... نایوکی
... « هرگز نخواهم گفت ، « ممنونم
. تا همیشه آن را در کنار خود نگه می دارم
... خداحافظی » به آرامی فرا خواهد رسید »
. بعد از رویایی آسوده و آرام
... در هر دو دستم
. همیشه ، و برای همیشه تکه های در حال افتادن آن رویا را نگه می دارم
... همیشه می دانستم
. که تا آخرین لحظه ، لبخند زدن چه بسیار قدرتمند است
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
. ما هر کاری که از دستمون بر بیاد ، انجام میدیم
ولی لطفا در جریان باشید که اگه به زودی هیچ پیشرفتی در وضعیتش . مشهاده نکنیم ، به معنی اینه که زندگیش در خطر ـه
قسمت 22
سمفونی به یادآوری خاطرات
در موسیقی کلاسیک سمفونی به قطعه ‌ای ارکسترال گفته می ‌شود که : Symphony . از چند بخشِ مجزّا به ‌نام موومان تشکیل شده‌ باشد
. با پدر و مادرم تماس گرفتم
. گفتن که دارن راه می افتن و تا بتونن خودشون رو سریع تر می رسونن
کسه دیگه ای هم هست که احتیاج باشه بهش اطلاع بدیم ؟
نایوکی ؟
. میناسه ، صبر داشته باش ، باشه ؟ منم هر کاری که از دستم بر بیاد انجام میدم
. اگه هر اتفاقی افتاد ، سریع بهم زنگ بزن
. خیلی ممنونم
... نایوکی
. همه چی درست میشه . مطمئنم که از این حادثه جون سالم به در می بره
اتفاقی برای آکیکو سان افتاده ؟
. نه ، هیچ تغییری در وضعیتش رخ نداده
. فکر کردم شاید بخواید از این استفاده بکنید
. مطمئنیم که برای یه مدتی وضعیتش به همین صورت باقی می مونه
به محض اینکه در وضعیتش تغییری رخ بده ، بهتون زنگ . می زنیم ، پس بهتره که فعلا برید خونه
. خیلی ممنونم
. اگه امکانش هست ، لطفا جایی باشید که بتونیم خیلی سریع بهتون دسترسی داشته باشیم
. باشه
. شرمنده که تنهات گذاشتیم . حتما باید خیلی گرسنه ـت باشه
. ما هم باید یه چیزی بخوریم
. خیلی خب ، آماده شد
... باید یکمی غذا بخوری . از دیروز تا حالا هیچی نخوردی
... همش تقصیر منه ... باید یکمی غذا بخوری . از دیروز تا حالا هیچی نخوردی
... همش تقصیر منه
... به خاطر اینکه من بهش گفتم می خوام کیک توت فرنگی بخورم ، مامانم
احمق ! چی داری میگی ؟
! نایوکی
... نایوکی
. نایوکی ... من دارم میرم مدرسه
. باید درباره ی اتفاق هایی که افتاده با معلم صحبت بکنم
. و کیف هامون رو هم توی مدرسه جا گذاشتیم
غذات رو می ذارم اینجا . حتما بخوریش ها ، باشه ؟
! آیزاوا
... هی
باید خیلی سخت بوده باشه ، آره ؟
خب ، حالش چطوره ؟
. هنوز تحت درمان ـه
که اینطور ... و میناسه چطور ؟
. صبر داشته باش . اگه کاری از دستم بر میاد ، فقط کافیه بهم بگی
. باشه ، ممنونم
. نایوکی ، من برگشتم
. وقتی داشتم می اومدم ، یه سری هم رفتم بیمارستان
. انگاری ، وضعیتش هیچ تغییری نکرده
. اونجا هستی دیگه ، آره ؟ دارم میام داخل
بی خیال ، برات کیفت رو آوردم ، پس میشه در رو باز بکنی ؟
. فقط بذارش اونجا
. نایوکی ! می خوام باهات صحبت بکنم
! نایوکی
... بس کن
! نایوکی
! بس کن
... لطفا در نزن
. متاسفم ، یوئیچی
اگه اون الان اینجا بود ، نمی دونم چی کار می کرد ! چی کار می کرد تا جَوِ خونه رو شاد بکنه ؟
یوئیچی ، یه خرگوش برفی تو رو یاد چیزی نمی اندازه ؟
. پس هیچ وقت اون موقع رو فراموش نکرده
واسه چی اون روز داشتم گریه می کردم ؟
... تونستم همه چیز درباره ی ماکوتو رو به یاد بیارم
... و مای و همینطور نایوکی
. ولی احساس می کنم هنوز یه چیزی هست که فراموش کردم
... یه چیزِ ... خیلی مهم
. نایوکی ، من دارم میرم بیمارستان
غذات رو می ذارم اینجا ، باشه ؟
نایوکی ، حالا یکمی آروم تر شدی ؟
. دارم میام داخل
... نایوکی
... یوئیچی
. برو بیرون
. برو بیرون ، یوئیچی
. نمی خوام کسی رو ببینم
. می خوام تنها باشم
. خیلی وقت شده بود ندیده بودمت ، نایوکی
از دست پختم لذت بردی ؟
... می دونم ، در مقایسه با دست پخت آکیکو سان هیچی نیست ، ولی
می خوای تا ابد اینجا بشینی و خودت رو مقصر بدونی ؟
. مطمئنم که آکیکو سان حالش خوب میشه
. اون با قوانین خودش زندگی می کنه
. غیر ممکنه که همچین چیز بی اهمیتی ، اون رو از پا در بیاره
... یوئیچی
می تونی معجزه بکنی ؟
. من و مامان همیشه با همدیگه بودیم
. برای چندین سال ، توی این شهر ، توی این خونه ، فقط ما دو تا بودیم
. من حتی نمی دونم که پدرم چه شکلی ـه
. ولی به خاطر اینکه مامانم رو داشتم ، هیچوقت احساس تنهایی نکردم
. ما تونستیم با همدیگه تا اینجا برسیم
... ولی با اینحال ، به خاطر من
. حالا دیگه تنهای تنهام
. تو قرار نیست تنها بشی
تو یه عالمه دوست و رفیق توی مدرسه داری ، مگه نه ؟
. کائوری ، کیتاگاوا و هم تیمی هات
. و من رو هم داری
تو هم ؟
آره ، من که الان پیشتم ، مگه نه ؟
اونم با وجودی که توی این هفت سال گذشته ، من رو کاملا فراموش کرده بودی ؟
! دروغگو
. تو هیچوقت به نامه هایی که برات فرستاده بودم ، جواب ندادی
. درسته ، ولی همشون رو خوندم
. چون هیچوقت خبری ازت نشد ، فکر می کردم که هیچوقت به دستت نرسیدن
وقتی که این دفعه برگشتی تا پیش ما بمونی ، خیلی . می ترسیدم که بیام و توی ایستگاه قطار ببینمت
. فکر می کردم که دیگه اسمم رو هم فراموش کرده باشی
. اتفاقی که هفت سال پیش افتاده بود رو به خاطر آوردم
... در آخرین روز از تعطیلات زمستونی ... وقتی که اومده بودی تا ازم خداحافظی بکنی
. واقعا بابت اون خرگوش برفی متاسفم
میشه لطفا من رو ببخشی ؟
... همه ی اینا مال گذشته ـست
حداقل می تونم اینجا پیشت بمونم ؟ نایوکی ؟
... نه
... نمی تونی
. دیگه نمی تونم لبخند بزنم
. دیگه نمی دونم چطوری باید لبخند بزنم
! به خاطر اینکه همیشه با مامانم بودم
... نایو
! برو بیرون ... نایو
! برو بیرون
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
یه معجزه ، ها ؟
... " فکر کنم خیلی کار بی ملاحظه ای کردم که بهش گفتم " من اینجام
. اونم وقتی که تمام این سال ها اون رو فراموش کرده بودم
. یه چیزی شبیه این ، خیلی وقت پیش ها هم اتفاق افتاده بود
. یه نفر خیلی بد صدمه دیده بود
. و منم هیچ کاری از دستم بر نمی اومد
. مطمئنم آیو خیلی ناراحت ـه
! یوئیچی ، خیلی دیر کردی
. بهترِ این رو قایم بکنم
! دیر کردی
. ولی فکر می کردم که هر وقتی بخوام می تونم به این مدرسه بیام
. بازم با این وجود ، خیلی دیر کردی
. برای معذرت خواهی از اینکه معطلت کردم ، برات نهار خریدم ، بیا
خب ، جمع کردن وسایل هات دیگه تموم شدش ؟
. نه همش
. ولی نمی خواد نگران باشی . این آخرین روزی ـه که با همیم
این آخرین روزمون نیست . ما به هم قول دادیم که دوباره همدیگه رو ببینیم ، مگه نه ؟
. آه آره ، درسته
قول دادیم که یه روزی با همدیگه برگردیم اینجا ، مگه نه ؟
. می دونم . به همدیگه قول دادیم
. درسته ، قول دادیم
. دفعه ی بعدی که بیام اینجا ، تو رو به دختر خالم معرفی می کنم
. مطمئنم که کلی ازش خوشت میاد
. باشه ، نمی تونم برای دیدنش صبر بکنم
. امروز هم منظره ی فوق العاده ای داره
یعنی اصلا از اینکه هر روز به یه منظره نگاه می کنه ، خسته نمیشه ؟
. هی ، دیگه بیا پایین
. باشه ، تا یه دقیقه ی دیگه میام پایین
! آیو
... یوئیچی کون
. حرف نزن . همین الان می برمت بیمارستان
... ولی خیلی درد می کنه
! می دونم ، پس حرف نزن
... افتادم پایین
. ولی من مثلا قراره که توی بالا رفتن از درخت ها خیلی ماهر باشم
... واسه چی
دیگه بدنم درد نمی کنه ؟
چه اتفاقی می خواد برام بی افته ؟
. اگه دیگه درد نمی کنه ، یعنی اینکه خوب میشی
... آره
ها ؟
. نمی تونم بدنم رو تکون بدم
! لازم نیست تکونش بدی . من از اینجا می برمت
... ولی
. اگه نتونم حرکت بکنم ، پس دیگه نمی تونیم بازی بکنیم
... یوئیچی کون
بازم باهام بازی می کنی ؟
. آره ، البته . حتی یه چیزی هم برات آورده بودم تا بهت هدیه بدم
خیلی خوشحالم ... بهم قول بده ، باشه ؟
. باشه
. قول بند انگشتی
. نمی تونم تکون بخورم
اگه نتونم دستم رو تکون بدم ، چطوری باید قول بند انگشتی بدم ؟
... چقدر من احمقم
. بیا ، درست همینطوری قول بند انگشتی به هم میدیم
ما به همدیگه قول میدیم ، درسته ، آیو ؟
. این یه قول ـه
. آره ، یه قول
. زود باش ، اگه ولش نکنی ، یه قول بند انگشتی واقعی حساب نمیشه
انگشتم رو ول کن ، باشه ؟
. اگه با همدیگه ول نکنیم ، اونوقت یه قول بند انگشتی حساب نمیشه
آیو ؟
! آیو
! آیزاوا
... کیتاگاوا
خیلی نگرانتون بودم واسه همین اومدم تا بهتون سر بزنم . همه چیز رو به راهه ؟
. کیتاگاوا ، همین الان یه چیزی یادم اومد
ها ؟ چی یادت اومد ؟
... آیو .. آیو
ها ؟ آیو چان چی شده ؟
. مراقب نایوکی باش
! هی ، آیزاوا
... آیو
! آیو
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.
... آیو
... شاید اگه همینطوری اینجا بمونم
. شاید بتونم به جایی برم که اون اونجاست
... متاسفم ، بچه ها
... یوئیچی
. آیو ، این رو باز بکن
چی هست ؟
آه ... یه سر بند ـه ، آره ؟
. آره
داری میگی که واقعا مال منه ؟
. حتی اگه بعدا نظرت عوض بشه و بخوایش ، بهت پسش نمیدم ها
. خب ، حتی اگه هم بخوای که بهم پسش بدی ، ازت پس نمی گیرم
آها فهمیدم ! دفعه ی بعدی که دیدمت ، این رو می ذارم سرم ، باشه ؟
آره ، این یه قول ـه ، باشه ؟
. آره ، قول میدم
... باد و نور در کنار پاهایمان رقصیدند
. همان معجزه هایی که در زندگی روزمره ی ما ، کم کم جمع شدند
... با نگاه به بالا ، ابر ها را می بینم
... و راه طولانی خانه را
. خیلی سریع تر از آن زمانی که بچه ی کوچکی بودم
... مانند بچه ای بی صبر ، منتظرم
... تا این برف ها آب شوند
. دونه های برف پر جنب و جوش و درخشان ، به حرکت کردن ادامه می دهند
... بدون اینکه حتی بدانند
. فردا چه چیزی در پیش رو خواهند داشت
. درخشان در میان تمامیه فصل ها
... در این دنیا
. روزی خواهد رسید که تمام آرزو ها به حقیقت خواهند پیوست
... پریانی کوچک همچنان به سمت ما می آیند
. در حالی که ما به این سفر بی انتها ادامه می دهیم
قسمت بعدی
. در یک خیابون شلوغ عاری از هر گونه صدا ، و آدم های بی چهره ای که رفت و آمد می کنن
. هیچ کدوم از اونا متوجه ی بچه ای که تنهای تنها روی نیمکت نشسته ، نمیشه
. من منتظر کسی هستم . کسی که می دونم از راه نمی رسه
. کسی که می دونم هیچوقت دوباره نمی بینمش
. برای سال ها ، همیشه منتظر بودم
قسمت 23
فیناله ای به رنگ قرمز روشن
. فیناله در موسیقی به آخرین بخش از یک قطعه ی موسیقی گفته می شود : Finale