WEBVTT 00:00:01.000 --> 00:00:16.000 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:00:25.960 --> 00:00:27.800 ممنونم. ممنون 00:00:29.400 --> 00:00:32.560 ممنونم. واو. خیلی ممنون 00:00:32.640 --> 00:00:34.880 اوه 00:00:36.720 --> 00:00:38.560 ممنونم. خیلی خب 00:00:39.960 --> 00:00:40.880 خیلی خب، هیس 00:00:40.960 --> 00:00:42.200 ممنونم 00:00:42.760 --> 00:00:46.400 هیس... راستش واقعاً تحت‌تاثیر قرار گرفتم، ولی هیس 00:00:46.480 --> 00:00:48.080 خیلی ممنون 00:00:48.160 --> 00:00:51.720 ممنونم. خب، به برنامه خوش اومدین 00:00:51.800 --> 00:00:53.880 خیلی خوشحالم که با یه استندآپ کاملاً جدید برگشتم 00:00:53.960 --> 00:00:58.600 آخرین برنامه‌م همین کریسمسِ قبل نه، قبلیش روی نتفلیکس پخش شد 00:00:58.680 --> 00:01:02.840 و توی اون برنامه، درباره‌ی این حرف زدم که برنامه‌ی قبلیش به خاطر اون همه شکایت 00:01:02.920 --> 00:01:04.760 شماره یک شد 00:01:05.880 --> 00:01:08.320 و اون احمق‌های نادان دوباره همون کار رو کردن. منظورم اینه که 00:01:09.680 --> 00:01:12.760 کی می‌خوان یاد بگیرن؟ واقعاً عجیبه. انگار که 00:01:12.840 --> 00:01:14.280 «ممنوعش کنید! ممنوعش کنید! از فلان‌جا حذفش کنید...» 00:01:14.360 --> 00:01:16.680 همه جا شماره یک شد. من 00:01:16.760 --> 00:01:20.120 اسمم اون کریسمس سه روز تمام ترند بود 00:01:20.200 --> 00:01:22.800 البته اون کریسمس من تنها کمدینی نبودم که ترند شد 00:01:22.880 --> 00:01:25.480 «رزی جونزِ» کمدین رو می‌شناسین؟ 00:01:25.560 --> 00:01:29.280 فلج مغزی داره و توی یه مسابقه‌ی تلویزیونی شرکت کرده بود 00:01:29.360 --> 00:01:32.760 بعد ترول‌ها توی توییتر شروع کردن که: «اون اصلاً بامزه نیست.» 00:01:32.840 --> 00:01:34.920 «فقط چون معلوله دارید می‌گید بامزه‌ست.» 00:01:35.000 --> 00:01:38.040 «فقط چون معلوله دارید ازش دفاع می‌کنید.» خلاصه بحث بالا گرفته بود 00:01:38.120 --> 00:01:40.520 اما این بزرگترین جنجالِ سالش نبود 00:01:40.600 --> 00:01:41.680 این یه داستان واقعیه 00:01:41.760 --> 00:01:46.200 اوایل اون سال، رزی جونز یه مستند برای شبکه ۴ ساخت 00:01:46.280 --> 00:01:49.960 درباره‌ی وضعیتش، سختی‌هاش و یه سری از اون چرت‌وپرت‌هایی که تو فضای مجازی بهش می‌گن 00:01:50.040 --> 00:01:52.520 و توهین‌هایی که بهش می‌شه، خب؟ 00:01:52.600 --> 00:01:54.840 و اسم مستند رو خیلی تحریک‌آمیز گذاشت: 00:01:54.920 --> 00:01:56.360 «من یه عقب‌مونده‌م؟» 00:01:56.440 --> 00:01:59.160 آره. عالیه. دمش گرم، نه؟ 00:01:59.240 --> 00:02:03.400 حالا، کسایی که شاکی شدن فعالین حقوق معلولین بودن 00:02:03.480 --> 00:02:04.560 بهش پریدن 00:02:04.640 --> 00:02:07.560 گفتن: «حق نداری از اون کلمه استفاده کنی.» اونم گفت: «چی؟ چرا؟» 00:02:07.640 --> 00:02:09.480 گفتن: «چون تو معلولیت جسمی داری.» 00:02:09.560 --> 00:02:12.120 «اون یه کلمه‌ی تحقیرآمیز برای کساییه که ناتوانی ذهنی دارن.» 00:02:12.200 --> 00:02:16.080 «اگه می‌خوای از یه واژه‌ی تحقیرآمیز استفاده کنی، چیزی رو بگو که وضعیت خودت رو توصیف کنه.» 00:02:16.160 --> 00:02:19.400 پس اساساً رزی جونز گفت: «من یه عقب‌مونده‌م؟» 00:02:19.480 --> 00:02:21.160 و فعالین حقوق معلولین گفتن: 00:02:21.240 --> 00:02:22.600 «نه، تو یه چلاقی.» 00:02:23.920 --> 00:02:27.320 این دیگه خیلی بی‌رحمانه‌ست، نه؟ 00:02:29.640 --> 00:02:30.520 منظورم اینه که 00:02:31.800 --> 00:02:35.560 بحثِ زمینه‌ی حرفه. اون داشت از این واژه برای قدرت دادن به آدم‌ها استفاده می‌کرد 00:02:35.640 --> 00:02:38.160 بهش اون رو گفته بودن. اونم نگفت: «نه، من این نیستم.» 00:02:38.240 --> 00:02:42.920 اون یه جورایی باهاش کنار اومد و اون واژه رو مالِ خودش کرد 00:02:43.000 --> 00:02:46.240 اما فعالین حقوق معلولین می‌گن: «نه، باید خیلی دقیق باشی.» 00:02:46.320 --> 00:02:51.520 «فقط آدم‌هایی که واقعاً عقب‌مانده هستن می‌تونن از واژه‌ی عقب‌مانده استفاده کنن.» خب؟ 00:02:51.600 --> 00:02:55.080 اما کی می‌خواد بهشون بگه؟ کی... می‌فهمید چی می‌گم؟ کی می‌خواد 00:02:56.520 --> 00:03:00.280 آخه نمی‌شه بری توی یه اتاق که مثلاً یه بنده خدایی 00:03:01.640 --> 00:03:03.560 رو زمین نشسته و داره با مداد شمعی نقاشی می‌کنه، خب؟ 00:03:03.640 --> 00:03:06.600 و بهش بگی: «چطوری فلانی؟» 00:03:06.680 --> 00:03:10.080 اونم بگه... «بله؟» اوه نه، بیخیال. هیس. نه، نه، نه 00:03:10.680 --> 00:03:12.960 راه رفتن لبه‌ی تیغه. ولش کنیم 00:03:13.680 --> 00:03:17.920 طرف می‌گه: «بله؟» تو می‌گی: «می‌دونی که اجازه داری بگی عقب‌مانده؟» 00:03:18.520 --> 00:03:19.480 «چرا؟» 00:03:20.600 --> 00:03:22.880 «فکر کن، احمقِ کودن. فقط فکر کن.» 00:03:27.160 --> 00:03:31.120 در هر صورت، من فکر می‌کنم اون باید اجازه داشته باشه از اون واژه در جای درستش استفاده کنه 00:03:31.200 --> 00:03:33.040 اگه اون نمی‌تونه استفاده کنه، پس من 00:03:33.120 --> 00:03:35.640 من الان ازش استفاده کردم و دوباره تو دردسر افتادم 00:03:35.720 --> 00:03:38.560 در واقع من از اون واژه «استفاده» نکردم. این نکته‌ایه که می‌خوام بگم 00:03:38.640 --> 00:03:40.840 مردم می‌گن: «اوه، اون فلان حرف رو زد.» 00:03:40.920 --> 00:03:42.160 من از اون واژه استفاده نکردم 00:03:42.240 --> 00:03:45.360 استفاده کردن یعنی کسی رو با اون واژه صدا کنی 00:03:45.440 --> 00:03:46.560 اون می‌شه استفاده کردن 00:03:46.640 --> 00:03:50.640 من اون واژه رو توی یه بحث درباره‌ی اون واژه‌ی لعنتی به زبون آوردم 00:03:51.160 --> 00:03:54.320 این باید بین بزرگسال‌ها مجاز باشه، مگه نه؟ 00:03:54.400 --> 00:03:56.040 اگه یه چیز باشه که باید سرش توافق کنیم 00:03:56.120 --> 00:03:58.520 جدا از اینکه طرفدار کدوم جناح سیاسی هستین 00:03:58.600 --> 00:04:02.680 همه باید توافق کنیم که آزادی بیان هنوز هم چیز خیلی خوبیه 00:04:02.760 --> 00:04:05.160 همیشه بوده 00:04:06.600 --> 00:04:08.320 و همیشه هم خواهد بود 00:04:08.400 --> 00:04:12.240 اما الان یه عده پیدا شدن که می‌گن: «نه، اشتباه کردیم. خوشمون نمیاد.» 00:04:12.320 --> 00:04:16.280 «نظرمون عوض شده. دیگه آزادی بیان رو دوست نداریم.» 00:04:16.360 --> 00:04:19.120 «کسایی که آزادی بیان می‌خوان، فقط به این خاطر می‌خوان 00:04:19.200 --> 00:04:21.120 که بتونن راه بیفتن و حرف‌های افتضاح بزنن.» 00:04:21.200 --> 00:04:23.520 که اصلاً درست نیست، و حتی اگه درست هم بود 00:04:23.600 --> 00:04:26.760 خوبیِ آزادی بیان اینه که بقیه هم می‌تونن در جوابشون حرف‌های افتضاح بزنن 00:04:26.840 --> 00:04:28.320 سیستم خیلی خوبیه، مگه نه؟ 00:04:28.400 --> 00:04:31.640 و این‌طور هم نیست که تحت قوانین آزادی بیان بتونی هر چی دلت خواست بگی 00:04:31.720 --> 00:04:33.120 این یه سوءتفاهمِ کامله 00:04:33.200 --> 00:04:37.600 یه عالم تبصره برای آزادی بیان وجود داره که اتفاقاً من با همه‌شون موافقم 00:04:37.680 --> 00:04:40.080 نمی‌تونی بقیه رو به خشونت تشویق کنی. قانون خوبیه 00:04:40.160 --> 00:04:42.400 نمی‌تونی به بقیه تهمت بزنی. قانون خوبیه 00:04:42.480 --> 00:04:44.720 نمی‌تونی بر علیه کسی افترا بنویسی، می‌دونید؟ 00:04:44.800 --> 00:04:47.600 یه حقیقت جالب درباره‌ی قانون افترا: 00:04:48.440 --> 00:04:50.440 نمی‌تونی به مرده‌ها افترا بزنی 00:04:50.520 --> 00:04:52.480 پس من می‌تونم اینجا وایستم و بگم: 00:04:52.560 --> 00:04:54.440 «گاندی قدیما از پشت می‌داد.» 00:04:57.920 --> 00:04:59.040 اگه دلم بخواد 00:05:01.240 --> 00:05:03.520 که دلم هم می‌خواد. آره، می‌خواد 00:05:07.720 --> 00:05:10.120 اما آزادی بیان مهم‌ترین حقِ انسانیه 00:05:10.200 --> 00:05:11.840 که بقیه‌ی حقوق هم از دل اون بیرون میان 00:05:11.920 --> 00:05:14.600 بدون آزادی بیان نمی‌شه حقوق بشر داشت 00:05:14.680 --> 00:05:16.640 ما فعلاً به طور تئوری توی این کشور 00:05:16.720 --> 00:05:19.600 برای یه مدتِ کمی دیگه، آزادی بیان داریم 00:05:19.680 --> 00:05:22.960 می‌تونیم از دولت انتقاد کنیم. می‌تونیم از پلیس انتقاد کنیم 00:05:23.040 --> 00:05:25.520 باید به کشوری که این اجازه رو بهمون می‌ده، ایول گفت 00:05:25.600 --> 00:05:27.160 کشورهای دیگه حسرتِ ما رو می‌خورن 00:05:27.240 --> 00:05:28.320 توی بعضی کشورها 00:05:28.400 --> 00:05:31.120 اگه از پلیس انتقاد کنی کتک می‌خوری، یا بدتر 00:05:31.200 --> 00:05:34.400 اگه از دولت انتقاد کنی ممکنه تا آخر عمر بیفتی زندان 00:05:34.480 --> 00:05:37.640 پس اون‌ها کاملاً حق دارن که از ظلم و ستم فرار کنن. شما هم بودین فرار می‌کردین 00:05:37.720 --> 00:05:40.600 فرار می‌کنن و میان اینجا. می‌گن: «می‌خوایم بیایم انگلیس.» 00:05:40.680 --> 00:05:42.480 ما می‌گیم: «چرا؟» اون‌ها می‌گن: «آزادی بیان.» 00:05:42.560 --> 00:05:44.960 ما می‌گیم: «بفرمایید تو. خوش اومدین. حالا می‌خواید چیکار کنید؟» 00:05:45.040 --> 00:05:46.760 «بریم تظاهرات.» «چی می‌خواید بگید؟» 00:05:46.840 --> 00:05:48.160 «اینکه انگلیس چقدر مزخرفه.» 00:05:48.240 --> 00:05:50.920 «دمتون گرم. ممنون. خیلی ممنون.» 00:05:51.000 --> 00:05:54.440 این... این حقشونه 00:05:57.280 --> 00:05:59.920 ولی من دیگه... من دیگه پیرتر از اونم که حرف دلم رو نزنم 00:06:00.000 --> 00:06:03.320 می‌دونید؟ دلم می‌خواد همیشه هر چی دلم می‌خواد بگم و هر کاری می‌خوام بکنم 00:06:03.400 --> 00:06:05.640 دلم می‌خواد همیشه کار موردعلاقه‌م رو انجام بدم 00:06:05.720 --> 00:06:07.800 حتی دوست ندارم دومین کار موردعلاقه‌م رو انجام بدم 00:06:07.880 --> 00:06:10.600 اگه حس کنم می‌تونم کار اولِ موردعلاقه‌م رو بکنم، می‌فهمید؟ 00:06:10.680 --> 00:06:12.600 کار موردعلاقه‌ی من تنیس بازی کردنه 00:06:12.680 --> 00:06:14.880 هر جمعه بازی می‌کنم. جمعه‌ها رو خالی نگه می‌دارم 00:06:14.960 --> 00:06:17.760 لحظه‌شماری می‌کنم براش. تنیس بازی می‌کنم و شارژ می‌شم برای کل هفته 00:06:17.840 --> 00:06:21.720 پس اگه یه بار جمعه مجبور بشم دومین کار موردعلاقه‌م رو انجام بدم 00:06:21.800 --> 00:06:22.960 مثل سه هفته پیش 00:06:23.040 --> 00:06:25.280 که باید می‌رفتم خاکسپاریِ بچه‌ی همسایه 00:06:25.360 --> 00:06:26.240 پیش خودم می‌گم: 00:06:27.280 --> 00:06:28.680 «این واقعاً 00:06:29.840 --> 00:06:30.920 کسل‌کننده‌ست.» 00:06:33.960 --> 00:06:36.240 اما همه‌مون احترام می‌خوایم، مگه نه؟ 00:06:36.720 --> 00:06:38.160 همه احترام می‌خوایم 00:06:38.240 --> 00:06:41.360 و همه می‌خوایم جایگاهمون رو تو جامعه ببریم بالا 00:06:41.440 --> 00:06:43.720 دست خودمون نیست. توی تکاملمون ریشه داره 00:06:43.800 --> 00:06:47.680 این از زمانی میاد که غیبت کردن قبایل رو کنترل می‌کرد، خب؟ 00:06:47.760 --> 00:06:52.520 و هنوز هم دو راه هست که بتونی جایگاهت رو تو جامعه بالا ببری 00:06:52.600 --> 00:06:54.760 یک، توی یه کاری ماهر باشی 00:06:54.840 --> 00:06:58.400 مثلاً: «اوه، اون شکارچیِ خوبیه. با اون برید. برای قبیله خوبه.» 00:06:58.480 --> 00:07:01.120 راهِ دیگه برای بالا بردن جایگاه، بافضیلت بودنه 00:07:01.200 --> 00:07:04.600 مثلاً: «اوه، شکارچیِ خوبی نیست ولی... خیلی دانائه.» 00:07:04.680 --> 00:07:06.360 یا «مهربونه» یا هر چی. می‌دونید؟ 00:07:06.440 --> 00:07:09.000 بعد، با ظهور شبکه‌های اجتماعی 00:07:09.080 --> 00:07:13.240 مردم ناگهان کشف کردن که می‌تونن فقط «ادای» بافضیلت بودن رو دربیارن 00:07:13.320 --> 00:07:15.720 بدون هیچ مدرکی. بدون هیچ دلیلی 00:07:15.800 --> 00:07:18.240 فقط با یه عالمه پرچم توی بیوگرافی‌شون، خب؟ 00:07:19.600 --> 00:07:21.040 و اونا جایگاه خودشون رو 00:07:21.120 --> 00:07:23.320 با پایین کشیدنِ بقیه و مچ‌گیری ازشون، بالا می‌برن 00:07:23.400 --> 00:07:25.480 «ببین چی گفته. اون به اندازه‌ی من بااخلاق نیست.» 00:07:25.560 --> 00:07:27.120 «ببین من چقدر خوبم. ببین اون چقدر بد...» 00:07:27.200 --> 00:07:29.840 اصطلاح «نمایشِ فضیلت» از همین‌جا میاد 00:07:29.920 --> 00:07:32.240 و متنفرم از وقتی که بچه‌هاشون رو هم وارد این بازی می‌کنن 00:07:32.320 --> 00:07:34.560 هر چی می‌خوای باور داشته باش، هر نظری داری داشته باش 00:07:34.640 --> 00:07:35.760 به هر کی می‌خوای رأی بده 00:07:35.840 --> 00:07:37.240 برو تظاهرات. عالیه 00:07:37.320 --> 00:07:40.360 اما وقتی یه بچه‌ی پنج ساله رو می‌بینم که پلاکارد دستشه 00:07:40.440 --> 00:07:41.880 اون اصلاً نمی‌دونه روی اون چی نوشته 00:07:41.960 --> 00:07:44.960 این کارِ بزرگترهاست، می‌دونید؟ یه بار دیدم یکی این رو توییت کرده بود 00:07:45.040 --> 00:07:46.320 یکی توییت کرده بود که: 00:07:46.840 --> 00:07:49.120 «بچه‌ی چهار ساله‌م همین الان زل زد تو چشمام 00:07:49.200 --> 00:07:52.760 و گفت: "مامان، چرا ریشی سوناک از آدم‌های فقیر متنفره؟"» 00:07:53.920 --> 00:07:55.520 آخه دروغگو، عمراً همچین اتفاقی نیفتاده 00:07:57.360 --> 00:07:59.840 اما اعصاب‌خردکن‌ترین چیز درباره‌ی «نمایشِ فضیلت» 00:07:59.920 --> 00:08:04.760 اینه که آدم‌ها به خاطر داشتنِ اخلاقیاتِ روز، افاده میان 00:08:04.840 --> 00:08:08.360 شما به خاطرِ مکان و زمانی که توش هستین، این شکلی هستین 00:08:08.440 --> 00:08:11.080 مثلاً، اینکه من الان توی این کشور و توی این سال 00:08:11.160 --> 00:08:13.040 خدا‌ناباور باشم، اصلاً شجاعت نمی‌خواد 00:08:13.120 --> 00:08:15.200 دویست سال پیش شجاعت می‌خواست 00:08:15.280 --> 00:08:16.400 یا دیوانگی بود 00:08:16.480 --> 00:08:20.560 و توی یه سری کشورهای دیگه هم یا شجاعته یا دیوانگی. خب؟ 00:08:20.640 --> 00:08:24.360 اما مردم چیزهایی می‌گن مثل: «اوه، من ضدنژادپرستی‌ام.» 00:08:24.440 --> 00:08:26.080 «آفرین بهت. همه‌مون هستیم.» 00:08:26.160 --> 00:08:29.400 می‌دونیم که الان باید این‌طوری باشیم، ولی همیشه این‌طور نبوده 00:08:29.480 --> 00:08:32.960 اگه توی زمان یا مکان دیگه‌ای به دنیا اومده بودی، شاید این‌طوری نبودی 00:08:33.040 --> 00:08:36.160 اون‌ها می‌گن: «نه، من هر وقت به دنیا می‌اومدم ضدنژادپرست می‌بودم.» 00:08:36.240 --> 00:08:38.000 مردم چیزهایی می‌گن مثل... مثلاً می‌گن: 00:08:38.080 --> 00:08:40.520 «آره بابا، من قطعاً آن فرانک رو مخفی می‌کردم.» 00:08:40.600 --> 00:08:42.280 واقعاً؟ جدی می‌گی؟ 00:08:45.400 --> 00:08:47.520 آن فرانک توی زمان جنگ میاد دمِ درِ خونه‌ت 00:08:47.600 --> 00:08:50.600 در رو باز می‌کنی، خب؟ همه جا هم نازی‌ها ریختن، خب؟ 00:08:51.120 --> 00:08:53.720 اون می‌گه: «می‌تونم اینجا قایم شم؟» تو می‌گی: «اوه، صبر کن ببینم...» 00:08:55.600 --> 00:08:57.800 همچین زدی تو پیشونیِ آن فرانک، این‌طوری: 00:08:59.520 --> 00:09:01.120 «اووه. یه لحظه وایسا.» 00:09:01.640 --> 00:09:03.440 «اگه پیدات کنن چی می‌شه؟» 00:09:03.520 --> 00:09:05.120 «اونا من رو می‌کشن، تو رو هم می‌کشن.» 00:09:05.200 --> 00:09:06.280 «برو خونه‌ی بغلی.» 00:09:08.360 --> 00:09:12.280 «اونا یه زیرشیروانیِ بزرگ و قشنگ دارن با یه ماشین تحریر. عاشقش می‌شی.» 00:09:15.520 --> 00:09:18.000 اما من ضدنژادپرست‌ام. معلومه که هستم 00:09:18.080 --> 00:09:22.000 ولی حاضرم اعتراف کنم که اگه ۳۰۰ سال پیش به دنیا اومده بودم 00:09:22.080 --> 00:09:23.920 و سفیدپوست و پولدار بودم 00:09:24.000 --> 00:09:26.160 احتمالاً برده داشتم 00:09:26.240 --> 00:09:27.760 چون... نه، آخه 00:09:27.840 --> 00:09:29.560 باهاشون مهربون می‌بودم، پس خفه شید 00:09:29.640 --> 00:09:31.600 من... آره. دقیقاً 00:09:31.680 --> 00:09:34.440 من بهترین برده‌داری می‌شدم که تا حالا دیدین 00:09:34.520 --> 00:09:35.960 نه، واقعاً. هواشون رو داشتم 00:09:36.040 --> 00:09:38.920 به برده‌هام لباس‌های خوب می‌پوشوندم. آره 00:09:39.000 --> 00:09:42.160 آره، همین کار رو می‌کردم. براشون کت‌وشلوارهای کوچولو می‌خریدم. خب؟ 00:09:42.240 --> 00:09:45.040 می‌گفتم... می‌گفتم: «اون لباس‌های کارِ داغون رو بریزید دور.» 00:09:45.120 --> 00:09:47.480 «یه کت‌وشلوارِ شیک بپوشید.» 00:09:47.560 --> 00:09:49.720 همه‌ی برده‌های دیگه هم زل می‌زدن. منم می‌گفتم: 00:09:49.800 --> 00:09:54.080 و می‌گفتم... می‌گفتم: «بسه دیگه، بیاید بریم بار، پسرا.» خب؟ 00:09:54.680 --> 00:09:57.640 همه‌ی «سفیدپوست‌ها» می‌گفتن: «نمی‌تونی برده‌هات رو ببری بار.» 00:09:57.720 --> 00:09:59.960 منم می‌گفتم: «برین گم شین فاشیست‌ها. اونا...» 00:10:01.440 --> 00:10:04.240 «اونا برده‌های منن. هر غلطی دلم بخواد باهاشون می‌کنم.» 00:10:07.360 --> 00:10:10.000 می‌رفتیم توی بار. بارمن می‌گفت: «نمی‌تونی اینا رو بیاری تو.» 00:10:10.080 --> 00:10:12.040 می‌گفتم: «برو بابا. ما می‌ریم بخش ویژه.» 00:10:12.120 --> 00:10:13.400 کت‌وشلوارهای کوچولوشون رو هم پوشیدن 00:10:13.480 --> 00:10:15.760 می‌گم: «توی این کتا خیلی خوشتیپ شدین، پسرا.» 00:10:15.840 --> 00:10:18.280 «جوراب بپوشید. با کت‌وشلوار جوراب می‌پوشن.» 00:10:18.360 --> 00:10:21.960 می‌گم... می‌گم: «پولِ نوشیدنی‌ها با من. پول‌هاتون رو بذارید کنار.» 00:10:22.040 --> 00:10:23.880 «البته شما که اصلاً پول ندارید، ولی خب مثلاً.» 00:10:23.960 --> 00:10:27.280 و بعدش هم فقط داریم می‌خندیم و با هم شوخی می‌کنیم، صمیمیِ صمیمی 00:10:27.360 --> 00:10:30.600 البته اگه یکی‌شون خیلی زیادی صمیمی می‌شد، مجبور می‌شدم تنبیهش کنم 00:10:30.680 --> 00:10:32.840 فقط برای اینکه سلسله‌مراتب حفظ بشه 00:10:32.920 --> 00:10:35.400 اگه مثلاً بهم می‌گفت «گَمِن» (کله‌سرخ) یا یه چیزی تو این مایه‌ها 00:10:35.920 --> 00:10:38.040 که تنها فحش نژادیِ مجازِ الانه 00:10:38.120 --> 00:10:41.360 می‌تونی به یه سفیدپوست بگی گمن. به یه دلیلی مشکلی نداره 00:10:41.440 --> 00:10:44.120 حتی می‌تونی توهینِ سن‌وسالی هم بکنی. می‌گی: «مرتیکه‌ی گمنِ پیرِ فلان‌فلان‌شده.» 00:10:44.200 --> 00:10:46.280 و به یه دلیلی کاملاً قابل‌قبوله 00:10:46.360 --> 00:10:47.880 اما من می‌خوام این واژه رو دوباره مالِ خودمون کنم 00:10:47.960 --> 00:10:50.280 می‌دونید چطوری سیاه‌پوست‌ها واژه‌ی «نیگا» رو مالِ خودشون کردن؟ 00:10:50.360 --> 00:10:51.800 منم می‌خوام واژه‌ی «گمن» رو مالِ خودمون کنم 00:10:51.880 --> 00:10:55.400 مثلاً توی یه کافه توی محله‌ی اعیونیِ همپستد نشستم 00:10:55.920 --> 00:10:57.280 با همه‌ی دوست‌های سفیدپوستم 00:10:57.360 --> 00:11:00.440 و دور هم جمعیم و می‌گیم: «چطوری، گمنِ من؟» 00:11:00.520 --> 00:11:01.640 خب؟ و 00:11:04.600 --> 00:11:07.240 اگه دوستِ سیاه‌پوستمون، روپرت، بیاد 00:11:08.480 --> 00:11:10.920 گفتم که توی محله‌ی همپستد بودیم. اگه... اگه 00:11:12.320 --> 00:11:16.640 اگه روپرت بیاد تو و بگه: «چطوری گمنِ من؟»، بهش می‌گم: «تو حق نداری از اون واژه‌ی لعنتی استفاده کنی!» 00:11:19.520 --> 00:11:21.720 حرف من اینه که اخلاقیات تکامل پیدا می‌کنه 00:11:21.800 --> 00:11:24.760 مثل هر چیز دیگه‌ای با زمان جلو می‌ره. فقط به این فکر کنید 00:11:24.840 --> 00:11:26.440 توی همین چند نسل 00:11:26.520 --> 00:11:29.640 از جایی رسیدیم که برده‌داری قانونی بود 00:11:29.720 --> 00:11:32.160 و از نظر خدا هم محترم بود 00:11:32.240 --> 00:11:34.840 به جایی که یه آدم نژادپرست پست‌ترینِ پست‌هاست، مگه نه؟ 00:11:34.920 --> 00:11:38.280 این روزها یه آدم نژادپرست بدترین آدمِ جامعه‌ست 00:11:38.360 --> 00:11:40.840 البته، یه بچه‌باز بدترینه 00:11:40.920 --> 00:11:43.400 اول بچه‌باز، بعد نژادپرست 00:11:43.480 --> 00:11:44.920 یه بچه‌بازِ نژادپرست 00:11:46.560 --> 00:11:48.080 بدترین نوعِ 00:11:48.160 --> 00:11:50.760 اگه با یه بچه‌بازِ نژادپرست روبرو بشم، بهش می‌گم: 00:11:50.840 --> 00:11:53.600 «مرتیکه‌ی متعصب، خب به سیاه‌های کوچولو هم رحم کن!» می‌دونید؟ 00:11:59.360 --> 00:12:01.360 نکنید 00:12:05.280 --> 00:12:07.480 اشکالی نداره. مشکلی نیست 00:12:09.680 --> 00:12:10.840 اونا 00:12:10.920 --> 00:12:12.560 بخاطر این حرف نمی‌تونن بایکوت یا کنسلم کنن 00:12:15.160 --> 00:12:17.720 الان حدود ۱۵ ساله که دارن سعی می‌کنن من رو کنسل کنن 00:12:17.800 --> 00:12:19.200 و همیشه هم شکست خوردن 00:12:19.280 --> 00:12:21.600 و اغلب، کسایی که سعی می‌کنن من رو کنسل کنن 00:12:21.680 --> 00:12:24.600 بقیه‌ی کمدین‌ها بودن، که برای روزنامه‌های باکلاس می‌نویسن و اون اداها رو درمیارن 00:12:24.680 --> 00:12:26.840 همیشه می‌گن: «اون داره ضعیف‌ترها رو می‌زنه.» 00:12:26.920 --> 00:12:29.760 «کمدی باید به بالادستی‌ها ضربه بزنه. ما فقط به بالادستی‌ها می‌پریم.» 00:12:29.840 --> 00:12:33.040 تصورشون از پریدن به بالادستی‌ها اینه که به بوریس جانسون تیکه بندازن 00:12:33.120 --> 00:12:34.840 آخه کجای اون پریدن به بالادستی‌هاست؟ 00:12:34.920 --> 00:12:36.000 می‌دونید؟ 00:12:36.080 --> 00:12:37.840 اون مرتیکه خودش ناتوانیِ ذهنی داره 00:12:37.920 --> 00:12:39.080 انگار 00:12:40.000 --> 00:12:42.760 یه گری بوسیِ لعنتیِ خیس‌خورده‌ست 00:12:42.840 --> 00:12:46.200 یه موجودِ تخم‌مرغیِ زالِ کثافت 00:12:46.280 --> 00:12:49.280 دو تا کلمه رو نمی‌تونه پشتِ هم بگه. حرف زدنش رو شنیدین؟ 00:12:49.360 --> 00:12:51.080 اینجوریه که 00:12:51.160 --> 00:12:52.600 یه احمقِ تمام‌عیاره، نه؟ 00:12:52.680 --> 00:12:55.120 من... نه، من به کله‌گنده‌ها تیکه می‌ندازم 00:12:55.200 --> 00:12:58.360 به آدم‌هایی گیر می‌دم که... چه می‌دونم، مثلاً استیون هاوکینگ، خب؟ 00:12:58.440 --> 00:13:00.240 بله، بزرگترین مغزی که تا حالا روی زمین بوده 00:13:00.320 --> 00:13:02.000 می‌شه باهاش... اون از پسش برمی‌آد 00:13:02.080 --> 00:13:04.520 حتی وقتی زنده بود هم براش مهم نبود، چون اون 00:13:04.600 --> 00:13:06.360 یه جورایی نیمه‌روبات بود، مگه نه؟ فکر کنم 00:13:06.880 --> 00:13:09.200 عملاً یه صندلیِ سخنگو بود، واسه همین هر چی 00:13:09.280 --> 00:13:11.560 دلت بخواد می‌تونی بهش بگی، اما 00:13:11.640 --> 00:13:14.400 ظاهراً توی جزیره‌ی اپستین هم بوده، پس ریدم بهش 00:13:14.480 --> 00:13:16.040 من 00:13:16.120 --> 00:13:19.240 اونجا چه غلطی می‌کرد؟ واسه چی می‌خواست... "می‌خوام برم..." "چرا؟" 00:13:19.320 --> 00:13:21.040 "واسه چی می‌خوای..." "چرا؟" 00:13:21.120 --> 00:13:24.040 همین‌جوری اونجا نشسته، هیچ غلطی هم نمی‌تونه... من بودم می‌گفتم: "چی؟" 00:13:24.120 --> 00:13:26.600 بچه‌بازهایی رو می‌شناسم که واسه یه بلیطِ اونجا آدم می‌کشن 00:13:26.680 --> 00:13:29.320 بعد این فقط رفته اونجا جا اشغال کرده 00:13:29.400 --> 00:13:32.960 احتمالاً از این طرح‌های تنوع و برابری بوده که گفتن: "ما... ما به یکی از این‌ها هم نیاز داریم." 00:13:33.040 --> 00:13:35.680 مثلاً... من بودم می‌گفتم: "استیو، تو اینجا چه غلطی می‌کنی؟" 00:13:35.760 --> 00:13:37.600 اونم می‌گفت: "دارم به چیزایِ عجیب‌وغریب فکر می‌کنم." 00:13:37.680 --> 00:13:39.520 برو بابا 00:13:43.760 --> 00:13:45.840 این... این احتمالاً جرمِ ناشی از تنفره 00:13:45.920 --> 00:13:47.440 هست دیگه، نه؟ 00:13:48.760 --> 00:13:50.920 این روزها "جرمِ ناشی از تنفر" خیلی وردِ زبون‌ها شده 00:13:51.000 --> 00:13:53.680 هر اتفاقی که می‌افته، یکی همیشه می‌پرسه: "جرمِ ناشی از تنفر بود؟" 00:13:53.760 --> 00:13:55.600 "چرا؟" "چون اینجوری خیلی بدتر می‌شه." 00:13:55.680 --> 00:13:56.720 واقعاً؟ چرا؟ 00:13:56.800 --> 00:13:59.400 اگه امشب داشتم می‌رفتم خونه و یکی همین‌جوری می‌پرید سرم 00:13:59.480 --> 00:14:02.600 کتکم می‌زد، خفتم می‌کرد، چاقو می‌زد، اسید می‌پاشید تو صورتم 00:14:02.680 --> 00:14:04.080 بعد توی بخش مراقبت‌های ویژه به هوش می‌اومدم 00:14:04.160 --> 00:14:06.280 بیپ، بیپ، بیپ 00:14:06.360 --> 00:14:08.960 از لای بانداژها چشمام رو باز می‌کردم. یه پلیس اونجاست 00:14:09.040 --> 00:14:10.840 می‌گفت: "آقای جر‌ویز؟" می‌گفتم: "بله." 00:14:10.920 --> 00:14:13.480 می‌گفت: "فقط می‌خواستیم بهتون بگیم که جرمِ ناشی از تنفر نبوده." 00:14:13.560 --> 00:14:16.240 منم می‌گفتم: "آخ، خداروشکر." 00:14:17.400 --> 00:14:19.320 خیلی تنفرآمیز به نظر می‌رسه، نه؟ مگه نه؟ مثلاً 00:14:19.400 --> 00:14:23.760 ولی نه، جرمِ ناشی از تنفر چیزیه که بر اساس نژاد 00:14:23.840 --> 00:14:26.240 معلولیت یا تمایلات جنسی باشه 00:14:26.320 --> 00:14:29.400 مثلاً یه یارویی با تفنگ می‌خواد همین‌جوری یه نفر رو بکشه 00:14:29.480 --> 00:14:32.040 یه جمعیتی رو می‌بینه. می‌گه: "ده، بیست، سی، چهل..." 00:14:32.120 --> 00:14:33.360 بنگ. یه نفر رو می‌کشه 00:14:33.440 --> 00:14:36.520 می‌ره دادگاه. قاضی می‌پرسه: "چرا اون آدم رو کشتی؟" 00:14:36.600 --> 00:14:37.880 می‌گه: "همین‌جوری، دلیل خاصی نداشت." 00:14:37.960 --> 00:14:40.600 قاضی می‌گه: "پس آدمِ متعصب و تنگ‌نظری نیستی؟" می‌گه: "اوه، نه اصلاً." 00:14:40.680 --> 00:14:42.120 قاضی می‌گه: "آخی." 00:14:43.560 --> 00:14:44.600 "ده سال زندان." 00:14:44.680 --> 00:14:48.720 یه نفر دیگه هم تفنگ داره. می‌گه: "من از کوتوله‌ها متنفرم." خب؟ 00:14:50.200 --> 00:14:52.440 یه کوتوله می‌بینه. نشونه می‌گیره. بنگ 00:14:52.520 --> 00:14:54.040 کوتوله رو می‌کشه. خب؟ 00:14:54.120 --> 00:14:57.000 می‌ره دادگاه. قاضی می‌گه: "چرا اون کوتوله رو کشتی؟" 00:14:57.080 --> 00:14:59.000 می‌گه: "چون از این کثافت‌های نیم‌وجبی متنفرم." 00:14:59.080 --> 00:15:00.080 خب؟ 00:15:00.160 --> 00:15:02.440 قاضی می‌گه: "تو یه آدمِ متعصبی. بیست سال زندان." 00:15:02.520 --> 00:15:04.880 آخه نباید واسه کشتن یه کوتوله مجازاتِ بیشتری بگیره 00:15:04.960 --> 00:15:07.920 تازه اگه حساب کنی، نشونه‌گیریش سخت‌تره، مگه نه؟ 00:15:08.000 --> 00:15:10.000 طرف 00:15:11.560 --> 00:15:14.840 من اگه قاضی بودم، می‌گفتم: "صبر کن ببینم. چی؟ یه کوتوله رو از صد متری زدی؟" 00:15:14.920 --> 00:15:17.440 "آره." "ایول بابا. دمت گرم... این واقعاً..." 00:15:18.800 --> 00:15:20.120 "پنج سال." 00:15:20.640 --> 00:15:22.800 "بفرستینش ارتش. این باید بره ارتش." 00:15:24.720 --> 00:15:27.360 یه کم بابت این شوخی عذاب وجدان دارم، چون داشتم درباره‌ی 00:15:27.440 --> 00:15:30.960 دوران سختی که کوتوله‌ها در طول تاریخ داشتن می‌خوندم 00:15:31.040 --> 00:15:33.480 توی قرون وسطی شکنجه‌شون می‌کردن و می‌کشتنشون 00:15:33.560 --> 00:15:35.760 می‌کردنشون توی بشکه‌هایی که توش میخ داشت 00:15:35.840 --> 00:15:38.240 و واسه خنده از بالای تپه قل‌شون می‌دادن پایین 00:15:38.320 --> 00:15:40.600 بعد توی دوره‌ی ویکتوریا، می‌ذاشتنشون توی سیرک 00:15:40.680 --> 00:15:43.080 و مجبورشون می‌کردن کارهایِ خطرناکِ لعنتی بکنن 00:15:43.160 --> 00:15:46.120 ۸۰ و بعد، همین اواخر، یعنی دهه‌ی 00:15:46.200 --> 00:15:50.440 خوب یادمه که توی دانشکده‌ها مسابقاتی مثل "پرتابِ کوتوله" داشتن 00:15:50.520 --> 00:15:53.160 که انگار مثل دارت پرتابشون می‌کردن 00:15:53.240 --> 00:15:54.240 یا "بولینگ با کوتوله‌" 00:15:54.320 --> 00:15:56.960 تا اینکه بالاخره یکی گفت: "ما داریم چه غلطی می‌کنیم؟" 00:15:57.040 --> 00:16:01.600 "می‌شه دیگه واسه سرگرمیِ خودمون کوتوله‌ها رو مجبور به این کارها نکنیم؟" 00:16:01.680 --> 00:16:02.520 و قضیه تموم شد 00:16:02.600 --> 00:16:05.800 و حالا دوباره برگشته. الان توی المپیکِ معلولین هستن 00:16:05.880 --> 00:16:07.120 الان دیگه... بله 00:16:07.200 --> 00:16:10.040 می‌گن... می‌گن: "بیاین باهاشون مسابقه‌ی دو بذاریم و..." 00:16:10.120 --> 00:16:12.000 آره. آره 00:16:12.080 --> 00:16:15.600 می‌گن: "بیاین بندازیمشون توی آب ببینیم می‌تونن شنا کنن یا نه." 00:16:16.840 --> 00:16:18.640 آره، می‌تونن. می‌تونن. خب 00:16:20.400 --> 00:16:23.000 این شوخی هنوز یه کم کار داره. نمی‌دونم 00:16:24.640 --> 00:16:27.400 آدم‌ها نمی‌فهمن چقدر زحمت پشتِ یکی از این تورهاست 00:16:27.480 --> 00:16:30.840 واسه تور قبلیم، ۶۰ شب اجرایِ آزمایشی داشتم 00:16:30.920 --> 00:16:33.480 بعدش حدود ۲۵ تا اجرایِ تمرینی رفتم 00:16:33.560 --> 00:16:39.000 بعدش یه تورِ ۸۵ روزه‌ی جهانی توی استادیوم‌ها رفتم و مدام شوخی‌ها رو صیقل می‌دادم 00:16:39.080 --> 00:16:42.840 اون وقت یه منتقد، پشتِ میز آشپزخونه‌ش نشسته و می‌گه: "تنبله." 00:16:44.000 --> 00:16:46.320 بهم گفت بچه‌گانه و بی‌ادبانه رفتار می‌کنم 00:16:46.400 --> 00:16:47.760 کثافتِ عینکی 00:16:52.160 --> 00:16:54.480 دیگه به سنی رسیدم که همه‌چیز رو اعصابمه 00:16:54.560 --> 00:16:55.760 روزی یه بار این رو می‌گم 00:16:55.840 --> 00:16:59.120 می‌گم: "چرا هیچ‌چیز درست‌وحسابی کار نمی‌کنه؟" 00:16:59.200 --> 00:17:00.800 می‌دونی؟ هر چی که باشه 00:17:00.880 --> 00:17:03.320 کنترلِ تلویزیون. تا الان داشت قشنگ کار می‌کرد 00:17:03.400 --> 00:17:04.440 دوباره می‌ری سراغش 00:17:04.520 --> 00:17:07.680 "چی... توی این ده ثانیه‌ی لعنتی چه اتفاقی افتاد؟ چرا..." 00:17:08.200 --> 00:17:11.000 آنتن‌دهی گوشی توی محله‌ای که زندگی می‌کنم، "همپستد"، افتضاحه 00:17:11.080 --> 00:17:13.680 توی عمارت راه می‌رم و می‌گم: "الان صدام رو داری؟" 00:17:13.760 --> 00:17:15.760 می‌دونی؟ 00:17:16.840 --> 00:17:19.520 اگه توی خیابون‌های سنگ‌فرشِ همپستد زنگ بزنی 00:17:19.600 --> 00:17:21.960 پنج تا خطِ آنتن داری و خیلی راحت حرف می‌زنی 00:17:22.040 --> 00:17:24.880 اما کافیه یه قدم اشتباه برداری 00:17:24.960 --> 00:17:27.080 می‌دونید چرا آنتن‌دهی توی همپستد اینقدر داغونه؟ 00:17:27.160 --> 00:17:28.880 چون همه اونجا باکلاس و پولدارن 00:17:28.960 --> 00:17:31.400 و هیچ‌کس نمی‌خواد از اون دکل‌های مخابراتی توی باغچه‌ش باشه 00:17:31.480 --> 00:17:33.400 چون ریختشون گُهه و باعث می‌شه سرطان بگیری 00:17:33.480 --> 00:17:34.920 ولی من به شورای شهر گفتم: 00:17:35.000 --> 00:17:37.680 "بیاین یه آدمِ کور پیدا کنیم که خودش سرطان داره." 00:17:40.960 --> 00:17:43.560 دکل رو بذارین توی باغچه‌ش. اصلاً هم بهش نگین 00:17:43.640 --> 00:17:44.960 حتی 00:17:51.240 --> 00:17:54.480 اما اشیای بی‌جان به کنار، آدم‌ها بیشتر از همه رو مخم هستن 00:17:54.560 --> 00:17:56.360 اه. این رو هم روزی یه بار می‌گم 00:17:56.440 --> 00:17:59.520 می‌گم: "همیشه یه نفر هست که گند بزنه به همه‌چیز." می‌دونی؟ 00:17:59.600 --> 00:18:02.920 مثلاً، چند وقت پیش با جِین داشتیم می‌رفتیم سانفرانسیسکو، خب؟ 00:18:03.000 --> 00:18:04.200 من و جین 00:18:04.280 --> 00:18:05.680 هواپیما بلند شد 00:18:05.760 --> 00:18:09.040 درجه‌یک (فرست کلاس). چراغِ کمربندها خاموش شد، دینگ. نوشیدنی‌ها رو آوردن. عالی بود 00:18:09.120 --> 00:18:12.400 بعد این زنه، دو ردیف عقب‌تر، لپ‌تاپش رو درآورد 00:18:12.480 --> 00:18:14.800 شروع کرد به تایپ کردنِ یه چیزِ خیلی مهم 00:18:14.880 --> 00:18:16.840 از این النگوهای لعنتی هم دستش بود 00:18:16.920 --> 00:18:18.720 این‌ها هی می‌خورد به هم... من 00:18:18.800 --> 00:18:21.680 داشت دیوونه‌م می‌کرد. صداش مثل رقص‌های محلیِ پر سروصدا بود 00:18:21.760 --> 00:18:23.200 داشت من رو 00:18:23.280 --> 00:18:26.960 ولی می‌دونم که کارش غیرقانونی نیست. نمی‌تونم برم بگم: "پلیسِ النگو هستم." 00:18:27.040 --> 00:18:29.840 پس مجبورم در سکوت زجر بکشم 00:18:29.920 --> 00:18:31.320 و دعا کنم که هواپیما سقوط کنه 00:18:31.400 --> 00:18:32.640 اینجوری 00:18:32.720 --> 00:18:34.160 من الان اینجوری با مسائل کنار می‌آم 00:18:34.240 --> 00:18:36.280 اگه کسی خیلی رو مخم باشه، فقط بهش زل می‌زنم 00:18:36.360 --> 00:18:39.920 و تصور می‌کنم که یه روز هر دوتامون مُردیم، و این یه جورایی 00:18:40.000 --> 00:18:43.120 داشتم به این فکر می‌کردم که خلبان بگه: "داریم سقوط می‌کنیم." 00:18:43.200 --> 00:18:45.240 هواپیما داشت می‌رفت پایین، داریم می‌میریم 00:18:45.320 --> 00:18:48.360 بعد به اون نگاه می‌کنم که داره جیغ می‌زنه و منم می‌گم 00:18:50.080 --> 00:18:52.760 و هواپیما می‌خوره به کوه و همه‌مون جزغاله می‌شیم 00:18:52.840 --> 00:18:54.360 ولی من فقط یک ثانیه بیشتر زنده می‌مونم 00:18:54.440 --> 00:18:56.760 فقط واسه اینکه نگاهش کنم و ببینم که کاملاً به گا رفته 00:19:00.720 --> 00:19:03.400 هر چی که آدم رو آروم کنه، می‌دونی؟ 00:19:05.680 --> 00:19:08.680 خلاصه رسیدیم سانفرانسیسکو و رفتیم یه گشت‌وگذارِ کوتاه 00:19:08.760 --> 00:19:12.000 رفتیم به یه جایی به اسم "سوسالیتو"، یه شهرِ ساحلیِ خیلی قشنگ 00:19:12.080 --> 00:19:13.720 داشتیم می‌گشتیم و جاها رو می‌دیدیم 00:19:13.800 --> 00:19:16.160 اما حدود ساعت ۱۱ صبح، به خاطرِ اختلاف ساعت، داشتیم از گشنگی می‌مردیم 00:19:16.240 --> 00:19:18.040 فکر کردیم: "اوه، باید ناهار بخوریم." 00:19:18.120 --> 00:19:20.240 پس یه رستوران پیدا کردیم که ساعت ۱۱ باز بود 00:19:20.320 --> 00:19:23.720 البته خالی بود، که از نظرِ من یعنی یه رستورانِ ایده‌آل. خالیِ خالی. خب؟ 00:19:24.240 --> 00:19:27.360 کنارِ پنجره نشستیم. داشتیم خلیج رو تماشا می‌کردیم 00:19:27.440 --> 00:19:30.360 یه شیرِ دریایی اونجا ول می‌گشت. یه پلیکان نشست 00:19:30.440 --> 00:19:33.160 گارسون غذا رو آورد. اوه، واقعاً 00:19:33.240 --> 00:19:36.720 بعد یهو در اوجِ اون آرامش و بی‌نقصی 00:19:36.800 --> 00:19:39.600 کمک‌گارسون از درِ آشپزخانه اومد بیرون 00:19:39.680 --> 00:19:42.520 و وسطِ اون رستورانِ خالی ایستاد و شروع کرد به صاف کردنِ گلوش 00:19:48.600 --> 00:19:49.800 نگاهش کردم 00:19:49.880 --> 00:19:52.440 به جین نگاه کردم. جین حتی سرش رو بلند نکرد 00:19:52.520 --> 00:19:55.080 فقط گفت: "کاری از دستمون برنمی‌آد." همین‌جوری 00:19:58.040 --> 00:20:01.800 خلاصه من موندم و خودم، خب؟ و کم‌کم عرق سرد نشست رو پیشونیم 00:20:01.880 --> 00:20:05.160 گفتم: "اوکی، الان دوباره اون صدا رو درمی‌آره." و دقیقاً همین‌طور شد، دوباره 00:20:05.240 --> 00:20:07.840 چنگالم رو زدم به بشقاب و فقط بهش زل زدم 00:20:07.920 --> 00:20:10.360 جین می‌گه: "اون نمی‌دونه چرا داری بهش زل می‌زنی." 00:20:10.440 --> 00:20:12.360 می‌گم: "می‌خوام بدونه. که بگه: 'حالتون خوبه؟'" 00:20:12.440 --> 00:20:14.920 منم می‌گم: "نه واقعاً. چون تو مدام اون صدا رو درمی‌آری." 00:20:15.600 --> 00:20:19.000 جین می‌گه: "تو رو خدا بی‌خیال، اون یه کمک‌گارسونه. سرِ کاره." 00:20:19.080 --> 00:20:20.320 "بیا فقط غذامون رو بخوریم و بریم." 00:20:20.400 --> 00:20:21.800 خلاصه ناهارمون خراب شد، خب؟ 00:20:22.320 --> 00:20:24.360 و اجازه نداشتم هیچ کاری بکنم 00:20:24.440 --> 00:20:27.720 پس من اینجوری ده دقیقه‌ی آخرِ اون ناهار رو دووم آوردم: 00:20:27.800 --> 00:20:29.920 این کاملاً واقعیه. خب؟ دارم غذا می‌خورم 00:20:30.000 --> 00:20:32.320 هر بار که اون صدا رو درمی‌آورد... منم زیرِ لب می‌گفتم: "کثافت!" 00:20:39.000 --> 00:20:41.120 حقته. حقته 00:20:46.960 --> 00:20:50.040 واقعاً دلم می‌خواست این شو خیلی روشن‌فکرانه‌تر از این حرف‌ها باشه 00:20:51.080 --> 00:20:55.640 از شوخی گذشته، فکر کنم این صادقانه‌ترین و اعترافی‌ترین شویِ من تا به حال باشه 00:20:55.720 --> 00:20:58.640 نه از اون مدل‌های جشنواره‌ی "ادینبرو"، می‌دونی چی می‌گم؟ 00:20:58.720 --> 00:21:01.480 "اوه، پدر و مادرم مُردن واسه همین اوتیسم گرفتم." 00:21:01.560 --> 00:21:03.040 از این چرت‌وپرت‌ها 00:21:03.680 --> 00:21:05.400 از این چرت‌وپرت‌ها نداریم، خب؟ 00:21:06.440 --> 00:21:09.200 پدر و مادرِ من مُردن ولی مطمئنم که اوتیسم ندارم 00:21:09.280 --> 00:21:11.440 چون یه بار یکی بهم یه مکعب روبیک داد 00:21:11.520 --> 00:21:13.480 و منم مستقیم انداختمش توی سطلِ آشغالِ لعنتی 00:21:18.440 --> 00:21:20.720 فکر کنم تستش همینه 00:21:23.960 --> 00:21:27.800 نه، اسمش "مرگ‌ومیر" هست ولی یه شویِ مثبته 00:21:27.880 --> 00:21:29.640 فکر کنم، و 00:21:29.720 --> 00:21:31.920 می‌خوام یه سری از چیزهایی که یاد گرفتم رو بهتون بگم 00:21:32.000 --> 00:21:35.560 اینکه توی این سن، "من" بودن چه شکلیه، چون دیگه دارم پیر می‌شم 00:21:35.640 --> 00:21:37.680 می‌بینید؟ این اولین ساله که بعد از این حرفم سکوت شد 00:21:37.760 --> 00:21:41.120 تا همین پارسال، مردم می‌گفتن: "تو که پیر نیستی." الان می‌گن: "بگو، بشنویم." 00:21:41.200 --> 00:21:43.640 اینجوری. در واقع بدترش هم می‌کنن 00:21:43.720 --> 00:21:47.840 چیزهایی می‌گن مثل: "آره، ولی خوبیِ پیر شدن اینه که 00:21:47.920 --> 00:21:49.760 دیگه برات مهم نیست بقیه درباره‌ت چی فکر می‌کنن." 00:21:49.840 --> 00:21:53.920 خب، باید یه ذره برات مهم باشه، چون همین اهمیت دادن به نظرِ بقیه است که 00:21:54.000 --> 00:21:56.880 باعث می‌شه با شلوارِ ریده راه نری 00:21:58.120 --> 00:21:59.480 "اوه، پدربزرگ رو نگاه کن." 00:21:59.560 --> 00:22:00.560 "ببین، اون..." 00:22:01.040 --> 00:22:03.400 "براش مهم نیست بقیه درباره‌ش چی فکر می‌کنن." 00:22:04.000 --> 00:22:06.920 نه، طرف داره وسطِ عروسی جلق می‌زنه. براش مهم نیست، آره 00:22:10.200 --> 00:22:12.440 ولی همون‌طور که گفتم، این یه شویِ مثبته 00:22:12.520 --> 00:22:16.240 پیر شدن همه‌ش آیه یأس و ناامیدی نیست. پیری هم خوبی داره هم بدی 00:22:16.320 --> 00:22:19.160 واقعاً همین‌طوره. پیری هم خوبی داره هم بدی 00:22:19.240 --> 00:22:21.200 مثلاً، بله، الان احتمالِ بیشتری هست که 00:22:21.280 --> 00:22:24.120 سکته قلبی کنم، سکته مغزی کنم، سرطان بگیرم 00:22:24.200 --> 00:22:26.080 ولی در عوض احتمالش خیلی کمتره که 00:22:26.160 --> 00:22:28.120 توی زندان بهم تجاوز بشه 00:22:28.200 --> 00:22:29.520 آره. دیدید؟ 00:22:30.680 --> 00:22:34.360 وقتی جوون بودم، فکر می‌کردم: "لعنتی، من هیچ‌وقت نمی‌تونم برم زندان 00:22:34.440 --> 00:22:36.600 نه با این کونِ مامانی." خب؟ 00:22:37.160 --> 00:22:39.800 ولی الان، کاملاً مطمئنم که کسی کاری به کارم نداره 00:22:39.880 --> 00:22:42.480 مثلاً روز اول توی راهرو راه می‌رم 00:22:42.560 --> 00:22:44.320 با حوله‌ی کوچیکمم، سوت‌زنان می‌رم 00:22:44.400 --> 00:22:47.280 همه‌شون می‌آن پشتِ میله‌ها و می‌گن: "اه." می‌دونی چی می‌گم؟ 00:22:48.320 --> 00:22:50.840 هر چقدر دلم بخواد توی حمام می‌مونم 00:22:53.480 --> 00:22:55.760 حتی کسی نگاهمم نمی‌کنه. نه کفی، نه هیچی 00:22:56.720 --> 00:23:00.120 بزرگترین خطر واسه من، این روزها، وقتی توی حمامِ زندان خم می‌شم 00:23:00.200 --> 00:23:02.120 این بود که کمرم رگ‌به‌رگ بشه، خب؟ 00:23:02.200 --> 00:23:05.280 و همین‌جوری پهن بشم کفِ زمین و مجبور بشن کمکم کنن تا برم روی تختم 00:23:05.360 --> 00:23:07.320 اونم توسطِ دو تا متجاوزِ گنده و همجنس‌گرا، و اون‌ها هم فقط 00:23:07.400 --> 00:23:09.840 لخت می‌ذاشتنم روی تخت و می‌رفتن 00:23:09.920 --> 00:23:12.200 منم می‌گفتم: "بچه‌ها، قبل از اینکه برین، شونه‌م بدجور گرفته." 00:23:12.280 --> 00:23:14.320 "می‌شه یه دستی برسونین؟" خب؟ 00:23:14.840 --> 00:23:15.960 اون‌ها هم می‌گن: "نه بابا." 00:23:16.040 --> 00:23:19.120 منم می‌گم: "یعنی چی نه؟ شما مثلاً متجاوزِ همجنس‌گرا هستین." 00:23:19.200 --> 00:23:20.200 اون‌ها هم می‌گن 00:23:20.280 --> 00:23:21.600 "ما که هیولا نیستیم." 00:23:24.040 --> 00:23:27.640 همچنین الان با اعتمادبه‌نفسِ بیشتری می‌رم زندان چون یه خرده پول دارم 00:23:27.720 --> 00:23:29.880 فکر کنم می‌تونم با پول خودم رو از خطر نجات بدم 00:23:29.960 --> 00:23:33.520 مثلاً روز اول می‌گم: "خب، رئیس کیه؟ کله‌گنده کیه؟" 00:23:33.600 --> 00:23:35.520 اون‌ها هم می‌گن: "چاپِر هریس، بخشِ D." 00:23:35.600 --> 00:23:37.600 پس می‌رم پیشِ چاپِر و می‌گم: "ببین." 00:23:37.680 --> 00:23:40.160 می‌گم: "ببین، من یه سال اینجام." 00:23:40.240 --> 00:23:43.720 "یه میلیون پوند برات کنار گذاشتم اگه نذاری کسی کتکم بزنه،" 00:23:43.800 --> 00:23:44.880 "غذام رو بدزده،" 00:23:44.960 --> 00:23:46.640 "یا حتی کسی من رو انگولک کنه." 00:23:51.120 --> 00:23:53.200 تا حالا این جمله رو نگفته بودم. هیچ‌وقت 00:23:54.560 --> 00:23:58.000 چاپِر هم احتمالاً می‌گفت: "داداش، توی زندان از معاشقه خبری نیست." 00:24:03.080 --> 00:24:04.000 توی سنی هستم که 00:24:04.080 --> 00:24:06.920 خوشحالم که امثالِ "هارولد شیپمن" دیگه این دور و برها پلک نمی‌زنن 00:24:07.000 --> 00:24:08.200 می‌دونی چی می‌گم؟ 00:24:08.280 --> 00:24:11.560 اون‌هایی که خیلی جوونین و نمی‌دونین هارولد شیپمن کیه، خب 00:24:11.640 --> 00:24:15.160 اون فعال‌ترین قاتلِ سریالیِ ماست. خب؟ 00:24:15.240 --> 00:24:18.520 نفر رو کشت. پیرمردها و پیرزن‌ها رو می‌کشت. نکته‌م همینه ۳۰۰ 00:24:18.600 --> 00:24:21.200 اون حتماً چشمش دنبالِ من می‌بود: "یه چند سال دیگه بهش وقت می‌دم." 00:24:21.280 --> 00:24:22.680 تازه دکتر هم بود، خب؟ 00:24:22.760 --> 00:24:25.240 ولی دلیلِ اینکه اسمش رو نشنیدین، خب 00:24:25.320 --> 00:24:30.080 اینه که هیچ‌وقت توی لیستِ بدترین قاتل‌های سریالی نمیاد 00:24:30.160 --> 00:24:32.760 در حالی که واقعاً یکی از بدترین‌ها بود 00:24:32.840 --> 00:24:35.600 ولی اون... اون مثل یه قاتلِ سریالی رفتار نمی‌کرد. خب؟ 00:24:35.680 --> 00:24:37.600 پزشکِ عمومی بود. از اون قدیمی‌ها 00:24:37.680 --> 00:24:39.960 یه پیراهن و کراوات داشت، با یه کتِ پشمیِ کوچیک 00:24:40.040 --> 00:24:41.720 یه ریشِ کوچیک، عینکِ کوچیک 00:24:41.800 --> 00:24:42.920 می‌رفت عیادتِ مریض‌ها توی خونه‌هاشون 00:24:43.000 --> 00:24:45.000 می‌رفت پیشِ اِدنا، ۸۵ ساله 00:24:45.080 --> 00:24:48.000 «خوبی ادنا؟» «آره.» «یه چایی می‌خوری؟» «بله، لطفاً.» 00:24:48.080 --> 00:24:50.280 بعدش هم یه چایی مشتی واسه ادنا درست می‌کرد 00:24:50.360 --> 00:24:53.160 و بعدش هم یه دوز مرگبار از مواد مخدر می‌ریخت توش، خب؟ 00:24:53.680 --> 00:24:56.200 چایی رو می‌داد دست ادنا و زل می‌زد ببینه چطور می‌خورتش 00:24:56.280 --> 00:24:59.240 اونم می‌خوابید و تموم می‌کرد، همین و بس 00:24:59.320 --> 00:25:00.680 حتی جلق هم نمی‌زد 00:25:00.760 --> 00:25:01.840 می‌دونی چی می‌گم؟ 00:25:01.920 --> 00:25:04.040 بله آقا، واقعاً حیف بود. آره 00:25:05.880 --> 00:25:07.920 تو... مرتیکه‌ی کثافت 00:25:08.800 --> 00:25:09.800 این 00:25:10.560 --> 00:25:12.560 و، امم 00:25:12.640 --> 00:25:15.120 اونا فکر می‌کنن این ایده وقتی بچه بود به سرش زد 00:25:15.200 --> 00:25:17.280 هارولد شیپمن، هارولد شیپمنِ کوچولو 00:25:17.360 --> 00:25:20.720 شاهدِ مرگ مادرش بر اثر سرطان ریه بود و می‌دید که چطور بهش مورفین می‌زنن 00:25:20.800 --> 00:25:24.320 یه چیزی تو وجودش جرقه زد. پیش خودش گفت: «من دکتر می‌شم و همین کارو می‌کنم.» 00:25:24.400 --> 00:25:27.880 نمی‌دونم منظورش این بوده که از اون حالتی که مورفین 00:25:27.960 --> 00:25:31.320 درد مادرش رو آروم می‌کرد خوشش می‌ومد و اینا مثلاً یه جور «قتل از روی ترحم» بودن 00:25:31.400 --> 00:25:34.200 انگار که می‌خواسته اون مهربونی رو تکرار کنه. یا شایدم برعکس 00:25:34.280 --> 00:25:37.120 به آدمای پیری که بیشتر از حقِ مادرش عمر کرده بودن حسودی می‌کرد 00:25:37.200 --> 00:25:39.480 داشت تنبیه‌شون می‌کرد. نمی‌دونم. مهم هم نیست 00:25:39.560 --> 00:25:42.320 در واقع چرا، مهمه، چون اگه واقعاً بفهمی 00:25:42.400 --> 00:25:43.880 چرا یه نفر یه همچین غلطی می‌کنه 00:25:43.960 --> 00:25:48.400 شاید بتونی در آینده نشانه‌هاشو تشخیص بدی و جلوی یه جنایت رو قبل وقوعش بگیری 00:25:48.480 --> 00:25:51.040 همیشه وقتی تو آمریکا یه تیراندازی تو مدرسه راه می‌افته به این فکر می‌کنم 00:25:51.120 --> 00:25:53.680 که معمولاً کارِ یه الف‌بچه‌ی «امو»ئه که 00:25:54.760 --> 00:25:57.360 می‌ره توی یه مهدکودک و حدود ۳۰ تا بچه‌ی قد و نیم‌قد رو می‌کشه 00:25:57.440 --> 00:25:58.960 بعدش هم اسلحه رو می‌گیره سمت خودش 00:25:59.040 --> 00:26:01.560 و همه‌ی شاهدای عینی همیشه یه چیز رو می‌گن 00:26:01.640 --> 00:26:04.240 می‌گن: «اوه، اون آدم گوشه‌گیری بود.» «تهِ کلاس می‌نشست.» 00:26:04.320 --> 00:26:06.240 «خجالتی بود.» «بقیه اذیتش می‌کردن.» 00:26:06.320 --> 00:26:08.240 بیاین همین الان اون پفیوزها رو جمع‌شون کنیم 00:26:09.560 --> 00:26:10.680 منظورمو می‌فهمید؟ 00:26:10.760 --> 00:26:14.920 انگار مثلاً بری تو مدرسه ببینی کی داره کی رو لته‌وپار می‌کنه، خب؟ 00:26:15.000 --> 00:26:17.640 بگی: «رفیق، بقیه‌اش با من. دمت گرم.» خب؟ 00:26:18.440 --> 00:26:23.120 و اون احمقِ فسقلی رو بکشونی ببری کانون اصلاح و تربیت یا زندان یا یه گوری 00:26:23.200 --> 00:26:26.240 به اون قلدره هم بگی: «برو یکی دیگه رو پیدا کن.» می‌فهمی چی می‌گم؟ اون داره 00:26:26.800 --> 00:26:29.120 اون داره کارش رو عالی انجام می‌ده. ما به قلدرهای بیشتری نیاز داریم 00:26:29.200 --> 00:26:31.760 اونا دارن قاتل‌های سریالیِ آینده رو کتک می‌زنن 00:26:31.840 --> 00:26:32.680 هر 00:26:37.840 --> 00:26:40.840 آدم هر چی سنش بالاتر می‌ره، بیشتر کلید می‌کنه رو بحث جرم و مجازات 00:26:40.920 --> 00:26:42.520 من همیشه خیلی به این موضوع علاقه داشتم 00:26:42.600 --> 00:26:45.880 تو دانشگاه فلسفه خوندم و بخش بزرگیش مربوط به اخلاقیاته 00:26:45.960 --> 00:26:48.560 و، اوم، همیشه مخالف مجازات اعدام بودم 00:26:48.640 --> 00:26:51.560 یه لیبرالِ جوون بودم و واقعاً ضد اعدام بودم 00:26:51.640 --> 00:26:54.720 الان هم یه لیبرالِ پیرم و هنوز هم ضد اعدامم 00:26:54.800 --> 00:26:57.400 ولی الان دیگه حال می‌کنم وقتی یه نفر کشته می‌شه 00:26:57.480 --> 00:26:59.400 اون هم درست وقتی که داره یه غلطی می‌کنه که نباید بکنه 00:26:59.480 --> 00:27:03.960 مثلاً یه یارو رو تو برزیل می‌بینی. یه فیلم گروگان‌گیری 00:27:04.040 --> 00:27:06.080 یه دختر جوون رو گرفته، اسلحه رو گذاشته رو شقیقه‌اش 00:27:06.160 --> 00:27:08.200 می‌گه: «جناب سروان، منو زنده دستگیر نمی‌کنی.» 00:27:08.280 --> 00:27:10.680 بعدشم تک‌تیرانداز صاف می‌زنه ساقه مغزشو می‌ترکونه 00:27:10.760 --> 00:27:13.040 وای، عاشق اینم 00:27:13.120 --> 00:27:15.120 نگه دار. بزن عقب. خب؟ 00:27:17.360 --> 00:27:19.760 یا اون‌جایی که یه گاوباز با شاخ سوراخ‌سوراخ می‌شه و می‌میره 00:27:19.840 --> 00:27:22.080 این سوژه مورد علاقه منه. نه؟ 00:27:22.160 --> 00:27:24.880 مخصوصاً وقتی شاخه می‌ره تو کونش 00:27:24.960 --> 00:27:26.320 اون 00:27:26.400 --> 00:27:28.320 من بهش می‌گم: «یه حفره توی خوآن» 00:27:30.640 --> 00:27:31.800 ممنون. اوم 00:27:31.880 --> 00:27:33.680 نه، نکنید 00:27:35.880 --> 00:27:38.800 یا این... این ویدیوهایی که از نیویورکِ «بی‌قانون» میاد بیرون 00:27:38.880 --> 00:27:42.320 توی اینستاگرام و یوتیوب می‌بینیدشون. یکی با یه آیفون داره فیلم می‌گیره 00:27:42.400 --> 00:27:45.720 تو فیلم یکی هست که داره به یه سوپرمارکتِ نقلی دست‌برد می‌زنه 00:27:45.800 --> 00:27:48.560 یه هودیِ لعنتی پوشیده و چاقو دستشه و داره کل مشروب‌ها رو بلند می‌کنه 00:27:48.640 --> 00:27:51.760 واسه‌ش مهم نیست که دارن ازش فیلم می‌گیرن. خیالش راحته که قسر درمی‌ره 00:27:51.840 --> 00:27:56.400 بعد، از پشت پیش‌خوان یه پیرمرد ۷۰ ساله کره‌ای میاد بیرون 00:27:56.480 --> 00:27:58.520 که با جارو اون‌قدر می‌زنتش تا سقط شه 00:27:58.600 --> 00:28:00.400 بدجوری عاشق اینم 00:28:00.480 --> 00:28:03.360 لحظه‌شماری می‌کنم که یه پیرمرد ۷۰ ساله باشم که خودش حقشو می‌گیره 00:28:03.440 --> 00:28:06.400 همین‌طوری با یه عصا توی «همپستد» قدم بزنم 00:28:06.480 --> 00:28:08.640 اوه، ولی در واقع یه شمشیره 00:28:09.760 --> 00:28:13.200 سفیدش هم می‌کنم که حتی آسیب‌پذیرتر به نظر بیام. مگه نه؟ 00:28:13.720 --> 00:28:15.080 از اون عینک‌دودی‌ها هم می‌زنم 00:28:15.160 --> 00:28:16.360 یه باند از این جوون‌های لات رو می‌بینم 00:28:16.440 --> 00:28:19.400 می‌رم سمت‌شون و می‌گم: «بب... اوه، ببخشید بچه‌ها.» 00:28:19.480 --> 00:28:21.400 «می‌دونید فروشگاه نایکی کجاست؟» 00:28:21.480 --> 00:28:23.440 «می‌خوام با این همه پول نقد، چند جفت ایر جردن بخرم.» 00:28:23.520 --> 00:28:26.000 و تا میان حمله کنن... «ای توله‌سگ‌های عوضی!» 00:28:33.480 --> 00:28:35.480 ولی مجازات اعدام این‌جوری نیست، هست؟ 00:28:35.560 --> 00:28:36.840 برای دفاع از خود نیست 00:28:36.920 --> 00:28:40.480 از روی عصبانیتِ لحظه‌ای نیست. یه عدالتِ سرده. می‌فهمی؟ 00:28:40.560 --> 00:28:43.360 مهم نیست چیکار کردی. اصلاً فرض کن چند نفر رو کشتی 00:28:43.440 --> 00:28:45.760 دادگاهی می‌شی. گناهکارت می‌شناسن 00:28:45.840 --> 00:28:47.240 می‌فرستنت توی بخش اعدامی‌ها 00:28:47.320 --> 00:28:49.840 گاهی ۱۰، ۱۵ سال اونجا می‌مونی 00:28:49.920 --> 00:28:51.720 که به نظر من یه بی‌رحمیِ بیخودیه 00:28:51.800 --> 00:28:53.720 بعد جلوی چشم شاهدها، می‌کشنت 00:28:53.800 --> 00:28:58.080 اینم که از انجیله. «چشم در برابر چشم، دندان در برابر دندان.» 00:28:58.160 --> 00:29:01.680 دولت می‌گه: «تو یه نفرو کشتی، پس ما هم تو رو می‌کشیم.» 00:29:01.760 --> 00:29:04.320 ولی اگه به کسی تجاوز کنی و بعد بکشیش 00:29:04.400 --> 00:29:06.280 بازم تهش فقط اعدامت می‌کنن 00:29:08.880 --> 00:29:10.800 این یه جور خلأ قانونیه، مگه نه؟ انگار که 00:29:11.920 --> 00:29:13.680 به نظر من یه جورایی بوی زن‌ستیزی می‌ده 00:29:13.760 --> 00:29:17.040 مثل اینه که قاضی بگه: «تجاوزش که مجانی درومد، ولی ما قراره...» 00:29:17.760 --> 00:29:20.360 فقط یه بار دلم می‌خواد قاضی بگه: «تو به یه نفر تجاوز کردی و کشتیش...» 00:29:20.440 --> 00:29:22.520 «پس تو رو از اینجا می‌برن به یه جایی...» 00:29:22.600 --> 00:29:24.720 «که هم از گردن دارت بزنن و هم بهت تجاوز کنن.» 00:29:25.240 --> 00:29:27.320 «چی؟ هم‌زمان؟» «بله، بله.» 00:29:27.400 --> 00:29:30.200 «کلی هم داوطلب با دیلدو داریم.» خب؟ 00:29:30.720 --> 00:29:35.320 اون وقت طرف یهو اون‌جوری می‌ره پایین و می‌گه: «آخ! گمشید! گمشید عوضی‌ها!» 00:29:35.400 --> 00:29:37.600 "بی‌شرف. بی‌شرف." 00:29:39.720 --> 00:29:40.840 "خب، دیگه تموم کرد." 00:29:40.920 --> 00:29:42.200 "آره، می‌دونم. می‌دونم." 00:29:48.320 --> 00:29:49.560 اوه 00:29:53.240 --> 00:29:54.160 شاید جواب بده 00:29:55.680 --> 00:29:58.280 ولی هرچی بیشتر عمر کنی، بدقلق‌تر می‌شی 00:29:58.360 --> 00:30:00.520 فقط من این‌طوری نیستم. واسه همه‌تون پیش می‌آد 00:30:00.600 --> 00:30:02.640 چون هرچی بیشتر زنده بمونی، کثافت‌کاریِ بیشتری می‌بینی 00:30:02.720 --> 00:30:05.440 بعد با خودت می‌گی: «اه، لعنتی. بازم این؟ بازم این؟» 00:30:05.520 --> 00:30:07.120 و بارِ بیشتری رو دوشت می‌افته 00:30:07.200 --> 00:30:10.280 هرچی پیرتر می‌شی، ضعیف‌تر می‌شی و اون بار سنگین‌تر می‌شه 00:30:10.360 --> 00:30:12.040 بعد می‌گی: «یا خدا. بازم این؟» 00:30:12.120 --> 00:30:14.040 این روزا دیگه نمی‌شه مُرد. می‌فهمین چی می‌گم؟ 00:30:14.120 --> 00:30:16.280 پیش خودت می‌گی: «آخیش، خداروشکر. دارم می‌میرم.» 00:30:16.360 --> 00:30:17.680 وززز! «اه، لعنتی. برگشتم.» 00:30:17.760 --> 00:30:19.280 می‌دونین چی می‌گم؟ 00:30:19.360 --> 00:30:22.360 الان دیگه هر عضوی رو می‌تونن پیوند بزنن. هر چیزی که باشه 00:30:22.440 --> 00:30:23.840 تمامِ اعضا رو پیوند می‌زنن 00:30:23.920 --> 00:30:27.000 به جز مغزت. چون اصلاً عقلانی نیست. مغزت خودِ تویی 00:30:27.080 --> 00:30:29.120 پس در واقع اون می‌شه «پیوندِ بقیهٔ چیزها» 00:30:29.200 --> 00:30:30.960 مگه نه؟ ولی من واسه این کار داوطلب می‌شم 00:30:31.040 --> 00:30:33.320 واسه من این بدن مهم نیست. فقط وسیله‌ایه که این سر رو این‌ور اون‌ور ببره 00:30:33.400 --> 00:30:36.400 اگه بتونم یک میلیون پوند برای علم وصیت کنم، که وقتی مُردم 00:30:36.480 --> 00:30:40.440 فرض کنین مُردم، بدنم له و لورده شده و درجا تموم کردم، ولی سرم سالمه 00:30:40.520 --> 00:30:42.640 اون رو می‌ذارن تو یخ. منتظر یه اهداکنندهٔ بدن می‌مونن 00:30:42.720 --> 00:30:44.840 یه آدمِ بخت‌برگشته‌ای سرش له می‌شه 00:30:44.920 --> 00:30:48.080 سرِ منو می‌ذارن رو بدنِ اون و من دوباره برگشتم، مگه نه؟ 00:30:48.600 --> 00:30:52.000 از نظر آماری، احتمالاً یه دودولِ بزرگ‌تر هم گیرم می‌آد، پس 00:30:53.360 --> 00:30:55.960 شانس با منه، بهم اعتماد کنین 00:30:56.560 --> 00:30:59.880 تو آینده بیدار می‌شم، جایِ بخیه رو می‌بینم و می‌گم: «اووه، ردیفه.» 00:30:59.960 --> 00:31:03.600 با خودم می‌گم: «همیشه یه دودولِ بزرگ می‌خواستی.» «آره، همیشه یه دودولِ بزرگ می‌خواستم.» 00:31:03.680 --> 00:31:06.120 می‌گم: «خب، بریم یه حالی به خودمان بدیم، چطوره‌؟» 00:31:06.200 --> 00:31:07.920 شروع می‌کنم، ولی هر بار که پایین رو نگاه می‌کنم 00:31:08.000 --> 00:31:10.480 می‌گم: «این که دودولِ من نیست.» می‌فهمین چی می‌گم؟ 00:31:10.560 --> 00:31:12.560 می‌گم: «اه، این که دودولِ من نیست.» 00:31:12.640 --> 00:31:15.280 «اه، این دودولِ من نیست.» 00:31:15.360 --> 00:31:17.880 دستم هم که مالِ من نیست. پس ادامه بده! می‌دونین چی می‌گم؟ 00:31:23.680 --> 00:31:27.440 چند وقت پیش داشتم مصاحبه می‌کردم. فکر نکنم خبرنگاره از من خوشش می‌اومد 00:31:27.520 --> 00:31:30.200 یه سوالی ازم پرسید که به نظرم بی‌ادبانه بود 00:31:30.280 --> 00:31:32.680 واسه همین یه جوابِ الکی بهش دادم. خب؟ 00:31:32.760 --> 00:31:36.360 گفت: «خب، اممم... واسه مراسمِ ختمت چه برنامه‌ای داری؟» 00:31:36.440 --> 00:31:40.360 منم گفتم: «اوه، خب... می‌خوام جنازه‌ام رو بدن شیرهایِ باغ‌وحش لندن بخورن.» 00:31:40.440 --> 00:31:42.560 گفت: «جدی؟» گفتم: «آره.» 00:31:42.640 --> 00:31:44.880 می‌خوام... اون نگهبانِ باغ‌وحش 00:31:44.960 --> 00:31:48.360 بدنِ گنده، چاق، مُرده، لخت و ورم‌کرده‌ام رو با یه فرغون بیاره بیرون 00:31:48.880 --> 00:31:51.360 و همین‌طوری تلپی بندازتش وسطِ قفسِ شیرها، همین‌جوری 00:31:51.440 --> 00:31:54.720 یه عالمه توریست هم بگن: «این همون یارو تو سریالِ آفیس نیست؟» این‌طوری 00:31:55.840 --> 00:31:58.720 بعد دوتا شیرِ گنده بیان بیرون و شروع کنن به خوردنِ من 00:31:58.800 --> 00:32:01.920 شیرها هم که همیشه از قسمت‌هایِ نرمِ بدن شروع می‌کنن 00:32:02.000 --> 00:32:03.440 تا برسن به قفسهٔ سینه 00:32:03.520 --> 00:32:07.520 پس احتمالاً هر کدومشون یه بیضه گیرشون میاد، چون دم‌دست‌ترین جای ممکنه 00:32:07.600 --> 00:32:11.040 تا اون موقع بیضه‌هام یه متری از هم فاصله گرفتن، واسه همین راحت گیرشون می‌افتن 00:32:11.120 --> 00:32:13.120 همین‌جوری شروع می‌کنن به خوردن و میان به سمت خودم 00:32:13.200 --> 00:32:14.600 مثل کارتون «بانو و ولگرد» 00:32:14.680 --> 00:32:17.040 واقعاً... رمانتیک 00:32:18.920 --> 00:32:20.960 اینو شوخی‌شوخی گفتم، ولی طرف باور کرد 00:32:21.040 --> 00:32:23.400 اون‌قدر جدی گرفت که وقتی داشت مقاله رو می‌نوشت 00:32:23.480 --> 00:32:26.320 زنگ زد به باغ‌وحش لندن و پرسید که آیا این کار اجازه هست یا نه 00:32:26.400 --> 00:32:29.480 اونا هم گفتن: «نه، معلومه که نه.» خب؟ 00:32:29.560 --> 00:32:33.160 خلاصه وقتی مقاله چاپ شد، تیترش این بود: 00:32:33.240 --> 00:32:37.160 «باغ‌وحش لندن با درخواست ریکی برای خوراک شیرها شدن مخالفت کرد.» 00:32:37.720 --> 00:32:39.800 انگار که من یه روانیِ عوضی‌ام 00:32:41.000 --> 00:32:43.880 حرفم اینه، نباید نگران اتفاقاتِ بعد از مرگت باشی 00:32:43.960 --> 00:32:47.520 زندگیت رو بکن. بذار بقیه نگران باشن. تو دیگه مُردی، سهمت رو انجام دادی 00:32:47.600 --> 00:32:51.120 یه سری آدم‌ها رو می‌شناسم که واقعاً استرسِ بعد از مرگشون رو دارن 00:32:51.200 --> 00:32:52.400 یه سری مذهبی‌ها 00:32:52.480 --> 00:32:55.000 اونا به بهشت و جهنم و این‌جور چیزها اعتقاد دارن 00:32:55.080 --> 00:32:58.400 حالا هم افتادن به وسواس که «وای، به اندازه کافی خوب بودم؟» 00:32:58.480 --> 00:33:01.960 «یعنی بهشت که عالیه، ولی جهنم چی؟ وای خدا، اگه برم جهنم چی؟» 00:33:02.040 --> 00:33:05.320 منم می‌گم: «جهنمی در کار نیست. اینا رو ساختن که بچه‌ها رو بترسونن.» 00:33:05.400 --> 00:33:10.120 مثلاً محبوب‌ترین فیلم ترسناک کل عمر من هنوزم همون «جن‌گیر» اصلیه. درسته؟ 00:33:10.200 --> 00:33:13.320 اولین بار که رو نوار ویدیو دیدمش، مخم سوت کشید 00:33:13.400 --> 00:33:15.720 همون لحظه دوباره نشستم دیدمش. عاشقش شدم 00:33:15.800 --> 00:33:18.280 یه جاش هست که قراره خیلی تاثیرگذار و دردناک باشه 00:33:18.360 --> 00:33:20.880 ولی من همون بار اول که دیدمش خنده‌م گرفت 00:33:20.960 --> 00:33:25.120 چون تصوری که از شیطان داده بود، خیلی بی‌ادبانه و بچه‌گونه بود 00:33:25.200 --> 00:33:28.040 می‌دونید کدوم تیکه رو می‌گم. دختر کوچولو جن‌زده شده 00:33:28.120 --> 00:33:29.440 دارن مراسم جن‌گیری انجام می‌دن 00:33:29.520 --> 00:33:32.240 دارن روش آب مقدس می‌پاشن. اونم هیس‌هیس می‌کنه 00:33:32.320 --> 00:33:34.520 اونا می‌گن: «قدرت مسیح مجبورت می‌کنه.» 00:33:34.600 --> 00:33:36.240 «قدرت مسیح مجبورت می‌کنه.» 00:33:36.320 --> 00:33:40.360 یه جا شیطان سرِ دختره رو کامل می‌چرخونه و مجبورش می‌کنه بگه: 00:33:40.440 --> 00:33:42.920 «مامانت توی جهنم داره کیر می‌ساکه.» درسته؟ 00:33:44.600 --> 00:33:47.760 بعد اون مرده، وقتی اینو می‌شنوه داغون می‌شه. اصلاً... وا می‌ره 00:33:47.840 --> 00:33:51.240 چون پیش خودش فکر می‌کنه: «اوه، این شیطان واقعیه.» 00:33:51.320 --> 00:33:52.680 «پس خبر داره، پس حتماً حقیقت داره.» 00:33:52.760 --> 00:33:55.440 «مامان بیچاره‌م داره توی جهنم کیر می‌ساکه.» 00:33:56.720 --> 00:33:58.760 اگه دانشمندان واقعاً شیطان رو کشف می‌کردن 00:33:58.840 --> 00:34:01.120 من اشتباه می‌کردم. شیطان وجود داره. پیداش کردن 00:34:01.200 --> 00:34:03.960 روش آزمایش کردن. بقیه دانشمندان هم تاییدش کردن 00:34:04.040 --> 00:34:06.160 نوبلِ همه‌چیِ لعنتی رو می‌بُرد 00:34:06.240 --> 00:34:09.240 چون بزرگ‌ترین کشف تاریخ بشریت می‌شد 00:34:09.320 --> 00:34:11.720 منم به علم نگاه می‌کردم و مخم سوت می‌کشید 00:34:11.800 --> 00:34:15.720 ولی با خودم می‌گفتم: «باید تابع علم بود، پس آره، من به شیطان اعتقاد دارم.» 00:34:15.800 --> 00:34:19.080 دیگه حتی اسمش اعتقاد نبود، می‌شد دانش. دلم می‌خواست ببینمش 00:34:19.160 --> 00:34:23.480 اگه شیطان واقعاً وجود داشت، می‌خواستم با چشم‌های خودم 00:34:23.560 --> 00:34:26.520 البته تا وقتی که جام امن باشه. نمی‌دونم چی آدم رو از شرِ شیطان در امان نگه می‌داره 00:34:26.600 --> 00:34:29.360 ولی اگه وجود داشت می‌فهمیدیم دیگه، نه؟ مثلاً 00:34:29.440 --> 00:34:31.240 مثلاً خون‌آشام‌ها تا ابد زنده می‌مونن 00:34:31.320 --> 00:34:33.400 ولی الان می‌دونیم که یه ذره سیر قشنگ دهنشون رو سرویس می‌کنه 00:34:33.480 --> 00:34:35.760 خب، یه چیزی کشف می‌کردیم 00:34:35.840 --> 00:34:38.640 مثلاً اگه یه شیطونو بندازی تو قفس و یه شاخه جعفری بذاری روش 00:34:38.720 --> 00:34:40.720 ضعیف می‌شه یا یه همچین چیزی، نه؟ 00:34:40.800 --> 00:34:44.320 بعد من با شیطون ملاقات می‌کردم، خب، و می‌رفتم برای ت... اون اونجا بود 00:34:44.400 --> 00:34:46.400 من می‌گفتم: «تو شیطونی؟» اونم می‌گفت: «آره.» 00:34:46.480 --> 00:34:48.320 بعد سعی می‌کرد اشکم رو دربیاره 00:34:48.400 --> 00:34:50.160 و این تمام زورش بود؟ 00:34:50.240 --> 00:34:52.000 بعد می‌گفت: «ریک.» من می‌گفتم: «چیه؟» 00:34:52.080 --> 00:34:54.480 می‌گفت: «مادرت تو جهنم کیر می‌مکه.» 00:34:54.560 --> 00:34:57.280 منم می‌گفتم: «پففف. اصلاً برام مهم نیست. من...» 00:34:57.360 --> 00:34:58.880 اولاً که اون مرده 00:34:58.960 --> 00:35:00.880 دوماً که دگرجنس‌گرا بود 00:35:00.960 --> 00:35:03.800 سوماً این‌که این اواخر دیگه اصلاً دندون نداشت، پس 00:35:03.880 --> 00:35:05.320 نه 00:35:05.400 --> 00:35:06.960 ولی... ولی آخه اینجا جهنمه 00:35:07.040 --> 00:35:09.640 به تمام اون اتفاقات وحشتناکی فکر کن که می‌تونست براش بیفته 00:35:09.720 --> 00:35:12.280 این‌که با سیخ‌های داغ بهش تجاوز کنن، یا موش‌ها چشماش رو بخورن 00:35:12.360 --> 00:35:14.440 مامانم مأموریتِ کیر گیرش اومده. دمش گرم، برو که رفتیم 00:35:14.520 --> 00:35:16.800 این باید... این 00:35:16.880 --> 00:35:19.760 این باید یکی از بهترین شغل‌های جهنم باشه 00:35:19.840 --> 00:35:21.960 مثل اینه که... یه شغل افتضاح روی زمین 00:35:22.040 --> 00:35:23.960 من تو کل زندگیم لب به کیر نزدم. هیچ‌وقت هم نمی‌زنم 00:35:24.040 --> 00:35:27.120 ولی اگه بمیرم و بیدار شم ببینم: «لعنتی، تو جهنمم.» 00:35:27.200 --> 00:35:28.280 و قراره تا ابد شکنجه بشم 00:35:28.360 --> 00:35:30.160 اولین کیر رو که می‌دیدم، می‌گفتم: «این با من، من پایه‌م.» 00:35:32.400 --> 00:35:34.560 «اصلاً مشکلی نیست. رو من حساب کن.» 00:35:35.880 --> 00:35:38.400 این‌ور و اون‌ور رو نگاه می‌کردم و می‌دیدم دارن پوست مردمو زنده زنده می‌کَنن، بعد من 00:35:38.480 --> 00:35:39.520 با ولع می‌خوردمش 00:35:39.600 --> 00:35:41.600 لعنتی... همون‌جوری... من 00:35:42.120 --> 00:35:45.720 به رئیس بزرگ نگاه می‌کردم و می‌گفتم: «دارم عالی انجامش می‌دم. بذار همین‌جا بمونم.» 00:35:48.080 --> 00:35:50.280 و بعد 00:35:50.920 --> 00:35:53.760 شیطون اونجا با یه تخته‌شاسی و یه کم گیج، با خودش فکر می‌کنه 00:35:54.280 --> 00:35:56.800 «تا حالا کسی مستقیم نرفته بود سراغ کیر، ولی خب...» 00:35:57.320 --> 00:36:00.440 و می‌گه: «باشه. ادامه بده.» منم می‌گم 00:36:00.520 --> 00:36:03.520 چی می‌شه اگه بعدش می‌گفت: «راستش، من تو رو برای بخش اتوکشی در نظر گرفته بودم»؟ 00:36:03.600 --> 00:36:05.000 من می‌گفتم: «لعنتی. می‌تونستم...» 00:36:07.280 --> 00:36:08.200 «اوه، من...» 00:36:09.120 --> 00:36:11.920 «اوه، می‌تونستم الان داشتم اتو می‌کشیدم.» 00:36:16.200 --> 00:36:19.240 کی تو جهنم داره براش ساک می‌زنن؟ این چیزیه که می‌خوام بدونم 00:36:19.320 --> 00:36:22.480 چون ما برای تنبیه اونجاییم و این بیشتر شبیه یه جایزه کوچولوئه 00:36:22.560 --> 00:36:27.000 مثلاً من اونجا بودم، خب، و با خودم فکر می‌کردم... یه جورایی احساس زرنگی می‌کردم. نه؟ 00:36:27.080 --> 00:36:29.760 با خودم می‌گفتم: «این عالیه.» نه این‌که عالی باشه، ولی من 00:36:31.080 --> 00:36:32.480 اما شیطون آدم حیله‌گریه 00:36:32.560 --> 00:36:35.280 یه روز با خودم می‌گم: «یعنی این کیرِ کیه؟» سرم رو می‌آرم بالا 00:36:35.360 --> 00:36:36.840 «اوه، هیتلرِ کثافته.» 00:36:36.920 --> 00:36:38.400 «دارم برای...» 00:36:38.480 --> 00:36:41.520 «دارم کیرِ هیتلرِ فلان‌فلان‌شده رو می‌مکم.» 00:36:42.040 --> 00:36:44.600 چطوریه که انجام دادنِ این کارا تو ملاء عام مشکلی نداره؟ 00:36:44.680 --> 00:36:48.040 چون اگه امشب دنبال یکی‌تون تا خونه راه می‌افتادم 00:36:48.120 --> 00:36:51.840 و از لای دریچه پستِ درتون داد می‌زدم: «داری تو جهنم کیرِ هیتلر رو می‌مکی!» 00:36:51.920 --> 00:36:53.080 زنگ می‌زدی به پلیس 00:36:53.160 --> 00:36:56.400 ولی شما پول دادید که این چرت‌وپرت‌ها رو از زبون من بشنوید 00:36:56.480 --> 00:36:58.200 دهنت سرویس 00:37:09.040 --> 00:37:12.760 بذارید بهتون بگم الان چی تو انگلیس خیلی رو بورسه 00:37:12.840 --> 00:37:14.960 و همین‌طور تو آمریکا، مخصوصاً کالیفرنیا 00:37:15.040 --> 00:37:16.600 بیماری روانی 00:37:16.680 --> 00:37:19.320 آره، بدجوری ترکونده. حسابی مد شده 00:37:19.400 --> 00:37:23.360 قدیما... وقتی من مدرسه می‌رفتم، یا خنگ بودی یا باهوش 00:37:23.440 --> 00:37:25.400 یا نرمال بودی یا روانی، خب؟ 00:37:25.920 --> 00:37:29.160 الان انگار هزار مدل روانیِ جدید داریم. مگه نه؟ 00:37:29.240 --> 00:37:31.920 قدیما ننگ بود. ملت می‌گفتن: «من روانی نیستم.» 00:37:32.000 --> 00:37:35.120 الان ملت می‌گن: «من روانی‌ام.» می‌دونید؟ دلشون می‌خواد... «من روانی‌ام.» 00:37:35.200 --> 00:37:38.320 مثلاً هر کی رو تو رسانه می‌شناسم، بیش‌فعالی (ADHD) داره 00:37:38.400 --> 00:37:41.360 می‌گن: «من ADHD دارم.» «منم ADHD دارم.» «آره، منم همین‌طور.» 00:37:41.440 --> 00:37:42.920 «تست دادی؟» «آره، پنج بار.» 00:37:43.000 --> 00:37:45.920 «بار پنجم قبول شدم.» «آفرین، خسته نباشی.» خب؟ 00:37:46.440 --> 00:37:49.360 اینجوریه که... می‌گن: «دارم یه آهنگ درباره‌ش می‌سازم.» 00:37:49.440 --> 00:37:51.320 «دارم یه شعر می‌گم.» «دارم یه کتاب می‌نویسم.» 00:37:51.400 --> 00:37:52.760 «اووه، ماشاالله. آره.» 00:37:52.840 --> 00:37:56.320 تازه باهاش پز هم می‌دن. می‌ذارنش تو رزومه‌شون و این‌ور اون‌ور 00:37:56.400 --> 00:37:57.560 کلمه «اختلال» توش هست‌ها 00:37:57.640 --> 00:38:00.200 از کی تا حالا پزِ داشتنِ اختلال رو می‌دیم؟ 00:38:00.280 --> 00:38:03.200 بیست سال پیش، محال بود کسی بهت کارت ویزیت بده 00:38:03.280 --> 00:38:05.840 که روش نوشته باشه: «ران پایک، زگیل مقعدی.» 00:38:05.920 --> 00:38:07.480 می‌دونی، همین‌جوری 00:38:08.480 --> 00:38:10.560 واسه خودت نگهش دار. واسه کسی مهم نیست 00:38:11.520 --> 00:38:14.480 فکر کنم... فکر کنم پاندمیِ جدید بین جوون‌ها 00:38:14.560 --> 00:38:16.600 ترس و اضطراب باشه 00:38:16.680 --> 00:38:20.120 چون الان یه نسل کامل داریم که با شبکه‌های اجتماعی بزرگ شدن 00:38:20.200 --> 00:38:21.400 لذتِ آنی و فوری 00:38:21.480 --> 00:38:23.840 این چیزا آدم رو نمی‌سازه. درست اجتماعی نشدن 00:38:23.920 --> 00:38:25.840 نمی‌تونن رو در رو با مردم برخورد کنن 00:38:25.920 --> 00:38:28.720 چون عادت کردن پشت یه هویت مجازی و آواتار قایم بشن 00:38:28.800 --> 00:38:31.960 و حالا معلم‌ها و والدین هم دارن به بیماریِ روانی‌شون دامن می‌زنن 00:38:32.040 --> 00:38:34.080 به‌جای اینکه سعی کنن از اون حال و هوا درشون بیارن 00:38:34.160 --> 00:38:37.800 حالا از چیزی می‌ترسن که یه زمانی عاشقش بودن. نگران اینترنت و هوش مصنوعی‌ان 00:38:37.880 --> 00:38:40.440 جوون‌ها واقعاً نگران هوش مصنوعی هستن 00:38:40.520 --> 00:38:42.160 و من درباره هوش مصنوعی اینو می‌گم 00:38:42.240 --> 00:38:45.480 اگه دیدید داره وبال گردن می‌شه، دکمه‌ش رو بزنید و خاموشش کنید، خب؟ 00:38:46.000 --> 00:38:47.520 درست مثل کاری که با مامان‌بزرگ کردیم 00:38:48.040 --> 00:38:49.120 و 00:38:54.520 --> 00:38:57.400 یه ترس بزرگ دیگه بین جوون‌ها، تغییرات اقلیمیه 00:38:57.480 --> 00:39:00.160 واقعاً نگران گرمایش جهانی هستن 00:39:00.240 --> 00:39:03.160 من تحقیق کردم و اگه یخ‌های قطبی کاملاً ذوب بشن 00:39:03.240 --> 00:39:06.160 سطح دریاها در کل جهان حدود ۶۰ متر میاد بالا 00:39:06.240 --> 00:39:08.720 خب، همه مناطق ساحلی یکم آسیب می‌بینن 00:39:08.800 --> 00:39:11.480 ولی ویرانیِ واقعی و تلفاتِ جانیِ اصلی 00:39:11.560 --> 00:39:14.440 توی جاهایی مثل چین و هند اتفاق می‌افته 00:39:14.520 --> 00:39:16.080 پس ریلکس باشید. چیزی نیست 00:39:18.680 --> 00:39:19.600 ردیفه 00:39:21.080 --> 00:39:24.120 ولی خب، همه‌مون... همه‌مون یکم مشکل روانی داریم 00:39:24.200 --> 00:39:27.960 همه‌مون یه جای این طیف هستیم، مگه نه؟ همه‌مون یکم وسواس فکری یا اضطراب داریم 00:39:28.040 --> 00:39:29.960 مثلاً من خودم خودبیمارانگارم، خب؟ 00:39:30.040 --> 00:39:32.440 هر روز صبح بیدار می‌شم و با خودم می‌گم: «خب، چمه؟» 00:39:32.520 --> 00:39:35.000 می‌گم: «این چیه؟ این که دیروز نبود.» 00:39:35.080 --> 00:39:36.600 «این اینجا نبود... این دیگه چیه؟» 00:39:36.680 --> 00:39:39.680 بعد گوگلش می‌کنم. با خودم می‌گم: «چی ممکنه باشه...» تازه بدترین حالت رو هم تصور می‌کنم 00:39:39.760 --> 00:39:43.840 گوگل می‌کنم و پنج شش‌تای اول باهاشون مشکلی ندارم 00:39:43.920 --> 00:39:46.160 مثلاً می‌نویسه: «ممکنه از اضطراب باشه.» می‌گم: «آره، ممکنه.» 00:39:46.240 --> 00:39:47.760 «کم‌خوابی.» «آره، خوب نخوابیدم.» 00:39:47.840 --> 00:39:51.200 «کمبود فیبر.» «بیشتر می‌خورم.» «کمبود ویتامین B.» «یه قرص می‌خورم...» 00:39:51.280 --> 00:39:53.240 همین‌جور ادامه می‌دم تا می‌رسه به: «ممکنه سرطان باشه.» 00:39:53.320 --> 00:39:56.320 می‌گم: «خودشه، سرطانه. بدبخت شدم.» اینجوری‌ام 00:39:56.400 --> 00:40:00.360 یه بار از حموم اومدم بیرون و گفتم: «جین، فکر کنم سرطان روده دارم.» 00:40:00.440 --> 00:40:02.880 گفت: «دیشب لبو خورده بودیم.» گفتم: «آهان، آره. دمت گرم.» 00:40:10.280 --> 00:40:13.640 اگه اجازه بدید، می‌خوام با چندتا داستان واقعی حرفام رو تموم کنم. خب 00:40:15.120 --> 00:40:16.320 و، همون‌طور که گفتم 00:40:16.400 --> 00:40:19.360 فکر کنم این صادقانه‌ترین و اعترافی‌ترین اجرای من تا به حال بوده 00:40:19.440 --> 00:40:21.800 پس می‌خوام درباره چیزی حرف بزنم که قبلاً نگفتم 00:40:21.880 --> 00:40:24.440 و اونم اینه که یه نگاهی به پشت‌صحنه بندازیم 00:40:24.520 --> 00:40:26.160 پشت‌صحنه گلدن گلوب 00:40:26.240 --> 00:40:27.240 و، خب 00:40:27.320 --> 00:40:29.320 ممنون. من، خب 00:40:31.960 --> 00:40:34.600 آخرین بار سال ۲۰۲۰ مجری گلدن گلوب بودم 00:40:34.680 --> 00:40:36.760 این پنجمین بارم تو یه دوره ده ساله بود 00:40:36.840 --> 00:40:39.200 هر چی می‌گذشت بیشتر خوشم می‌ومد. آخریش محبوب‌ترینم بود 00:40:39.280 --> 00:40:42.000 چون تو اون ده سال دنیا عوض شد 00:40:42.080 --> 00:40:44.680 ۲۰۱۰ اولین باری که مجری شدم، حدود سال 00:40:44.760 --> 00:40:47.840 خبرنگارهای آمریکا بدجوری ازم متنفر بودن 00:40:47.920 --> 00:40:51.840 «این بریتانیاییِ رو اعصاب کیه که داره به مهم‌ترین آدم‌های روی زمین توهین می‌کنه؟» 00:40:51.920 --> 00:40:55.800 اما دفعه آخری که مجری بودم، می‌گفتن: «آره، بزن تو دهنشون. قهوه‌ای‌شون کن.» 00:40:57.360 --> 00:41:00.760 چون مردم عادی دیگه جونشون به لبشون رسیده بود 00:41:00.840 --> 00:41:03.640 از اینکه این مولتی‌میلیونرها براشون منبر برن 00:41:03.720 --> 00:41:05.240 مشکلی با پولشون ندارم. این 00:41:06.600 --> 00:41:09.160 هنرمندهای لیبرال و از ما بهترون 00:41:09.240 --> 00:41:11.520 که به مردم می‌گفتن به کی رأی بدن و چطوری زباله بازیافت کنن 00:41:11.600 --> 00:41:14.560 در حالی که همه می‌دونستن خودشون با جت مجانی می‌رن به جزیره پدوفیل‌ها 00:41:14.640 --> 00:41:17.120 واسه همین... واقعاً حرفِ دلِ مردم بود 00:41:17.200 --> 00:41:19.160 شرط و شروط همیشه یکی بود. می‌پرسیدن: «می‌خوای مجری بشی؟» 00:41:19.240 --> 00:41:20.440 می‌گفتم: «آره، می‌شم.» 00:41:20.520 --> 00:41:23.360 «ولی همه شوخی‌ها رو خودم می‌نویسم»، که تا اون موقع بی‌سابقه بود 00:41:23.440 --> 00:41:26.160 «شوخی‌ها رو خودم می‌نویسم و تمرین هم نمی‌کنم 00:41:26.240 --> 00:41:29.520 که نتونید شوخی‌ها رو از قبل بشنوید و سانسور کنید.» 00:41:29.600 --> 00:41:30.880 و اونا هم گذاشتن این کار رو بکنم 00:41:30.960 --> 00:41:33.960 البته مجبور بودم حدود یه ساعت قبل از اجرا، شوخی‌ها رو به یه وکیل نشون بدم 00:41:34.040 --> 00:41:35.520 تا مطمئن بشن قانونی رو زیر پا نگذاشتم 00:41:35.600 --> 00:41:36.840 هیچ‌وقت نذاشتم. من قانون رو بلدم 00:41:36.920 --> 00:41:40.600 بعضی وقت‌ها وکیله می‌گفت: «مطمئنی می‌خوای اینو بگی؟» 00:41:41.080 --> 00:41:43.720 و من می‌گفتم: «قانونیه؟» می‌گفت: «آره، از لحاظ فنی مشکلی نداره.» 00:41:43.800 --> 00:41:44.960 می‌گفتم: «پس بریم واسه اجرا.» 00:41:45.480 --> 00:41:48.160 تا حالا هیچ شوخی‌ای توسط گلدن گلوب حذف نشده 00:41:48.240 --> 00:41:50.040 اینم از انصافشون بگم 00:41:50.120 --> 00:41:51.680 خب، به هر حال 00:41:51.760 --> 00:41:53.080 ممنون، خب 00:41:55.880 --> 00:41:57.280 این بارِ آخر، گفتن: 00:41:57.360 --> 00:41:59.440 «اووه، این دفعه باید از یه روز قبل وکیل رو ببینی.» 00:41:59.520 --> 00:42:00.680 گفتم: «باشه، حله.» 00:42:00.760 --> 00:42:03.240 خلاصه منو بردن به «بورلی هیلز سنتر» 00:42:03.320 --> 00:42:04.680 و همه داشتن دکور رو می‌چیدن 00:42:04.760 --> 00:42:07.080 عکس‌های ستاره‌های درجه‌یک رو گذاشته بودن روی صندلی‌هاشون 00:42:07.160 --> 00:42:10.320 می‌گفتم: «آهان، این برد پیت، اون لئو، اونم باب.» همین‌جوری، خب؟ 00:42:10.400 --> 00:42:15.160 و این محافظِ غول‌پیکر منو راهنمایی کرد به یه اتاق. در رو باز کرد و پشت سرم بست 00:42:15.240 --> 00:42:19.200 نگاه کردم و دیدم ناگهان ده تا وکیل با کت‌وشلوار نشستن. خب 00:42:19.720 --> 00:42:22.720 معمولاً یه خانم میان‌سال با ژاکت بافتنی می‌ومد 00:42:22.800 --> 00:42:25.560 با خودم گفتم: «چه مرگشون شده؟» فکر کردم 00:42:25.640 --> 00:42:29.240 «نکنه چون دفعه آخرمه، دارن چک می‌کنن که یه وقت چیزی نگم که...» 00:42:29.320 --> 00:42:32.760 اونجا بودن و من گفتم: «سلام.» اونا هم گفتن: «سلام.» 00:42:32.840 --> 00:42:35.880 گفتم: «مونولوگم رو اجرا کنم؟» گفتن: «بفرمایید.» 00:42:35.960 --> 00:42:37.240 عجب تماشاچی‌های یخی بودن، نه؟ 00:42:38.960 --> 00:42:40.320 خلاصه مونولوگ رو شروع کردم 00:42:40.400 --> 00:42:43.480 و داشتم می‌خوندمش. حدود هفت هشت دقیقه بود 00:42:43.560 --> 00:42:47.400 شوخی‌ها رو می‌گفتم و بعد از هر شوخی، یه نگاهی بهشون می‌انداختم 00:42:47.480 --> 00:42:49.600 و اونا داشتن اینجوری یادداشت برمی‌داشتن 00:42:49.680 --> 00:42:53.000 چندتا از جوون‌ترهاشون داشتن زیرپوستی می‌خندیدن 00:42:53.640 --> 00:42:56.680 خلاصه به آخرش رسیدم و گفتم: «خب، همین بود.» 00:42:56.760 --> 00:42:58.760 اونا هم گفتن: «آره، خوبه.» 00:42:58.840 --> 00:43:00.640 گفتم: «آخیش، عالی شد.» اونا گفتن: «آره.» 00:43:00.720 --> 00:43:01.840 و بعد رئیس وکلا 00:43:01.920 --> 00:43:04.280 که حدود ۶۰ سالش بود و موهای سفید داشت 00:43:04.360 --> 00:43:06.440 گفت: «آهان راستی، یه چیزی.» 00:43:06.520 --> 00:43:08.960 ببینید، من این شوخی رو کردم. نمی‌دونم یادتون هست یا نه 00:43:09.040 --> 00:43:13.560 اینجوری بود: «دنیا جیمز کوردن رو به شکل یه "پوسیِ چاق" دید.» 00:43:14.720 --> 00:43:17.440 «توی فیلم "گربه‌ها" هم بازی کرده بود ولی کسی اون فیلم رو ندید.» 00:43:17.520 --> 00:43:19.680 و ادامه داره 00:43:19.760 --> 00:43:21.960 یه جا می‌گم: «ولی "دیم جودی دنچ" 00:43:22.040 --> 00:43:23.960 گفت که این نقشی بود که واسه‌ش ساخته شده بود.» 00:43:24.040 --> 00:43:27.160 «چون هیچ‌چیزی رو بیشتر از این دوست نداره که خودشو بندازه رو فرش 00:43:27.240 --> 00:43:30.080 پای عقبش رو ببره بالا و کوس خودش رو لیس بزنه.» 00:43:31.840 --> 00:43:35.200 خلاصه این وکیله گفت 00:43:35.840 --> 00:43:38.360 گفت، خب... اینا همه‌ش واقعیه ها 00:43:38.440 --> 00:43:42.520 گفت: «وقتی می‌گی جیمز کوردن یه "پوسیِ چاق"ـه 00:43:42.600 --> 00:43:44.760 منظورت فقط همون نقش گربه‌شه دیگه، درسته؟» 00:43:44.840 --> 00:43:46.560 گفتم: «آره.» 00:43:49.680 --> 00:43:51.440 «آره، دقیقاً.» همین‌جوری 00:43:51.960 --> 00:43:53.960 و اونم گفت: «اوکی، عالیه.» 00:43:54.040 --> 00:43:57.160 با خودم گفتم: «چه راحته.» 00:43:57.240 --> 00:43:58.520 می‌دونی؟ خب 00:43:58.600 --> 00:44:01.440 دلم می‌خواست بگم: «تو مثلاً وکیلی؟» خب؟ 00:44:01.960 --> 00:44:05.320 و تموم شد. اونا هم گفتن: «اجرای خوبی داشته باشی» و من رفتم 00:44:05.400 --> 00:44:06.520 و همین‌طور که داشتم می‌رفتم بیرون 00:44:06.600 --> 00:44:10.160 دیدم یکی از وکیل‌های دیگه خم شد و آیفونش رو به رئیس وکلا نشون داد 00:44:10.240 --> 00:44:11.880 و رئیس وکلا گفت: «اووه، آره.» 00:44:11.960 --> 00:44:13.960 گفت: «ببخشید ریکی. می‌شه یه لحظه برگردی؟» 00:44:14.560 --> 00:44:17.320 خلاصه من اونجام. گفتم: «بله.» گوشی رو گرفت جلوش 00:44:17.400 --> 00:44:19.720 کلمه «minge» (کوس) رو سرچ کرده بودن 00:44:21.840 --> 00:44:25.320 فکر می‌کردم قسر در رفتم. حالا انگار دارم توبیخ می‌شم 00:44:25.400 --> 00:44:28.440 و رئیس وکلا گفت: «اینجا نوشته کلمه "minge" 00:44:28.520 --> 00:44:30.720 یه واژه توهین‌آمیز برای اندام تناسلی زنانه است.» 00:44:30.800 --> 00:44:35.280 گفتم: «خب، آره، تو انگلیس یه اصطلاح کوچه بازاری واسه "واژنه".» 00:44:35.360 --> 00:44:36.360 «شما اینجا ازش استفاده نمی‌کنید.» 00:44:36.440 --> 00:44:39.120 اون گفت: «نه، ما استفاده نمی‌کنیم ولی این برنامه تو کل دنیا پخش می‌شه 00:44:39.200 --> 00:44:42.240 و طبق بررسی‌های ما، الان که فهمیدیم توهین‌آمیزه 00:44:42.320 --> 00:44:43.760 مجبوریم اون کلمه رو موقع پخش زنده بوق بذاریم.» 00:44:43.840 --> 00:44:47.320 گفتم: «بوق نذارید. مردم تو خونه نمی‌فهمن چی گفتم.» 00:44:47.400 --> 00:44:49.640 «خراب می‌شه...» گفتم: «این کلمه دقیقاً "نکته" شوخیه.» 00:44:49.720 --> 00:44:51.640 گفت: «اگه توهین‌آمیزه، مجبوریم.» 00:44:51.720 --> 00:44:54.960 گفتم: «خب، چه کلمه‌ای می‌تونم بگم که بوق نذارید؟» 00:44:55.040 --> 00:44:57.520 و اون گفت: «خب، می‌تونی بگی "واژن".» 00:44:57.600 --> 00:45:02.200 گفتم: «من نمی‌گم "واژن".» خب؟ هیچ‌چیز خنده‌داری نداره... خیلی علمیه 00:45:02.280 --> 00:45:04.080 داشتم جودی دنچ رو تو خونه تصور می‌کردم که می‌گه 00:45:04.160 --> 00:45:06.880 «چرا این داره درباره واژن واقعی من حرف می‌زنه؟» مگه نه؟ 00:45:07.880 --> 00:45:12.480 گفتم: «"کوس" اون‌جوری نیست. مثل... انقدر دقیق و پزشکی نیست.» 00:45:12.560 --> 00:45:14.360 آخه "واژن" خیلی 00:45:14.440 --> 00:45:16.520 «واژنت کجاست؟» «اونجا.» خب؟ 00:45:17.720 --> 00:45:18.680 «کوست کجاست؟» 00:45:18.760 --> 00:45:20.480 «اونجا.» اینجوریه 00:45:23.080 --> 00:45:25.520 یکی از وکیل‌های جوون‌تر گفت: «نظرت درباره "صندوقچه" چیه؟» 00:45:25.600 --> 00:45:29.600 گفتم: «عمراً بگم "صندوقچه".» «فکر کن داره صندوقچه خودش رو لیس می‌زنه.» 00:45:29.680 --> 00:45:32.960 گفتم: «"کوس" عالیه.» گفتم: «مردم نمی‌فهمن که...» 00:45:33.040 --> 00:45:36.120 «اگه آمریکایی باشن، نمی‌فهمن که بی‌ادبیه. یه جورایی مثل...» 00:45:36.200 --> 00:45:37.400 گفتم، خب 00:45:37.480 --> 00:45:39.760 «بچه‌ها تو انگلیس از این کلمه استفاده می‌کنن.» 00:45:41.640 --> 00:45:43.560 خب؟ ولی اونا قبول نمی‌کردن 00:45:43.640 --> 00:45:44.960 خلاصه من گفتم... گفتم 00:45:45.040 --> 00:45:47.080 «نظرتون درباره "فِلنج" چیه؟» (یه اصطلاح دیگه) 00:45:47.600 --> 00:45:50.000 خلاصه کلمه "flange" رو سرچ کردن. خب؟ 00:45:50.080 --> 00:45:51.760 گفت: «این فقط باعث گیج شدن می‌شه 00:45:51.840 --> 00:45:54.200 چون تو آمریکا "فلنج" یه قطعه از اتصالات سینک ظرفشوییه.» 00:45:54.280 --> 00:45:55.360 گفتم: «ای بابا...» 00:45:55.440 --> 00:45:58.080 گفتم: «خواهش می‌کنم بذارید بگم "کوس" و بوقش نکنید.» 00:45:58.160 --> 00:46:00.520 واقعاً داشتم واسه "کوس" لابی می‌کردم، خب؟ 00:46:01.040 --> 00:46:05.720 مثل فیلم "۱۲ مرد خشمگین" شده بود. می‌گفتم: «تا اجازه ندید بگم "کوس"، هیچ‌کس از اینجا بیرون نمی‌ره.» 00:46:06.920 --> 00:46:08.800 بعد از ده دقیقه، مخشون رو کار گرفتم 00:46:08.880 --> 00:46:11.200 هر چی می‌گفتن، می‌گفتم: «نه، اون جواب نمی‌ده، خواهش می‌کنم.» 00:46:11.280 --> 00:46:14.600 گفتم: «من مسئولیتش رو قبول می‌کنم، کسی شکایت نمی‌کنه.» از این حرفا 00:46:14.680 --> 00:46:17.920 و در نهایت، رئیس وکلا گفت: «اوکی، می‌تونی بگی "کوس".» 00:46:18.000 --> 00:46:19.880 گفتم: «بوقش نمی‌کنید؟» گفت: «نه.» 00:46:19.960 --> 00:46:23.160 گفتم: «قول می‌دید؟» گفت: «بله.» و من رفتم. می‌دونستم بوقش می‌کنن 00:46:24.120 --> 00:46:25.680 و کصافط‌ها بوقش کردن، خب؟ 00:46:25.760 --> 00:46:27.840 پس وقتی گفتم "کوس" 00:46:27.920 --> 00:46:29.200 اشاره کردم 00:46:39.320 --> 00:46:43.200 بیشترین سوالی که درباره گلدن گلوب از من می‌پرسن همیشه اینه که: 00:46:43.720 --> 00:46:46.760 «کسی از حرفات انقدر عصبانی شد که بعدش بیاد سراغت...؟» 00:46:46.840 --> 00:46:48.120 منم همیشه می‌گم: «نه بابا، اصلاً.» 00:46:48.200 --> 00:46:50.760 حتی اگه اتفاق هم افتاده بود نمی‌گفتم چون واقعاً 00:46:50.840 --> 00:46:53.440 راستش اهل خاله زنک‌بازی نیستم. خب؟ 00:46:53.520 --> 00:46:56.720 فقط یه نفر بود که فکر کردم بهش برخورده، خب؟ 00:46:56.800 --> 00:46:58.600 چیز بدی نبود... نه 00:46:58.680 --> 00:47:01.080 دوربین‌ها رفتن رو اون و من که کنترل دوربین‌ها دستم نیست 00:47:01.160 --> 00:47:03.760 مثل آهویی بود که نور افتاده تو چشمش. "التون جان" بود، خب؟ 00:47:04.280 --> 00:47:08.080 ولی شوخیِ بدی نبود. داشتم "مدونا" رو معرفی می‌کردم، باشه؟ 00:47:08.160 --> 00:47:11.840 بعداً فهمیدم که اون و مدونا با هم دعوا داشتن 00:47:11.920 --> 00:47:14.520 و متنفر بود که اسمش تو یه جمله کنار اسم مدونا بیاد 00:47:14.600 --> 00:47:16.760 اما من اون موقع نمی‌دونستم. گیج شده بودم 00:47:16.840 --> 00:47:20.440 جزئی از متنِ از قبل نوشته شده نبود ولی من سه ساعت اونجا بودم 00:47:20.520 --> 00:47:23.120 و هر از گاهی مدیر صحنه می‌گفت: 00:47:23.200 --> 00:47:25.120 «می‌خوای فلانی رو معرفی کنی؟» می‌گفتم: «آره.» 00:47:25.200 --> 00:47:27.600 می‌ومدم بیرون و یا عادی معرفی می‌کردم یا یه چیزی فی‌البداهه می‌گفتم 00:47:27.680 --> 00:47:30.840 و این یه تیکه فی‌البداهه بود چون التون رو ردیف اول دیدم 00:47:30.920 --> 00:47:33.480 خب، شوخی این بود. اومدم بیرون و گفتم: 00:47:33.560 --> 00:47:36.760 «خب، معرفی‌کننده بعدی ما "ملکه پاپ" هستش.» 00:47:36.840 --> 00:47:39.000 «نه تو، التون. بشین سر جات.» خب؟ 00:47:40.120 --> 00:47:42.000 دوربین رفت روی اون. اونم اینجوری کرد 00:47:42.080 --> 00:47:43.760 و من با خودم گفتم: «ای وای. بدش اومد.» 00:47:43.840 --> 00:47:47.360 و داشتم فکر می‌کردم: «چرا آخه؟ ای وای. نکنه فکر کرده من ضدِ همجنس‌گرام؟» 00:47:47.440 --> 00:47:49.680 «من که ضدِ همجنس‌گرا نیستم.» همه‌ش این فکرا تو سرم بود 00:47:49.760 --> 00:47:52.760 بعد با خودم گفتم: «اون حتماً بدتر از اینا رو شنیده.» مگه نه؟ 00:47:52.840 --> 00:47:56.520 تو دهه ۸۰، وقتی التون جان هنوز لو نداده بود همجنس‌گراست 00:47:56.600 --> 00:47:59.440 هنوز علنی نکرده بود. با یه زن ازدواج کرده بود. خب؟ 00:47:59.520 --> 00:48:01.720 رئیس باشگاه فوتبال "واتفورد" هم بود 00:48:01.800 --> 00:48:05.600 اون و زنش می‌رفتن ورزشگاه که بازی واتفورد رو ببینن 00:48:05.680 --> 00:48:07.600 و کل تماشاچی‌ها یک‌صدا می‌خوندن: 00:48:07.680 --> 00:48:11.400 «وقتی التون اون دور و بره خم نشو، وگرنه ممکنه یه دودول بره تو کـ...ـت.» 00:48:14.520 --> 00:48:17.440 که خب در مقایسه، تیکه کوچولوی من خیلی مودبانه به نظر میاد، نه؟ 00:48:18.960 --> 00:48:21.880 نمی‌دونم تماشاچی‌های فوتبال چطوری یاد می‌گیرن همه با هم شروع کنن 00:48:21.960 --> 00:48:22.880 اونم تو یه گامِ موسیقیِ واحد 00:48:22.960 --> 00:48:25.440 مگه قبل از بازی بهشون برگه نُت می‌دن؟ 00:48:25.520 --> 00:48:27.960 می‌گن: «آهنگ "دودول تو کـ...ـت" رو در گام "دو" می‌خونیم.» 00:48:28.960 --> 00:48:31.520 جف هم سولو می‌زنه. اینجوریه که... و 00:48:32.040 --> 00:48:34.720 کاری که می‌کنن اینه که یه آهنگ قدیمی و معروف رو انتخاب می‌کنن که همه بلدن 00:48:34.800 --> 00:48:35.720 و شعرش رو عوض می‌کنن 00:48:35.800 --> 00:48:38.200 یه نابغه‌ای شعرش رو عوض می‌کنه، خب؟ 00:48:38.280 --> 00:48:42.880 تا جایی که می‌شه به یه نفر یا یه چیزی یا یه جایی توهین کنن 00:48:42.960 --> 00:48:44.920 آهنگی که اون موقع می‌خوندن رو یادمه 00:48:45.000 --> 00:48:47.320 اون آهنگ قدیمیِ لندنی بود: 00:48:47.400 --> 00:48:50.360 «بابام گفت دنبال ماشین باری برو» 00:48:50.440 --> 00:48:52.280 «و تو راه لفتش نده» 00:48:52.360 --> 00:48:54.680 اونو بلدید؟ کلمه «لفت دادن» رو یادتونه؟ 00:48:54.760 --> 00:48:57.760 توی نسخه خودشون خیلی خلاقانه ازش استفاده می‌کنن، خب؟ 00:48:57.840 --> 00:49:00.760 این شعرشون بود. مال دهه ۸۰ بود 00:49:00.840 --> 00:49:03.520 از نظر سیاسی درست نیست. پوزش می‌خوام 00:49:03.600 --> 00:49:05.520 هولیگان‌های فوتبالی‌ان دیگه. چیکار می‌شه کرد؟ 00:49:05.600 --> 00:49:09.120 پس بیایین... بیایین این اشعار نبوغ‌آمیزشون رو تحلیل کنیم، خب؟ 00:49:09.200 --> 00:49:10.920 این چیزیه که قدیما می‌خوندن: 00:49:11.440 --> 00:49:13.880 وقتی التون این‌ورهاست خم نشو 00:49:13.960 --> 00:49:16.280 وگرنه ممکنه یه دودول بره تو کونت 00:49:16.360 --> 00:49:17.760 یعنی، ممکنه 00:49:17.840 --> 00:49:19.840 نمی‌دونم. لزوماً مال اون نه 00:49:19.920 --> 00:49:24.320 ولی خب، ریاضی‌دان‌های بین شما حتماً می‌گن: «یه احتمالِ خیلی کمی...» 00:49:24.840 --> 00:49:27.880 مثلاً اگه هزار نفر وقتی التون اون‌جاست خم بشن 00:49:27.960 --> 00:49:29.280 یکیشون ممکنه همین‌طوری تصادفی 00:49:29.360 --> 00:49:31.720 یکی ممکنه از روی دوچرخه بیفته و بگه: «ببخشید.» 00:49:31.800 --> 00:49:33.440 اونا هم می‌گن: «اوه، گندش بزنن.» 00:49:33.520 --> 00:49:37.120 و دانشمندان هم می‌گن: «یک مورد.» می‌فهمین چی می‌گم؟ یه احتمالِ 00:49:38.160 --> 00:49:41.840 در ضمن، «وقتی التون این‌ورهاست». این خیلی گنگه. می‌تونه این‌طوری هم باشه که: 00:49:41.920 --> 00:49:45.920 مثلاً دو تا آقا تو یه اتاق هتل دارن با هم سکس مقعدی می‌کنن 00:49:46.000 --> 00:49:46.960 بعد، روز بعدش 00:49:47.040 --> 00:49:50.200 می‌فهمن که التون جان تو اتاق بغلی اقامت داشته 00:49:50.280 --> 00:49:53.920 می‌گن: «آره، وقتی التون این‌ورا بود یه دودول رفت تو کونم.» می‌دونی؟ 00:49:55.000 --> 00:49:56.640 این رو ازشون قبول می‌کنم. بگذریم 00:49:57.400 --> 00:50:01.080 وقتی التون این‌ورهاست خم نشو، وگرنه ممکنه یه دودول بره تو کونت 00:50:01.160 --> 00:50:03.200 رو رو برم که به ما می‌گه «عزیزم» 00:50:03.280 --> 00:50:05.560 همه‌مون می‌دونیم که اون یه کونیِ فلان‌فلان‌شده‌ست 00:50:05.640 --> 00:50:07.360 ببخشید. خب؟ 00:50:07.440 --> 00:50:08.400 بعدش این‌طوری می‌شه: 00:50:08.480 --> 00:50:09.800 اون لفتش می‌ده و وقت‌کشی می‌کنه 00:50:09.880 --> 00:50:11.240 برعکسش کردن. چرا؟ 00:50:11.320 --> 00:50:12.520 اون لفتش می‌ده و وقت‌کشی می‌کنه 00:50:12.600 --> 00:50:14.320 با دودولِ مردم بازی می‌کنه 00:50:15.880 --> 00:50:19.040 باز هم نمی‌دونم «بازی کردن» تو این متن چه معنی‌ای می‌ده 00:50:19.120 --> 00:50:22.120 می‌تونه هر چیزی باشه، مگه نه؟ 00:50:23.160 --> 00:50:26.280 «فکر کردم می‌خوای برام ساک بزنی.» «نه.» 00:50:27.520 --> 00:50:29.920 لفتش می‌ده و وقت‌کشی می‌کنه، با دودولِ مردم بازی می‌کنه 00:50:30.000 --> 00:50:31.480 تو کونِ تک‌تکِ آدمای شهر رفته 00:50:31.560 --> 00:50:35.120 من همون‌جا متوقفشون می‌کردم. می‌گفتم: «نه.» این... این حرف از نظر علمی غلطه 00:50:35.200 --> 00:50:37.520 اون که تو کونِ همه‌ی اهلِ شهر نرفته، مگه نه؟ 00:50:37.600 --> 00:50:40.760 می‌تونیم ثابتش کنیم. خب؟ یه شهر کوچیک رو در نظر بگیرین. مثلاً واتفورد 00:50:40.840 --> 00:50:42.400 هزار نفر آدم ۱۲۰ 00:50:42.480 --> 00:50:45.400 اون که تو باسن ۱۲۰ هزار نفر نرفته، رفته؟ 00:50:45.480 --> 00:50:50.080 یعنی نصفشون زنن، پس ته تهش ۶۰ هزاره. نه؟ 00:50:50.160 --> 00:50:52.880 فکر نمی‌کنم تو ۶۰ هزار تا رفته باشه. اگرم رفته که خوش به حالش 00:50:52.960 --> 00:50:55.120 ولی حرف من این نیست. حرفم اینه که: 00:50:56.000 --> 00:50:58.320 اون موقع زنش درباره این چی فکر می‌کرده؟ 00:50:58.400 --> 00:51:00.880 چون هنوز لو نداده بود که همجنس‌گراست، نه؟ اون... می‌دونید که چی می‌گم؟ 00:51:00.960 --> 00:51:04.200 و اونم تازه با التون جان ازدواج کرده. اصلاً نمی‌تونست... اون عاشق بوده 00:51:04.280 --> 00:51:07.200 خیلی بهش افتخار می‌کنه. التون جان! رئیس باشگاه واتفورد هم هست 00:51:07.280 --> 00:51:10.200 با خودش می‌گه: «من با التون جان، ستاره پاپ، ازدواج کردم.» 00:51:10.280 --> 00:51:12.160 بعد یهو کل جمعیت اینو می‌خونن: 00:51:12.240 --> 00:51:16.360 «وقتی التون دور و برته دولا نشو، وگرنه ممکنه یه چیزی بره تو آستینت!» 00:51:16.440 --> 00:51:19.160 حتماً ازش پرسیده: «التون، چرا دارن اینو می‌خونن؟» 00:51:19.240 --> 00:51:21.800 اونم می‌گه: «چه می‌دونم لامصب، بازی رو نگاه کن!» 00:51:21.880 --> 00:51:25.360 می‌فهمید چی می‌گم؟ حتماً خیلی موقعیت ضایعی بوده 00:51:27.720 --> 00:51:29.800 دیگه کم‌کم داریم به آخرش می‌رسیم، ولی همین الان 00:51:29.880 --> 00:51:34.360 قبلاً گفتم که تا حالا نشده گلدن گلوب جلوی هیچ‌کدوم از جوک‌هام رو بگیره 00:51:34.440 --> 00:51:35.720 این کاملاً واقعیت داره 00:51:35.800 --> 00:51:39.000 ولی الان یه جوک یادم اومد که خودم جلوی خودم رو گرفتم و نگفتمش 00:51:39.080 --> 00:51:41.840 چون یه جورایی جا زدم، و دلم می‌خواد 00:51:41.920 --> 00:51:44.320 فکر کنم زیادی احتیاط کردم. می‌خوام با شما در میونش بذارم 00:51:44.400 --> 00:51:48.160 قضیه این بود که فرصت پیدا کردم جیسون موموآ رو معرفی کنم 00:51:48.240 --> 00:51:50.440 می‌شناسید جیسون موموآ کیه دیگه؟ آره؟ 00:51:50.520 --> 00:51:55.160 فکر کردم جوکِ فرامتنیِ باحالش اینه که دورویی و ترسوییم رو نشون بدم 00:51:55.240 --> 00:51:58.880 مثلاً اینکه... من با تیکه انداختن به بازیگرا مشکلی ندارم. آخه کی از بازیگر می‌ترسه؟ 00:51:58.960 --> 00:52:01.720 ولی وقتی پای یه غول‌تشن میاد وسط، دیگه اونقدرها هم شجاع نیستم 00:52:01.800 --> 00:52:02.880 می‌خواستم برم رو صحنه و بگم: 00:52:02.960 --> 00:52:05.800 «هیچ حرف بدی درباره مجری بعدی ندارم...» 00:52:05.880 --> 00:52:09.000 «چون کیری داره به کلفتیِ بازوی یه بچه!»، خب؟ 00:52:10.960 --> 00:52:13.160 به رفیقم گفتم که می‌خوام اینو بگم، رفیقم گفت: 00:52:13.240 --> 00:52:15.480 «فکر نمی‌کنی ملت بگن این حرف نژادپرستانه‌ست؟» 00:52:15.560 --> 00:52:17.040 گفتم: «چرا نژادپرستانه‌ست؟» 00:52:17.120 --> 00:52:19.600 گفت: «خب چون اون رنگین‌پوسته و...» 00:52:19.680 --> 00:52:21.240 گفتم: «اصلاً ربطی به اون نداره.» 00:52:21.320 --> 00:52:23.240 «ربطش به اینه که یارو انقدر گنده‌ست...» 00:52:23.320 --> 00:52:26.160 «که لابد کیرش هم به کلفتیِ بازوی یه بچه‌ست، مگه نه؟» 00:52:26.680 --> 00:52:28.840 خلاصه نگفتمش، در حالی که یه ادامه خیلی باحال هم براش داشتم 00:52:28.920 --> 00:52:32.000 کلش رو براتون تعریف می‌کنم. قرار بود این کارو بکنم: 00:52:32.520 --> 00:52:34.400 خب، می‌رم بیرون و می‌گم: 00:52:35.160 --> 00:52:38.160 درباره مجری بعدی‌مون اصلاً حرف بدی ندارم که بزنم 00:52:38.240 --> 00:52:40.560 چون دودولش عین بازوی یه بچه‌ست 00:52:40.640 --> 00:52:41.880 برخلاف پیتر دینکلیج 00:52:41.960 --> 00:52:43.920 که بازوش عین دودول یه بچه‌ست 00:52:56.360 --> 00:52:58.200 خیلی خوبه که دوباره صدای این‌جور خنده‌ها رو می‌شنوم 00:52:58.280 --> 00:53:00.520 شماها شاید مثل ما کمدین‌ها زیاد متوجهش نشید 00:53:00.600 --> 00:53:02.400 ولی یه ده سالِ واقعاً عجیبی رو پشت سر گذاشتیم 00:53:02.480 --> 00:53:05.640 جایی که همه‌ش داشتیم با خودمان کل‌کل می‌کردیم که: «این حرفه موردی نداره؟» 00:53:05.720 --> 00:53:08.560 یکی... مردم ممکنه از هر چیزی بهشون بربخوره 00:53:08.640 --> 00:53:11.560 ولی ما ایستادگی کردیم و بردیم، پس گور باباشون 00:53:11.640 --> 00:53:13.080 ام 00:53:20.040 --> 00:53:23.520 تا دفعه‌ی بعد. نرفتن که، فقط دارن زخم‌هاشون رو لیس می‌زنن 00:53:23.600 --> 00:53:25.520 با یه چیزِ دیوانه‌وارتر برمی‌گردن 00:53:25.600 --> 00:53:27.280 ولی یادتون باشه دفعه‌ی بعد کی دارن این کارا رو می‌کنن 00:53:27.360 --> 00:53:31.680 همیشه همین آدمای تحصیل‌کرده و طبقه‌ی متوسطِ 00:53:31.760 --> 00:53:36.080 مرفه و... ام... ازخودراضی‌ای هستن که به مردم عادی و طبقه‌ی کارگر می‌گن 00:53:36.160 --> 00:53:39.200 چی کار می‌تونن بکنن و چی نه، چی بگن و به چی بخندن 00:53:39.280 --> 00:53:43.320 نمی‌فهمن که کمدی واسه مردم عادی چقدر حیاتیه 00:53:43.400 --> 00:53:45.720 وقتی بچه بودم و تو رِدینگ با هیچی بزرگ می‌شدم 00:53:45.800 --> 00:53:47.360 شوخ‌طبعی برام حکم ناجی رو داشت 00:53:47.440 --> 00:53:49.200 عین یه ابرقدرت بود، مگه نه؟ 00:53:49.280 --> 00:53:51.960 نه یه ابرقدرت واقعی مثل پرواز کردن، ولی منظورم رو می‌فهمید دیگه؟ 00:53:52.040 --> 00:53:53.920 از هر کسی بپرسی ابرقدرتِ مورد علاقه‌ت چیه 00:53:54.000 --> 00:53:56.280 فکر کنم از هر ده نفر، هفت نفر بگن «پرواز کردن» 00:53:56.360 --> 00:53:59.280 سه نفر دیگه هم بگن «زورِ زیاد» یا یه همچین چیزی، که خب عالیه 00:53:59.360 --> 00:54:02.880 اگه ابرقهرمان باشی و این‌ور اون‌ور پرواز کنی و کلی زور داشته باشی، خیلی هم خوبه 00:54:02.960 --> 00:54:03.960 ولی دیر یا زود 00:54:04.040 --> 00:54:06.840 یه ابرشرور پیدا می‌شه و می‌گه: «اون مرتیکه‌ی عوضی رو نگاه. الانه که...» 00:54:07.920 --> 00:54:10.200 «می‌گیرمش و دخلش رو می‌ارم.» درسته؟ 00:54:10.280 --> 00:54:13.120 اما ابرقدرتِ من... اصلاً نمی‌فهمن کار منه 00:54:13.200 --> 00:54:15.640 اصلاً متوجه نمی‌شن که داره از یه نیروی خارق‌العاده استفاده می‌شه 00:54:15.720 --> 00:54:17.200 آدم رو از هر مخمصه‌ای نجات می‌ده 00:54:17.280 --> 00:54:21.640 ابرقدرت من این می‌بود که بتونم هر کسی رو در جا 00:54:21.720 --> 00:54:22.560 کاری کنم برینه به خودش 00:54:24.160 --> 00:54:27.200 فرض کن با چاقو ازت خفت‌گیری می‌کنن. طرف می‌گه: «کیفت رو بده من.» 00:54:27.280 --> 00:54:29.560 تو فقط یه... اونام می‌گن: «لعنتی.» 00:54:29.640 --> 00:54:30.880 «اوه، ریدم توش.» 00:54:30.960 --> 00:54:32.800 بازی تمومه. دیگه بازی تمومه 00:54:38.200 --> 00:54:40.040 یه چیز دیگه هم هست که خیلی بهش افتخار می‌کنم 00:54:40.120 --> 00:54:42.560 با صداقت تمام می‌تونم بگم، توی تمام این ۶۴ سال عمرم 00:54:42.640 --> 00:54:46.440 حتی یه بار هم تو شلوارم نریدم، خب، اوم 00:54:46.520 --> 00:54:48.920 نه، تشویق نکنید. نه 00:54:49.000 --> 00:54:51.000 نه! خب 00:54:52.080 --> 00:54:53.960 آره 00:54:54.040 --> 00:54:56.160 «ریک، چرا انقدر لندن رو دوست داری؟» 00:54:56.240 --> 00:54:58.920 چون واسه اینکه تو شلوارت نریدی، برات دست می‌زنن 00:55:00.360 --> 00:55:01.280 درسته 00:55:01.360 --> 00:55:03.360 ولی خب، این دیگه مرحله‌ی بعدیه. مرحله‌ی 00:55:03.440 --> 00:55:06.000 فکر کنم تو ده سال آینده بالاخره این اتفاق بیفته 00:55:06.080 --> 00:55:09.720 ولی تا الان که سوراخ کونم هیچ‌وقت ناامیدم نکرده 00:55:09.800 --> 00:55:11.840 خیلی دست‌کم گرفته شده، این سوراخ کون آدمیزاد 00:55:11.920 --> 00:55:15.000 همه می‌گن: «مغز انسان، بزرگ‌ترین کامپیوتریه که بشر شناخته.» 00:55:15.080 --> 00:55:17.520 «اوه، کبد انسان می‌تونه خودش رو بازسازی کنه.» 00:55:17.600 --> 00:55:20.200 در حالی که سوراخ کونت ۲۴ ساعته داره کار می‌کنه 00:55:20.280 --> 00:55:22.920 حتی وقتی خوابی، بیداره و می‌گه: «اجازه‌ی خروج نداری.» 00:55:23.000 --> 00:55:25.840 «نمیای بیرون. نمیای بیرون.» 00:55:27.120 --> 00:55:28.120 «نه.» 00:55:30.240 --> 00:55:32.480 «نه میای بیرون، نه می‌ذارم چیزی بره تو.» 00:55:42.840 --> 00:55:45.400 چون اون تو مثل فاضلابه، مگه نه؟ 00:55:45.480 --> 00:55:47.400 ولی تو یه درِ چاهِ خوشگل و کوچولو داری 00:55:47.480 --> 00:55:50.000 تو دنیای واقعی فکرشو بکن. داری تو پیاده‌رو راه می‌ری 00:55:50.080 --> 00:55:52.960 اگه اون بترکه... خودت که می‌دونی تو فاضلاب چیه، نه؟ 00:55:53.040 --> 00:55:55.080 شاش و گه 00:55:55.680 --> 00:55:56.800 و آب‌کمر و 00:55:58.040 --> 00:55:59.880 ماهی گلی مرده 00:56:01.160 --> 00:56:03.080 جنین 00:56:03.160 --> 00:56:04.720 تو چین 00:56:04.800 --> 00:56:05.840 فقط 00:56:06.520 --> 00:56:09.080 فقط دخترهاشون. آروم باشید. فقط 00:56:14.360 --> 00:56:17.160 منم دیگه تو اون سن و سالم، چون تو کار نمایشم 00:56:17.240 --> 00:56:19.200 ملت می‌گن: «نمی‌خوای پوست صورتت رو بکشی؟» 00:56:19.280 --> 00:56:20.520 منم می‌گم: «نه.» 00:56:20.600 --> 00:56:24.000 لیفت صورت رو دیدید؟ تهش همونه دیگه. می‌دونید؟ 00:56:24.080 --> 00:56:27.600 می‌ری پیش دکتر، دکتر می‌گه: «می‌خوای پیر به نظر بیای یا چینی؟» 00:56:27.680 --> 00:56:28.880 اینجوریه که 00:56:29.480 --> 00:56:32.160 اگه چینی باشی، چینی بودن هیچ ایرادی نداره 00:56:32.240 --> 00:56:34.360 اگه چینی نباشی، یکم عجیبه 00:56:34.440 --> 00:56:36.080 توهین‌آمیزه. چرا اصلاً اجازه می‌دن این کارو بکنن؟ 00:56:36.160 --> 00:56:39.080 اجازه نداری صورتت رو سیاه کنی. پس چطور این یکی رو می‌تونی؟ 00:56:40.080 --> 00:56:43.880 شاید یه سری قوانین و مقررات هست که مطمئن بشن هیچ‌وقت اون‌قدرها نژادپرست نشی 00:56:43.960 --> 00:56:46.200 دکتر می‌گه: «خب، چشم‌ها رو ردیف کردیم...» 00:56:46.280 --> 00:56:49.680 «...اما هیچ‌وقت با یه کلاه آباژوری از خونه نزن بیرون، چون...» 00:56:53.320 --> 00:56:56.400 اوه، چقدر بچگانه‌ست 00:56:56.480 --> 00:56:58.040 واقعاً بچگانه‌ست 00:56:58.920 --> 00:57:02.600 امیدوارم باهام هم‌عقیده باشید که برنامه‌ی مثبتی بود. درباره‌ی مرگ نبود، درباره‌ی زندگی بود 00:57:02.680 --> 00:57:05.480 بعضی‌ها اون‌قدر نگرانِ مردن هستن که زندگی کردن یادشون می‌ره 00:57:05.560 --> 00:57:09.160 بعضی‌ها از انجام دادنِ هر کاری می‌ترسن. می‌گن: «نه، اون خطرناکه.» 00:57:09.240 --> 00:57:12.320 همه‌ی چیزهای باحال خطرناکن. جاده‌ها خطرناکن 00:57:12.400 --> 00:57:15.080 الکل خطرناکه. الکل یه جور سمّه 00:57:15.160 --> 00:57:17.240 من باید خوب بدونم، چون خودم می‌فروشمش. برند «داچ بارن» 00:57:17.320 --> 00:57:18.960 خب، پس... آره 00:57:19.040 --> 00:57:23.120 مثلاً، الکل باعث بیماری‌های مغزی، کبدی و کلیوی می‌شه 00:57:23.200 --> 00:57:25.000 بیماری قلبی، بیماری‌های روانی 00:57:25.080 --> 00:57:27.960 ولی خب، تو مهمونی‌ها یخت رو باز می‌کنه، پس 00:57:29.360 --> 00:57:32.520 به همه‌ی اون بچه‌هایی فکر کنید که به خاطر الکل به دنیا اومدن. آره 00:57:32.600 --> 00:57:35.960 که خیلیاشون اگه مادر به خوردن ادامه داده باشه، با نقص عضو به دنیا میان 00:57:36.480 --> 00:57:39.520 اما خوبیِ با نقص عضو به دنیا اومدن اینه که 00:57:39.600 --> 00:57:41.280 اوم، شما 00:57:41.360 --> 00:57:42.320 آره 00:57:42.400 --> 00:57:43.480 گوش کنید چی می‌گم 00:57:43.560 --> 00:57:46.640 خوبیِ با نقص عضو به دنیا اومدن اینه که 00:57:46.720 --> 00:57:49.360 می‌تونی از سن خیلی پایین‌تر الکل خوردن رو شروع کنی 00:57:49.440 --> 00:57:51.280 و هیچ‌کس بهت... می‌دونی که؟ 00:57:51.360 --> 00:57:53.640 یه بچه‌ی معمولی رو ببینی داره الکل می‌خوره، می‌گی: «کره‌خرِ فلان‌فلان‌شده.» 00:57:53.720 --> 00:57:56.840 یه بچه‌ی معلول رو ببینی داره می‌خوره، می‌گی: «آره، بزن روشن شی.» می‌دونی؟ 00:57:56.920 --> 00:57:57.920 می‌فهمید چی می‌گم؟ 00:57:58.000 --> 00:58:01.320 هشت نه سالته. ۲۷ تا عمل جراحی دردناک داشتی 00:58:01.400 --> 00:58:02.640 «اُلی مارس» رو هم که از نزدیک دیدی 00:58:02.720 --> 00:58:04.720 خب یه پیک بزن دیگه، مگه نه؟ 00:58:06.360 --> 00:58:07.680 خب 00:58:09.120 --> 00:58:11.760 همون‌طور که می‌بینید دیگه مطالب باکیفیتم تموم شده، اوم 00:58:12.960 --> 00:58:16.400 ولی شما واقعاً فوق‌العاده بودید. مرسی و شب همگی خوش 00:58:16.424 --> 00:58:27.424 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 00:58:27.448 --> 00:58:39.448 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.