..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫واحد ۸-۲! ‫موقعیتتون کجاست؟
‫وارد موقعیت شدیم.
‫نوار غزه - اسرائیل.
‫الظاهریه - جنوب شهر الخلیل. ‫منطقه حکومت خودگردان فلسطین
‫ابو فادی
‫السلام علیکم و رحمت الله.
‫الله اکبر.
‫اهدنا الصراه المستقیم.
‫صراه الذین انعمت علیهم...
‫غیر المغضوب علیهم...
‫ولا الضالین.
‫آمین.
‫امشب میای جلسه؟ آره؟
‫یه مهمونی خانوادگیه. ‫به من احتیاجی ندارین.
‫بهت احتیاج داریم بابا! ‫من بهت احتیاج دارم.
‫درباره اش فکر میکنم.
‫- سلام علیکم ابو فادی. ‫- سلام علیکم و رحمته الله.
‫گوش کن بشار. ‫به عنوان یه پدر میتونم بهت بگم...
‫هرچند خیلی وقته تو رو ندیده ‫ولی عاشقته.
‫تو پسرش هستی! اگه به اندازه تو ‫هیجان زده نباشه، کمتر از تو نیست.
‫بیا بریم.
‫- در مورد صفا بهش بگم؟ ‫- بذار یه خرده بگذره...
‫لازم نیست همین اول بهش ‫بگی عاشق یه زن ایلیاتی شدی.
‫- تو که نمیخوای اون بیچاره سکته کنه؟ ‫- خدا نکنه!
‫- امروز میخوام بزنم حالتو بگیرم! ‫- نه بابا! راست میگی؟
‫برو تا نشونت بدم.
‫هر چیزی که لازم داشتی برات آوردن.
‫-فقط نیم ساعت وقت داری. ‫-خیلی ممنون.
‫"ایتزیک" اون ملاقه رو بهم میدی؟
‫دستت درد نکنه.
‫شکر رو باهاش مخلوط کن و آبش کن.
‫آفرین جهاد!
‫دستورش رو از بابام یاد گرفتم. ‫یه راز خانوادگیه.
‫حاضری ایزتیک؟
‫مواظب باش! ‫خیلی داغه.
‫به به! ‫دستت درست جهاد!
‫خیلی ممنون ایزتیک.
‫- به به! به به! ‫- بالاخره رسید!
‫- بوش که آدمو گیج میکنه! ‫- ببین چه کرده!
‫بچه ها میز رو خالی کنین. ‫احمد، برو یه قهوه درست کن.
‫آقایون بفرمایید. ‫این هم شیرینی خداحافظی.
‫به افتخار همه تون.
‫من حتی قبل از اینکه اینجا بیام...
‫درباره جهاد حمدان شنیده بودم که ‫میگفتن برای زندانی ها مثل پدر میمونه.
‫مردی که در سال ۱۹۹۰ اعتصاب غذاشو نشکست...
‫تا بالاخره مجبور شدن تو حق ملاقات ‫تجدید نظر کنن. برای همه، فتح، حماس...همه.
‫مردی که همیشه به آدم مشورت میده، ‫خوب میدونه کی باید کمک کنه...
‫و کی باید عقب بشینه و هیچ کاری نکنه.
‫ابو بشار! دیدن شما برای ‫من افتخار بزرگی بود.
‫من مطمئن هستم شما شجاعانه و ‫کما فی السابق به مبارزه خودتون...
‫به خاطر فلسطین...
‫و برای مقاومت و ‫زندانیهای دیگه، ادامه میدین.
‫- انشاالله. ‫- انشاالله.
‫خوبه!
‫مواظب باش! از خودت دفاع کن!
‫دو هفته دیگه مبارزه داری! ‫چطوری میخوای برنده بشی؟
‫یادته بعد از مبارزه تو ‫رام الله بهت چی گفتم؟
‫نباید عجله کنی! میفهمی؟ ‫بذار رقیبت خودشو خسته کنه...
‫بذار اون حمله کنه و فکر کنه ‫داره تو رو میزنه، بذار خسته بشه...
‫بعد یهو با یه ضربه کارشو بساز!
‫اون موقع نمیفهمه از کجا خورده. ‫گرفتی چی میگم رفیق؟
‫مبارزه ات باید هوشمندانه باشه. ‫یالا شروع کن!
‫آفرین قهرمان. همینجوری ادامه بده. ‫به هرچی که ابو فادی میگه گوش کن.
‫بشار! برو دستکشهات رو در بیار!
‫- اما عمو جان! من تازه گرم شدم! ‫- راست میگه. برو. خیلی تمرکز نداری.
‫- دمت گرم ابو فادی. ‫- قربون تو.
‫امشب میای جلسه حزب؟
‫ابو فوضی! به بشار گفتم. ‫امشب جلسه خونوادگیه.
‫خب که چی؟ تو هم عضو همین خونواده هستی دیگه!
‫از اینکه تموم شب تنها خونه بشینی که بهتره. ‫میخوای فوتبال نگاه کنی؟
‫بیا و برادرم رو ببین. خیلی ‫تعریفت رو شنیده. میخواد تو رو ببینه.
‫انشاالله. میام.
‫پسرم هم داره دنبالت میگرده. گرفتی؟
‫کجا داری میری؟
‫زود برمیگردم.
‫تو رو خدا بگو کجا داری میری. ‫من هم میخوام باهات بیام.
‫بشار! برو تمرینت رو بکن.
‫بذار من هم بیام دیگه. ‫مواظبت هستم.
‫برو اون ۱۵۰ ضربه هوکی که بهم ‫طلبکاری رو تمرین کن. برو پسر خوب!
‫فوضی کجاست؟
‫فکر میکردم دارم میام اونو ببینم.
‫موبایلت رو بده به من.
‫- جنسها کجاست؟ ‫- اینا کی هستن؟
‫سوال نکن ابو فادی. ‫جنسها کجاست؟
‫تو صندوق عقب ماشین.
‫تو دست نزن!
‫بازش کن.
‫مواد منهدم کننده.
‫صبر کن ببینم! ‫اول پول!
‫به فوضی بگو هر چی که ‫خواست به خودم زنگ بزنه.
‫زیاد!
‫موبایلم رو بده!
‫مراقب باش!
‫استیو داری اونا رو میبینی؟
‫بله دارم میبینم.
‫-ساگی...آویخای! ‫-داریم تعقیبشون میکنیم.
‫همینقدر باهاشون فاصله داشته باشی خوبه.
‫مواظب باشین گمشون نکنین! بالاخره ‫داریم به اون فوضی حرومزاده نزدیک میشیم.
‫هر روزی که این عوضی آزاد باشه فاجعه اس.
‫رفتن تو یه کارواش.
‫همونجا باش و نگهبانی بده. ‫شاید فوضی هم بیاد اونجا.
‫- رفتن تو. دیگه نمیتونم ببینمشون. ‫-هر چی دیدی بهم خبر بده.
‫-ساگ و آویخای! شما هم همینطور. ‫-مفهومه.
‫از ۲۰ سال پیش که باهاش ازدواج کردم، ‫یه روز هم نیست که فکرش نباشم.
‫اما اون...
‫الله اعلم. ‫شاید این ۲۰ سال برای اون زمان زیادی باشه.
‫مدت خیلی زیادیه.
‫باید بهش فرصت بدی. خودش میفهمه ‫چطوری باید برگشتنت رو قبول کنه.
‫به خدا عین بچه ها شدم. ‫قلبم داره از جا کنده میشه.
‫پاشو بیا رفیق. ‫بیا تا ماشین نرفته.
‫چرا داری اینو میپوشی؟
‫یونیفرم خدمه زندان.
‫درش بیار بابا!
‫ترک عادت موجب مرض است. آره؟
‫آزادیت رو تبریک میگم.
‫هیچوقت فراموشتون نمیکنم.
‫- خداحافظ ابوثمره. ‫- به سلامت.
‫الف: اینجانب، جهاد حمدان، بدینوسیله ‫اقرار میکنم، مرتکب جرائمی که...
‫قبلا آنها را مرتکب شدم، نخواهم شد.
‫ب: به هیچ یک از گروههای تروریستی یا ‫گروهکهای غیر قانونی ملحق نخواهم شد.
‫به سلامت جهاد!
‫ای پدر زندانیان!
‫مبارکت باشه داداش!
‫در شماره ۷ رو باز کن.
‫ممنونم ایزتیک.
‫- خدا به همراهت باشه جهاد. ‫- خیلی ممنون دوست من.
‫- خدانگهدار. ‫- به سلامت.
‫فوضی حمدان.
‫خبری نشد؟
‫نه. گمونم وانتشون واقعا یه کارواش میخواست.
‫الی، اینا خیلی وقته رفتن تو کارواش.
‫لعنتی! پس این حرومزاده کجاست؟
‫تصویر رو بزرگش کن.
‫وانت داره میاد بیرون.
‫فوضی تو وانت نیست. مفهومه؟ ‫تکرار میکنم. فوضی تو وانت نیست.
‫قبل از اینکه برن تو پشت وانت روکش نبود.
‫پشت وانت رو با روکش پوشوندن.
‫با احتیاط برو نزدیکش ببین زیر اون پوشش چیه.
‫الی، داریم میرسیم به یه چهارراه. ‫الان فرصت خوبیه.
‫چشماتون رو خوب باز کنین! ‫خیلی مشکوک میزنن!
‫تصویر رو بزرگش کن.
‫- وانت پر از مواد منفجره اس. ‫-چی دیدی؟
‫دو تا کپسول گاز که با سیم به هم وصل شده. ‫مثل یه ماده منفجره خیلی قوی میمونه.
‫رفته بودن تو کارواش تا ‫تو ماشین تله انفجاری بذارن.
‫-فوضی چی؟ ‫-فوضی همراهشون نیست.
‫-میخوام قسمت دوم نقشه رو شروع کنم. ‫-فوضی هنوز نیومده...
‫ما هنوز نمیدونم اینا میخوان کجا برن، ‫یا چکار میخوان بکنن.
‫وقتی از روستا رفتن بیرون دستگیرشون کن.
‫گابی! تو اون ماشین مواد منجره اس. ‫هر لحظه میتونه منفجر بشه.
‫خیلی خب...
‫یه کاری کن برن سمت یه محوطه باز، ‫بعدش کاری کن که یه تصادف به نظر بیاد.
‫- مرحله دوم عملیات رو آغاز کنین. ‫-شنیدیم.
‫تصویر رو بزرگترش کن.
‫-تو این تصویر که قشنگ همه چیز واضحه. ‫-میدونم.
‫این دیگه چیه اینجا؟
‫آروم باش حمدی...آروم باش.
‫صبح به خیر.
‫وسط جاده یه چاله درست شده. ‫از یه راه دیگه برین.
‫نگران نباش. با احتیاط رانندگی میکنم. ‫برو!
‫- چی گفتی؟ ‫- گفتم اینجا چاله چوله نداره.
‫مگه کَری؟
‫نمیفهمی چی میگم؟ گفتم از یه ‫طرف دیگه برو وگرنه زنگ میزنم پلیس.
‫- باشه، باشه بابا! مشکلی نیست. ‫- حرکت کن.
‫انجام شد. ‫از جاده اصلی رفتن بیرون.
‫وایسا! وایسا!
‫از ماشین بیا بیرون ابراهیم!
‫خیلی خب. ‫از منطقه خارج بشین. تمام.
‫-من فوضی رو میخوام. عملیات هنوز تموم نشده. ‫-انجامش میدم.
‫میخوام یه ارزیابی مجدد از ‫موقعیت دورون تو منطقه انجام بشه.
‫گوش کن!
‫اگه تیمهای امارات متحده ‫عربی به مسابقات عمان بیان...
‫- شانس خیلی بزرگی میاری. ‫- جدی داری میگی؟
‫دارم جدی میگم. اگه به تمریناتت ‫ادامه بدی، یه مدال دیگه میگیری.
‫حتی شاید بتونی خانواده ات رو هم ببری دوبی.
‫صفا رو هم با خودم میبرم.
‫صبر کن بچه! ‫به اون هم میرسی.
‫اما باید هوشیار باشی. نباید بذاری ‫کس دیگه ای برات خط مشی تعیین کنه.
‫میدونی آخرین باری که ‫بچه هام رو دیدم کی بود؟
‫همه اش هم به خاطر اینکه همسر سابقم ‫قاضی رو متقاعد کرده که من خطرناکم.
‫اما اونا بچه هات هستن!
‫نگران نباش. زن سابقم که رییس من نیست. ‫نه اون، نه هیچ دادگاهی رییس من نیست.
‫من سر بچه هام هیچوقت کوتاه نمیام.
‫- بفرمایید. ‫- خدا خیرتون بده.
‫بدش به من حیفا.
‫یه خرده استراحت کن ابو فادی. ‫خیلی کار کردی.
‫حالا حالا ها کار داریم.
‫انگار گرسنه هستی. ‫میخوای یه چیزی بیارم بخوری؟
‫یعنی میگی من چاقم؟ ‫نکنه میخوای منو بکشی؟
‫نه بابا این حرفا چیه.
‫نسبت به سنی که دارین خیلی خوب موندین...
‫ام بشار! بشین یه خرده استراحت کن.
‫نمیتونم. خیلی هیجان زده ام. ‫ساعت چنده حیفا؟
‫- میخواین یه خرده زودتر بریم؟ ‫- نیم ساعت دیگه میریم مامان.
‫- بفرمایین بشینین. ‫- چاره ای نیست. میشینم.
‫خیلی ممنون ابو فادی.
‫- عجب استقبال گرمی بشه. ‫- همه اش به خاطر خوش قلبی شماست.
‫- ببخشید! این تلفن رو باید جواب بدم. ‫- بفرمایید.
‫- بله؟ ‫- میتونی صحبت کنی؟
‫- آره. چه خبر؟ ‫- خبر خاصی نیست.
‫از یه حمله جلوگیری کردیم. ‫یه نفر به شدت مجروح شد...
‫یه نفر دیگه شون هم کشته شد. ‫اما فوضی همراهشون نبود.
‫- خب! ‫- یعنی فعلا خودشو نشون نمیده.
‫- فعلا پیدا کردنش سخت تر شده. ‫- میفهمم.
‫ابو فادی! حیفا میگه ‫برای ناهار میمونی یا نه؟
‫الان شک میکنه که ما دنبالشیم. ‫تو هم که اونجا پیش خانواده اش هستی.
‫اگه مسئولیتش با من بود، ‫از اونجا میاوردمت بیرون.
‫- اینقدر احمق نباش! ‫- به هر حال گابی ازت میخواد بیای اینجا.
‫- میخواد در مورد حرکت بعدی حرف بزنه. ‫- باشه. بعدا میام یه سر میزنم.
‫باشه اخوی. به زودی میبینمت. ‫دلم برات تنگ شده.
‫باشه خداحافظ.
‫شرمنده.
‫- بفرمایید ابو فادی. ‫- دست شما درد نکنه.
‫- نوش جان. ‫- نمیتونم. من رژیم دارم. خیلی ممنون.
‫تو هم دست نزن!
‫بیا بخور عزیزم.
‫- ابو ماهر. ‫- سلام علیکم.
‫- دوست عزیز من. ‫- خوش اومدی! خیلی خوش اومدی!
‫- خیلی خوشحالیم که اینجا هستی. ‫- بفرما بشین.
‫ابو رامی، خوشحالم میبینمت.
‫- حال و احوال پسرت چطوره؟ ‫- خدا رو شکر. اون هم داره روزشماری میکنه.
‫پس فوضی حمدان تونست یه بار دیگه فرار کنه.
‫- اون عوضی نه تا جون داره! ‫- آره. خیلی خوش شانسه.
‫ولی اون هم یه روزی به دام میافته...
‫- انشاالله اون روز همین امروز باشه. ‫- انشاالله.
‫خب...
‫فوضی کجاست؟
‫داره چکار میکنه؟ ‫کی داره کمکش میکنه؟
‫عموش جهاد حمدان چکار میکنه؟
‫پدر زندانیان! همونی که امروز آزاد شد؟
‫میره بهشون ملحق میشه؟ ‫این مرد دستاش آغشته به خونه...
‫تا حالا ۵ تا از مخبرها رو کشته ‫و عملیات تروریستی ترتیب داده.
‫بگین ببینم چه خبری دارین؟
‫تا جایی که ما میدونیم، جهاد ‫حمدان دیگه فعالیتی نداره...
‫دیگه تهدیدی محسوب نمیشه.
‫در مورد فوضی هم، ‫نمیدونیم کجاست و چکار میکنه.
‫اما این رو میدونیم که ‫حماس اینجا به شدت مشغوله.
‫نفرت دارم بیام اینجا و چیزایی ‫رو بشنوم که خودم میدونم!
‫خوب گوش کنین ببینین چی میگم!
‫امشب من و شما میریم به دیدن ژنرال...
‫تا قرارداد همکاری امنیتی ما رو امضاء کنه.
‫اما اگه فوضی باز هم حملاتی مثل ‫حمله ای که امروز خنثی کردیم انجام بده...
‫کل قرارداد امنیتی میره رو هوا.
‫- ابو رامی. ‫- بله؟
‫برگرد برو الخلیل، از زیر ‫سنگ هم شده فوضی رو گیر بیار.
‫باشه. گیرش میارم.
‫قهوه دلخواه کاپیتان ایوب رو براش بیارین...
‫- از اون شیرینی های ابوثمر هم بیار. ‫- من شیرینی نمیخورم. ممنون.
‫من رژیم دارم. ‫شیرینی نمیخورم.
‫سلام و درود خدا بر تو باد ای کاپیتان ایوب.
‫- بابت ترفیعی که گرفتی تبریک میگم. ‫- خیلی ممنون.
‫الان شدی رییس منطقه! از اون روزی ‫میشناسمت که تو دانشکده افسری بودی.
‫من هم از روزی که زندانی بودی ‫میشناسمت، قبل از توافق اسلو...
‫- اون موقع موهات کلی بلند بود. ‫- ۳۰ سال قبل رو میگی...
‫- اون موقع ۳۰ کیلو از الان لاغرتر بودی. ‫- ای! یادش به خیر.
‫اینا رو میدونی و میخوای بهم شیرینی بدی؟
‫شهر الخلیل.
‫- بله؟ ‫- گوشی دستتون باشه.
‫شما به یه خط امن وصل میشین.
‫فوضی دوست من! امروز تصمیم ‫خیلی درستی گرفتی. خدا رو شکر!
‫- حمدی و ابراهیم کشته شدن. ‫- خدا هر دو تا شون رو رحمت کنه.
‫حالا خوب گوش کن ببین چی میگم پسرم.
‫شهدای ما راه و چاه رو خوب میدونستن. ‫اونا آدمای احمقی نبودن.
‫یه چیزی خیلی مشکوک میزنه. ‫میشه از دو کیلومتری اینو حس کرد.
‫خاطرت جمع باشه ابو محمد. ‫من همه چیز رو بررسی میکنم.
‫گوش کن دوست من. ‫ما تازه در ابتدای راه هستیم.
‫راهی که بسیار هم طولانیه. ‫ولی اگه بین شما خبرچینی باشه...
‫تمام زحماتی که کشیدیم به باد فنا میره.
‫فقط طبق نقشه پیش برین. ‫همه افراد رو به طور کامل چک کنین.
‫چون اون مخبر میتونه ‫نزدیکترین فرد به خودت باشه.
‫- همین کارو میکنم ابو محمد. بهم اعتماد کن. ‫- بهت اعتماد دارم پسرم...
‫ولی دو نفر از افرادت شهید شدن. ‫میخوای عملیات متوقف بشه؟
‫نه ابو محمد. خدا رو شکر ‫ما افراد دیگه ای هم داریم.
‫خوبه. جلسه هماهنگی امنیتی ‫شون امشب ساعت دهه.
‫- خداوند پشت و پناهمون باشه. ‫- انشاالله.
‫مواظب خودت باش.
‫میگه بین ما یه مخبر هست. ‫میگه شاید از افراد خیلی نزدیک باشه.
‫ابو محمد رو که میشناسی. ‫به همه شک داره.
‫اون مربی بوکس چطور؟ ‫بهش اعتماد داری؟
‫ابو فادی رو میگی؟
‫کل هفته تعقیبش میکردم. ‫ظاهرا خطری از جانب اون تهدیدمون نمیکنه.
‫حتی پدرت هم با باشگاه قبلی این ‫مربی تو اورشلیم صحبت کرده. درسته؟
‫من خودم هم با زن سابقش حرف زدم.
‫- پس این خبرچین کی میتونه باشه؟ ‫- زیاد بهش فکر نکن رفیق...
‫یادت باشه! امشب یه مجلس بزرگ داریم.
‫از این پیرهن خوشت میاد؟
‫اوناهاش! اومد!
‫خوش اومدی...خوش اومدی...
‫در رو باز کن!
‫خیلی خیلی خوش اومدی برادر عزیزم. ‫مبارکت باشه.
‫دختر قشنگ بابا!
‫خیلی خوش اومدی اخوی!
‫واقعا خوش اومدی!
‫- خیلی دلمون برات تنگ شده بود. ‫- بشار!
‫نگاش کن! ماشاالله چه بزرگ شده.
‫بیا بریم برادر. ‫بیا بریم.
‫خیلی خوش اومدی.
‫بریم. ‫زود باشین.
‫- الان داری به من میگی؟ ‫- ببین گالی، من خودم هم تازه شنیدم.
‫- زمانش کی هست؟ ‫- حدود دو ساعت دیگه.
‫من میتونم بچه ها رو هم بیاریم. ‫ولی باید به مرکز خانواده هم اطلاع بدیم؟
‫من خودم باهاشون صحبت میکنم. باشه؟
‫- شماره شون چنده؟ ‫- شماره اونا رو هم نداری؟
‫- نه. ندارم. ‫-خیلی خب.
‫- ۰۳ ‫- یه دقیقه گوشی دستت باشه.
‫جهاد خبر نداری باشگاه بوکس چقدر بزرگ شده!
‫بشار، فردا صبح ببرش باشگاه رو بهش نشون بده.
‫تازه خبر نداری پسرت هم چه قهرمانی شده!
‫درباره مبارزه تو عمان بهش چیزی نگفتی؟
‫هنوز نه.
‫عمان؟ ‫واقعا؟
‫اونجا رو نگاه کن.
‫- عمو دوباره شروع نکن. ‫- برای چی شروع نکنم؟ دارم بهش خبر میدم.
‫یهودیا اون زمین ها رو مصادره ‫کردن تا توش شهرک بسازن.
‫ولی حق با بشاره.
‫امروز باید آزادی برادر ‫عزیز خودم رو جشن بگیریم.
‫داریم میریم به یه مراسم استقبال گرم!
‫- سلام. ‫- سلام.
‫دقیقا یه ساعت وقت داری. ‫باید بهت اطلاع بدم که این ملاقات...
‫- ضبط میشه، هم صوتی، هم تصویری. ‫- خوبه.
‫این هم بگم که اگه هر ‫گونه سوء رفتاری ببینم...
‫- باید فورا این جلسه رو تموم کنم. ‫- باشه. حالا میتونم برم تو؟
‫- خواهش میکنم. ‫- خیلی ممنون.
‫مرکز ملاقات تحت کنترل.
‫- سلام بابا. ‫- سلام دخترم.
‫بیا ببینم عزیزم. ‫نمیدونی چقدر دلم برات تنگ شده بود.
‫هی دایم از بیرون صدای پا میومد ‫ولی نگاه میکردم میدیدم تو نیستی.
‫- "آیدو" کجاست؟ ‫- رفته گردش علمی.
‫بهتر. ‫ما دو تا وقت بیشتری داریم.
‫بابا چرا اینجوری لباس پوشیدی؟
‫میخواستم سر این خانم مددکار رو بکوبم ‫به تاق. منو میترسونه. اصلا یه جوریه.
‫خب الان دلت میخواد چی بازی کنیم؟
‫هیچی. ‫بازی های اینا که به درد نمیخوره.
‫بازیهاشون به درد نمیخوره؟ ‫خیلی خب...پس چکار کنیم؟
‫- اونا چیه؟ ‫- اون یکی برای "آیدو" هست...
‫- اون یکی هم مال توئه. ‫-خیلی ممنون.
‫تلفن برام گرفتی؟ مامان میگفت ‫سال دیگه برام میگیره ولی...
‫این هم خیلی قشنگه بابا. ‫دستت درد نکنه.
‫-واقعا خوشت اومد؟ ‫-آره.
‫خیلی خب. ‫بذار ببندم به موهات.
‫یه لحظه صبر کن...
‫به این چیزا که میرسه بابات هیچی بلد نیست.
‫انگشتهام خیلی بزرگه، این هم خیلی کوچیکه.
‫آهان. درست شد!
‫دلم برات تنگ شده بود بابا.
‫من هم دلم برات خیلی تنگ شده بود دخترم.
‫بابا من که دیگه بچه نیستم.
‫تو همیشه برای من بچه هستی. ‫اینو یادت نره.
‫خیلی مهمه که هر روز این کارو بکنین...
‫-و بعد از مدرسه بیاین اینجا... ‫-درسته.
‫-اصلا این مساله رو سرسری نگیرین. ‫-درسته. حق با شماست.
‫سلام.
‫-سلام. چطوری؟ ‫-خوبم. "آیدو" چرا اینجا نیست؟
‫تو این مدت کوتاه نمیتونست ‫وقتش رو هماهنگ کنه.
‫-بهش گفته بودی من دارم میام؟ ‫-بهتره این ملاقات همینجا تموم بشه...
‫-و زمان ملاقات بعدی رو مشخص کنیم. ‫-ملاقات بعدی؟ باشه.
‫-بهش گفته بودی من میام یا نه؟ ‫-بهش گفته بودم.
‫اما اون میخواست بره گردش علمی برای ‫همین نمیخواست از بچه های دیگه دور بمونه.
‫باشه. من میخوام بهش زنگ بزنم، ‫حتی اگه این خانم تلفن ما رو شنود کنه.
‫ازتون میخوام این ملاقات رو همینجا تموم کنین ‫و قرار ملاقات بعدی رو بذارین.
‫این بار سومیه که آیدو اینجا نیست. ‫همیشه هم یه بهانه ای هست.
‫بابا من میخوام پسرم رو ببینم. ‫مشکل چیه؟
‫-خودش تمایلی نداشت بیاد. خوبه؟ ‫-اون نمیخواست یا تو بهش گفتی نیاد؟
‫-خب حالا این دفعه... ‫-گوش کن ببین چی میگم! اون پسرمه...
‫هی! به من دست نزن!
‫عیبی نداره. ‫چیزی نیست.
‫-قهوه میخوری داداش؟ ‫-قهوه هم جواب نمیده.
‫حالا اینقدر خودتو لوس نکن. ‫یه خرده کم خوابیدی دیگه!
‫-ببین کی اینجاست! جناب راکی الظاهریه... ‫-به به! به به!
‫راکی الظاهریه...
‫چطوری برادر؟ ‫خیلی دلم برات تنگ شده بود.
‫-چطوری مرد؟ ‫-سلام اخوی!
‫خیلی قوی شدی ها! ‫شبانه روزی تمرین میکنی؟
‫سلام. چطوری؟ چه خبر؟
‫-خیلی سرحال به نظر میای. ‫-سرحال؟ آره ارواح بابام...
‫دو ماهه که نتونستم چشم رو هم بذارم.
‫برای همین میخوام تو رو بیارم ‫بکنم پرستار بچه های خودم.
‫نه بابا. ‫فکر خوبی نیست.
‫-سلام بر آقایون خیکی! ‫-به به! ببین کی اومده!
‫-غصه نخور داداش. بهتر میشه. ‫-پس کی؟
‫این چیزا که مشکلی نیست.
‫-چطوری؟ ‫-خوبم. تو چطوری؟
‫ببخشید. ‫من دورون هستم.
‫-شما قبلا همدیگه رو ندیدین؟ ‫-خیر.
‫معرفی میکنم، یوآو. ‫ایشون هم دورون هستن.
‫-مواظبش باش. اون آدم میخوره. ‫-من همیشه مواظبم.
‫-اوضاع و احوال چطوره؟ ‫-خوبه.
‫-نظرت چیه؟ ‫-در مورد این یارو؟
‫آدم بی عرضه ایه.
‫-این بهم نگفت که اینکار یه کابوسه. ‫-حالا دیگه تقصیر من شد؟
‫-ناسلامتی ما رفیق هستیم! ‫-من بهت گفتم! تو گوش نکردی!
‫-سلام نوریت! ‫-سلام آقایون خیکی! براتون غذا آوردم.
‫ببین عزیزم یه چیزی میگم آویزه گوشِت کن...
‫اگه کسی بهت گفت ساعت ‫بیولوژیکی بدنت خوب کار میکنه...
‫-اصلا به حرفشون گوش نکن. ‫-نگران نباش. من حال این حرفها رو ندارم.
‫ببین دوست پسرت هم باهات موافقه یا نه!
‫ای داد بیداد! ‫تو هم دیگه از دست رفتی داداش!
‫نامزد کرده؟
‫-آره؟ ‫-شوخی میکنی!
‫-دیوونه شدی؟ ‫-بابا تو انگار کلا از همه جا بیخبری؟
‫-این بچه ها واقعا برای آدم دردسرن! ‫-بی خیال! بچه باید گریه کنه دیگه!
‫هیس...عزیزم....
‫سلام عشقم.
‫ساعت چنده؟
‫بیا اینجا عزیزم.
‫نمیخوای به عموها سلام کنی؟
‫نمیخوای؟ باشه، باشه. ‫هر طور دوست داری. اصلا تو برنده شدی.
‫بذار دکتر راست و ریستش کنه.
‫بیا اینجا میکائیل. ‫باید با هم حرف بزنیم.
‫-اجازه هست؟ ‫-اصلا این بچه کلا در اختیار شما برای همیشه!
‫بیا کوچولو...بیا عزیز دلم...گریه نکن.
‫چیه؟
‫-قیافه ام نکبتی شده؟ ‫-نه عزیزجان. قیافه ات معرکه اس.
‫فقط به من کاری نداشته باشین.
‫ماجرا چیه داداش؟ ‫کمکی چیزی میخواین؟
‫کمک داریم داداش. ‫مادرم هر روز میاد اینجا...
‫مساله ای نیست. بالاخره درست میشه. ‫بچه ها بالاخره بزرگ میشن دیگه. درسته؟
‫آره. بچه ها بزرگ میشن. ‫نگران نباش.
‫صبح به خیر.
‫- پرستار هستی؟ ‫- یه جورایی.
‫اسمت چیه؟
‫حمدی.
‫فامیلی ات چیه؟
‫حمدی چی؟ ‫نام خانوادگی؟
‫حمدی، دوست من، بذار راستش رو بگم...
‫تو الان مِرده محسوب میشی.
‫تو رادیو اعلام کردن که ‫انفجار باعث مرگ دو نفر شده.
‫اعلام شد شهید شدن.
‫پس الان دو تا راه حل جلوی پات هست...
‫عاقل باشی و با من حرف بزنی...
‫که احتمال داره آخرش به زندان اسرائیل بری...
‫که هم میتونی اونجا درس بخونی ‫و هم میتونی به والدینت زنگ بزنی.
‫راه دوم هم اینه که...
‫زندانی مرده محسوب بشی...
‫یعنی هیچکس اصلا نفهمه که تو وجود داری.
‫چی میگی؟ ‫نظرت چیه؟
‫مرگ!
‫اسم فامیلی ات چیه؟
‫سلیمان! ‫ای نابکار!
‫حمدی سلیمان! ‫اهل کجایی؟
‫خان یونس.
‫خواهش میکنم بس کن...
‫خان یونس کجاست؟
‫اردوگاه... ‫نکن...تو رو خدا بس کن...
‫همون اردوگاهی که تو غزه هست؟ ‫پس تو یه کماندو هستی؟
‫چطوری از مرز رد شدی؟ ‫چطوری از مرز رد شدی؟
‫از طریق دریا؟ از راه تونل؟ ‫چند نفر بودین اومدین اینور؟
‫خودت میدونی که بالاخره باید حرف بزنی...
‫پس برای چی میخوای زجر بکشی؟
‫-بیهوش شده؟ ‫-مورفینش قطع شد.
‫گابی! ‫یه مشکل داریم.
‫-میتونم بذارم بیان داخل؟ ‫-بله. بله.
‫مبارک باشه.
‫-میبینم که منشی هم داری. ‫-اون منشی همین دفتره. اینجا بود.
‫دفتر قشنگی داری.
‫-ببخشید دست خالی اومدیم. ‫-آره. تو رو خدا. ببخشید.
‫گوش کن. دانا به آدم فوضی صحبت کرده. ‫همونی که تو انفجار زخمی شده.
‫عجب بد شانسیه این! ‫به جای حوری های بهشتی دانا رفته سراغش.
‫آره. خنده داره. ‫ولی قسمت خنده دارش مونده.
‫اون از افراد حماسه... ‫یه سربازه...در واقع یه کوماندوئه.
‫برای هانی الجباری و ابو محمد کار میکرده...
‫-متوجه شدی؟ ‫-سرباز هانی؟ امکان نداره!
‫خوب گوش کن ببین چی میگم. ‫فوضی حمدان داره یه عملیات انجام میده...
‫یه واحد کوماندویی از غزه ‫اومدن به کرانه باختری...
‫یعنی اینکه ما همین الان هم ‫تو وضعیت اضطراری هستیم.
‫-باشه گابی. من بررسی میکنم. ‫-واقعا؟
‫الان شیش ماهه تو الظاهریه هستی...
‫تو این مدت ما تونستیم فقط یه حمله ‫رو خنثی کنیم. تازه اون هم با پهپاد میشد.
‫-آروم باش گابی. ‫-ببخشین. میدونم دارین کارتون رو میکنین...
‫اما امشب داریم یه قرارداد همکاری ‫امنیتی با دولت خودمختار امضاء میکنیم...
‫برای همین بهتره عجله کنی. ‫برگرد به الظاهریه...
‫اگه هیچ راه دیگه ای نبود، ‫پوششت رو بذار کنار...
‫قبل از اینکه فوضی تمام کرانه باختری ‫رو بفرسته رو هوا، دستگیرش کن.
‫-فهمیدی؟ ‫-فهمیدم.
‫خیلی ممنون عزیزم. ‫خوش اومدی.
‫چه ادکلن خوبی زدی! ‫چقدر خوشتیپ شدی!
‫بهت قول میدم میتونی یه عروس خوشگل ‫گیر بیاری تا سر و سامون بگیری.
‫ببین، من مثل تو که نیستم. ‫۴۰ ساله هم که بشم باز هم میتونم زن بگیرم.
‫ببند دهنتو!
‫- سلام. خوش اومدین. ‫- سلام. خیلی خوش اومدین.
‫ممنون که تشریف آوردین.
‫احتمالا یه دختری میخوای ‫که مدرکش هم بالا باشه. آره؟
‫- پدرتون رو ندیدین؟ ‫- حتما داره دوش میگیره.
‫هنوز تو اتاقشه.
‫- آروم باش مامان. نگران نباش. ‫- نمیتونم.
‫سلام. خوش اومدین. حالتون چطوره؟
‫چیه؟ چی شده؟
‫نور...خیلی متاسفم.
‫برای چی متاسفی عشق من؟
‫برای اینکه زندگیت رو خراب کردم.
‫تو هیچی رو خراب نکردی. ‫ما تازه میخوایم شروع کنیم.
‫زمان زیادی گذشته.
‫ولی لااقل تو هنوز خوش تیپ موندی.
‫مردها بر خلاف زنها، هر ‫چی سنشون بالاتر بره...
‫خوش تیپ تر میشن.
‫تو هنوز به زیبایی همون روز ‫اولی هستی که همدیگه رو دیدیم...
‫تازه قشنگ تر هم شدی.
‫آفرین. جواب خوبی بود.
‫حالا هم بیا پیش مهمونا، قبل از اینکه برن ‫یه خوش و بشی باهاشون بکن.
‫بابا اینو میشناسی؟ ‫با همدیگه به یه مدرسه میرفتیم.
‫دوستته.
‫جهاد...جهاد...
‫یه دقیقه بیا بیرون، ‫یه نفر میخواد باهات سلام و علیک بکنه.
‫ابو بشار.
‫- به خونه خوش اومدین. ‫- خدا خیرتون بده.
‫برگشتن به خونه خیلی کیف داره. مگه نه؟
‫خیلی ممنون ابو جمال. ‫اما این کارا لازم نیست.
‫دوست عزیز، این یه هدیه از طرف جنبش مقاومته. ‫تو هم یکی از ما هستی دیگه.
‫یکی دو هفته ای خونه استراحت کن. ‫بعد بیا پیش ما تا یه کاری برات بکنیم.
‫خیلی ممنون. ‫لطف دارین.
‫خیلی ممنون ابو جمال. ‫قول میدم میاد به شما سر میزنه.
‫- بسیار خوب. باز هم بهت تبریک میگم. ‫- خدا خیرت بده.
‫ممنون که تشریف آوردین. ‫سرافراز کردین.
‫محض رضای خدا یه خرده مهربون باش. ‫این میتونه دوباره برت گردونه به زندگی.
‫حق با توئه اخوی. ‫باشه. نگران نباش.
‫سلام علیکم.
‫بشار!
‫بیا مرد پر افتخار خونه ما رو ببین.
‫بابا!
‫- بابا! ایشون ابوفادی، مربی من هستن. ‫- از آشنایی باهاتون خوشحالم.
‫تو وزن متوسط، تو مسابقات کشوری پنجم شده.
‫- خیلی از آشناییتون خوشوقتم. ‫- من هم همینطور. پسر شما فوق العاده اس.
‫متاسفانه من فرصت نداشتم بالاسرش باشم، ‫ولی انگار با آدمای خوبی آشنا شده.
‫از تمام زحمتهایی که براش کشیدین ممنونم. ‫ناصر میگه خیلی بهتر شده.
‫خیلی خیلی بهتر شده. ‫خیلی استعداد داره.
‫- خیلی ازتون ممنونم. ‫- خواهش میکنم. خوشحال شدم.
‫- گرسنه ای؟ ‫- دارم از گرسنگی میمیرم.
‫یکی از بازجوها یه خبر تازه دیگه بهمون داده.
‫اونا تنها نیستن.
‫حداقل یه گروه تروریستی همراهشون ‫از مرز رد شده. شاید هم بیشتر
‫چطوری رد شدن؟ ‫چطوری از مرز اومدن تو؟
‫اون عوضی هانی الجباری ‫هرکاری میکنه تا بتونه رییس بشه.
‫این منو بیشتر از همه چیز میترسونه.
‫تو هم داری میری اونجا؟
‫آره. ‫نیم ساعت دیگه میرسم اونجا.
‫- خیلی خب. پس میبینمت. ‫- فعلا خداحافظ.
‫ستاد هماهنگی و ارتباطات. ‫شمال رام الله.
‫باشه. بسیار خب. ‫خداحافظ.
‫زیاد.
‫شنیدم امروز دو نفر کشته شدن.
‫بمب رو کی تهیه کرده بود. ‫تو یا فوضی؟
‫به تو چه ابو فادی؟ ‫سرت به کار خودت باشه.
‫گوش کن ببین چی میگم. شماها حرفه ای نیستین. ‫این کارتون میتونست منو به دردسر بندازه.
‫منو ببر پیش فوضی. ‫میخوام باهاش صحبت کنم.
‫برای بار دوم بهت میگم. ‫بی خیال شو!
‫شماها همتون بچه هستین!
‫دفعه بعد که بمب درست کنی، ‫مطمئنا تو صورت خودت منفجر میشه.
‫بذارین بهتون کمک کنم. اگه میخواین یه عملیات ‫بزرگ انجام بدین، باید درست انجامش بدین.
‫ابو فادی تو از کجا میدونی ما ‫میخوایم یه عملیات بزرگ انجام بدیم؟
‫من خیلی چیزا میدونم که تو نمیدونی. منو ‫ببر پیش فوضی. خودم باهاش صحبت میکنم.
‫همین امروز بود که فوضی ‫میگفت بین ما یه جاسوس هست.
‫- منظورش تو بود ابو فادی! ‫- من؟ جاسوسی؟ حرف دهنتو بفهم حرومزاده!
‫ابو فادی تو واقعا کی هستی؟ هان؟
‫یه مربی بوکس که از بمب و ‫مواد منفجره هم سر در میاره؟
‫جهاد به چشم یکی از اعضای خونواده ‫به تو نگاه میکنه. امروز روز جشنه...
‫هم یه جشن برای ابو بشار...
‫هم برای نابودی یه جاسوس و همدستهاش!
‫حرومزاده فکر میکنی نمیدونم...
‫دقیقا سر وقت.
‫الو؟
‫- ایوب تیر خورد! ‫-گابی؟
‫پشتیبانی لازم دارم!
‫گابی!