..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏ .:: www.bolboljan.net ::.
خانم ؟
. لطفا عجله کنید
خانم ؟
. یه نفر دیگه اومد
. تو همین جهتیه که می خوایم بریم
. اگه از این طرف بریم میوفتیم تو چنگش
. فهمیدم
. پس از سمت شمال می ریم
خانم ؟
... اونی که داره میاد
. کوتومینه کیره س
هر چقدر دستم رو توی این دنیای تکراری دراز می کنم فایده نداره
همیشه اشکای خالی قلب سیاهم رو ذوب می کنن
وقتی احساساتم توی قلبم به تپش در میان
نمی تونم بی تفاوت بمونم ، میام کنارت تا ازت محافظت کنم
وقتی تکه های امیدی که گم کردیم رو برمی دارم و به سمت آینده ای روشن تر پیش می رم
به آرزوهایی که دنبالشون بودیم می رسیم و می درخشیم
ما نورمون رو کنار زدیم و شکمون رو نابود کردیم
دلم می خواست ببینمت و دیدمت
این شب های پر اشکو بغل کن
و از غم بنال
آروم آروم آینده ای که جلومونه ، ما رو از زندانِ عقایدمون رها می کنه
بوسه ای که حس می کنی رو قبول کن و به جلو برو
به هر جایی که باید بریم
معجزه های آلوده ، نشونه ای از زندگیِ واقعین
کوتومینه کیره ؟
مایا - سان ، کیریتسوگو بهت دستور داده از من محافظت کنی ، مگه نه ؟
. بله
... اما
اما چی ؟
. نباید بذاریم اون مرد بره سمت کیریتسوگو
به همین فکر می کردی ، مگه نه ؟
... خانم ، شما
. چه تصادفی
. منم داشتم به همین فکر می کردم
. کوتومینه کیره
. اون بزرگترین تهدید برای کیریتسوگوئه
. ما دوتا جلوشو می گیریم
عیبی که نداره ، مایا - سان ؟
. ببخشید این حرفو می زنم ، اما خودتونو آماده کنید ، خانم
. باشه
. نگران من نباش
. فقط به وظیفت عمل کن
. چیزی که ایمان داری درسته ، نه اون چیزی که کیریتسوگو بهت گفته انجام بده
. باشه
چیز دیگه ای هم هست ؟
. نه
... چیزی که بهش می گیم قلبِ انسان
واقعا خیلی اسرار آمیزه ، مگه نه ؟
. با اینکه می دونی فایده ای نداره ، همون حمله رو تکرار می کنی
! پوستشو بکن
! ضربه بزن
از دفاعِ مستقلِ وولمن هیدراگرام رد شد ؟
. نه
. تقصیر خودم بود که حواسم به حمله هاش نبود
. باید دفاعمو سریع تر و قوی تر کنم
. با این حمله ها ، آبروی همه ی جادوگرا رو می بره
! مرتیکه ی آشغالِ بی ارزش
... چطور جرات کردی منو زخمی کنی
. مطمئن باش تقاصشو پس می دی
. حالا که فهمیده چقدر این حمله قویه ، دیگه نمی تونم ازش استفاده کنم
. دفعه ی بعدی با همه ی جادوش دفاع می کنه
. نه
. اگه این کارو بکنه ، دقیقا به نفع منه
یه توهم ؟
! مایا - سان ، نه
! خانم
! نه
. هی زن
. شاید جا بخوری ، اما من نیومدم اینجا تو رو شکست بدم
. خودم می دونم ، کوتومینه کیره
. می دونم می خوای چیکار کنی
. اما نمی ذارم
. هیچ وقت دستت به امیا کیریتسوگو نمی رسه
. ما جلوتو می گیریم
. همینجا
! خانم
! اون یه جلاده ! متخصصِ شکار جادوگرا
! جادوهای عادی اثری روش نداره
. کیریتسوگو فقط ماشین سواری بهم یاد نداده
. یادم داده چطور زندگی کنم
! و چطور زنده بمونم
! شِیپ ایست لِبِن
! شکل بگیر ، حرکت زندگی
! خانم
! فکرشم نکن
! مایا - سان
! خواهش می کنم
... نه
... عوضی
. راستشو بخوای خیلی تعجب می کنم که هنوز وضعیتمون مثل قبله
. همون دلقکس ، لنسر
. تا وقتی نوبل فانتازمش دستشه ، نمی تونیم کاری بکنیم
... که اینطور
. پس قضیه اینجوریه
. اما اگه بخوایم کتابو از دستِ اون یارو آبیه در بیاریم ، باید اول از بین این ریزه میزه ها رد بشیم
. لنسر
آماده ای یه شرط خطرناک ببندی ؟
. ناراحتم که نتونستیم بیشتر از این کاری بکنیم ، اما احمقانس که با این موجودات بجنگیم
. باشه
. منم هستم ، سابر
. من راه باز می کنم
. فقط یه فرصت داریم
لنسر ، می تونی با باد بدوی ؟
. حالا فهمیدم
. راحته
! امیدوارم اشهدتو خونده باشی
! حالا ، از ترس به خودت بلرز و بمیر
. هر چقدر هم قوی باشی ، تا یه حدی می تونی جلوی تعدادِ زیادِ دشمنات بر بیای
حس نمی کنی تحقیر شدی ؟
! این موجوداتِ بی نام و نشون و پست ، قراره بکشنت
. برای یه قهرمان هیچی بیشتر از این باعث سرشکستگی نیست
... این صورت زیبا
! از خشم به خودت بپیچ ، ژان
! ضربه ی هوا
! خودتو ... آماده کن
! ببرش ، گه دارگ
.... لعنت
! لعنت به تو ، لعنت ، لعنت
! لعنت به تو
خوشت اومد ؟
. اگه سابر دست چپش سالم بود ، لازم نبود اینقدر به خودمون زحمت بدیم
. تو اشهدتو بخون
. پست
. مسخرس
! من که برای همچین مبارزه های مسخره ای توی جنگ جام مقدس شرکت نکردم
کجاس ؟
... پیدات کردم
. موش کثیف ...
. مطمئنا می دونی که یه ضربه دوبار روی من اثر نداره
. موجود دون
. اینکه تونستی یه ضربه بهم بزنی ، بخاطر تاکتیک یا نقشه ای که کشیده باشی ، نبوده
. فقط یه اتفاق بود ، یه اتفاقِ معمولی
. می بینم که فهمیدی تفاوتمون در چه حده
. نمی ذارم به این راحتیا جون بدی
. قلب و شش هات رو دوباره درمان می کنم و بعد سانت سانتِ بدنت رو پاره پاره می کنم
. مطمئن باش یه مرگِ طولانی و پرافسوس منتظرته
. و وقتی بمیری ، نفرین می کنی
. اون ترسوهایی که تو رو استخدام کردن رو نفرین می کنی
. آینزبرن ها رو بخاطر اینکه به جنگ جام مقدس بی احترامی کردن نفرین می کنی
! فروُر ، مِی سانگوئیس
! بجوش ، خونِ من
واقعا دوباره می خوای از همون کلک استفاده کنی !؟
. وقت هدر دادنه
... عوضی
. چه ترسویِ بی شرمی
. لنسر
چیزی شده ؟
. اربابم تو خطره
. انگار منو اینجا گذاشته و تنهایی به قلعه نفوذ کرده
. حتما کارِ ارباب منه
. لنسر ، عجله کن
. اربابت رو نجات بده
. شوالیه ، ازت ممنونم
. قابلی نداره
. ما قسم خوردیم مثل شوالیه ها با شرافت بجنگیم
. تا آخر پای غرورمون می مونیم
پس آخرش همه چی طبق نقشه ی کیریتسوگو پیش رفت ، هان ؟
. ریشه ی تو توی بریدن و وصل کردنه ، بچه
... بریدن و وصل کردن
. یه ذره با نابود کردن و تجدید حیات فرق می کنه
اگه یه نخ رو ببری و دوباره وصلش کنی ، ضخامتش توی گرهی که زدی بیشتره ، مگه نه ؟
. همین نشونه ی یه تغییرِ بدون برگشته
. دوتا از دنده هاتو پودر کردم و توی این گلوله ها ریختم
. ریشه ی تو توی هر چیزی که بهش می خوره ، شکل می گیره
. خوراکِ استفاده کردن برای کشتنِ جادوگراس
. اگه از جادویی استفاده کنی ، ریشه ی تو مدارِ اون جادو رو نابود می کنه و بعدش مدار بد شکل می گیره
. هرچی اون جادوگر قوی تر باشه ، مدارهای جادو بیشتر کنترلشونو از دست می دن
. در حالت عادی یه جادوگر یا یه انسان نمی تونه ترمیمش کنه
. " این کدِ افسانه ای توئه : " گلوله ی ریشه
. کلا 66 تا از این گلوله ها داری
. خیلی با وسواس ازشون استفاده کن
می دونی که اگه بخوام می تونم راحت بکشمت ، مگه نه ؟
. اربابِ سابر
. که اینطور
. نمی ذارم اربابم رو بکشی
. و ارباب سابر رو هم نمی کشم
. نه من نه اون زن همچین چیزی رو نمی خوایم
. هیچ وقت اینو یادت نره
. تنها دلیلی که الان زنده ای سخاوتیه که پادشاه شوالیه ها نشون داده
. زن ، یه سوال ازت داشتم
. انگار هر دوتاتون ادعا می کنید که می خواید از امیا کیریتسوگو محافظت کنید
کی بهتون فرمان داده بجنگید ؟
. تو که علامت فرمان نداری ، که یعنی یه ارباب نیستی
. تو احتمالا یه هومونکلوسی که برای محافظت از جام مقدس ساخته شده
هومونکلوس : انسانِ ساخته شده توسطِ کیمیاگری
. همچین کسی هیچ وقت اینقدر حماقت نمی کنه که بخواد توی خط اول بجنگه
. پس دوباره ازت می پرسم ، زن
کی بهتون فرمان داده اینجا بجنگید ؟
. کیره - ساما
. کستر ، لنسر و ارباب لنسر همگی از جنگل رفتن
. سابر الانه که برسه
. اینجا خطرناکه ، ارباب
. که اینطور
. پس قرمزه
این دوتا زن با اراده ی خودشون جلوی منو گرفتن ، یعنی کسی بهشون فرمانی نداده بود ؟
. امکان نداره
. امیا کیریتسوگو مثل منه
. هیچ کس و هیچ چیز ما رو نمی فهمه و قبول نمی کنه ، و پوچِ پوچیم
. اون باید همچین آدمی باشه
... آیرسویل
! آیرسویل
. طاقت بیار
... سابر
! نه
! باید بیدار بمونی
. الان می رم کیریتسوگو رو صدا می کنم
! تا اون موقع طاقت بیار
کیره کجاس ؟
همون دشمنی که اینجا بود ؟
. فرار کرد
. اگه یه ذره زودتر رسیده بودم ، اینجوری نمی شد
مایا - سان چی شد ؟
. بدجوری زخمی شده ، اما زنده می مونه
. من بیشتر نگرانِ توئم
... خیلی خون ازت رفته
آیرسویل ؟
همچین چیزی چطور ... ؟
. آیری ، تو از این به بعد آوالون باید پیش تو باشه
. اما این نوبل فانتازم فقط زخمایِ صاحبش رو درمان می کنه
. فک کنم باید دست تو باشه
. نه
. اگه صاحبِ غلاف ، سابر ، نزدیکش نباشه و بهش جادو نده ، غلاف نمی تونه زخما رو درمان کنه
. از الان به بعد تو سابر رو همراهی می کنی
. بهتره دست تو باشه
. به عنوان یه اسلحه ی مفهمونی توی وجودِ خودت مهر و مومش کن
. و به هیچ کس چیزی نگو
. حتی به خود سابر
. از لحظه ای که لمسم کردی ، قدرت آوالون رو حس کردم
. ممنونم ، سابر
. کوتومینه کیره
. می دونستم اون جلاد خیلی خطرناکه
. نه ، بدتر از این حرفاس
. این دفعه شانس آوردیم ، اما نمی دونم دفعه ی بعدی چی می شه
. فقط می دونم که نباید بذارم نزدیک کیریتسوگو بشه
... اما
. من تنها کسی نیستم که از کیریتسوگو محافظت می کنه
مگه نه ، مایا - سان ؟
. دفعه ی بعدی حتما پیروز می شیم
هر دومون از کیریتسوگو محافظت می کنیم ، باشه ؟
..:: جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت ::.. .:: @bollbolljan_com ::.
خیلی آروم خاطرات قدیم ، بازم جون می گیرن
وقتی یاد تو میوفتم و توی گذشته دنبال آرامشم می گردم
، چیزی که توی آینه می بینم
چشمایی هستن که به آینده نگاه می کنن
می دونم که نمی تونیم از سرنوتشمون فرار کنیم
اما هنوزم توی قلب نترسم ، امیدی هست
خیلی آروم خاطرات قدیم ، بازم جون می گیرن
و لا به لاشون نشونِ زمانی که با هم گذروندیم رو می بینم
تو بهم یاد دادی که عاشق باشم
پس حتی اگه دنیا هم به آخر برسه ، بازم توی خاطراتت نفس می کشم
! آخه اربابم تقریبا کشته شده بود
. حتی تو مبارزه هم زیبایی مهمه
. من موافق این کار نیستم
. لطفا علامت فرمان رو بهم بدید
! لنسر اونقدری هم که فکر می کنی کار درست نیست
هفته ی بعد
ارباب و بنده