.180 --> 00:31:52.331 ‫ردپای هر مهمی را دنبال نکند 00:31:52.780 --> 00:31:54.657 ‫می‌ترسم جز همان علت بزرگ 00:31:55.740 --> 00:31:58.129 ‫یعنی ازدواج شتاب‌زده پس از مرگ پدر، ‫سبب دیگری نداشته باشد 00:31:59.300 --> 00:32:01.973 ‫دخترم، ‫به اقتضای وظیفه‌شناسی این را تحویل من داد 00:32:02.180 --> 00:32:05.616 ‫"به دوشیزه آسمانی و بُتِ جان من، ‫افیلیای زیبا" 00:32:05.820 --> 00:32:07.014 ‫این را هملت به او داده؟ 00:32:07.220 --> 00:32:08.539 ‫و دخترتان عشق او ‫را چگونه ارزیابی کرد؟ 00:32:08.740 --> 00:32:10.970 ‫لب مطلب را پیش کشیدم و به دختر جوانم گفتم: 00:32:11.140 --> 00:32:13.574 ‫"والاحضرت هملت شاهزاده‌ای ‫است دور از مدار بخت تو" 00:32:13.900 --> 00:32:15.811 ‫او اندرز من را آویزه گوش کرد 00:32:16.060 --> 00:32:18.733 ‫اما او، سخن کوتاه 00:32:18.900 --> 00:32:21.175 ‫در اندوه افتاد، و سپس از خوراک افتاد 00:32:21.420 --> 00:32:24.378 ‫سپس به بی‌خوابی و سستی 00:32:24.620 --> 00:32:27.930 ‫سپس به منگی، ‫زوال عقل و اکنون به ورطه جنون افتاده است 00:32:28.660 --> 00:32:30.139 به گمان شما چنین است؟ 00:32:32.620 --> 00:32:33.496 ‫به احتمال زیاد 00:32:35.140 --> 00:32:38.018 این را از این جدا کنید، اگر جز این باشد 00:32:38.300 --> 00:32:39.972 ‫- چگونه می‌توان این را آزمود؟ ‫- شما می‌دانید 00:32:40.180 --> 00:32:42.136 ‫که او گاهی ساعت‌ها در این‌جا قدم می‌زند 00:32:42.340 --> 00:32:47.255 ‫در چنین ساعتی، من دخترم را سوی ‫او می‌فرستم و شما و من پشت پرده می‌مانیم 00:32:47.980 --> 00:32:50.255 ‫تشریف ببرید. من هم‌اکنون ‫خود را به او می‌رسانم 00:33:07.940 --> 00:33:10.329 ‫حال سرور عزیزم هملت چطور است؟ 00:33:14.740 --> 00:33:16.139 ‫شکر خدا، خوب است 00:33:17.220 --> 00:33:18.892 ‫مرا می‌شناسید، سرورم؟ 00:33:19.820 --> 00:33:21.378 ‫به خوبی می‌شناسم. ‫ماهی‌فروش هستید 00:33:21.660 --> 00:33:23.457 ‫نخیر، سرورم 00:33:25.700 --> 00:33:28.089 ‫پس ای کاش که مرد ‫درستکاری می‌بودید 00:33:28.540 --> 00:33:30.929 ‫- درستکار، سرورم؟ ‫- آری، آقا 00:33:31.660 --> 00:33:34.220 ‫در این دوره و زمانه از هر ده‌هزار تن 00:33:34.940 --> 00:33:37.170 ‫یکی درست‌کار از کار درمی‌آید 00:33:38.300 --> 00:33:40.814 ‫درست است، سرورم 00:33:43.460 --> 00:33:44.893 ‫زیرا اگر خورشید... 00:33:48.060 --> 00:33:50.528 ‫در لاشه سگ کرم‌هایی بپروراند 00:33:51.660 --> 00:33:52.888 ‫آن لاشه 00:33:54.180 --> 00:33:55.932 ‫درخور بوسه‌های او بوده است 00:33:57.060 --> 00:33:59.733 ‫- شما دختری دارید؟ ‫- بله، سرورم 00:34:02.300 --> 00:34:04.052 ‫پس اجازه ندهید آفتابی شود 00:34:05.980 --> 00:34:07.652 ‫آژیرِ کار باشید، دوست من 00:34:17.180 --> 00:34:18.898 ‫چه می‌خوانید، سرورم؟ 00:34:19.460 --> 00:34:21.974 ‫حرف، حرف، حرف 00:34:22.340 --> 00:34:24.376 ‫گفتگو بر سر چیست، سرورم؟ 00:34:26.260 --> 00:34:27.488 ‫میان که و که؟ 00:34:27.660 --> 00:34:31.778 ‫منظورم آن چیزی بود که می‌خوانید، سرورم 00:34:31.940 --> 00:34:32.895 ‫افترا 00:34:33.380 --> 00:34:36.497 ‫این گزاف‌گوی شوخ در این‌جا می‌گوید، ‫پیران ریش خاکستری دارند 00:34:37.100 --> 00:34:38.499 ‫و چهره‌هایی چروکیده 00:34:39.300 --> 00:34:43.009 ‫خرد باخته اند و ‫کپل‌هایشان سخت وارفته است 00:34:44.100 --> 00:34:45.738 ‫اگرچه این‌همه را در ‫به تمام نیرو باور دارم 00:34:45.900 --> 00:34:49.131 ‫با این‌همه دور از ادب می‌دانم که ‫آن‌را این‌چنین روی کاغذ بیاورم 00:34:51.180 --> 00:34:54.729 ‫زیرا، خود شما، آقا، ‫اگر می‌توانستید چون خرچنگ پَسَکی راه بروید 00:34:55.100 --> 00:34:57.614 ‫به اندازه من پیر می‌شدید 00:35:01.780 --> 00:35:06.296 ‫دور از این هوا قدمی نمی‌زنید سرورم؟ ‫(در هوای آزاد) 00:35:09.140 --> 00:35:10.619 ‫به سوی گورم بروم؟ 00:35:11.780 --> 00:35:13.850 ‫به راستی که آن‌جا (گور) ‫نیز دور از این هواست 00:35:15.980 --> 00:35:20.178 ‫خداوندگار ارجمندم، ‫خاک‌باشانه از شما رخصت رفتن می‌خواهم 00:35:20.980 --> 00:35:23.972 ‫شما نمی‌توانید چیزی از من بخواهید که من به ‫میل خود خواهان دادنش نباشم، مگر جان خودم 00:35:26.100 --> 00:35:27.613 ‫مگر جان خودم 00:35:29.500 --> 00:35:31.809 ‫مگر جان خودم 00:35:45.500 --> 00:35:47.968 ‫- خداوندگار ارجمندم! ‫- خداوندگار والای من! 00:35:49.420 --> 00:35:51.297 ‫دوستانِ جانِ من! 00:35:51.700 --> 00:35:55.932 ‫حالت چطور است، گیلدنسترن؟ هان، ‫روزنکرانتز! هردوتان چطورید؟ 00:35:56.100 --> 00:35:57.499 ‫آن‌طور که فرزندان ‫معمولی دهر باشند 00:35:57.660 --> 00:36:00.811 ‫خوشیم و در آن زیاده از حد خوش نیستیم. ‫بر سر تاج فورتونا نیستیم 00:36:01.020 --> 00:36:02.612 ‫تخت کفش آن چطور؟ ‫(منظور از این دو خط خوش/بداقبالی‌ست) 00:36:02.820 --> 00:36:04.253 ‫- نه این و نه آن، سرورم ‫- خبر چه دارید؟ 00:36:04.420 --> 00:36:06.729 ‫هیچ، سرورم، ‫الا اینکه کار دنیا به راه راستی می‌رود 00:36:06.900 --> 00:36:08.936 ‫پس رستاخیز نزدیک است 00:36:09.940 --> 00:36:11.771 ‫اما خبر شما صحت ندارد 00:36:12.580 --> 00:36:15.140 ‫اما چه گناهی از شما سر زده که فورتونا (بخت) 00:36:15.300 --> 00:36:17.131 ‫کار شما را به این زندان حواله کرد؟ 00:36:17.940 --> 00:36:20.818 ‫- زندان، سرورم؟ ‫- دانمارک زندان است 00:36:21.860 --> 00:36:23.054 ‫پس دنیا هم زندان است 00:36:23.220 --> 00:36:26.656 ‫زندانی بزرگ، با دخمه‌ها، ‫بیغوله‌‌ها و سیاه‌چال‌های بی‌شمار 00:36:26.820 --> 00:36:28.538 ‫که دانمارک از بدترین‌شان است 00:36:29.220 --> 00:36:30.699 ‫ما این‌چنین گمان نمی‌کنیم 00:36:30.860 --> 00:36:33.010 ‫پس برای شما چنین نیست. ‫زیرا هیچ‌چیز به خودی خود 00:36:33.180 --> 00:36:35.774 ‫خوب یا بد نیست، ‫بلکه اندیشه آن را چنین می‌نماید 00:36:35.980 --> 00:36:37.572 ‫دانمارک برای من زندان است 00:36:37.940 --> 00:36:41.410 ‫چطور است به دربار برویم؟ 00:36:43.860 --> 00:36:45.612 ‫زیرا که به ایمانم سوگند، یارای ستیز ندارم 00:36:45.820 --> 00:36:48.175 ‫گوش به فرمان شماییم 00:36:48.540 --> 00:36:49.768 ‫و چشم‌براه شما می‌مانیم، شاهزاده 00:36:49.980 --> 00:36:51.333 ‫از این در سخن نگویید! 00:36:54.980 --> 00:36:57.972 ‫این اواخر بس هراسناک به ‫دست ملازمین خود تیمار شده ام 00:37:01.620 --> 00:37:04.578 ‫ولی به دوستی دیرین‌مان سوگند، ‫چه چیز شما را به السینور آورد؟ 00:37:04.820 --> 00:37:06.538 ‫میل دیدار شما، سرورم 00:37:06.700 --> 00:37:09.737 ‫چه بی‌نوایم من، ‫که حتی برای سپاسگزاری در تنگنایم 00:37:10.140 --> 00:37:12.370 ‫پس دنبال‌تان نفرستاده ‫اند؟ با پای خود آمدید؟ 00:37:13.580 --> 00:37:15.172 ‫هان، با من روراست باشید 00:37:16.220 --> 00:37:17.255 ‫هان، حرف بزنید، نه! 00:37:17.580 --> 00:37:20.572 ‫- آخر چه بگوییم، سرورم؟ ‫- خب، هرچه، جز سخن به نفاق 00:37:20.940 --> 00:37:23.056 ‫می‌دانم این شاه مهربان و شهبانو ‫هستند که دنبال شما فرستاده اند 00:37:23.220 --> 00:37:25.688 ‫- که چه شود، سرورم؟ ‫- این را خود شما بگویید 00:37:26.380 --> 00:37:30.737 ‫اما بگذارید استدعا کنم، ‫به حرمت دوستی و محبت‌مان 00:37:32.100 --> 00:37:33.533 ‫با من روراست باشید: 00:37:34.500 --> 00:37:36.218 ‫دنبال‌تان فرستادند یا نه؟ 00:37:37.780 --> 00:37:41.170 ‫- سرورم، دنبال ما فرستادند ‫- چرایش را من می‌گویم 00:37:41.500 --> 00:37:44.173 ‫پیش‌دستی من شما را از ‫افشای راز معاف می‌دارد 00:37:44.700 --> 00:37:47.817 ‫و از رازداری‌تان نسبت به شاه و ‫شهبانو سر سوزنی کاسته نخواهد شد 00:37:51.540 --> 00:37:52.734 ‫چندی‌ست 00:37:54.140 --> 00:37:55.334 ‫نمی‌دانم از بهر چه 00:37:56.100 --> 00:37:57.931 ‫اما شور و نشاط خود را پاک باخته ام 00:37:58.780 --> 00:38:00.293 ‫و ترک عادت ورزش کرده ام 00:38:01.900 --> 00:38:03.936 ‫چنان فسرده ام 00:38:04.820 --> 00:38:07.334 ‫که زمین، این عمارت عظیم 00:38:08.660 --> 00:38:10.616 ‫[نزد من] به دماغه‌ای بایر می‌نماید 00:38:12.660 --> 00:38:16.619 ‫و این سراپرده شگرف هوا، این سایبان آسمان 00:38:17.300 --> 00:38:21.259 ‫این بام همایون آراسته 00:38:22.580 --> 00:38:24.696 ‫[آراسته] به شعله‌های زرین 00:38:25.820 --> 00:38:29.813 ‫این‌همه برای من جز توده‌ای بخارات ‫آلوده و طاعون‌زا نیست 00:38:33.780 --> 00:38:36.294 ‫و چه شاهکاری‌ست آدمی! 00:38:38.220 --> 00:38:40.131 ‫چه والا در خردورزی! 00:38:40.940 --> 00:38:44.694 ‫چه بی‌کران در گوهر! 00:38:45.100 --> 00:38:48.331 ‫در روش و جنبش چالاک و دل‌نواز! 00:38:50.260 --> 00:38:52.854 ‫در کردار، همچون فرشتگان 00:38:54.060 --> 00:38:57.496 ‫و در ادراک به خدا می‌ماند، ‫زیباییِ جهان 00:38:58.100 --> 00:39:00.170 ‫و گل سرسبد جانداران 00:39:07.540 --> 00:39:09.849 ‫با این‌همه این گوهرِ ‫خاک در چشم من هیچ است 00:39:12.580 --> 00:39:14.218 ‫مرد برای من جذبه‌ای ندارد، و زن نیز 00:39:14.380 --> 00:39:16.257 ‫گرچه گویی با لبخندتان ‫می‌خواهید خلاف این را برسانید 00:39:17.260 --> 00:39:19.251 ‫مرا چنین اندیشه‌ای نبود، سرورم 00:39:19.420 --> 00:39:22.173 ‫پس چرا وقتی که گفتم، ‫"مرد برای من جذبه‌ای ندارد" خندیدید؟ 00:39:23.380 --> 00:39:27.658 ‫با خود گفتم، در این صورت گروه بازیگران ‫چه برخورد خشکی از شما خواهند دید 00:39:28.420 --> 00:39:29.694 ‫ما در راه از آنان درگذشتیم 00:39:29.860 --> 00:39:32.420 ‫به زودی برای ‫خدمت‌گزاری‌تان مشرف می‌شوند 00:39:33.980 --> 00:39:35.208 ‫کدام بازیگران؟ 00:39:35.820 --> 00:39:38.971 ‫همان گروه که همواره گُزین‌ِ شما بود، ‫سوگ‌بازیگران شهر 00:39:39.180 --> 00:39:41.535 ‫مقدم آن که نقش شاه را ‫بازی می‌کند گرامی خواهد بود 00:39:53.940 --> 00:39:56.613 ‫خوش‌آمد به مهمان باید با ‫آداب و رسوم همراه باشد 00:39:56.820 --> 00:39:59.175 ‫بگذارید شما را تکریم کنم، ‫مبادا برخورد من با بازیگران 00:39:59.340 --> 00:40:02.013 ‫از پذیرایی که بر شما ‫روا می‌دارم گرم‌تر بنماید 00:40:02.780 --> 00:40:04.771 ‫به السینور خوش آمدید، آقایان 00:40:06.900 --> 00:40:09.698 ‫ولی پدرم که عموی من است و ‫مادر که زن‌عمویم باشد فریب خورده اند 00:40:09.900 --> 00:40:11.379 ‫از چه بابت، سرورم؟ 00:40:11.900 --> 00:40:14.050 ‫من تنها در باد ‫شمال-شمال‌مغربی‌ست که دیوانه ام 00:40:14.340 --> 00:40:17.730 ‫هر دم باد از جنوب بوزد، ‫تیشه* را از کلنگ می‌شناسم ‫در متن اصلی hawk، این‌جا به معنای نوعی ابزار 00:40:20.300 --> 00:40:21.699 ‫خوش آمدید، آقایان 00:40:22.460 --> 00:40:23.859 ‫همگی خوش آمدید! 00:40:24.660 --> 00:40:25.888 ‫آه، دوست قدیمی! 00:40:26.060 --> 00:40:29.416 ‫پس از آخرین باری که دیدمت، ‫گرد چهره‌ت حاشیه (ریش) بسته ای! 00:40:29.860 --> 00:40:33.330 ‫به دانمارک آمده ای که ریش مرا بچسبی؟ 00:40:35.980 --> 00:40:37.538 ‫خوش‌حالم که حال‌تان خوب است 00:40:41.860 --> 00:40:44.454 ‫به مریم عذرا سوگند 00:40:44.620 --> 00:40:46.770 ‫پس از آخرین دیدارمان، وجود مبارک‌تان به اندازه ‫یک نیم‌چکمه به آسمان نزدیک‌تر شده است 00:40:47.740 --> 00:40:50.777 ‫خدا کند که صدایتان مثل سکه ‫ترک‌خورده نباشد که از رواج بیفتند 00:40:50.940 --> 00:40:51.770 ‫آقایان، همه خوش آمدید 00:40:56.780 --> 00:40:58.498 ‫خوش آمدید، دوستان خوب 00:41:02.700 --> 00:41:04.930 ‫ما به قوش‌بازان فرانسه می‌مانیم، 00:41:05.340 --> 00:41:07.171 ‫سوی هر شکاری که ببینیم، بازی می‌پرانیم. ‫اینک ما را به پیش‌درآمدی از هنرتان مهمان کنید 00:41:07.420 --> 00:41:09.376 ‫هان، قطعه‌‌ای پرشور 00:41:09.540 --> 00:41:11.098 ‫کدام قطعه، خداوندگار خوبم؟ 00:41:11.380 --> 00:41:15.055 ‫یک‌بار از تو چیزی شنیدم، ‫آن‌جا که ایناس برای دیدو حکایت می‌کند 00:41:15.660 --> 00:41:18.299 ‫خاصه آن‌جا که از کشته شدن پریام سخن می‌راند 00:41:18.940 --> 00:41:22.057 ‫اگر به یاد دارید، از این‌جا شروع کنید 00:41:28.180 --> 00:41:30.819 ‫پیروس دُژَم، همچون ببر هیرکانی 00:41:31.060 --> 00:41:32.175 ‫نه، این نیست 00:41:34.220 --> 00:41:36.131 ‫ولی با کلمه پیروس شروع می‌شود 00:41:37.220 --> 00:41:42.089 ‫پیروس خشمگین که با ساز و ‫سلیحی به تیرگی نیت سیاهش، به شب می‌مانست 00:41:42.660 --> 00:41:44.013 ‫خوب است! 00:41:45.060 --> 00:41:46.618 ‫حال ادامه بدهید 00:42:01.620 --> 00:42:03.258 ‫همچه که می‌یابدش 00:42:05.180 --> 00:42:07.933 ‫ضرباتی سخت بر سر یونانیان فرود می‌آورد، ‫شمشیر دیرینه‌اش 00:42:08.820 --> 00:42:11.380 ‫به سرپیچی از بازوی وی، هرکجا که فرود می‌آید 00:42:12.860 --> 00:42:15.818 ‫می‌ماند و تن به فرمان نمی‌دهد 00:42:16.940 --> 00:42:19.852 ‫پیروس در نبردی نابرابر بر پریام* می‌تازد ‫آخرین شاه تروا 00:42:22.060 --> 00:42:25.052 ‫اما باد شمشیر خون‌خوارش 00:42:25.780 --> 00:42:27.293 ‫پیر سست‌پیکر را نقش بر زمین می‌کند 00:42:27.900 --> 00:42:29.219 ‫این دیگر پُر دراز است 00:42:29.420 --> 00:42:31.888 ‫باید همراه ریش شما، نزد آرایشگرش فرستاد 00:42:32.940 --> 00:42:34.339 ‫خواهش می‌کنم، ادامه بده 00:42:35.260 --> 00:42:37.455 ‫او هزل می‌خواد و داستان هرزه 00:42:37.620 --> 00:42:38.814 ‫وگرنه خوابش می‌برد 00:42:39.460 --> 00:42:40.415 ‫ادامه بده 00:42:41.220 --> 00:42:42.573 ‫به سرگذشت هیکوبا* برس ‫همسر پریام 00:42:44.620 --> 00:42:48.295 ‫اما چه کسی، آه، ‫چه کسی آن شهبانوی سرپوشیده را دیده بود 00:42:49.300 --> 00:42:51.768 ‫که پابرهنه از هر سو می‌دود و شعله‌های آتش را 00:42:52.140 --> 00:42:57.260 ‫با اشک‌هایی که نظر بر او می‌بندند تهدید می‌کند 00:42:57.740 --> 00:43:00.937 ‫و به‌جای جامه ملافه‌ای را به ‫سراسیمگی برداشته و بر کمر فرسوده‌اش بسته 00:43:02.980 --> 00:43:05.096 ‫هر که این صحنه را می‌دید 00:43:06.220 --> 00:43:09.053 ‫با زبانی آلوده به زهر [بدگویی] 00:43:10.020 --> 00:43:13.695 ‫بخت را به تهمت خیانت رسوا می‌ساخت 00:43:15.500 --> 00:43:19.857 ‫و در آن هنگام که چشمش بر ‫پیروس افتاد که با چه کین‌توزی 00:43:20.420 --> 00:43:24.129 ‫شوهرش را ریزریز می‌کند 00:43:24.380 --> 00:43:28.259 ‫و فریادی سوزناک از جگر برکشید 00:43:28.500 --> 00:43:30.695 ‫و اگر در آن دم خدایان او ‫را به چشم خویش می‌دیدند 00:43:31.060 --> 00:43:33.893 ‫بی‌شک از چشمان سوزان آسمان اشک می‌بارید 00:43:34.620 --> 00:43:37.054 ‫و خدایان به سودای غم درمی‌افتادند 00:43:38.180 --> 00:43:40.171 ‫آه چه برده فرومایه و ناتراشیده‌ای هستم 00:43:40.900 --> 00:43:43.812 ‫آیا بس شگفت نیست که این بازیگر 00:43:44.500 --> 00:43:47.253 ‫بابت یک افسانه، بابت خیال یک مصیبت 00:43:48.580 --> 00:43:53.449 ‫چنان روح خود را در تنگنای خیالاتش می‌گذارد ‫که از تاثیر آن رنگ رخسار می‌بازد 00:43:55.500 --> 00:43:58.890 ‫اشک در چشمانش حلقه می‌زند، ‫صدایش در هم می‌شکند 00:43:59.820 --> 00:44:03.210 ‫و حرکات و سکناتش همه ‫به ریخت اندیشه‌اش درمی‌آید؟ 00:44:04.180 --> 00:44:05.693 ‫و آن هم برای هیچ! 00:44:06.580 --> 00:44:08.172 ‫برای هکیوبا! 00:44:09.500 --> 00:44:11.218 ‫هکیوبا نزد او کیست 00:44:12.100 --> 00:44:13.692 ‫او نزد هکیوبا کیست 00:44:14.780 --> 00:44:16.850 ‫که می‌باید برایش اشک بریزد؟ 00:44:17.020 --> 00:44:19.409 ‫اگر او همان انگیزه و شور سودا که من دارم را ‫می‌داشت چه می‌کرد؟ 00:44:20.060 --> 00:44:24.019 ‫تف! تف! روح من، به خود! 00:44:24.043 --> 00:44:33.843 بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:44:42.380 --> 00:44:43.369 ‫خوب است 00:44:45.820 --> 00:44:47.890 ‫- گوش کن، دوست قدیمی... ‫- آری، سرورم 00:44:48.140 --> 00:44:50.017 ‫آیا می‌توانید نمایش "قتل ‫گونزاگو" را بازی کنید؟ 00:44:50.180 --> 00:44:53.092 ‫- بله، سرورم ‫- فردا شب نمایش خواهیم داشت 00:44:54.180 --> 00:44:57.411 ‫اگر نیاز شد، ‫آیا می‌توانید روی 12 تا 16 سطر 00:44:57.580 --> 00:44:59.457 ‫که من خواهم نوشت کار ‫کنید و در متن بگنجانید؟ 00:44:59.660 --> 00:45:00.649 ‫بله، سرورم 00:45:02.340 --> 00:45:03.455 ‫بسیار خوب 00:45:05.460 --> 00:45:09.578 ‫سرور من، ترتیبی می‌دهید که ‫بازیگران را به شایستگی منزل دهند؟ 00:45:10.140 --> 00:45:11.255 ‫داخل کنیدشان 00:45:13.740 --> 00:45:15.935 ‫فردا به نمایشنامه‌ای گوش خواهیم داد 00:46:43.020 --> 00:46:46.456 ‫بودن یا نبودن 00:46:48.100 --> 00:46:49.931 ‫مسئله این است 00:46:51.380 --> 00:46:52.972 ‫آیا شرافت آدمی بیشتر در آن است 00:46:53.900 --> 00:46:56.175 ‫که زخم فلاخن و تیرِ ‫بختِ ستم‌پیشه را تاب آورد 00:46:57.740 --> 00:46:59.776 ‫یا آنکه ساخته و افزارمند 00:47:01.380 --> 00:47:04.531 ‫برابر دریایی فتنه بایستد 00:47:06.300 --> 00:47:07.892 ‫و بدان‌ همه پایان دهد؟ 00:47:10.220 --> 00:47:11.335 ‫مردن 00:47:13.460 --> 00:47:14.575 ‫همین و بس 00:47:17.140 --> 00:47:19.415 ‫و گویی که با خوابیدن، به آلام قلب 00:47:19.860 --> 00:47:24.695 ‫و هزاران زیان طبیعی که نصیب ‫و قسمت آدمی‌ست پایان می‌دهیم 00:47:27.660 --> 00:47:31.175 ‫چنین سرانجامی سخت خواستنی‌ست 00:47:32.980 --> 00:47:34.174 ‫مردن 00:47:35.980 --> 00:47:37.413 ‫خفتن 00:47:39.660 --> 00:47:41.013 ‫خفتن! 00:47:44.380 --> 00:47:45.893 ‫شاید خواب دیدن 00:47:50.740 --> 00:47:52.253 ‫آه، مشکل همین‌جاست 00:47:53.140 --> 00:47:55.210 ‫چرا که تصور اینکه در این خواب مرگ، ‫پس از رهایی از این قیل و قال کشنده 00:47:55.380 --> 00:47:57.610 ‫چه رویاهایی به سراغمان می‌آیند 00:47:58.300 --> 00:48:00.052 ‫تردیدی به دل ما می‌افکند 00:48:00.780 --> 00:48:02.054 ‫و همین است که 00:48:02.260 --> 00:48:04.774 ‫عمر مصائب ‫را چنین به درازا می‌کشاند 00:48:05.500 --> 00:48:10.255 به راستی چه کسی به ‫تازیانه‌ها و پستی‌های زمانه 00:48:10.940 --> 00:48:13.818 ‫و بیداد ستمگران ‫و اهانت خودپسندان 00:48:13.980 --> 00:48:17.211 ‫و دلهره عشق خوارداشته، ‫دیرجنبی قانون، گستاخی مقامات 00:48:19.860 --> 00:48:23.216 ‫و پشت پایی که شایستگان ‫شکیبا از فرومایگان می‌خورند، تن می‌دهد؟ 00:48:24.540 --> 00:48:27.054 ‫حال آنکه می‌توانست خود را ‫با خنجری برهنه آسوده سازد 00:48:29.620 --> 00:48:33.374 ‫چه کسی چنین باری را به دوش می‌گرفت و ‫عزق‌ریزان از زندگی جانکاه ناله سر می‌داد 00:48:33.540 --> 00:48:36.930 ‫اما خوف چیزی پس از مرگ 00:48:37.780 --> 00:48:40.772 ‫این سرزمین ناشناخته ‫که هیچ مسافری از آن بازنمی‌گردد 00:48:41.940 --> 00:48:45.694 ‫اراده را یاوه می‌کند و ما را وامی‌دارد تا ‫ناخوشی‌هایی را که بدان دچاریم تاب آوریم 00:48:46.540 --> 00:48:49.577 ‫و به سوی دیگر بالاها که به چند ‫و چون‌شان واقف نیستیم نگریزیم 00:48:52.140 --> 00:48:54.415 ‫پس ادراک از همگی‌مان بزدلانی ساخته 00:48:55.860 --> 00:48:58.374 ‫بدین‌سان رنگ اصلی اراده 00:48:59.340 --> 00:49:02.935 ‫از سایه نزار اندیشه که بر ‫آن می‌افتاد بیمارگون می‌نماید 00:49:05.500 --> 00:49:09.493 ‫و کارهای بزرگ و خطیر ‫به همین سان از مسیر خود 00:49:10.340 --> 00:49:12.296 ‫به کژی می‌گراید و حتی ‫نام کُنش را نیز از دست می‌دهد 00:49:14.700 --> 00:49:16.019 ‫اینک خامُش شویم 00:49:35.580 --> 00:49:38.140 ‫افیلیا، شما این‌جا قدم بزنید 00:49:38.500 --> 00:49:41.412 ‫اعلی‌حضرتا، اگر موافقت فرمایید، ‫در جای خود مستقر شویم 00:49:41.660 --> 00:49:44.174 ‫این کتاب را بخوان 00:50:33.180 --> 00:50:36.536 ‫سرورم، از پس آن‌همه روز که گذشت، ‫حال مبارکتان چطور است؟ 00:50:37.460 --> 00:50:41.135 ‫خاکسارانه سپاسگزارم، خوب، خوب، خوب 00:50:44.180 --> 00:50:47.217 ‫خداوندگارا، یادگارهایی از شما نزد من است 00:50:48.100 --> 00:50:51.251 ‫که از چندی پیش می‌خواستم به شما ‫بازگردانم. اینک آن‌ها را بازپس گیرید 00:50:51.740 --> 00:50:54.413 ‫نه، چنین نیست 00:50:55.620 --> 00:50:57.133 ‫من هرگز چیزی به شما ندادم 00:50:59.340 --> 00:51:02.730 ‫خداوندگار ارجمندم، ‫خودتان آگاه اید که داده اید 00:51:04.180 --> 00:51:07.377 ‫همراه با سخنانی بس شیرین 00:51:08.020 --> 00:51:10.090 ‫که آن چیزها را گران‌بهاتر می‌نمود 00:51:11.580 --> 00:51:13.650 ‫نزد مردم شریف، اگر بخشنده‌ نامهربان گردد، 00:51:13.980 --> 00:51:15.732 ‫هدیه‌های گران‌بها ‫از قدر و قیمت می‌افتد 00:51:39.620 --> 00:51:42.657 ‫- هاها، آیا شما پاکدامنید؟ ‫- سرورم؟ 00:51:43.340 --> 00:51:44.659 ‫آیا زیبایید؟ 00:51:44.860 --> 00:51:46.691 ‫مقصود والاحضرت چیست؟ 00:51:51.780 --> 00:51:53.577 ‫اینکه اگر پاکدامن و زیبایید 00:51:53.740 --> 00:51:55.935 ‫پاکدامنی‌تان نباید مجال هیچ ‫عرض اندامی به زیبایی‌تان بدهد 00:51:56.100 --> 00:51:58.933 ‫مگر زیبایی، می‌تواند همنشینی ‫نیک‌تر از پاکدامنی بیابد، سرورم؟ 00:51:59.100 --> 00:52:01.568 ‫بله، به راستی، پیش از آنکه قدرت پاکدامنی ‫زیبایی را به قالب شباهت خود درآورد، 00:52:01.740 --> 00:52:03.935 ‫دیری نمی‌پاید تا نیروی زیبایی، ‫پاکدامنی را به تردامنی* بدل می‌کند ‫گناه‌کاری* 00:52:04.540 --> 00:52:07.338 ‫این سخن در زمانی نقیضه‌گویی به شمار می‌آمد، ‫اما اکنون روزگار آن را به اثبات می‌رساند 00:52:12.260 --> 00:52:13.932 ‫یک زمان دوستت می‌داشتم 00:52:14.620 --> 00:52:17.657 ‫به راستی، سرورم، ‫شما واداشتید مرا تا باور کنم 00:52:19.620 --> 00:52:21.850 ‫نباید باورت می‌شد. ‫دوستت نمی‌داشتم 00:52:23.020 --> 00:52:24.817 ‫سخت فریب خوردم 00:52:26.340 --> 00:52:30.049 ‫به صومعه برو. از چه رو می‌خواهی ‫گناهکارانی را در دامن خود بپرورانی 00:52:30.660 --> 00:52:33.697 ‫موجوداتی مانند من که میان زمین ‫و آسمان می‌خزند به چه کار می‌آیند؟ 00:52:34.020 --> 00:52:36.011 ‫ما همه نابکاران گستاخی هستیم 00:52:36.620 --> 00:52:38.212 ‫هیچ‌کدام از ما را باور مکن 00:52:40.340 --> 00:52:41.455 ‫پدرتان کجاست؟ 00:52:42.500 --> 00:52:43.774 ‫در خانه، سرورم 00:52:48.100 --> 00:52:50.330 ‫درها بر او بسته باد 00:52:50.780 --> 00:52:53.294 ‫تا جز در خانه خود، ‫حماقتی از او سر نزند 00:52:54.740 --> 00:52:57.015 ‫- خدانگهدار ‫- پروردگارا، خودت پشت و پناهش باش 00:52:57.180 --> 00:52:59.171 ‫اگر میل ازدواج داری، ‫به همسری مردی احمق در آ 00:52:59.340 --> 00:53:02.730 ‫چه مردان خردمند دانند که ‫چه دیوهایی از ایشان می‌سازید 00:53:02.980 --> 00:53:04.174 ‫برو 00:53:04.460 --> 00:53:07.020 ‫دیگر بیزار شده ام؛ همین است که کارم به ‫جنون کشیده. من می‌گویم که دیگر ازدواج بی ازدواج 00:53:07.340 --> 00:53:10.571 ‫آنان که تاکنون ازدواج کرده اند، ‫همه بجز یکی، زندگی خواهند کرد 00:53:11.260 --> 00:53:15.014 ‫و باقی مردم چنان که هستند ‫خواهند بود. به صومعه برو 00:53:23.300 --> 00:53:25.768 ‫نیازی نیست گفته‌های حضرت ‫هملت را بازگو کنید. همه را شنیدیم 00:53:25.980 --> 00:53:27.174 ‫برو، افیلیا 00:53:27.460 --> 00:53:29.371 ‫اگر صلاح بدانید، پس از نمایش 00:53:29.540 --> 00:53:31.929 ‫مادرش شهبانو به تنهایی از او بخواهد 00:53:32.260 --> 00:53:34.490 ‫تا اندوهش را با وی در میان گذارد 00:53:34.940 --> 00:53:37.135 ‫و من در هنگام گفتگویشان، گوش می‌ایستم 00:54:12.340 --> 00:54:14.535 ‫این‌گونه هوا را با دست خود نشکافید 00:54:15.260 --> 00:54:17.216 ‫خیلی هم وارفته نباشید 00:54:22.820 --> 00:54:24.856 ‫بلکه به درایت خود پیش بروید 00:54:25.060 --> 00:54:27.972 ‫قطعه را، به همان شیوه که برای‌تان ‫خوانده ام، با لحنی شمرده و بی‌تکلف ادا کنید 00:54:28.140 --> 00:54:30.449 ‫اما اگر میل نعره کشیدن دارید 00:54:30.700 --> 00:54:32.770 ‫همان بهتر که کار را به جارچی بسپارم 00:54:33.020 --> 00:54:34.658 ‫والاحضرتا، اطمینان داشته باشید 00:54:36.180 --> 00:54:37.852 ‫خوب، دیگر آماده شوید 00:54:47.620 --> 00:54:48.609 ‫هوراشیو! 00:54:51.180 --> 00:54:54.536 ‫امشب در پیشگاه شاه نمایشی برپا می‌شود، ‫یک صحنه‌اش یادآور چیزهایی‌ست 00:54:54.780 --> 00:54:56.896 ‫که در باب مرگ پدرم ‫با تو در میان گذاشتم 00:54:57.460 --> 00:54:59.018 ‫از تو خواهش می‌کنم، چون دیدی که آن رخداد 00:54:59.260 --> 00:55:01.899 ‫در آستانه روی دادن است، ‫عمویم را پیش چشم داشته باش 00:55:02.420 --> 00:55:04.695 ‫خود من نیز چشم بر چهره‌اش خواهم دوخت، ‫سپس داوری‌های‌مان را برابر هم می‌گذاریم 00:55:04.900 --> 00:55:05.855 ‫به چشم، سرورم 00:55:30.700 --> 00:55:34.136 ‫برای دیدن نمایش می‌آیند؛ باید خود را به بیماری بزنم 00:56:29.980 --> 00:56:31.971 ‫حال برادرزاده‌مان هملت چطور است؟ 00:56:32.140 --> 00:56:34.290 ‫سوگند که بسیار خوب؛ بر خوانِ سمندر نشسته ام 00:56:34.580 --> 00:56:36.457 ‫هوا می‌خورم و نوید می‌دهم 00:56:36.620 --> 00:56:37.939 ‫اما خروس خواجه را ‫این‌طور پرورش نمی‌دهند 00:56:38.100 --> 00:56:40.136 ‫من از کجا و این گفته‌ها از ‫کجا! اینکه برای من حرف نشد 00:56:40.300 --> 00:56:41.653 ‫برای من نیز 00:56:42.340 --> 00:56:45.889 ‫خداوندگارا، ‫می‌گفتید که یک بار در دانشگاه بازی کردید؟ 00:56:47.020 --> 00:56:49.853 ‫بله، سروروم، ‫و بازیگر خوبی به شمار آمدم 00:56:50.060 --> 00:56:51.413 ‫در چه نقشی بازی می‌کردید؟ 00:56:51.820 --> 00:56:53.936 ‫در نقش جولیوس سزار 00:56:54.260 --> 00:56:56.979 ‫در کاپیتول کشته شدم. بروتوس مرا کشت 00:56:57.180 --> 00:57:00.695 ‫چه سنگدل بود او که خون ‫گوساله‌ای بدین پرواری را در آنجا ریخت 00:57:02.500 --> 00:57:05.810 ‫- بازیگران آماده اند؟ ‫- بله، سرورم، رخصت می‌خواهند 00:57:06.380 --> 00:57:08.769 ‫هملت جان، بیا این‌جا کنار من بنشین 00:57:09.060 --> 00:57:11.528 ‫نه، مادر جان، آهن‌ربای قوی‌تری این‌جاست 00:57:11.980 --> 00:57:13.698 ‫آهان! فهمیدید چه گفت؟ 00:57:17.860 --> 00:57:19.418 ‫خانم، آیا می‌توانم در دامن شما ‫جا خوش کنم؟ 00:57:19.740 --> 00:57:20.695 ‫نه، سرورم 00:57:20.860 --> 00:57:22.816 ‫می‌گویم، سر بر دامن‌تان بگذارم؟ 00:57:24.380 --> 00:57:25.335 ‫بله، سرورم 00:57:26.580 --> 00:57:28.616 ‫خیال کردید منظور بدی داشتم؟ 00:57:28.780 --> 00:57:30.498 ‫خیالی نکردم، سرورم 00:57:32.060 --> 00:57:34.176 ‫جای گرفتن میان پاهای دوشیزگان فکر خوبی‌ست 00:57:34.340 --> 00:57:36.251 ‫- چه فرمودید، سرورم؟ ‫- هیچ 00:57:37.420 --> 00:57:39.172 ‫سرخوش اید، سرورم 00:57:40.020 --> 00:57:41.419 ‫- که؟ من؟ ‫- بله، سرورم 00:57:41.580 --> 00:57:43.571 ‫خدایا، من تنها بذله‌گوی شما هستم 00:57:44.460 --> 00:57:46.610 ‫مگر یک آدم غیر از ‫سرخوشی چه باید بکند؟ 00:57:47.140 --> 00:57:50.257 ‫مادرم چه خوش و خندان می‌نماید، حال آنکه ‫دو ساعت بیشتر نیست که پدرم مرده است 00:57:50.420 --> 00:57:52.854 ‫نخیر، قریب به دو ماه می‌شود، سرورم 00:57:56.820 --> 00:58:00.608 ‫این‌همه؟ ‫نه، پس بگذارید شیطان سیاه بپوشد 00:58:01.060 --> 00:58:02.937 ‫و اما من رخت سمور ‫خواهم پوشید. خداوندا! 00:58:03.220 --> 00:58:05.290 ‫دو ماه پیش مرده و هنوز از یاد نرفته؟ 00:58:05.940 --> 00:58:08.977 ‫پس امید این می‌رود که یاد مردی بزرگ ‫تا شش‌ ماهی پس از خودش زنده بماند 00:58:21.340 --> 00:58:23.092 ‫برای خودمان، و این تراژدی 00:58:23.260 --> 00:58:26.536 ‫کمرخمیده، از شما داریم استدعایی ‫گوش بسپارید با لطف و شکیبایی 00:58:34.620 --> 00:58:36.975 ‫این پیش‌پرده است یا سجع مُهر؟ 00:58:37.140 --> 00:58:38.698 ‫کوتاه بود، سرورم 00:58:38.940 --> 00:58:40.453 ‫مانند عمر محبتِ زنان 00:58:42.900 --> 00:58:47.212 ‫ارابه آفتاب* سی دور تمام ‫فوبیوس* 00:58:47.940 --> 00:58:53.492 ‫گرد گوی خاک* و پهنه شوراب دریاها* را درنوردید ‫تِلوس و نپتون 00:58:55.700 --> 00:59:00.490 ‫و سی بار دوازده بار (30 سال)، ‫ماه با فروغ عاریتی خود 00:59:01.660 --> 00:59:06.609 ‫دوازده سی بار گرد جهان گشت 00:59:07.100 --> 00:59:11.491 ‫از آن روز عشقْ دل‌های ‫ما، و ازدواج دست‌های ما را 00:59:11.980 --> 00:59:15.450 ‫در پیوندی بس مقدس باهم یکی کرد 00:59:15.900 --> 00:59:18.016 ‫باشد که پیش از مرگ عشق‌مان، 00:59:18.180 --> 00:59:20.410 ‫سفرهای ماه و آفتاب ‫را همان قدر شماره کنیم 00:59:21.820 --> 00:59:26.257 ‫اما، وای بر من. چندی‌ست که عجیب ‫خسته اید و دور از تردماغی پیشین خود 00:59:26.620 --> 00:59:27.973 ‫راست اینکه، باید ترکت کنم، نازنینم 00:59:29.540 --> 00:59:31.610 ‫و آن‌ هم به زودی 00:59:32.700 --> 00:59:35.578 ‫نیروهای حیاتی من دست از کار کشیده اند 00:59:35.780 --> 00:59:39.898 ‫اما تو، در جهان زیبای پس از من خواهی زیست 00:59:40.260 --> 00:59:42.979 ‫محبوب و عزیز، و شاید هم 00:59:44.700 --> 00:59:48.375 ‫یکی را با همین مهربانی به شوهری... 00:59:48.580 --> 00:59:51.140 ‫آه، برود به جهنم! اگر چنین عشقی ‫در دل داشته باشم به مثابه خیانت است 00:59:51.300 --> 00:59:55.293 ‫اوف بر من اگر تن به شوی دیگر دهم! هیچ زن به ‫شوی دومین تن ندهد، مگر نخستین را کشته باشد 00:59:55.660 --> 00:59:57.537 ‫انگیزه‌ای که زن را به ‫ازدواج دوباره می‌کشاند 00:59:57.900 --> 01:00:00.368 ‫ملاحظات پست مادی‌ست، نه شور عشق 01:00:00.780 --> 01:00:04.056 ‫باور دارم که آنچه را در ‫دل داری به زبان می‌آوری 01:00:04.740 --> 01:00:07.254 ‫چه بسا بر آنچه آهنگش ‫را داریم چشم بپوشیم 01:00:07.940 --> 01:00:11.330 ‫ناگزیر فراموش‌کاریم در ادای دِینی ‫که 01:00:11.660 --> 01:00:13.696 ‫تنها نزد خویش به گردنش گرفته ایم 01:00:15.100 --> 01:00:17.898 ‫پس چنین پندار که شوی دیگری نخواهی گزید 01:00:18.460 --> 01:00:21.975 ‫اما با مرگ نخستین سرورت، ‫این پنداره نیز خواهد مرد 01:00:22.140 --> 01:00:24.335 ‫هم در این سرا و هم در سرای دگر، ‫در کشاکش ابدی باشم 01:00:24.500 --> 01:00:26.730 ‫اگر روزی بیوه شوم و بیوه نمانم! 01:00:26.900 --> 01:00:28.538 ‫سوگند سنگینی‌ست 01:00:29.580 --> 01:00:30.933 ‫جان من، دمی تنهایم بگذار 01:00:31.620 --> 01:00:35.693 ‫میل دارم روز ملال‌آور را با خواب بفریبم 01:00:35.900 --> 01:00:37.299 ‫خوابْ گهواره‌ی روانت باد ‫(آرام بخوابی) 01:00:38.220 --> 01:00:41.178 ‫باشد که شوربختی هرگز ‫میان‌مان جدایی نیندازد 01:00:55.900 --> 01:00:58.130 ‫بانو، این نمایش را می‌پسندید؟ 01:00:59.100 --> 01:01:01.011 ‫به نظرم بانوی صحنه زیاده از حد گلایه می‌کند 01:01:01.180 --> 01:01:02.772 ‫آه، ولی به عهد خود وفادار خواهد ماند 01:01:03.100 --> 01:01:05.978 ‫قصه را شنیدید؟ ایرادی که به آن وارد نیست؟ 01:01:06.420 --> 01:01:09.890 ‫نه، همه‌ش شوخی است، به شوخی زهر می‌ریزند 01:01:10.060 --> 01:01:11.459 ‫نام نمایشنامه چیست؟ 01:01:12.020 --> 01:01:15.012 ‫تله موش. اما به چه ‫صورت؟ به صورت مجازی 01:01:15.340 --> 01:01:17.900 ‫نمایشِ قتلی است که در وین روی داده 01:01:18.140 --> 01:01:21.098 ‫به زودی خواهید دید. ‫عجب نقش‌بندی* کردند ‫(حیله‌گری) 01:01:21.300 --> 01:01:22.858 ‫دوک، گنزاگو نام دارد 01:01:23.820 --> 01:01:25.173 ‫اما که چه؟ 01:01:25.420 --> 01:01:27.775 ‫اعلی‌حضرت و بنده روان پاکی داریم، ‫به ما که بر نمی‌خورد 01:01:27.940 --> 01:01:30.056 ‫بگذار خر لنگ سکندری بخورد ‫(اونی که باید به خودش بگیره می‌گیره) 01:01:30.220 --> 01:01:31.414 ‫[اسب] رهوار ما سالم است 01:01:31.660 --> 01:01:35.573 ‫این لوسیانوس است، برادرزاده شاه 01:01:57.540 --> 01:01:58.814 ‫دست به کار شو، قاتل! 01:01:59.780 --> 01:02:01.498 ‫لعنتی! 01:02:02.740 --> 01:02:05.937 ‫صورتک‌های شومت را کنار بگذار و شروع کن. 01:02:09.140 --> 01:02:13.213 ‫پنداره سیاه، دست تیز، و معجونِ کاری 01:02:13.660 --> 01:02:16.857 ‫ساعت مناسب، ‫و چشم هر آفریده‌ای از این منظره به دور 01:02:18.180 --> 01:02:23.812 ‫تو ای معجون بدبو که از ‫گیاهان نیم‌شبان ساخته شده ای 01:02:24.380 --> 01:02:27.099 ‫و نفس هِکاته* سه بار به نفرین بر تو دمیده شد 01:02:28.140 --> 01:02:32.577 ‫به خاصیت سرشت جادویی و شوم خود 01:02:32.820 --> 01:02:36.017 ‫بر این جان تندرست یورش آر! 01:03:32.060 --> 01:03:35.257 ‫- شما را چه می‌شود، سرورم؟ ‫- نمایش را تعطیل کنید 01:03:58.820 --> 01:04:00.139 ‫مشعلی بیاورید! 01:04:03.660 --> 01:04:04.695 ‫مشعل! مشعل! 01:04:21.340 --> 01:04:24.491 ‫بگذار آهوی زخمی برود و ناله سر دهد، و گوزن 01:04:24.660 --> 01:04:27.936 ‫زیرا هنگامی که برخی در خوابند، ‫برخی دیگر باید بیدار بمانند 01:04:31.620 --> 01:04:32.735 ‫آه، هوراشیوی عزیزم 01:04:35.220 --> 01:04:37.654 ‫حاضرم از برای گفته‌های ‫شبح هزار لیره بپردازم. دانستی؟ 01:04:37.820 --> 01:04:38.809 ‫بسیار خوب سرورم 01:04:39.100 --> 01:04:40.818 ‫آنجا که سخن از زهر به میان آمد؟ 01:04:41.020 --> 01:04:42.453 ‫بسیار خوب متوجهش شدم 01:04:54.460 --> 01:04:57.691 ‫هان، موسیقی! ‫زود، قره‌نی! 01:04:58.020 --> 01:05:00.454 ‫شاه اگر نمایش را دوست نمی‌دارد 01:05:00.740 --> 01:05:02.810 ‫خب دوست نمی‌دارد دیگر، تو را به خدا! 01:05:03.060 --> 01:05:04.573 ‫موسیقی، زود! 01:05:12.660 --> 01:05:15.174 ‫- خداوندگار عزیزم! ‫- سرور گرامی ام! 01:05:15.340 --> 01:05:19.379 ‫خداوندگار عزیزم، ‫اجازه بفرمایید کلامی به عرض برسانم 01:05:19.620 --> 01:05:21.417 ‫آقا، یک داستان کامل 01:05:21.740 --> 01:05:23.651 ‫- شاه، قربان... ‫- خوب، آقا، شاه چه؟ 01:05:23.820 --> 01:05:26.209 ‫از اینجا سخت برافروخته رفت 01:05:26.460 --> 01:05:27.654 ‫برافروخته از می‌خوارگی، آقا؟ 01:05:27.820 --> 01:05:29.811 ‫نه، سرورم، بلکه از صفرا* ‫(خشم) 01:05:30.020 --> 01:05:32.295 ‫اگر طبیبش را آگاه نموده بودید، ‫هوش خود را بهتر نشان می‌دادید 01:05:32.660 --> 01:05:35.697 ‫زیرا که اگر اصلاح مزاجش به دست من افتد، 01:05:35.900 --> 01:05:37.936 ‫چه بسا صفرا در او بیشتر به جوش آید 01:05:39.820 --> 01:05:42.380 ‫خداوندگارا، برای نطق خود حدی قائل شوید 01:05:42.700 --> 01:05:44.338 ‫رام هستم، آقا. بفرمایید 01:05:44.700 --> 01:05:48.249 ‫مادرتان، شهبانو، با خاطری بسیار ‫آزرده مرا نزد شما فرستاده است 01:05:48.420 --> 01:05:50.251 ‫- خوش آمدید ‫- نخیر، سرور خوبم 01:05:50.460 --> 01:05:52.178 ‫این تعارف مناسب این حال نیست 01:05:52.340 --> 01:05:54.729 ‫- اگر مرحمت کنید و پاسخ معقولی... ‫- عاجزم، قربان 01:05:54.980 --> 01:05:55.935 ‫از چه، سرورم؟ 01:05:56.100 --> 01:05:59.536 ‫از اینکه پاسخ معقولی به شما بدهم. ‫پریشان‌خاطرم 01:06:07.700 --> 01:06:10.533 ‫دیگر بس است، ‫برویم سر اصل مطلب. می‌گفتید، مادرم... 01:06:10.700 --> 01:06:13.658 ‫رفتارتان موجب شگفتی و حیرت‌شان ‫شده است. مایل اند با شما سخن بگویند 01:06:13.820 --> 01:06:16.254 ‫عجب پسری که توانسته ‫مادری را چنین به حیرت اندازد 01:06:16.420 --> 01:06:19.298 ‫ولی آیا به دنبال این حیرت‌زدگی ‫مادرانه چیز دیگری نیست؟ 01:06:19.540 --> 01:06:21.770 ‫خداوندگارا، یک زمان مهر من در دل داشتید 01:06:21.980 --> 01:06:23.971 ‫هنوز هم دارم، ‫به همین انگشتان دزد و جیب‌برم سوگند! 01:06:24.260 --> 01:06:26.137 ‫رنجیدگی‌تان از کجاست، سرورم؟ 01:06:26.300 --> 01:06:29.212 ‫اگر دوست را محرم دردهای خود ندانید، ‫به یقین، در به روی رهایی خود بسته اید 01:06:29.380 --> 01:06:31.336 ‫امکان پیشرفت ندارم، آقا 01:06:31.780 --> 01:06:35.659 ‫چنین چیزی چگونه ممکن است، ‫حال آن‌که قول شاه پشتوانه کامیابی شماست؟ 01:06:35.820 --> 01:06:38.653 ‫بله، آقا. ولی "تا گردو بار دهد..." 01:06:38.820 --> 01:06:40.094 ‫مَثَل نم‌کشیده‌ای‌ست 01:06:47.900 --> 01:06:49.219 ‫ها، قره‌نی! 01:06:50.220 --> 01:06:51.699 ‫یکی را بدهید ببینم 01:06:53.740 --> 01:06:55.139 ‫با هم ندار هستیم، 01:06:55.420 --> 01:06:58.378 ‫برای چه همیشه می‌خواهید زیر زبان مرا بکشید، ‫انگار که می‌خواهید مرا در دام بیندازید؟ 01:06:58.540 --> 01:07:00.371 ‫آه، سرورم، مرا پروایی از خدمت‌گزاری نیست 01:07:00.540 --> 01:07:02.656 ‫چرا که محبتْ را در قید آداب نمی‌گذارم 01:07:03.580 --> 01:07:06.094 ‫درست سر درنمی‌آورم 01:07:06.300 --> 01:07:07.813 ‫میل دارید در این نی بدمید؟ 01:07:08.860 --> 01:07:11.215 ‫- سرورم، نمی‌توانم ‫- خواهش می‌کنم 01:07:14.860 --> 01:07:16.418 ‫نواختنش را هیچ نمی‌دانم، سرورم 01:07:16.580 --> 01:07:18.457 ‫به آسانیِ دروغ گفتن است 01:07:18.740 --> 01:07:21.573 ‫سوراخ‌ها را زیر انگشت‌ها و شست‌تان بگیرید، ‫با دهان بدمید در آن 01:07:21.820 --> 01:07:23.811 ‫تا رساترین نوای موسیقی به سخن درآید 01:07:24.620 --> 01:07:27.180 ‫ببینید، کلیدهایش این‌جاست 01:07:28.100 --> 01:07:31.729 ‫اما نمی‌توانم کمترین نغمه‌ای از آن برآرم، ‫کار من نیست 01:07:39.260 --> 01:07:40.932 ‫پس ببینید که 01:07:42.340 --> 01:07:44.456 ‫ ‫چه ناچیزم می‌شمارید 01:07:47.900 --> 01:07:49.936 ‫که می‌خواهید نغمه‌ای را از من برآرید 01:07:51.260 --> 01:07:54.218 ‫گویی که پرده‌های مرا می‌شناسید 01:07:55.260 --> 01:07:58.172 ‫و می‌خواهید از درون من، اسرار بجویید 01:07:58.900 --> 01:08:03.690 ‫می‌خواهید بم‌ترین و ریزترین ‫نواهای من را در بانگ افکنید 01:08:05.140 --> 01:08:09.497 ‫و اما چه بسیار نغمه و طنین خوش 01:08:10.220 --> 01:08:11.778 ‫که در این ساز کوچک نهفته‌ست 01:08:13.500 --> 01:08:16.253 ‫و شما از به سخن درآوردن آن ناتوان 01:08:18.580 --> 01:08:20.377 ‫به گمان شما به سخن درآوردن من 01:08:21.740 --> 01:08:23.810 ‫از یک نی هم آسان‌تر است؟ 01:08:27.460 --> 01:08:30.577 ‫مرا هر سازی که دوست دارید بنامید 01:08:30.900 --> 01:08:32.618 ‫می‌توانید با من ور بروید 01:08:33.260 --> 01:08:35.820 ‫اما نغمه‌ای از من برنخواهید آورد 01:08:54.540 --> 01:08:57.134 ‫هم‌اکنون می‌دهم فرمان شما را بنویسند 01:08:57.500 --> 01:08:59.934 ‫و او با شما رهسپار انگلستان خواهد شد 01:09:00.300 --> 01:09:02.336 ‫مصالح دولت ما خطر دیوانگی او را 01:09:02.500 --> 01:09:04.968 ‫که هر ساعت رو به فزونی می‌رود، برنمی‌تابد 01:09:05.140 --> 01:09:08.098 ‫خودمان را آماده خواهیم کرد. ‫مصالح آن هزاران هزار تن که امورات زندگی‌شان 01:09:08.260 --> 01:09:10.774 ‫بسته به وجود اعلی‌حضرت می‌باشد، ‫امری مقدس و الهی‌ست 01:09:10.940 --> 01:09:12.214 ‫خدا به همراه‌تان! 01:09:12.500 --> 01:09:14.809 ‫شاهی که درگذرد، خود به تنهایی نمی‌میرد 01:09:15.340 --> 01:09:18.298 ‫بلکه همچون گردابی، ‫هرآنچه در جوار خود دارد فرومی‌کشد 01:09:18.660 --> 01:09:20.855 ‫خواهش دارم برای این عزیمت، ‫تدارکی فوری ببینید 01:09:23.940 --> 01:09:26.249 ‫او اینک نزد مادر خود می‌رود 01:09:26.500 --> 01:09:28.491 ‫ولی همچنان که بس خردمندانه فرمودید 01:09:28.820 --> 01:09:30.094 ‫بهتر است جز مادر 01:09:30.340 --> 01:09:32.649 ‫که طبیعت به جانبداری‌اش‌ وامی‌دارد، ‫کس دیگری نیز 01:09:32.820 --> 01:09:33.889 ‫شنونده گفتگوی آن‌ها باشد 01:09:34.140 --> 01:09:35.858 ‫سپاسگزارم، سرورم 01:09:56.500 --> 01:09:58.172 ‫اگر هم این دستِ نفرینی 01:09:59.100 --> 01:10:00.818 ‫از خونِ برادر آستر یافته باشد 01:10:02.980 --> 01:10:04.493 ‫باز آیا در آسمان‌های ‫رحمت چندان باران نیست 01:10:05.140 --> 01:10:07.449 ‫که آن را بشوید و به سفیدی برف گرداند؟ 01:10:09.580 --> 01:10:12.617 ‫پس مراد از رحمت چیست جز ‫آنکه چشم در چشم در چهره خطا بنگرد؟ 01:10:14.860 --> 01:10:17.897 ‫و در دعا چیست مگر جز نیرویی دوچندان 01:10:18.660 --> 01:10:21.379 ‫که نگاه دارد ما را از پرتگاه گناه 01:10:22.620 --> 01:10:25.214 ‫گناهم شسته خواهد شد 01:10:31.740 --> 01:10:34.732 ‫آه، اما چه دعایی شایسته حال من است 01:10:36.780 --> 01:10:38.657 ‫"قتل شنیع مرا بر من عفو کن"؟ 01:10:40.620 --> 01:10:42.895 ‫نمی‌تواند این باشد 01:10:44.300 --> 01:10:46.052 ‫زیرا من همچنان 01:10:46.860 --> 01:10:49.215 ‫از ثمرات آن کُشت که ‫انگیزه من در آن‌ کار بود 01:10:49.900 --> 01:10:53.336 ‫تاج شاهی، ‫جاه و جلال و شهبانوی خود برخوردارم 01:10:57.260 --> 01:11:02.095 ‫آیا می‌توان بخشوده شد و ‫باز همالِ جنایت بود؟ 01:11:06.780 --> 01:11:11.331 ‫ولی در آن بالا کار از قرار دیگر است، ‫از نقشبندی اثری نیست 01:11:13.260 --> 01:11:16.935 ‫هر عملی آنجا با خصلت راستین خود همراه است 01:11:19.140 --> 01:11:24.089 ‫تا ناگزیر در برابر چهره برآشفته گناهان خود 01:11:25.100 --> 01:11:26.692 ‫در پی تبرئه برآییم 01:12:05.040 --> 01:12:06.234 ‫مادر! 01:12:07.560 --> 01:12:08.913 ‫بانوی من! 01:12:12.360 --> 01:12:15.352 ‫به او بگویید علیاحضرت ناچار بوده است ‫خود را میان او و خشمی خانمان‌سوز حایل کند 01:12:15.600 --> 01:12:19.149 ‫من در این گوشه بی‌حرکت و خاموش می‌مانم. ‫خواهش می‌کنم با وی صریح و بی‌پرده باشید 01:12:38.200 --> 01:12:41.158 ‫خوب، مادر، چه شده است؟ 01:12:42.760 --> 01:12:44.796 ‫هملت، پدرت را سخت رنجانده ای 01:12:45.560 --> 01:12:47.232 ‫مادر، شما پدرم را سخت رنجانده اید 01:12:47.400 --> 01:12:50.870 ‫- پاسخ به یاوه می‌گویی ‫- پرسش به هرز می‌کنی 01:12:51.080 --> 01:12:52.718 ‫هان، چه می‌گویی هملت؟ 01:12:53.720 --> 01:12:56.473 ‫- چه فرمایشی دارید؟ ‫- فراموش کرده ای من که هستم؟ 01:12:56.720 --> 01:12:58.392 ‫نه، به چلیپای مسیح سوگند! 01:12:59.480 --> 01:13:05.271 ‫شما شهبانویید، زن برادرشوهرتان، ‫و، افسوس، مادر 01:13:05.640 --> 01:13:07.790 ‫اگر چنین است، کسانی را بر تو ‫می‌گمارم که با زبان تو حرف بزنند 01:13:08.120 --> 01:13:09.109 ‫نه، نه! 01:13:11.000 --> 01:13:11.876 ‫بنشینید 01:13:14.680 --> 01:13:15.954 ‫از این‌جا جم نخواهید خورد 01:13:17.000 --> 01:13:20.072 ‫جایی نخواهید رفت تا آیینه‌ای در برابرتان ‫بگیرم، تا ژرفای وجود خود را در آن ببینید 01:13:20.840 --> 01:13:22.034 ‫چه می‌خواهی بکنی؟ 01:13:23.080 --> 01:13:24.195 ‫مبادا خیال کشتن مرا داشته باشی؟ 01:13:24.840 --> 01:13:27.229 ‫- های، کمک! کمک! ‫- چه می‌کنی، کمک! کمک! 01:13:28.200 --> 01:13:30.316 ‫چه؟ این‌جا موشی بود؟ 01:13:30.920 --> 01:13:31.750 ‫شرط یک سکه طلا که مرد! 01:13:35.400 --> 01:13:36.355 ‫مرد! 01:13:37.440 --> 01:13:40.193 ‫- وای، چه کار کردی؟ ‫- نمی‌دانم. آیا شاه بود؟ 01:13:40.600 --> 01:13:42.192 ‫آه، چه کار بی‌ملاحظه و خون‌باری! 01:13:42.360 --> 01:13:46.353 ‫کار خون‌بار، مادر جان، به زشتی ‫کشتن شاه و به همسری برادرش درآمدن 01:13:46.520 --> 01:13:48.192 ‫کشتن شاه؟ 01:13:49.040 --> 01:13:51.235 ‫بله، خانم. همین که گفتم 01:14:03.840 --> 01:14:06.479 ‫بی‌چاره نادان و بی‌پروای فضول، بدرود! 01:14:14.720 --> 01:14:17.632 ‫تو را به جای بهتر از تو گرفتم 01:14:29.040 --> 01:14:31.474 ‫دیدی که دخالت گذشته از ‫حد گاه گران تمام می‌شود 01:14:33.680 --> 01:14:35.830 ‫اینگونه دست در هم نکنید، بنشینید 01:14:36.800 --> 01:14:39.473 ‫بگذارید من قلب‌تان را بچلانم، و اگر از ‫ماده‌ای نرم ساخته شده باشد، اگر عادات دوزخی 01:14:39.640 --> 01:14:42.598 ‫در برابر هر احساسی همچون مفرغ، ‫سخت و مقاومش نکرده باشد، موفق خواهم شد 01:14:42.880 --> 01:14:45.474 ‫مگر من چه کرده ام که ‫این‌چنین نیش زبانم می‌زنی؟ 01:15:00.480 --> 01:15:02.232 ‫کاری که... 01:15:09.800 --> 01:15:11.995 ‫و به این تصویر بنگرید... 01:15:17.040 --> 01:15:18.155 ‫... و سپس به این یک 01:15:25.840 --> 01:15:28.115 ‫دو تصویر از دو برادر 01:15:28.680 --> 01:15:30.830 ‫ببینید که چه فر و شکوهی بر این سیما بود 01:15:31.280 --> 01:15:34.829 ‫هیئت و ریختی که گویی هریک از ‫خدایان مُهر خود را بر آن نهاده اند 01:15:35.200 --> 01:15:37.077 ‫تا مژده ظهور مردی بزرگ را به جهان بدهند 01:15:37.680 --> 01:15:39.193 ‫همسر شما چنین کسی بود 01:15:44.160 --> 01:15:45.513 ‫اکنون بنگرید چه چیزی در پی اوست 01:15:46.440 --> 01:15:48.908 ‫خوشه‌ای بیمار 01:15:49.080 --> 01:15:50.513 ‫که به خوشه سالم آفت زد 01:15:51.120 --> 01:15:53.714 ‫چشم آیا دارید؟ ‫این را نمی‌توان دلباختگی نامید 01:15:54.760 --> 01:15:57.069 ‫چرا که در سن و سال شما، شور سرکش ‫خون فروکش می‌کند و خود را رام خِرد می‌کند 01:15:57.840 --> 01:16:00.354 ‫و کدام خرد پس از آن‌یک ‫به این‌یک روی می‌آورد؟ 01:16:01.200 --> 01:16:02.997 ‫کو سرخی تو، ای شرم؟ 01:16:04.280 --> 01:16:07.511 ‫اگر در اندام زن کلان‌سالی سر به نافرمانی برمی‌آوری، ‫همان به که پرهیزگاری در برابر شعله‌های جوانی 01:16:07.720 --> 01:16:09.676 ‫همچو موم باشد و در آتش خود بسوزد 01:16:09.840 --> 01:16:11.273 ‫آه، هملت، بیش از این مگو 01:16:12.080 --> 01:16:14.230 ‫تو نگاه من را به ژرفنای روحم انداخته ای 01:16:14.440 --> 01:16:17.193 ‫و من بس لکه‌ها و جودانه‌های سیاه بر آن ‫می‌بینم که رنگ آن دیگر زایل نخواهد شد 01:16:17.360 --> 01:16:20.079 ‫نه، در بستری آلوده میان بوی تند ‫عرقْ زندگی کردن و در تباهی فرو رفتن 01:16:20.240 --> 01:16:22.390 ‫و در آن خوکدانی متعفن تن ‫به نوازش و آمیزش دادن... 01:16:22.560 --> 01:16:23.834 ‫آه، بیش از این با من مگو 01:16:24.080 --> 01:16:26.674 ‫سخنانت همچون خنجر در گوشم فرو می‌رود 01:16:26.880 --> 01:16:28.518 ‫...یک آدم‌کش فرومایه 01:16:28.920 --> 01:16:31.388 ‫یک زرخرید که بیست یک از ده یک ‫خداوندگار پیشین‌تان هم ارزش ندارد 01:16:31.640 --> 01:16:34.154 ‫دلقکی در هیئت شاهان، ‫جیب‌بر قدرت و فرمان‌روایی... 01:16:34.360 --> 01:16:35.634 ‫هملت، دیگر نگو! 01:16:58.400 --> 01:17:01.358 ‫شما را چه می‌شود؟ ‫نگاهتان را به کجا دوخته اید؟ 01:17:08.000 --> 01:17:10.116 ‫این‌همه ساخته و پرداخته مغز شماست 01:17:20.040 --> 01:17:23.350 ‫نبض من، به اندازه نبض شما منظم می‌زند 01:17:23.520 --> 01:17:26.478 ‫این دیوانگی نیست که از زبان من به ‫سخن درآمد؛ اگر می‌خواهید، آزمایش کنید 01:17:26.880 --> 01:17:29.633 ‫حال آنکه از دیوانگی جز کَلپَتره‌کاری* برنمی‌آید. ‫*سخن بی‌معنا 01:17:30.160 --> 01:17:31.832 ‫روح خود را در این روغن ‫چرب و نرم نغلتانید که گویی 01:17:32.000 --> 01:17:33.797 ‫دیوانگی من است که در سخن درآمده، ‫نه خطاکاری شما 01:17:34.840 --> 01:17:38.753 ‫این کار جز پوشاندن زخم ناسور زیر پوست نیست و ‫آن پوسیدگی چرکین همه‌چیز را از درون فاسد می‌کند 01:17:39.040 --> 01:17:41.793 ‫آه، هملت! قلبم را دوپاره کردی 01:17:42.360 --> 01:17:45.716 ‫آه، آن نیمه را که تاریک‌تر است دور ‫بیندازید و با نیمه پاک‌تر زندگی کنید 01:17:51.000 --> 01:17:52.194 ‫شب خوش 01:17:58.120 --> 01:17:59.473 ‫اما به بستر عمویم مروید 01:18:06.400 --> 01:18:07.992 ‫و اما در باب این خداوندگار 01:18:09.200 --> 01:18:10.758 ‫به راستی پشیمانم 01:18:14.760 --> 01:18:17.513 ‫من او را از این‌جا می‌برم و چنانکه ‫باید جوابگوی مرگ او خواهم بود 01:18:18.560 --> 01:18:21.518 ‫پس، بار دیگر، شب خوش 01:18:23.520 --> 01:18:26.193 ‫ برای مهربان بودن باید سنگدل باشم 01:18:26.920 --> 01:18:30.674 ‫آنچه بد است آغاز شده، اما آنچه بدتر است در پی می‌آید ‫ 01:18:39.120 --> 01:18:40.235 ‫باز کلامی دیگر، بانوی عزیز 01:18:41.720 --> 01:18:43.073 ‫چه باید بکنم 01:18:47.200 --> 01:18:48.713 ‫از آنچه منعت کردم سخت پرهیز کن: 01:18:50.120 --> 01:18:52.509 ‫مبادا بگذارید آن خوک شما را به بستر بکشاند 01:18:52.960 --> 01:18:56.350 ‫و با یک جفت بوسه بدبو 01:18:56.840 --> 01:19:00.276 ‫شما را بر آن دارد که نزدش اعتراف ‫کنید که من به راستی دیوانه نیستم 01:19:00.680 --> 01:19:02.477 ‫و دیوانگی من از سر نیرنگ است 01:19:03.440 --> 01:19:06.989 ‫خاطرت جمع باشد، ‫اگر سخن از دم برآید و دم از جان 01:19:08.040 --> 01:19:09.951 ‫برای دم زدن از آنچه نزدم گفتی، جانی ندارم 01:19:10.480 --> 01:19:14.029 ‫- باید رهسپار انگلستان شوم، می‌دانید؟ ‫- افسوس! 01:19:15.640 --> 01:19:17.073 ‫خاطرم نبود که چنین تصمیمی در کار است 01:19:50.160 --> 01:19:52.628 ‫شب خوش، مادر! 01:20:36.400 --> 01:20:37.799 ‫عالیجناب! 01:20:39.960 --> 01:20:41.109 ‫عالیجناب! 01:20:45.000 --> 01:20:46.479 ‫عالیجناب هملت! 01:20:51.480 --> 01:20:54.870 ‫این قیل و قال چیست؟ چه ‫کسی بود صدا زد هملت؟ 01:20:57.080 --> 01:21:00.914 ‫نعش را چه کردید، سرورم؟ 01:21:01.600 --> 01:21:04.114 ‫به خاک که خویشاوند اوست باز پس دادم 01:21:04.640 --> 01:21:07.029 ‫بگویید کجاست، تا بتوانیم از ‫آنجا برداریمش و به نمازخانه ببریم 01:21:07.320 --> 01:21:09.914 ‫- باور نکنید ‫- چه را باور نکنیم؟ 01:21:10.480 --> 01:21:13.756 ‫که من به میل شما کار کنم، نه به میل خودم 01:21:15.520 --> 01:21:19.035 ‫تازه، پسر پادشاه، در برابر پرسش یک اسفنج 01:21:20.240 --> 01:21:21.958 ‫چه پاسخی می‌تواند بدهد؟ 01:21:22.280 --> 01:21:23.679 ‫مرا اسفنج می‌شمارید؟ 01:21:23.840 --> 01:21:27.958 ‫بلی، آقا، اسفنجی که مراحم پادشاه ‫و پاداش‌ها و اختیارات او را می‌مکد 01:21:29.160 --> 01:21:31.037 ‫اما شایسته‌ترین خدمات را چنین ‫گماشتگانی در حق شاه انجام می‌دهند 01:21:31.640 --> 01:21:33.676 ‫او همچون بوزینه‌ آن‌ها را ‫در کنج آرواره‌اش نگه می‌دارد 01:21:33.840 --> 01:21:37.196 ‫نخست در دهن می‌گرداند و سرانجام می‌بلعد 01:21:38.280 --> 01:21:41.477 ‫همین که نیازش به آنچه گرد آوردید افتاد 01:21:41.920 --> 01:21:43.990 ‫کافی‌ست بفشاردتان تا شما ‫که اسفنجید بار دیگر خشک شوید 01:21:45.480 --> 01:21:47.357 ‫سخانان‌تان را نمی‌فهمم، سرورم 01:21:47.520 --> 01:21:50.830 ‫مایه خوشنودی‌ست. سخنِ یاوه ‫است که در گوش ابلهان می‌نشنید 01:21:56.760 --> 01:22:00.799 ‫سرورم، باید به ما بگویید این ‫نعش کجاست و با ما نزد شاه بیایید 01:22:01.040 --> 01:22:05.238 ‫نعش نزد شاه است، اما شاه با نعش نیست 01:22:05.640 --> 01:22:07.631 ‫شاه چیزی‌ست... 01:22:07.800 --> 01:22:10.917 ‫- چیزی، سرورم؟ ‫- چیزی ناچیز 01:22:12.160 --> 01:22:16.233 ‫قایم روباه، که آمدم! ‫اصطلاحی از یک بازی‌ شبیه به قایم‌باشک 01:22:16.400 --> 01:22:17.958 ‫مرا نزدش ببرید 01:23:13.880 --> 01:23:15.598 ‫حال، هملت، پولونیوس کجاست؟ 01:23:22.760 --> 01:23:23.875 ‫سر شام 01:23:26.160 --> 01:23:27.434 ‫سر شام؟ 01:23:28.320 --> 01:23:29.514 ‫کجا؟ 01:23:32.800 --> 01:23:35.360 ‫نه درجایی که سرگرم خوردن باشد، ‫بلکه جایی که می‌خورندش 01:23:36.640 --> 01:23:39.313 ‫انجمنی از کرم‌های ‫سیاست‌مدار به جانش افتاده اند 01:23:42.640 --> 01:23:47.270 ‫کرم، یگانه خداوندگار خورد و خوراک است 01:23:48.880 --> 01:23:51.872 ‫ما همه‌گونه جانوران را ‫پرورش می‌دهیم تا خود پروار شیم 01:23:52.160 --> 01:23:54.549 ‫و ما نیز برای کرم‌هاست ‫که خود را پروار می‌کنیم 01:23:55.480 --> 01:23:58.597 ‫شاه فربه و درویش تکیده 01:23:58.800 --> 01:24:02.349 ‫دو خورشِ دگرسان اند، ‫دو خورش بر سر یک میز 01:24:02.680 --> 01:24:04.511 ‫همین و همین 01:24:06.880 --> 01:24:08.598 ‫افسوس، افسوس! 01:24:09.640 --> 01:24:12.757 ‫هرکس می‌تواند با کرمی که شاهی را خورده است 01:24:13.560 --> 01:24:15.357 ‫ماهی بگیرد 01:24:17.480 --> 01:24:22.110 ‫و خود باز از آن ماهی که ‫کرم را خورده است بخورد 01:24:23.760 --> 01:24:25.239 ‫منظورت از این گفته چیست؟ 01:24:26.520 --> 01:24:29.159 ‫هیچ، جز آنکه به شما نشان دهم 01:24:29.800 --> 01:24:32.951 ‫چگونه ممکن است گذر ‫شاهی به روده‌های گدایی بخورد 01:24:33.120 --> 01:24:33.916 ‫پولونیوس کجاست؟ 01:24:36.400 --> 01:24:38.834 ‫در بهشت. کسی را بفرستید تا ببیند 01:24:40.160 --> 01:24:42.993 ‫و اگر پیک‌تان او را نیافت خودتان ‫در جای دیگر به جست‌جویش بروید 01:24:43.280 --> 01:24:45.157 ‫اما به راستی اگر تا یک ماه دیگر یافت نشد 01:24:45.320 --> 01:24:47.311 ‫لاجرم بویش را وقتی که از ‫پلکان دهلیز بالا می‌رود خواهید شنید 01:24:47.480 --> 01:24:49.072 ‫بروید آنجا بجوییدش! 01:24:50.600 --> 01:24:52.318 ‫می‌ماند تا شما برسید 01:24:53.800 --> 01:24:56.712 ‫هملت، برای حفظ جان خودت 01:24:56.880 --> 01:24:58.711 ‫می‌باید با شتابی آتشین ‫از این‌جا راهی‌ات کنیم 01:24:58.920 --> 01:25:00.911 ‫خودت را آماده کن، کشتی حاضر است 01:25:01.080 --> 01:25:03.469 ‫باد مساعد و همه‌چیز ‫آماده سفر انگلستان است 01:25:03.640 --> 01:25:05.198 ‫- انگلستان؟ ‫- بله، هملت 01:25:05.360 --> 01:25:06.236 ‫بسیار خوب 01:25:07.000 --> 01:25:08.877 ‫ولی، برویم به انگلستان! 01:25:12.240 --> 01:25:13.798 ‫بدرود، مادر عزیزم! 01:25:14.120 --> 01:25:16.793 ‫- مرا پدر عزیزت بگو، هملت ‫- نه، مادرم 01:25:17.400 --> 01:25:20.312 ‫مادر و پدر، ‫زن و شوهرند و زن و شوهر از یک گوشت و پوست 01:25:20.480 --> 01:25:23.199 ‫پس همان، مادرم 01:25:25.440 --> 01:25:26.475 ‫برویم! 01:25:30.840 --> 01:25:31.989 ‫به انگلستان! 01:29:41.800 --> 01:29:44.030 ‫بروید، کاپیتان، درود من ‫را نثار پادشاه دانمارک کنید 01:29:44.160 --> 01:29:48.790 ‫بگویید که فرتینبراس ‫استدعا دارد چنان‌که وعده شد 01:29:50.120 --> 01:29:52.190 ‫پروانه گذر از مُلکت شاه بدو بخشوده شود 01:29:53.680 --> 01:29:57.036 ‫اگر اعلیحضرت خواستار دیدار ما باشند 01:29:57.200 --> 01:29:59.395 ‫در برابرش از سر ادب قیام خواهیم کرد 01:30:01.640 --> 01:30:02.959 ‫آهسته، قدم‌رو 01:30:16.320 --> 01:30:18.629 ‫- این نیروها از آن کیستند؟ ‫- از آن شاه نروژ 01:30:18.800 --> 01:30:20.119 ‫- عزم کجا دارند؟ ‫- به مصاف جایی در لهستان می‌روند 01:30:20.280 --> 01:30:23.158 ‫- فرمانده‌شان کیست؟ ‫- خداوندگار فرتینبراس 01:30:23.360 --> 01:30:24.873 ‫آیا به قلب لهستان یورش می‌برد، ‫یا به نواحی مرزی؟ 01:30:25.080 --> 01:30:29.073 ‫راستش، ‫می‌رویم تکه زمین کوچکی را به چنگ درآوریم 01:30:29.440 --> 01:30:31.317 ‫که افزون بر نام حاصلی در بر ندارد ‫ 01:30:31.680 --> 01:30:34.399 ‫من به پنج سکه، تنها پنج، ‫حاضر نیستم به اجاره‌اش بگیرم 01:30:34.560 --> 01:30:38.553 ‫و اگر نروژ یا لهستان در صدد فروش آن باشند، ‫بهای کلان‌تری نصیب‌شان نخواهد شد 01:30:38.720 --> 01:30:40.312 ‫پس لهستانی‌ها هرگز عزم ‫دفاع از آن نخواهند کرد 01:30:40.480 --> 01:30:42.596 ‫چرا، هم‌اکنون اردویی در آن‌جا برپا کرده اند 01:30:43.000 --> 01:30:46.231 ‫- خاکسارانه از شما متشکرم ‫- خدا به همراه‌تان، آقا 01:30:55.680 --> 01:30:57.272 ‫لطف می‌فرمایید حرکت کنیم، سرورم؟ 01:30:58.280 --> 01:31:00.316 ‫هم‌اکنون خود را به شما ‫می‌رسانم. کمی جلوتر بروید 01:31:07.600 --> 01:31:12.116 ‫دوهزار سپاهی و بیست‌هزار سکه 01:31:12.320 --> 01:31:14.834 ‫از پس گشودن این هله‌پوک برنمی‌آیند ‫(این مسئله ناچیز را حل نمی‌کنند) 01:31:15.800 --> 01:31:18.268 ‫این‌همه از ثروت و آسایش زیادی است 01:31:19.240 --> 01:31:21.834 ‫که چون دمل چرکین از درون سر باز می‌کند ‫و از بیرون پیدا نیست 01:31:22.920 --> 01:31:25.229 ‫که آن کس برای چه مرده است 01:32:32.240 --> 01:32:33.389 ‫بدرود 01:32:35.360 --> 01:32:36.315 ‫بدرود... 01:32:37.760 --> 01:32:39.671 ‫مرا یاد کنید! 01:33:53.080 --> 01:33:54.798 ‫به محض ورود به انگلستان 01:33:55.320 --> 01:33:58.551 ‫می‌باید سر از تن جناب ‫هملت برداشته شود 01:34:30.600 --> 01:34:34.752 ‫این هم لذتی‌ست 01:34:35.920 --> 01:34:39.595 ‫دیدن آتش‌افروز در آتش فتنه خود می‌سوزد 01:34:40.120 --> 01:34:43.874 ‫و من به هر جان کندنی 01:34:44.320 --> 01:34:45.548 ‫یک گز پایین‌تر از نقب‌شان فرومی‌روم 01:34:46.080 --> 01:34:47.559 ‫و تا ماه پرتاب‌شان می‌کنم 01:34:48.720 --> 01:34:52.508 ‫آه، دو نیرنگ که در یک خط از روبرو ‫باهم برخورد کنند، پس تماشا دارد 01:34:55.520 --> 01:35:00.674 ‫به دیدن این نامه و آگاهی از مضمون آن 01:35:02.680 --> 01:35:05.240 ‫پیک‌ها باید به مرگ عاجل محکوم شوند 01:35:06.080 --> 01:35:09.117 ‫و حتی فرصت اقرار-نیوش بدان‌ها داده نشود 01:36:21.520 --> 01:36:25.149 ‫هنگامی که غم و اندوه سرمی‌رسند، ‫نه خبرچینانی که منفرد باشند، که گروهی از آنان 01:36:26.480 --> 01:36:29.153 ‫نخست کُشت پدرش 01:36:30.160 --> 01:36:32.390 ‫سپس، عزیمت پسرتان، که خود او مسبب نامتعارف 01:36:32.560 --> 01:36:34.118 ‫تبعید متعارف خود بوده است 01:36:34.880 --> 01:36:36.108 ‫و مردم نیز از مرگ پولونیوس عزیز 01:36:36.280 --> 01:36:39.716 ‫برآشفته اند و در ‫زمزمه اندیشه‌های تیره 01:36:39.880 --> 01:36:43.190 ‫ و ناگوار درافتاده اند 01:38:09.400 --> 01:38:11.595 ‫کجایند شهبانوی زیبای دانمارک؟ 01:39:28.400 --> 01:39:30.038 ‫هان، چه می‌خواستید، افیلیا؟ 01:39:30.560 --> 01:39:34.792 ‫یار وفادارتان را از چه روی 01:39:35.600 --> 01:39:38.637 ‫می‌توانم از دیگری بازشناسم؟ 01:39:39.320 --> 01:39:42.357 ‫از کلاه زَوّاری و چوبدست 01:39:44.920 --> 01:39:47.593 ‫و آن جفت نعلین‌ش ‫(ترسیمی از شمایل زائرین مذهبی) 01:39:48.960 --> 01:39:51.952 ‫- دوشیزه نازنین، مناسبت این ترانه چیست؟ ‫- چه می‌گویید؟ نه 01:39:53.800 --> 01:39:55.472 ‫خواهش می‌کنم، گوش کنید 01:39:56.880 --> 01:40:02.000 ‫آراسته به گل‌های خوش‌بو 01:40:02.560 --> 01:40:05.711 ‫به گور رفت 01:40:06.480 --> 01:40:10.029 ‫بی‌آنکه عشقی پاک 01:40:10.920 --> 01:40:14.071 ‫اشکی بر او بریزد ‫(هم به خاکسپاری پولونیوس و هم پدر هملت اشاره دارد) 01:40:15.800 --> 01:40:17.995 ‫دوشیزه زیبا، حالتان چطور است؟ 01:40:22.200 --> 01:40:23.872 ‫امیدوارم که کارها ختم به خیر شود 01:40:26.240 --> 01:40:27.912 ‫باید شکیبایی کرد 01:40:30.120 --> 01:40:31.633 ‫اما فکر در خاک سرد ‫نهادن او که از سرم می‌گذرد 01:40:31.800 --> 01:40:34.360 ‫چاره‌ای ندارم جز مویه سر دادن 01:40:36.840 --> 01:40:38.512 ‫برادرم خبر خواهد یافت 01:40:55.320 --> 01:40:57.436 ‫به همین سبب از راهنمایی ‫صمیمانه‌تان سپاسگزارم 01:40:59.360 --> 01:41:01.078 ‫کالسکه ام را بیاورید 01:41:03.400 --> 01:41:05.072 ‫شب بخیر، بانوان 01:41:07.360 --> 01:41:09.032 ‫شب خوش، بانوان عزیز 01:41:18.040 --> 01:41:20.998 ‫فردا جشن سنت والنتین است 01:41:21.440 --> 01:41:23.670 ‫صبح بسیار زود 01:41:24.240 --> 01:41:26.913 ‫من که دوشیزه ام، دم پنجره‌تان می‌آیم 01:41:27.400 --> 01:41:29.755 ‫تا والنتین‌تان باشم 01:41:30.560 --> 01:41:33.597 ‫آنگاه او برخواست و جامه پوشید 01:41:33.840 --> 01:41:36.229 ‫و در حجله را 01:41:36.680 --> 01:41:39.478 ‫سوی آن دوشیزه گشود 01:41:40.120 --> 01:41:42.270 ‫و دیگر دوشیزه‌ای از آن‌جا پا برون نگذاشت 01:42:19.920 --> 01:42:22.115 ‫خودتان را نجات بدهید، سرورم! 01:42:58.720 --> 01:43:01.757 ‫آقایان، همه‌تان بیرون باشید. ‫خواهش می‌کنم، کار را به من بسپارید 01:43:03.800 --> 01:43:05.756 ‫ممنونم. در را بدارید 01:43:10.840 --> 01:43:14.435 ‫تو ای شاه فرومایه، پدرم کجاست؟ 01:43:15.080 --> 01:43:16.991 ‫- مُرد ‫- اما نه به دست شاه 01:43:17.160 --> 01:43:18.673 ‫بگذارید هرچه می‌خواهد بپرسد 01:43:19.760 --> 01:43:22.433 ‫خداوند وجود شاهان را در ‫چنان حصاری حفظ می‌کند 01:43:22.800 --> 01:43:25.189 ‫که خیانت تنها نیم‌نگاهی ‫به آنچه مراد دارد می‌اندازد 01:43:25.800 --> 01:43:27.392 ‫و به کم‌تر چیزی از آن ‫جامه عمل می‌پوشاند 01:43:27.600 --> 01:43:28.635 ‫مرگش چگونه بود؟ 01:43:28.880 --> 01:43:31.952 ‫لایریتس عزیز، اگر مایل اید از ‫حقیقت مرگ پدر گرامی‌تان باخبر شوید 01:43:32.240 --> 01:43:34.834 ‫آیا قرار کین‌خواهی‌تان این است که 01:43:35.640 --> 01:43:37.835 ‫بی‌نظرانه، پای دوست و دشمن 01:43:38.000 --> 01:43:41.436 ‫و برنده و بازنده را به میان آورید؟ 01:43:41.600 --> 01:43:43.636 ‫- تنها پای دشمنان او را ‫- پس می‌خواهید بشناسیدشان؟ 01:43:43.800 --> 01:43:46.712 ‫بلی، ‫و بازوانم را به سوی یاران شفیقش می‌گشایم 01:43:46.880 --> 01:43:50.793 ‫هان، اینک همچون فرزندی خلف ‫و آزادمردی راستین سخن می‌گویی 01:43:51.040 --> 01:43:52.758 ‫اینکه من در مرگ پدرتان بی‌تقصیرم 01:43:52.920 --> 01:43:55.434 ‫و خود نیز به گونه‌ای سوزناک در اندوه آنم، ‫مانند روز در چشم‌تان روشن خواهد شد 01:43:55.680 --> 01:43:57.113 ‫داخلش کنید 01:44:30.840 --> 01:44:32.956 ‫با روی گشاده در تابوتش گرفته بودند 01:44:35.160 --> 01:44:36.912 ‫های نای نا نای، نانای های نانای 01:44:39.000 --> 01:44:41.116 ‫و بر گورش چه باران اشکی که سرازیر شد 01:44:41.320 --> 01:44:43.072 ‫خدا به همراهت، کبوتر من! 01:44:47.480 --> 01:44:48.993 ‫به آواز بخوانید 01:44:49.680 --> 01:44:52.877 ‫"نگونسار 01:44:53.480 --> 01:44:55.277 ‫و او را نیز نگونسار بنامید" 01:44:57.440 --> 01:44:59.874 ‫آن مباشر دغلکار بود ‫که دختر اربابش را دزدید 01:45:23.520 --> 01:45:27.593 ‫اگر عقلت به جا بود و مرا به کین‌خواهی می‌خواندی، ‫باز نمی‌توانستی تا بدین حد مرا تکان بدهی 01:45:41.880 --> 01:45:43.279 ‫این رزماری‌ست 01:45:44.640 --> 01:45:48.679 ‫برای یادآوری، عشق من، به یاد آر 01:45:53.440 --> 01:45:57.069 ‫و این هم بنفشه فرنگی، نشان اندیشه 01:46:02.480 --> 01:46:03.959 ‫این هم گل مروارید 01:46:11.720 --> 01:46:14.234 ‫کمی هم می‌ماند برای خودم 01:46:18.560 --> 01:46:22.633 ‫آه! باید [گل] سداب‌تان را ‫ به شکل دیگری بزنید 01:46:28.280 --> 01:46:30.316 ‫چند بنفشه به شما می‌دهم 01:46:30.720 --> 01:46:33.473 ‫ولی پس از مرگ پدرم همه‌شان پژمرده شدند 01:46:36.560 --> 01:46:38.790 ‫می‌گویند مرگ شایسته‌ای داشته 01:46:47.960 --> 01:46:50.520 ‫زیرا رابین نازنین 01:46:51.080 --> 01:46:53.833 ‫زیرا رابین نازنین 01:46:54.280 --> 01:46:55.838 ‫تنها مایه شادی‌ام است 01:47:08.440 --> 01:47:10.317 ‫خدایا، تو این را می‌بینی؟ 01:47:14.080 --> 01:47:15.035 ‫لایریتس 01:47:15.440 --> 01:47:18.557 ‫باید در اندوه‌تان شریک باشم، ‫و گرنه شما حقی را از من ضایع کردید 01:47:19.200 --> 01:47:21.919 ‫از میان دوستان‌تان عاقل‌ترین‌شان ‫را به میل خود انتخاب کنید 01:47:22.240 --> 01:47:24.435 ‫تا آنان به سخنان ما گوش ‫کنند و میان ما داوری کنند 01:47:24.640 --> 01:47:28.633 ‫باید به یاری هم کاری کنیم که خشنودی ‫جان‌تان چنانکه سزاوار است فراهم گردد 01:47:28.960 --> 01:47:30.393 ‫بسیار خوب! 01:47:41.720 --> 01:47:44.188 ‫حتما شنیدید 01:47:44.960 --> 01:47:49.078 ‫آن که پدر بزرگوارتان را ‫کشت آهنگ جان مرا نیز کرده بود 01:47:50.000 --> 01:47:51.069 ‫باید چنین باشد 01:47:52.080 --> 01:47:54.196 ‫اما چگونه کردارهایی چنین ‫تبه‌گنانه و جنایت‌بار را 01:47:54.360 --> 01:47:55.952 ‫مکافات نکردید و تاوان ندادید 01:47:57.240 --> 01:47:59.674 ‫مادرش شهبانو، گویی که به دیدار او زنده است 01:48:01.000 --> 01:48:04.834 ‫علت دیگر اینکه نمی‌توانم ‫آشکارا او را بازخواست کنم 01:48:05.440 --> 01:48:07.908 ‫توده مردم محبتی بزرگ به او دارند 01:48:09.360 --> 01:48:12.670 ‫- هان، خبر چه داری؟ ‫- چند نامه از هملت، سرورم 01:48:14.240 --> 01:48:15.434 ‫از هملت؟ 01:48:16.200 --> 01:48:18.839 ‫- چه کسی آورد؟ ‫- طبق شنیده‌ها، چند تن ملوان 01:48:27.440 --> 01:48:30.512 ‫لایرتیس، گوش کنید 01:48:31.560 --> 01:48:32.515 ‫ما را تنها بگذارید 01:48:35.680 --> 01:48:38.717 ‫شاه قدرقدرت، بدانید که 01:48:39.040 --> 01:48:42.157 ‫مرا برهنه بر خاک قلمروتان پیاده کرده اند 01:48:47.960 --> 01:48:49.359 ‫آیا گمانه‌ای دارید؟ 01:48:50.640 --> 01:48:51.834 ‫عقلم به جایی نمی‌رسد، سرورم 01:48:54.120 --> 01:48:55.792 ‫ولی بهتر که بیاید 01:48:56.680 --> 01:48:58.272 ‫آیا از من پیروی می‌کنید؟ 01:49:00.440 --> 01:49:01.714 ‫پیروی خواهم کرد، سرورم 01:51:54.560 --> 01:51:55.595 ‫هوارشیو! 01:51:57.160 --> 01:51:59.390 ‫تو درست‌کارترین کسی هستی که ‫در عمرم با وی سر-و-کار داشته ام 01:51:59.560 --> 01:52:00.834 ‫آه، خداوندگار عزیزم 01:52:01.880 --> 01:52:04.110 ‫گمان مبر که سخن به چابلوسی می‌گویم 01:52:04.280 --> 01:52:07.397 ‫نه، بگذار زبان شهدآمیز ‫دستِ دنیاداران بی‌مایه را بلیسد 01:52:12.360 --> 01:52:14.828 ‫در جوانی که من عیش می‌کردم، عیش 01:52:15.000 --> 01:52:17.230 ‫آخ که به کامم چه شیرین بود 01:52:17.640 --> 01:52:19.995 ‫برای خوش گذراندن وقت، آهان 01:52:20.200 --> 01:52:22.350 ‫بهتر از آن چیزی سراغ نداشتم 01:52:22.760 --> 01:52:25.399 ‫اما پیری پاورچین سررسید 01:52:25.600 --> 01:52:27.591 ‫مرا در چنگال خود گرفت 01:52:28.000 --> 01:52:30.195 ‫و در دل خاکم فرستاد 01:52:30.360 --> 01:52:32.874 ‫گویی که هرگز نبوده ام 01:52:34.720 --> 01:52:37.314 ‫این کله هم روزی زبانی داشت 01:52:37.560 --> 01:52:39.596 ‫و می‌توانست آواز بخواند 01:52:41.000 --> 01:52:42.638 ‫و این ناکس چنان به خاکش می‌اندازد 01:52:42.800 --> 01:52:45.633 ‫گویی که آرواره خری‌ست که ‫قابیل با آن مرتکب قتل نخستین شد! 01:52:48.280 --> 01:52:51.238 ‫شاید این جمجمه که این خر اکنون ‫پرتابش می‌کند از آنِ سیاستمداری باشد که 01:52:51.680 --> 01:52:55.673 ‫توان فریب دادن خدا را هم داشته است، ‫امکان ندارد؟ 01:52:55.840 --> 01:52:57.193 ‫امکان دارد، سرورم 01:52:57.880 --> 01:52:58.835 ‫چرا... 01:53:00.040 --> 01:53:01.155 ‫چنین است 01:53:02.480 --> 01:53:04.471 ‫و اکنون آشیانه‌ی علیامخدره‌ی کِرم شده است 01:53:05.880 --> 01:53:09.998 ‫آرواره‌اش جدا شده و بیل ‫گورکن بر سرش فرودآمده 01:53:12.080 --> 01:53:14.355 ‫و این تحولی تمام‌عیار است! 01:53:17.120 --> 01:53:19.918 ‫و ما به شوخ‌چشمی تماشاگر آن شده ایم 01:53:23.520 --> 01:53:26.273 ‫آیا پرورش این استخوان‌ها آن‌قدر هزینه در ‫بر نداشته، که جز به درد تیله‌بازی نخورد؟ 01:53:29.960 --> 01:53:32.315 ‫از اندیشه ان، ‫استخوان‌هایم تیر می‌کشد 01:53:36.960 --> 01:53:38.552 ‫می‌خواهم با این مردک حرف بزنم 01:53:39.000 --> 01:53:40.877 ‫و گودالی در خاک، آهان 01:53:41.040 --> 01:53:42.837 ‫درخور همچو مهمانی است 01:53:43.080 --> 01:53:46.231 ‫- این گورِ کیست، آقا؟ ‫- مال خودم، آقا 01:53:46.560 --> 01:53:48.676 ‫راستی، گمان می‌کنم مال تو باشد؛ ‫برای آنکه خودت درونش هستی 01:53:48.880 --> 01:53:52.555 ‫چه دروغ چست و چابکی، ‫آقا. که دوباره از من به خودتان برمی‌گرد 01:53:52.800 --> 01:53:54.791 ‫این را برای کدام مرد می‌کَنی؟ 01:53:54.960 --> 01:53:56.279 ‫برای هیچ مردی، آقا 01:53:56.520 --> 01:53:59.034 ‫- پس کدامین زن؟ ‫-هیچ زن 01:53:59.200 --> 01:54:00.394 ‫پس مدفن چه کسی‌ست؟ 01:54:00.560 --> 01:54:02.710 ‫کسی که روزگاری زن بود، آقا 01:54:02.960 --> 01:54:05.793 ‫ولی خدایش رحمت کند، مُرد 01:54:07.520 --> 01:54:09.590 ‫چه مرد نکته‌سنجی است! 01:54:10.200 --> 01:54:12.191 ‫بایست در حرف زدن دقیق بود 01:54:12.360 --> 01:54:13.873 ‫وگرنه با سخنان دوپهلو ما را می‌پیچاند 01:54:15.640 --> 01:54:17.039 ‫چند مدت است که گورکنی؟ 01:54:17.200 --> 01:54:21.318 ‫در چنان روزی از روزهای سال، که هملت جوان 01:54:21.760 --> 01:54:25.036 ‫همانکه دیوانه است و روانه انگلستان شده، ‫به دنیا آمد 01:54:25.320 --> 01:54:27.675 ‫هان، بله، ‫اما چرا او را به انگلستان فرستاده اند؟ 01:54:27.960 --> 01:54:30.554 ‫خب، از آنجا که مجنون بود 01:54:31.200 --> 01:54:32.838 ‫بناست که در آنجا مشاعرش را بازیابد 01:54:33.080 --> 01:54:35.640 ‫تازه اگر هم نیابد، چندان اهمیتی ندارد 01:54:36.080 --> 01:54:37.195 ‫چرا؟ 01:54:37.600 --> 01:54:40.592 ‫آنجا کسی متوجه او نخواهد شد، ‫چرا که مردم همه مثل خودش دیوانه اند 01:54:43.840 --> 01:54:45.592 ‫چه شد که دیوانه شد؟ 01:54:48.560 --> 01:54:50.198 ‫از قرار، به طرز غریبانه‌ای 01:54:50.480 --> 01:54:51.629 ‫به چه طرز غریبانه‌ای؟ 01:54:51.960 --> 01:54:54.394 ‫راستش، هوش و حواسش را پاک باخت 01:54:55.120 --> 01:54:56.633 ‫باعثش چه بود؟ 01:54:57.080 --> 01:54:59.674 ‫باعث و بانی‌اش همین‌جاست، دانمارک 01:55:13.200 --> 01:55:16.158 ‫آدم چند مدت زیر خاک می‌ماند تا بپوسد؟ 01:55:16.720 --> 01:55:18.153 ‫راستش... 01:55:18.720 --> 01:55:20.915 ‫اگر پیش از مردن نپوسیده باشد 01:55:21.240 --> 01:55:24.869 ‫زیرا در این دوره و زمانه سفلیسی‌های زیادی ‫هستند که به سختی تا هنگام تدفین دوام می‌آوردند 01:55:25.160 --> 01:55:26.878 ‫ای، هشت سال نُه سالی دوام می‌آورند 01:55:27.200 --> 01:55:29.350 ‫دباغ‌ها تا نُه سال دوام می‌آورند 01:55:29.600 --> 01:55:31.079 ‫چرا دباغ‌ها، و نه کس دیگر؟ 01:55:31.240 --> 01:55:34.596 ‫خوب، آقا، ‫چون پوست‌شان در این پیشه چنان دباغی شده 01:55:34.760 --> 01:55:36.478 ‫که تا مدتی آب درش رخنه نمی‌کند 01:55:36.640 --> 01:55:38.835 ‫آخر برای این نعش‌ها 01:55:39.000 --> 01:55:41.434 ‫مادربخطا، هیچ‌چیز بدتر آب نیست 01:55:43.000 --> 01:55:44.831 ‫این کله حالا بیست و سه سال است 01:55:45.320 --> 01:55:47.515 ‫که زیر خاک خوابیده 01:55:47.800 --> 01:55:51.076 ‫- کله کی‌ست؟ ‫- یک دیوانه مادربخطا 01:55:51.320 --> 01:55:53.311 ‫- فکر می‌کنید کله که باشد؟ ‫- چه بدانم 01:55:54.000 --> 01:55:56.355 ‫یک دیوانه طاعونیِ خراباتی 01:55:56.680 --> 01:56:00.355 ‫یک شیشه شراب راین* روی سرم ریخت 01:56:02.120 --> 01:56:05.317 ‫این کله که می‌بینید، آقا، ‫کله یوریک است 01:56:06.080 --> 01:56:07.957 ‫دلقک شاه 01:56:08.440 --> 01:56:09.395 ‫این؟ 01:56:10.520 --> 01:56:11.919 ‫همین این 01:56:13.440 --> 01:56:14.589 ‫بده ببینم 01:56:23.240 --> 01:56:24.673 ‫افسوس، یوریک بیچاره 01:56:27.800 --> 01:56:29.392 ‫می‌شناختمش، هوراشیو 01:56:30.800 --> 01:56:34.156 ‫بذله‌گوی قهاری بود، ‫طنزی بسیار عالی داشت 01:56:35.320 --> 01:56:38.710 ‫هزاران بار مرا به کول گرفت 01:56:42.360 --> 01:56:45.352 ‫و حالا تصورش چقدر برایم چندش‌آور است، ‫دلم آشوب می‌شود 01:56:47.920 --> 01:56:50.036 ‫این جای لب‌هایی‌ست 01:56:50.960 --> 01:56:53.315 ‫که من بارها بوسیده ام 01:56:56.920 --> 01:57:01.152 ‫اکنون آن ریشخندهایت کجاست؟ 01:57:05.080 --> 01:57:08.789 ‫دیگر یک لطیفه هم در آستین نداری که ‫این شکلک خودت را به سخره گیری؟ 01:57:10.000 --> 01:57:11.752 ‫لب و لوچه‌ات یکسر آویخته است؟ 01:57:17.960 --> 01:57:20.952 ‫- هوراشیو، یک‌چیز را به من بگو ‫- چه چیزی را، سرورم؟ 01:57:21.240 --> 01:57:24.312 ‫به گمانت اسکندر هم زیر ‫خاک به چنین ریختی درآمده است؟ 01:57:24.480 --> 01:57:25.469 ‫درست همین 01:57:27.080 --> 01:57:29.753 ‫به چه مصارف پستی ممکن است به کارمان ببرند، ‫هوراشیو! 01:57:31.320 --> 01:57:34.676 ‫برای چه نتوان سرنوشت خاک شریف اسکندر را 01:57:35.200 --> 01:57:37.395 ‫در خیال دنبال کرد 01:57:37.720 --> 01:57:39.995 ‫تا که ببینیم سوراخ ‫چلیکی را با آن گرفته اند؟ 01:57:40.200 --> 01:57:44.113 ‫اینگونه تعمق، سرورم، ‫مته به خشخاش گذاشتن است 01:57:45.040 --> 01:57:46.393 ‫نه، به راستی که چنین نیست 01:57:46.680 --> 01:57:49.478 ‫بلکه تا حدی با ‫شکسته‌نفسی پی‌جو شدن 01:57:49.680 --> 01:57:51.910 ‫و به نتیجه محتمل رسیدن است؛ بدین قرار: 01:57:52.840 --> 01:57:55.877 ‫اسکندر مرد، اسکند به خاک سپرده شد 01:57:56.440 --> 01:57:59.876 ‫اسکندر خاک گشت، 01:58:00.840 --> 01:58:02.478 ‫و خاک را گل می‌کنند 01:58:02.920 --> 01:58:06.071 ‫و با این گل که از او برآمده برای چه ‫نتوان سوراخ یک چلیک آبجو را گرفت؟ 01:58:09.080 --> 01:58:12.516 ‫از قیصر پُرسَر گلی ماند، ‫با آن درزی را گرفتند تا سوز به درون نوزد 01:58:16.320 --> 01:58:19.869 ‫آه، این خاک که روزی مایه وحشت جهانی بود، ‫وصله دیواری شد 01:58:20.640 --> 01:58:22.517 ‫که راه بر سوز زمستانی بربندد 01:59:08.880 --> 01:59:10.552 ‫دیگر چه مراسمی خواهد بود؟ 01:59:10.720 --> 01:59:14.838 ‫تا آن‌جا که اختیار داشتیم، ‫برای مراسم خاکسپاری‌اش را سنگ تمام گذاشتیم 01:59:15.080 --> 01:59:18.789 ‫مرگش در مظان شبهت بود و اگر ‫فرمان شاهانه قاعده مرسوم را بر هم نمی‌زد 01:59:19.000 --> 01:59:21.992 ‫او تا نفخه صور [اسرافیل] ‫در خاک تقدیس‌نایافته 01:59:22.200 --> 01:59:23.792 ‫جای می‌گرفت 01:59:25.040 --> 01:59:28.919 ‫و به جای دعاهای رحمت، ‫کوزه‌شکسته و پاره‌کلوخ به رویش پرتاب می‌شد 01:59:29.400 --> 01:59:31.277 ‫کاری بیشتر از این نخواهید کرد؟ 01:59:31.440 --> 01:59:34.432 ‫هیچ‌کار. مرثیه بر او خواندن و طلب ‫آرامشی که مختص جان‌های مصفاست برای او 01:59:34.600 --> 01:59:37.273 ‫هتک حرمت مراسم ‫تجهیز و تکفین خواهد بود 01:59:37.440 --> 01:59:38.714 ‫به خاکش بسپارید! 01:59:39.920 --> 01:59:43.196 ‫هنگامی که تو در دوزخ زوزه خواهی ‫کشید خواهرم فرشته‌ای آوازخوان خواهد بود 01:59:43.360 --> 01:59:47.512 ‫مصیبتی سه‌گانه سی‌بار بر سر نفرینیِ ‫آن‌کس فرود آید که کار شرارت‌بارش 01:59:47.680 --> 01:59:50.319 ‫تو را از هوش زیرکانه‌ات محروم کرد! 01:59:50.480 --> 01:59:54.109 ‫یک دم دست از خاک ریختن ‫بدارید تا بار دیگر در بر گیرمش 01:59:54.280 --> 01:59:56.236 ‫اکنون خاک را بر زنده و مرده چنان بریزید 01:59:56.400 --> 01:59:58.516 ‫تا کوهی بلندتر از پلیون کهن‌سال 01:59:58.680 --> 02:00:01.274 ‫یا المپیوس که سر به فلک می‌کشد، بسازید 02:00:01.440 --> 02:00:03.192 ‫این کی‌ست که اندوهش چنین شدت و حدتی دارد؟ 02:00:03.360 --> 02:00:05.112 ‫این منم، هملت، شاهزاده دانمارک! 02:00:05.280 --> 02:00:06.998 ‫روحت شکار ابلیس باد! 02:00:07.160 --> 02:00:11.312 ‫خوب دعا نمی‌کنی. و خواهش ‫می‌کنم انگشت از گلویم بردار 02:00:11.480 --> 02:00:12.356 ‫آقایان! 02:00:12.520 --> 02:00:14.272 ‫- از هم سواشان کنید! ‫- هملت! 02:00:15.080 --> 02:00:16.149 ‫آرام بگیرید، خداوندگار خوبم! 02:00:16.320 --> 02:00:18.629 ‫خَه! در این میدان با او چنان ستیزی کنم 02:00:18.800 --> 02:00:20.199 ‫که پلک‌هایم از جنبش فرو مانَد 02:00:20.360 --> 02:00:22.828 ‫- آه، پسرم، در کدام میدان؟ ‫- من افیلیا را دوست می‌داشتم 02:00:23.160 --> 02:00:26.755 ‫چهل‌هزار برادر با تمام محبت خود ‫نمی‌توانند در مهرورزی به گرد پای من برسند 02:00:27.240 --> 02:00:29.196 تو از بهر او حاضر به چه کاری؟ 02:00:29.560 --> 02:00:31.198 ‫- آه، لایرتیس، او مجنون است ‫- برای رضای خدا، دست از او بدارید 02:00:31.480 --> 02:00:33.550 ‫خوب، نشانم بده چه می‌خواهی بکنی 02:00:34.040 --> 02:00:37.237 ‫اشک بریزی؟ بجنگی؟ روزه بداری؟ 02:00:38.160 --> 02:00:40.628 ‫سینه‌ات را بدری؟ سرکه بنوشی؟ تمساحی بخوری؟ 02:00:42.560 --> 02:00:43.913 ‫من هم چنان خواهم کرد 02:00:44.680 --> 02:00:47.672 ‫این‌جا آمده ای تا زاری کنی؟ یا با ‫جهیدن در گور او از من پیشی بگیری؟ 02:00:48.280 --> 02:00:51.750 ‫یا خودت را با او زنده به خاک ‫بسپاری؟ من هم چنان خواهم کرد 02:00:53.880 --> 02:00:56.474 ‫و حال که درباره کوه‌ها سخن به گزاف می‌رانی، ‫بگذار میلیون‌ها جریب از آن 02:00:56.640 --> 02:00:59.518 ‫بر سر ما فرو ریزد، ‫تا پشته گور سر به مدار خورشید بساید 02:01:01.720 --> 02:01:03.438 ‫هان، باز کن دهان! 02:01:04.920 --> 02:01:06.478 ‫تا من به هم به خوبی ‫تو به لاف و گزاف درآیم 02:01:15.360 --> 02:01:19.353 ‫لایرتیس، ‫پرا با من چنین عتاب می‌ورزی؟ 02:01:20.840 --> 02:01:23.195 ‫من همواره شما را دوست داشته ام 02:01:24.160 --> 02:01:25.673 ‫اما دیگر اهمیتی ندارد 02:01:28.040 --> 02:01:29.519 ‫بگذارد هرکولس بر همان باشد که می‌خواهد ‫(بگذار لایرتیس هرچه می‌خواهد رجز بخواند) 02:01:29.680 --> 02:01:32.148 ‫گربه میومیو خواهد کرد و سگ پیروز خواهد شد ‫(من انتقام خود را خواهم گرفت) 02:02:57.960 --> 02:03:00.110 ‫پس از عزیمت شما به فرانسه، ‫بارها در حضور هملت 02:03:01.200 --> 02:03:03.430 ‫از هنری گفته می‌شد ‫که شما در آن چیره‌دستید 02:03:04.480 --> 02:03:06.710 ‫همه ویژگی‌های نیکوی شما باهم ‫آنقدر موجب رشک او نمی‌گردید 02:03:07.680 --> 02:03:10.877 ‫که این نوار شریف [می‌گشت]. ‫هنر و استادی شما در شمشیربازی 02:03:12.280 --> 02:03:13.554 ‫حال، نتیجه می‌گیریم که... 02:03:15.120 --> 02:03:17.236 ‫چه نتیجه‌ای، سرورم؟ 02:03:20.200 --> 02:03:24.079 ‫که باید در برابر هم قرار ‫گیرید و روی شما شرط‌بندی شود 02:03:25.440 --> 02:03:27.874 ‫او که سرشتی بخشنده و بی‌آلایش دارد 02:03:28.720 --> 02:03:31.154 ‫از هرگونه نیرنگ آزاد ا‌ست 02:03:31.320 --> 02:03:33.914 ‫و شمشیرهای ستیز را وارسی نخواهد کرد 02:03:34.080 --> 02:03:36.674 ‫پس، شما می‌توانید به آسانی 02:03:36.840 --> 02:03:39.718 ‫شمشیری نوک‌تیز برگزینید و با یک یورش 02:03:40.160 --> 02:03:41.912 ‫حساب خون پدرتان را با او پاک کنید 02:03:42.240 --> 02:03:43.150 ‫همین کار را می‌کنم 02:03:44.160 --> 02:03:46.116 ‫و به همین سبب شمشیر خود ‫را به زهر آلوده خواهم ساخت 02:03:46.600 --> 02:03:49.194 ‫و آن‌ دمی که طلب آشامیدنی کند 02:03:50.240 --> 02:03:51.673 ‫من نیز جام شربتی آماده خواهم کرد 02:03:52.640 --> 02:03:54.153 ‫که تنها با تر کردن لبی از آن 02:03:55.160 --> 02:03:56.388 ‫به مقصود خود رسیده ایم 02:04:43.520 --> 02:04:46.159 ‫اما هوراشیوی عزیزم، از اینکه در برابر ‫لایرتیس عنان از کف دادم سخت پشیمان ام 02:04:46.680 --> 02:04:48.750 ‫زیرا من در تصویر امر ‫خویش پرتُوی ازآنِ او می‌بینم 02:04:48.920 --> 02:04:50.035 ‫خواهم کوشید تا مشمول لطف او شوم 02:04:50.400 --> 02:04:52.960 ‫اما به راستی که خودنمایی اندوه او 02:04:53.120 --> 02:04:54.109 ‫سخت مرا به خشم آورده بود 02:04:54.320 --> 02:04:56.709 ‫قدوم خداوندگاری در ‫بازگشت به دانمارک مشرف باد 02:04:57.680 --> 02:04:59.272 ‫خاک‌باشانه سپاسگزارم، آقا 02:04:59.640 --> 02:05:01.710 ‫-این خرمگس را می‌شناسی؟ ‫- نه، خداوندگار خوبم 02:05:02.360 --> 02:05:06.990 ‫اگر خداوندگار فرصت می‌داشتند، می‌توانستم ‫چیزی از جانب اعلیحضرت را به گوش‌شان برسانم 02:05:07.160 --> 02:05:08.878 ‫از این دو گوشم ضمانت ‫که با دل و جان می‌شنوم 02:05:09.040 --> 02:05:11.270 ‫کلاه‌تان را به کار اصلی‌اش ‫واگذارید؛ برای سر ساخته اند 02:05:11.440 --> 02:05:14.034 ‫سپاسگزارم، سرورم. هوا بسیار گرم است 02:05:14.200 --> 02:05:16.111 ‫نه، خیلی سرد است. باد از شمال می‌وزد 02:05:16.280 --> 02:05:19.272 ‫به راستی، خداوندگار، ‫آن‌قدر هم سرد نیست 02:05:20.080 --> 02:05:23.231 ‫اعلیحضرت امر کرده اند به استحظار برسانم 02:05:23.480 --> 02:05:25.038 ‫که شرط کلانی بر سر شما بسته اند 02:05:25.200 --> 02:05:26.679 ‫چه شرطی؟ 02:05:26.880 --> 02:05:28.996 ‫لایریتس به تازگی به دربار آمده 02:05:29.200 --> 02:05:31.270 ‫آزادمردی‌ست تمام و کمال، ‫غنی از خصایل نیکو... 02:05:31.440 --> 02:05:33.271 ‫نام بردن از او چه مناسبتی دارد؟ 02:05:33.440 --> 02:05:35.635 ‫- از لایرتیس؟ ‫- بله، او 02:05:36.280 --> 02:05:39.078 ‫منظورم، ‫مهارت او در به کار بردن سلاح است 02:05:39.440 --> 02:05:41.112 ‫او در این زمینه بی‌همتاست 02:05:41.280 --> 02:05:42.998 ‫- سلاحش چی‌ست؟ ‫- شمشیر و خنجر 02:05:43.160 --> 02:05:44.388 ‫این شد دو تا، خوب، بعد 02:05:44.800 --> 02:05:47.360 ‫شاه شرط بسته اند که در دوازده یورش ‫با شمشیر که میان شما و لایرتیس درگیرد 02:05:47.680 --> 02:05:50.319 ‫او بیش از سه ضربه ‫از شما پیش نخواهد افتاد 02:05:50.480 --> 02:05:54.029 ‫در صورتی که حضرت خداوندگار جوابی ‫لطف بفرمایند، هم‌اکنون صورت خواهد گرفت 02:05:56.440 --> 02:05:58.112 ‫اگر جواب نه باشد چطور؟ 02:06:00.240 --> 02:06:03.550 ‫منظور، خداوندگار من، ‫این است که برای رویارویی حاضر شوید 02:06:09.080 --> 02:06:11.674 ‫من در این تالار قدم می‌زنم، ‫بگذارید شمشیرها را بیاورند 02:06:12.120 --> 02:06:14.634 ‫جواب‌تان را به همین ‫صورت‌ برسانم؟ 02:06:14.800 --> 02:06:18.588 ‫مفهومش همین باشد، آقا، ‫هر پیرایه‌ای که میل‌تان کشید بر آن ببندید 02:06:19.080 --> 02:06:21.548 ‫خودم را به مراحم حضرت خداوندگاری می‌سپارم 02:06:21.840 --> 02:06:23.558 ‫ارادت‌مندم، آقا 02:06:28.280 --> 02:06:29.952 ‫شما این شرط را می‌بازید، سرورم 02:06:30.120 --> 02:06:32.236 ‫گمان نمی‌کنم. من می‌برم 02:06:32.960 --> 02:06:35.918 ‫با اینهمه، تصور نمی‌کنی چه دلهره‌ای، ‫این‌جا در قلب خود دارم 02:06:36.080 --> 02:06:38.116 ‫- نه، خداوندگار عزیزم ‫- البته که یاوه است 02:06:38.280 --> 02:06:40.874 ‫اما از آن‌ دلشوره‌هاست که ‫شاید زنی را پاک پریشان کند 02:06:41.040 --> 02:06:42.837 ‫می‌گویم که آمادگی ندارید 02:06:43.000 --> 02:06:45.673 ‫به هیچ وجه. بر ‫شگون بد چیره می‌شویم 02:06:46.040 --> 02:06:48.076 ‫اگر مرگ برای هم‌اکنون است 02:06:48.520 --> 02:06:50.112 ‫درنگی را برنمی‌تابد 02:06:50.400 --> 02:06:52.868 ‫و آن‌چه هم‌اکنون فرا نرسد، ‫به گاه خود خواهد رسید 02:06:53.200 --> 02:06:54.872 ‫اصل، ساخته بودن است 02:06:55.160 --> 02:06:56.832 ‫و چون آدمی از متاع ‫دنیا چیزی با خود نمی‌برد 02:06:57.000 --> 02:06:58.638 ‫چرا پیش از وقت، ترک آن نگوید؟ 02:07:06.880 --> 02:07:08.199 ‫هرچه بادا باد 02:08:01.400 --> 02:08:04.631 ‫مرا ببخشید آقا، در برابر شما گناه‌کارم 02:08:06.960 --> 02:08:08.518 ‫جمع حاضر همه می‌دانند ‫و شما می‌باید شنیده باشید 02:08:08.680 --> 02:08:12.229 ‫که من از اندوهی ‫سوزناک مکافات می‌کشم 02:08:13.480 --> 02:08:16.870 ‫اگر از من کاری سر زده است که لامحاله ‫بر طبع و شرف و مناعت‌تان گران آمده 02:08:17.520 --> 02:08:21.035 ‫اینک اعلام می‌کنم که از سر دیوانگی بوده 02:08:23.080 --> 02:08:26.117 ‫اگر هملت را از هملت بازگیرند و ‫در آن هنگام که او بی‌خویش است خطایی از وی 02:08:26.680 --> 02:08:30.036 ‫در حق لایرتیس سر زند، ‫آن هملت نیست و هملت آن را انکار می‌کند 02:08:32.400 --> 02:08:34.709 ‫بگذارید تا تبرّی از هرگونه تعمّد در بدی، ‫مرا تبرئه کند 02:08:36.360 --> 02:08:40.751 ‫و کار چنان باشد که گویی از فراز خانه ‫تیری انداخه ام و برادرم را زخمی کرده ام 02:08:43.400 --> 02:08:44.833 ‫سرشت من 02:08:45.600 --> 02:08:49.229 ‫که انگیزه‌هایش می‌باید بیش از همه ‫به کین‌خواهی واداردم راضی گشته 02:08:51.240 --> 02:08:52.832 ‫اما پروای شرافت دارم 02:08:53.440 --> 02:08:55.795 ‫و تا زمانی که برخی از پیران ‫قوم رای به مصالحه ندهند 02:08:56.000 --> 02:08:58.673 ‫و نام مرا از گزند ملامتگران محفوظ ندارند، ‫تن به آشتی نمی‌دهم 02:08:59.240 --> 02:09:02.630 ‫اما تا آن وقت، دست دوستی‌تان را ‫پذیره می‌شوم و بر طریق غیر نمی‌روم 02:09:02.800 --> 02:09:05.792 ‫آن را به طیب خاطر می‌پذیرم و صادقانه در ‫این شرط‌بنذی برادرنه پای می‌نهم 02:09:06.120 --> 02:09:07.872 ‫شمشیرهای بازی را به ما بدهید. زود 02:09:08.120 --> 02:09:11.556 ‫شمشیرها را به ایشان بدهید، ‫آزریک جوان. هملت، می‌دانی شرط بر سر چیست؟ 02:09:11.760 --> 02:09:13.990 ‫بله، سرورم. اعلی‌حضرت حریف ‫ضعیف‌تر را مشمول امتیازی کرده اند 02:09:14.160 --> 02:09:15.991 ‫باکی نیست. هردوی شما را دیده ام 02:09:16.400 --> 02:09:18.152 ‫من جلای آیینه‌تان خواهم ‫بود. در برابر خام‌دستی من 02:09:18.520 --> 02:09:21.318 ‫چیره‌دستی شما همچون ستاره‌ای ‫در شب تار، درخششِ بیش خواهد یافت 02:09:21.480 --> 02:09:22.435 ‫ریشخند می‌فرمایید، قربان 02:09:22.640 --> 02:09:24.870 ‫نه، به همین دست سوگند 02:09:26.600 --> 02:09:27.555 ‫تنگ‌های شراب را روی آن میز بگذارید 02:09:28.640 --> 02:09:31.518 ‫اگر هملت نخستین یا دومین ضربه را زد، ‫یا پاسخ سومین ضربه را داد 02:09:31.680 --> 02:09:33.830 ‫بگذارید تا توپ‌های ما همه شلیک کنند 02:09:34.120 --> 02:09:36.031 ‫شاه برای نفس بلند هملت خواهد نوشید 02:09:36.960 --> 02:09:39.394 ‫و مروارید زیبایی در جام خواهد افکند 02:09:39.680 --> 02:09:43.229 ‫که از آنچه چهار شاه دانمارک به دنبال ‫هم بر تاج خود داشته اند گران‌تر است 02:09:43.640 --> 02:09:44.755 ‫خب، دست‌به‌کار شوید 02:09:49.840 --> 02:09:50.829 ‫آماده، آقا 02:09:52.920 --> 02:09:53.875 ‫آماده، سرورم 02:10:26.920 --> 02:10:28.194 ‫- این، یکی ‫- نه! 02:10:28.400 --> 02:10:29.276 ‫داور بگوید 02:10:29.440 --> 02:10:31.351 ‫- خورد، ضربه محسوس بود ‫- خب، از نو 02:10:53.880 --> 02:10:54.630 ‫یکی! 02:10:54.800 --> 02:10:59.237 ‫صبر کنید، شراب بدهید بنوشم. هملت، ‫اینک به سلامتی تو 02:11:01.280 --> 02:11:02.793 ‫این مروارید از آن توست 02:11:12.560 --> 02:11:14.073 ‫این هم از جامت 02:11:14.960 --> 02:11:16.234 ‫اول این دور را بازی بکنم 02:11:20.120 --> 02:11:21.075 ‫جام را دمی آن‌جا بگذارید 02:11:25.760 --> 02:11:26.875 ‫آماده 02:11:40.720 --> 02:11:42.836 ‫- یکی دیگر، حرفی دارید؟ ‫- خورد، خورد. واقف ام 02:11:44.120 --> 02:11:45.633 ‫پسرمان می‌برد 02:11:47.560 --> 02:11:49.710 ‫فربه‌ست، نفسش بریده 02:11:58.640 --> 02:12:01.757 ‫بیا، هملت، ‫دستمالم را بگیر و پیشانی‌ت را پاک کن 02:12:10.040 --> 02:12:12.679 ‫شهبانو به اقبال تو می‌نوشد 02:12:12.960 --> 02:12:13.870 ‫بانوی گرامی! 02:12:14.040 --> 02:12:15.632 ‫گرترود، ننوشید 02:12:15.880 --> 02:12:17.916 ‫می‌نوشم، سرورم. معذورم بدارید 02:12:29.320 --> 02:12:32.551 ‫آماده، لایرتیس، مدام طفره ‫می‌روید. هرچه در چنته دارید رو کنید 02:12:32.760 --> 02:12:34.478 ‫می‌ترسم مرا بچه تصور کرده باشید 02:12:34.720 --> 02:12:36.995 ‫پس این‌طور می‌گویید؟ آماده! 02:13:01.280 --> 02:13:02.554 ‫اکنون بگیر! 02:13:59.760 --> 02:14:01.751 ‫جداشان کنید! به خشم افتاده اند 02:14:02.200 --> 02:14:03.394 ‫نه، از سر بگیریم 02:14:25.160 --> 02:14:26.991 ‫شهبانو را ببینید، آهای، آنجا! 02:14:27.320 --> 02:14:30.630 ‫- شهبانو را چه می‌شود؟ ‫- از خونریزی ایشان بیهوش شد 02:14:31.400 --> 02:14:35.916 ‫نه، نه، هملت! ‫شراب، شراب...مسمومم شده ام! 02:14:36.120 --> 02:14:39.078 ‫آه، ننگ! خیانت! 02:14:39.960 --> 02:14:42.394 ‫- خائن را بگیرید ‫- خائن این‌جاست، هملت 02:14:44.040 --> 02:14:46.235 ‫تو ای هملت، کشته شدی و هیچ ‫نوش‌دارویی به حالت کارگر نیست 02:14:46.400 --> 02:14:50.598 ‫بیش از نیم ساعت زنده نخواهی بود. ‫شمشیر نوک‌تیز و زهرآلود 02:14:52.000 --> 02:14:54.434 ‫شاه، تقصیر به گردن شاه است 02:14:55.480 --> 02:14:56.674 ‫نوک شمشیر هم زهرآلود است؟ 02:15:00.640 --> 02:15:03.712 ‫پس از زهر، کار خود را تمام کن 02:16:50.520 --> 02:16:54.354 ‫دیگر خاموشی است 02:17:59.640 --> 02:18:01.870 ‫- کجاست آن منظره؟ ‫- چه می‌خواستید ببینید؟ 02:18:03.280 --> 02:18:06.033 ‫اگر اندوه و شگفتی می‌جویید، همین‌جاست 02:18:20.960 --> 02:18:25.670 ‫چهار سرکرده هملت را به ‫سان سربازی بالای سکو ببرند 02:18:26.320 --> 02:18:29.949 ‫زیرا به یقین اگر او بر تخت ‫می‌نشست نشان می‌داد شاه بزرگی‌ست 02:18:30.640 --> 02:18:31.834 ‫در گذرگاه پیکر او 02:18:32.000 --> 02:18:36.278 ‫موسیقی و مراسم نظامی به آواز ‫بلند بر دلاوری‌اش گواهی خواهند داد 02:18:37.320 --> 02:18:38.673 ‫نعش‌ها را برگیرید 02:18:39.240 --> 02:18:43.631 ‫چنین منظره‌ای شایسته میدان ‫جنگ است و درخور این‌جا نیست 02:18:44.120 --> 02:18:45.758 ‫بروید، به سربازان دستور بدهید شلیک کنند 02:21:55.680 --> 02:21:59.514 ‫پایان 02:21:59.538 --> 02:22:09.538 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 02:22:09.562 --> 02:22:20.262 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.