WEBVTT

00:00:16.239 --> 00:00:37.072
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::..
‏ .::   www.bolboljan.net  ::.

00:00:54.547 --> 00:00:58.142
تجربه ای وجود دارد که همه ی انسان ها

00:00:58.350 --> 00:01:00.614
با هر زبان و فرهنگی تجربه می کنند

00:01:00.820 --> 00:01:02.845
تجربه ی تولد

00:01:03.355 --> 00:01:06.984
خاطرات ما از تولد در بهترین حالت مبهم است

00:01:07.193 --> 00:01:11.562
آنها حس و رایحه ی خاطراتی

00:01:11.764 --> 00:01:15.962
مثل تغییر شکل های مرموز را ندارند

00:01:16.168 --> 00:01:20.104
خیلی شگفت انگیز خواهد بود اگر این تجربه ی عمیق اولیه

00:01:20.306 --> 00:01:22.900
بر عرفان، دین ها

00:01:23.109 --> 00:01:25.805
فلسفه و علوم ما تاثیر نگذارد

00:01:26.011 --> 00:01:30.812
تولد یک کودک اسرار منشاء های دیگر را فرا می خواند

00:01:31.016 --> 00:01:33.507
آغاز و پایان جهان ها

00:01:33.786 --> 00:01:37.017
ابدیت و جاودانگی

00:01:38.224 --> 00:01:43.161
چطور جهان بر می خیزد؟

00:01:43.996 --> 00:01:47.090
چه چیزی قبل از آن وجود داشته است؟

00:01:47.933 --> 00:01:50.561
احتمال دارد که هیچ آغازی وجود نداشته باشد؟

00:01:50.769 --> 00:01:54.500
آیا جهان می تواند بی نهایت سن داشته باشد؟

00:01:54.707 --> 00:01:58.234
آیا محدودیت و مرز هایی برای کیهان وجود دارد؟

00:01:58.611 --> 00:02:01.876
داستان حال حاضر علمی برای منشاء جهان

00:02:02.114 --> 00:02:06.483
با یک انفجار شروع می شود که باعث می شود خود فضا منبسط شود

00:02:06.685 --> 00:02:08.482
حدود 15 میلیارد پیش

00:02:08.687 --> 00:02:12.123
تمام مواد و انرژی ای که جهان قابل مشاهده را می سازد

00:02:12.324 --> 00:02:16.920
درون فضایی کوچکتر از سر یک سوزن درست شده است

00:02:17.129 --> 00:02:21.862
کیهان در یک انفجار غول آسای غیر قابل تصور منفجر شد

00:02:22.067 --> 00:02:23.295
انفجار بزرگ یا مه بانگ

00:02:23.569 --> 00:02:27.801
مواد جهان با تار و پود فضا

00:02:28.007 --> 00:02:31.670
در تمامی جهات شروع به انبساط کردند، همانطور که امروز این کار را می کنند

00:02:31.877 --> 00:02:34.812
ما می توانیم این فرآیند را با یک توری سه بعدی تصور کنیم

00:02:35.014 --> 00:02:38.609
که به تار و پود منبسط شده ی فضا مربوط می شود

00:02:40.219 --> 00:02:43.814
کیهان اولیه در همه جا سفید و داغ بود

00:02:44.023 --> 00:02:47.254
ولی همچنانکه زمان می گذشت، تشعشعات منبسط و سرد شدند

00:02:47.459 --> 00:02:51.691
و در نور مرئی معمولی، فضا به اندازه ی امروز تاریک می شود

00:02:52.464 --> 00:02:56.025
ولی سپس مقادیر گازی شروع به رشد کردند

00:02:56.235 --> 00:02:58.999
پیچک های ابری تشکیل شدند

00:02:59.205 --> 00:03:03.471
مستملکاتی از اجسام بزرگ، که تکه تکه به آهستگی می چرخیدند

00:03:03.676 --> 00:03:07.009
بطور پیوسته می درخشیدند، هر کدام مثل یک هیولا

00:03:07.213 --> 00:03:10.649
که از صدها میلیارد نقطه های درخشنده تشکیل شده بودند

00:03:14.286 --> 00:03:18.586
بزرگترین ساختار قابل شناسایی در جهان تشکیل شد

00:03:18.791 --> 00:03:23.125
ما امروزه آنها را می بینیم. خود ما در گوشه ای گمشده از آن ساکن هستیم

00:03:23.329 --> 00:03:25.729
ما به آنها کهکشان می گوییم

00:03:25.931 --> 00:03:28.399
ما در جهانی از کهکشان ها ساکن هستیم

00:03:28.601 --> 00:03:32.799
حباب های ساخته شده ای وجود دارد، کهکشان هایی غیر عادی

00:03:33.005 --> 00:03:35.872
کهکشان هایی کروی یا بیضی

00:03:36.075 --> 00:03:40.375
و بازوهای مطبوع آبی کهکشان های مارپیچی

00:03:41.347 --> 00:03:43.247
ما درباره ی کهکشان ها

00:03:43.449 --> 00:03:47.715
منشاء آنها، فرگشت و حرکت آنها برای کمتر از یک دهه است که داریم تحقیق می کنیم

00:03:47.920 --> 00:03:50.582
این مطالعات درک ما را

00:03:50.789 --> 00:03:53.849
از دوردست ترین مکان های جهان توسعه داد

00:03:55.928 --> 00:04:00.558
فضاپیمای خیالاتمان، ما را به مرز نهایی می برد

00:04:00.766 --> 00:04:04.361
ما کیهان را در بزرگترین مقیاس ها مشاهده می کنیم

00:04:04.570 --> 00:04:09.007
شکوه کهکشان ها توسط علم نشان داده شده است

00:04:09.808 --> 00:04:14.040
راه های مختلفی وجود دارد که در آنها ستاره های درون کهکشان ها آراسته شده اند

00:04:17.616 --> 00:04:22.053
وقتی اتفاقی صورت یک کهکشان مارپیچی به سمت ما برگردد

00:04:22.254 --> 00:04:27.191
بازوهای مارپیچش را می بینیم که با میلیاردها ستاره روشن شده است

00:04:27.393 --> 00:04:31.955
وقتی در موارد دیگر که لبه ی یک کهکشان رو به روی ماست

00:04:32.164 --> 00:04:34.394
باریکه های مرکزی گاز و گرد و غبار را مشاهده می کنیم

00:04:34.600 --> 00:04:36.898
که ستاره ها از آنها تشکیل می شوند

00:04:38.737 --> 00:04:42.503
در مارپیچی های مسدود، رودخانه ای از مواد ستاره ای

00:04:42.708 --> 00:04:44.938
به سمت مرکز کهکشان می رسد

00:04:45.144 --> 00:04:48.045
و بازوهای مارپیچ در طرف مخالف را مرتبط می کند

00:04:48.781 --> 00:04:53.718
کهکشان های بیضی اندازه های بزرگ و کوچکی دارند

00:04:56.388 --> 00:04:58.413
کهکشان های اسرار آمیز زیادی وجود دارد

00:04:58.624 --> 00:05:01.593
مکان هایی که اتفاق بدی در آنها افتاده است

00:05:01.794 --> 00:05:03.955
جایی که انفجارها و برخوردها

00:05:04.163 --> 00:05:07.132
و نوارهایی از گاز و ستاره ها

00:05:07.333 --> 00:05:10.461
پل های بین کهکشان ها به وجود آورده است

00:05:12.104 --> 00:05:15.335
کهکشان ها به نظرسخت و بی حرکت می آیند

00:05:15.541 --> 00:05:19.170
ولی آنها را تنها برای یک فریم در فیلم کیهانی می بینیم

00:05:19.378 --> 00:05:22.711
در بازه ی زمانی صدها میلیون سال، نقش آنها

00:05:22.915 --> 00:05:25.884
از هم می پاشد و دوباره شکل می گیرد

00:05:26.085 --> 00:05:30.181
یک کهکشان، مایعی است که از میلیاردها خورشید درست شده است

00:05:30.389 --> 00:05:33.358
که همگی توسط جاذبه کنار یکدیگر جمع شده اند

00:05:34.193 --> 00:05:38.095
این اشکال کهکشانی بزرگ در سرتاسر جهان وجود دارند

00:05:38.297 --> 00:05:41.789
و احتمال دارد منبع مشترکی برای شگفتی و راهنمایی

00:05:42.000 --> 00:05:45.231
میلیاردها گونه از حیات هوشمند باشد

00:05:49.007 --> 00:05:53.944
فرگشت آنها در همه جا توسط قوانین مشابهی از فیزیک کنترل می شود

00:05:57.983 --> 00:06:00.076
ما به یک کامپیوتر نیاز داریم تا

00:06:00.285 --> 00:06:02.651
حرکت جمعی ستاره های زیاد را

00:06:02.855 --> 00:06:06.985
که هر کدام تحت تاثیر گرانشی ستاره های دیگر هستند را توضیح بدهیم

00:06:10.829 --> 00:06:15.766
اینجا یک میلیارد سال به چند ثانیه فشرده می شود

00:06:18.570 --> 00:06:23.507
در بعضی موارد بازوهای مارپیچ توسط خودشان شکل می گیرند

00:06:32.785 --> 00:06:34.082
در بقیه ی موارد

00:06:34.286 --> 00:06:37.778
برخورد نزدیک گرانشی دو کهکشان

00:06:37.990 --> 00:06:41.619
بازوهای مارپیچ را به وجود خواهد آورد

00:06:47.633 --> 00:06:50.830
ولی وقتی دو کهکشان نزدیک، با هم برخورد می کنند

00:06:51.036 --> 00:06:53.732
مثل گلوله ای که به سمت گله ای زنبور رها می شود

00:06:53.939 --> 00:06:55.873
ستاره ها به ندرت برخورد می کنند

00:06:56.074 --> 00:07:00.977
ولی شکل کهکشان ها می تواند شدیدا تغییر کند

00:07:05.784 --> 00:07:10.380
برخورد مستقیم دو کهکشان می تواند یک صد میلیون سال طول بکشد

00:07:10.622 --> 00:07:13.182
و ستاره های سازنده ی آنها را پخش کند

00:07:13.392 --> 00:07:16.953
و در فضای بین کهکشانی پرتاب کند

00:07:18.997 --> 00:07:23.491
وقتی یک کهکشان متراکم و فشرده به یک کهکشان بزرگتر برخورد می کند

00:07:23.702 --> 00:07:27.069
می تواند یکی از دوست داشتنی ترین اتفاقات غیر عادی نادر را رقم بزند

00:07:27.272 --> 00:07:29.331
یک کهکشان حلقه ای

00:07:37.983 --> 00:07:40.315
با وسعتی برابر هزاران سال نوری

00:07:40.519 --> 00:07:42.817
یک کهشان حلقه ای

00:07:43.021 --> 00:07:46.616
در برابر مخمل فضای بین کهکشانی قرار می گیرد

00:07:50.596 --> 00:07:54.930
این یک پیکر بندی موقتی برای ستاره های پخش شده است

00:07:55.133 --> 00:07:58.432
یک شتک(منظور افتادن جسمی در آب) در دریاچه ی کیهانی

00:08:04.543 --> 00:08:07.444
گاهی اوقات کهکشان ها خودشان را منفجر می کنند

00:08:07.679 --> 00:08:11.581
اختروش ها که احتمالا میلیاردها سال نوری با ما فاصله دارند

00:08:11.783 --> 00:08:15.378
شاید انفجارهای غول آسای کهکشان های جوان باشند

00:08:15.587 --> 00:08:16.918
ولی مطمئن نیستیم

00:08:17.122 --> 00:08:20.751
هنوز اختروش ها یک راز هستند

00:08:25.030 --> 00:08:29.399
کهکشان ها یک نظم و زیبایی جهانی

00:08:29.601 --> 00:08:34.129
و همچنین خشونت در مقیاسی که هیچ وقت تصور نشده است را نشان می دهند

00:08:34.406 --> 00:08:38.274
به نظر می آید جهان نه مهربان باشد و نه متخاصم

00:08:38.477 --> 00:08:43.414
فقط به نگرانی های موجوداتی مثل ما اهمیتی نمی دهد

00:08:47.019 --> 00:08:50.921
شاید اختروش ها مدل های عظیم الجثه ی تب اخترهایی هستند که با سرعت به دور خود می گردند

00:08:51.123 --> 00:08:53.990
یا به خاطر برخوردهای متعدد میلیون ها ستاره

00:08:54.192 --> 00:08:56.990
به طور متراکم در هسته ی بسیار بزرگ جمع شده اند

00:08:57.195 --> 00:09:02.132
یا یک واکنش زنجیره ای از انفجارهای ابرنواختری در همچین هسته هایی است

00:09:04.603 --> 00:09:08.266
بعضی از ستاره شناسان فکر می کنند یک اختروش توسط میلیون ستاره ها ایجاد می شود

00:09:08.507 --> 00:09:12.773
و به درون یک سیاهچاله ی بزرگ در هسته ی کهکشان سقوط می کند

00:09:13.011 --> 00:09:14.774
چیزی مثل یک سیاهچاله

00:09:15.013 --> 00:09:19.507
چیزی بسیار بزرگ، بسیار متراکم و بسیار کوچک

00:09:19.718 --> 00:09:22.710
در مرکز کهکشان های اطراف

00:09:22.921 --> 00:09:26.084
ضربه می زند و خرناس می کشد

00:09:35.167 --> 00:09:38.625
حتی یک کهکشان خوش رفتار مثل کهکشان راه شیری

00:09:38.837 --> 00:09:42.568
فعالیت و حرکات موزون خودش را دارد

00:09:44.109 --> 00:09:48.136
ستاره های راه شیری با ظرافت اصولی حرکت می کنند

00:09:48.347 --> 00:09:51.646
برای خورشید 250 میلیون سال طول می کشد

00:09:51.883 --> 00:09:54.408
تا یکبار به دور مرکز کهکشان بچرخد

00:09:55.220 --> 00:09:57.245
نواحی دورتر کهکشان

00:09:57.456 --> 00:10:00.220
آهسته تر از نواحی درونی می چرخند

00:10:00.425 --> 00:10:04.589
در نتیجه گاز و گرد و غبار در الگوهای مارپیچی جمع می شوند

00:10:04.796 --> 00:10:07.458
این مکان های متراکم تر جایی هستند

00:10:07.666 --> 00:10:09.725
که ستاره های جوان، داغ و درخشان شکل می گیرند

00:10:10.002 --> 00:10:12.630
ستاره هایی که زمینه ی بازوهای مارپیچ را درست می کنند

00:10:12.838 --> 00:10:16.433
این ستاره های داغ تنها برای ده میلیون سال یا همین حدودا می درخشد

00:10:16.642 --> 00:10:19.475
و سپس منفجر می شوند

00:10:21.046 --> 00:10:24.345
ولی همچنانکه ستاره هایی که زمینه ی بازوهای مارپیچی را شکل می دهند خاموش می شوند

00:10:24.583 --> 00:10:27.643
ستاره های جدید و جوان از باقی مانده های پشت سرشان تشکیل می شوند

00:10:27.853 --> 00:10:30.879
و الگوی مارپیچی حفظ می شود

00:10:33.025 --> 00:10:34.993
خورشید، اینجا با یک دایره مشخص شده است

00:10:35.193 --> 00:10:37.991
و اغلب در هر 20 باری که به دور راه شیری می گردد

00:10:38.196 --> 00:10:40.687
از بازوی مارپیچی داخل و خارج می شود

00:10:40.899 --> 00:10:45.233
در این دوره ما در لبه ی بازوی مارپیچی زندگی می کنیم

00:10:50.075 --> 00:10:53.943
ما به حرکت داخلی کهکشانی در مقیاس کوچکی نگاه انداخته ایم

00:10:54.146 --> 00:10:56.740
در بازه ی یک میلیون سال نوری یا کمتر

00:10:56.948 --> 00:10:59.610
ولی حرکت خود کهکشان ها

00:10:59.818 --> 00:11:02.878
در میلیاردها سال نوری متفاوت است

00:11:03.088 --> 00:11:07.115
آن حرکت یادگاری از انفجار بزرگ است

00:11:08.060 --> 00:11:11.427
کلید کیهان شناسی، مطالعه ی کل جهان

00:11:11.630 --> 00:11:13.928
معلوم شده که یک طبیعت معمولی است

00:11:14.132 --> 00:11:17.431
تجربه ای از زندگی روزمره

00:11:22.040 --> 00:11:24.907
تصور کنید یک جسم در حال حرکت موج هایی می فرستد

00:11:25.110 --> 00:11:27.010
می تواند موج نوری باشد

00:11:28.480 --> 00:11:32.177
می تواند موج صوتی باشد. می تواند هر نوع موجی باشد

00:11:37.189 --> 00:11:39.316
وقتی آن جسم متحرک از کنار ما رد می شود

00:11:39.524 --> 00:11:42.186
تغییری در گام احساس می کنیم

00:11:42.427 --> 00:11:45.794
به آن پدیده ی داپلر می گویند

00:11:49.134 --> 00:11:50.931
اگر شما مهندسی در قطار باشید

00:11:51.136 --> 00:11:54.469
گام سوت برای شما همیشه یکسان است

00:11:54.706 --> 00:11:58.665
به این دلیل است که شما دارید در کنار منبع صدا حرکت می کنید

00:11:59.144 --> 00:12:02.204
ولی اگر هنگام عبور قطار در کنار خط آهن ایستاده باشید

00:12:02.414 --> 00:12:05.315
تغییر آشنا در گام را احساس می کنید

00:12:05.550 --> 00:12:07.415
انتقال داپلری

00:12:13.024 --> 00:12:15.492
همینکه شما موج ها را تصور کنید

00:12:15.694 --> 00:12:18.390
فهمیدن علت آن آسان است

00:12:19.097 --> 00:12:22.225
یک قطار ثابت موج های صوتی در حلقه های کامل می فرستد

00:12:22.434 --> 00:12:24.732
مثل موج های کوچک بر روی آب دریاچه

00:12:26.605 --> 00:12:28.800
بزارید قطار را دوباره روشن کنیم

00:12:33.278 --> 00:12:37.305
حالا موج هایی که در جلو پخش می شوند با هم له

00:12:37.516 --> 00:12:40.178
و آنهایی که پشت سر پخش می شوند کشیده می شوند

00:12:40.418 --> 00:12:43.319
موج های فشرده شده، فرکانس ها یا گام های (زیر و بمی صدا) بالاتری

00:12:43.522 --> 00:12:45.490
از موج های کشیده شده دارند

00:12:47.025 --> 00:12:48.925
این قضیه برای موج های نوری هم صادق است

00:12:49.127 --> 00:12:52.927
رنگ برای نور دقیقا چیزی است که گام برای صدا است

00:12:53.532 --> 00:12:56.296
نورهای فشرده شده آبی تر هستند و به آبی تغییر رنگ می دهند

00:12:56.501 --> 00:13:00.267
و موج نور های کشیده شده قرمز تر هستند و به رنگ قرمز در می آیند

00:13:02.974 --> 00:13:04.236
در سرعت یک قطار

00:13:04.442 --> 00:13:08.071
شما می توانید تغییر گام را برای صدا احساس کنید ولی این اتفاق برای نور نمی افتد

00:13:08.280 --> 00:13:12.216
قطار یک میلیون بار آهسته تر از آنچه که برای افتادن این اتفاق نیاز است حرکت می کند

00:13:17.155 --> 00:13:20.488
معلوم است که پدیده ی داپلر برای موج های نوری

00:13:20.725 --> 00:13:23.626
کلید کیهان است

00:13:25.230 --> 00:13:27.892
شواهد این امر به طور غیر منتظره ای

00:13:28.099 --> 00:13:32.968
توسط یک گاری چی قاطر ها که هیچ وقت سیکل هم نگرفت( کلاس 8) اتفاق افتاد

00:13:34.105 --> 00:13:35.970
در حین دومین دهه از این قرن

00:13:36.174 --> 00:13:39.666
بزرگترین تلسکوپ جهان بر روی کوه ویلسون برپا شد

00:13:39.911 --> 00:13:44.245
و بر آسمان صاف آن زمان لس آنجلس مسلط بود

00:13:44.950 --> 00:13:48.386
قطعه های بزرگی از تلسکوپ توسط گروهی از قاطر ها

00:13:48.587 --> 00:13:50.987
به بالای کوه حمل میشد

00:13:53.959 --> 00:13:57.417
یکی از این گاری چی ها یک مرد جوان به نام میلتون هیوماسون بود

00:13:57.629 --> 00:14:01.292
پسری بی اعتبار از یک بانکدار کالیفرنیایی

00:14:01.533 --> 00:14:04.400
ولی او باهوش بود و بطور ذاتی درباره ی ابزاری

00:14:04.603 --> 00:14:06.400
که به بالای کوه می برد کنجکاو بود

00:14:06.605 --> 00:14:09.870
و بعد از اینکه تلسکوپ در سال 1917 کامل شد

00:14:10.075 --> 00:14:14.136
تصمیم گرفت به عنوان سرایدار و برقکار، همان جا بماند

00:14:15.213 --> 00:14:19.081
یک روز عصر همانطور که داستان پیش می رود، دستیار شب رصدخانه مریض بود

00:14:19.284 --> 00:14:21.912
از هیوماسون خواسته شده بود تا جای او را پر کند

00:14:29.027 --> 00:14:30.892
هیوماسون مرد قماربازی بود

00:14:31.096 --> 00:14:34.623
و برای مهارت هایش در پوکر و میز بیلیارد تجلیل میشد

00:14:34.833 --> 00:14:39.065
ولی تماس او با تلسکوپ بیشتر مورد تحسین قرار گرفت

00:14:39.337 --> 00:14:42.670
او کشف کرد که او باید استعدادی در استفاده از ابزارآلات ستاره شناسی داشته باشد

00:14:42.908 --> 00:14:47.174
او متخصص تلسکوپ 100 اینچی شد

00:14:48.513 --> 00:14:50.947
در این ابزار، نور از کهکشان های دوردست

00:14:51.149 --> 00:14:53.515
بر روی صفحه ی عکسی شیشه ای توسط

00:14:53.718 --> 00:14:57.745
یک آینه ی پوشیده شده که 100 اینچ عرض دارد متمرکز می شود

00:14:59.324 --> 00:15:03.226
تا اواخر دهه ی 1920، هیوماسون خودش رصد می کرد

00:15:03.428 --> 00:15:05.259
آقای نلسون؟

00:15:05.463 --> 00:15:08.057
قربان توی این اتاق هستم

00:15:13.071 --> 00:15:15.631
تا الان هیوماسون دستیار شب خود را

00:15:15.874 --> 00:15:18.274
برای کمک به او در رصدها داشت

00:15:20.345 --> 00:15:23.280
عصر بخیر آقای نلسون.  عصر بخیر آقای هیوماسون

00:15:23.748 --> 00:15:25.113
ساعت 6 شروع می کنیم

00:15:25.317 --> 00:15:28.218
من دارم یک طیف نگاره در کانون کاسگرین درست می کنم

00:15:28.420 --> 00:15:29.785
بله قربان

00:15:31.056 --> 00:15:34.082
تلسکوپ باید قادر باشد با دقت بالا نشان بدهد

00:15:34.292 --> 00:15:38.456
تا یک ناحیه از آسمان را انتخاب کند و به هدف گیری خود از ناحیه ادامه دهد

00:15:39.998 --> 00:15:43.900
یک دستگاه که حدود 75 تن وزن دارد به بزرگی یک لوکوموتیو است

00:15:44.102 --> 00:15:47.868
و باید با دقتی بیشتر از بهترین ساعت های جیبی کار کند

00:15:52.377 --> 00:15:55.471
همه چیز باید در این حین چک شود

00:16:00.352 --> 00:16:04.220
شبکه ی نیروی الکتریکی باید بدون نقص کار کند

00:16:11.596 --> 00:16:15.259
چند ساعت به آغاز رصد مانده است، گنبد رصدخانه باز شده است

00:16:15.467 --> 00:16:19.369
تا اجازه دهد دمای بیرون و داخل یکسان شود

00:16:26.144 --> 00:16:29.477
هیوماسون نامیزه ی عکسی حساس را آماده کرده است

00:16:29.681 --> 00:16:31.706
و در پوشش های فلزی خود پوشانده شده اند

00:16:31.916 --> 00:16:33.941
تا با تلسکوپ بزرگ

00:16:34.152 --> 00:16:37.383
نور ضعیف کهکشان های دوردست را بگیرند

00:16:38.690 --> 00:16:41.215
این قسمتی از یک برنامه ی اصولی است

00:16:41.426 --> 00:16:45.556
که هیوماسون و مربی اش، ادوین هابل ستاره شناس

00:16:45.764 --> 00:16:48.062
اجرا می کردند تا انتقال داپلری نور از دورترین

00:16:48.266 --> 00:16:51.531
کهکشان هایی که آنوقت می دانستند را اندازه بگیرند

00:16:55.473 --> 00:16:58.237
ولی دورترین کهکشان ها خیلی کم نور هستند

00:16:58.443 --> 00:17:01.503
به همین خاطر است که با بزرگترین تلسکوپ های روی زمین هم

00:17:01.713 --> 00:17:04.807
نیاز بود زمان زیادی به تماشا بنشینید

00:17:05.016 --> 00:17:06.347
گاهی اوقان کل شب طول می کشید

00:17:06.551 --> 00:17:09.577
و گاهی اوقات چندین شب متوالی

00:17:11.289 --> 00:17:14.850
هیوماسون به دستیار شبش مختصات آسمانی

00:17:15.060 --> 00:17:16.960
از کهکشان مورد نظر را می داد

00:17:26.071 --> 00:17:29.700
در طول شب دراز و سرد، او باید تنظیماتی خوب انجام می داد

00:17:29.908 --> 00:17:33.571
تا تلسکوپ بتواند به دقت رد کهکشان مورد نظر را پیدا کند

00:17:33.778 --> 00:17:37.145
خود کهکشان آنقدر کمرنگ بود که با تلسکوپ هم نمی شد آن را دید

00:17:37.382 --> 00:17:39.976
اگرچه می شد با باز ماندن طولانی دیافراگم

00:17:40.218 --> 00:17:41.583
دوربین عکاسی آنها را ثبت کرد

00:17:43.121 --> 00:17:46.648
بنابراین تلسکوپ به سمت یک ستاره ی درخشان در نزدیکی گرفته می شود

00:17:46.858 --> 00:17:50.658
و سپس به سمت مسیری که ویژگی خاصی ندارد گرفته می شود

00:17:50.929 --> 00:17:52.897
که از آن در طول شب

00:17:53.098 --> 00:17:56.932
نور کهکشان دیده نشده به آرامی جمع می شود

00:17:58.036 --> 00:18:00.664
تلسکوپ بر روی نور ضعیف یک کهکشان درون طیف نما

00:18:00.872 --> 00:18:02.169
متمرکز می شود

00:18:02.373 --> 00:18:06.366
جایی که به رنگین کمانی از رنگ های سازنده اش تبدیل می شود

00:18:06.578 --> 00:18:10.514
طیف بر روی صفحه های کوچک شیشه ای ثبت می شود

00:18:10.715 --> 00:18:14.446
میشه کنترل رو به دست بگیری و روی ستاره ی مورد نظر بچرخی؟

00:18:15.420 --> 00:18:16.580
فهمیدی؟

00:18:17.055 --> 00:18:20.718
حالا میخوام به سمت شرق بچرخم. آره فکر می کنم فهمیدم

00:18:21.392 --> 00:18:23.383
فقط آروم

00:18:42.614 --> 00:18:44.138
خب دارمش

00:18:45.416 --> 00:18:48.715
حالا به سمت اِن. جی. سی 7. 6. 1. 9 برو

00:18:48.920 --> 00:18:50.353
باشه

00:18:53.958 --> 00:18:56.859
می خواهیم یک دیدبانی 10 ساعته انجام بدیم

00:19:00.098 --> 00:19:01.258
ساعت چنده؟

00:19:01.466 --> 00:19:03.297
7:15.

00:19:03.535 --> 00:19:04.934
برقا رو خاموش کن لطفا

00:19:10.341 --> 00:19:12.571
دریچه ی تاریک باز شده

00:19:24.055 --> 00:19:27.957
یک تلسکوپ بزرگ تنها بخش بسیار کوچکی از آسمان را نشان می دهد

00:19:28.193 --> 00:19:31.560
همچنانکه زمین می چرخد، یک ستاره یا کهکشان راهنما

00:19:31.763 --> 00:19:35.790
تنها در چند دقیقه از جلوی چشم تلسکوپ دور می شود

00:19:36.034 --> 00:19:38.969
هیوماسون باید بیدار می ماند و رد کهکشان را دنبال می کرد

00:19:39.204 --> 00:19:42.139
درحالیکه دستگاه های پرجزئیات تلسکوپ را تکان می دادند

00:19:42.340 --> 00:19:46.276
به آهستگی در مسیر مخالف تا چرخش زمین به دور خود جبران شود

00:19:46.477 --> 00:19:49.412
تلسکوپ یک نوع ساعت است

00:19:51.416 --> 00:19:52.610
گنبد چطور است؟

00:19:56.087 --> 00:19:57.520
آماده ای

00:20:02.126 --> 00:20:06.722
این کار سخت، کاری عادی و پیوسته، خسته کننده بود

00:20:06.931 --> 00:20:08.899
ولی اگرچه آنها هنوز نمی دانستند که

00:20:09.100 --> 00:20:12.069
هابل و هیومانسون دارند با دقت زیاد

00:20:12.270 --> 00:20:15.171
مدارکی از انفجار بزرگ جمع می کنند

00:20:16.274 --> 00:20:18.936
آنها فهمیدند که هر چقدر کهکشان دورتر باشد

00:20:19.310 --> 00:20:23.610
طیف آن بیشتر به رنگ قرمز تغییر می کند

00:20:27.285 --> 00:20:28.775
خیلی خب، تلسکوپ رو پاک کن

00:20:29.654 --> 00:20:31.588
دارم میام پایین

00:20:32.090 --> 00:20:35.457
اگر این رنگ قرمز به خاطر پدیده ی داپلر اتفاق می افتاد

00:20:35.660 --> 00:20:38.322
کهکشان های دوردست باید از ما دور می شدند

00:20:39.731 --> 00:20:41.289
در پایان شب زنده داری او

00:20:41.499 --> 00:20:44.798
هیوماسون طیف بسیار کوچک کهکشانی را اصلاح می کرد

00:20:45.003 --> 00:20:48.200
و با دقت آن را حمل می کرد تا توسعه داده شود

00:20:54.279 --> 00:20:56.338
مرسی آقای نلسون

00:20:57.382 --> 00:20:59.907
من حالا دارم میرم به اتاق تاریک

00:21:02.253 --> 00:21:04.221
روز بخیر. روز بخیر قربان

00:21:09.060 --> 00:21:10.118
در این روش

00:21:10.361 --> 00:21:13.888
هیوماسون یک تغییر رنگ قرمز در تمامی کهکشان هایی که بررسی کرده بود پیدا کرد

00:21:14.098 --> 00:21:17.499
مثل انتقال داپلر در صدای قطاری که دور می شود

00:21:17.702 --> 00:21:21.832
و هر چقدر از ما دورتر بودند، سریع تر از ما دور می شدند

00:21:25.777 --> 00:21:29.508
با محدود بودن به تار و پود فضا، کهکشان هایی که به سمت بیرون می رفتند

00:21:29.747 --> 00:21:33.979
رد انبساط جهان را پیگیری می کردند

00:21:34.185 --> 00:21:39.122
نتیجه ای جالب از این ورقه های شیشه ای بسیار کوچک به دست آمد

00:21:40.158 --> 00:21:44.652
هیوماسون و هابل انفجار بزرگ را کشف کردند

00:21:49.467 --> 00:21:51.662
در انتها خط های درجه بندی ای هستند

00:21:51.869 --> 00:21:53.734
که هیوماسون قبلا گرفته بود

00:21:53.938 --> 00:21:57.965
در وسط آن طیف یک کهکشان نسبتا دور قرار دارد

00:21:58.209 --> 00:22:02.145
هر عنصر یک اثر انگشت خاص طیفی دارد

00:22:02.347 --> 00:22:04.815
یک سری فرکانس که نور در آن جذب می شود

00:22:05.049 --> 00:22:08.507
اجزای مهم در اینجا دو خط تاریک در بنفش است

00:22:08.720 --> 00:22:10.813
به خاطر کلسیم جو

00:22:11.022 --> 00:22:13.252
صدها میلیارد ستاره

00:22:13.458 --> 00:22:15.551
که این کهکشان را می سازند

00:22:15.760 --> 00:22:19.457
کهکشان های اطراف انقال داپلری بسیار کمی نشان می دهند

00:22:20.198 --> 00:22:23.634
ولی وقتی طیف یک کهکشان دورتر و کمرنگ تر را ثبت کرد

00:22:23.835 --> 00:22:26.565
همان دو خط مشابه سخن گو را پیدا کرد

00:22:26.771 --> 00:22:29.467
ولی به سمت رنگ قرمز تغییر پیدا کرده است

00:22:29.674 --> 00:22:33.440
و وقتی یک کهکشان دوردست را که 4 میلیارد سال نوری فاصله داشت بررسی کرد

00:22:33.644 --> 00:22:36.238
دید که خط ها بیشتر به رنگ قرمز تغییر پیدا کرده اند

00:22:36.447 --> 00:22:41.384
این کهکشان باید با سرعت 200 کیلومتر بر ساعت دور شود

00:22:44.055 --> 00:22:47.183
رصدهای سخت میلتون هیوماسون

00:22:47.392 --> 00:22:50.259
ستاره شناس و عضو سابق گروه قاطر سواری

00:22:50.461 --> 00:22:54.192
انبساط جهان را ثابت کرد

00:23:00.505 --> 00:23:04.407
در بحث درباره ی ساختار با مقیاس بزرگ کیهان

00:23:04.609 --> 00:23:08.739
گاهی اوقات ستاره شناسان می گویند که فضا خمیده است

00:23:09.046 --> 00:23:13.983
یا اینکه جهان محدود ولی بیکران است

00:23:14.419 --> 00:23:16.250
دارند درباره ی چی صحبت می کنند؟

00:23:17.188 --> 00:23:19.486
بزارید تصور کنیم که ما کاملا مسطح هستیم

00:23:19.724 --> 00:23:21.954
منظورم این است که کاملا مسطح

00:23:22.160 --> 00:23:26.119
و ما به خوبی در یک سطح مسطح زندگی می کنیم

00:23:26.330 --> 00:23:31.233
جایی که توسط ادوین ابوت طراحی و نامگذاری شده است

00:23:31.436 --> 00:23:34.894
یک محقق شکسپیر که در دوره ی ملکه ویکتوریا در انگلستان زندگی می کرد

00:23:35.173 --> 00:23:38.802
همه کس در زمین مسطح، البته که به طور استثنائی مسطح هستند

00:23:39.177 --> 00:23:41.509
ما مربع، دایره، مثلث داریم

00:23:41.746 --> 00:23:43.646
و همگی سراسیمه هستیم

00:23:43.848 --> 00:23:48.581
و می توانیم به خانه هایمان برویم و کارهای مسطحمان را انجام بدهیم

00:23:50.788 --> 00:23:55.521
ما عرض و طول داریم

00:23:55.726 --> 00:23:57.956
ولی اصلا ارتفاع نداریم

00:23:58.196 --> 00:24:01.222
این کاغذها یک مقدار ارتفاع دارند ولی می شود آنها را نادیده گرفت

00:24:01.432 --> 00:24:04.367
بزارید تصور کنیم که اینها کاملا مسطح هستند

00:24:04.902 --> 00:24:08.804
در این مورد، ما ساکنان زمین مسطح می دانیم

00:24:09.006 --> 00:24:11.873
که چپ و راست یا جلو و عقب چی هستند

00:24:12.076 --> 00:24:14.909
ولی هیچ وقت درباره ی بالا و پایین نشنیده ایم

00:24:15.179 --> 00:24:18.876
بزارید تصور کنیم که در زمین مسطح

00:24:19.083 --> 00:24:20.607
در بالای آن

00:24:20.818 --> 00:24:23.412
یک موجود سه بعدی عجیب می آید

00:24:23.621 --> 00:24:26.988
که به طرز عجیبی شبیه یک سیب است

00:24:27.191 --> 00:24:29.352
موجود سه بعدی

00:24:29.560 --> 00:24:32.996
یک مربع خوش قیافه جذاب را می بیند

00:24:33.231 --> 00:24:35.665
که به خانه اش وارد می شود

00:24:35.867 --> 00:24:40.804
و تصمیم می گیرد به عنوان حسن نیت بین بعدی

00:24:41.072 --> 00:24:42.403
سلامی عرض کند

00:24:42.673 --> 00:24:45.107
موجود سه بعدی می گوید سلام

00:24:45.309 --> 00:24:48.801
چطورید؟ من یک مسافر از بعد سوم هستم

00:24:49.180 --> 00:24:54.117
خب، مربع بیچاره به اطراف خانه ی بسته اش نگاه می کند

00:24:54.485 --> 00:24:56.112
و هیچ کس را آنجا نمی بیند

00:24:56.320 --> 00:25:00.950
و شاهد یک عرض ادب از درون خودش بوده است

00:25:01.192 --> 00:25:03.524
صدایی از درون

00:25:03.728 --> 00:25:07.994
او قطعا راجع به سلامت روانیش نگران می شود

00:25:08.733 --> 00:25:10.701
موجود سه بعدی

00:25:10.902 --> 00:25:14.963
ناراحته که به عنوان یک انحراف روانی در نظر گرفته شده

00:25:15.206 --> 00:25:20.109
و بنابراین پایین می آید و به زمین مسطح وارد می شود

00:25:20.311 --> 00:25:24.372
حالا یک موجود سه بعدی در زمین مسطح به طور ناقص وجود دارد

00:25:24.582 --> 00:25:29.519
تنها یک صفحه، یک مقطع عرضی را می توان در او دید

00:25:29.820 --> 00:25:32.983
بنابراین وقتی موجود سه بعدی به زمین مسطح می رسد

00:25:33.190 --> 00:25:35.715
تنها نقاط تماس او را می توان دید

00:25:35.927 --> 00:25:40.864
و ما آن را با زدن سیب در استامپ

00:25:41.599 --> 00:25:45.501
و قرار دادن تصویر در زمین مسطح نشان می دهیم

00:25:46.103 --> 00:25:50.233
و همچنانکه سیب به سمت پایین می رود

00:25:50.441 --> 00:25:52.841
و توسط زمین مسطح اشغال می شود

00:25:53.044 --> 00:25:55.706
کم کم باریکه های بالا و بالاتری می بینیم

00:25:55.913 --> 00:25:57.540
که می توانیم آن را

00:25:57.748 --> 00:26:02.208
با بریدن سیب نشان بدهیم

00:26:04.021 --> 00:26:08.424
بنابراین مربع همچنانکه زمان پیش می رود

00:26:08.626 --> 00:26:12.585
یک سری اجسام را می بینید که به طور اسرار آمیزی

00:26:12.830 --> 00:26:16.357
ناگهان ظاهر می شوند و داخل یک اتاق بسته

00:26:16.567 --> 00:26:19.593
و شکل آنها به طرز تماشایی تغییر می کند

00:26:20.004 --> 00:26:23.371
تنها فکر او این خواهد بود که او دیوانه شده است

00:26:23.574 --> 00:26:27.635
خب احتمال دارد سیب در این وضعیت یک مقدار اذیت شده باشد

00:26:27.878 --> 00:26:31.974
و همچین حرکت غیردوستانه ای از بعد به بعد

00:26:32.183 --> 00:26:35.243
تماسی با مربع زیرش برقرار خواهد کرد

00:26:35.453 --> 00:26:37.148
و موجودات مسطح ما را

00:26:37.388 --> 00:26:40.755
به بالای زمین مسطح در حال چرخیدن و بال و پر زنی می فرستد

00:26:40.958 --> 00:26:43.392
در ابتدا مربع نمی داند که چه اتفاقی دارد می افتد

00:26:43.594 --> 00:26:47.394
او کاملا گیج شده است. این کاملا به دور از تجربیات او بوده است

00:26:47.598 --> 00:26:50.499
ولی بعد از مدتی، او می فهمد

00:26:50.701 --> 00:26:55.536
که او دارد درون اتاق های بسته ی زمین مسطح را نگاه می کند

00:26:55.740 --> 00:26:59.369
او دارد به رفقای مسطحش نگاه می کند

00:26:59.577 --> 00:27:01.602
تا جایی که او می داند او دارد زمین مسطح را از چشم اندازی

00:27:01.812 --> 00:27:04.372
می بیند که هیچ کس تا به حال نتوانسته است

00:27:04.582 --> 00:27:07.949
رفتن به یک بعد دیگر به عنوان یک سود تصادفی

00:27:08.152 --> 00:27:10.552
یک نوع بینایی اشعه ی ایکس فراهم می کند

00:27:10.788 --> 00:27:15.350
حالا موجود مسطح ما به آرامی به سطح می رسد

00:27:15.559 --> 00:27:19.689
و دوستان او با عجله می آیند تا او را ببینند

00:27:19.897 --> 00:27:23.025
از نظر آنها او به طرز اسرار آمیزی ناگهان ظاهر شد

00:27:23.234 --> 00:27:27.603
او از جای دیگری تا اینجا قدم نزده بود. او از مکان دیگری آمده بود

00:27:27.872 --> 00:27:30.534
آنها می گویند خدای من چه اتفاقی برات افتاد؟

00:27:30.741 --> 00:27:32.971
و مربع بیچاره باید بگوید

00:27:33.210 --> 00:27:36.805
خب من توی یک بعد اسرارآمیز دیگه ای

00:27:37.014 --> 00:27:38.709
به نام بالا بودم

00:27:38.916 --> 00:27:43.046
و آنها او را نوازش می کنند و دلداری می دهند

00:27:43.254 --> 00:27:44.414
یا می پرسند

00:27:44.622 --> 00:27:48.422
خب به ما نشون بده. اون بعد سوم کجاست؟ نشون بده

00:27:48.659 --> 00:27:52.026
و مربع بیچاره نمی تونه جوابشون رو بده

00:27:52.329 --> 00:27:54.320
ولی شاید خیلی جالب تر

00:27:54.532 --> 00:27:57.365
مسیر دیگر در ابعاد باشد

00:27:57.568 --> 00:28:00.503
بعد چهارم چطور؟

00:28:01.672 --> 00:28:04.300
حالا برای در نظر گرفتن آن بیایید یک مکعب را در نظر بگیرید

00:28:05.009 --> 00:28:07.102
ما می توانیم یک مکعب را با روشی که می گویم تصور کنیم

00:28:07.311 --> 00:28:11.805
یک پاره خط بردارید و با زاویه ی نود درجه به سمت خودتان در اندازه های مساوی حرکت دهید

00:28:12.016 --> 00:28:13.540
این یک مربع درست می کند

00:28:13.751 --> 00:28:16.777
مربع ها را در اندازه های مساوی در زاویه ی نود درجه به سمت خودتان حرکت دهید

00:28:17.021 --> 00:28:19.046
آنوقت یک مکعب دارید

00:28:19.256 --> 00:28:23.989
حالا ما درک می کنیم که این مکعب

00:28:24.762 --> 00:28:26.559
یک سایه درست می کند

00:28:29.533 --> 00:28:32.195
و آن سایه ای که تشخیص می دهیم

00:28:32.403 --> 00:28:36.601
می دونید معمولا در کلاس سوم به عنوان دو مربع

00:28:36.974 --> 00:28:40.808
با راس های مرتبطشان کشیده می شود

00:28:41.011 --> 00:28:45.380
اگر ما به سایه ی یک جسم سه بعدی در فضایی دو بعدی نگاه کنیم

00:28:45.583 --> 00:28:49.041
در این مورد می بینیم که همه ی خط ها مساوی ظاهر نمی شوند

00:28:49.253 --> 00:28:51.084
همه ی زاویه ها زاویه ی نود درجه نیستند

00:28:51.322 --> 00:28:54.052
جسم سه بعدی در تصویر دو بعدی به خوبی

00:28:54.258 --> 00:28:55.987
نشان داده نشده است

00:28:56.193 --> 00:29:00.994
ولی این قسمتی از بهای از دست دادن یک بعد در تصویر است

00:29:03.200 --> 00:29:06.499
حالا بزارید این مکعب سه بعدی را بگیریم

00:29:06.704 --> 00:29:11.403
و در بعد چهارم فیزیکی نشان بدهیم

00:29:11.609 --> 00:29:15.340
اینطوری نه، اینطوری نه، اینطوری نه

00:29:15.546 --> 00:29:18.071
بلکه باید در زاویه ی نود درجه ی آن سه جهت باشد

00:29:18.282 --> 00:29:19.909
من نمی توانم آن جهت را به شما نشان بدهم

00:29:20.117 --> 00:29:23.018
ولی تصور کنید یک بعد چهارم فیزیکی وجود دارد

00:29:23.220 --> 00:29:27.680
در این مورد ما یک ابرمکعب 4 بعدی درست می کنیم

00:29:27.892 --> 00:29:29.917
که به آن تسرکت هم می گویند

00:29:30.127 --> 00:29:33.290
من نمی تونم به شما یک تسرکت را نشان بدهم جون من و شما

00:29:33.497 --> 00:29:35.465
در سه بعد گیر افتاده ایم

00:29:35.699 --> 00:29:40.295
ولی چیزی که می توانم به شما نشان بدهم سایه های سه بعد

00:29:40.538 --> 00:29:43.632
از یک تسرکت یا ابرمکعب 4 بعدی است

00:29:43.841 --> 00:29:48.471
اینه و شما می توانید ببینید دو مکعب تو در تویش

00:29:48.712 --> 00:29:51.772
که کل رئوس آن توسط خط ها به یکدیگر وصل هستند

00:29:51.982 --> 00:29:56.043
و حالا تسرکت واقعی در 4 بعد

00:29:56.253 --> 00:30:00.019
تمام خط هایش اندازه ای مساوی دارند و تمامی زاویه هایش نود درجه هستند

00:30:00.357 --> 00:30:05.124
این چیزی نیست که ما اینجا می بینیم ولی تاوان دیدن این تصویر است

00:30:05.729 --> 00:30:10.666
پس می بینید، درحالیکه ما نمی توانیم جهان 4 بعدی را تصور کنیم

00:30:11.268 --> 00:30:15.500
می توانیم به خوبی درباره ی آن فکر کنیم

00:30:16.540 --> 00:30:19.839
حالا یک جهان مثل زمین مسطح را فرض کنید

00:30:20.044 --> 00:30:24.344
واقعا دو بعدی و در هر جهات کاملا مسطح

00:30:24.582 --> 00:30:26.447
ولی با یک استثناء

00:30:27.184 --> 00:30:29.448
در حالیکه ساکنان آن نمی دانند

00:30:29.653 --> 00:30:31.951
جهان دو بعدی آنها

00:30:32.156 --> 00:30:34.522
در یک بعد سوم فیزیکی خمیده شده است

00:30:34.725 --> 00:30:37.091
شاید در یک کره ولی در هر حال

00:30:37.294 --> 00:30:40.195
درون چیزی کاملا دور از تجربه های آنها

00:30:42.066 --> 00:30:45.035
از نظر مکانی، جهان آنها هنوز به نظر مسطح می آید

00:30:45.236 --> 00:30:49.297
ولی اگر یکی از آنها، بسیار کوچکتر و مسطح تر از من

00:30:49.540 --> 00:30:53.533
راه بسیار زیادی را که شبیه یک خط مستقیم است طی کند

00:30:53.744 --> 00:30:56.304
راز بزرگی را برملا می کند

00:30:56.513 --> 00:30:59.949
فرض کنید او از اینجا شروع می کند

00:31:00.150 --> 00:31:04.109
و راهی گشتن در جهانش می شود

00:31:05.222 --> 00:31:08.123
او هیچ وقت بر نمی گردد و هیچ وقت به یک لبه نمی رسد

00:31:08.325 --> 00:31:11.817
او نمی داند که جهان به نظر مسطح او

00:31:12.029 --> 00:31:15.328
در حقیقت درون یک کره ی بسیار بزرگ خم شده است

00:31:15.566 --> 00:31:19.229
او حس نمی کند که دارد به دور یک کره می چرخد

00:31:21.105 --> 00:31:23.232
چرا باید فضای او خمیده باشد؟

00:31:23.440 --> 00:31:25.533
چون این جهان آنقدر ماده دارد

00:31:25.743 --> 00:31:27.677
که توسط جاذبه فضا را خم می کند

00:31:27.912 --> 00:31:30.710
و ته آن را در یک کره بر روی خودش بر می گرداند

00:31:31.081 --> 00:31:33.345
ولی ساکن زمین مسطح ما این را نمی داند

00:31:33.584 --> 00:31:38.521
بعد از یک پیاده روی طولانی او می فهمد یک طوری به نقطه ی شروعش برگشته است

00:31:38.789 --> 00:31:41.758
باید یک بعد سومی وجود داشته باشد

00:31:41.959 --> 00:31:45.793
ساکن زمین مسطح ما نمی تواند یک بعد سوم را تصور کند

00:31:46.030 --> 00:31:48.123
ولی قطعا می تواند آن را نتیجه بگیرد

00:31:48.332 --> 00:31:50.960
تمام بعدهای این داستان را یک عدد اضافه کنید

00:31:51.168 --> 00:31:53.830
و چیزی مثل موقعیتی را خواهیم داشت

00:31:54.038 --> 00:31:57.804
که بسیاری از کیهان شناسان فکر می کنند احتمال دارد درباره ی ما هم صدق کند

00:31:58.042 --> 00:32:02.445
ما موجوداتی سه بعدی هستیم که در سه بعد گیر افتاده ایم

00:32:02.646 --> 00:32:06.309
ما جهان خود را در سه بعد، مسطح فرض می کنیم

00:32:06.517 --> 00:32:10.715
ولی شاید درون یک بعد چهارم خمیده شده است

00:32:10.955 --> 00:32:14.721
ما می توانیم درباره ی یک بعد چهارم فیزیکی صحبت کنیم ولی نمی توانیم آن را تجربه کنیم

00:32:14.925 --> 00:32:17.359
هیچ کس نمی تواند به بعد چهارم اشاره کند

00:32:17.594 --> 00:32:21.655
چپ و راست، جلو و عقب و بالا و پایین وجود دارد

00:32:21.865 --> 00:32:24.834
و جهت های دیگری وجود دارد

00:32:25.035 --> 00:32:29.904
که همزمان در زاویه ی نود درجه با آن سه جهت آشنا قرار دارند

00:32:30.808 --> 00:32:33.834
حالا تصور کنید این جهان در حال انبساط است

00:32:34.845 --> 00:32:38.906
اگر آن را مثل یک بالون 4 بعدی بترکانیم چه اتفاقی می افتد؟

00:32:39.116 --> 00:32:41.084
یک ستاره شناس بر روی یک کهکشان معین

00:32:41.285 --> 00:32:44.777
فکر می کند تمامی کهکشان ها دارند از او دور می شوند

00:32:46.090 --> 00:32:49.423
هر چقدر یک کهکشان دورتر باشد، به نظر می آید سریع تر حرکت می کند

00:32:49.626 --> 00:32:52.823
این چیزی بود که هیوماسون و هابل فهمیدند

00:32:54.965 --> 00:32:59.197
بر روی سطح این جهان خمیده هیچ مرز یا مرکزی وجود ندارد

00:32:59.403 --> 00:33:04.204
جهان می تواند هم محدود باشد و هم بیکران

00:33:07.978 --> 00:33:10.208
تغییر به رنگ قرمز کهکشان های دوردست

00:33:10.414 --> 00:33:12.644
به نظر می آید اشاره به معاصران هیوماسون داشته باشد

00:33:12.883 --> 00:33:15.647
که ما در مرکز یک جهان در حال انبساط قرار داریم

00:33:15.853 --> 00:33:18.617
و جایگاه ما در فضا به نوعی دارای امتیاز ویژه است

00:33:18.822 --> 00:33:20.289
ولی اگر جهان در حال انبساط است

00:33:20.491 --> 00:33:23.153
چه در یک بعد چهارم خمیده شده باشد یا نه

00:33:23.394 --> 00:33:27.228
مشاهده کننده های تمام کهکشان ها دقیقا یک چیز را خواهند دید

00:33:27.431 --> 00:33:29.899
کل کهکشان ها دارند از آنها دور می شوند

00:33:30.100 --> 00:33:35.003
انگار که آنها یک اشتباه بزرگ اجتماعی بین کهکشانی انجام داده اند

00:33:35.239 --> 00:33:38.731
اکر ماده ی کافی برای بستن جهان از نظر گرانشی وجود دارد

00:33:38.942 --> 00:33:42.173
آنوقت مثل یک کره به دور خودش پیچیده شده است

00:33:43.914 --> 00:33:47.509
اگر ماده ی کافی برای بستن کیهان وجود ندارد

00:33:47.718 --> 00:33:50.118
آنوقت جهان ما یک شکل باز دارد

00:33:50.354 --> 00:33:53.755
که در تمامی جهات، برای همیشه منبسط می شود

00:33:54.258 --> 00:33:58.592
این جهان پایه تنها یکی از بینهایت عدد

00:33:58.796 --> 00:34:01.924
از جهان های باز ممکن است

00:34:02.132 --> 00:34:05.033
برخلاف جهان های بسته مثل کره

00:34:05.235 --> 00:34:09.899
جهان های باز در خود بی نهایت فضا دارد

00:34:12.109 --> 00:34:14.577
اگر جهان ما بسته باشد

00:34:14.778 --> 00:34:18.270
آنوقت هیچ چیز نمی تواند خارج شود، نه ماده، نه نور

00:34:18.482 --> 00:34:21.417
آنوقت ما داریم درون یک سیاهچاله زندگی می کنیم

00:34:21.652 --> 00:34:23.916
هیچ راهی برای بیرون رفتن وجود ندارد اگرچه

00:34:24.121 --> 00:34:28.956
یک تونل فرضی یا کرمچاله درون بعد بعدی بالاتر می تواند وجود داشته باشد

00:34:29.159 --> 00:34:32.492
مکانی که ماده و نور را می مکد

00:34:33.964 --> 00:34:37.764
آیا ما می توانیم همچین کرمچاله ای پیدا کنیم؟ آیا ما می توانیم از این سفر جان سالم به در ببریم؟

00:34:40.404 --> 00:34:43.134
امکان دارد ما در مکان و زمان دیگری ظاهر شویم

00:34:43.340 --> 00:34:44.967
شاید در جهان دیگری

00:34:45.175 --> 00:34:48.269
یا شاید مکان دیگری در جهان خودمان

00:34:50.681 --> 00:34:54.549
اگر می خواهید بدانید درون یک سیاهچاله چه شکلی است

00:34:54.751 --> 00:34:56.412
به اطرافتان نگاه کنید

00:34:57.187 --> 00:35:02.124
ولی هنوز نمی دانیم که زمین باز است یا بسته

00:35:02.326 --> 00:35:04.851
به علاوه بعضی از ستاره شناسان فکر می کنند

00:35:05.062 --> 00:35:07.428
که تغییر به رنگ قرمز کهکشان های دور دست

00:35:07.631 --> 00:35:09.189
به خاطر پدیده ی داپلر است

00:35:09.533 --> 00:35:13.970
آنها درباره ی انبساط جهان و انفجار بزرگ شکاک هستند

00:35:14.171 --> 00:35:18.267
شاید نوادگان ما به نادانی الان ما نگاه کنند

00:35:18.475 --> 00:35:22.138
با همان حس دلسوزی ای که ما برای نیاکانمان

00:35:22.346 --> 00:35:25.042
برای ندانستن اینکه زمین به دور خورشید می گردد احساس می کنیم

00:35:25.749 --> 00:35:28.582
اگر تصویر کلی از یک انفجار بزرگ

00:35:28.785 --> 00:35:32.186
که به دنبالش انبساط جهان می آید درست باشد

00:35:32.389 --> 00:35:33.947
قبل از آن چه اتفاقی افتاده است؟

00:35:34.158 --> 00:35:37.594
آیا جهان عاری از تمام این مواد بود

00:35:37.794 --> 00:35:40.319
و سپس ناگهان ماده به نوعی درست شده است؟

00:35:40.531 --> 00:35:42.328
چطور این اتفاق افتاده است؟

00:35:42.833 --> 00:35:45.666
در فرهنگ های زیادی، جواب مرسوم

00:35:45.869 --> 00:35:50.704
این است که یک یا چند خدا جهان را از هیچی درست کرده است

00:35:51.408 --> 00:35:54.809
ولی اگر ما می خواهیم برای این سوال جوابی پیدا کنیم

00:35:55.012 --> 00:35:57.913
باید سوال بعدی را بپرسیم

00:35:58.115 --> 00:36:00.106
خدا از کجا آمده است؟

00:36:00.317 --> 00:36:03.081
اگر تصمیم بگیریم که این یک سوال بی جواب است

00:36:03.287 --> 00:36:05.721
چرا به خودمان زحمت بدهیم و این نتیجه را بگیریم

00:36:05.923 --> 00:36:09.723
که منشاء جهان یک سوال بی جواب است؟

00:36:09.927 --> 00:36:13.556
یا اگر می گوییم که خدا همیشه وجود داشته است

00:36:13.764 --> 00:36:15.959
چرا به خودمان زحمت بدهیم و این نتیجه را بگیریم

00:36:16.166 --> 00:36:17.997
که جهان هم همیشه وجود داشته است؟

00:36:18.202 --> 00:36:20.796
هیچ نیازی به یک آفرینش نیست. همیشه همین جا بوده است

00:36:21.004 --> 00:36:22.801
این ها سوالات آسانی نیستند

00:36:23.006 --> 00:36:25.566
کیهان شناسی ما را با

00:36:25.776 --> 00:36:27.607
عمیق ترین اسرار

00:36:27.811 --> 00:36:32.578
و سوالاتی که زمانی تنها در حوزه ی دین و افسانه به آنها پرداخته می شده است رو در رو می کند

00:36:44.194 --> 00:36:45.957
چه کسی مطمئنا می داند؟

00:36:46.163 --> 00:36:48.256
چه کسی باید آن را اعلام کند؟

00:36:48.465 --> 00:36:51.764
از کجا متولد شده است؟ از کجا آفرینش آمده است؟

00:36:52.369 --> 00:36:56.066
خدایان، قدیمی تر از این اطلاعات جهانی هستند

00:36:56.640 --> 00:37:00.633
پس چه کسی می تواند منشاء جهان را بداند؟

00:37:02.646 --> 00:37:05.240
هیچ کس نمی داند آفرینش از کجا آمده است

00:37:05.449 --> 00:37:07.781
یا او آن را درست کرده است یا نه

00:37:07.985 --> 00:37:11.785
کسی که از آسمان های بلند مرتبه نظارت می کند

00:37:11.989 --> 00:37:13.650
تنها او می داند

00:37:14.191 --> 00:37:17.251
یا شاید او هم نمی داند

00:37:21.265 --> 00:37:24.666
این کلمات 3500 سال قدمت دارند

00:37:24.868 --> 00:37:26.699
این کلمات از ریگ ودا گرفته شده است

00:37:26.903 --> 00:37:29.599
مجموعه ای از سرود های سانسکریتی اولیه

00:37:29.806 --> 00:37:33.708
بالاترین سطح در ایده های کیهان شناسی در زمان باستان از آسیا

00:37:33.910 --> 00:37:36.174
و مخصوصا هند می آید

00:37:36.380 --> 00:37:40.339
اینجا یک سنت زیر سوال بردن با شکاکیت

00:37:40.550 --> 00:37:45.214
و فروتنی ناخودآگاه در برابر اسرار بزرگ کیهانی وجود دارد

00:37:46.156 --> 00:37:48.681
در میان روزمرگی زندگی عادی

00:37:48.892 --> 00:37:51.656
مثلا در برداشت و غربال کردن جو

00:37:51.862 --> 00:37:54.262
مردم سرتاسر جهان متعجب شده اند

00:37:54.464 --> 00:37:58.127
جهان از کجا آمده است؟

00:37:58.335 --> 00:38:02.362
پرسیدن این سوال ها نشان گونه ی ماست

00:38:09.112 --> 00:38:10.977
گرایشی طبیعی برای درک

00:38:11.181 --> 00:38:15.208
منشاء کیهان در شرایط زیستی آشنا وجود دارد

00:38:15.419 --> 00:38:17.512
جفتگیری خدایان کیهانی

00:38:17.721 --> 00:38:19.279
یا سایه زنی یک تخم کیهانی

00:38:19.489 --> 00:38:22.947
یا شاید تلفظ یک عبارت جادویی

00:38:31.335 --> 00:38:35.271
انفجار بزرگ، افسانه ی آفرینش جدید علمی ما است

00:38:35.472 --> 00:38:37.633
از نیاز انسانی مشابهی می آید

00:38:37.841 --> 00:38:39.741
تا اسرار کیهانی شناسی را حل کنیم

00:38:41.978 --> 00:38:43.639
اکثر فرهنگ ها جهان را

00:38:43.847 --> 00:38:46.338
با قدمتی به اندازه ی چند صد نسل تصور کرده اند

00:38:46.550 --> 00:38:50.452
به ندرت کسی فکر می کرد کیهان اینقدر پیرتر باشد

00:38:50.654 --> 00:38:52.952
ولی هندو های باستان اینطور فکر می کردند

00:38:58.161 --> 00:39:00.755
آنها مثل هر جامعه ی دیگری

00:39:00.964 --> 00:39:04.559
چرخه های طبیعت را ثبت و تحت اصول معینی در آورده اند

00:39:05.836 --> 00:39:09.328
طلوع و غروب خورشید و ستاره ها

00:39:11.875 --> 00:39:13.934
صور ماه

00:39:17.214 --> 00:39:19.546
گذر فصل ها

00:39:30.160 --> 00:39:33.391
در جنوب هند، مراسمی با قدمت بالا

00:39:33.597 --> 00:39:35.565
هر ژانویه برگزار می شود

00:39:35.766 --> 00:39:37.893
یک جشن برای سخاوت طبیعت

00:39:38.101 --> 00:39:40.569
در برداشت سالانه ی محصول

00:39:40.771 --> 00:39:44.901
هر ژانویه طبیعت برنج را فراهم می کند تا پونگال را جشن بگیرند

00:39:47.210 --> 00:39:51.647
حتی حیوانات بارکش را مرخصی می دهند و با گل، تاج گل درست می کنند

00:40:03.493 --> 00:40:07.224
طراحی های رنگارنگ بر روی زمین نقش بسته است تا هماهنگی

00:40:07.431 --> 00:40:10.127
و بخت خوب را برای سال پیش رو جذب کند

00:40:37.160 --> 00:40:42.097
پونگال، یک فرنی ساده، ترکیبی از برنج و شیر

00:40:42.299 --> 00:40:45.462
که نشان دهنده ی برداشت و بازگشت فصل ها است

00:40:58.148 --> 00:41:01.640
اگرچه این تنها یک جشن برداشت نیست

00:41:01.852 --> 00:41:07.017
وابستگی هایی به یک سنت کیهان شناسی زیبا و بسیار عمیق تر دارد

00:41:18.869 --> 00:41:21.929
جشن پونگال در حقیقت برای

00:41:22.138 --> 00:41:24.368
اینکه چرخه هایی در طبیعت وجود دارد جشن گرفته می شود

00:41:25.008 --> 00:41:28.136
ولی چطور می شود همچین چرخه هایی پیش بیاید مگر اینکه خدایان این کار را کرده باشند؟

00:41:28.745 --> 00:41:31.908
و اگر چرخه هایی در سال های انسانی وجود دارد

00:41:32.115 --> 00:41:36.518
احتمال دارد چرخه ها در دوران خدایان وجود نداشته باشد؟

00:41:37.153 --> 00:41:39.678
آیین هندو تنها دین بزرگ جهان است

00:41:39.890 --> 00:41:44.190
که به این ایده می پردازد که خود کیهان

00:41:44.394 --> 00:41:47.693
متحمل یک تعداد زیاد و بی نهایتی

00:41:47.898 --> 00:41:50.833
مرگ و تولد مجدد می شود

00:42:06.816 --> 00:42:10.217
این تنها دینی است که در آن بازه ی زمانی

00:42:10.420 --> 00:42:14.151
بدون شک به طور اتفاقی با آن کیهان شناسی های علمی مدرن مرتبط است

00:42:14.357 --> 00:42:17.554
چرخه های آن از روز و شب های معمولی ما شروع می شود

00:42:17.761 --> 00:42:20.389
به یک روز و شب برهمایی

00:42:20.597 --> 00:42:23.964
که 8.64 میلیارد سال طول می کشد

00:42:24.267 --> 00:42:27.566
طولانی تر از عمر زمین یا خورشید

00:42:27.771 --> 00:42:30.638
و حدود نصف عمر انفجار بزرگ

00:42:30.840 --> 00:42:34.742
و هنوز هم بازه های زمانی بزرگتری وجود دارند

00:42:43.386 --> 00:42:46.014
این تصور عمیق و جذاب وجود دارد که

00:42:46.222 --> 00:42:50.659
جهان چیزی به غیر از رویای خدا نیست

00:42:51.261 --> 00:42:55.391
کسی که بعد از 100 سال برهمایی

00:42:55.599 --> 00:42:59.194
خود را درون یک خواب بدون رویا حل می کند

00:42:59.569 --> 00:43:02.367
و جهان هم با او حل می شود

00:43:02.939 --> 00:43:07.638
تا اینکه بعد از یک قرن دیگر برهمایی او تکان می خورد

00:43:07.844 --> 00:43:11.280
دوباره خود را می سازد و دوباره

00:43:11.481 --> 00:43:15.076
رویای کیهان بزرگ را می بیند

00:43:19.656 --> 00:43:22.887
در همین حین، در جای دیگر

00:43:23.093 --> 00:43:26.460
بی نهایت جهان دیگر وجود دارند

00:43:26.663 --> 00:43:29.461
که هر کدام خدای خودشان را دارند

00:43:29.666 --> 00:43:32.635
و رویای کیهانی را می بینند

00:43:34.838 --> 00:43:39.207
این ایده های بزرگ توسط دیگری و یا شاید بزرگتر

00:43:39.409 --> 00:43:41.309
درست شده است

00:43:41.778 --> 00:43:43.302
گفته می شود

00:43:43.613 --> 00:43:47.344
که شاید بشر رویای خدایان نباشد

00:43:47.550 --> 00:43:50.246
بلکه خدایان

00:43:50.453 --> 00:43:53.217
رویای بشر هستند

00:43:58.194 --> 00:44:00.185
در هند خدایان زیادی وجود دارد

00:44:00.397 --> 00:44:03.833
و هر خدا نشانه های زیادی دارد

00:44:04.034 --> 00:44:07.333
این قالب های برنزی چولایی در قرن 11

00:44:07.537 --> 00:44:11.803
شامل چندین تجسم یا صورت خارجی متفاوت از شیوا، خدای هندوها می باشد

00:44:12.008 --> 00:44:14.499
که اینجا در عروسی اش دیده می شود

00:44:15.745 --> 00:44:18.714
زیبا ترین و بهترین این برنزها

00:44:18.915 --> 00:44:22.351
نمایش آفرینش جهان

00:44:22.552 --> 00:44:24.952
در آغاز هر چرخه ی کیهانی است

00:44:25.522 --> 00:44:29.356
یک موضوع اصلی به نام رقص شیوا

00:44:30.060 --> 00:44:32.358
خدا 4 دست دارد

00:44:32.562 --> 00:44:35.622
در دست بالایی سمت راستش یک طبل قرار دارد

00:44:35.832 --> 00:44:40.064
که صدای آن صدای آفرینش است

00:44:40.303 --> 00:44:43.466
در دست بالایی سمت چپش زبانه ای از آتش قرار دارد

00:44:43.673 --> 00:44:48.201
یادآور اینکه جهان که حالا به تازگی درست شده است

00:44:48.411 --> 00:44:53.314
میلیاردها سال آینده کاملا نابود خواهد شد

00:44:53.516 --> 00:44:56.451
آفرینش، نابودی

00:45:20.810 --> 00:45:24.302
این ایده های عمیق و دوست داشتنی

00:45:24.514 --> 00:45:27.608
در مرکز باورهای باستانی هندوها قرار دارند

00:45:27.817 --> 00:45:32.754
مثل این تصویر که در معبد چولا در داراسورام قرار دارد

00:45:33.757 --> 00:45:38.251
آنها به نوعی افکاری قدیمی از ایده های ستاره شناسی مدرن هستند

00:45:38.762 --> 00:45:42.493
بدون شک، جهان از زمان انفجار بزرگ در حال انبساط بوده است

00:45:42.699 --> 00:45:47.261
ولی به هیچ وجه مشخص نیست که این امر برای همیشه ادامه خواهد داشت یا نه

00:45:47.470 --> 00:45:51.702
اگر از یک مقدار مشخص، ماده در جهان کمتر باشد

00:45:51.908 --> 00:45:55.537
آنوقت گرانش دو طرفه از کهکشان های دورشونده

00:45:55.745 --> 00:45:58.976
برای متوقف کردن انبساط کافی نیست

00:45:59.182 --> 00:46:02.151
و جهان برای همیشه به انبساط خود ادامه می دهد

00:46:02.519 --> 00:46:05.545
ولی اگر از آنچه که ما می بینیم مواد بیشتری وجود داشته باشد

00:46:05.755 --> 00:46:08.747
مثلا در سیاهچاله ها

00:46:08.958 --> 00:46:12.359
یا در گازهای داغ ولی نامرئی بین کهکشان ها پنهان شده باشند

00:46:12.562 --> 00:46:15.030
آنوقت جهان در کنار هم باقی می ماند

00:46:15.231 --> 00:46:18.394
و شراکت هندی متوالی چرخه ها

00:46:18.601 --> 00:46:21.399
انبساط هایی که انقباض را به دنبال دارند

00:46:21.604 --> 00:46:26.166
کیهان بر روی کیهان و جهان بدون پایان

00:46:26.409 --> 00:46:28.969
اگر ما در همچین جهان نوسانی ای زندگی می کنیم

00:46:29.179 --> 00:46:31.841
انفجار بزرگ آفرینش کیهان نیست

00:46:32.048 --> 00:46:34.608
بلکه تنها پایان چرخه ی قبلی

00:46:34.818 --> 00:46:39.687
و نابودی آخرین تجسم کیهان است

00:46:40.790 --> 00:46:43.350
هیچ کدام از این کیهان شناسی های مدرن

00:46:43.560 --> 00:46:46.051
برای خوشایند ما جمع نشده اند

00:46:46.329 --> 00:46:51.164
در یک کیهان شناسی، جهان به نوعی

00:46:51.367 --> 00:46:54.666
از هیچی 15 تا 20 میلیارد سال پیش به وجود آمده است

00:46:54.971 --> 00:46:56.700
و تا ابد منبسط می شود

00:46:56.906 --> 00:47:00.603
و هر کدام از کهکشان ها تا آخرینشان

00:47:00.810 --> 00:47:04.610
از افق دید کیهانی ما ناپدید می شوند

00:47:04.948 --> 00:47:09.317
آنوقت ستاره شناس های کیهانی بیکار می شوند

00:47:09.519 --> 00:47:14.456
ستاره ها سرد می شوند و می میرند. خود ماده از بین می رود

00:47:14.724 --> 00:47:16.555
و جهان تبدیل

00:47:16.759 --> 00:47:21.219
به یک مه نازک و سرد از ذرات بنیادی می شود

00:47:21.431 --> 00:47:24.832
در دیگری، جهان نوسانی

00:47:25.034 --> 00:47:27.764
کیهان هیچ آغاز و پایانی ندارد

00:47:27.971 --> 00:47:30.337
و ما در وسط یک چرخه ی بی انتها

00:47:30.540 --> 00:47:34.476
از مرگ ها و تولد دوباره ی کیهانی با هیچ اطلاعاتی

00:47:34.677 --> 00:47:38.477
که به سمت نوسان هدف گرفته شده است قرار داریم

00:47:38.681 --> 00:47:42.742
هیچ چیز از کهکشان ها، ستاره ها، سیاره ها

00:47:42.952 --> 00:47:44.886
گونه های حیاتی، تمدن ها

00:47:45.088 --> 00:47:48.455
در تجسم قبلی جهان رشد نکرده است

00:47:48.658 --> 00:47:50.888
در برآمدگی نوک چکه نکرده

00:47:51.094 --> 00:47:52.925
حرکت های سریع قبل از انفجار بزرگ

00:47:53.129 --> 00:47:55.893
در جهان ما شناخته نشده است

00:48:01.037 --> 00:48:04.336
مرگ جهان در هر دو کیهان شناسی

00:48:04.540 --> 00:48:06.940
یک مقدار افسرده کننده به نظر می رسند

00:48:07.143 --> 00:48:11.409
ولی ما می توانیم در بازه ی زمانی شامل شده مقداری آرامش خاطر پیدا کنیم

00:48:11.614 --> 00:48:16.551
این اتفاقات ده ها میلیارد سال یا حتی بیشتر طول می کشند

00:48:16.819 --> 00:48:21.188
انسان ها یا نوادگان ما، هر کسی که باشند

00:48:21.391 --> 00:48:25.259
می توانند در ده ها میلیارد سال کارهای خوبی انجام بدهند

00:48:25.461 --> 00:48:28.430
قبل از اینکه کیهان بمیرد

00:48:46.182 --> 00:48:48.207
اگر جهان واقعا نوسان داشته باشد

00:48:48.418 --> 00:48:52.582
اگر مدل علمی جدید از کیهان شناسی قدیمی آیین هندو معتبر باشد

00:48:52.789 --> 00:48:55.314
آنوقت سوالات عجیب تری شکل می گیرد

00:48:55.525 --> 00:48:58.187
بعضی از دانشمندان فکر می کنند که وقتی یک تغییر رنگ به قرمز

00:48:58.394 --> 00:49:00.555
به همراه یک تغییر رنگ به آبی پیش می آید

00:49:00.763 --> 00:49:03.698
علیت، معکوس عمل می کند

00:49:03.900 --> 00:49:07.131
و معلول آن قبل از علت آن انجام می شود

00:49:07.470 --> 00:49:09.529
ابتدا موج ها از یک نقطه بر روی

00:49:09.739 --> 00:49:11.798
سطح آب پخش می شوند

00:49:12.008 --> 00:49:15.444
سپس من سنگ را به داخل دریاچه پرتاب می کنم

00:49:19.315 --> 00:49:23.581
بعضی از دانشمندان می خواهند بدانند، در یک جهان نوسانی

00:49:23.786 --> 00:49:26.880
درباره ی اینکه چه اتفاقی در نقطه ها

00:49:27.090 --> 00:49:31.720
در گذار از انبساط به انقباض اتفاق می افتد

00:49:31.928 --> 00:49:35.728
بعضی فکر می کنند که قوانین طبیعت به طور تصادفی انتخاب می شود

00:49:35.932 --> 00:49:39.299
و فیزیک و شیمی ای که در این جهان داریم

00:49:39.502 --> 00:49:42.562
تنها نشان دهنده ی یکی از بی نهایت محدوده ی

00:49:42.772 --> 00:49:45.798
قوانین امکان پذیر طبیعت است

00:49:47.310 --> 00:49:48.937
دیدن اینکه

00:49:49.145 --> 00:49:51.670
تنها یک دامنه ی محدود از قوانین طبیعت

00:49:51.881 --> 00:49:55.783
با کهکشان ها، ستاره ها و سیاره ها

00:49:55.985 --> 00:49:58.215
حیات و هوش سازگار است آسان است

00:49:58.421 --> 00:50:00.184
اگر قوانین طبیعت

00:50:00.390 --> 00:50:03.553
به طور تصادفی در نقطه ها انتخاب می شوند

00:50:04.060 --> 00:50:06.528
آنوقت این تصادفی شگفت انگیز است

00:50:06.729 --> 00:50:10.392
که ماشین اسلات (دستگاهی که در کازینوها وجود دارد و با انداختن سکه و کشیدن دسته ی آن کار می کند تا سه عکس تصادفی نشان داده شوند که اگر سه عکس یکسان باشند برنده می شوید) کیهانی این نتیجه را داشته است

00:50:10.600 --> 00:50:13.967
با جهانی که با ما سازگار است

00:50:14.537 --> 00:50:18.667
آیا ما در جهانی زندگی می کنیم که تا ابد منبسط می شود

00:50:18.875 --> 00:50:23.812
یا در جهانی که چندین سری تو در تو از بی نهایت چرخه وجود دارد؟

00:50:24.580 --> 00:50:26.878
راه هایی برای پیدا کردن جواب وجود دارد

00:50:27.083 --> 00:50:29.711
نه با عرفان بلکه از طریق علم

00:50:29.919 --> 00:50:31.580
با گرفتن آماری دقیق

00:50:31.788 --> 00:50:35.280
از کل مواد جهان

00:50:38.161 --> 00:50:42.530
یا با دیدن مرز کیهان

00:50:53.042 --> 00:50:57.069
تلسکوپ های رادیویی قادر هستند اخترنماهای دوردست را تشخیص دهند

00:50:57.280 --> 00:50:59.145
که میلیاردها سال با ما فاصله دارند

00:50:59.348 --> 00:51:02.784
و با تار و پود جهان منبسط می شوند

00:51:05.721 --> 00:51:07.848
با نگاه کردن به اعماق فضا

00:51:08.057 --> 00:51:10.924
همچنین داریم به گذشته نگاه می کنیم

00:51:11.127 --> 00:51:13.755
قبل از افق جهان

00:51:13.963 --> 00:51:17.194
قبل از آغاز انفجار بزرگ

00:51:18.634 --> 00:51:20.829
حتی رادیو های تلکسوپی

00:51:21.037 --> 00:51:23.597
تابش زمینه ای کیهان را پیدا کرده اند

00:51:23.806 --> 00:51:27.970
شلیک های انفجار بزرگ سرد می شوند و به رنگ قرمز در می آیند

00:51:28.177 --> 00:51:31.738
و به آرامی از راه زمان پایین می روند

00:51:40.756 --> 00:51:43.088
این یک آرایش بسیار بزرگ است

00:51:43.292 --> 00:51:46.955
کلکسیونی از 17 تلسکوپ رادیویی مجزا

00:51:47.163 --> 00:51:48.926
که همه با هم در ناحیه ای دوردست

00:51:49.132 --> 00:51:51.862
از نیو مکزیکو کار می کنند

00:51:52.068 --> 00:51:56.095
تلسکوپ های رادیویی مدرن بسیار حساس هستند

00:51:56.305 --> 00:51:59.763
یک اخترنمای دور آنقدر کمرنگ است

00:51:59.976 --> 00:52:03.878
که تشعشع دریافت شده با همچین تلسکوپ هایی

00:52:04.080 --> 00:52:08.847
یک کوادریلیون از یک وات است

00:52:09.218 --> 00:52:13.382
در حقیقت و این انصافا اطلاعات شگفت انگیزی است

00:52:13.589 --> 00:52:16.057
کل انرژی دریافتی

00:52:16.259 --> 00:52:18.853
توسط تمام تلسکوپ های بر روی زمین

00:52:19.061 --> 00:52:23.555
کمتر از انرژی یک دانه برف

00:52:23.766 --> 00:52:25.631
که به زمین می خورد است

00:52:26.002 --> 00:52:29.130
در حین پیدا کردن تابش زمینه ی کیهانی

00:52:29.338 --> 00:52:31.602
در شمردن اختروش ها

00:52:31.807 --> 00:52:34.833
در جستجو برای سیگنال های هوشمند از سمت فضا

00:52:35.044 --> 00:52:38.707
ستاره شناسان رادیویی با مقادیر زیادی از انرژی طرف هستند

00:52:38.915 --> 00:52:40.576
که به ندرت اصلا آنجا وجود دارد

00:52:47.089 --> 00:52:51.458
این تلسکوپ های رادیویی، مثل گل های غول پیکر باز می شوند

00:52:51.661 --> 00:52:53.185
در صحرای نیو مکزیکو

00:52:53.396 --> 00:52:56.388
بناهای یادبودی از نبوغ بشر وجود دارد

00:52:59.569 --> 00:53:02.595
موج های ضعیف رادیویی جمع می شوند، مشخص می شوند

00:53:02.805 --> 00:53:06.434
سرهم و تقویت می شوند و سپس

00:53:06.642 --> 00:53:11.409
به تصاویری از سحابی ها، کهکشان ها و اختروش ها تبدیل می شوند

00:53:13.983 --> 00:53:16.451
اگر چشمانی داشتید که در نور رادیویی کار می کرد

00:53:16.652 --> 00:53:19.143
احتمالا از چرخ ارابه هم بزرگتر بودند

00:53:19.355 --> 00:53:21.846
و این جهانی بود که ما می دیدیم

00:53:23.960 --> 00:53:26.224
برای مثال یک کهکشان بیضی شکل

00:53:26.429 --> 00:53:30.525
در پشت سر خود امواج درخشنده ی رادیویی بسیار به جا می گذارد

00:53:34.570 --> 00:53:37.596
موج های رادیویی یک جهان از اختروش ها را نشان می دهند

00:53:37.807 --> 00:53:41.470
که با کهکشان ها برهم کنش دارند، انفجارهای غول آسا

00:53:47.450 --> 00:53:50.613
هر بار که از نوع دیگری از نور برای دیدن کیهان استفاده می کنیم

00:53:50.820 --> 00:53:53.812
در جدیدی از آگاهی را باز می کنیم

00:53:56.726 --> 00:54:00.253
همچنانکه زمزمه ها از مرز کیهان به آهستگی جمع می شود

00:54:00.463 --> 00:54:03.330
درک ما رشد می کند

00:54:09.071 --> 00:54:13.098
این کاوشی در موارد باستانی و نامرئی است

00:54:13.309 --> 00:54:15.539
یک تحقیق ادامه دار بشری

00:54:15.745 --> 00:54:19.306
در سوالات بزرگ کیهان شناسی

00:54:30.793 --> 00:54:33.261
یافته ی مهم دیگری در این اواخر

00:54:33.462 --> 00:54:37.091
توسط رصدخانه های اشعه ی ایکس در مدار زمین به دست آمد

00:54:37.300 --> 00:54:41.361
ماهواره ها به فضا پرتاب شدند تا آسمان را تماشا کنند

00:54:41.570 --> 00:54:45.370
نه در نورهای مرئی معمولی، نه در موج های رادیویی

00:54:45.574 --> 00:54:47.542
بلکه در نور اشعه ی ایکس

00:54:47.743 --> 00:54:50.906
به نظر می آید یک ابر بسیار بزرگ

00:54:51.113 --> 00:54:53.377
از هیدروژن بسیار داغ

00:54:53.582 --> 00:54:57.780
که اشعه ی ایکس، بین کهکشان بعضی از کهکشان ها می درخشد وجود داشته باشد

00:54:57.987 --> 00:55:00.455
حالا اگر این مقدار از مواد بین کهکشانی

00:55:00.656 --> 00:55:03.784
در تمامی خوشه های کهکشانی امری عادی بودند

00:55:03.993 --> 00:55:08.726
آنوقت احتمال داشت به اندازه ی کافی ماده وجود داشته باشد تا کیهان را ببندد

00:55:08.931 --> 00:55:13.493
و ما را برای همیشه در یک جهان نوسانی گیر بیاندازد

00:55:17.973 --> 00:55:20.533
اگر کیهان بسته است

00:55:20.743 --> 00:55:24.645
یک احتمال عجیب، فراموش نشدنی و میهج وجود دارد

00:55:24.847 --> 00:55:28.908
یکی از شدید ترین حدس ها در علم یا دین

00:55:29.118 --> 00:55:31.518
کاملا اثبات نشده است

00:55:31.721 --> 00:55:35.384
شاید هیچ وقت ثابت نشود ولی تکان دهنده است

00:55:35.591 --> 00:55:40.153
کل جهان ما، تا دورترین کهکشان، به ما گفته شده است

00:55:40.363 --> 00:55:42.695
بیشتر از یک الکترون بسته شده

00:55:42.898 --> 00:55:46.299
در یک جهان بزرگ تر که ما هیچ وقت نمی توانیم ببینیم است

00:55:46.502 --> 00:55:48.834
آن جهان تنها یک ذره ی بنیادی

00:55:49.038 --> 00:55:53.532
در یک جهان بزرگ تر است و این تا ابد پیش می رود

00:55:53.909 --> 00:55:57.538
همچینین ادعا می شود که هر الکترون در جهان ما

00:55:57.747 --> 00:56:00.147
یک کیهان بسیار کوچک مینیاتوری است

00:56:00.349 --> 00:56:05.048
که شامل کهکشان، ستاره، حیات و الکترون ها می شود

00:56:05.254 --> 00:56:08.883
هرکدام از آن الکترون ها حاوی یک جهان کوچکتر است

00:56:09.091 --> 00:56:13.050
یک بازگشت ابدی بالا و پایین

00:56:16.832 --> 00:56:19.232
هر نسل از انسان ها

00:56:19.435 --> 00:56:22.336
درباره ی منشاء و عاقبت کیهان پرسیده اند

00:56:22.538 --> 00:56:26.235
نسل ما اولین نسلی است که شانسی واقعی

00:56:26.442 --> 00:56:29.275
برای پیدا کردن بعضی از جواب ها دارد

00:56:29.879 --> 00:56:31.244
به هر حال

00:56:31.447 --> 00:56:35.781
ما در مرز ابدیت معلق مانده ایم

00:56:45.094 --> 00:56:49.588
به غیر از اکتشافات سیاره ای، مطالعه ی کهکشان ها و کیهان شناسی

00:56:49.799 --> 00:56:53.166
مسائلی که این قسمت درباره ی آنها صحبت کردیم، از زمانی که کیهان(نام خود برنامه) برای اولین بار پخش شد

00:56:53.369 --> 00:56:55.564
متحمل پیشرفت های بزرگی شده اند

00:56:55.771 --> 00:56:58.604
اولا، بالاخره ما تصاویری خوب

00:56:58.808 --> 00:57:00.639
از کهکشان خودمان، راه شیری داریم

00:57:00.843 --> 00:57:03.903
که حدود 100 هزار سال نوری طول دارد

00:57:04.246 --> 00:57:05.508
اینجاست

00:57:10.519 --> 00:57:13.716
توسط ماهواره ی کوبی ناسا گرفته شده است

00:57:13.923 --> 00:57:16.892
ما آن را از گوشه می بینیم، البته، چون ما

00:57:17.092 --> 00:57:19.026
در صفحه ی کهکشان جاسازی شده ایم

00:57:19.328 --> 00:57:21.319
ولی شما نیازی به یک فضاپیما برای دیدن آن ندارید

00:57:21.530 --> 00:57:24.556
اگر آسمان صاف باشد، می توانیم برویم بیرون و

00:57:24.767 --> 00:57:26.394
نگاهی به راه شیری بیاندازیم

00:57:27.102 --> 00:57:29.263
همچنین شواهد جدیدی وجود دارند که پیشنهاد می کنند

00:57:29.472 --> 00:57:33.203
که راه شیری آنقدرها هم یک کهکشان مارپیچ معمولی

00:57:33.409 --> 00:57:36.310
مثل یک مارپیچ بسته مثل این نیست

00:57:40.683 --> 00:57:43.550
کارهای مهمی الان در نقشه برداری

00:57:43.752 --> 00:57:48.280
اینکه چطور کهکشان ها در میان فضای بین کهکشانی پخش شده اند انجام شده است

00:57:48.624 --> 00:57:51.491
با شگفت زده شدن دانشمندان بسیاری

00:57:51.694 --> 00:57:54.857
در مقیاس صدها میلیون سال نوری

00:57:55.064 --> 00:57:59.467
مشخص شد که کهکشان ها به طور تصادفی پخش نشده اند

00:57:59.668 --> 00:58:02.637
یا در خوشه های کهکشانی متمرکز نشده اند

00:58:02.838 --> 00:58:04.965
بلکه درعوض

00:58:05.174 --> 00:58:09.577
در امتداد سطوح عجیب و غیر عادی ای مثل این صف کشیده اند

00:58:10.813 --> 00:58:13.577
هر نقطه در این انیمیشن کامپیوتری

00:58:13.782 --> 00:58:15.272
یک کهکشان است

00:58:15.618 --> 00:58:19.054
کامپویتر به ما اجازه می دهد به توزیع کهکشان ها نگاه کنیم

00:58:19.255 --> 00:58:20.722
از دیدگاه های بسیاری

00:58:20.923 --> 00:58:23.915
ولی از زمین این شکلی است

00:58:24.226 --> 00:58:28.560
یک فرم مدلی عجیب وجود دارد

00:58:28.764 --> 00:58:32.632
که توسط توزیع کهکشان ها نشان داده شده است

00:58:32.835 --> 00:58:34.962
این کار

00:58:35.170 --> 00:58:37.502
اکثرا توسط مارگارت گلر

00:58:37.706 --> 00:58:39.799
به همراه همکارش جان هوچرا

00:58:40.009 --> 00:58:43.206
در دانشگاه هاروارد و موسسه ی اسمیتسونین انجام شده است

00:58:52.688 --> 00:58:56.089
یک مقدار شبیه حباب صابون در وان حمام

00:58:56.292 --> 00:58:57.953
یا مایع ظرفشویی است

00:58:58.160 --> 00:59:02.028
کهکشان ها بر روی سطح حباب ها قرار دارند

00:59:02.231 --> 00:59:06.167
درون حباب ها به نظر می رسد اصلا هیچ کهکشانی نداشته باشد

00:59:06.368 --> 00:59:10.498
یک حباب متوسط حدود 100 میلیون سال نوری طول دارد

00:59:10.706 --> 00:59:13.334
و این یعنی ما هنوز تنها

00:59:13.542 --> 00:59:16.477
حجم بسیار کمی از جهان قابل مشاهده

00:59:16.679 --> 00:59:18.579
یعنی کهکشانی که از همه به ما نزدیک تر است را نقشه برداری کرده ایم

00:59:18.781 --> 00:59:22.182
ولی خیلی زود ما باید قادر باشیم این جستجو را توسعه بدهیم

00:59:22.384 --> 00:59:23.976
تا فاصله های بسیار زیاد

00:59:24.186 --> 00:59:26.586
آنقدر دور که ما

00:59:26.789 --> 00:59:30.384
می توانیم به گذشته نگاه کنیم، زمانی که کهشکان ها و ساختار آنها

00:59:30.593 --> 00:59:31.821
تازه داشت شکل می گرفت

00:59:32.227 --> 00:59:34.718
و این امر یک مشکل واقعی را مطرح می کند

00:59:34.930 --> 00:59:37.592
بسیاری از کیهان شناسان باور دارند که کهکشان ها از

00:59:37.800 --> 00:59:41.600
یک توده ی قبلا موجود در جهان اولیه به وجود آمده است

00:59:41.804 --> 00:59:44.796
با توده های کوچکی که درون کهکشان ها رشد می کند

00:59:45.007 --> 00:59:47.601
ولی تابش زمینه ای از انفجار بزرگ

00:59:47.810 --> 00:59:49.277
که کل فضا را پر کرده است

00:59:49.478 --> 00:59:52.072
الان توسط همان ماهواره ی کوبی که

00:59:52.281 --> 00:59:55.808
عکس را گرفت به دقت اندازه گرفته شده است

00:59:56.318 --> 00:59:59.913
حالا آن موج های رادیویی در سرتاسر آسمان به نظر کاملا

01:00:00.122 --> 01:00:01.419
یکنواخت می رسند

01:00:01.624 --> 01:00:05.185
انگار که انفجار بزرگ اصلا توده ای و دانه ای نبوده است

01:00:05.394 --> 01:00:08.488
ولی اگر تشعشعات و مواد اولیه در جهان توده ای نبوده اند

01:00:08.697 --> 01:00:11.029
چطور کهکشان های جداگانه شکل گرفته اند؟

01:00:11.233 --> 01:00:13.030
چطور می شود حباب ها شکل بگیرند؟

01:00:13.235 --> 01:00:14.759
آیا یک تناقض

01:00:14.970 --> 01:00:17.871
بین یکنواختی موج های رادیویی انفجار بزرگ و

01:00:18.073 --> 01:00:20.371
ساختار حبابی تشکیل شده توسط کهکشان ها وجود دارد؟

01:00:20.576 --> 01:00:21.907
سوال این است

01:00:22.111 --> 01:00:26.047
وقتی میزان نقشه برداری ما از کهکشان ها به بیش از میلیاردها سال نوری برسد

01:00:26.248 --> 01:00:28.546
جواب این سوال را خواهیم داشت

01:00:28.851 --> 01:00:31.217
اتفاقا شاید شما دارید فکر می کنید

01:00:31.420 --> 01:00:34.787
که حباب ها اشاره به حباب ساز دارد

01:00:37.526 --> 01:00:39.426
ولی آنوقت من باید بپرسم

01:00:39.628 --> 01:00:41.255
چه کسی حباب ساز را درست کرده است؟

01:00:41.463 --> 01:00:44.796
دوباره یک برگشت ابدی در اینجا به وجود خواهد آمد

01:00:45.367 --> 01:00:47.426
و برای یکی از بزرگترین سوالات

01:00:47.636 --> 01:00:50.571
آیا به مقدار کافی ماده برای بستن جهان وجود دارد

01:00:50.773 --> 01:00:53.173
بهترین جواب این است که ما نمی دانیم

01:00:53.375 --> 01:00:54.740
اگر بسته است

01:00:54.943 --> 01:00:56.911
آن ماده ی پنهان چیست که دارد می بنددش؟

01:00:57.112 --> 01:01:00.741
آیا ستاره های کمرنگ، سیاهچاله ها، نوترینو های بسیار بزرگ

01:01:00.949 --> 01:01:04.680
یک نوع بیگانه از ماده ی تاریک ناشناخته بر روی زمین هستند؟

01:01:04.887 --> 01:01:06.013
نمی دانیم

01:01:06.221 --> 01:01:09.013
ولی دلایلی وجود دارد که فکر کنیم به زودی جواب را خواهیم یافت

01:01:09.038 --> 01:01:21.038
بلبل جان
مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده
.::  www.bolboljan.net ::.