‫آنچه در «شهروند بیگانه» گذشت...
‫من جالوت‌م.
‫یه نژاد بیگانۀ دیگه روی زمین هست ‫که دارن برنامه‌ریزی می‌‌کنن...
‫تا زمین رو تصاحب کنن.
‫چی...
‫نمی‌دونم کی هستن ‫و این‌‌جا چی‌کار دارن.
‫خیلی خطرناکه.
‫باید این بچه رو پیدا کنم...
‫تا بتونم ادامۀ پیغام جالوت رو ببینم.
‫آدم‌‌فضایی!
‫اون بچه مال منه!
‫بیا پیش من.
‫فرار کن، بچه.
‫و یادت باشه که موقع رد شدن ‫از خیابون هر دو طرف رو نگاه کنی.
‫یه خبر خوب دارم.
‫شرکت برای ساخت ‫اقامتگاه توی زمین گریدی‌لند...
‫- پیشنهاد رسمی داده. ‫- چه اقامتگاهی؟
‫نمی‌شه تو پیشنس اقامتگاه بسازین.
‫در‌‌مورد ایثن درست می‌‌گفتی.
‫آدم‌فضایی نیست.
‫فکر می‌کنم آدم‌فضایی واقعی ‫ممکنه هنوز تو پیشنس باشه.
‫اولش که به زمین اومدم...
‫مجبور شدم برای همرنگ شدن با انسان‌ها ‫از بدن هری وندراسپیگل استفاده کنم.
‫ولی با گذشت زمان اون بدن...
‫دیگه فقط یه راهی برای مخفی شدن نیست...
‫بلکه شده کسی که هستم.
‫و بهش وابسته شدم، ‫همون‌طور که به آستا وابسته بودم...‏
‫و همون‌طور که ‫هنوز به یاد و خاطرش وابسته‌ام.‏
‫آستا سال‌‌ها پیش مُرد.
‫و بعد این همه سال...
‫کنار گذاشتن این پوسته برام سخته...
‫چون یادم میندازه که ‫زندگی قبلاً چه‌‌جوری بود...
‫قبل اینکه همه‌‌چی عوض بشه.
‫[ 60 سال بعد ]
‫«کاری از بهادر و صاحب»
‫نوزادها تو سیارۀ من ‫وابستگی ایجاد نمی‌‌کنن.
‫وابستگی یه خصیصۀ کاملاً انسانیه.
‫پس مشخصه که ‫بخش انسانی ضعیف‌‌تر اون بچه...
‫باعث شده به حرف ‫دوست مکس گوش کنه...
‫اون تیکه گوشت پیچیده‌شده ‫تو لباس بچه‌‌ها.
‫سحر بهش گفت از دست من فرار کنه.
‫ولی من یه چیزی دارم که سحر نداره.
‫من و اون بچه هم‌‌زبونیم.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫احساس می‌کنم شدم ارین براکویچ...
‫آزمایش آب و حل کردن جرم‌‌ و جنایت.
‫شاید یه روزی از رو منم یه فیلم بسازن.
‫اگه همچین فیلمی ساختن...
‫می‌خوام نقش خودم رو بازی کنم...
‫یه کلانتر خوش‌قیافه و قوی که ‫کوچه و خیابون رو امن نگه می‌داره...
‫تو یه شهر قشنگ تو ایالت کلرادو...
‫تا اینکه پاگنده میاد که همه رو بکشه.
‫ولی من می‌بینم ذات پاکی داره...
‫بعد بهش انگلیسی ‌حرف‌‌زدن یاد می‌دم.
‫اونم بهم یاد می‌ده که گیتار بزنم.
عجب فیلمی شد.‏
‫به‌‌‌‌نظر فیلمی میاد ‫که فقط درمورد شماست...
‫و ربطی به عدالت زیست‌‌محیطی نداره.
‫به این ربط داره کل آمریکا ‫می‌‌خوان ببینن من با پاگنده...
‫آواز دونفره می‌‌خونم.
‫یا خدا. این که خیلی زیاده.
‫آره.
‫این آب سم خالیه.
‫شاید بد نباشه ‫نقشه رو یه نگاهی کنیم...
‫و ببینیم جریان آب از کجا رد می‌‌شه که ‫ممکنه بتونه باعث این بشه.
‫نه، کار پلیسی با نقشه انجام نمی‌شه.
‫کار پلیسی بیشتر حسیه.
‫کار پلیسی تو دنیای واقعی انجام می‌شه.
‫بیا. بریم.
‫هی می‌دونی چیه؟
‫شاید تو فیلمم یه ‫دستیار قابل‌اعتماد داشته باشم که...
‫همۀ کاغذ‌باز‌‌ی‌‌های اداری رو انجام می‌‌ده.
‫همین‌‌جوری دارم از خودم ایده می‌‌دم...
‫ولی شاید دختره فیلم رو ملایم‌تر کنه...
‫چون دائم می‌‌خوره به در و دیوار.
‫دیدی؟ دیدی گفتم «دختره»، مگه نه؟
‫چون به برابری مرد و زن اعتقاد دارم.
‫آره، شما یه قهرمان واقعی ‫واسه زن‌‌های تمام دنیا هستین.
‫باید باهات حرف بزنم.
‫هالووین رو خیلی دوست دارم!
به‌نظرم بامزه‌ست که آدم‌ها دوست دارن از جنازۀ بقیۀ آدم‌ها...‏
واسه دکور استفاده کنن.‏
‫دارم وانمود می‌کنم که این آقا...
‫قبل اینکه به قتل برسه تو ‫یه فروشگاه مواد‌‌غذایی کار می‌‌کرده.
‫چه جالب.
‫ببین، در‌‌مورد این نژاد بیگانه ‫که گفتی می‌‌خوان زمین رو بگیرن...
‫اطلاعات بیشتری لازم دارم.
‫چند روز پیش اینترنت رو می‌‌گشتم...
‫و دیدم یه چیزی به اسم ‫«اینسکتوید» هست...
‫که یه جور موجود حشره‌طورِ فضاییه.
‫اصلاً... این یعنی چی؟
‫خوشم نمیاد یه موجود ‫حشره‌طور فضایی منو له کنه.
‫تو اینترنت اشتباه نوشته.
‫اِ... خب پس.
‫خوبه.
‫نه، اینکستوید‌‌ها کسی رو له نمی‌‌کنن...
‫دوست دارن موجودات دیگه‌ رو...
‫در حالی که هنوز زنده‌‌ان ‫و دارن دست‌‌وپا می‌‌زن، بخورن.
‫داری بدترش می‌‌کنی.
‫نژادهای بیگانۀ زیادی وجود داره.
‫مثلاً سفیدهای قد بلند، آرکتوریان‌‌ها.
‫مرغ‌های آبی رو داریم ‫که خیلی خوشگلن...
‫اگه چهرۀ پرنده‌‌ها برات جذابیت داشته باشه...
‫که معلومه واسه من جذابیت داره.
‫تا وقتی که بقیۀ پیام جالوت رو نبینم، ‫نمی‌‌تونم بفهمم که...
‫کدوم نژاد از بیگانه‌ها‌ روی زمین هستن.
‫می‌تونی از دوست احمق مکس ‫واسه دخالت‌‌کردنش تشکر کنی.
‫نباید سحر رو مقصر بدونی.
‫اون فقط می‌‌خواست از بچه مراقبت کنه.
‫اول من داشتم ازش مراقبت می‌‌کردم.
‫وقتی صدای فضایی درآوردم...
‫باید می‌‌پرید تو بغلم.
‫خب، شاید صدای فضاییت ‫دیگه مثل قبل جواب نمی‌‌ده...
‫چون خودتم دیگه ‫به اون اندازه فضایی نیستی.
‫این حرف خیلی بدیه که بهم می‌زنی.
‫باید قبولش کنیم، هری.
‫هر یه روزی که این‌‌جایی، ‫بیشتر انسان می‌شی.
‫یه چیز حتمی و قطعیه.
‫منظورم اینه که ببین جالوت چی شد.
‫اونم فضایی بود و ‫ببین چه‌‌‌قدر انسان شده بود.
‫نه، من فضایی‌‌ام.
حسی ذاتی و درونی‌م می‌گه فضایی‌ام.‏
‫جالوت ضعیف بود. من ضعیف نیستم.
‫تا وقتی هم که تو این سیاره باشم...
‫یه فضایی می‌‌مونم که از...
‫فضایی‌های دیگه که قیافۀ پرنده‌طور دارن، ‫خوشش میاد.
‫که نفس داغ، جذاب و سکسی دارن...
‫و باد به پرهایی که تو موهاشون دارن، می‌وزه.
‫مرسی که هیچ کمکی نکردی.
‫«من کمربند ایمنی نمی‌بندم.»
‫چی؟
‫اینکه داریم می‌‌بینیم چیه، معاون؟
‫آهان، آره، یه آبگیر مصنوعیه.
‫شرکت‌‌های معدنی ضایعات‌‌شون رو ‫این‌‌جوری دفع و مخفی می‌کنن.
‫تو دل مادر طبیعت؟
‫یعنی می‌‌گی تمام این آب‌ سمی‌ـه؟
‫آره و قانونیه.
‫تمام شرکت‌‌های معدنی ‫این کار رو می‌‌کنن.
‫ضایعات‌‌شون رو توی این ‫آبگیرهای ساخت دست انسان دفن می‌‌کنن.
‫مگه اینکه...
‫آره، همینه، خودشه.
‫هیچی رو بیشتر از...
‫یه «مگه اینکه» کاملاً به‌موقع دوست ندارم.
‫انگار... مثل قاشقی می‌‌مونه ‫که کرده باشن تو سوپ.
‫ادامه بده، اون قاشق سوپ رو ‫بذار تو دهانم، معاون.
‫مگه اینکه نشتی‌‌ای اتفاق افتاده باشه...
‫و اونا سعی می‌‌کردن مخفیش کنن.
‫تا حالا بهت گفتم که باهوشی؟
‫نه، قربان.
‫می‌بینی، یادته که نمی‌خواستم...
‫همین‌جوری الکی نقشه رو نگاه کنم، نه؟
‫و بعد هوش تو باعث شد...
‫هوش فوق‌العادۀ من خودش رو نشون بده.
یه بار دیگه قهرمان داستان خودتون شدین.‏
سلام!‏
می‌خوای بعد مدرسه بریم فروشگاه کتاب مصور...‏
تا آخرین کتاب دکتر مک‌نینجا رو بخریم؟
آه، بچه‌ها واقعاً زندگی بی دغدغه‌ای دارن.‏
من تو عمرم انقدر بچه بودم؟
شرمنده، سرم به نجات دادن دنیا گرمه.‏
بعد مدرسه می‌خوام برم تو جنگل.‏
امیدوارم بچه فضایی برگرده به مخفیگاه.‏
خوبه، منم واسه کمک باهات میام.‏
نه، ممنون.‏
تنها می‌تونم برم.‏
ببین، می‌دونم چون قضیه بچه رو به هری گفتم...‏
به من اعتماد نداری.‏
قول می‌دم این‌دفعه بهش نمی‌گم.‏
باشه، ولی این آخرین فرصتته.‏
لطفاً چیزهای مفید رو نذار.‏
آه، بی‌خیال، مکس.‏
باید هرچی تو بشقابت هست بخوری.‏
هویج؟
برات مفیده.‏
اون اسمت رو از کجا می‌دونست؟
اوه، بعد از اینکه رکورد تاکو رو شکوندم...‏
خیلی این‌جاها معروف شدم.‏
هیچی این‌جا نیست.‏
خبری از بچه نیست.‏
این خیلی بده.‏
اگه هیچ‌وقت برنگرده چی؟
هنوز بهش یاد ندادم بند کفشش رو ببنده.‏
کاش منم می‌تونستم مثل هری...‏
اون صداها رو در بیارم تا بیاد پیش‌مون.‏
آخ.‏
چی شده؟
دلم، درد می‌کنه.‏
ممکنه نیست مسمومیت غذایی باشه،‏ هردمون خوردیم.‏
وای نه.‏
چی شده؟
راجع‌به اون آشپز جدید، اگنس...‏
چیز عجیبی حس نکردی؟
نسبت به بقیه آشپزها صورتش کمتر مو داشت؟
آره، ساعتش هم شبیه آشپزها نبود.‏
ساعت نظامی بود.‏
ممکنه از مردان سیاه پوش باشه.‏
احتمالاً واسه همین اسمت رو می‌دونست.‏
شاید تو غذات ردیاب انداخته باشه.‏
باید ردیاب رو دفع کنی.‏
نمی‌تونم.‏
من یا بعد صبحونه دستشویی می‌کنم...‏
یا وقتی که مامانم منو می‌بره کتاب‌فروشی.‏
پس باید یه‌کاری کنیم سریع‌تر دستشویی کنی.‏
با این.‏
این واسه قورت دادن خیلی بزرگه.‏
اینو که نباید قورت بدی.‏
نه، اینو نمی‌کنم تو ماتحتم.‏
بس کن، نجات دنیا به این بستگی داره.‏
می‌تونم با ماتحتم دنیا رو نجات بدم؟
مجبوری.‏
سرنوشتت اینه.‏
باشه.‏
من و ماتحتم انجامش می‌دیم.‏
انگار آبگیر متعلق به شرکتیه که...‏
تحت مالکیت شرکت گالون پاول قرار داره.‏
شرکتی که می‌دونیم تنر کورینگتون...‏
براش کار می‌کرده.‏
ظاهراً، مواد سمی از آبگیر...‏
به نهر هاثورن نشت می‌کنن.‏
به‌نظر دلیل وجود اون علائم تو پروند‌های پزشکیِ تو ماشین کورینگتون...‏
باید همین باشه.‏
خب، این چه ربطی به قتل سم داره؟
آره.‏
مشخصه کورینگتون می‌دونسته شرکتش مسئول این آلودگی بوده...‏
و خواسته این موضوع رو مخفی کنه...‏
ولی حتماً سم از مشکلات مریض‌هاش...‏
قضیه آلودگی آب رو متوجه شده.‏
آره، از نظر ما تنر کورینگتون...‏
خواسته دهن سم رو ببنده.‏
و وقتی سم پیشنهادش رو قبول نکرده...‏
اونو کشته و پروند‌های پزشکی رو دزدیده.‏
حالا چی می‌شه، شریف؟
چطور می‌خواین عدالت رو برای سم اجرا کنین؟
پرونده از رده ما خارجه و...‏
‏- می‌رسه به اف‌بی‌آی.‏ ‏- آره.‏
ولی کار شرکت گالون پاول تمومه.‏
کارشون به مراجع قضایی می‌کشه.‏
قراره خیلی‌ها اخراج بشن.‏
خیلی‌ها برن زندان.‏
غیر از اینکه واسه این کار به ما امتیازی نمی‌دن.‏
می‌دونی، ما خیلی تلاش کردیم.‏
ولی اف‌بی‌آی می‌خواد همین‌جوری بیاد دست کنه تو شورت‌مون...‏
و کیسه لوبیامون رو برداره.‏
من نه. من کیسه لوبیا ندارم.‏
داخلت که داری.‏
نمی‌دونم منظورت چیه.‏
خب، خیلی متأسفم که قرار نیست به شما...‏
امتیازی بدن.‏
گوش کنین، خانم هاجز...‏
این‌جا همه می‌دونیم که شما خیلی سختی کشیدین.‏
و حس می‌کنیم وظیفه‌مونه که براتون جبران کنیم، خب؟
پس از طرف کل کلانتری...‏
می‌خوام این نسخۀ تولید محدود از...‏
کلاه بیسبال کلانتری پیشنس رو بهتون بدم.‏
این توسط خود کلانتر استفاده شده...‏
که این‌جوری خیلی خاص‌تر می‌شه.‏
مجبور نیستی قبولش کنی.‏
کلاه بیسبال؟
من دستگیر شدم و خونه‌م رو از دست دادم.‏
خب، بعضی‌ها کلاه بیسبال رو...‏
یه‌جور خونه واسه سرشون می‌دونن.‏
احتمالاً فقط باید می‌گفتی ببخشید.‏
فقط خواستم کمک کنم.‏
کلاه به این قشنگی. کیه که این کلاه رو نخواد؟
خب، مشخصاً خودتون نخواستینش...‏
چون واسه کریسمس اینو بهتون داده بودم.‏
چی؟ این...‏
می‌دونی چیه؟ ببخشید که...‏
خواستم بهتون لطف کنم.‏
اوه، شلوارت رو درست کن.‏
نمی‌خوام باهات بازی‌های سکسی بکنم.‏
زانوم درد می‌کنه.‏
کم مونده بمیرم.‏
‏- ایش.‏ ‏- خیلی تمرین کردم.‏
گمونم زیادی تمرین کردم.‏
پس...‏
تمرین نکن.‏
‏- قابلتو نداشت.‏ ‏- نمی‌تونم تمرین نکنم.‏
قراره تو مسابقات اسکی شرکت کنم.‏
می‌خوام یه نگاهی به زانوم بندازی.‏
باشه.‏
ممنون.‏
‏15 سال پیش هم همین‌جوری تمرین می‌کردم، مشکلی نبود.‏
بعد از حادثه‌ای که برات پیش اومد،‏ مفصل زانوت داره خودش رو ترمیم می‌کنه.‏
تازه خیلی هم پیری...‏
و همین‌طور که به مرگ نزدیک می‌شی...‏
بدنت داره از هم می‌پاشه.‏
می‌تونی...‏
بهم بگی می‌تونی منو خوب کنی؟
باید تو این مسابقه شرکت کنم.‏
اسکی تنها چیزی بوده که تو عمرم تا حدی...‏
توش خوب بودم.‏
پس اگه نتونم...‏
اگه نتونم تو این مسابقه شرکت کنم...‏
نمی‌دونم...‏
فقط...‏
خواهش می‌کنم.‏
می‌تونی اسکی کنی.‏
آره، می‌تونی انجامش بدی.‏
من بهت ایمان دارم.‏
‏- جداً؟ ‏- آره.‏
فقط یه کشیدگی عضلانیه.‏
برات چند تا دارو می‌نویسم.‏
باشه.‏
این دارو برای دردته و همین‌طور... تورم زانوت.‏
دوباره زانوت می‌شه مثل زانوی بچه‌ها...‏
و تا سال‌ها به زندگی ادامه می‌دی.‏
ممنون. خیلی...‏
خیالم راحت شد.‏
ممنون.‏
چرا این حرفا رو زدم؟
فقط آستا واسه من مهمه...‏
پس چرا همین الان یه انسان دیگه رو تشویق کردم...‏
و بهش امید دادم؟
کم کم همۀ انسان‌ها دارن برام مهم می‌شن؟
من چه‌جور هیولائی شدم؟
بنای اصلی تشکیل می‌شه از یه مرکز سلامتی زیبایی پنج ستاره...‏
و یه محوطه با فروشگاه و رستوران تو اطرافش.‏
تمام ساختمون‌ها قراره...‏
ببخشید. ببخشید دیر کردیم.‏
سلام، رفقا. شرمنده.‏
انگار چند تا شهروند مشتاق دیگه...‏
اومدن تا خبرهای خوب رو بشنون.‏
خوش اومدین.‏
همون‌طور که داشتم می‌گفتم،‏ قراره یکی از بهترین اقامتگاه‌ها...‏
در سراسر کلرادو باشه.‏
سؤال دارم.‏
بعد اتمام حرف‌هام...‏
به سؤالات جواب می‌دم.‏ ممنون.‏
براش یه برنامه توسعۀ ده ساله داریم.‏
می‌تونی دستت رو بیاری پایین،‏ تموم شد بهت می‌گم.‏
برنامۀ توسعه برای اضافه کردن زمین گلف...‏
الان چی؟ می‌شه بپرسم؟
همون‌طور که گفتم،‏ بعدش می‌تونی سؤالاتت رو بپرسی.‏
‏- برنامۀ توسعه برای...‏ ‏- الان چی؟
‏- اضافه کردن زمین گلف...‏ ‏- الان چی؟
‏- و یه...‏ ‏- الان چی؟
‏- تپۀ اسکی...‏ ‏- الان چی؟
الان چی؟ الان چی؟
‏- الان چی؟ الان چی؟ ‏- با...‏
الان چی؟ الان چی؟
‏20 درصد بازگشت درآمد...‏
به شهر.‏
الان چی؟ الان چی؟ الان چی؟ الان چی؟
الان چی؟ الان چی؟
‏- امـم، دارسی...‏ ‏- الان چی؟ الان...‏
گمونم یه سؤالی داشتی.‏
‏- آره، ترافیک چی؟ ‏- آره.‏
قراره همیشه خیابون اصلی شهر لب به لب پر ماشین باشه؟
بله، با قهرمان بزرگ المپیک‌مون دارسی بلوم، موافقم.‏
ترافیک بیشتر برای پیشنس خبر خوبیه.‏
‏- من اصلاً این‌جوری نگفتم.‏ ‏- موافقم، ترافیک یعنی رونق گردشگری.‏
‏- نچ.‏ ‏- و اونم یعنی پول تو جیب...‏
کسب و کارهای محلی.‏
تا وقتی که شرکت‌های بزرگ‌تر...‏
کسب و کارهای محلی رو حذف کنن.‏
ما اجازه نمی‌دیم.‏
یا ممکنه بمیریم چون اقامتگاه محیط زیست‌مون رو نابود می‌کنه.‏
دقیقاً، شرکت‌های بزرگ تا همین‌جاش نهر هاثورن رو مسموم کردن.‏
بله، ممنون.‏
می‌بینم که خبرش همه‌جا پخش شده...‏
و باور کنین، به عنوان یه هاثورن...‏
مسموم کردن نهر هاثورن رو...‏
خیلی شخصی در نظر می‌گیرم.‏
در ضمن، جدا از اون مایلم که تصمیمی اتخاذ کنیم...‏
برای عوض کردن اسم نهر. کسی موافقه؟
این‌جا دادگاه نیست، خب؟ از موضوع خارج نشو.‏
البته، بله.‏
ببینین...‏
اتفاقی که برای نهر «اسمش باید عوض بشه» افتاد...‏
دقیقاً دلیل نیاز ما به این اقامتگاهه.‏
با گردش مالی این‌جا...‏
می‌تونیم نهر رو پاکسازی کنیم.‏
و «گرینسول پراپرتیز» به تعهدشون نسبت به طبیعت، معروف هستن.‏
حتی این ماکتی که درست کردن...‏
از چوب‌پنبه‌های بازیافتی و سی‌دی و پوشک ساخته شده.‏
اوه، واسه همینه که بوی گند می‌ده؟
اوه، ایول!‏
کارت درسته.‏
‏- هی.‏ ‏- ببخشید، قربان.‏
منم مثل شما تردید داشتم،‏ و بعد فهمیدم این اقامتگاه...‏
چقدر می‌تونه واسه شهرمون خوب باشه.‏
درآمدی که از این‌جا به دست میاد...‏
باعث تقویت خدمات عمومی پیشنس می‌شه...‏
مثل مدرسه...‏
کتاب‌های جدید، یه زمین ورزشی.‏
پیشرفت اجرای قانون یادتون نره.‏
یعنی، وقتی این اقامتگاه رو بسازن...‏
نیروی انسانی کافی برای محافظت از همۀ مردم رو به دست میاریم.‏
یه لحظه بهش فکر کنین،‏ نظارت 24 ساعته...‏
روی تمام شهروندان پیشنس.‏
‏- چی؟ ‏- مطلقاً نه.‏
این کار ازمون بر میاد...‏
ولی قطعاً این کار رو نمی‌کنیم.‏
چون تو یه حکومت پلیسی زندگی نمی‌کنیم.‏
‏- فعلاً آره.‏ ‏- هرگز.‏
‏- اون روز می‌رسه.‏ ‏- نه.‏
همه این‌جا هستن غیر از هری.‏
اون کجاست؟
همه‌چی خیلی سریع داره پیش می‌ره.‏
اومدم این‌جا تا تمام انسان‌ها رو بکشم...‏
ولی الان می‌بینم که...‏
دلم می‌خواد به دوست اسکی‌باز آستا کمک کنم.‏
اینکه هیچ‌وقت قسمت نشد آدم‌ها رو خاکستر کنم، به اندازه کافی بد هست.‏
حالا امروز داشتم یه کاری می‌کردم زندگی انسانی بهتری داشته باشه.‏
من به چی تبدیل شدم؟
بیش از اندازه پشت این نقاب انسانی بودم.‏
حتماً بودن در کالبد انسان باعث می‌شه...‏
احساسات به من غلبه کنن.‏
تنها راه مقابله باهاش اینه که به شکل بیگانه خودم بگردم...‏
و با روشی که براش زاده شدم زندگی کنم.‏
در محیط منجمد آشنا...‏
به عنوان یه بیگانه.‏
یادم نبود که این بالا هیچ غذایی نیست...‏
و من همین الانم گشنمه.‏
فضایی‌ها تو کلبه‌هایی که یخچال پر از گوشت دارن هم می‌تونن زندگی کنن.‏
‫کاری از بهادر و صاحب
نباید بذاریم اقامتگاه رو بسازن.‏
بابام درست می‌گه.‏
اگه این‌جا اقامتگاه بسازن...‏
باید با غذاخوری جو خداحافظی کنیم،‏ همین‌طور کافه 59.‏
همۀ پولش واسه شرکت‌های بزرگه.‏
هرگز به دست مردم نمی‌رسه.‏
اگه جاده رو عریض کنن...‏
پل قدیمی برت اولین چیزیه که از بین می‌ره.‏
باید یه کاری بکنیم.‏
کارت عالی بود، عزیزم.‏ کاملاً مسلط...‏
به شدت سکسی.‏
نمی‌دونم.‏
حس کردم خیلی‌هاشون مخالفن.‏
ولی خیلی‌ها هم موافقن.‏
همیشه همین‌جوریه.‏
وقتی شهردار شدی هم ‏100 درصد حمایت مردم رو نداشتی.‏
نزدیکش هم نبود چون کلاً ‏16 درصد مردم شهر رأی دادن.‏
‏- جداً؟ ‏- آره، من با 49 رأی برنده شدم.‏
و گمونم 40 تاشون هاثورن بودن...‏
پس کلاً 9 نفر خارج از خانوادۀ خودم بهم رأی دادن.‏
راسش خودم هم به خودم رأی دادم پس می‌شه 8 نفر.‏
همه از من متنفرن.‏
عزیزم، اونا... اونا ازت متنفر نیستن، خب؟
فقط بعضی‌هاشون نظرشون در مورد صلاح شهر...‏
با نظر تو متفاوته.‏
خیلی‌هاشون...‏
بعضی‌هاشون...‏
چند تاشون تو رو به عنوان شهردار قبول دارن...‏
و حالا نوبت توئه ازشون حمایت کنی، خب؟
پس هرکی با تو مخالفه رو نادیده بگیر...‏
و کاری که خودت فکر می‌کنی واسه شهر خوبه رو انجام بده.‏
از نظر من اقامتگاه واسه شهر عالیه.‏
می‌دونی، یه‌چیزیه که همه می‌تونن بهش افتخار کنن.‏
پس داری کار درست رو می‌کنی.‏
آره.‏
ممنونم، عزیزم. اینو دوست دارم.‏
می‌دونی، ما... ما یه تیم هستیم.‏
معلومه هستیم.‏
هیچی نمی‌تونه جلومون رو بگیره.‏
بالاخره تو پوست فضایی طبیعی خودم هستم.‏
اگه زندگی تو اون کیسه گوشت انسانی...‏
انسانیتم رو افزایش می‌داده...‏
باقی زمان اقامتم رو زمین رو...‏
به عنوان یه فضایی تو این خونه زندگی می‌کنم.‏
اوه، ریدم توش!‏
♪ Cracklin' Rosie آهنگ ♪ ♪ Neil Diamond از ♪
لعنت بهش.‏
ریدم توش!‏
آخ.‏
ریدم توش!‏
زندگی با بدن فضایی رو زمین عملی نیست.‏
به محض اینکه رفتارم دوباره شبیه فضایی‌ها شد...‏
برمی‌گردم به بدن انسانی.‏
ای مادر به خطا!‏
بچه فقط به حرف اون دختر کوچولو گوش می‌کنه؟
پس کار درست رو می‌کنم.‏
می‌رم بچه دزدی.‏
ریدم توش!‏
سلام.‏
اون خانم آشپز این‌جا نیست. همه‌چی مرتبه.‏
چرا تو لباس مبدل نپوشیدی؟
ما هالووین رو جشن نمی‌گیریم.‏
هیچ ارزش معنوی‌ای پشتش نیست.‏
فقط چند تا بچه که می‌رن این‌ور اون‌ور...‏
سنت جادوگرها، ارواح شیطانی...‏
و شیطان پرستی رو حفظ می‌کنن.‏
آره، ولی شکلات هم می‌خورن.‏
من نیازی ندارم خودم رو با شکر خفه کنم.‏
پس چرا داری عسل می‌خوری؟
تا گلوم نرم بشه.‏
باید بچه رو پیدا کنم.‏
تا صبح داشتم اون صداهای فضایی رو تمرین می‌کردم.‏
مشخصاً رفتن به مخفیگاه و داد زدنِ...‏
‏«بچه بچه، بیا این‌جا. بچه؟»‏
کافی نیست.‏
آره منم داشتم صداهای فراکشتاین خودم رو تمرین می‌کردم.‏
خب، انگار دیگه وقت رفتنم شد.‏
هردومون خیلی از رفتنت ناراحتیم.‏
تو ناراحت نیستی، کلانتر؟
آره، خب کار کردن باهات خیلی خوب بود، کاراگاه.‏
ولی واسه این داری می‌ری چون قتل رو حل کردیم...‏
و راستش این منو خیلی خوشحال می‌کنه.‏
در عین حال ناراحت هم هست.‏
یه چیزی برات آوردم.‏
تقدیم به شما از طرف ادارۀ پلیس جسپ.‏
پارسال 20 درصد جرم و جنایت کاهش داشت واسه همین این اضافه اومد.‏
ممنون.‏
احتمالاً باید اینو دور کلانتر بکشم...‏
چون واسه زیادی خوشتیپ بودن باید دستگیر بشه، مگه نه؟
خب، فکر نکنم واقعاً انقدر به خودش برسه.‏
این خوشتیپی ناخواسته‌ست.‏
کاری از خودش ساخته نیست.‏
خیلی... خیلی خوش گذشت.‏
منظورم قتل نیست.‏
منظورم، می‌دونی... کارهای دیگه‌ست.‏
آره، خب، دیگه باید برگردم پشت میزم...‏
کلی کار دارم.‏
معاون، بریم سراغ اون پروندۀ جدید.‏
کدوم پرونده؟
می‌دونی، همون... پروندۀ بزرگ جدید.‏
خب، پروندۀ بزرگ‌مون همین بود.‏
اون یکی... اون یکی پروندۀ بزرگ.‏
اینکه شیرنی پزی واسه سیب سرخ شده،‏ دو برابر ازتون پول می‌گیره؟
آره، همین پرونده رو می‌گم.‏
باید رسیدش رو پیدا کنم چون دنبال عدالتم.‏
خیلی خب. ممنون.‏
خواهش می‌کنم.‏
خب، انگار این یعنی باید برم، پس...‏
‏- خداحافظ.‏ ‏- خب، خداحافظ.‏
اون دیگه چه کاری بود؟
چرا باهاش قرار نذاشتی؟
منتظر همین بود.‏
ببین، من از کارآگاه تورس خوشم میاد، خب؟
خیلی رو مخه ولی ازش خوشم میاد، خب؟
باهوشه، قویه.‏
خیلی جذابه.‏
فقط نمی‌خوام یه کاری کنم...‏
تو پیشنس تا ابد موندگار بشم.‏
چرا؟
خب، تازگی خیلی با خودم فکر کردم...‏
و شاید وقتش رسیده که برگردم به واشنگتن.‏
چی؟
بس کن، معاون، خودت منو می‌شناسی.‏
من هیجان پرونده‌های بزرگ رو می‌خوام.‏
بزرگترین پرونده‌ای که این‌جا داشتم همین الان تموم شد.‏
تو وانشگتن تا چشم کار می‌کنه پر قتل و جنایته.‏
انگار یه جور جنگل قاتل‌هاست که مدام قاتل ازش در میاد.‏
زیباست.‏
آره.‏
حالا، اگه منو ببخشی...‏
باید برم پیش یه شیرینی پز.‏
زودباش بیا، کلیتوس.‏
‏[ دویدن ممنوع ]‏
این‌جا چی‌کار می‌کنی؟
اومدم بدزدمت.‏
به عنوان طعمه ازت استفاده می‌کنم.‏
انگار بچه فضایی از تو خوشش میاد.‏
دلیلش رو نمی‌فهمم.‏
خیلی خب، بریم.‏
چی؟
تو تنها کسی نیستی که می‌تونه کسی رو طعمه کنه.‏
تو بلدی چطور اون صداهای فضایی رو در بیاری.‏
ولی بذار قضیه رو روشن کنم.‏
این بچه دزدی نیست. بالغ دزدیه.‏
نه. نیست.‏
من از این پنجره اومدم تو.‏
طناب و چسب آوردم.‏
تو ماشین جا گذاشتم‌شون.‏
ولی...‏
دارم تو رو می‌دزدم.‏
در واقع، معنی بچه دزدی می‌شه...‏
دزدیدن و حبس فردی بر خلاف خواستۀ خود فرد.‏
من که مقاومت نکردم.‏
خودم می‌خوام باهات بیام.‏
پس...‏
اوه، پس من نمی‌خوام باهام بیای.‏
‏- در برابر من مقاومت می‌کنی؟ ‏- آره.‏
باشه، پس من دارم بالغ دزدی می‌کنم.‏
خوشحالم که به توافق رسیدیم. بریم.‏
قبل از اینکه بگی بریم خودم داشتم می‌رفتم.‏
باشه، پس داریم طبق گفتۀ من عمل می‌کنیم.‏
دنبالم بیا.‏
نه، تو داری دنبال من میای...‏
در حالی که جلوی منی.‏
وایستا منم بیام.‏
بچه؟
مامان؟
برگشتی.‏
مامانت از دیدنت خیلی خوشحال می‌شه.‏
بریم.‏
بیا.‏
یا خدا. اون فضاییه.‏
خیلی وقت پیش فهمیدم انسانیت یه ویروسه.‏
به جالوت غلبه کرد چون اون ضعیف بود.‏
ولی من ضعیف نیستم.‏
اگه هالووین روز هیولاهاست...‏
پس منم هیولا می‌شم.‏
ماشینم رو لمس نکن!‏
همین الانم لمسش کردم...‏
چون روی صندلی‌ش نشستم.‏
در ضمن، دوست دارم درحالی که دارم اولین...‏
بالغ دزدی‌م رو انجام می‌دم، آهنگ گوش کنم.‏
نه، این یه بچه دزدیه.‏
نظرم عوض شد.‏
تو بچۀ افتضاحی هستی.‏ می‌برمت خونه‌تون.‏
نمی‌تونی.‏
به مامان بابام گفتم دارم می‌رم خونۀ دوستم.‏
گرسنه‌م هم هست.‏
یه جا وایستا خوراکی بخریم.‏
نه...‏
رئیس منم و غذا نمی‌خوام.‏
حتی اگه پیتزا باشه؟
یه تیکه می‌تونم بخورم.‏
سحر، جواب بده، تمام.‏
سحر، جواب بده.‏
سحر هستم، تمام.‏
می‌خوام یه پیتزا با نون پنیری بخرم.‏
سحر، جواب بده، تمام.‏
نتونستم بعد مدرسه پیدات کنم، تمام.‏
بچه‌ت رو پیدا کردم، تمام.‏
نه، بچه، باید همین‌جا بمونی!‏
هی، مکس.‏
هالووین مبارک.‏
هی، آفرین، پسر.‏
نگفتی دوستت رو آوردی خونه.‏
این کیه؟
امـم...‏
بچه هستم.‏
جانم؟
منظورش اینه واسه هالووین لباس بچه پوشیده.‏
اسمش بابی‌ـه.‏
خب، از دیدنت خوشحالم، بابی.‏
‏- خوش اومدی.‏ ‏- سلام، بابی.‏
چرا هر سال لباس سانی و شر می‌پوشین؟
بس کن.‏
چون اونا یه زوج نمادین دهۀ 70 هستن...‏
و این سبیل هم خیلی گرون بود.‏
می‌خواین قبل از اینکه برین بیرون
و شکلات جمع کنین،‏ بیاین پایین غذا بخورین؟
هی، بابی، بپرس شام چی داریم.‏
خوراک گوشت (= دلواپسی) داره.‏
یه شوخی مسخره‌ست آخرش هم بهت می‌گه جیگر.‏
یه شوخی مسخره نیست.‏
یه شوخی زیرکانه‌ست.‏
خیلی خب، طبقۀ پایین می‌بینیم‌تون.‏
راستش، ما گرسنه‌مون نیست.‏
واسه همین همین بالا می‌مونیم.‏
نمی‌خوای بری شکلات جمع کنی؟
همیشه عاشق این کار بودی.‏
آره، اون موقع که 10 سالم بود.‏
الان 11 سالمه.‏
خب، انگار فقط خودم و خودتیم، شر.‏
گرسنته؟ چون...‏
خوراک گوشت دارم، جیگر.‏
دیدی؟ هیچ‌وقت قدیمی نمی‌شه.‏
‏- هیچ‌وقت قدیمی نمی‌شه.‏ ‏- خیلی جوونه.‏
درو ببندین.‏
باشه.‏
بابی یه‌کم عجیبه، این‌طور فکر نمی‌کنی؟
می‌دونم. لباس بچه بدترش کرده.‏
‏- شکلات.‏ ‏- اوهوم.‏
بریم جشن رو شروع کنیم. آماده‌ای؟
عالیه.‏
هالووین مبارک!‏
سلام، الن.‏
سلام، شهروندان.‏
اوه. بفرمایین داخل.‏
شکلات می‌دی یا شیطونی کنم؟
وایستا، شبیه کی لباس پوشیدی؟
من عاشق پیشنسم.‏
‏- پیشنس بهترین شهر دنیاست.‏ ‏- عالیه.‏
و حالا هر طور که هست یه زن جذاب گیرم اومده...‏
با اینکه یه شهردار افضاحم و کاملاً خل وضع.‏
اوه، خب...‏
این درست نیست.‏
اتفاقاً من شهردار خیلی خوبی‌ام.‏
بس کن.‏
من این‌جوری...‏
من...‏
ممنون بابت شیطونی.‏
بیا شکلات.‏
خوش به حالت که 135 دلار پول اون لباس رو دادی تا یه بار بپوشیش.‏
ما شکلات نمی‌خوایم.‏ آبجو می‌خوایم.‏
‏- تو کابینت کلوچه هست.‏ ‏- ایول.‏
خیلی خب.‏
قراره بذاریم...‏
همین‌جوری راه بیفته تو خونه؟
گفت من جذابم.‏
سحر، جواب بده. تمام.‏
بچه‌ت هی می‌خواد فرار کنه.‏
اجازه داری یه بچه رو به صندلی ببندی؟ تمام.‏
نه، بچه، برگرد.‏
‏- شکلات می‌دین یا شیطونی کنیم؟ ‏- هالووین مبارک.‏
بفرمایین.‏
هالووین مبارک.‏
‏- خداحافظ.‏ ‏- ممنون.‏
ممنون.‏
اوه، سلام.‏
سلام، دختر.‏
لباس مبدلت کجاست پس؟
سلام، دارسی.‏
بنی، دوباره لباس سانی بونو پوشیدی.‏
این دفعه موضوعش چیه؟
سانی تو کفش فروشی کار می‌کنه؟
یا ورزش خدمه؟
اوه، خوراک گوشته.‏
یه‌کم بازی با کلمات کسی رو نمی‌کشه.‏
اومدم ببینم کیت میاد بریم بازی یا نه.‏
امشب؟
اوه، نمی‌دونم، هالووینه.‏
خیلی طول نمی‌کشه.‏
قبل از اینکه نوجوون‌ها شروع کنن به...‏
تخم مرغ زدن به ماشین‌ها، برت می‌گردونم.‏
راستی، تخم مرغ داری؟
ببین، اگه می‌خوای بری بیرون،‏ من حواسم به این‌جا هست.‏
‏- واقعاً؟ ‏- آره.‏
مکس با دوستش مشغوله...‏
و بعد تمام کمک‌ها و حمایت‌هات...‏
واسه انجام اون معرفی اقامتگاه،‏ این کمترین کاریه که ازم بر میاد.‏
باشه.‏
ایول!‏
خیلی عالی می‌شه اگه...‏
دارم افکارم رو بلند می‌گم...‏ یه آدم خاصی...‏
نیاد رو شیشه ماشینم بنویسه «شهردار خل وضع».‏
اثباتش سخته چون احتمالاً همون شب یکی اومده...‏
یه گلدون جلوی دوربین امنیتی گذاشته.‏
پس، بریم.‏
♪ Don't Fear The Reaper آهنگ ♪ ♪ Blue Oyster Cult از ♪
‏- خوش بگذرونین.‏ ‏- حتماً.‏
‏- حواست به خونه باشه.‏ ‏- حتماً.‏
‏- سلام.‏ ‏- سلام.‏
سلام.‏
اوه، نمی‌دونستم شما هم این‌جا هستین.‏
آره، 12 نفر دیگه هم تو صندوق هستن. سوار شو.‏
اوه، باشه، خب...‏ من با ماشین خودم میام.‏
سوار شو، دختر.‏
‏- باشه.‏ ‏- آره.‏
‏- اوه!‏ ‏- هلش بدین!‏
خدای من. سوار شد.‏
سوارش کردیم.‏
دیگه همه باید کمربندهامون رو ببنیدم.‏
همه آماده‌این؟
بزن بریم!‏
شکلات می‌دین یا شیطونی کنیم، هرزه‌ها!‏
بچه؟
کجا رفتی، بچه؟
بچه؟ بچه؟ بیا این‌جا.‏
بچه؟
بچه؟ بچه؟
بیا این‌جا. بچه؟
نه!‏
اون رفته.‏
بردنش.‏
همش تقصیر منه.‏ من مجبورت کردم بریم پیتزا بخوریم.‏
خودم پیتزا می‌خواستم.‏
رئیس من بودم.‏
فقط می‌خواستم یه روز دیگه با هم باشیم.‏
حالا دیگه هیچ‌وقت نمی‌بینمش.‏
تا حالا ندیده بودم گریه کنه.‏
اگه جالوت این‌جا بود تحت تأثیرش قرار می‌گرفت...‏
ولی من یه بیگانه‌م و برام مهم نیست.‏
جالوت به خودش اجازه می‌داد انقدر انسان باشه که...‏
به احتمال زیاد دستش رو این‌طوری...‏
می‌ذاشت رو شونه‌هاش.‏
و چیزهایی رو می‌گفت که آدم‌ها این‌جور مواقع...‏
به هم می‌گن تا حالشون بهتر بشه.‏ مثل...‏
خوب، خوب، خوب، خوب.‏
من جالوت نیستم پس این کار رو نمی‌کنم.‏
من یه بیگانه‌م...‏
و از تماشای گریه کردن بچه‌ها لذت می‌برم.‏
چرا اومدیم این‌جا؟
این پل قدیمی برت‌ـه.‏
اگه این اقامتگاه ساخته بشه...‏
کل این پل از بین می‌ره و با یه بزرگراه چهار بانده جایگزین می‌شه...‏
که هر دو طرفش روی تابلو نوشتن:‏ ‏«موقع کار آسیب دیدین؟ به جیکوب زنگ بزنین.»‏
وایستا، واسه همین منو آوردین این‌جا؟
به‌خاطر اقامتگاه؟
آره، خب، تو تنها کسی هستی که...‏
می‌تونه بن رو از این کار منصرف کنه.‏
اگه نخوام منصرفش کنم چی؟
اگه واقعاً از نظر من اقامتگاه...‏
واسه پیشنس خوب باشه چی؟
همراه‌مون بیا.‏
می‌خوایم زیر پل یه چیزی بهت نشون بدیم.‏
لطفاً.‏
‏- خب.‏ ‏- از این طرف.‏
‏- اوه.‏ ‏- خب...‏
ما وقتی بچه بودیم می‌اومدیم این‌جا...‏
و اسم‌مون رو حک می‌کردیم.‏
نگاه کن، من، دارسی، آه...‏
اسم کیلا و لیو هم هست.‏
وای، این عالیه.‏
وایستا، این بنه؟
اونم اسمش رو حک کرده؟
آره، همه‌مون کردیم.‏
بچگی‌مون این‌جا گذشت.‏
آره، بعد مدرسه می‌اومدیم این‌جا...‏
و قایمکی سیگار می‌کشیدیم.‏
‏- اولین بوسه‌م این‌جا اتفاق افتاد.‏ ‏- راست می‌گه.‏
آره، بن باکرگی‌ش رو این‌جا از دست داد.‏
‏- واقعاً؟ ‏- کی...‏
‏- لازم نیست راجع‌به این موضوع حرف بزنیم.‏ ‏- نچ.‏
هر سانتی‌متر مربع از پیشنس حاوی خاطرات ماست...‏
و نمی‌تونیم بذاریم نابود بشه.‏
مثل اینه که خودمون نابود بشیم.‏
بن وقتی اینو نوشته حتماً همسن مکس بوده.‏
♪ Elk City آهنگ ♪ ♪ Samantha Crain از ♪
می‌دونین، جایی که من بزرگ شدم هیچ‌وقت همچین حسی نداشتم...‏
اینکه به جایی تعلق داشته باشم...‏
انگار که بخشی از من باشه.‏
اگه بخوای می‌تونی.‏
واقعاً؟
آره، دست به کار شو.‏
تو با ما استفراغ کردی. لیاقتش رو داری.‏
خیلی خب.‏
بفرمایین، دخترا، به حساب رستوران.‏
ممنون که دیر وقت رستوران رو باز کردی، بابا.‏
ممکنه تابلوی «24 ساعته باز است» نداشته باشم...‏
ولی یه تابلوی نانوشته دارم که نوشته...‏
‏«نمی‌ذارم هیچ‌کس تو این شهر گرسنه از این‌جا بره.»‏
‏- آه.‏ ‏- راست می‌گه.‏
یه سال کریسمس یه طوفان بزرگ اومد...‏
و برق کل شهر قطع شد.‏
اوه، آره. بابا موتور برق رو روشن کرد...‏
بعد کل شهر اومدن این‌جا و...‏
با هم شام خوردیم.‏
وای، چه عالی.‏
فکر کنم همون شبی بود که تصمیم گرفت...‏
یه اتاق دیگه به دستشویی اضافه کنه.‏‎
‏- خیلی بد بود.‏ ‏- چقدر سس ریخته.‏
این شهر فوق‌العاده‌ست...‏
می‌دونم تغییر اجتناب ناپذیره ولی باید...‏
خودمون هم دست به یه تغییراتی بزنیم.‏
ما یه کتاب‌خونه جدید لازم داریم،‏ نه یه مشت بچه پول‌دار...‏
‏- آه.‏ ‏- و بار اکسیژن.‏
می‌دونم، همین‌طور هم رستوران‌ها زنجیره‌ای.‏
من می‌خوام تو همین غذاخوری پیر بشم، بی‌خیال.‏
بذار مکس و دوست‌هاش هم مثل ما...‏
پل رو کشف کنن.‏
فکر کنم تا به حال نفهمیده بودم...‏
همۀ اینا... چقدر خاص هستن.‏
پس بهمون کمک می‌کنی؟
خب؟
منم اسمم رو حک کردم، پس...‏
الان یکی از شما هستم.‏
♪ اونم اسمش رو حک کرده ♪
انسان‌ها به هم وابسته می‌شن...‏
به چیزها و مکان‌های مختلف وابسته می‌شن.‏
حتی بعضی‌وقتا به خود اون چیز وابسته نیستن...‏
بلکه به خاطرۀ گذشتۀ چیزی.‏
یا رویای آیندۀ اون.‏
هری؟
خدایا، حالت خوبه.‏
پیامت رو دیدم. نگرانت شدم.‏
جواب پیامم رو ندادی...‏
واسه همین فقط یه پیتزا واسه خودم سفارش دادم.‏
تو پیام نوشتی 911 بعد هم یه مشت کلمات نامفهوم.‏
فکر کردم تو دردسر افتادی و سکته‌ای چیزی زدی.‏
پیامم خیلی هم واضح بود.‏
جملات رو مخفف سازی کردم. مثل بچه‌ها.‏
‏« 911، مسپدبربه‌دزبم؟»‏
نه، چی؟ اینا چیه؟
سر واژه نویسی کردم.‏
‏«911، مسپ» می‌شه: مردان سیاه پوش، وای!‏
‏بعد «دببه‌دزبم»...‏
می‌شه: دیشب بچه رو با هلیکوپتر دزدیدن.‏
باورت می‌شه. علامت سؤال.‏
عجب عوضی‌هایی. علامت تعجب.‏
می‌خوام اونا رو بکشم و بچه رو پس بگیرم...‏
تا ادامۀ پیغام جالوت رو ببینم...‏
ولی قبلش می‌خوام یه...‏
اینم ایموجی پیتزا.‏
‏«تهم، علامت سؤال» می‌شه: تو هم می‌خوای؟
و «بپبب»...‏
می‌شه: بهم پیام بده، بازیکن.‏
کاملاً واضح بود.‏
درسته. من اشتباه کردم، واضح بود.‏
چطور متوجه نشدم؟
من از پیتزای خودم بهت نمی‌دم.‏
می‌تونی خودت یکی سفارش بدی.‏
هرچی می‌خوای از این‌جا انتخاب کن.‏
اینا چی هستن؟
چرا اینا رو باز نکردی؟
فضایی‌ها از چیزهایی که مال انسان باشه مثل نامه، خوش‌شون نمیاد...‏
غیر از این کپن‌های تحویل پیتزای مجانی.‏
این بسته از طرف وایولینداست.‏
هری.‏
‏«می‌خوام بچه‌م این کتاب رو داشته باشه...‏
تا بتونه پدرش رو با آثارش بشناسه.»‏
وای.‏
اینا نقاشی‌های جالوت هستن.‏
خدای من.‏
هری، اینو نگاه کن.‏
من وابستگی‌های انسان‌ها رو درک می‌کنم.‏
تغییر سخته.‏ ‏[ 60 سال بعد ]‏
من به شکل انسانی خودم وابسته شدم...‏
تا جایی که پیر و بی‌مصرف شد.‏
ولی بعد از صدها سال سرگردونی روی زمین...‏ ‏[ 300 سال بعد ]‏
جسم بیگانۀ من هم از تماشای مرگ سیاره، پیر شده.‏
بعضی انسان‌ها انقدر به سیاره‌شون وابسته می‌شن...‏
که برای محافظت ازش حاضر به هرکاری هستن.‏
حالا اون‌ها رو درک می‌کنم.‏
این سیاره خونۀ منه...‏
و اگه لازم باشه تا ابد هم راه می‌رم...‏
تا راهی واسه نجاتش پیدا کنم.‏
یه دریچه.‏
البته که این دریچه‌ها رو جا گذاشتن.‏
احتمالاً الان روی یکی از خطوط انرژی سیاره هستم.‏
انسان‌ها بهش می‌گن خطوط لِی.‏
اگه یه دریچه هست،‏ حتماً بازم هست...‏
این‌جوری می‌تونم ورق رو برگردونم.‏
‏[ 500 سال بعد ]‏
این ژاکت منه.‏
کفش ندارم.‏
اینا مائیم.‏
هری، این روزیه که با جیمی درگیر شدی.‏
جالوت چطور ممکنه اینو کشیده باشه؟
فقط ما دو تا اون‌جا بودیم.‏
آره.‏
وایستا، وایستا، خب. امـم...‏
سیگنال واسه تو فرستاده شده بود.‏
و نقاشی‌های روی دیوار هم برای تو کشیده شده بود...‏
ولی بهم گفتی تو تنها کسی هستی که...‏
می‌تونه اون نقاشی‌ها رو بفهمه.‏
ولی حالا این چیه؟
خدای من.‏
این... با عقل جور در نمیاد.‏
مگه اینکه...‏
جالوت خود تو باشی.‏
..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.