..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::.
‫عمر انقدر خودخواه نباش. ‫حالت خوب نیست. بذار کمکت کنیم.
‫- نه، نه. من خوبم. ‫- ارواح عمه‌ت خوبی!
‫آروم باش. من خوبم، دالمار. ‫قسم می‌خورم. یه‌کم فقط سرم گیجه.
‫جوئل چطور؟
‫- این‌جوری اونم بدبخت می‌کنی. ‫- نه. چیزی به جوئل نگو.
‫خواهش می‌کنم نگو.
‫اگه بازم این فکر به سرت زد به من زنگ بزن.
‫خب؟
‫صبح بخیر.
‫موضوع چیه؟
‫واسه سه‌تامون صبحونه درست کردم.
‫سه‌تامون؟
‫می‌خوای همین‌جوری پیش هم زندگی کنیم؟
‫نمی‌دونم. دیگه اتاق خالی نداریم، جوئل.
‫اه...
‫خب، شاید تا وقتی یه راه حلی ‫پیدا کنیم بتونم روی مبل بخوابم.
‫اشکال نداره؟
‫باشه.
‫- گشنه‌ته؟ ‫- چه‌جورم.
‫خیلی‌خب، می‌خوای صبحونه بخوریم؟
‫بیا اینجا.
‫هدف از پیچوندن کلاس این بود که پیش هم باشیم.
‫- یالا، بیا اینجا. ‫- میشه حداقل قبلش صبحونه بخوریم؟
‫نخیر.
‫بیا اینجا.
‫بیا.
‫چی داشتی تماشا می‌کردی؟
‫اومم، هیچی. پورن.
‫هی، بده‌ش من
‫حشریت می‌کنه؟
‫عمراً به پای تو برسه.
‫پس حشریت می‌کنه.
‫خب، آره. دختر جذابیه، ‫و کارش هم خوب بلده.
‫مثل پورن دیدنه.
‫خب، مشکل چیه؟
‫- هوم؟ ‫- الان خیلی حس‌وحالش رو ندارم.
‫خیلی‌خب.
‫تو هیچ‌وقت حس‌وحالش رو نداری، سارا.
‫دیگه بهت حال نمیدم؟
‫چرا، میدی.
‫پس مشکل این نیست. ‫شاید پس دوستم نداری.
‫می‌خوای تمومش کنی؟
‫همین بود؟ می‌خوای جا بزنی؟
‫چرا تمومش نمی‌کنی راحت شیم؟
‫تمومش کن! حالا! ‫دیگه بسته جروبحث کردن.
‫ولم کن! اگه جرئتش رو داری تمومش کن.
‫متأسفم.
‫خب؟ میرم واسه خودمون صبحونه درست کنم.
‫یه داوطلب می‌خوام.
‫ممنون.
‫می‌خوام منو بزنی. بیا. ‫با تمام قدرت، اینجا، توی صورت.
‫بذارین یادآوری کنم، ‫کلاس امروز راجع‌به دفاع شخصیه.
‫بهترین دفاع حمله‌ست.
‫امروز قراره یاد بگیریم که ‫چطور قدرت مهاجم رو بگیریم...
‫و علیه خودش استفاده کنیم.
‫خیلی‌خب، بریم امتحان کنیم.
‫سارا، بزن.
‫همه‌چی به نیروی لَختی برمی‌گرده.
‫تمام نیرویی که به شما وارد می‌کنن،
‫شما می‌تونین بهش جهت بدین ‫و به خودش برگردونین.
‫و اون رو به نیروی خودتون تبدیل کنین.
‫سارا!
‫مشکل چیه؟
‫بهت گفتم، من از خشونت بیزارم.
‫خشکم می‌زنه و بعدش...
‫باور کن، منم بهش علاقه ندارم.
‫ولی اگه یکی باهات با خشونت برخورد کرد،
‫اون‌وقت دو راه بیشتر نداری.
‫یا دُمت رو بذاری رو کولت ‫و فرار کنی، یا مقابله کنی.
‫برگرد داخل کلاس.
‫نه.
‫چیه؟
‫- هوم؟ ‫- هیچی.
‫«سارائول.گولز» صفحهٔ شما را دنبال کرد.
‫بیا.
‫ممنون.
‫- خواهش می‌کنم. ‫- حالا موضوع چیه؟
‫یه پیمان خواهری واسه اون ‫حجم از تنفری که حقت نیست.
‫پس من به‌نظرت هرزه نیستم؟
‫نه، راستش تحسینت می‌کنم. ‫به‌نظرم تو شجاع و قوی‌ای.
‫ایکاش منم مثل تو بودم.
‫خب، این‌جوری زندگی کردن ‫هم تبعات خودش رو داره.
‫مثلاً رفیق پیدا کردن کار سختیه.
‫- آره، مردم خیلی عوضی‌ان. ‫- آره.
‫شرمنده اونجا بهت سلام نکردم.
‫- می‌خوای باهم دوست باشیم؟ ‫- اگه تو بخوای، چرا که نه.
‫خب، راستش الان ‫بدجوری یه رفیق به کارم میاد.
‫می‌خوای امشب یه برنامه بچینیم؟
‫باشه.
‫- خوبه. بیا خونه‌مون پس. نظرته؟ ‫- اومم.
‫تو و دالمر می‌تونین بهم ‫کمک کنین خونه رو جمع‌وجور کنم.
‫هرچی خواستین هم بردارین. ‫می‌تونین بفروشینش.
‫وسایل‌های بابام گرون‌ان.
‫[تردد ممنوع]
‫- خجالت‌آوره. جداً. عق! ‫- چه بوی بدی میده.
‫تو واسه اینکه خانواده‌مون...
‫تو کار مواده منو توی کسب‌وکارمون نیاوردی؟
‫عزیزم، معلومه یکی واسه ‫خراب کردن ما این کارها رو کرده.
‫- منو خر فرض کردی؟ ‫- میشه یه لحظه وایسی؟
‫بیخیال. من و مامانت هیچ ربطی ‫به این ماجرا نداریم، خب؟
‫هرگز چنین کاری نمی‌کنیم.
‫ما با این چیزها شوخی نداریم.
‫و اون‌ها هرگز چیزی که ‫اینجا ساختیم رو خراب نمی‌کنن.
‫فکر نمی‌کنی خیلی اتفاقی...
‫وقتی که اینجا پر از موادفروش بوده،
‫پلیس پیداش شده؟
‫میگی کار کی بوده؟
‫خودت خوب می‌دونی کی پشت این ماجراست.
‫آه!
‫لعنتی، اینجا افتضاحه.
‫اگه پلیس اینجا تو رو بگیره...
‫کی برادرت دست از ‫گند زدن به زندگی ما برمی‌داره؟
‫کی پدرت دست از باج دادن به قاضی‌ها برمی‌داره؟
‫من دیگه نمی‌تونم.
‫جداً کم آوردم. دیگه نمی‌تونم ادامه بدم.
‫تمام سعیم رو کردم که ‫روی خودم و خودت وقت بذارم.
‫ولی دیگه نمی‌تونم.
‫یعنی می‌خوای تمومش کنی؟
‫می‌ذاری ما رو جدا کنن؟ ‫خودت که واقعاً اینو نمی‌خوای؟
‫نمی‌دونم.
‫می‌خوای؟
‫گفتم نمی‌دونم چی می‌خوام و چی نمی‌خوام.
‫می‌خوام توی آرامش باشم. ‫این تنها چیزیه که می‌دونم.
‫اگه بتونم، نمی‌دونم. شاید بتونیم ‫راضی‌شون کنیم باهم حرف بزنن، یا...
‫راجع‌به چی؟
‫ببین، من نمی‌دونم.
‫بیان همدیگه رو ببینن، مذاکره کنن، ‫همه‌چی رو بین خودشون حل کنن.
‫نمی‌دونم، همین‌جوری دارم می‌گم.
‫تو با والدینت حرف می‌زنی؟
‫- نه. ‫- چرا نه؟
‫- چون اصلاً کار منطقی‌ای نیست. ‫- بیخیال.
‫این فکر خودت بود.
‫انقدر زود جا نزن.
‫واسه خودم و خودت می‌گم.
‫باشه.
‫اونو توی برزیل برنده شد.
‫- جداً؟ ‫- اوهوم.
‫مطمئنی نمی‌خوایش؟
‫نه، رفیق.
‫چیزهایی که برام مهم‌ان ‫روشون قیمت نمی‌شه گذاشت.
‫چون پولداره این حرفو می‌زنه.
‫خیلی‌خب، بچه‌ها. من برم.
‫- فعلاً، رفیق. ‫- می‌بینم‌تون.
‫چیه؟
‫هیچی، فقط این که...
‫من خیلی دوست دارم با تو تنها باشم.
‫و به چشم‌هات نگاه کنم.
‫و لمست کنم.
‫و لب‌هاتو ببوسم.
‫و با تو توی یه جای ساکت باشم.
‫خب دیگه نیازی نیست بیشتر توضیح بدی.
‫خب، پس دهنمو می‌بیندم.
‫- سونیا، لطفاً به لوئیس بگو من خونه میرم. ‫- حتماً. ولی حالت خوبه؟
‫آره، آره. فقط روزهای سختی رو می‌گذرونم.
‫- اوه، گه توش. ‫- گه توش.
‫- لعنتی. ‫- عمر.
‫- گه توش! ‫- عمر.
‫لعنت بهش.
‫عمر.
‫عمر، عزیزم.
‫- متأسفم. ‫- «عزیزم؟»
‫- می‌دونم، متأسفم. ‫- شوخی می‌کنی؟
‫متأسفم. ببین، فکر می‌کردم سر کاری.
‫تو اصلاً فرض کن من سه ماه نیستم!
‫- عمر... ‫- روی تخت من آخه، جوئل؟
‫- می‌دونم، احمقانه بود. ‫- روی تخت من!
‫می‌دونم، کاملاً حق با توئه. ‫عقلم درست کار نمی‌کردم.
‫معلومه که عقلت درست کار نمی‌کرد. ‫چون فقط به فکر خودتی!
‫عمر، منو ببخش. خواهش می‌کنم.
‫- می‌شه منو ببخشی؟ بیا. ‫- دست به من نزن!
‫- ببخشید، عمر. ‫- این جوابیه که به من میدی؟
‫- از این خونه گم شو بیرون. ‫- بیخیال.
‫- گفتم گم شو بیرون. ‫- آروم باش.
‫من دارم تمام سعیمو می‌کنم و مثل همیشه،
‫تو می‌خوای خربزه بخوری ولی ‫پای لرزش نشینی. گم شو بیرون.
‫- گفتم گم شو بیرون! ‫- بیخیال.
‫- عمر، گوش بده به من. ‫- هیچ کدوم از این‌ها حق من نیست، خب؟
‫- گوش بده به من. ‫- هیچ کدومش حق من نیست.
‫- فقط برو، برو. ‫- عمر، عمر...
‫- هی. ‫- عمر...
‫جوئل، من درستش می‌کنم.
‫من پیشش می‌مونم.
‫لعنتی.
‫از این خونه برو بیرون.
‫- نه، منو بزن. ‫- ایوان، از خونه برو بیرون.
‫- بزن منو، مرد. ‫- برو بیرون.
‫چون این چیزیه که نیاز داری. منو بزن، عمر.
‫- بزن منو، بزن! ‫- گفتم گم شو بیرون.
‫- برو بیرون. ‫- منو بزن!
‫- باز بزن! ‫- برو بیرون.
‫- حالا برو! برو بیرون! ‫- خوبه، بزن! بزن!
‫گفتم برو بیرون! ‫برو بیرون، ایوان.
‫متأسفم.
‫چیزی نیست.
‫متأسفم.
‫دیگه خسته شدم.
‫یکی باید عذاب بکشه تا ‫اون یکی از زندگیش لذت ببره.
‫اونی که همیشه عذاب می‌کشه منم، ‫هیچ‌وقت اون یکی نبودم.
‫راستش، قسم می‌خورم نمی‌خوام مزاحم...
‫رابطه شما دوتا بشم.
‫پس با سکس روی تخت من ‫خیلی خوب داری پیش میری.
‫فقط لب تر کن.
‫اگه لازم باشه از سر راه تو و جوئل کنار برم،
‫این کار رو می‌کنم.
‫همین‌جوریش هم بدون دور زدن کسی ‫واسه خودم یه عالمه مشکل دارم.
‫می‌دونی جوئل کجا رفت؟
‫گفت پیش دالمر، خونهٔ منه.
‫نگاه چطور مثل یه توله‌سگ سرشو تکون میده، نه؟
‫هی، چیکار می‌کنی؟
‫- دارم لایو می‌گیرم. ‫- سلام.
‫انگشترت رو دستت کردی! عالی شده.
‫قشنگه، مگه نه؟
‫خداحافظ! بعداً باهاتون صحبت می‌کنم، بچه‌ها.
‫بوس بوس.
‫فعلاً.
‫حالا حس‌وحالش رو دارم.
‫آره؟
‫به من اعتماد داری؟
‫معلومه که دارم.
‫پس برو یه سر تا فروشگاه شراب بخر.
‫ما که شراب داریم.
‫پس بیشتر بخر.
‫و واسه برگشتن عجله نکن.
‫خب؟
‫- کجا میری؟ ‫- با پسر بیرون نمیرم.
‫با دوست‌های دخترم میرم. ‫به اون‌ها بیشتر نیاز دارم.
‫- هی، خوبی، عزیزم؟ ‫- خیلی مطمئن نیستم.
‫عزیز دلم.
‫- چرا نمیری ایوان رو ببینی؟ ‫- خدای من. وقتشه بیخیال شی!
‫ایوان خونه رو فروخته.
‫و داره وسایل‌های پدرش رو رد می‌کنه.
‫همین به اندازهٔ کافی براش سخت هست.
‫وسایل‌های پدرش رو رد می‌کنه؟ ‫چی می‌گی؟
‫می‌دونستم خیلی نمی‌تونی این داستانِ ‫خانوادهٔ خوشِ دروغینت رو ادامه بدی.
‫همیشه دنبال ارث‌ومیراث بودی.
‫- هی. ‫- بیخیال، من می‌شناسمت.
‫انقدر بی‌احترامی نکن. من مادرتم.
‫شب بخیر، مامان. خداحافظ.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫بیا داخل.
‫- باشه، مرسی. ‫- خواهش می‌کنم.
‫می‌تونم یه چیزی ازت بپرسم؟
‫اوه، خدایا.
‫خیلی‌خب، من آماده‌ام.
‫کل این دزدیده شدن گوشیت...
‫و اون فیلم ناجوری که توی گوشیت بود.
‫- و بعدش هم پست شد و... ‫- اوهوم، سؤالت رو بپرس.
‫خودت اون رو پست کردی؟
‫نمی‌تونم این حرف رو تأیید یا رد کنم.
‫می‌دونستم. منم بودم همین کار رو می‌کردم.
‫من که تأیید نکردمش. ‫پس چی رو می‌دونستی؟
‫خب، می‌خوای باهم لایو بذاریم؟
‫- باشه. ‫- واقعاً؟
‫باشه، حتماً.
‫- سلام، بچه‌ها. چه‌خبرها؟ ‫- چطورین؟
‫دوستم کلوئی اینجائه. ‫پوستش حرف نداره.
‫خب، رازش اینه تا گوشاتون هایلایتر بزنین.
‫قراره فیلم ببینیم، یه بطری ‫شراب باز کنیم و بخوریم.
‫و همین، این برنامهٔ شبِ دخترونهٔ مائه.
‫- فعلاً. ‫- فعلاً.
‫سلام.
‫- چه‌خبر؟ ‫- عالی، تو خوبی؟
‫توی جشن تولدم باهم آشنا شدین، نه؟
‫- آره. ‫- آره.
‫یه شراب قرمز و یه سفید آوردم. ‫نمی‌دونستم کدوم رو می‌خواستی.
‫ناراحت نمی‌شی که اونم پیش‌مون باشه؟
‫نه، خونهٔ خودته.
‫خوبه. من شراب رو آماده می‌کنم.
‫- خیلی‌خب. ‫- زود برمی‌گردم.
‫چه‌خبره؟
‫یادته اون شبی که ما منسیا رو دیدیم ‫چطور همه‌چی رو برات خراب کردم؟
‫ام... آره.
‫خب، امشب قرار نیست خرابش کنم.
‫بجنب، برو جوینت رو بیار.
‫- حالم داغونه، مرد. ‫- درکت می‌کنم.
‫حالش چطوره؟
‫یه‌کم طول کشید تا آرومش کنم.
‫می‌دونم، دقیقاً می‌دونم چه‌جوریه.
‫می‌ترسم عمر مثل قبل بشه.
‫برگرده مثل اون موقع...
‫مشکل چیه؟
‫مطمئن نیستم.
‫حالا دیگه از هیچی مطمئن نیستم.
‫از چی مطمئن نیستی؟
‫از من و خودت؟
‫من به‌خاطرت زندگیم رو به خطر انداختم. ‫مسخره‌بازی درنیار.
‫واسه من بود؟
‫یا واسه اینکه از دستش فرار کنی؟
‫یعنی چی؟
‫این وسط چی به تو می‌رسه؟
‫حالا از اون فرار کردی. ‫از دست افسردگیش.
‫فکر کردی واسه این می‌خوام با تو باشم؟
‫نه. من ازت خوشم میاد. دیوونه‌تم.
‫ولی تو عاشق عمری.
‫پس...
‫شاید الان موقعش نباشه.
‫باید اول عمر رو نجات بدیم و ازش مراقبت کنیم.
‫واسه این ماجرا بعداً وقت داریم.
‫الان داری ترکم می‌کنی؟
‫نمی‌خواد نگران مدرسه باشی. من...
‫به مدرسه فکر نمی‌کنم، ایوان.
‫باید آرامش رو برگردونیم ‫و هرکی تلاش خودش رو بکنه.
‫من اینو تموم می‌کنم، خب؟
‫فردا توی مدرسه می‌بینمت.
‫شنیدم حسابی خونه رو به‌هم ریختی.
‫گفتم شاید به کمک یه دوست نیاز پیدا کنی.
‫چیز زیادی نمونده.
‫جداً؟ تنهایی خونه رو خالی کردی؟ شوخی می‌کنی؟
‫خب، هنوز کمد پدرم مونده.
‫می‌خوام سر فرصت بهش رسیدگی کنم.
‫اونجا برات خیلی سخت‌تره.
‫لیوان و یخ داری؟
‫- هی، پسردایی. ‫- تنهام بذار. خواهش می‌کنم.
‫چی شده؟
‫موضوع کلوئیه؟ یا روسیو؟
‫فقط تنهام بذار.
‫نه، اریک.
‫خواهش می‌کنم گوش بده چی میگم.
‫ما هرگز قصد نداریم ولت کنیم.
‫باید ما رو سهیم بدونی.
‫بیا بریم پیش دکتر، خب؟
‫خودم می‌دونم حالم خوش نیست.
‫نمی‌خوام روانپزشک چیزی ‫که می‌دونم رو بهم بگه.
‫منو معتاد به دارو کنه. ‫مثل زامبی‌ها شم.
‫ممنون که نگرانم هستین، ‫ولی تهش منم که اذیت‌تون می‌کنم.
‫بذارین همین‌جا بمونم.
‫بذار تنهاش بذاریم، خب؟
‫اگه چیزی خواستی ما هستیم، باشه اریک؟ بریم.
‫کدوم کمده؟
‫اون.
‫بریم شروع کنیم.
‫- چی شده؟ ‫ - نمی‌تونم.
‫باهم انجامش می‌دیم.
‫بیا.
‫خب، تنها راهی که می‌تونم بذارم ‫دوباره به کار خودت برگردی...
‫اینه که کاسبیت رو به اسم یکی دیگه بزنی.
‫مشخصاً نباید به اسم یکی از شما دوتا باشه.
‫- خیلی‌خب. ‫- اوم... حتماً.
‫پس نه من و نه روبرتا.
‫خب...
‫مارتین.
‫- چیه؟ ‫- خودت می‌دونی من چه حسی دارم.
‫نه، مارتین. می‌دونم معنی این کارهات چیه. نه.
‫- وقت نداریم. ‫- نه، مارتین.
‫به این فکر نمی‌کنی که ‫ممکنه جونش رو به‌خطر بندازیم؟
‫نه. من می‌خوام مراقبش باشم.
‫تو دیگه داری بیش‌ازحد ازش مراقبت می‌کنی.
‫من حرفمو زدم. ترجیح میدم همه‌ش رو بفروشیم ‫و پولش رو بدیم تا پای اون رو وسط بکشیم.
‫خواهش می‌کنم.
‫- نذار پای اون به ماجرا باز شه. همین. ‫- باشه.
‫نظرت چیه که از خودش بپرسیم؟
‫اون دیگه بزرگ شده.
‫خب؟ این کار چطوره؟
‫باید چندتا برگه رو امضا کنه.
‫و بعدش باید...
‫می‌کشی؟
‫آره، مرسی.
‫نور رو یه‌کم رمانتیک‌تر می‌کنی؟
‫اوهوم.
‫- آره، خوبه. ‫- آره.
‫ببین، اینجا چه‌خبره؟
‫- معذبی؟ ‫- یه‌کم ناراحتم...
‫چون اومده بودم اینجا تا شب رو ‫پیشت بمونم. کارای دخترونه بکنیم.
‫ولی الان حس می‌کنم وسط صحنهٔ فیلم پورن‌ام.
‫مگه قبلش باهاش حرف نزدی؟
‫راجع‌به چی حرف نزده؟
‫درسته، حالا فهمیدم داستان چیه. ‫من اصلاً علاقه‌ای به این کارها ندارم.
‫من میرم، خداحافظ.
‫کلوئی، کلوئی. وایسا. خواهش می‌کنم، ‫نرو. من فکر کردم خوشت میاد.
‫خوشم میاد؟ که بدون اینکه بخوام منو بکنین؟
‫اون شجاعت و قدرتی که توی من دیدی این بود؟
‫لعنتی. متأسفم.
‫از من این انتظار رو داشتین؟ ‫واسه همین سمت من اومدی، مگه نه؟
‫عالیه. پس دنبال این می‌گشتی؟
‫بیا ببینم چیکاره‌ای.
‫بیا بازی کنیم.
‫مگه همین رو نمی‌خواستی؟ ‫بیا دیگه.
‫آره، سارا. بیا.
‫دربیارمش؟
‫چه غلطی می‌کنی، دختر؟
‫- هیچی. ‫- هیچی که نیست!
‫داری ازم فیلم می‌گیری!
‫اونم بدون اجازهٔ خودم.
‫باید تا سرویس بهداشتی برم.
‫کلوئی، می‌شه در رو باز کنی بیام داخل؟
‫بیا تمومش کنیم. منو ببخشید.
‫ارزشش رو داشت؟
‫چی؟
‫که تظاهر کنی دوستیم،
‫وقتی که فقط می‌خواستی ‫بازیچهٔ دوست‌پسرت باشم.
‫می‌خوای باهم دوست باشیم؟
‫می‌خواستم، آره.
‫فکر می‌کردی از ته دل می‌گی. ‫احمقانه‌ست. می‌دونم.
‫خیلی‌خب، باشه.
‫بذار پس بهت توضیح بدم ‫چرا امشب اینجا آوردمت.
‫«صندوق گنج منو باز نکن»
‫همیشه اینو بهم می‌گفت. همیشه.
‫خب، بزرگ‌ترین رازی که ‫از بچه‌هامون پنهان می‌کنیم...
‫که ما به هیچ وجه الگوشون نیستیم.
‫- نگاه! عکس‌ها رو! ‫- بذار ببینم.
‫بده‌ش من.
‫ببین چه نازه.
‫خدای من.
‫اینو ببین. توی برزیله.
‫خیلی قشنگه.
‫برزیل رفتم.
‫چی شده؟
‫چیه؟ موضوع چیه؟ چی دیدی؟
‫چه سورپرایزی!
‫واو.
‫چی بودی؟ طرفدارش؟
‫آره، یه طرفدار با یه کوچولو ‫قیافه و کلی بخت و اقبال.
‫باهم بودین؟
‫آره.
‫من شدیداً عاشق پدرت شده بودم.
‫منی که به هیچکس متعهد نمی‌شم. ‫منی که یه روح آزادم، ولی بازم...
‫راستش رو بخوای، خل شده بودم.
‫پدرت این کار رو با من کرد.
‫منو دیوونهٔ خودش کرد. ‫دیوونه‌تر از چیزی که بودم.
‫ولی من تنها کسی بودم که از دست دادمش.
‫فکر کنم فقط می‌خواست شایعات تموم شن.
‫وقتی که کنفرانس خبری رو دیدم متوجه شدم.
‫و می‌دونی چیه؟ احساس آرامش کردم.
‫دوران خوبی بود.
‫این ماجرا واسه چند سال پیش بود؟
‫نمی‌دونم. شاید ۱۸ سال پیش.
‫خدای من.
‫و کلوئی؟
‫کلوئی؟ کلوئی چی؟
‫نه، نه، نه، نه. فکرش هم نکن. نه.
‫کلوئی ربطی به این رابطه نداره.
‫نه، نه. آروم باش.
‫چیه؟
‫حرفتو بزن. به چی فکر می‌کنی؟
‫- چی تو سرته؟ ‫- هیچی.
‫به مشکلات خودم فکر می‌کنم. نگران نباش.
‫دوست داری مطرح کنیش؟ ‫راجع‌بهش حرف بزنیم؟
‫اون دوست‌پسر سابقم رو یادته؟
‫همون پیام صوتی. ‫گفتن کی منو زیر گرفت؟
‫اون چیه؟
‫این خیلی بهم کمک کرد تا دور شم.
‫واسه وقت‌هایی که نمی‌خواستم ‫باهاش رودررو شم.
‫و حالا تویی که بهش نیاز داری، نه؟
‫هرچی بیشتر دور شی، بهتره.
‫خیلی‌خب پس...
‫منم باهات میام.
‫اوه.
‫خوبی؟
‫خب، کارمن.
‫حالت خوبه؟
‫حالت خوبه، کارمن؟
‫حالت خوبه؟
‫هی.
‫کارمن، چی شده؟ هی، چی شده؟
‫واسه همین می‌خوام منو ول کنه.
‫چون می‌ترسم اگه من ترکش کنم ‫یه بلایی سر من بیاره.
‫خب، لعنتی. متأسفم تفلکی.
‫متأسفم، ولی من چیکار می‌تونم بکنم؟
‫رائول خیلی روی شبکهٔ اجتماعی و شُهرتش حساسه.
‫و جلوی کلی آدم که انتظار دارن ما...
‫ستاره سه سریال کمدی-رمانیتک باشیم ‫ازم خواستگاری کرد.
‫اون‌ها طرفدارهای دوآتیشه‌ان. ‫هرگز با خیانت کنار نمیان.
‫واسه همین داشتی ازم فیلم می‌گرفتی؟
‫چون بالاخره من که تکلیفم معلومه،
‫و تو هم بی‌دردسر می‌تونی بری.
‫و من تقاص رائولی که یه هیولائه رو پس میدم.
‫نقشه‌ت این بود؟
‫متأسفم. واقعاً متأسفم.
‫من سعی کردم ازت سوءاستفاده کنم ‫و امنیت تو رو قربانی خودم کنم.
‫درسته، آره.
‫«یه پیمان خواهری واسه اون ‫حجم از تنفری که حقت نیست.»
‫می‌خوام بگم این می‌تونست ‫یه پیمان خواهری یا دوستی باشه.
‫نه یه تله واسه گیر انداختن.
‫آره، می‌دونم.
‫باید از اینجا بری.
‫من خودم با رائول صحبت می‌کنم ‫یه دروغی بهش می‌گم.
‫ولی یه لطفی کن.
‫ازم متنفر نباش.
‫نه. بیا برگردیم اونجا،
‫چون من تا اینجا نیومدم ‫که همدیگه رو بغل کنیم. می‌دونی؟
‫اومدنم اینجا یه دلیلی داشت. ‫من می‌خوام کمکت کنم.
‫ولی اگه اوضاع بد پیش رفت ‫باید هوای منو داشته باشی.
‫قسم می‌خورم نمی‌ذارم جوری که ‫منو اذیت می‌کنه تو هم اذیتت کنه.
‫باشه.
‫مرسی.
‫فدا سرت.
‫آروم باش.
‫با من بیا.
‫بیا.
‫هیس، هیس، هیس.
‫اینجا من رئیسم.
‫خب؟
‫[دیداک: دیشب نتونستم باهاشون ‫صحبت کنم. ببینم امروز چی می‌شه.]
‫صبح بخیر. همه‌چی خوبه؟
‫- همه‌چی عالیه. ‫- من برم مدرسه. راننده منتظره.
‫امروز خودم می‌رسونمت. ‫با راننده هماهنگ کردم.
‫واقعاً؟
‫قراره دوتایی بهترین غذاخوری ‫مادرید بریم میان‌وعده بخوریم.
‫اینجا رو باش!
‫- خوشت اومد؟ ‫- خیلی.
‫بفرما.
‫یک. دو!
‫[مجموعهٔ ورزشی]
‫یک. دو!
‫ادامه بدین.
‫چی شده، سارا؟
‫می‌تونم برگردم؟
‫البته که می‌تونی.
‫یک. دو!
‫خیلی داری زحمت می‌کشی، نه؟
‫خب، بیخیال. می‌خوای بگی این ‫بهترین جای مادرید نیست؟
‫- چرا، واقعاً بهترینه. ‫- خب...
‫حالا می‌شه انقدر منو خر فرض نکنی؟ ‫بگو مامانِ روسیو چی می‌گفت.
‫خب...
‫این چیه؟
‫این‌ها اسناد و مدارکی‌ان که ‫تو رو صاحب ملک می‌کنه.
‫بدون هیچ دردسری.
‫چی؟
‫آره.
‫واقعاً؟
‫- نه. ‫- نه، نه، نه، نه، نه.
‫الان بهش نگاه نکن. عجله نکن.
‫با خودت ببرش مدرسه.
‫بهش فکر کن و اگه واقعاً می‌خوایش، تصمیم بگیر.
‫چرا این اتفاق‌ها یهو داره می‌افته؟
‫عزیزم، می‌خوام باهات صادق باشم.
‫این تنها راهیه که می‌تونیم ‫کلاب ایسادورا رو باز کنیم.
‫اوه، این‌جوری اسم من توی برگه‌هاست.
‫ولی در واقع، چیزی عوض نشده.
‫نه، تو صاحب کلاب ایسادورا می‌شی.
‫چون من و مادرت فکر می‌کنیم ‫اونقدر بزرگ شدی که...
‫توی کسب‌وکار خانوادگی‌مون وارد شی.
‫- هوم؟ ‫- چی تو سرته؟
‫- هیچی تو سرم نیست، عزیزم. ‫- بیخیال.
‫نه. ولی اگه تمام چیزی که داریم، ‫تمام چیزی که اینجائه، قراره به تو برسه،
‫نمی‌تونیم تو رو از ماجرا بی‌خبر بذاریم.
‫می‌دونی که همیشه می‌خواستم طرف من باشی،
‫و یاد بگیری کارمون چه‌جوریه.
‫مامان چی؟
‫- نه. ‫- نه، مادرت هم... می‌خواست باشی.
‫شاید بعضی وقت‌ها اشتباه کنه ‫ولی همیشه صلاحت رو می‌خواد.
‫- با مادرت درگیر نشو. ‫- نه، بابا. نگو.
‫سخته با کسی که نه واقعیت ‫رو بهت می‌گه...
‫نه بهت اعتماد می‌کنه درگیر نشی.
‫بهش ثابت کن که تو لایق جانشینی هستی.
‫که می‌تونی تصمیمات درست بگیری.
‫تصمیمات دشوار بگیری. ‫چون این هم جزئی از ماجراست.
‫به‌علاوهٔ فداکاری که می‌دونم می‌کنی.
‫آره، خب.
‫واسه خانواده و واسه کسب‌وکار.
‫- خب؟ ‫- اوهوم.
‫عزیز دلم، می‌دونم که منو ‫سرافرازترین بابای دنیا می‌کنی.
‫البته «عزیز دلم» نه.
‫چون حالا دیگه خانمی شدی.
‫حالا دیگه می‌تونی تصمیم‌های مهمی بگیری.
‫از پس همه‌ش بدون من برمیای.
‫هوم؟
‫خب، پس یه نگاه بهش بنداز.
‫و بهم بگو علاقه داری یا نه. خب؟
‫صبح بخیر.
‫حالا دیگه پیام‌هام رو نمی‌خونی؟
‫چطوری؟
‫چی شده؟
‫با پدر و مادرت حرف زدی؟
‫کلاب ایسادورا مال منه.
‫جدی؟ این که عالیه، ایسادورا.
‫پس خودت با خانواده‌م مذاکره می‌کنی.
‫می‌تونم، ولی این کارو نمی‌کنم.
‫چی؟
‫نمی‌خوام با خانواده‌ت مذاکره کنم.
‫پس ما چی می‌شیم؟
‫هیچی.
‫بین ما چیزی نمی‌مونه.
‫ایسادورا.
‫[خانوادهٔ آرتینیان گلدستین]
بلبل جان مرجع دانلود رايگان فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.