..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
حالا چیکار کنیم ، رایدر ؟
حالا می خوای چیکار کنی ، سگ وحشی ؟
... توکیومی
! خودم ... می کشمت
! سابر
. کار زیادی از پیش نمی بریم
... اگه سابر می تونست از دست چپش استفاده کنه
خودت می دونی که وقتی با صدای ظریفت
آینده ای پر آشوب رو پیشبینی می کنی ، یه معجزه ی دیگه شکل می گیره
تا هیچ کس دیگه ای لازم نباشه دیگه گریه کنه
همه توی میدون جنگ ، با خون خشک شده روی دستامون ، وایسادیم و دعا می کنیم
ولی هیچ کس به دعامون گوش نمی کنه
می تونم آرامشی که داشتم رو کنار بذارم
نور زیبای ماه
همه ی چیزی که شروعمون رو رقم زده
روشن می کنه
با چشمایی که به زور بازن ، هنوز می بینم که خیلی دوری
و غمت رو دور بندازم
! هی ، سابر
. اینجوری فایده نداره
! فعلا بکش عقب
. مزخرف نگو
! باید همینجا جلوشو بگیریم
. اما کاری که از دستمون بر نمیاد
. فعلا عقب بکش
. یه فکری دارم
. همگی گوش کنید
. هر نقشه ای هم که بخوایم بکشیم ، اول از همه به وقت نیاز داریم
. من می کشمش داخل ایونین هِتایروی
. اما ، حتی کلِ قوای من هم نمی تونن اون موجودو نابود کنن
. حداکثر کاری که می تونم بکنم اینه که توی حباب حقیقت گیرش بندازم
بعدش چی ؟
. نمی دونم
ها ؟
. اگه همچین چیز عظیمی رو وارد حباب حقیقت کنم ، حباب فقط چند دقیقه دووم میاره
. توی این مدت باید یه فکری بکنید
... قهرمانان
. ازتون می خوام راهی به پیروزی پیدا کنید
. هی ، پسر
. تو هم اینجا بمون
... هی
. وقتی حباب رو فعال کنم ، دیگه نمی فهمم بیرون از حباب چه خبره
. پسر ، اگه اتفاقی افتاد تمرکز کن و منو صدا کن
. یه پیک برات می فرستم
! سابر ! لنسر
. بقیشو به شما می سپرم
. یه کاریش می کنیم
. چه تلاش بیهوده ای
! مامان
این چیه ؟
دوست داری بفرستمت توی اون تلِ لجن ، عامی ؟
بعد از اونهمه حرف ، همه ی زورت همینقدره ؟
یعنی می خواد خودشو بکشه ؟
. کاریا
. اینم یه هدیه از طرف من
. اینتنسیو اِیناشرانگ
... خـ - خـودم می ... کشمتون
! توکیومی
... زوکن
حالا چی ؟
. برامون کمی وقت جور کرد ، اما اگه توی این مدت کاری نکنیم ، برمی گردیم سر خونه ی اول
... هی ، آینزبرن
ایده ای نداری ؟
! با توام ها
... خب ، امم
این چجوری کار می کنه ؟
آیری - کون ؟
... نه ، من
... راستش
. که اینطور
. تو باید ارباب رایدر باشی
. چه بهتر
. می خواستم با تو هم حرف بزنم
تو کی هستی ؟
. مهم نیست
غیب شدن کستر کارِ سرونت تو بود ، مگه نه ؟
. فک کنم ، همینطور باشه
. سوال
وقتی رایدر حباب حقیقتش رو می ترکونه ، می تونه محتویاتش رو به مکان مشخصی هدایت کنه ؟
. تا یه حدی
. اگه توی چند صد متری باشه ، می تونه
. رایدر تصمیم می گیره کجا مادیش کنه
. خیلی خب
. منتظر فرصت مناسب می مونم و با منور علامت می دم
. کستر رو زیر نقطه ی علامت رها کنید
می تونی اینکارو بکنی ؟
. آره ... فک کنم
. احتمالا
. یه چیز دیگه
. باید یه پیغامی رو به لنسر برسونی
. بهش بگو لنسر توی دست چپش یه نوبل فانتازمِ ضدِ استحکامات داره
ها ؟
چیزی شده ؟
. راستش ، گفت بهت یه چیزی بگم
... یه چیزی درباره ی دست چپ سابر و نوبل فانتازمِ ضد استحکامات
راس می گه ، سابر ؟
می تونه هیولای کستر رو با یه ضربه نابود کنه ؟
. می تونه
. اما ، لنسر
. وزن شمشیرم ، به اندازه ی بار غرورمه
. زخمی که از مبارزه با تو برداشتم برام افتخاره نه دردسر
. زخمی که دیارموید او دینا روی دست چپم انداخته ، مثل این می مونه که ده هزار مرد جنگی رو کشته باشم
. خب ، سابر
. نمی تونم خباثت های کستر رو ببخشم
. هر کسی که کنارش باشه رو با ناامیدی به زانو در میاره و از پراکندن ترس لذت می بره
. بخاطر قسمی که به عنوان یه شوالیه خوردم ، نمی تونم همچین وقاحتی رو تحمل کنم
! لنسر ، اینکارو نکن
سابر باید برنده ی این جنگ باشه ؟ یا لنسر ؟
. نه ، هیچ کدوم
. چیزی که باید اینجا خودش رو نشون بده ، روش جوانمردیِ ما شوالیه هاست
همینطور نیست ، آرتوریا ؟
... لنسر
. همه ی امیدم به تیغه ی شمشیرته ، پادشاه شوالیه ها
. ببینم چیکار می کنی ، سابر
. قبول می کنم ، لنسر
! به شمشیرم قسم می خورم که به کمتر از پیروزی راضی نباشم
... این شمشیر افسانه ای شاه آرتوره
! سابر
برسرکر ؟
اون چیکار ... ؟
چطور جرات کردی پشت کثیفتو به من کنی ، عامی ؟
! بهم جسارت کردی
چی !؟
! سابر
برسرکر چش شده !؟
دوباره کنترل دست چپمو بدست آوردم ، حالا اینجوری شد ؟
. هر روحی خواه نا خواه به دنبال لذته
اون تنها کسی بود که به آساسین دستور دادی . تا این حد در موردش تحقیق کنه که همچین " مسائل پیچیده " ای رو دربارش بفهمی
. و همه ی اینا بخاطر علاقه ی ناخودآگاه خودته
. هنوز خیلی زوده
... این لرزش
. نشونه ی اینه که حباب حقیقت رایدر دیگه بیشتر از این نمی تونه تحمل کنه
... رایدر
. از هِتایروی ، میتورینوس هستم
. به عنوان گوش پادشاه اومدم
. بـ - بـگو منتظر علامتم بمونه و بعد کستر رو توی نقطه ای که می گم ول کنه
می تونه اینکارو بکنه ؟
. می تونه ، اما وقت داره تموم می شه
. نیروهامون توی حباب حقیقت دیگه بیشتر از این نمی تونن جلوی اون هیولا رو بگیرن
! می دونم
! خودم می دونم
! لعنتی
. لعنت به اون برسرکر
نمی تونیم یه کاریش بکنیم ؟
. من می رم
... لنسر
! دیگه بسه ، جنگجوی وحشی
! یا همه چی ، یا هیچی
... آرچر
! همینه
! زیر اونجا
. اطاعت می شه
... واقعا که
چرا اینقدر طولش دادی ؟
. حالا ، سابر . نشونم بده
. با این ضربه صلابتت به عنوان یه روح قهرمان رو می سنجم
... این نور
، شمشیرش می درخشه . رویاییه که همه ی جنگجوها سرتاسر میدون های جنگ ، چه گذشته ، چه حال ، چه آینده
. امیدوار بودن توی آخرین لحظات عمرشون هم که شده ، ببیننش
. غرورِ اون زن ، بر مبنای خواسته ی قلبیِ همه ی اون جنگجوهاس که قسمِ وفاداری ابدی خوردن
. حالا ، پادشاه شکست ناپذیر اسم معجزه ای که در درست داره رو فریاد می کشه
... اسمش
! اکس کالیبر
... این نور
. شکی توش نیست
... همون نوریه که به من ، ژان و همه ی اون موهبت ها رو داد
... من
... چیکار
دیدی ، شاه فاتحان ؟
. اون نور سابر بود
با اینکه همچین نوری دیدی ، هنوزم نمی خوای قبولش کنی ؟
. منشا اون نور ، همه ی اون امیدیه که مردمش بهش داشتن
. همین نوره که غمگینش می کنه
. مخصوصا وقتی ببینی که کسی که زیر بار این مسئولیته یه دختر کوچولوی پر آرزوئه
، اون دختر هیچ وقت بچگی نکرده ، عاشق نشده
. بلکه بخاطر ایده آل هاش نفرین شده و به این سرنوشت گرفتار شده
. اینقدر دردناکه که نمی تونم نگاهش کنم
همین نیست که زیباش می کنه ؟
. رویاهاش خیلی براش بزرگ بودن
. فک کنم آخرش اون دختر پر آرزو رو با آرزوهاش نابود کردن
. قطرات اشکی که توی آخرین لحظات عمرش ریخته ، حتما خیلی شیرین بوده
. انگار نظرمون تو هیچی مثل هم نیست ، پادشاه بابلیِ قهرمانان
اوه ؟
پس بالاخره فهمیدی ؟
خب حالا چیکار می کنی ، رایدر ؟
می خوای تیغه ی شمشیرت بینمون قضاوت کنه ؟
، اگه اینجوری باشه که خوشحال می شم
. اما جنگیدن با حریفی مثل تو ، اونم امشب ، خیلی بهم فشار میاره
. البته اگه نخوای بذاری رد بشم ، مجبور می شم باهات بجنگم
. من که مشکلی نمی بینم
. می تونی بری ، شاه قهرمانان
. اگه توی حالتی غیر از قدرت کامل بکشمت ، اصلا دلم راضی نمی شه
. پس تو هم هنوز از ضربه ی اون چیزِ سیاه کاملا درمان نشدی
. کسی بخواد جلوم شیرین زبونی کنه ، می کشمش
. دفعه ی بعد تکلیف مبارزمونو مشخص می کنیم
. مبارزه ی ما ، برنده ی جنگ جام مقدس رو هم مشخص می کنه
. من که می گم زیاد مطمئن نباش
. هنوز مطمئن نیستم کی لایق اینه که با بهترین گنجم باهاش روبرو بشم ، رایدر
. اون زن احمقیه که دنبال رویاهاییه که هیچ وقت به چنگ انسان ها نمیاد
. فقط یه نفر توی دنیا هست که لیاقت نابودیش رو داره ، اونم منم ، گیلگمش
. موجود ضعیف و درخشانی که توی بغلم میوفته
. این تصمیم منه
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
چرا آسمون اینقدر آبیه
اینقدر آبی که انگار اصلا نمی دونه غم چیه
هر روزی که می گذره ، نابودیمون یه قدم بهمون نزدیک تر می شه ، ولی بازم کم نمیاریم
تمام زندگیمون دوباره به دنیا میایم ، فقط برای اینکه دوباره شکست بخوریم
وقتی از جنگ فرار می کردم ، روحمو متحول کردی
ـمریـ دابرمیمقد ـدهـنــیـآ بهـگهـیــد همـباو
با قدرتی که عاری از گناه و بدذاتیه
آسمون دورمو گرفته ، باد می خونه
یعنی آدما یه روزی به
شادی ای که همیشه خوابش رو می دیدن می رسن ؟
وقتی به چشمای اون بچه رو دیدی ، ایمان داشتی
من اینجا کنارتم
راهمونو از بین این جنگل یخی باز می کنیم
امیدوارم که غم های این دنیا ، ارادت رو متزلزل نکنه
! من دیارموید او دینا هستم ، اولین نیزه ی شوالیه های فیانا
. خوشحالم که تونستم ببینمت
! منم همینطور
. من ، آرتوریا پندراگون ، پادشاه بریتانیا ، مبارزه رو قبول می کنم
! بیا شروع کنیم
قسمت بعد
ایستگاه وحشت
قسمت بعد
ایستگاه وحشت
! شروع می کنم