‫آنچه گذشت...
‫یه فاجعه در راهه و ‫و ما اصلاً براش آماده نیستیم.
‫ اگوین از اکثرمون قوی‌تره،
‫ اما قدرت تو ده برابر قدرتِ اگوینه، ناینیو.
‫می‌خوام ببینم ‫انقدر قدرتمند شدی که هیچ آدمی
‫توی دنیا نتونه از پا دربیارتت.
‫شش ماهی می‌شه ‫که به اون خنجر دست نزدم.
‫من تهدیدی برای تو نیستم.
‫ساده‌لوحی برازندۀ تو نیست.
‫درمورد مردی که توی ‫بندر شمالی ملاقات کردی، خبر دارم.
‫راهت رو بکش و برو، وگرنه به ‫خواهران سرخت می‌گم که محل زندگیـش کجاست.
‫چیز زیادی درمورد این ردیابه نمی‌دونم
‫که لرد اینتگار اجیرش کرده.
‫یه خشمی درونمه.
‫وقتی پیداش کردن، ‫کل صفحه توی یه شعری
‫که با خون نوشته شده بود، ‫پوشونده شده بود.
‫ وقتی پیوندمون فعال بود همه‌چی راحت‌تر بود.
‫ انگار یه نفر سوم باهامون بود ‫که هیچوقت و هیچ‌جا ترک‌مون نمی‌کرد،
‫الانم که سکوت مطلق.
‫چی رو داری ازم پنهون می‌کنی؟
‫حالا چی می‌بینی؟
‫چشم دنیا؟
‫ای کاش نمی‌دیدم.
‫راسته نه؟ ‫چیزهایی که می‌گن...
‫درمورد مردهایی که ‫می‌تونن قدرت احضار کنن؟
‫که سرآخر، دیوونه می‌شن،
‫همۀ آدم‌ها و عزیزانـشون رو می‌کشن، ‫حقیقت داره؟
‫همینطوره.
‫بهشون بگو من مُردم.
‫بهشون بگو جون سالم به در نبردم.
‫نه!
‫رند؟
‫بازم کابوس دیدی؟
‫نه، باید برگردم سرکارم.
‫همچنان برای این ماه ‫بخاطر خوراک و جای خوابت بهم بدهکاری.
‫دیر نکن وگرنه سود بدهیت ‫رو بالا می‌برم.
‫دیر نمی‌کنم.
‫هزینه‌هات خیلی واسم هنگفته.
‫این همه شب کنار همدیگه بودیم، ‫و همچنان یه پایانِ مشترک داریم.
‫بگیر پسر جان.
‫هی بگیر دوست من.
‫[کایریان، فورگیت]
‫صدام رو می‌شنوی؟
‫تو متعلق به من هستی رند آل‌ثور.
‫«چــرخ زمان» ‫" فصل دوّم، قسمت دوّم "
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
.:: telegram: @bollbolljan ::. .:: instagram: @bollbolljan_Com ::.
‫عه لن.
‫مطمئنی دیگه ‫نیازی به درمان نداری؟
‫حالم خوبه.
‫واست آب میارم.
‫شانس بهت رو کرده.
‫من و خواهرم تصمیم گرفتیم ‫که همراهیت کنیم.
‫گمون کنم مقصد اولت ‫برج سفیده، درسته؟
‫من از برج تبعید شدم.
‫خبر دارم.
‫صبر کن.
‫اگه بخوایم تا قبل از غروب خورشید ‫به اسکله برسیم، باید راه بیفتیم.
‫همینجوریـشم کلی از ‫زمانـم رو از دست دادم.
‫مقصدمون دقیقاً کجاست؟
‫برج سفید.
‫- نمی‌تونی... ‫- به توماس بگو اسبـم رو آماده کنه.
‫هنوز بعد از درمانت ‫بهبودی کاملت رو بدست نیاوردی.
‫نمی‌خوام زینـم به مشکل بر بخوره.
‫قطعا دستـمون بهشون نمی‌رسه
‫اگه این حرومزادۀ لعنتی ‫سوار اسب نشه.
‫از روی اسب، ‫ردِّ کسی رو زدن کار آسونی نیست.
‫فقط داره هوا رو بو می‌کِشه. ‫این که اسمش ردیابی نشد.
‫خب به لطفِ اون ‫تونستیم ردِّ فین رو بزنیم.
‫ساکت باشید.
‫از اینجا عبور کردن.
‫یه مشکلی وجود داره.
‫بیاید از اینجا رد بشیم.
‫از هرجا که شد.
‫تو پیش اسب‌ها بمون سازنده.
‫هر چی شما بگی.
‫پخش بشید، ‫محوطه رو بگردید.
‫امکان داره مخفیگاهِ پیروان تاریکی باشه.
‫یه زن توی اون خونه‌ست.
‫شرمنده. نگران بودیم که شاید...
‫همینجا اتفاق افتاد.
‫- وای خدا... ‫- پرین؟ پرین حالت خوبه؟
‫هیچکسی اینجا نیست.
‫بیاید بریم.
‫لازمه که...
‫فرق بین واقعیت و توهم ‫رو تشخیص بدی.
‫به همین راحتی خودت رو گم نمی‌کنی.
‫هرکاری که داری با من می‌کنی،
‫نمی‌خوام دخلی بهش داشته باشم.
‫اینطوری‌ها نیست.
‫ظاهراً فین و دوستانـش ‫با عجله از اینجا رفتن.
‫احتمالاً متوجه شدن ‫که بهشون نزدیک شدیم.
‫هرچیزی که فراریـشون داده، ‫مطمئن باشید ما نبودیم.
‫یه چیزی هست ‫که باید ببینید.
‫وقتی که این کار رو باهاش کردن، ‫زنده بوده.
‫حداقل زمان شروع این کارشون.
‫چی می‌تونه چنین بلایی ‫به سر یه سایه بیاره؟
‫روحمم خبر نداره.
‫به نظرت کارِ پدن فین بوده؟
‫برم پیش اسب‌ها.
‫امشب توی روستای ‫نزدیکِ رودخونه مستقر می‌شیم.
‫نه! نه!
‫آییلی!
‫خنجرم کو؟
‫یکی عجله کنه!
‫آییل‌ها از دیوار عبور کردن!
‫- فقط منم ارول. ‫- اسمم رو از کجا بلدی؟
‫چطوری از جلوی نگهبان‌ها رد شدی؟
‫مثل همیشه، ‫نگهبان‌ها اجازه دادن بیام.
‫جنگِ آییل تموم شده دوست من.
‫بیست سال گذشته الان.
‫می‌خوای بریم یه قدمی بزنیم؟
‫قبلا با همدیگه آشنا شدیم؟
‫همینطوره.
‫یه حقۀ مسخره نیست؟
‫نه، اصلا به خوابم نمی‌دیدم.
‫هیچوقت فکر نمی‌کردم ‫شاهد روزی باشم.
‫که آییلی‌ها بینِ ما قدم بردارن.
‫توی کل ماجرا، ‫هیچکس ککشم نگزید.
‫اومدی من رو ببری قدم بزنیم.
‫هر روز باید از نو شروع کنیم.
‫ولی همیشه سربلند ازش بیرون میایم.
‫درست می‌گم؟
‫مردمـتون مبارزهای بی‌رحمی هستن.
‫یکیـشون رو دیدم که ‫دست‌تنها کل یه جمعیت رو ناکار کرد.
‫- و زنانـتون... ‫- بدترن نه؟
‫آره بدترن.
‫تعجب می‌کنم که جون سالم به در بردی.
‫تحریکم نکن پسرجون.
‫همیشه ارباب شمشیرزنی بودم.
‫حتی اگه شمشیر ماهی‌خوار نشانـم ‫رو گم کرده باشم.
‫دوباره سعی می‌کنم ‫یواشکی شمشیرم رو با خودم بیارم.
‫می‌تونی چندتا شیوه‌ی ‫جدید یادم بدی، درسته؟
‫هر کدوم که دوست داری رو انتخاب کن.
‫تکه پاره کردن ابرها،
‫بوسیدن مار افعی...
‫دست مثل روزهای باشکوهِ قدیم، ‫درسته پیرمرد؟
‫- از اینجا برو. ‫- بیخیال بابا.
‫این یکی عصبی کردنـش کار آسونیه.
‫همیشه گزینۀ مناسبی واسه خندیدنه.
‫یکی از همین روزها ‫به تورِ آدم بدی می‌خوری.
‫کی؟ تو؟
‫هر روز خدا، ‫خراب‌کاری این پیرمرد رو تمیز می‌کنی.
‫حداقل توی باغچۀ اینجا،
‫می‌تونم چند نفری از ‫اهالیِ معروف رو ببینم.
‫خب، و البته خورشید.
‫هی.
‫اون حرومزاده.
‫غافلگیرمون کرده.
‫دفعۀ بعدی، ‫خودم رو آماده می‌کنم.
‫بگو ببینم برای شروع، ‫با چی بهش ضربه می‌زدی؟
‫حرکت شکاف ابریشم
‫تا تعادلـش رو از دست بده.
‫بعدشم قبل از اینکه به حالت عادی برگرده، ‫حرکت دروی جو رو روش می‌زنم.
‫مستقیماً توی قلبـش.
‫خودتـم خیلی بی‌رحمی‌ها پیرمرد.
‫ناینیو کجاست؟
‫لیاندرین سدای شخصاً اومد دنبالـش و بردش.
‫کجا بردش؟
‫تب استخوان‌شکن.
‫عذر می‌خوام آی‌سدای. ‫تمایل دارید؟
‫به کارت ادامه بده دخترم. ‫ما فقط برای تماشا اومدیم.
‫ریشۀ خارسرخ.
‫- قرار نیست که... ‫- معلومه که قرار نیست.
‫شاید توی محل زندگیِ شما، ‫تب استخوان‌شکن کشنده باشه،
‫ولی اینجا به راحتی درمان می‌شه.
‫خارسرخ رو نرم می‌کنیم، ‫باعث می‌شه دردشون آروم بگیره.
‫ولی روندِ بهبودی، ‫همچنان دردناک هست.
‫وقتی دارم کارم رو می‌کنم ‫می‌تونید دستـش رو بگیرید؟
‫شگفت‌آور بود.
‫تمرینات زیادی داشتم.
‫بیا.
‫وقتی که مثل اون خانم جوان، پذیرفته بشی،
‫از هرکدوم از آژاها در خصوص
‫تخصص و هدفـشون ‫درس می‌گیری.
‫مثلا می‌تونی با قهوه‌ای‌ها ‫از کتابخونۀ بزرگـمون استفاده کنی،
‫یا از... خاکستری‌ها ‫درمورد ادارۀ کشور و
‫سیاستمداری درس بگیری.
‫و وقتی که اینجا باشی، ‫خواهران زرد بهت آموزش می‌دن
‫که درمان... فرآیندیـه
‫برای درمان علائم و بیماری‌هایی ‫که باهاشون روبه‌رو می‌شی.
‫ولی آژای من؟
‫اما نوع من، ‫ما از ریشۀ بیماری رو از بیخ و بُن می‌سوزونیم.
‫مردهایی که بتونن قدرت رو احضار کنن، ‫بیمار نیستن.
‫منم توی یه دهکدۀ کوچک بزرگ شدم.
‫وقتی به اینجا اومدم، ‫زمان زیادی طول کشید
‫تا بتونم این موضوع ‫رو درک کنم
‫که نجاتِ جون یه دختربچه، ‫با اینکه خیلی موضوع بزرگیـه...
‫در مقایسه با توانایی‌هام ناچیزه.
‫با استفاده از قدرت یگانه... ‫رویۀ پیری کُند پیش می‌ره،
‫باعث می‌شه آی‌سدای‌ها ‫چند صد سال عمر کنن.
‫توانایی‌ـمون فرای واکنش‌هاست.
‫می‌تونیم مسیر خودِ تاریخ رو تغییر بدیم.
‫مطمئنم دخترهای بی‌شماری
‫که اصلا حتی قرار نیست ببینمشون، ‫اصلا نیازی به کمک نداشتن.
‫از بانوی نوآموزها خواستم
‫که تحصیلت رو به من بسپاره.
‫شنیدم اجازه نداری ‫به نوآموزها درس بدی.
‫درمورد «منحنی‌ها» شنیدی؟
‫آزمونی که نوآموزها برای ‫قبولی توش شرکت می‌کنن؟
‫اگه خواهرانم ازت پرسیدن ‫که آماده‌ای یا نه،
‫پیشنهاد می‌کنم که جواب مثبت بدی.
‫بعدش کارمون می‌تونه شروع بشه.
‫اجازه دارم ‫که به پذیرفته‌شده‌ها آموزش بدم.
‫کیک می‌خواید آی‌سدای؟
‫ممنونم.
‫بهتره حداقل در بزنی.
‫ممکن بود لخت باشم.
‫وای که قلبـم از تصورش لرزید.
‫واسه من آوردیشون؟
‫کیک شیرینـه. ‫احساس بخشندگی دارم.
‫- مسموم... کردیـشون؟ ‫- اگه می‌خواستم بمیری که پسرجون،
‫می‌تونستم به گزینه‌های ‫خلاقانۀ بهتری فکر کنم.
‫پس از من چی می‌خوای؟
‫ما فقط تحت‌نظر داریمت ‫تا مطمئن بشیم آثارِ خنجرِ
‫شدار لوگوث به صورت کامل ‫از بدنت خارج شده باشه.
‫بخاطر همینم هست ‫که در رو قفل می‌کنی؟
‫از کیک‌ها لذت ببر مت.
‫می‌تونی بذاریشون اونجا. ‫خیلی ممنونم.
‫می‌شه لطفاً ‫وسایلتون رو دم اتاقـم نذارید؟
‫عه شمام کارآموزی؟
‫دیگه داشتم فکر می‌کردم من رو
‫توی یه بخشِ دیگه‌ای از برج گذاشتن.
‫از وقتی‌که رسیدم هیچکسی رو ندیدم.
‫اینجا همه زود از خواب بیدار می‌شن.
‫و بله کارآموزم، ولی ‫ممنون می‌شم اگه...
‫نشونـم می‌دی که چطوری ‫اتاقت رو چیدی لطفا؟
‫آخه، اینجا خیلی کوچکه ‫و چیدمان کار غیرممکنیـه.
‫کمدهای بزرگتری هم دیدم.
‫عه پس تو هم تازه اومدی.
‫واقعا خدا رو شکر که ‫تنها من نیستم که امروز روز اولمه.
‫منم واقعا فکر می‌کردم ‫قبل از رسیدنـم
‫اینجا رو تر و تمیز کرده باشن، ‫تو هم همینطور؟
‫اتاق منم پُر از آشغال بود.
‫اوه.
‫نه، متوجه شدم.
‫تازه از راه نرسیدی.
‫همینطوره.
‫گلدوزی قشنگیـه.
‫طرح آندورای غربیـه، نه؟
‫دو رود؟
‫آم...
‫چرا اونجوری لبخند می‌زنی؟
‫فقط اینکه...
‫خیلی خوشحالم.
‫اصلا فکرشم نمی‌کردم که اجازه بدن
‫پیشِ بقیۀ نوآموزها مستقر بشم.
‫چرا نباید اجازه بدن ‫پیش بقیۀ نوآموزها بمونی؟
‫می‌دونی، ‫بخاطر ماجرای وارث بودنم.
‫من ایلین ترکندم...
‫وارث... تاج و تخت آندور؟
‫تو... رعیتِ منی.
‫من اگوین ال‌وایرم.
‫خب از آشنایی باهات خوشحال شدم اگوین.
‫می‌دونی، می‌گن که...
‫بعضی از بزرگترین دوستی‌های
‫تاریخ، توی خوابگاه‌های
‫نوآموزها شکل می‌گیره.
‫کدسوین ملیدرین و النا کتاب ‫درست همینطوری با همدیگه آشنا شدن.
‫واست جالب نیست که بدونی ‫در آینده چه اتفاقی بینـمون رخ می‌ده؟
‫آرینوار نتونست بیاد؟
‫آم...
‫یه مسائلی هست که ‫بهتره بین خواهرها بمونه.
‫پیشنهادِ لیاندرین خیلی خطرناکه.
‫هفتۀ پیش، اصلا اجازه نداشت ‫که نزدیکِ نوآموزها بشه.
‫و حالا می‌خواد که ناینیو ‫توی منحنی‌ها شرکت بکنه؟
‫ناینیو قدرتمندترین ‫احضارکننده‌ایه که تا بحال...
‫- توی این برج... ‫- هزار ساله، درسته.
‫همه همین حرف رو می‌زنن.
‫همچنان نمی‌تونه ‫منبع قدرت رو به آغوش بکشه
‫مگر اینه خشمگین یا ترسیده باشه،
‫- اون موقع هم به سختی می‌شه. ‫- ممکنه توی منحنی‌ها
‫جونـش رو از دست بده. ‫قبلا زیاد چنین اتفاقی افتاده.
‫شاید.
‫- با قدرتی که داره، شک دارم از پسش برنیاد. ‫- می‌دونی چرا
‫این زن‌ها و مردها متولد می‌شن خواهر؟
‫با قدرتی فراتر از ‫اون چیزی که قبلاً شاهدش بودیم؟
‫نه فقط ناینیو، بلکه ‫اگوین و وارث دختر هم هستن.
‫و اژدهایانِ اشتباه، ‫لوگین، مزریم تیم.
‫الگو داره بهمون سلاح می‌ده.
‫برای جنگیدن درمقابلـش.
‫نبردِ نهایی نزدیکـه خواهر.
‫و قبول نمی‌کنی ناینیو در کنار ما... ‫باهاش بجنگه؟
‫بانوی نوآموزها شمایی.
‫مسئولیت این دخترها ‫به گردن شماست.
‫لیاندرین درخواست ‫رای‌گیری داده آلانا.
‫و متاسفانه، توی تالار،
‫شما به جای خودت رای می‌دی و نه سه نفر.
‫اینم در صورتیـه که اصلا ‫بخوای بیای اونجا و نظرت رو بگی.
‫می‌خوای بمونی؟
‫نه. مورین...
‫بهمون احتیاج داره.
‫چه خوب. واسه کمک اومدی؟
‫نه، لیاندرین گفت یه سر می‌تونم بیام.
‫اینجا...
‫لیاندرین سدای همین الان رفت.
‫اگه عجله کنی، ‫شاید بتونی بهش برسی.
‫امشب اینجا می‌مونیم.
‫ببین کسی فین یا هرچیزی که ‫اون سایه رو کشته، رو دیده یا نه.
‫خدای من، عجب بویی.
‫مزه‌اش بهتره از بوشه.
‫بفرمایید.
‫بشقاب اول رو مهمونِ مایید.
‫- برو، برو، برو، برو! برو داخل! ‫- همم.
‫ما نوشیدنی لازمیم،
‫نه یه دیوماهی بوگندو.
‫راستش من خیلی شیرماهی دوست دارم.
‫طعم و مزۀ تخمیریِ خاصی داره
‫که خیلی خوشمزه‌اش می‌کنه.
‫چرا غافلگیر نشدم؟
‫نمیای؟
‫ترجیح می‌دم زیر نور ستاره‌ها بخوابم.
‫هرطور راحتی.
‫می‌دونی که به این آدم‌ها تعلق نداری.
‫شایناری‌ها رو می‌گم.
‫شگفت‌انگیزه که می‌تونی برج
‫رو از اینجا ببینی، مگه نه؟
‫من و ادلیاز به همدیگه قول دادیم
‫که به اونجا برنگردیم تا زمانی‌که...
‫«تاریخچۀ جهان از زمان نابودی» ‫تکمیل بشه.
‫- و با این حال اینجایی. ‫- آره.
‫نیازی نیست تاریخ مکتوب بشه ‫وقتی که داره خلق می‌شه.
‫سه سایه در حال شکارِ ‫یه آی‌سدایِ تنهان؟
‫چشم ارباب تاریکی گرفتدت خواهر.
‫فکر نکردی که ‫دلیلـش رو می‌پرسیم؟
‫گمونم یکی از همون پسرهاییه که
‫پاییز پارسال به تار والون آوردی؟
‫اژدها؟
‫دیگه کی خبر داره؟
‫ادلیاز؟
‫توماس؟
‫به اندازۀ کافی نزدیک بود.
‫خوبه.
‫می‌خواستم بدونم حاضری ‫چقدر بخاطر اژدها پیش بری
‫اگه رهبرش به سمتِ پیروزی باشی.
‫خواهرانـمون می‌خوان که اژدها ‫رو بگیرن و بال‌هاش رو ببندن.
‫ترسـشون از اینکه دوباره ‫دنیا رو نابود می‌کنه، چشمشون رو
‫به روی این حقیقت بسته
‫که بعد از این همه سال، ‫دنیامون همچنان نابود شده‌ست،
‫و حالا نیاز داریم که ‫دوباره یکپارچه‌اش کنیم.
‫خب، چیزی که نابود شده، ‫همیشه قابلیت ترمیم نداره.
‫باید سوگندِ اتحاد بخوری خواهر.
‫سوگند به چی اونوقت؟
‫که هرگز بهت خیانت نمی‌کنم؟
‫یا که هرگز به اون خیانت نمی‌کنم؟
‫هیچکدوممون خبر نداره ‫که آینده چی تو چنته داره.
‫خیانت به هرکدومتون ‫ممکنه یه روزی لازم باشه.
‫و حتی خودِ سوگندهام، ‫شکاف‌هایی دارن که می‌شه ازشون استفاده کرد.
‫فعلا تو باید بهم اعتماد کنی
‫و منم به تو.
‫کتاب‌هایی توی برج هستن ‫که ممکنه به درد بخور باشن.
‫پیشگویی‌هایی درمورد تومن‌هد،
‫نبردهایی در آسمان، ‫شمشیری آتشین
‫و دستِ آهنینی که ‫حملش می‌کنه.
‫پیداشون می‌کنم.
‫بیا.
‫بیا کنار آتش، پیشمون بشین.
‫
‫نمی‌خوام شما حرومزاده‌های کثیف رو بو کنه.
‫مشکلی نیست.
‫نه. نه. نه...
‫سلین.
‫گوش بده، فکر نکنم امشب...
‫باید تنها باشم.
‫همین موضوع راجع‌به ‫آدم‌ها جالبه.
‫وقتی اوضاع بد پیش می‌ره، ‫می‌خوایم که تنها باشیم.
‫راستش،
‫دقیقاً چنین وقتی ‫بیشتر از همیشه به همدیگه نیاز داریم.
‫می‌تونیم با همدیگه تنها باشیم.
‫نه. نه.
‫و باغچه‌ها ‫به شهر ختم می‌شن،
‫ولی بدون اجازه نمی‌تونیم ‫از برج خارج بشیم.
‫خودم به زور تنهایی ‫چند ساعتی توی تار والون بودم.
‫وارث دختر.
‫فرینا سدای.
‫واقعا نیازی نداشتی
‫که من اطراف برج ‫رو نشونت بدم، مگه نه؟
‫خب نه.
‫بچه که بودم شش تا ‫تابستون رو اینجا گذروندم،
‫که باعث شد مثل کف دستم ‫همه‌جا رو یاد بگیرم.
‫ولی نمی‌خواستم ‫فرصتِ شناختِ بهترت
‫رو از دست بدم.
‫سریعاً به اتاق من ببریدشون.
‫عه شریام سدای، من...
‫کی اجازه داد ندیمه‌هاتون ‫این همه مزخرف
‫وارد خوابگاه نوآموزها بکنن؟
‫اوه، من...
‫شاید مقدّر شده باشه
‫که وارث تاج و تخت ‫کامیلین باشی بچه،
‫ولی اینجا
‫تو یه کارآموزی،
‫دست مثل همۀ بچه‌های دیگه،
‫اسم اون زن رو بگو.
‫فوراً.
‫فقط خواست که ‫به مادرم لطفی کرده باشه.
‫اسمش رو بگو.
‫اگه قراره بخاطر ‫کاری که کرده مجازات بشه،
‫خودم جورش رو می‌کشم.
‫پس توی سه ماه آینده ‫هر روز صبح
‫باید توی دفترم باشی،
‫تا طعم تازیانه رو بچشی.
‫حتما شریام سدای.
‫قبل صبحونه یا بعدش؟
‫قبلش.
‫هرچی شما بگید.
‫و شما.
‫ناینیو ال‌میرا کجا داره می‌ره؟
‫ببخشید، نمی‌دونم شریام سدای.
‫هروقت برگشت، ‫بهش بگو سریعاً
‫به اتاقـم بیاد.
‫چشم.
‫شرمنده که مجبور شدی ‫شاهدی چنین چیزی باشی.
‫حداقل بهت توجه می‌کنه.
‫آی‌سدای‌ها فقط ‫وقت‌هایی مخاطب قرارم می‌دن
‫که بخوان درمورد ‫دوستـم بپرسن.
‫اتاقت.
‫خب...
‫می‌خواستی تمیزش کنی.
‫عشقم.
‫عزیزکـم،
‫بیدار شو.
‫دیگه پیشتـم.
‫من اینجام.
‫حالا باید سعی کنی ‫یکمی از این بخوری.
‫باعث می‌شه دردت آروم بشه.
‫بیا، بیا، بیا.
‫آره، هیس.
‫بهتر شد، بهتر شد.
‫هیس.
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خارسرخ، من...
‫فکر می‌کردم که ‫سعی داشتی بکشیش.
‫فکر می‌کردم مردیه که ‫می‌تونه قدرت احضار کنه.
‫- من... ‫- از اینجا برو
‫قبل از اینکه کاری کنم ‫که هردوی ما پشیمون بشیم.
‫داره درد می‌کشه.
‫فکر کردی خودم نمی‌دونم؟
‫نمی‌تونم درمانـش کنم.
‫دستـش.
‫گرفته.
‫یعنی قلبش هم درد گرفته.
‫خارسرخ در این مورد ‫تاثیری نداره.
‫وقتی بری هم درد می‌کشه.
‫برای رفع التهاب ‫شیر زردچوبه باید بخوره.
‫برو بیرون!
‫برو بیرون تا نکشتمت!
‫گمشو دخترۀ احمق!
‫گمشو، برو بیرون!
‫وای نه، ببخشید.
‫اوه...
‫ببخشید.
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫نمی‌دونستم
‫که اذیتت می‌کنه.
‫نمی‌خواستم ‫ولت کنم تا درد بکشی.
‫خیلی شرمنده‌ام، پسر... پسرم.
‫پسر نازنینـم.
‫ببخشید.
‫لعنتی.
‫یالا.
‫یه سلولِ دیگه.
‫گندش بزنن.
‫چی؟
‫پس اون موشی که
‫دیوارم رو چنگ می‌کشه، تویی.
‫بگو ببینم تو چیکار کردی ‫که بلوندخانم رو ناراحت کردی؟
‫هیچ کار.
‫موضوع جنسیه، پس؟
‫آره، به نظر میاد که ‫به سلطه و این چیزها علاقمند باشه.
‫با اون گونه‌هاش.
‫نه. خوشبختانه از من خوشش نمیاد.
‫فکر کنم ‫ترجیحش مردهای مُرده‌ان.
‫تو کی هستی؟
‫و چرا اینجا افتادی؟
‫بازم از اون‌ها داری؟
‫من مین‌ام.
‫مت کاتون.
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه.
‫دست‌کم نگیرش.
‫اون موقع‌ها توماس
‫جذابیت خودش رو داشت.
‫ولی ورین عزیز رو انتخاب کرد.
‫و این شد از پایانِ زندگیِ جنسیش.
‫شما دو تا چی؟
‫تا حالا درمورد آشناییتون ‫چیزی نگفتید.
‫بیا خواهر. ‫دیر شده، بهتره، آم...
‫همم.
‫توی سرزمین‌های مرزی رخ داد،
‫مگه نه؟ هوم؟
‫احتمالاً دیدیش که
‫توی صحرا سوار بر اسب ‫سیاهش جولان می‌ده،
‫شمشیرش رو درمیاره، ‫موهاش توی باد می‌رقصه...
‫حومۀ چاچین اتفاق افتاده.
‫کل روز توی جاده ‫دنبالـش راه افتاده بودم.
‫هی برمی‌گشت و ‫یه نگاهی بهم می‌انداخت.
‫فکر می‌کردم یکی از ‫پیروان تاریکیـه.
‫فکر می‌کردم یه مزدوره
‫که کارنیرام برای کشتنم، فرستادتش.
‫کارنیرا؟
‫توی مالکیر،
‫زن‌های سن بالا ‫با مردهای جوان باکره هم‌بستر می‌شن
‫تا بهشون طریقۀ ‫عشق‌بازی رو یاد بدن.
‫همم.
‫چه جالب شد.
‫لب برکه دیدمش
‫که داشته مراقبه می‌کرده.
‫صورتش بی‌حرکت بود، ولی
‫لبریز از خشم بود.
‫مراقبه هرگز ‫کار راحتی برای من نبوده.
‫مخصوصا وقتی که ‫نقشۀ کشتنِ
‫یه آی‌سدای رو کشیده باشی.
‫نمی‌دونستم که آی‌سدایی.
‫همیشه شنیده بودم ‫که پیر و سرد...
‫...و بدخلق‌ان.
‫شمشیرش رو روی
‫یه سنگی نزدیکـش گذاشته بود.
‫ولی به محض اینکه ‫دستـم به غلاف خورد،
‫از 9 متری دوید...
‫...گردنـم رو گرفت
‫و پرتم کرد توی آب.
‫تو مورین سدای رو پرت کردی توی آب؟
‫جدا کردنِ یک مرد از ‫شمشیرش کار عاقلانه‌ای نیست.
‫و اون موقع بود که فهمیدی؟
‫هر نگهبان پیری می‌تونه ‫ازت درمقابل یه ترولوک محافظت کنه.
‫اما این یکی،
‫می‌تونه از تو ‫در مقابل خودت محافظت کنه.
‫پس...
‫اوهوم.
‫به نظرت جا می‌شی؟
‫آره، بذار فقط...
‫یه بطری شراب؟
‫هفته‌ای یه بطری بهم می‌دن.
‫از وقتی که با یکی دیگه شراب خوردم ‫مدت‌ها می‌گذره.
‫ببخشید ولی داری ‫مخم رو می‌زنی؟
‫اوه بیخیال. برو کنار.
‫برو کنار، برو کنار، برو کنار. یالا.
‫حس غریبگی ندارم.
‫همم.
‫همه‌جا رو یه شکل کردن نه؟
‫حالا می‌خوای بگی که چرا اینجایی؟
‫من معمولاً از ‫تار والون دوری می‌کنم.
‫قایقی که سوارش بودم ‫توی طوفان تغییرجهت می‌ده،
‫بخاطر همینم با خودم فکر کردم، ‫چرا که نه؟
‫توی شهر بزرگ ‫کار توی میخونه زیاده.
‫ولی شانسم اینجوری شد
‫که یکی از قرمزهایی که ‫نوشیدنی‌خوره، من رو می‌شناسه.
‫واسه همینم پام به اینجا باز می‌شه.
‫ولی چرا دنبالت بودن؟
‫یه سری چیزها رو می‌بینم.
‫اگه به نوشیدنش ادامه بدم،
‫منم مثل تو می‌شم.
‫مثلا چی؟
‫گذرهایی از الگو.
‫مثل آینده؟
‫اوهوم.
‫به به.
‫راستش، با اختلاف از چیزی که
‫انتظارش رو داشتم مسخره‌تره.
‫امید داشتم حداقل قتلی،
‫یا رابطۀ مخفیانه‌ای با ‫یه آی‌سدایی چیزی باشه.
‫چی می‌گی، پیش‌بینی کردن ‫واست جالب نیست؟
‫اوهوم.
‫واقعا دوست نداری بدونی ‫وقتی نگاهت می‌کنم، چی می‌بینم؟
‫اگه درمورد خارج شدنـم ‫از اینجا نباشه...
‫ابداً.
‫نه، ترجیح می‌دم
‫ندونم چه بلایی قراره به سرم بیاد.
‫بهتره برگردم.
‫معمولاً موقع خواب ‫یه سری بهمون می‌زنن.
‫آره، آم...
‫بازم میای؟
‫برنامه‌هام رو چک می‌کنم آقاموشه،
‫ولی...
‫به نظرم کاملاً مشخصه.
‫حالت خوبه مین؟
‫نمی‌خوام بهت آسیبی برسونم.
‫نمی‌تونی.
‫می‌دونی...
‫...یه زمانی یه کسی رو دوست داشتم.
‫وقتی تنهام گذاشت، نابود شدم.
‫ولی می‌دونستم دیگه هیچکس نمی‌تونه
‫چنین تسلطی به من داشته باشه.
‫اگه هنوزم قلبم پیششه، ‫دیگه به چی می‌خوای آسیب بزنی؟
‫وقتی کنارتم، ‫می‌تونم تظاهر کنم که اونی،
‫می‌تونم وانمود کنم که...
‫دوباره کاملم.
‫نمی‌تونی تصور کنی که چه موهبتیه.
‫بزرگترین نعمتیه که بعد از ‫یه مدت زمان طولانی نصیبم شده.
‫تو به کی فکر می‌کنی...
‫وقتی که با منی؟
‫کسی که ای کاش می‌تونستم فراموشش کنم.
‫خب، شاید باید به همین روال
‫پیش بریم.
‫تو کمکم می‌کنی یادم بمونه...
‫...و منم کمکت می‌کنم ‫فراموش کنی.
‫سلاح مخفیم رو
‫بهت معرفی می‌کنم.
‫طعمش زمانی که
‫به مقدار کم دَمش می‌کنم، ‫خیلی بهتره.
‫بافتِ هوایی که ‫فشار رو تشدید می‌کنه
‫و تخمیر رو سریعتر انجام می‌ده،
‫اونطوری راحت‌تر می‌شه کنترلـشون کرد.
‫عجب مزه‌ای داره.
‫شرمنده.
‫تنهایی درستش کردی؟
‫از سرهم‌کردن چیز میزها خوشم میاد.
‫درضمن، کسی که هیچ دوستی نداره
‫و اجازۀ خوش گذرونی هم نداره،
‫یه جوری باید وقتـش رو پُر کنه.
‫حالا که حرف دوست شد،
‫شریام سدای
‫اونجا درمورد ناینیو ال‌میرا ‫ازت پرسید؟
‫می‌شناسیش؟
‫پس تو هم می‌شناسیش.
‫فقط...
‫همه می‌گن که خیلی قدرتمنده.
‫هستی اگوین؟
‫با همدیگه به اینجا اومدیم.
‫دوست صمیمیمه.
‫خدایا! چه هیجان‌انگیز...
‫خسته‌کننده.
‫نه، نه، نه، این...
‫موضوع این نیست.
‫اگوین؟
‫دقیقاً هیچ کاری انجام نمی‌ده.
‫ولی گمونم مسئله همینجاست.
‫من همیشۀ خدا
‫درس می‌خونم،
‫خودم رو می‌کشم ‫تا از قوانین پیروی کنم،
‫درحالیکه اون همیشه کلاس‌ها رو می‌پیچونه،
‫و ادعا می‌کنه اصلا دلش نمی‌خواد ‫که اینجا باشه.
‫سخت‌ترین جای ماجرا اینه
‫که می‌گه بخاطر من به اینجا اومده
‫تا ازم محافظت کنه.
‫کاری که همیشه انجام می‌ده.
‫چه بخوام چه نخوام.
‫ولی الان کجاست ‫وقتی که واقعا بهش نیاز دارم؟
‫با نگهبان‌ها می‌چرخه
‫یا که شده نورچشمیِ لیاندرین و با اونه.
‫واقعا احساس می‌کنم...
‫...هرچی بیشتر تلاش کنم،
‫بیشتر عقب میفتم.
‫و هرچی اون کمتر تلاش می‌کنه...
‫...بیشتر ازم جلو می‌زنه.
‫اگوین.
‫هوم؟
‫می‌دونم که فقط داریم ‫با همدیگه آشنا می‌شیم،
‫پس امیدوارم که من رو ببخشی ‫بخاطر اینکه بگم...
‫...حسادت...
‫...اصلا برازندۀ تو نیست.
‫من حسودی نمی‌کنم.
‫اگوین.
‫من وارث دخترِ
‫قدرتمندترین سرزمین دنیام.
‫حسادت رو از صد فرسخی تشخیص می‌دم.
‫حرفی باهات ندارم اگوین.
‫لیاندرین سدای.
‫- اگه موضوع درمورد... ‫- اگه می‌تونستم
‫چیزی که قراره بهت پیشنهاد بدم ‫رو پس بگیرم، حتما این کار رو می‌کردم،
‫ولی از قبل ترتیبِ برنامه‌ها رو دادم،
‫پس راهِ پس کشیدن نداریم.
‫دنبالـم بیا.
‫فقط بهم بگو کجا داریم می‌ریم.
‫کی رو با خودت آوردی خواهر؟
‫داوطلب جدیدی برای دریافت پذیرش خواهر.
‫برای رویارویی
‫با منحنی‌ها آماده‌ست؟
‫آماده‌ست
‫که خودِ قبلیـش رو پشت‌سر بگذاره،
‫و تنهایی،
‫در مسیر ترس‌هایش قدم برداره،
‫تا پذیرش رو بدست بیاره.
‫شناختی به ترس‌هاش داره؟
‫تا به حال باهاشون روبه‌رو نشده
‫ولی حالا مصممه.
‫پس اجازه می‌دیم ‫با ترس‌هایش روبه‌رو بشه.
‫زمان منتظر هیچ زنی نمی‌مونه.
‫باید احساس می‌کردم ‫که سایه‌ها دارن میان.
‫باید...
‫متاسفم.
‫می‌دونی کِی بود که واقعا ‫تصمیم گرفتم نگهبانم باشی؟
‫بعد از چاچین بود.
‫توی مسیرمون به سمتِ برج بودیم
‫و توی یه روستای کوچکی ‫توقف کرده بودیم.
‫اسمش رو یادم نیست ولی...
‫ولی سرِ سه تا ترولوک
‫روی نیزه‌های بیرونِ شهر بود.
‫یه هشدار بود.
‫ولی نترسوندتت.
‫توی «آفت» با ‫تعداد زیادیـشون مواجه شده بودی،
‫و شجاعتت برای مقابله با سایه‌ها ‫اونم دست خالی
‫فقط با یه شمشیر...
‫توی مخیله‌ام نمی‌گنجید.
‫اون موقع بود که فهمیدم.
‫چون می‌دونستم وقتـش که برسه،
‫می‌تونی روی پاهای خودت وایسی.
‫تو به برج برو
‫و من به تنهایی مسیرم رو ادامه می‌دم.
‫من تنهات نمی‌ذارم.
‫من در اشتباه بودم لن.
‫درمورد همه‌چیز اشتباه کردم.
‫«نبرد نهایی» نزدیکه،
‫و از قبل باختیمش.
‫کوئندیلاری که چشم دنیا رو شکست،
‫همون قفلی بود که ‫ایشامیل رو محبوس نگه داشته بود.
‫ایشامیل؟
‫طردشدگان؟
‫ارباب تاریکی رو شکست ندادیم،
‫قوی‌ترین معاونش رو آزاد کردیم.
‫طردشدگان سه هزار سال قدمت دارن.
‫قدرتمندترین احضارکننده‌هایی ‫هستن که تابحال وجود داشتن،
‫و ممکنه ایشامیل در حال ‫بیدار کردنِ بقیه‌ـشون باشه.
‫توانایی‌هاشون با استفاده ‫از قدرتِ یگانه
‫در مقایسه با آی‌سدای‌ها ‫مثل اینه که ما جادوگرهای سرگردانی هستیم
‫که از توی آستین‌هامون ‫پرنده در میاریم.
‫توی یه چشم بر هم زدن، ‫من رو از نیروم جدا کرد.
‫ولی برای جدا کردن کسی از نیروش، ‫باید 8 تا آی‌سدای حضور داشته باشن.
‫به تنهایی نمی‌تونست، ‫اهمیتی نداره که...
‫ابداً نمی‌تونی قدرتی که ‫دارن رو تصور کنی.
‫خب پس بهم بگو.
‫ما با همدیگه وارد این مسیر شدیم.
‫هر قدمش رو با هم برداشتیم.
‫هر تصمیمی، هر قربانی...
‫ما هرگز با همدیگه ‫وارد این مسیر نشدیم.
‫تو هیچوقت نتونستی خودِ
‫واقعیـش رو ببینی
‫چون من هیچوقت نشونت ندادم.
‫می‌دونم سعی داری چیکار بکنی.
‫نمی‌تونی من رو از خودت دور کنی.
‫رند زنده‌ست.
‫نه.
‫خودت گفتی که مُرده.
‫تو اینطور فکر می‌کردی.
‫کاری که باید برای ‫تولد دوبارۀ اژدها انجام می‌دادم
‫رو انجام دادم چون وفاداریِ من فقط
‫و فقط
‫متعلق به خودشه.
‫من سوگند خوردم که مدافع تو باشم.
‫که جونم رو برات بدم.
‫و بدون اون پیوند،
‫نمی‌تونی به سوگندت پایبند بمونی.
‫- من همچنان نگهبان توئم. ‫- نه، تو ناامیدم کردی.
‫بدون ورین و ادلیاز، من می‌میرم.
‫اجازه نمی‌دم دوباره از پیشم بری.
‫می‌دونم.
‫آلانا تا برج همراهیت می‌کنه.
‫اگه لازم باشه ازش می‌خوام ‫که به زور پیوندمون
‫رو قطع کنه.
‫چون بهت اعتماد داشتم ‫بهت سوگند خوردم.
‫چون فکر می‌کردم ‫توی این داستان با همیم.
‫برابریم.
‫هرگز چنین چیزی درست نبود، نه مورین؟
‫یه آی‌سدای نمی‌تونه دروغ بگه.
‫پس حقیقت رو بهم بگو.
‫ما هرگز برابر نبودیم.
‫نور پشتیبانت باشد...
‫ال‌لن ماندراگورن.
‫یالا! بکش!
‫مقاومت کنید!
‫نجاتش بده!
‫لویال!
‫شاینارانی‌ها با من بیاید!
‫پناه بگیرید!
‫عقب بمونید!
‫یالا.
‫تکون نخورید.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫برگرد اینجا.
‫حاضرن؟
‫باید حاضر باشن، مگه نه؟
‫دیشب توی فورگیت ‫به ین حمله شده،
‫بنابراین از تو می‌خوایم ‫که جایگزینش بشی.
‫وظایفت با کارهایی که
‫قبلاً انجام می‌دادی، ‫فرق چندانی نمی‌کنه.
‫فقط مسئول خونواده‌های ثروتمندتر
‫یا مددجوهای خاص می‌شی، همین.
‫و یکم هوای تازه می‌خوری.
‫دیشب دستیار همیشگیتون ‫درگیر اتفاق وحشتناکی شدن،
‫بنابراین برای چند ماه آینده، ‫من از شما مراقبت می‌کنم.
‫احساس می‌کنم من و شما ‫نقاط اشتراکِ بیشتری داریم.
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.