در کهکشان ما، ممکنه سفينه‌هاي جهان هاي ديگه‌اي
وجود داشته باشند که جرئت مي‌کنند به اعماق کيهان سفر کنند
شايد آن‌ها از ستاره به ستاره سفر مي‌کنند.
دنبال جهان‌هايي مي‌گردند که زندگي در آن‌ها جاي گرفته است
تا نگاه نزديک‌تري به ويژگي‌هاي مبرم زندگي
که حتي اونا هم نمي‌توانند پيش‌بيني کنند داشته باشند
اين سفينه‌ي به خصوص در يک ماموريت بررسي است
چه کسي که داره اين جهان رو بررسي مي‌کنه رسما بيان مي‌کنه که اينجا حياتي مناسب براي زندگي است؟
کدام خوش‌بين ديوانه‌اي مي‌توانست پيش‌بيني کند که گل هاي صدتوماني
و عقاب‌ها روزي در اين جهنم‌دره پديدار بشوند؟
،چهار ميليارد سال پيش وقتي تازه شروع به توسعه کرده بود
زمين کمي آينده‌ي مشخصي داشت
حالا، زهره، بيشتر شبيهشه
اون زمان، ممکنه اقيانوس‌ها و زمين و احتمالا زندگي داشته
اين مبدا تاريخ در خيلي وقت ميش لحظه‌ي زهره بوده تا شکوفا بشه
.زمانش در کمربند حيات
براي هرجهاني، دوره‌اي هست که رابطه‌اش با
ستاره‌اش زياد خيلي گرم و زياد خيلي سرد نيست
زماني در وجود جهان هست که مي‌تونه زندگي رو تقويت کنه و پرورش بده
ولي زيبايي کمربند حيات يک چيز زودگذر هست
و براي هيچ جهاني، تا ابد ادامه نداره
ما ساکن کمربند حيات ستاره‌مان هستيم
ولي به اندازه‌ي حدودا سه فوت در سال فاصله‌اش با مرکز بيشتر ميشه
زمين تا الان هفتاد درصد از مهمان‌نوازانه‌ترين زمانش رو سپري کرده
ولي نيازي به نگراني نيست
هنوز برايمون هزاران ميليون سال وقت به جاي مي‌ذاره
تا برنامه‌ي استراتژي خروجمون رو بکشيم و اجرايش کنيم
وقتي زيباييِ خورشيد ما رو به خاطر جهان هاي ديگر
پشت سر بذاره و زمين ديگر باغي براي زندگي نباشه، کجا خواهيم رفت؟
آيا گونه‌ي ما سفر به جزاير دوردست در
اقيانوس وسيع راه شيري را آغاز خواهد کرد؟
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
در کيهان هيچ پناهگاهي براي تغيير نيست
هيچ جاي امني براي پنهان شدن به مدت بيشتر از چند هزار ميليون سال ندارن
روزي، تمام اين‌ها تسليم چرخه‌ي جايگزيني تولد مي‌شوند
تخريب و تجديد حيات توسط قوانين طبيعت مقرر شدند
دنيا چيز هاي زيبايي رو تکامل ميده ،و بعد
به تيکه هاي کوچيک‌تري خردشون مي‌کنه و بعد از قسمت‌هاي شکسته شده، چيزاي جديدي مي‌سازه
،هرگونه‌اي که مي‌خواهد در هر جهان ممکني به طور طولاني مدتي زنده بماند
بايد ياد بگيرد که چطور سيارات رو
و در نهايت، ترابري عمومي ميان‌ستاره‌اي رو مهندسي کند
اين رو از کجا مي‌دونيم؟
چيز هاي کمي که در مورد دنيا ياد گرفتيم، بهمون اجازه مي‌دهند
که نگاه کوتاهي به آينده بندازيم
من در مورد آينده‌ي نزديکي صحبت نمي‌کنم که تغييرات اقليمي
ايجاد شده بدست فعاليت انسان خطري براي تمدن ما محسوب مي‌شود
اگه مي‌خواهيم هزاران‌سال وجود داشته باشيم
،حتي ميليون‌ها ميليارد سال
بايد همين الان دست از خالي کردن تمام
اون کربن دي‌اکسيدها به داخل اتمسفر برداريم
ولي مي‌خوام جوري رفتار کنم که انگار کارمون درسته
و نگاه طولاني به آينده داشته باشيم
خورشيد در حال پير شدن هست
درست مثل بقيه‌ي ما
روزي، سوخت هيدروژنِ در هسته‌اش تمام مي‌شود
،پنج يا شش ميليارد سال ديگه از الان
منطقه‌ي همجوشي هسته‌ايِ هيدروژن آروم آروم به سمت بيرون انتقال پيدا مي‌کند
و يک پوسته‌ي در حال گسترش از واکنش‌هاي هسته‌اي ايجاد مي‌شود
تا وقتي که دما کمتر از ده ميليون درجه بشه
از يک "کوتوله‌ي زرد"، به يک "غول سرخ" تبديل ميشه (نام دو حالت ستارگان|خورشيد درحال‌حاظر کوتوله‌ي زرد است)
ميدان گرانشي خورشيد بر زمين و زهره کمتر ميشه
و بهشون اجازه ميده تا به ،جاي امن‌تري انتقال پيدا کنند
.براي يه مدت کم
اين خورشيدِ غول سرخِ پف‌کرده و قرمز
سياره عطارد رو احاطه کرده و آن را خواهد بلعيد
زيبايي کمربند حيات فاصله‌اش با مرکز بيشتر ميشه؛
دورتر و سريع‌تر
تا اون موقع، گرما و نور شديد انبساط خورشيد
به منظومه‌ي مشتري هم خواهد رسيد
ابر هاي آمونياک و آب‌ش فرار خواهند کرد و
در فضا به عنوان بخار گم مي‌شوند
و براي اولين بار لايه‌هاي پنهان
،زير بالاترين اتمسفر زرق‌وبرق‌دار مشتري قابل ديدن خواهد بود
آيا ما مي‌توانيم يکي از قمر هاي يخ‌زده‌ي مشتري رو خانه‌ي خودمون کنيم؟
لايه هاي ضخيم يخي که قمر هاي اروپا و کاليستو را پوشاندند، آب خواهند شد
و اقيانوس هاي مايعي که زير نور خورشيدِ بي‌رحمي که هزار برابر از قبلا قوي‌تر شده است، قرار دارند
قابل ديدن مي‌شوند
اينکار مقدار زيادي بخار آب را آزاد خواهد کرد
و يک اثر گلخانه‌اي کنترل‌ناپذيري ايجاد مي‌شود
،اتمسفر نازکي که زماني اتمسفر گانيمد بود پربخار و متراکم خواهد شد
اگر از ابتدا زندگي در حال شنا در آن اقيانوس‌ها بوده
اين يک فرصت جديد براي شکوفايي و تکامل هست
پس گانيمد به اون موجودات تعلق خواهد داشت
اين هم چيز خوبيه چون مي‌خوايم که خانه‌ي بعدي‌مون
در فاصله‌ي امن‌تري از خورشيد قرار داشته باشه
،تکامل خورشيدي اجتناب‌ناپذيره
ولي ما يک ميليارد سال براي پيدا کردن خانه وقت داريم
وقت زيادي براي جستجوي اون دنياهايي در کيهان
که مي‌توانند تبديل به خانه‌هاي جديدمون بشوند، هست
زحل، خورشيد چه کارت کرده؟
اون شکوهت، حلقه‌هات رو دزديده
.و تيتان، اون اتمسفرت رو از تو گرفته
هِي
ما جهان هاي ممکن زيادي برامون باقي نمانده
،درست به موقع قمر نپتون، تريتون
جهاني که به اسم پسر خدايِ رومي، نپتون ناميده شده
اول يوناني‌ها با نام پوسايدون، خداي دريا مي‌شناختنش
،هيچکسي تا به حال اين اقيانوس رو نامگذاري نکرده اين اقيانوس وقتي به وجود اومد که
،گرماي خورشيدِ غولِ سرخ آمونياک و يخ هاي آبيِ
اين قمري که زماني بسيار سرد بود رو ذوب کرد
نسل دور ما با ريتم متفاوتي نسبت به ريتم ما زندگي خواهند کرد
يک روز در تريتون ??? ساعت طول خواهد کشيد
.و زمستان‌ها بي‌رحمانه خواهند بود
زمستان‌ها تقريبا ?? سال طول خواهند کشيد
ولي هنوز، تريتونِ چند ميليارد سال بعد
مي‌تواند خانه‌ي عالي براي ما باشد
همه‌چيز داره
،يک اتمسفر، اقيانوس هاي آبي
عناصر سازنده‌ي شيميايي زندگي رو ممکن مي‌کنه
خيلي‌خب، سرده ولي اونقدرا هم از شمال نيويورک در ژانويه سردتر نيست
و اين يعني، اسکي عالي در تمام سال
ولي روزي، خورشيد کاملا خودش رو مصرف مي‌کنه و
زيبايي زودگذرِ کمربند حيات هم همينجا به اتمام خواهد رسيد
وقتي مرحله‌ي طاغت‌فرساي ،غول سرخ خورشيد به پايان برسه
خودش رو لخت خواهد کرد
و کوتوله‌ي سفيدِ کوچک در زيرش معلوم مي‌شود
ستاره‌اي بدون حتي انرژي کافي براي گرم نگه داشتن کودکات زنده‌مانده‌اش
قمر هاي خارج از منظومه‌ي شمسي
خب، اگر ما به دنبال اجاره‌نامه‌اي :طولاني مدت براي خانه‌ي جديدمان هستيم
،بيشتر از فقط چند هزار ميليون سال
بايد حتي دورتر سفر کنيم
ما مجبور خواهيم بود تا از منظومه‌ي شمسي‌مون خارج شويم
و بدون ترس با اقيانوس بي‌انتهاي وسيعِ فضاي ميان‌ستاره‌اي روبه‌رو شويم
مي‌دونم داريد به چي فکر مي‌کنيد
"آيا ما به ستارگان دور سفر خواهيم کرد؟"
ما زماني قبل از اينکه اراده‌مان رو از دست بديم و سريعا به امنيت مادرمان برگرديم
چند قدم به اندازه‌ي قدم بچه در ماه زديم
چه چيزي باعث ميشه فکر کنيم که مي‌تونيم در سفري بين ستارگان زنده بمونيم؟
فاصله‌ي نزديک‌ترينشون صد ميليون برابر از ماه ما دورتره
سفينه‌هاي کوچک ما توسط ناشناخته‌هاي بزرگي بلعيده نمي‌شوند؟
فکر مي‌کنم مي‌تونيم انجامش بديم
چرا؟
چون قبلا اينکار رو کرديم
ما خواب سفر درميان دنيا هاي جزيره‌ايِ راه شيري
يا گير انداختن فوتون‌ها با سفينه‌هايمان
يا جرئت رفتنِ بدون محدوديت به فراتر از نقطه‌ي بي‌بازگشت، رو مي‌بينيم
ما قبلا از اين راه عبور کرديم
زماني، مردمي وجود داشتند که ناشناخته رو انتخاب کردند
آن‌ها همه‌چيزشون رو براي جلو رفتن به دريا هاي اکتشاف نشده به خطر انداختند
و پاداش شجاعتشون رو هم گرفتند
آن‌ها بهشت رو پيدا کردند
من مي‌خوام داستانشون رو براتون تعريف کنم
ما اين مردم را "لاپيتا" صدا مي‌زنيم
ولي اين هيچوقت اسمشون نبود
اين فقط نتيجه‌ي يک سوءتفاهمي که
چند دهه قبل وقتي براي اولين بار شروع به کشف
تکه‌هاي شکسته‌ي ظروف سفالي‌شون کرديم، هست
براي من، آن‌ها لاپيتا نيستند، آن‌ها کاوشگران هستند
اسمي خيلي شايسته‌تر براي آن‌ها
حدودِ ده هزار سال قبل
،وقتي جمعيت چين جنوبي شروع به تورم کرد
افرادي بودند که انتخاب کردند پيشگامِ عبور از مرزِ
جنوبي به سمت جايي که حالا تايوان هست بشوند
و کاوشگران ما در آنجا با خوشحالي
براي هزاران سال مستقر شدند
تا وقتي که مکان دوباره شلوغ شد
درست مثل ما، از اين سياره
در عصري هستيم که به نوعي در قرنطينه‌ي کيهاني هستيم
از دانستن چيزي در اين مورد نا اميديم
شانس رسيدن خيلي کمي به جهان‌هاي ديگر کيهان داريم
اجداد دور ما، زندانيان خشکي بودند
اگر مي‌خواستيد مسافت طولاني سفر کنيد
بايد تا اونجا راه مي‌رفتيد
و اگر تا اونجايي که مي‌تونستيد راه مي‌رفتيد
.در کنار آب، متوقف مي‌شديد
اين ماجرا براي قبل از عصر تمدن دريانوردي بزرگ بود
کنعانيان در خاورميانه و مينوسي‌ها در کرت
و براي بيشتر تاريخ‌شون، آن‌ها ساحل رو در آغوش گرفتند
ماهيگيري و سفر هاي تجارتي‌شون مراقب بودند تا خشکي رو در ديدرس نگه دارند
براي اجداد ما، اين لبه‌ي اقيانوس کيهاني بود
ما نمي‌دانيم که اولش چه چيزي براي کاوشگران الهام‌بخش بود
تا ظاهرا غيرممکن رو جستجو کنند
آيا ديگر نمي‌توانستند به زمين اعتماد کنند؟
آن‌ها داشتند در يک زمين‌ساخت صفحه‌اي زندگي مي‌کردند
جايي که زمين‌لرزه‌ها و فوران آتش‌فشاني معمولي بود
يا آيا همسايه‌هاي دشمن در اونجا زندگي رو براشون غيرقابل‌تحمل کردند؟
آيا تغييري در آب‌وهوا معيشت‌شون رو تهديد کرده بود؟
آيا فشار هاي جمعيتي جديدي وجود داشت؟
آيا شروع به تمام کردن منابع جزيره‌شان بوسيله‌ي
ماهيگيري و شکار بيش از حد کردند؟
يا آيا چيزي به طور ذاتي و انساني درونشون بود که
مجبورشون کرد بخواهند که بدانند چه چيزي اون بيرونه؟
تا به فاصله‌ي مرموز برسند
مهم نيست چقدر ممکنه خطرناک باشه؟
،هرچيزي که انگيزه‌شان بود ،با گذشت زمان
بر ترسشون غلبه کردند
و براي سفري خطرناک به جايي که هيچکس تا اون موقع نرفته بود آماده شدند
کاوشگران مشاهدات بادقتي روي
اجدادشان در نسل‌هاي مخالف کرده بودند تا تکنيک هاي ناوبري‌اي
توسعه بدهند که هنوز امروزه عملي هستند
،الگو هاي پرواز مهاجرتي فصلي پرندگان جي‌پي‌اس‌شون بود
آن‌ها همچنين با خودشان مرغ‌هاي دله‌ بردند
تا در زمان مناسبي آزادشون کنند و نزديک‌ترين فاصله به
نزديک‌ترين خشکي رو پيدا کنند
آن‌ها مي‌توانستند آب رو بخوانند و احساسي که اقيانوس دارد
.را در نوک انگشتانشان جاري کنند همچنين مي‌توانستند از روي ابرها پيام بخوانند
اون کاوشگران دانشمند بودند و تمام طبيعت آزمايشگاهشان
جزاير فيليپين جايي بود که اولش مستقر شدند
،بعد از هزار سال ماندن
آن‌ها آماده بودند تا دوباره سفر کنند
نسل جديدي از کاوشگران، افراد اهل پلي‌نزي
ماموريت‌هاي موفقِ اکتشافي در اندونزي انجام دادند
،جزاير ملانزي، وانواتو
فيجي، ساموآ و مارکيز
و بعد، به سمت جدا شده‌ترين گروه جزاير روي زمين
جزاير هاوايي
تاهيتي، تونگا، نيوزلند، پيت‌کرن و جزيره ايستر
امپراطوري آب‌شون تقريبا بيست ميليون مکعب مايل دريا رو پوشش مي‌داد
و آن‌ها اينکار رو بدون حتي يدونه ميخ
يا هر گونه ابزار فلزي کردند
با کمتر شدن ارتباط بين جزاير
زباني که افراد پلي‌نزي با خودشون آوردند
.در انزوا به دو لهجه تکامل يافت
بسياري از کلمات تغيير کردند ولي يک کلمه مثل قبل باقي ماند
"در تمام زبان‌هاي در اقيانوس آرام: "لايار
به معناي "کشتيراني کُن" بود
ايندفعه کجا مي‌خوايم بريم؟
به اون جايي که شما کتاب دنياها رو مي‌خوانيد
سفينه‌ي تخيل در يک ماموريتي حضور داره
نه به جهان به خصوصي
بلکه به فضاي خالي‌اي در اقيانوس ميان‌ستاره‌اي
چرا اينجا؟
باهام بيايد
ما داريم به مکاني مي‌رويم که با خورشيد ما ?? ميليارد مايل فاصله داره
چيزي که من مي‌خوام بهتون نشون بدم هديه‌ي هزاران نسل از
.جستجوگران است
ما در حال مطالعه‌ي نور براي هزاران و گرانش براي صدها سال بوديم
بين بينش‌هاي زياد انيشتين، فهمي وجود داشت
که چطور فردي مي‌تواند روي ديگري تاثير بذارد
،جوري که گرانش نور را خم مي‌کند اين رو ممکن مي‌کند تا
هرستاره‌اي که شامل ستاره‌ي خودمون هم ميشه
تبديل به يک نوع عدسي براي يک تلسکوپ کيهاني بشه
که ميشه تا پنجاه ميليارد مايل رو باهاش ديد
قدرتمندترين تلسکوپ‌هاي مستقر در فضاي ما در اين روزهاي کنوني
تنها مي‌توانند دنيا هاي ديگر خورشيدها را با يک نقطه ببينند
يک تلسکوپ کيهاني مي‌تواند به ما تصاوير دقيقي بده
از کوهستان‌ها، اقيانوس‌ها، يخچال‌هاي طبيعي و کي مي‌دوني ديگه چي؟
شايد حتي شهر هاي اين جهان‌ها
اين تداخل‌سنج رديابِ تلسکوپ کيهانيست
که نور بازتاب شده‌ي يک جهان دور رو جمع‌آوري مي‌کنند
بعد از آن، يک سيگنالي رو به زمين برمي‌گردونه و درنتيجه تبديل ميشه به
عدسي چشمي تلسکوپ
اون روشن‌ترين ستاره‌ي توي آسمان رو مي‌بينيد؟
اون خورشيد ماست
و همينطور عدسي‌هاي اين تلسکوپ
پس چطور يک ستاره‌اي که شما نمي‌توانيد ببينيدش، مي‌تونه
تبديل به يک عدسي بشه؟
وقتي تمام اشعات نور از يک سياره‌ي دور
خيلي نزديک از خورشيد عبور کنند، گرانش خورشيد
اون اشعات رو خيلي کم خم مي‌کنه
،جايي که در فضا همگرا مي‌شوند کانون عدسي نام دارد
چون اونجا، جايي است که چيزي که در حال ديدنش هستيد، به راحتي ديده ميشه
پس چه چيزي مي‌توانيد از داخل يک تلسکوپ ?? ميليون مايلي ببينيد؟
تقريبا هرچيزي که بخوايد
بهترين تلسکوپ هاي گاليله مي‌توانستند يک تصوير رو تا ?? برابر بزرگ‌تر کنند
مثلا مشتري رو سي برابر نزديک‌تر به نظر مي‌آورد
تلسکوپ کيهاني ما مي‌تواند باعث شود چيزها ??? ميليارد برابر نزديک‌تر شوند
و ما مي‌تونيم تقريبا در هر جهتي باهاش ببينيم
تداخل‌سنج ردياب ما ??? درجه دور خورشيد مي‌چرخه
تنها يک قسمتي از کيهان هست که براي ما ديدنش ناممکن هست
و اون هم قلب کهکشان راه شيري ماست
که فقط خيلي روشنه
درخشندگي‌اش، کورکُنندست
ولي با تلسکوپي مثل اين يکي
خيلي چيزاي ديگه‌اي که ديدنشون براي ما غيرممکن بوده
قابل‌رويت مي‌شوند
.شايد حتي يک جهان ممکن
ترکيب گازها در اتمسفرش مي‌تواند به ما بگه که آيا در اونجا زندگي وجود دارد يا نه
مولکول‌ها، امضاي رنگي مخصوصي دارند
"اگه بوسيله‌ي يک "طيف‌سنج نوري به اين اتمسفر نگاه کنيم
وسيله‌اي که نور رو به رنگ‌هاي ،تشکيل‌دهنده‌اش جدا مي‌کنه
ما مي‌توانيم مولکول‌هايي که اتمسفر رو مي‌سازند رو شناسايي کنيم
حضور اکسيژن و متان، علامت‌هاي وجود زندگي هستند
اين دنيا زنده است و تلسکوپ کيهاني ما مي‌تواند
تصوير کاملي از تمام سطحش به ما بدهد
اين فقط يک "تلسکوپ نوري" نيست
تلسکوپي که فقط مي‌تونه نور قابل‌رويت رو ببينه
اين همچنين يک تلسکوپ راديويي هم هست
درست همونطوري که مي‌تونه نورِ جهان‌هاي دور رو ??? ميليارد برابر بزرگ‌تر کنه
مي‌تونه همينکار رو براي موج‌هاي راديويي هم انجام بده
چيزي وجود دارد که نامش را ستاره‌شناسان "حفره‌ي آبي" گذاشتند
اين اسم به خاطر اونجايي که شيرها و
گاوميش جمع مي‌شوند تا بنوشند و حمام کنند، گذاشته شده است
حفره‌ي آبي منطقه‌اي از طيف راديويي است
که تداخل در حداقل است و مي‌توانيم مخفيانه
به حتي کم‌صدا‌ترين ارتباطات بين
.تمدن‌هاي دور گوش کنيم
ما بايد از تمام قدرت کامپيوتري‌مون براي رمزگشايي
سيگنال‌هاي مخفي شده در صدا استفاده کنيم
1-4-1-5-9-2-
و اين تلسکوپ وسيع همچنين روشي براي ديدن گذشته است
نمي‌شود بدون نگاه کردن چيزي در گذشته، به فضا نگاه کرد
اين به خاطر محدود بودن سرعت نور هست
در صبح، به خورشيد نگاه کنيد و
همونطوري که هشت دقيقه و ?? ثانيه قبل بوده مي‌بيندش
هيچگاه به هيچ وجه ديگه‌اي نمي‌توانيد ببينيدش
اين به اين دليل هست که اينقدر طول مي‌کشه تا نور از
خورشيد، ?? ميليون مايل رو تا زمين طي کنه
و وقتي به هر جهاني از طريق اين تلسکوپ نگاه کنيم
ما همونطور که در گذشته بوده، مي‌بينيمش
حالا تلسکوپ کيهاني يک تمدن ديگر رو تصور کنيد
مثلا بگيم که تمدني که پنج هزار سال نوري با زمين فاصله داره
ستاره‌شناسانِ اون دنيا مي‌توانند شاهد ساخت
اهرام مصر يا
سفر هاي پلي‌نسي‌ها رو همانطوري که دارند شجاعانه از اقيانوس آرام رد مي‌شوند را دنبال کنند
ولي شايد مهم‌ترين کاربرد تلسکوپ کيهاني
جستجوي زمين‌هاي جديد ما باشه
چيزي که نمي‌تونم متوجه بشم اينه که چرا تا الان نساختيم
ما تا الان مي‌دونيم که بايد چطوري بسازيمش
ما همين الان تکنولوژي رو داريم
چه زماني دوست داريد آينده آغاز بشه؟
خيلي‌خب
ما روياي ديدن جهان‌هاي ديگر و
سفر بهشون و خونه‌ي خودمون کردنشون رو داريم
ولي چطوري به اونجا برسيم؟
ستاره‌ها خيلي از هم جدا هستند
ما به سفينه‌هايي نياز داريم که بتوانند خدمه‌ي انسان رو تقويت کنند
در حين بزرگترين حمل‌ونقل تاريخ
نزديک‌ترين ستاره چهار سال نوري فاصله داره
تا پروکسيما قنطورس ?? تريليون مايل فاصله داريم
بهتون يکم تصور از اينکه اون نقطه‌ي نور واقعا
چقدر فاصله داره؟
اگه سفينه‌ي وويجر ? ناسا
که با سرعت خيلي خوبي يعني سي و هشت هزار
مايل بر ساعت حرکت مي‌کنه
به پروکسيما قنطورس فرستاده مي‌شد؟
هفتاد هزار سال رسيدنش طول مي‌کشيد
و اين نزديک‌ترين ستاره از بين
هزاران ميليارد ستاره فقط در کهکشان خودمون هست
پس، اگه مي‌خوايم که به عنوان يک گونه، فراتري از عمر انباري
پيش‌بيني شده‌ي سياره خودمون وجود داشته باشيم
بهتره مثل پلي‌نتي‌ها رفتار کنيم
بايد چيزي که از طبيعت مي‌دونيم رو برداريم و سفينه‌هايي بسازيم
که بتوانند با نور حرکت کنند همونطوري که زماني آن‌ها با باد حرکت مي‌کردند
اين سفينه‌ها عظيم هستند و ارتفاعشان به مايل مي‌رسد
ولي خيلي باريک هستند
هزار برابر باريک‌تر از يک کيسه پلاستيک
وقتي يک فوتون نور، به اون سفينه‌هاي باشکوه ضربه مي‌زند
.سفينه‌ها يکم هُل داده مي‌شوند
اين يعني اينکه در خلاء فضا
حتي کمترين فشار از يک فوتون باعث ميشه سريع‌تر بجلو رانده شوند
تا وقتي که با سرعت نور قابل‌توجهي حرکت کنند
وقتي خيلي از ستاره‌تون دور بشيد و نور کمتر بشه
ليزرها مي‌توانند اين حيله رو انجام بدهند
اگر ما مي‌خواستيم با روش بادبان خورشيدي به پروکسيما قنطورس بريم
هفتاد هزار سال طول نمي‌کشه
بلکه فقط بيست سال طول مي‌کشه
پروکسيما بي در کمربند حياتيِ ستاره‌اش قرار دارد
ولي ما هنوز نمي‌دونيم که آيا از زندگي پشتيباني مي‌کند يا نه
آيا همان ميدان مغناطيسي محافظي رو دارد که
از تکامل زندگي روي سطح دنياي ما محافظت کرده؟
يک نتيجه‌ي ديگري از فاصله‌ي نزديک پروکسيما بي
به ستاره‌اش اينه که سياره احتمالا ثابت هست
يک طرف هميشه به سمت ستاره است
سمت ديگه؟ محکوم به شب بي‌پايان شده
اين ستاره هاي کوچک شايد ولرم باشند
ولي آينده‌ي طولاني در پيشرو دارند
تريليون‌‌ها سال
به استمرار و پتانسيل رشدِ
يک تمدن با آينده‌اي به اندازه‌ي تريليون‌ها سال فکر کنيد؟
هميشه در باريکه‌ي زميني که بين
شب و روز اين دنيا قرار دارد، "ساعت طلايي" است در عکاسي به بازه‌اي در روز بعد از) (طلوع يا قبل از غروب گفته مي‌شود
،اگر پروکسيما بي قابل‌سکونت باشد زندگي‌اش ممکن است در اين
منطقه نيمه‌روشن، محدود باشه
اينجا مي‌تواند خانه‌ي يک زيستِ بومي باشه يا
يک اردوگاه ممکن براي نسل ما
گرانش در پروکسيما بي حدودا ده درصد بيشتر از گرانش روي زمين هست
براي ما مشکل بزرگي نيست
فقط يکم شبيه ورزش کردن با وزن بيشتره
بررسي از راه دور از مدار هيچ نشانه‌ي آشکاري از
زندگي پيدا نکرد و باعث ميشه که پروکسيما بي ايستگاه توقف خيلي بزرگتري براي
افراد دور از زمينِ ميان‌ستاره‌اي باشه
ولي براي اون سفر هاي طولاني‌تر؟
ما به يه قايق سريع‌تر نياز خواهيم داشت
بيايد فرض کنيم که منظومه‌اي پيدا کرديم که در فاصله‌ي صد سال نوري از زمين واقع شده
منظومه‌اي با چندين جهاني که پتانسيل قابل‌سکونت بودن دارند
براي مسافرين سفينه‌ي خورشيدي، اين يک سفر طولاني پانصد ساله خواهد بود
آيا ممکن است که سفينه‌اي ساخت تا بتواند محدوديت سرعت کيهان رو بشکند؟
يک استاد رياضي فيزيک، ميگل آلوبيره از مکزيک
که تحت تاثير سريال تلويزيوني اصلي "استار ترک" قرار گرفته بود
محاسبات يک سفينه که بتواند
از نظر تئوري، از سرعت نور سريع‌تر سفر کند را تصور کرد
اگر موفقيت‌آميز باشه مي‌تواند زمان سفر بين
خورشيد ما و اين منظومه‌ي ستاره‌اي دور رو به يک سال يا حتي کمتر، کم کنه
ولي يک دقيقه صبر کنيد، اين قانون بنيادي علم نيست که
شما نمي‌توانيد از نور سريع‌تر سفر کنيد"؟"
هست
ولي نکته‌ي راجع به "سفر آلوبير" اينه
حرکت نمي‌کنه، کيهان حرکت مي‌کنه
خود سفينه در حباب فضازمانيِ خودش محصور ميشه
جايي که هيچ قانون فيزيکي نقض نمي‌شود
هارولد وايت از ايالات متحده چند تا از مشکلات اين رو حل کرد
مثل انرژي عظيم گراني که براي به پرواز درآمدنش نياز بود
ولي اين فراتر از فهم باقي ماند
"سفينه‌ي سفر آلوبير" يک موج گرانشي است که
دستگاهي مي‌سازد که اقيانوسِ فضازمان رو جلويش فشرده مي‌کند
و همون اقيانوس رو هنگام خروج گسترش مي‌دهد
جت اسکي هايي براي تفريح در کهکشان و فراتر از آن
کي مي‌دونه؟
"شايد روزي تمام "ابرخوشه‌ي لانياکيا حوضچه‌ي ما بشه
توي اين ابرخوشه، صد هزار کهکشان قرار دارد
لانياکيا، عبارتي در زبان هاوايي به معناي ".بهشت بيکران"
نسخه‌اي پيشرفته از سفر آلوبير
مي‌تواند ??? تريليون مايل در يک چشم به هم زدن طي کنم
قبل از اينکه بفهمي، توي منظومه‌ي سياره‌اي يک ستاره‌ي دور هستي
بيايد اسمش رو منظومه‌ي "هوکو" بذاريم
يک ستاره‌ کوتوله‌ي قرمز که بوسيله‌ي سيارات غول‌پيکر يخي و سنگي محاصره شده
جايي در بين آن‌ها دنياييست که ما بالاخره اسمش رو خانه گذاشتيم
تلسکوپ کيهاني ما، تمام ستاره‌هاي در شعاعِ
صد سال نوري رو غربال مي‌کنه و راه رو به اين يکي نشون ميده
فاصله‌ي تمام اين هفت سياره با ستاره‌شان از
فاصله‌ي عطارد به خورشيد ما نزديک‌تر هست
هاميا دقيقا روي مرز کمربند حياتي هوکو قرار داره
اون رنگ‌هاي سبزِ گرم به نظر وسوسه‌انگيز ميان
ولي ما درخت‌هاي جنگل‌ها رو نمي‌بينيم
اين سبز به خاطر متان و آمونياک هست
حتي با فاصله‌ي فقط ?? ميليون مايلي
ستاره‌ي هوکو خيلي براي گرم نگه داشتن اين سياره ضعيفه
ما الان در ناحيه‌ي مطلوب کمربند حياتي هوکو هستيم
و اين سياره تانگاروآ هست
جايي که آخرين قسمت حماسه‌ي گونه‌ي ما در حال توسعه يافتنه
چند هزار سال براي انسان طول کشيد تا اين جهان عاري از زندگي رو قابل‌سکونت کنه
ولي حالا، حتي هوا هم مثل خونه بوي خوبي ميده
ولي اين تنها اندونزي بود
يکي از اولين توقف‌ها در سفر متحرک‌مون در
.راه شيري
هنوز جزاير زيادي هستند که جلوي ما قرار دارند
،و در اين آينده‌ي رويايي ما
با سريع‌تر بودنمون از سفينه‌ي خورشيدي؟
شايد زماني برسه که ما بتونيم تلسکوپ کيهاني‌مون رو
به اندازه‌ي کافي دور از زمين قرار بديم تا خودمون
اون اجداد بي‌نام‌مون که براي اولين‌بار در دريا هاي ناشناخته سفر کردند رو ببينيم
کارل سيگن وقتي بچه بود اين نقاشي رو کشيد
و پديداري عصر طلايي بعدي کاوش رو تصور مي‌کرد
به عنوان يک دانشمند، اون در اين کار نقش مهمي رو ايفا کرد
و حالا، اون از گذشته با ما صحبت مي‌کنه
.در مورد رويا هاي آينده‌ي ما
آيا ما شجاعانه رهسپار فضا خواهيم شد؟
جهان‌ها رو جابه‌جا و سياره‌ها رو مهندسي دوباره خواهيم کرد؟
،به منظومه‌هاي ستاره‌اي همسايه يکديگر پخش خواهيم شد؟
مايي که نمي‌توانيم حتي به سياره‌ي خودمون نظم دهيم
.با رقابت و نفرت جدا شديم
از محيط‌مان دزدي مي‌کنيم يکديگر رو بدليل ناراحتي
...و بي‌توجهي مي‌کشيم
همچنين بدليل هدف کشنده و به علاوه، گونه‌اي که
تا همين اخيرا، قانع شده بود که
تمام دنيا براي منفعت فردي‌اش ساخته شده
من تصور نمي‌کنم که دقيقا "ما" درست باشه
،با سنت‌هاي حاظر و قرارداد هاي اجتماعي‌مان چه کسي اون بيرون خواهد بود؟
اگر به انباشتن تنها قدرت و نه خرد ادامه دهيم
ما مطمئناً خودمان را نابود خواهيم کرد
وجود واقعي ما در اون زمان دور نيازمند
اينه که ما موسسات‌مون و خودمون رو تغيير بديم
چطور مي‌توانم جرئت کنم که در مورد انسان‌ها در آينده‌ي دور حدس بزنم؟
فکر مي‌کنم اين تنها يک امرِ انتخاب طبيعي باشه
،اگر ما حتي يکم خشن‌تر، کوته‌بين‌تر
نادان‌تر و خودخواه‌تر از چيزي ،که حالا هستيم بشويم
تقريبا قطعا، هيچ آينده‌اي نخواهيم داشت
اگر جوان هستيد، فقط ممکن هست که ما
اولين قدم‌هايمان رو سيارک‌هاي نزديک زمين و
مريخ در طول عمر شما برداريم
زماني که آماده بشيم تا حتي در نزديک‌ترين
منظومه‌هاي سياره‌اي مستقر شويم، تغيير کرديم
گذر ساده‌ي نسل‌هاي زياد ما رو تغيير خواهد داد
شرايط مختلفي که در آن زندگي خواهيم کرد، ما رو تغيير خواهد داد
ما يک گونه‌ي سازگاريم
اين ما نخواهيم بود که به آلفا قنطورس
و ستاره‌هاي نزديک ديگر مي‌رسيم
گونه‌اي خيلي شبيه ما خواهد بود
ولي با قدرت هاي بيشتر و ضعف‌هاي کمترِ ما
،گونه‌اي بازگشته به واقعيات
بيشتر شبيه اونايي که براي اينکار دراصل تکامل يافته شده بود
دورانديش، توانا، محتاط و مطمئن‌تر
انواع موجوداتي که مي‌خوايم باهاشون ملاقات کنيم
در دنيايي که، تا اونجايي که مي‌دونيم
،پر از گونه‌هايي بسيار پيرتر
خيلي قدرتمند‌تر و خيلي متفاوت است
مسافت‌هاي پهناوري که ستارگان رو جدا مي‌کنه مناسب هست
موجودات و دنياها از يکديگر قرنطينه شدند
قرنطينه تنها به پايان مي‌رسه براي کساني با
داوري و خودشناسي کافي تا بي‌خطر از ستاره به ستاره سفر کنند
نسل دورمون که بي‌خطر در دنيا هاي زيادي درسرتاسر منظومه‌ي شمسي و
فراتر از آن چيده شده بودند، متحد خواهند شد
،بواسطه‌ي ميراث مشترک‌شون بواسطه‌ي احترامشون براي
خانه، سياره زمين و بواسطه‌ي آگاهي از اينکه ،اگر هر زندگي ديگه‌اي هم وجود داشته باشه
تمام انسان‌هاي کُل دنيا، اهل زمين هستند
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام سايت .:: @bollbolljan ::.
ممنون، مادر
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.