..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫وای! ای کُس‌کش!
‫اوه! وای!
‫- بدش من ‫- لازم نیست فحش بدی
‫اونو بده من. با این بیل‌بیلک شدی بلای جون‌مون!
‫یالا. زود باش. دختر خوب.
‫زود باش. دختر خوب.
‫آخ!
‫- وای خدا! وای خدا! ‫- پرت!
‫شاید هنوزم زندگی ارزش زیستن داشته باشه
‫- وای خدا ‫- راستش، اصلاً خنده‌دار نیست. ممکن بود...
‫مخالفم
‫- تونی، میشه اینو مرتبش کنی؟ ‫- نه
‫آرنج‌ـم هم صدمه دید
‫محض رضای خدا، زود باش!
‫دارم گرم می‌‌کنم. ‫دوست دارم کارا رو با روالش انجام بدم.
‫دوست دارم واسه تنیس سفید بپوشم
‫فقط اون توپ کیری رو بده من
‫آره، تونی، لطفاً مواظب ‫حرف زدنت باش، باشه؟
‫15 - 0
‫بیخیال بابا، متیو!
‫اوه
‫- یک هیچ ‫- خیلی‌خب، زمین عوض
‫- نه، کون لق این کار ‫- چی؟
‫این کاریه که بعد از نیمۀ اول می‌کنن
‫آره، که عادلانه باشه. ولی خورشید می‌زنه توی ‫چشم من، کسخل ِروانی. برتری با توئـه.
‫میشه اینقدر از این حرفا نزنی اینجا؟
‫- لعنتی کیری ‫- خیلی‌خب، فقط...
‫اوه
‫نه! نه!
‫آخ! نه، نمی‌زنی!
‫وای!
‫بزرگ شو
‫اوه!
‫اوه
‫بد شانسی
‫بازی خوبی بود
‫- یعنی، یه نگاه به خودت بنداز ‫- چیه؟
‫- مسخره بازیـه، رفیق ‫- چی؟
‫شبیه «مارادونا» هستی
‫نه توی دهۀ 80. توی...
‫درست قبل از مرگش
‫- بعد از مرگش ‫- رو مخ نرو
‫کی بُرد؟
‫اون برد، ولی...
‫- خدایی؟ ‫- آره
‫قاعدتاً دیگه هیچوقت نمی‌تونم برگردم اونجا. ‫طرز حرف زدنش خیلی زشت بود.
‫باید فحش دادنش رو می‌شنیدید. اگه می‌رفت ‫مسابقات تنیس ویمبلدون، رد صلاحیتش می‌کردن
‫- ویمبلدون کیری ‫- بفرما، دیدید؟
‫این که چیزی نیست. اون روز ‫سر یه مردی که بچه بغلش بود داد زد
‫همه داشتن نگاه می‌کردن، بهش گفت کس‌کش
‫دلیل خیلی خوبی داشت
‫- چرا؟ ‫- چون کس‌کش بود
‫هیچوقت نمی‌تونم از این کلمه استفاده کنم
‫کمبود دایره لغات رو نشون میده. اگه مردی ‫از این کلمه استفاده کنه، از چشمم می‌افته.
‫اگه هیتلر رو کس‌کش خطاب کنه چطور؟
‫باز بحث رفت روی هیتلر
‫تو رو که اذیت نمی‌کنه، مگه نه؟
‫نه، نمی‌کنه، ولی اگه خانمی اون اطراف باشه که ‫با اون کلمه حال نکنه، ازش استفاده نمی‌کنم
‫پس من یا دیگه باید از این کلمه نزدیک تو ‫استفاده نکنم، یا یه کاری کنم تو هم باهاش حال کنی
‫ماهرانه یه کاری می‌کنم ازش استفاده کنی. ‫زندگیت رو عوض می‌کنه. باور کن.
‫- صد سال سیاه بشنوی من اون کلمه رو بگم ‫- خواهیم دید
‫بحث از دایره لغات شد، ‫با یه معلم قرار دارم، پس...
‫خوبه. چی درس میده؟
‫نمی‌دونم. چطور؟
‫خب، اگه علوم درس میده، من بودم درمورد ‫اشباح و طالع‌بینی باهاش حرف نمی‌زدم
‫چرا؟ اونا هم علم هستن
‫نه، نیستن
‫دقیقاً برعکس. باور کن.
‫ایناهاشش
‫حالت خوبه؟ این رو بشنو
‫- چرا مرغه رفت اون طرف جاده؟ ‫- نمی‌دونم
‫که از بوی اون دو تا ولگردی ‫که داشتن زن منو می‌گاییدن فرار کنه
‫ساعت 8 صبح بود پشت فروشگاه «سیف‌وی»
‫حال به‌هم زن
‫چرا همیشه از این کس‌شعرا به من میگی؟ ‫حتی جوک درست حسابی هم نیستن.
‫حالا دیگه شدیم منتقد کمدی؟
‫به‌علاوه، این کار نژادپرستی‌ـه
‫خفه شو! چرا؟
‫- «بوی اون دو تا مهاجری که زنم رو می‌گاییدن»؟ ‫- بو مال زنم بود!
‫از عقلت استفاده کن. موقع پریودی از ‫محصولات بهداشتی مناسبی استفاده نمی‌کرد!
‫می‌خوای خیلی دقیق برات بشم؟ ‫مجبور بودم باهاش بسوزم و بسازم.
‫اون دو تا پسر، بهتر از طلا بودن. تمیز ِتمیز، ‫انگار «دنی ریچاردز» و «سید نش» بودن.
‫اونا جذاب بودن. ‫اونی که بو می‌داد زنم بود.
‫بهش گفتم: «اون کُس زوار در رفتۀ ‫چروکیده‌ات بدجور بو میده.»
‫ولی اصلاً به هیچ جاش نبود
‫می‌تونست بگه: «اگه خدا می‌خواست ‫واژنم بوی خوبی بده،
‫نمیذاشتش کنار سوراخ کونم!»
‫می‌دونم داری به چی فکر می‌کنی، ‫«اوه، نکتۀ خوبی بود، برایان.» نه، نیست.
‫مشکل از سوراخ کونش نبود! ‫دیگه خودت حساب کن!
‫صبح بخیر، رفقا
‫خیلی‌خب، برایان
‫میشه یه لطفی بهم بکنی؟
‫بستگی داره
‫نامه‌رسان من این روزا خیلی افسرده شده
‫حس می‌کنه زندگیش بی‌ارزشـه
‫منم با خودم گفتم، اگه با یکی که ‫وجودش کاملاً نابجا وحشتناکـه حرف بزنه
‫شاید باعث بشه نسبت به وضعیت ‫خودش حس بهتری پیدا کنه
‫- مشکلی نیست. بسپارش به خودم. ‫- ایول
‫برم یه‌کم چایی بخورم. وقت چایی خوردنـه.
‫خب، اسکواش
‫- چی؟ ‫- اسکواش بزنیم
‫نیازی نیست. حرفم رو به کرسی نشوندم، ‫و حق با توئـه. حس پرخاشگریم کمتر شده.
‫- ترسیدی؟ ‫- نه
‫خب، اینطور که بوش میاد ریدی
‫- نه ‫- اسکواش برات زیادی سنگینـه؟
‫- نه ‫- قبلاً بازی کردی؟
‫توی قرن 21 نه، ‫ولی اینش مشکلی نیست.
‫- عالیه. مشکلی نیست. توی دادگاه می‌بینمت ‫- عالیه
‫عمراً توی چیزی برنده بشه. ‫محاله بذارم همچین اتفاقی بیوفته.
‫هر کاری که مجبور بشم بکنم، مطمئن میشم...
‫نگاهش کنید. خیلی عصبی‌ـه.
‫نمی‌تونه تحمل کنه. ‫باورش نمیشه که شکستش دادم.
‫پس شما عشق‌های دوران کودکی بودید، ‫بعدش ارتباط‌تون قطع شد؟
‫آره. سال 1957 باهم آشنا شدیم.
‫من 16 سالم بود و بیل هم 17 سالش.
‫من توی کارخونه کار می‌کردم. ‫بیل هم باغبون بود.
‫و تقریباً یه سالی باهم بودیم، ‫بعدش جدا شدیم.
‫- یادتون میاد چرا؟ ‫- من یادم نمیاد حتی واسه صبحونه چی خوردم
‫اون زیادی مشروب می‌خورد. همیشه مست بود.
‫- الان دیگه مشروب نمی‌خورم ‫- من می‌خورم
‫خب بهرحال، یه‌جورایی ارتباطمون قطع شد
‫با آدمای دیگه‌ای آشنا شدیم، ‫هردومون ازدواج کردیم، و همین.
‫گمونم طی این سالها یکی دو باری ‫اتفاقی همدیگه رو دیدیم
‫پس وقتی فهمیدیم هردومون بیوه شدیم،
‫یه فنجون چایی باهم خوردیم ‫و دوباره باهم گرم گرفتیم.
‫همیشه اون درخشش و گرمی رو داره
‫قرار نبود خودمون رو واسه ‫ازدواج به زحمت بندازیم
‫ولی من کاتولیکم و نسبت به ‫سکس احساس گناه بهم دست داد
‫سکس
‫- خیلی‌خب. عروسی کِیه؟ ‫- آ...
‫- 28 آگوست ‫- 28 اُم
‫- منم آگوست ازدواج می‌کنم ‫- احمق
‫خب، تبریک میگم. امیدوارم سال‌های ‫خوش زیادی رو باهم داشته باشید
‫امیدوارم این دفعه اول من بمیرم
‫امیدوارم موقع مناسبی بمیری ‫که بتونم یکی دیگه رو پیدا کنم
‫یه عکس بگیر
‫لبخند بزنید
‫عالیه
‫من لیسا رو به قدر کافی بغل کردم؟
‫شوخی می‌کنی؟ تابحال زوجی رو ‫ندیده بودم که اینقدر به‌هم متعهد باشن
‫نه، می‌دونم که می‌دونست دوستش دارم، ‫ولی شد که اینو بلند بگم؟
‫همیشه به یادش می‌آوردم؟
‫آره، البته. برای همۀ آدمای اطراف ‫واضح بود، چه برسه به خودش.
‫تو دوست خوبی هستی
‫فقط رو راستم. ‫خودمم همین رو می‌خوام.
‫آشنا شدن با «جون» بهترین اتفاق زندگیم بوده
‫باور کنی یا نه، من زیاد خواهان ندارم.
‫- تو صید خوبی هستی ‫- بغل؟
‫- نه، ازم دور شو، حلزون خیس عرق! ‫- تو که گفتی صید خوبی هستی
‫آره، ولی منظورم توی یکی از اون ‫مستندهای ماهیگیری و اینا بود
‫که یه چیزی رو از کف دریا می‌کشن بیرون.
‫و فکر می‌کنن منقرض شده بوده!
‫اصلاً نمی‌دونن چی هست. فقط یه حبابـه. ‫ممکنه ماهی باشه یا یه حلزون.
‫پس برگردیم به حالت عادی
‫- هیچ چیزی هرگز به حالت عادیش برنمی‌گرده ‫- وای لعنتی. چرا اینو گفتم؟
‫قبلاً عادی این بود که مست کنیم ‫و تو روی مبل بخوابی
‫بیا امشب یه نوشیدنی بزنیم. ‫چیز سبک. داخل خونه.
‫باشه، حله
‫آهای پسر
‫- خب؟ ‫- حالت خوبه؟
‫- آره ‫- اوضاع چطوره؟
‫- خوبم، آره ‫- جدی؟
‫روز خوبیه، نه؟
‫- شنیدم یه‌کم افسرده شدی ‫- آره
‫- باهام حرف بزن
‫خب، همه می‌دونن «روکسی» ‫واسه امرار معاش چیکار می‌کنه
‫- فقط خجالت‌زده‌ام ‫- خجالت‌زده؟
‫احتمالاً دارم به آدمایی که تقه‌شو زدن ‫کتاب و روزنامه تحویل میدم!
‫کمترین حالتش همینه
‫- منظورت چیه؟ ‫- شک دارم سکس عادی باشه چون پول میدن!
‫متوجه منظورم شدی؟
‫بهش فکر کن پسر. ‫تصور کن چه کارایی که مجبوره بکنه.
‫مدام پوزیشن‌های سکس، خسته کننده‌ست
‫«برگرد، بذار اون کون‌ـت رو ببینم!»
‫ازش خسته شدم
‫«بچرخ. این آلت معظم رو ساک بزن»
‫«بپا دندون نزنی! آروم!»
‫«خوب بود. بفرما. پول رو بگیر»
‫«حالا، برگرد پیش دوست پسر نامه‌رسونت»
‫فهمیدی منظورم چیه؟
‫گوش کن، حداقل به‌خاطرش پول می‌گیره
‫همسر من رایگان می‌داد!
‫گاهی اوقات دور از چشم من. ‫گاهی هم مجبورم می‌کرد فیلم بگیرم.
‫چه حسی به من دست می‌داد؟ خودم دارم فیلمش ‫رو می‌گیرم. از داخل دوربین... چه حسی میده؟
‫بی ارزش
‫مثل حلزونی که از مدفوع پرنده‌ها تغذیه می‌کنه
‫توی بارون، که فقط روش پا بذارن
‫و ولش کنن که با درد بمیره.
‫قصدم این بود که بهت بگم مثل من ‫یه حلزون بی‌ارزش نباش
‫مرد باش
‫بعداً می‌بینمت
‫- سلام ‫- سلام
‫تو پسر منی
‫آره
‫حالت چطوره، پدر؟
‫نباید گله کنم
‫کجا بودی این مدت؟
‫استرالیا
‫اونجا کجاست؟
‫راستش، اگه از اینجا بری بیرون و بپیچی چپ،
‫یه 10 هزار مایل جلوتره
‫که اینطور
‫هرچند حالا دیگه برگشتی، آره؟
‫- آره ‫- برای همیشه؟
‫- آره ‫- سلام
‫- سلام
‫فقط داشتم؛ می‌دونی...
‫گپ می‌زدیم
‫شطرنج برام بیار
‫باهات بازی می‌کنم. وقتی ‫جوون بودی خیلی خوب بازی می‌کردی
‫- جدی؟ ‫- آره
‫کجاست؟
‫میز کناری، همون که طرح داره.
‫- فردا میارمش ‫- ممنون
‫راستش بهتره برم. فقط...
‫خب، می‌تونم چند لحظه‌ای بیخیال کار بشم ‫و باهات قدم بزنم اگه بخوای؟
‫آره، البته
‫- خداحافظ؛ پدر ‫- خداحافظ
‫چیکار داری می‌کنی؟
‫دوست‌ها دست همدیگه رو می‌گیرن
‫- جدی؟ ‫- آره
‫- حتی بعضی از مردها هم دست همدیگه رو می‌گیرن ‫- مردهای همجنس‌گرا
‫نه، مردهای دگرجنس‌گرا هم ‫گاهی دست همدیگه رو می‌گیرن
‫کدوم مرد دگرجنس‌گرایی توی خیابون ‫موقع راه رفتن دست مردی رو می‌گیره؟
‫توی اسپانیا، همجنس‌گرا هم نیستن
‫خب، بعضیاشون هستن
‫- خیلیاشون نه. بیشترشون گاوباز هستن. ‫- درسته
‫گاوبازها همجنس‌گرا نیستن
‫نه. با اون کلاه و لباس چسبون‌شون
‫می‌رقصن و همه براشون گل رز پرت می‌کنن
‫قطعاً همجنس‌گرا نیستن
‫کس‌کش‌های دگرآزار ‫[سادیسم]
‫ولی همجنس‌گرا نیستن. کجا داریم میریم؟
‫- چیکار داری می‌کنی؟ ‫- گل نرگس
‫آره. بدجورم خارش گاییده شده
‫لعنتی. داشتم برای تو می‌چیدمش، عوضی بدبخت!
‫درسته، خب پس زود باشید
‫خب همونطور که شاید بعضیاتون بدونید
‫500 اُمین سالگرد «تمبوری فیر»ـه
‫و شما کسخل‌ها هم به اینجا فراخونده شدید
‫که مطمئن بشید مخاطبان تامبوری ‫یه محیط فرهنگی ببینن
‫به «کالین» مأموریت دادم
‫اون قراره کارای پشت صحنه رو مدیریت کنه
‫و همچنین قراره یه مقالۀ عالی درموردمون بنویسه
‫به‌به
‫عادت دارم که خودمون رو توی ‫مرکز توجهات قرار بدم، نه؟
‫خب پس بجنبید. قراره چیکار کنیم؟ ‫به چندتا ایده نیاز داریم.
‫- کسی فکری نداره؟ یه چیز تاریخی ‫- «بینوایان»
‫«بینوایان» قبلاً در گذشته اتفاق افتاده. ‫هرچند واقعاً هم نمی‌تونیم انجامش بدیم، نه؟
‫من پول همچین چیزی رو نمیدم. کون لقش.
‫بعد از نمایش «اویتا» دیگه بیخیالش شدم
‫هنوز دارم تاوانش رو میدم
‫نه، به یه چیز تعاملی نیاز داریم، ‫که بتونی حضورت رو حس کنی.
‫مثل گردش و تفریح
‫مردم بیان سراغ‌تون. انگار وایکینگ‌ها ‫حمله کردن که غارت کنن.
‫واقعاً که نه
‫یه راهب بیاد سراغت، برات دعا بخونه. ‫چیزای مربوط به گذشته!
‫یه کشتی دزد دریایی. نمی‌دونم. یه خوک! ‫فقط یه خوک که این طرف اون طرف میره
‫این ایدۀ خوبیـه؟ نمی‌دونم
‫زود باشید! نمیشه که همش من بگم. ‫دیگه چه ایده‌هایی دارید؟
‫می‌تونم نقش یه بازیگر ‫شکسپیری بیکار رو بازی کنم
‫شروع نکن، جیمز
‫ما همگی داریم خوش می‌گذرونیم، خب؟ ‫همگی از وقت‌مون زدیم که بیایم اینجا.
‫آره، ولی تو مجبور نیستی روزنامه ‫و مجله تحویل بدی، مگه نه؟
‫خب، تو هم همینطور. ‫تو بیشترشون رو میندازی دور!
‫ببینید، در حال حاضر ‫اوضاع من زیاد خوب نیست و...
‫اوضاع تو هیچ وقت خوب نبوده، جیمز
‫من چطور؟ دارم با طناب ‫یکی مثل تو میرم توی چاه
‫ببینید، من یه‌کم نگرانش هستم
‫چون تا وقتی اجرا نکنه، ‫هیچ کار دیگه‌ای نمی‌تونه بکنه.
‫آره، اینم اجرا کردنه دیگه. ‫دیگه چی می‌خوای؟
‫ولی این غیرحرفه‌ایـه! ‫همه‌ش غیرحرفه‌ایـه!
‫غیرحرفه‌ای؟ غیرحرفه‌ای؟ بیخود می‌کنی
‫من یه بازیگر و کارگردان حرفه‌ای‌ام، جهت اطلاع
‫- توی کدوم فیلم‌ها بودی؟ ‫- «راننده تاکسی»، «موزیکال»، «ویگان»
‫خوب بودن؟
‫خب، تو بهم بگو
‫♪ داری با من حرف می‌زنی؟ ♪ ‫♪ چون من دارم با تو حرف می‌زنم ♪ ‫[شعری از فیلم راننده تاکسی]
‫♪ کس دیگه‌ای رو نمی‌بینم که توی ♪ ‫♪ لعنتی باهاش در حال حرف زدن باشی ♪
‫بنگ، بنگ!
‫♪ من یه راننده تاکسی‌ام ♪
‫♪ حین شب رانندگی می‌کنم ♪ ‫♪ از هر کی خوشم بیاد سوار می‌کنم ♪
‫بنگ، بنگ!
‫♪ من یه راننده تاکسی‌ام ♪
‫♪ اگه تو کار کراک هستی ♪ ‫♪ یه تیر می‌زنم به پشتت ♪
‫♪ امشب! ♪
‫تاکسی!
‫کارش درسته
‫- این روزا دیگه ملت گارسون رو با بشکن صدا نمی‌کنن ‫- لیست شراب‌ها رو بهتون بدم؟
‫گمونم «میشه لیست شراب‌ها ‫رو بهتون بدم؟» درست باشه
‫- شرمنده ‫- ممنون
‫چیزی از شراب می‌دونی؟
‫نه خیلی. از شراب «پروسکو» خوشم میاد.
‫- سفارش بدم؟ ‫- آره
‫میشه دو تا پیک شراب
‫«کیانتی کلاسیکو 2017» بهمون بدید لطفاً؟
‫- تا بعد ببینیم چی می‌خوایم ‫- این کدومشـه؟
‫دیگه واضح‌تر از ‫«کیانتی کلاسیکو 2017» نمیشه
‫که اون پایین سیاه و سفید نوشته شده
‫- درسته ‫- نسبت به شغلت آگاهی داشته باش
‫اگه قلباً بهش علاقه نداری، ‫شاید بهتره اینجا نباشی.
‫من حداقل دستمزد رو می‌گیرم، رفیق
‫باید درس‌ت رو بهتر می‌خوندی، رفیق
‫دمش رو گذاشت رو کولش ‫رو دست از پا درازتر رفت
‫پس تو توی...
‫آرنج‌ت رو از روی میز بردار. ‫توی حوزۀ روزنامه کار می‌کنی؟
‫- آره. آره. ‫- برای یه روزنامه؟
‫آره
‫من فقط روزنامۀ «گاردین» رو می‌خونم
‫و گاهی هم «پرایوت آی»، ‫ولی حتی اون موقع‌ هم حواسم جای دیگه‌ست
‫من چیزی دارم که دوست دارم ‫اسمش رو بذارم مغز خلاق
‫شعر می‌نویسم
‫از اشعار خوشت میاد؟
‫- آره ‫- بله
‫- جدی؟ ‫- آره
‫چون خیلیا میگن شعر دوست دارن
‫ولی در واقع منظورشون اینه که اگه اون شعر رو ‫«رودیارد کیپلینگ» نوشته باشه دوست دارن
‫و به نوعی اینو یه هنر زیبا و سطح بالا می‌دونن
‫مثل آدمایی که میگن... آرنج‌هات
‫مثل آدمایی که میگن شطرنج بازی‌ می‌کنن
‫ولی در واقع منظورشون اینه که ‫قاعدۀ حرکت مهره‌ها رو بلدن
‫از شطرنج خوشت میاد؟
‫- بازی... بازی نمی‌کنم ‫- بازی نمی‌کنی. بفرما.
‫- ولی قاعدۀ حرکت مهره‌ها رو بلدی؟ ‫- بعضی‌هاشون رو بلدم
‫بفرما
‫- بعضیاشون ‫- ببخشید؟
‫توی شطرنج، یه اسب هست. یه اسب کوچیک.
‫اون شوالیه‌ست
‫- و یه... سرباز؟ ‫- سرباز
‫من چکرز بازی می‌کنم
‫چکرز آسون‌تره، مگه نه؟
‫چکرز یه بازی خیلی آسونـه
‫بفرما
‫این یکی از پنج وعده مشروب روزانه‌تـه
‫- شراب انگوره؟ ‫- آره دقیقاً
‫- نوش ‫- نوش
‫آه...
‫- خوبی؟ ‫- آره. خوبم. خودت چطوری؟
‫آره، می‌خواستم یه چیزی ازت بپرسم
‫- خیلی‌خب ‫- با خیال راحت جواب منفی بده. مسأله بزرگی نیست.
‫ولی برام سؤال بود که حاضری ‫توی عروسی ساق‌دوشم بشی؟
‫اوه، لعنتی
‫واقعاً من مناسب‌ترین فرد برای ساق‌دوشی‌ام؟
‫- تو تنها فرد هستی، راستشو بخوای ‫- صحیح
‫خیلی‌خب
‫یعنی، باید بگم آره، نه؟
‫اگه هنوز زنده باشم
‫- دیگه اینطوری حرف نمی‌زنی که؟ ‫- نه، یعنی
‫خیلی غذا و مشروب می‌خورم. ‫ممکنه تا آگوست دووم نیارم.
‫باشه، مادامی که به دلایل طبیعی ‫بمیری ایرادی نداره
‫الان امیدم به همینـه
‫ترجیح میدم بمیرم تا اینکه ‫توی عروسی ساق‌دوش باشم
‫یعنی، ذوق زده شدم. لعنتی.
‫باید هوشیار بمونم؟
‫شاید فقط تا آخر سخنرانی
‫پس بیا سخنرانی رو قبل از مراسم انجام بدیم
‫صحیح. باشه.
‫بزن بریم مست کنیم...
‫آ...
‫علوم درس میدی؟
‫نه
‫من توی بخش هنری تدریس فعالیت می‌کنم. ‫انگلیسی درس میدم.
‫- زبان و ادبیات؛ تا ابد باهم ‫- چقدر خوب
‫- من از طالع‌بینی و اینا خوشم میاد ‫- ببخشید؟
‫از طالع...
‫- طالع‌بینی خوشت میاد؟ ‫- آره
‫- تو چی؟ ‫- از طالع‌بینی خوشم میاد؟
‫- آره ‫- نه. البته که نه.
‫عوام پسند و پوچ هستن
‫افکار واهی و پوچ
‫برای زودباورها و ناامیدها
‫توهین نباشه
‫صاف بشین
‫شونه‌ها رو بده عقب. ‫آرنج‌ها هیچوقت روی میز نباشن.
‫- مشتاقانه منتظرش هستی؟ زندگی زناشویی؟ ‫- قطعاً
‫آره. آره، باید از یه سری چیزا صرف نظر کنم
‫ولی نکات مثبتش بیشتره.
‫خوبه
‫مثلاً، قبلاً کل شب می‌نشستم ‫تلوزیون می‌دیدم و غذا می‌خوردم
‫الان، هنوزم اون کار رو می‌کنم
‫ولی دیگه مجبور نیستم بلند شم غذا بیارم. ‫اون واسم میاره.
‫- خیلی هم عالی ‫- باید چندتا برنامه تلوزیونی زنونه ببینم
‫مثل چی؟
‫«تاج»، «فلیبگ»، «آشپزی بریتانیای کبیر»
‫ولی اگه کیکی ببینم که دوست دارم
‫و بگم «به‌به، خوب به نظر میاد». ‫مطمئنم که روز بعد می‌خورمش.
‫پس حالا «آشپزی بریتانیای کبیر» ‫برات شده «کانال خرید»؟
‫- آره ‫- محشره. عجب زندگی‌ای
‫دو تا جلو، یکی به بغل
‫آرنج‌هات
‫ممنون
‫- من حساب می‌کنم ‫- عالیه
‫پس انعامش رو هم تو حساب کن
‫- چقدر شده؟ ‫- 38 پوند
‫- صحیح ‫- خب، 15 درصدش...
‫میشه؟
‫خب، 10 درصد 38 چقدر میشه؟
‫3.80 پوند
‫3.80، درسته
‫بعدش 50% بهش اضافه کنیم میشه؟
‫یه 5 پوندی میذارم
‫کافی نیست
‫- پس یه 10 پوندی میذارم ‫- خیلی زیادیـه
‫- من خوب انعام میدم، خب؟ ‫- خب
‫خب حالا، اینجا چی داریم؟
‫«اچ‌اس‌بی‌سی». کارت تخفیف طلایی.
‫آقای سبیل!
‫آقای سبیل قشنگه؟
‫- این اواخر خوشحال‌تر به نظر میای ‫- جدی؟
‫آره
‫فقط سعی می‌کنم باهاش کنار بیام
‫قطعاً دلم می‌خواد بهتر بشم
‫می‌خوام یه شخص خوب باشم
‫ولی گاهی،
‫نمی‌تونم اهمیت بدم
‫خیلی سختـه
‫حرف زدنش راحت و خوبـه ‫ولی پای عمل که می‌رسه
‫یه‌جورایی فرار می‌کنیم و خودمون رو ‫از فداکاری واقعی مخفی می‌کنیم. مثلاً...
‫حاضر میشم کلیه‌م رو به یه غریبه بدم؟
‫نه. قطعاً نه.
‫حتی به تو هم نمیدمش. ‫ولی بعضیا این کار رو می‌کنن.
‫چطوری اینقدر خوبن؟
‫یعنی، این باورنکردنی‌ـه
‫و منم می‌خوام کار خوبی بکنم...
‫می‌خوام فداکاری کنم. می‌خوام
‫یه تفاوتی ایجاد کنم
‫ولی بعدش فکر می‌کنم
‫«که چی بشه؟»
‫خب کلیه‌م رو به یکی دادم
‫ولی بهرحال قراره یه روز بمیره، پس
‫مهم نیست.
‫این روزا وقتی می‌بینم بچه‌ها دارن ‫بازی می‌کنن، به این فکر نمی‌کنم
‫که «عه نگاه کن، یه عمر زندگی ‫جلوی روشون هست.»
‫به این فکر می‌کنم که «اونا همگی یه روز ‫می‌میرن، پس همۀ اینا بیهوده‌ست.»
‫میذاری متن سخنرانی ساق‌دوش ‫رو خودم ویرایش کنم؟!
‫ولی گمونم منظورم اینه که ‫دیگه مرگ برام مهم نیست
‫منظورم این نیست که می‌خوام بمیرم
‫یعنی، هر چی شد شد
‫دیگه عصبانی نیستم. ‫نمی‌خوام دنیا رو مجازات کنم.
‫من زندگیم رو داشتم، ‫و حالا دیگه چیزی نیست که بهش اضافه کنم.
‫و این روی مخم میره که ملت فکر می‌کنن می‌تونم ‫دوباره همون زندگی رو با یکی دیگه داشته باشم
‫انگار می‌تونم لیسا رو جایگزین کنم. نمی‌تونم!
‫و باهاش هیچ مشکلی ندارم
‫چون این باعث میشه دورانی که باهاش ‫داشتم زیباتر و باارزش‌تر بشه
‫و هر چیزی که الان دارم، به خاطر اونـه
‫پول رهن خونه رو داد. ‫خودش رو بیمۀ عمر کرد.
‫150 هزار پوند گیرم اومد، و من...
‫هنوز نرفتم بگیرمش.
‫150 هزار پوند داری؟
‫آره، چکش رو نقد نکردم
‫چون نمی‌خوامش
‫به خاطر
‫نحوۀ بدست آوردنش.
‫تونی، خواهشاً بهم بگو که نقدش کردی،
‫حتی اگه مجبور باشی از ‫یه شرکت بیمۀ لعنتی بگیریش
‫میشه در رو باز کنی؟ ‫نمی‌خوام سگ رو ناراحت کنم.
‫- چی؟ ‫- برو
‫خیلی‌خب
‫کتـه
‫خوبی؟
‫- آره ‫- چطور بود؟
‫نمی‌تونم توصیفش کنم
‫چطور آدمی بود؟
‫یه کس‌کش تمام عیار!
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم. یه نوشیدنی می‌خوای؟
‫- آره، لطفاً ‫- یه لیوان پیک واسه کت میاری؟
‫- چی؟ ‫- زود باش! من که نمی‌تونم
‫باید درایت داشته باشی خب
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.