..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫تو صدای من رو می‌شنوی و آونگ رو می‌بینی.
‫فقط صدای من و آونگ.
‫بقیه‌ی چیزها ناپدید میشن.
‫از اون روزی که صداتو از دست دادی ‫30 سال میگذره.
‫اون روز دخترت ژوزفین فوت کرد.
‫درست میگم؟
‫مرگش با رفتن زیر یه درشکه اتفاق افتاد ‫درسته؟
‫چند سالش بود؟
‫هفت سالش بود... یه دختر کوچولو...
‫وقتی به خودت اومدی...
‫نه تصادف یادت مونده بود و نه صداتو داشتی.
‫از اون موقع دیگه نتونستی صحبت کنی. ‫درسته؟
‫حالا تو اونجایی.
‫همون روز ، همون جا ، توی پیاده رو...
‫با کدوم دستت ، دخترت رو گرفته بودی؟
‫داری دست ژوزفین رو توی دستت حس میکنی.
‫دست کوچولو و گرمش.
‫میتونی ببینی که درشکه داره نزدیک میشه؟
‫بعدش چه اتفاقی افتاد؟
‫دست ژوزفین رو گرفتی و ازش مراقبت میکنی.
‫دستشو ول کرد؟
‫بعدش تو داد زدی ، ولی صداتو نمی‌شنید.
‫صدای تو نتونست ژوزفین رو نجات بده.
‫چجوری فریاد زدی؟ همین الآن داد بزن.
‫ژوزفین ، وایسا!
‫عالی بود.
‫خیلی قابل باور بود.
‫موقعی که داشتم ساعتمو تاب میدادم ‫آیا تاثیرگذار بود؟
‫برام مهم نیست. ‫ولی میدونی چی منو آزار میده؟
‫که تا فردا هم اینقدر فضا تاریک نیست.
‫متاسفانه... ببین ، میتونی آخرش ‫یه خورده گریه کنی؟
‫گریه کنم؟
‫نخیر.
‫نمیتونم گریه کنم وقتی هیچ اتفاقی نیوفتاده.
‫تو دخترتو از دست دادی.
‫نخیر . من اصلا دختر ندارم.
‫بزار بهت بگم ، دکتر . ‫من همه کار برات میکنم.
‫لباساتو میشورم ، خونه‌رو تمیز میکنم ، ‫برات غذا میپزم با اینکه اصلا غذا نمیخوری.
‫خیلی غم انگیزه!
‫اون نقاشی رو هم بزار سر جاش! ‫آویزونش کن. اینجا خیلی وحشتناک شده.
‫شرمنده ، لینور.
‫بدون اشک.
‫فردا قراره چند نفر اونجا باشن؟
‫حدودا 30 نفر.
‫تمام افراد مهم جامعه پزشکی وین.
‫همشون هم علیه من هستن!
‫تعجبی نداره.
‫قراره واسشون نقش بازی کنی.
‫براشون هیپنوتیزم اجرا میکنم.
‫یک معالجه انقلابی.
‫البته اینقدر خودخواه هستن که ‫جدی نمیگیرنش...
‫ولی ما دوتا قراره که فردا رو تغییر بدیم.
‫ولی دکتر ، تو نمیتونی انجامش بدی.
‫من اصلا هیپنوتیزم نشدم.
‫فقط دارم نقش بازی میکنم.
‫میتونم انجامش بدم ، دارم یاد میگیرم.
‫اینطوری جواب نمیده!
‫به این سادگی نمیشه یه نفر رو ‫هیپنوتیزم کرد.
‫شرایط باید مناسب باشه.
‫لینور ، بیا. یه بار دیگه.
‫نخیر!
‫یه خورده کوکائین میخوای؟
‫"هیستریا" ‫(منظور از هیستری ، حالتی در فرد است که اضطراب را ‫به نشانه‌های بیماری تبدیل می‌کند.)
‫♪ خوشبختی پرنده‌ایست ... ♪
‫♪ مهربان اما خجالتی... ♪
‫♪ بسی دشوار است تا... ♪
‫♪ به چنگش آورد اما پرواز خواهد کرد ... ♪
‫♪ قلب ، همانا قفسی است... ♪
‫♪ و اگر با دقت ببینی ... ♪
‫♪ می‌بینی که خوشبختی‌ات را ♪ ‫♪ از دست خواهی داد... ♪
‫♪ همچون آرامشت را... ♪
‫رسیدیم.
‫اینجا چه اتفاقی افتاده؟
‫غروب صدای جیغ شنیدم .
‫وایسه همین فکر کردم باید مواظبش باشم.
‫فاحشه بود؟
‫نه ، فقط اینجا زندگی میکرد.
‫دختر خیلی خوبی بود.
‫دارم بهتون میگم.
‫هنوز آماده نبود.
‫به ندرت صحبت میکرد. ‫همیشه سرش تو کار خودش بود.
‫امروز نبوده...
‫تموم شد یا نه؟ ‫نمیتونم اینجا رو کل شب ببندم.
‫- پوشاکر ، ازش بازجویی کن. ‫- بله
‫که اینطور .
‫تو کی هستی؟
‫هاینس کانراد ، مالک اینجام .
‫قیافت داره داد میزنه.
‫- مالک تو هم هست؟ ‫- لطفا گستاخ نباشید .
‫ایشون آنِلی هستن.
‫ایشون مستاجر هستن ، درست مثل ‫خانوم هورواس .
‫خانوم هورواس اسم کوچیکش چیه؟
‫استفی.
‫کی باهاش بود؟ کسی رو دیدین؟
‫شکلات ‫زبان گربه
‫- پوشاکر ! ‫- چی شد؟
‫بیا ، عجله کن !
‫- چی شده؟ ‫- اون هنوز زنده‌ست!
‫چی؟
‫فقط نفس بکش.
‫نزدیکترین دکتر تا اینجا کیه؟
‫شبتون بخیر ، دکتر فروید. ‫برای آخرین بار میپرسم ، اجاره چی شد؟
‫اکتبر و نوامبر و دسامبر با سودش!
‫الساعه پرداخت میکنم.
‫نامه‌ای برام رسیده؟
‫اجاره فراموش نشه !
‫الساعه.
‫آه ، مارتا ، شاهدخت من...
‫آه ، وقتی بیایم ، تورا بسیار می‌بوسم...
‫و اگر به خوبی رفتار نکنی ‫آنکه را که قوی تر است ، خواهی دید...
‫یک دختر کوچک نجیب که به ندرت غذا میخورد ‫یا یک مرد پر شده از کوکائین.
‫کوکائین.
‫زیگی عزیزم ، کسی که مرا یک ‫دختر کوچک ضعیف خطاب میکند ، حتما مرا نمیشناسد.
‫نکند کوکائین اثرات جانبی بر تو گذاشته باشد؟
‫یا نکند ناگهان از ستیغ نیرومندی‌ات ‫غره شدی؟
‫اطلاعات پزشکی مادرم میگوید: خود ارضایی، ‫اثرات شدیدی بر انسان میگذارد.
‫باید از او بپرسم معنی خود ارضایی چیست. ‫هرچند که تو در آن استادی...
‫شوخی به کنار ، زیگی ، مادر مرا فراخواند.
‫همان حرف های همیشگی را زد. ‫طبقه‌ات ، ثروتت و آینده‌ات...
‫او به ما اجازه ازدواج در تاریخ مقرر شده ‫نمیدهد ، عشق من.
‫همانا اندیشه دوباره صبر کردن...
‫نیز قابل تحمل نیست.
‫تو درباره سخنرانی‌ای در دانشگاه نوشتی ، ‫که همه چیز را دگرگون میکند.
‫اهای ، درو باز کن!
‫- آهای ‫- دارم میام!
‫- کل محله رو سرت گذاشتی. ‫- در وامونده رو باز کن!
‫بله ، چیه؟
‫- تو دکتری؟ ‫- بله.
‫- باید کجا بزاریمش؟ ‫- ولی ...
‫صبر کنید !
‫چه مرگت شده ؟ کاری بکن!
‫خونریزی رو باید قطع کرد! ‫یه سری لباس اونجاست .
‫بیدار بمون ، همراه ما باش .
‫- زخمش کجاست؟ ‫- یه زخم عمیق روی شرمگاهشه!
‫چی شد؟ کاری بکن !
‫منو ببین ، آروم باش.
‫منو ببین .
‫دیگه دیر شده .
‫جراحت داخلی داره.
‫من جراح نیستم ، ولی حتی بهترین جراح هم ‫نمیتونه کار زیادی انجام بده .
‫چطور روت میشه به خودت بگی دکتر.
‫چی شده؟
‫لعنتی!
‫و...
‫خودمون میبریمش.
‫دکتر.
‫ولی ...
‫آقایون!
‫آقایون.
‫شما که جدی نیستید؟
‫بازرس!
‫هنگ پنجم؟
‫مطمئنی؟
‫من 20 ساله که خدمت میکنم.
‫دختره فاحشه بود.
‫هرکسی ممکنه اونکارو کرده باشه.
‫فاحشه نبود ، فقط اونجا ساکن بود.
‫کی این حرفو زده؟
‫اون دختر زیبایی بود.
‫یه افسر اینکارو کرده.
‫همون داستان قدیمیه ولی دیگه دار ‫خسته کننده میشه.
‫افسر اونو تا حد مرگ مجروح کرده. ‫فکر نمیکنم خسته کننده باشه.
‫تو از کجا میدونی؟
‫فاحشه خونه‌ها هر روز کلی اتفاق ‫توشون می‌افته.
‫ممکنه کار کس دیگه ای باشه.
‫بحث اینکه قضیه خیلی مهم نیست برام.
‫از این طرف.
‫فروید!
‫آرتور؟
‫یادم اومد ، قرار ملاقاتمون ...
‫چی شده؟
‫قتل.
‫میتونم ببینم. جزئیات؟
‫من اون فاکار پلیدتو شبیه‌سازی نمیکنم.
‫چرا ، میکنی!
‫درشکه اینجاست. باید بریم. ‫قراره نیمه شب شروع بشه.
‫شب بخیر.
‫اشنیتزلر ، اطرافتو ببین.
‫من باید برای سخنرانی فردا ‫استراحت کنم.
‫دارم بهت هشدار میدم! من کلی کار کردم ‫تا خودمون رو اونجا برسونیم.
‫به نصف شهر بدهکار شدم.
‫تازه ، تو نمیتونی بخوابی.
‫کلی کوکائین زدی.
‫- عصر بخیر ، آقای اشنیتزلر . ‫- سلام .
‫همرو میشناسی؟
‫چیزی که مهمه اینه که اونا ‫منو میشناسن.
‫هنریت.
‫البته.
‫هنریت ، کلارا ، لئوپولد.
‫تویی!
‫اومدن ، زاپاریز‌ها.
‫تیپم چطوره؟
‫هنریت! عصر بخیر ، خانوم کلارا.
‫اون اینجا چیکار میکنه ؟ ‫اون که هیچ تخیلی نداره.
‫- لئوپولد! ‫- یکی از دوستاته؟
‫معلومه که نه. یه دانشجو پزشکیه.
‫به هیستریک چه ربطی داره؟ ‫مادرش؟
‫احتمالا. با عقل جور در میاد.
‫آقای شاعر!
‫باعث افتخاره.
‫ایشون همراهم ، دکتر فروید هستن. ‫درست مثل من پزشک هستن .
‫عصب شناس، کاوشگر و یاغی در این زمینه‌ست.
‫خوش اومدید دکتر ، تا وقتی من این ‫ادیب شمارو بدزدم ، لبی تر کنید.
‫بیا!
‫کاوشگر و یاغی؟
‫بیگانه هم هستم!
‫خونه خودتونه.
‫من یه مجارستانی در وین هستم . ‫صبر و تحملم خیلی زیاده.
‫صبر و تحمل؟
‫شما در مرکز جهان هستید.
‫حق با شماست . باید سپاسگزار باشم.
‫پدرم رییس شورش علیه امپراطور بود.
‫شما بردید.
‫من فقط یه یهودی هستم و توی صنف‌ـم ‫منو به عنوان ناسازگار میشناسن.
‫یه حقه باز درواقع.
‫در اون صورت ، صنف شما باید با شما ‫سازگار بشه.
‫منم همین نقشه رو دارم.
‫هدفم همینه.
‫مراقب باش ، کلارا ، یه یهودیه.
‫دکتر ، فون شونفِلد.
‫- عصر بخیر ‫- بانوی جوان.
‫تعجبی نیست که میبینمت ، فروید.
‫هیچوقت از جادو نمیگذری.
‫حالا که همراه مادرت هستی.
‫گمون کنم هر کار بخوای میکنی.
‫لیست سخنرانی های فردا رو دیدی؟
‫سخنرانیت بعد از منه.
‫چه افتخاری... برای توئه.
‫زمانش فرا رسیده.
‫ما ، دوازده داوطلب میخوایم.
‫من هستم ! ‫- یکی!
‫- هستم. ‫- دوتا!
‫کلارا ، سه تا!
‫دیگه کی؟
‫دستای همدیگرو بگیرین.
‫لطفا شما هم بگیرید.
‫بیا ، انجامش بده.
‫♪ قبل از پایان روز... ♪
‫♪ ای آفریننده‌ی جهان ، ستایش میکنیم ... ♪
‫♪ که با التفات همگانی ... ♪
‫ساکت!
‫هنریت.
‫روبرت؟
‫این پدرته.
‫بچه ...
‫بابا؟
‫کلارا ، اون موقع خیلی کوچیک بودی.
‫میتونی منو به یاد بیاری؟
‫چرا مارو بدون یه کلمه خداحافظی...
‫تنها گذاشتی؟
‫نمیتونستم ادامه بدم.
‫تقصیر تو نبود.
‫هنری ، گل زندگی من.
‫منو ببخش.
‫مزخرفه!
‫کلارا؟
‫فِلِر!
‫ببخشید.
‫بیا ، کمک کن.
‫سطح دقیق سلول های نابود شده مغزی ‫تنها پس از مرگ قابل ارزیابی میباشد.
‫از حالا به بعد ، من به اکتشافات پروفسور ‫دکتر مِینِرت رجوع میکنم...
‫ایشون گفته که...
‫ای پدرسگ!
‫اینطوری باید خودتو نجات بدی ، زیگموند.
‫از کدوم نوع هیپنوتیزم استفاده میکنی؟
‫میدونم که تو از ترفند لمس استیمولی خوشت میاد.
‫چون ساده تره و بیشتر مواقع کارکرد داره.
‫برویر ، بس کن.
‫داری مضطربم میکنی.
‫بغلشون کن ، و باهاشون برقص...
‫و کم کم به سرنخت نزدیک شو.
‫من نمیخوام کم کم برم سراغ سرنخ.
‫اینا یه مشت مزخرفاته ، باید متوقف بشه.
‫موفق باشی ، دوست من.
‫- متخصص هیپنوتیزم ‫- کنجکاو شدم.
‫من دکتر زیگموند فروید هستم.
‫اخیرا به این مقام دست پیدا کردم.
‫من همچنین به طور پاره وقت در دپارتمان روانپزشکی ‫در بیمارستان عمومی مشغول هستم.
‫من تحت نظارت پروفسور دکتر ‫تئودور مِینِرت فعالیت میکنم.
‫و همچنین شاگرد ایشان هستم.
‫یک سال قبل ، یک ماجراجویی آموزشی ‫منو به پاریس کشوند.
‫به بیمارستان دِ لا سالپتری‌یر.
‫بعد از اون ، همکاری موفقی با ‫دکتر ژان-مارتین چارکوت داشتم.
‫بنیان‌گذار هیپنوتیزم درمانی در هیستریک.
‫اون میگه درمان ، من میگم نمایش و تئاتر.
‫نتایج ایشون ثابت میکنه که...
‫شخصی که قبل از من سخنرانی میکرد ، ‫در اشتباهه.
‫جدی داره این حرفارو میزنه؟
‫هیستریا ، اگرچه به عنوان ضعف و ‫چند چهره بودن شناخته میشه...
‫اما یک بیماری مغزی نیست.
‫و قطعا هیچ نیازی به جلب توجه نداره.
‫این یک صدوره که من بهش میگم ‫ضمیر ناخودآگاه.
‫من به این مزخرفات گوش نمیدم. ‫خداحافظ آقایون.
‫من یه خونه‌ام.
‫درون من تاریکه.
‫ناخودآگاه من ، یک نور تنهاست.
‫یک شمع در مقابل باد.
‫که داره میلرزه.
‫بعضی وقتا اینجا ، بعضی وقتا جای دیگه.
‫بقیه چیز ها در سایه هستن.
‫بقیه چیز ها در ناخودآگاه‌ان.
‫اما وجود دارن.
‫در اتاقای دیگه.
‫طاقچه ، راهرو ، پلکان و درها.
‫در هر زمان.
‫هرچیزی که در درون شما وجود داره ‫و سرگردانه ...
‫اونجاست.
‫مدام در حال کاره ‫و زندگی میکنه.
‫در خونه ای که خود منم.
‫غریزه ، شهوت ، تابوها.
‫افکار ممنوعه.
‫امیال ممنوعه.
‫خاطراتی که ما ‫نمیتونیم در روشنایی ببینیم.
‫اون هم زمانی که ‫از جلوی روشنایی دورشون کردیم.
‫اون ها در تاریکی دور ما میرقصن.
‫اون ها مارو شکنجه و عصبانی میکنن.
‫اون ها تردد میکنن و نجوا .
‫اون ها مارو میترسونن.
‫مارو مریض میکنن.
‫اون ها مارو هیستریک میکنن.
‫خانوم ال ، یک بیمار ‫خصوصی من هستن.
‫ایشون به مدت 30 سال ، لال بودن.
‫از کارافتادگی در عصب صدا. ‫هیچ درمان پزشکی هم نداره.
‫هیچ فیزیولوژی نمیتونه دلیل بیاره که ‫چرا نمیتونه صحبت کنه.
‫و همچنین هیچ نورولوژی هم.
‫من میخوام همین الآن انجامش بدم.
‫با کمک هیپنوتیزم درمانی.
‫خودشه.
‫صدامو میشنوی.
‫آونگ رو میبینی.
‫فقط صدای من و آونگ.
‫بقیه‌ی چیزها ناپدید میشن.
‫بجز صدای من و آونگ ، ‫هیچ چیز دیگه ای وجود نداره.
‫اون روزی که صداتو از دست دادی...
‫روزی بود که دخترت ، ژوزفین ‫فوت کرد . درسته؟
‫مرگش با رفتن زیر یه درشکه اتفاق افتاد ‫درسته؟
‫چند سالش بود؟
‫هفت سال.
‫اونجا بودی اما شوکه شده بودی.
‫وقتی به خودت اومدی ، نه حافظه داشته ‫و نه صدا...
‫الآن دوباره اونجایی.
‫همون روز ، همون مکان.
‫توی پیاده رویی...
‫با کدوم دستت، دست دخترتو گرفتی؟
‫میتونی دست ژوزفین رو حس کنی.
‫داری میبینی که درشکه داره نزدیک میشه.
‫اما داری ازش مراقبت میکنی.
‫دستشو گرفتی.
‫چه اتفاقی افتاد؟
‫دستتو ول کرد.
‫جیغ زدی ولی اون صداتو نمیشنید.
‫صدای تو نتونست نجاتش بده.
‫چطور فریاد زدی؟ همین الآن داد بزن!
‫ژوز...
‫دکتر فروید.
‫به نظرم برو توی رشته شیمی تحصیل کن.
‫تا جایی که شنیدم ، ‫اونا دنبال سنگ فیلسوف میگردن.
‫دکتر فروید نمایش خودشون رو اجرا کردن.
‫و مشخص شد که یه چیزایی ‫از آموزش های من رو فراموش کرده.
‫روح انسان تجلی‌ـه فرایندهای فیزیکی ‫در یک اُرگان‌ـه.
‫برای درک ، آموزش و درمان اون اُرگان...
‫در یک سطح فیزیکی ، کارکرد ‫روان‌پزشکی‌ـه.
‫نه هیچ چیز دیگه ای...!
‫سخنرانی تمومه.
‫میخوام برم.
‫یه دقیقه بهم وقت دید.
‫خانوم ، صبر کنید.
‫اون...
‫فاحشه شده بود؟
‫ولی یه معشوقه داشت که ‫ما دنبالش میگردیم.
‫از آخرین باری که صحبت کردم ‫زمان زیادی گذشته.
‫ولی گفت معشوقه‌ـش ، افسره.
‫اسمشو میدونی؟
‫گئورگ.
‫یادمه اسمشو گئورگ گفت.
‫فامیلیش رو نمیدونم.
‫تسلیت میگم.
‫موقعی که کسی تو خواب راه میره ‫همین اتفاق میوفته.
‫توی رویا میبینی که بیداری.
‫دارم عقلمو از دست میدم.
‫نه.
‫من اینجام.
‫دختره ، کلارا.
‫همیشه احساساتی هستی.
‫بیشتر از بقیه.
‫اما اون فرق داشت.
‫من دیدمش.
‫توی تاریکی...
‫همراهش بودم
‫منو ببین.
‫من اینجام.
‫حالا بخواب.
‫من همیشه اینجام.
‫عقبگرد ! یک ، دو !
‫سلاح ، زمین ! یک ، دو !
‫بایستید!
‫روی شونه‌هاتون!
‫دیشب پیش استفی بودی ، درسته؟
‫گفتی میخواستی ببینیش.
‫آره ، همراهش بودم.
‫امیدوارم قاتل رو دار بزنن.
‫من پیشش بودم ، بهش شکلات دادم.
‫تقصیر تو نبود.
‫من...
‫براش شکلات بردم.
‫بعدش اومدم اینجا...
‫گئورگ.
‫- بالا بیار . ‫- چیزی نیست.
‫منظورت چیه که گفتی ‫"بعدش اومدم اینجا" ؟
‫کیه؟
‫بفرمایید!
‫چقد من خنگم.
‫من یه دختر داشتم.
‫چطور عمل کرد؟
‫چطور ممکنه؟
‫چند دفعه ما کار کردیم؟
‫40 بار ، 70 بار ‫اون داستان به درونت نفوذ کرد.
‫در ناخوداگاهت شکل گرفت.
‫و تحت هیپنوتیزم ، تو یک خاطر تقلبی ‫از خودت رو تجربه کردی.
‫تحت هیپنوتیزم بودی.
‫درسته.
‫من میتونم انجامش بدم.
‫میدونی چرا، لینور؟
‫چون لمست کردم.
‫لمس استیمولی!
‫برویر راست میگفت.
‫ما مجابت کردیم که تو یه دختر داشتی.
‫این یه هیجان علمی‌ـه.
‫ولی هیچکس باور نمیکنه.
‫آخ.
‫تنبیه در کار نباشه ، خانوم توبیش.
‫من همون کاری رو میکنم که ‫مادرتون به من گفت انجام بدم.
‫تا یادش بدم که چطور پیانو بنوازه.
‫اول اینکه اون اسب نیست ‫بعدش هم ما توی مدرسه سوارکاری نیستیم.
‫یه بچه‌ست.
‫خوبه.
‫از اول... لطفا.
‫این برخلاف مقرراته ‫افسر کیس!
‫چه یونیفرمی.
‫جدیده؟
‫از این کارت پیشمون میشی.
‫یونیفرم قبلی پر از خون شده بود؟
‫خون اون دختر خوشگله؟
‫یا یه کم ؟
‫نبرد ماگلا توی بوسنی.
‫واسه همینه که میخوای انتقام بگیری.
‫پس این ادا و اصول درباره یه ‫فاحشه مرده چیه؟
‫اسمش چی بود؟
‫اسمشو میخواد بدونه!
‫- اسمش چی بود؟ ‫- نمیدونم .
‫اسمش چی بود؟
‫کیس!
‫بس کنید ، گئورگ وان لیختِنبِرگ ‫رو همین الآن آزاد کن.
‫بین شما دوتا موقع جنگ ، چی شد؟
‫دیگه جنگ تموم شده.
‫دیگه روی این پرونده کار نمیکنی.
‫برید بیرون.
‫بیا ، لطفا!
‫پوشاکر.
‫حواست بهش باشه.
‫♪ ها ، چه لذت بخش ، از چشمان زیبای... ♪
‫♪ شکوفه های گل‌ها... ♪
‫♪ در سعادت تیردان... ♪
‫♪ تا که زندگی جدید را با بوسه‌ای آغاز کند. ♪
‫♪ ها ، چه لذت بخش ، با نوازشی دل‌انگیز... ♪
‫♪ با شجاعتی شهوانی ♪ ‫♪ زیباترین خون ♪
‫♪ همانند رُز. ♪ ‫- اونجا رو ببین !
‫- ولیعهد ، رودولف . ‫♪ - از لبهای قرمز و بنفش ♪
‫♪ پرستش آشامیدن ♪
‫♪ بسا هنگام مشتعل میشود تشنگی ، ♪ ‫♪ خاموش میشود ♪
‫♪ بسا هنگام خون ♪ ‫♪ از قلب جاری میشود ♪
‫♪ بسا هنگام ♪ ‫♪ فریاد پُر زِ دهشت سر میدهند ♪
‫♪ ها ها ♪ ‫♪ ای شوق ♪
‫♪ ها ♪ ‫♪ چه لذت ♪
‫♪ خون او میدهد به من شجاعتی... ♪
‫♪ رعشه مرگش میدهد به من ♪ ‫♪ زندگی‌ای تازه ♪
‫افکار ممنوعه.
‫امیال ممنوعه.
‫خاطراتی که هیچوقت نمیخوایم ‫روشنایی رو ببینن.
‫چرا که از جلوی نور دورشون کردیم.
‫ما رو شکنجه و آزار میدن.
‫تردد میکنن.
‫نجوا میکنن و مارو میترسونن.
‫مارو مریض میکنن.
‫بیا.
‫با ولیعهد خوب رفتار کن.
‫تا ثروتمند بشی.
‫فکر میکنی دنبال نورولوژیست باشه؟
‫زندگیش باید دشوار باشه.
‫از وقتی بدنیا اومده ، مردم بهش خیره شدن.
‫نقشه عوض شد.
‫یه خورده پایین تر.
‫- بله؟ ‫- آرتور ، میشه همین الآن بریم؟
‫بابا تازه شروع شده.
‫تموم شد.
‫نقاشی!
‫آفرین!
‫بسیار خب ، کافیه!
‫انگور!
‫- میتونیم بریم؟ ‫- گفتم تازه شروع شده .
‫داری آبرومو میبری.
‫باید مثل درخت لباس بپوشم؟
‫موسیقی
‫به سلامتی
‫برو بیرون.
‫راهتو گم کردی ، برو!
‫ببخشید ، من داشتم...
‫مطمئنم راه سالن رو گم کردی.
‫دنبال خروجی میگردم...
‫تو دکتر فرویدی.
‫دیروز اینجا بودی ، توی جلسه.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫خدافظ.
‫بشین.
‫دیروز که ادم شکاکی بودی.
‫من که چیزی نگفته بودم.
‫خیال کردی یه آدم معمولیم؟
‫نه نیستی.
‫در بهترین حالت ، ‫بصیرت ذات انسان هارو داری.
‫اون گفت معمولی!
‫اینجا چیکار میکنی؟ توی تاریکی!
‫تو که مهمون داری.
‫اونا مهمونای مقامات هستن.
‫چه قدر ناجوره که وقتتو اینطوری میگذرونی.
‫واسه همین هم هستیم.
‫چرا گریه میکردی؟
‫تو یه عصب شناس هستی ، درسته؟
‫پس لطفا...
‫تشخیصت چیه؟
‫نمایش من رو توی جلسه دیدی.
‫مگه فقط نقش بازی کردن نبود؟
‫من یه چیزی دیدم.
‫خیلی ازش ترسیدم.
‫و حافظه من کامل نیست.
‫زمان رو گم کردم.
‫کامل در گذشته ای؟
‫میتونی بهم کمک کنی؟
‫دکتر فروید ، نورولوژیست ، منو درمان کن.
‫میتونی صدای منو بشنوی.
‫میتونی آونگ منو ببینی.
‫فقط صدای من و آونگ.
‫بقیه چیزها ناپدید میشن.
‫تمرکز کن!
‫نه...
‫گوش کن ، این ساعته خیلی جلفه...
‫اصلا برات موفقیتی هم داشته؟
‫اصلا میتونی هیپنوتیزم کنی؟
‫چشماتو ببند.
‫ضربه هارو حس کن.
‫امواج درون تو پخش میشن.
‫درست مثل سنگ که توی آب میوفته.
‫خانوم سالومه؟
‫بله؟
‫تو برگشتی توی نمایش سر میز.
‫چه اتفاقی میوفته؟
‫کلارا؟
‫دنبال یه دختر میرم.
‫کلارا.
‫از یه در رد میشه.
‫کجا داره میره؟
‫دنبالش برو.
‫نترس.
‫الآن کجایی؟
‫توی آبراه‌ـم.
‫آبراه وین.
‫دنبالش برو.
‫صدای آب خیلی زیاده.
‫صدای اب میشنوم.
‫کلارا؟
‫کلارا ، وایسا!
‫یه چیزی میبینم...
‫خانوم سالومه؟
‫بیدار شو!
‫خانوم سالومه ، بیدار شو از هیپنوتیزم!
‫خانوم سالومه!
‫- داری چیکار میکنی؟ ‫- بیدار شو !
‫- ببریدش بیرون ! ‫- حمله هیستریکی‌ـه.
‫بیرون!
‫خانوم ، بزارید کمکش کنم!
‫فِلِر.
‫چه اتفاقی داره میوفته؟
‫آروم باش ، من اینجام.
‫همین جا توقف کن!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.