..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
داريم به "ميستيک فالز" مي‌رسيم.
عجب زماني هم براي اومدن انتخاب کردين.
فردا توي شهر اعدام داريم.
يه معلم مدرسه دانش‌آموز هاش رو کشته،
و مدرسه رو آتيش زده.
تا ظهر فردا...
قراره ريق رحمت رو سر بکشه.
نظري در اين مورد ندارم.
چون من دخترشم.
شرمنده که اينطوري شد، خانم.
لازم نيست. پدر من بي گناهه، و منم ثابتش مي‌کنم.
اگه مي‌خواي براي چيزي
عذرخواهي بکني،
مي‌شه بخاطر بوي دهنت باشه؟
اينجا اومدن بدون «هوپ» عجيبه،
و دکتر «سالتزمن»،
«ليزي» هم که توي جعبه تراپيه.
کسي هم متوجه‌اش نيست.
واسه همينه که بدرد جوخه نمي‌خورن.
حالا که حرفش شد، مي‌خواي امروز بعد کلاس بريم تمرين کنيم؟
آره. اِم...
حال «جو» چطوره؟
امروز صبح توي اتاقش نبود.
قرار بود با هم صبحونه بخوريم، ولي پيداش نشد.
گمونم اون هم يه مقدار گيج شده.
سلام. ببخشيد دير اومدم.
کل شب داشتم دفتر قديمي بابام رو مي‌خوندم.
يه راهي پيدا کردم...
مادر منم توي يه برهه‌اي انسانيت خودش رو غيرفعال کرده بود.
فکر کنم توش يه سرنخي باشه
که چطوري انسانيت «هوپ» رو دوباره فعال کنيم.
- چيزي هم پيدا کردي؟ - خب...
براي مادر من با نامه‌هايي بود که
مادر خودش قبل مرگ واسش نوشته بود.
توي نامه چي نوشته بود؟
چون مامانم اونا رو سوزوند،
بعد «استفان سالواتوره» بهش خاطره‌اي رو نشون داد
که وقتي اون نامه رو سوزوند چه چيزي رو از دست داد،
و احساس همون لحظه‌اش
براي فعال کردن انسانيتش کافي بود.
پس الآن بايد واسش يه نامه بنويسيم و...
بسوزونيمش؟
نه.
بايد از جنبه احساسي به «هوپ» نزديک بشيم.
خانواده‌اش رو يادش بندازيم. دوست‌هاش،
اينکه به اينجا تعلق داره.
و بعدش بايد خاطره يا احساس درستش رو پيدا کنيم
که انقدر قوي باشه که بتونه روش تأثير بذاره.
بايد دنبال يه خوبش بگرديم،
و سريع هم باشيم. چون هر بار که
توي شبيه‌ساز باهاش رو به رو مي‌شيم
ما رو توي ده ثانيه اول مي‌کشه.
احتمالا فقط يه فرصت داريم.
بايد بهترين خاطره رو انتخاب کنيم.
يعني ميگي به يه جور الهام نياز داريم؟
واقعا فکر مي‌کني اين درخت مي‌تونه سه رگه رو بکشه؟
نه. مطمئنم که مي‌تونه.
چيزي که درموردش مطمئن نيستم
اينه که بايد اين اطلاعات رو با کي در ميون بذارم.
با اين حال داري به من ميگي.
راز نگه داشتن فقط براي من دردسر داشته،
و دوست دارم فکر کنم مي‌شه بهت اعتماد کرد،
درست مثل دوست‌هامون.
فکر نکنم درست باشه.
چرا؟
«کليو»... چون ما هميشه خدا
کار هاي احمقانه مي‌کنيم.
براي دلايلي که خودمون داريم،
براي کسايي که واسمون مهم هستن،
مثل همين که من «هوپ» رو دادم به «ماليور»
تا تو رو نجات بدم.
راستش انتظار اين جواب رو نداشتم.
آره، ولي مي‌دوني که ممکنه درست باشه.
وگرنه به منِ واقعي مي‌گفتي.
تو يه تصور از ناخودآگاه مني،
که يعني من نمي‌دونم بايد چه تصميمي بگيرم،
ولي اگه قراره اشتباه کنم،
مي‌خوام با اعتماد کردن باشه، نه گول زدن دوست‌هامون.
پس بيا اميدوار باشيم حق با تو باشه، نه من.
بيا هيولا، هيولا، هيولا.
خيلي خري، «جد».
اينجا چه غلطي مي‌کني؟
دنبال تو بودم.
که بتونم همين سوال رو ازت بپرسم.
و گمون کنم جوابش سوالم...
يه ربطي به "شماره اشتباه"...
...از ديشب داره.
مي‌دونستي به قيافه‌ات نمي‌خوره باهوش باشي؟
مرسي، ولي با چاپلوسي به جايي نمي‌رسي.
يه نفر گفته که ممکنه توي اين جنگل ها
يه هيولا باشه، پس خودم خواستم که بيام يه نگاهي بندازم.
«ماليور» که مُرده، پس ديگه مشکلي به اسم هيولا نداريم.
ولي محض اطمينان که کسي که زنگ زده
خيالاتي نبوده باشه، منم باهات ميام.
نه خير، نمياي.
ترجيح ميدي به جوخه خبر بدم دنبال چي هستي؟
چرا فکر کردي واسم مهمه؟
يا واسه اونا مهمه؟
نمي‌دونم، شايد چون...
اومدي اينجا...
خودت رو به خطر انداختي که اعتمادشون رو دوباره جلب کني.
- مسئله اين نيست. - خوبه.
حالا دنبال چي مي‌گرديم؟
يه "آرگوس". بزرگ، زشت، هزار چشم،
کشتنش سخته، جنگيدن باهاش سخته.
باشه، باشه. صبر کن تا با تو طرف بشه...
...با اون قدرت‌هاي اژدهايي خفنت.
به من ميگن هيولا.
ميگن من دانش آموز هاي خودم رو کشتم.
و مدرسه خودم رو آتيش زدم.
مزخرفه.
تو اومدي غرب، به اين شهر فراموش شده
تا همون آدم‌هاي بي‌فرهنگ رو متوجه کني.
حالا واقعا چي شد؟
منم دائم همين سوال رو از خودم مي‌پرسم.
داشتم توي کلاس خودم تدريس مي‌کردم، ولي چشم رو هم گذاشتم
ديدم همه چيز خاکستر شده،
همه جا خونيه، روياي خودم رو ديدم
که داشت مي‌سوخت، دنبال خواهرت بود.
پدر، بايد يادت بياد.
«جوزت» کجاست؟
نمي‌دونم.
مثل يه جايگاه تاريک توي ذهنمه
که بايد خاطره‌اش اونجا باشه. «اليزابت»...
اگه راست گفته باشن چي؟
اگه واقعا ديوونه شده باشم و يه کار وحشتناک کرده باشم چي؟
اونطوري خودم دارت مي‌زنم.
ولي جفتمون مي‌دونيم تو همچين آدمي نيستي،
مگه نه؟
فقط مي‌دونم توي خرابه هاي مدرسه
تونستم اين رو پيدا کنم.
ولي يادم هم نمياد
اين از کجا پيداش شده.
پس منم مي‌گردم دنبال همين.
اين مال هر کسي که هست،
همونيه که «جو» عزيزمون رو گرفته.
و بعد اون رو، به جاي تو دار مي‌زنيم.
«هوپ» رو پيدا مي‌کنيم،
ولي الآن مشکل اون نيست، و کليد انسانيت اون
توي گذشته شماست، پس...
به دوست داشتني خاطراتتون فکر کنيد.
يه فکري به سرم زد، ولي خيلي زياده.
اول شما بگيد.
من بايد هنوز فکر کنم،
بعيد هم مي‌دونم کارساز باشه.
شرمنده، منم «هوپ» رو زياد نمي‌شناسم.
منم همينطور. يعني يه بار لاس زديم،
ولي شک دارم يادش مونده باشه.
اشکال نداره. بسپاريدش به ما
که «هوپ» رو خوب مي‌شناسيم.
چون فکر کنم پيداش کردم.
اين ديگه چيه؟
زنگ جادويي که بعد اينکه «کليو» يه بار خواست «هوپ» رو بکشه
توي اتاق اسلحه پدرم گذاشتم.
ابرجوخه جمع بشن.
اينجا چي کار مي‌کني؟
در حال حاضر که دارم
از اين مکالمه اذيت مي‌شم.
ولي درواقع مي‌خواستم به
انبار اسلحه پدرت حمله کنم.
که مشخص شد خاليه.
با توجه به اتفاقات سابق،
بنظرم عاقلانه بود.
اصلا چرا دنبال اسلحه‌اي؟
داستانش مفصله، احتمالا مجبورم چند تا خون‌آشام و
جادوگر و...
...گرگينه رو بکشم.
اينجا هم شبيه يه فروشگاه بزرگ واسه اشياء تيز بود.
واقعا داري ما رو تهديد مي‌کني؟
نه. منظورم سه‌گانه بود.
ولي اگه اون اسلحه‌ها رو بهم ندين...
هر چيزي که...
بخواي رو بهت مي‌ديم
به شرطي که اول تو چيزي که مي‌خواييم رو بدي.
مي‌دونيد که مي‌تونم همتون رو بکشم، نه؟
مي‌دونيم چه کار هايي از دستت برمياد.
همونطوري که تو مي‌دوني حاضريم هر کاري بکنيم
که تو برگردي، پس...
بهتره تو هم بذاري ما بهترين تلاشمون رو بکنيم.
البته در غير اين صورت...
يعني مي‌ترسي.
اگه بذارم تلاشتون رو بکنيد،
بعدش قول مي‌دين بي‌خيال من بشين؟
يا مجبورم بگردم دنبال اون
مادرت که ديگه زنده نيست؟
شوخي کردم.
اين تيکه آخرش شوخي بود، يه جورايي.
ما نمي‌خواييم به کسي صدمه وارد بشه، حتي تو.
شرايط رو شنيدي.
قبول مي‌کني يا نه؟
فقط لازمه گوش بدي.
به کدومتون گوش بدم؟
اِم...
به هممون.
گمونم قبل اينکه برم اونا رو بکشم، مي‌تونم وقت‌کشي کنم.
شروع کنيم.
مي‌شه بپرسم قضيه چيه؟
اينجا استعداد يابي «سالواتوره»ـست.
اگه قراره بيان آهنگ بخونن
تبديلش مي‌کنم به برنامه "بازمانده".
شوخي کرد.
ما طلسم پيمان گذاشتيم.
نمي‌تونه حين برنامه به کسي آسيب بزنه.
به صورت فيزيکي نمي‌تونم. به صورت احساسي که مي‌تونم.
روندش اينطوريه...
ده ستاره نماديه از...
ده تا از دوست‌هاي خودت که قراره
واست اجرا کنن.
و در پايان هر دوره،
بايد بهمون بگي چه حسي داري.
و گوي واقعيت باعث مي‌شه صادق بموني.
اين مسابقه احمقانه‌ترين چيزيه که به عمرم شنيدم.
کار مي‌کنه.
بازي رو شروع مي‌کنيم.
وقتي اولين بار اومدم اين مدرسه،
با هيچ‌کدوم از جناح‌ها سازگار نبودم،
ولي اميد من هميشه تو بودي، «هوپ»...
چون سازگار بودن براي تو مهم نبود.
خيلي خاص بودي.
و زماني که فهميدم من واقعا قدرت‌هاي خاص دارم...
«وين»، مي‌خوام بپرم وسط حرفت.
چون تنها احساسي که دارم
تحريک شدنه...
تحريک شدن براي ارتکاب قتل.
خودت که مي‌دوني اسمم «ويد»ـه.
همچنين مي‌دونم که
بخاطر «لندون» باهات خوش رفتار بودم.
حالا هم بال بزن
برو يه جاي مسخره مثل...
"فرم گولي"، يا هر جا که ازش اومدي.
اشتباه مي‌کردم. خوش مي‌گذره.
بعدي.
چه ناجور.
هنوزم فکر مي‌کني بعد «ماليور» ديگه مشکل هيولا نداريم؟
تو گفتي هزار تا چشم داره،
درمورد دندون هاش چيزي نگفتي
فکر مي‌کني چرا اين يارو رو کشته؟
يا اين دختره... يا ايشون.
چون يه هيولاست، «جد».
کار هيولا ها همينه.
احتمالا بهتره دفنش کنيم. حالا هرکسي که باشه.
فعلا وقتش رو نداريم.
بايد فورا بريم ترتيبش رو بديم
قبل اينکه به کس ديگه آسيب بزنه.
دو طرف اين جنگل يه شهر هست،
پس اگه "آرگوس" قبل ما بهش برسه...
خب، پرواز مي‌کنه؟
تا جايي که من مي‌دونم نه. چرا؟
چون ما مي‌تونيم پرواز کنيم، که يعني اينطوري برتري داريم.
- چي؟ - وقت "بازي تاج و تخت" بازيه، داداش.
چي کار مي‌کني؟ بي‌خيال پسر.
- چي کار مي‌کني؟ - بي‌خيال بابا.
بال هات رو باز کن، بريم از بالا نگاه کنيم.
يه ديد بهتر از "آرگوس" داشته باشيم.
من اومدم هيولا رو بکشم، «جد».
نه که تبديل به هيولا بشم.
مي‌دوني چيه؟ بيا... دو دسته بشيم.
خوب پيش نميره، مگه نه؟
بذار اينطوري بگيم که...
کمتر شبيه يه نمايش بازيه، و بيشتر تخريب کردنه.
داري نمايش غير جذاب رو از دست ميدي،
ولي زياد طول نمي‌کشه.
چون تقريبا نوبت تو شده.
به «ام‌جي» گفتم مي‌خوام نفر آخر باشم.
منم گفتم تقريبا نوبتت شده.
که... انگار قراره از جادوي سياه استفاده کني؟
بودن با يه جادوگر بهم فرق
بين گياه هاي جادويي جالب و
نوع ترسناکش رو ياد داده.
بخاطر الهام «کليو»ـه.
فکر کنم اگه بخش تاريکم رو نشون بدم،
ممکنه بتونه انسانيت «هوپ» رو برگردونه.
«جوزي تاريک»؟ فکر خوبي نيست.
خودت بودي که کمک کردي بتونم کنترلش کنم،
حداقل يه ذره.
و اگه نقشه «ام‌جي»
واقعا انقدر بد پيش مي‌ره، همين انتخاب مي‌مونه.
ممکنه يکي ديگه هم باشه.
من و «ايثن» کلي درمورد اين
تغيير انسانيت تحقيق کرديم.
مشخص شد اگه از نظر فيزيکي خون‌آشام رو ضعيف کني
راحت تر مي‌توني به احساساتش برسي.
- خب، «هوپ» ضعيف نمي‌شه. - مگر اينکه خونش رو تخليه کنيم.
اصلا فکرش هم نکن.
کوچکترين عمل خشونت آميزي مي‌تونه طلسم پيمان رو بشکنه.
با اين کارمون، «هوپ» رفتارش
قرون وسطايي مي‌شه.
بايد نقشه من کارساز باشه.
اگه کارساز نبود چي؟ نمي‌تونيم با اينکه مي‌دونيم
چه کار هايي ازش برمياد، بذاريم از اينجا بره.
فقط بايد بهم اعتماد کني.
يه مقدار زمان مي‌خوام.
من مثل بقيه از تو نمي‌ترسم.
تو بهم ياد دادي چطوري دخل هيولا رو بيارم،
و توي تمام پروژه هاي هنري بهم کمک کردي.
پس منم اين رو واسه تو درست کردم.
آخي.
چون تو الگوي «سالواتوره» مني.
آفرين.
ببين، مي‌دونيم انسانيتم از بين رفته،
ولي هيولا هم که نيستم.
واقعا مي‌خواي جوابش رو بدم؟
شايد بهتر باشه به من بگي احساست چيه.
احساسم اينه که «پدرو»...
بايد انگشت‌هاش رو قطع کنه که ديگه اثر هنري درست نکنه.
آفرين، «پدرو».
جدي ميگم.
شرکت کننده بعدي رو بياريد، لطفا.
داري الکي وقت من رو مي‌گيري. «پدرو»؟
«ويد»؟ قراره گروه اصلي رو بياري يا نه؟
گمونم دنبال من مي‌گشتين.
و گمونم شما هم اشتباه گرفتين.
شايد اگه بياي نزديک تر،
بتونم بفهمم کي هستي.
«کيلب هاوکينز» هستم، خانم.
بهترين اسلحه‌کشي که توي اين مناطق هست.
شنيدم شما هم دنبال همچين کسي هستين.
اطراف شهر درمورد يه گردنبند پرس و جو مي‌کردين.
يه گردنبند خيلي خاص.
مي‌دوني اين گردنبند کوچولو چه نماديه؟
نماد اينه که بايد از شهر بري بيرون.
نماد روي گردنبند
مال گروه «مايکلسون»ـه،
و بهتره با اونا هم در نيفتي.
راه ديگه‌اي ندارم.
زندگي پدرم بهش بستگي داره.
شرمنده‌ام، خانمي. ولي پدر شما ديگه مُرده،
اگه شما هم راهتون به سمت «هوپ مايکلسون» کج بشه
همچين بلايي سرتون مياد.
مي‌تونم دستمزدت رو بدم.
مگر اينکه يه مردي مثل تو
سر يه دختر دل و جرأتش رو نداشته باشه.
«هوپ مايکلسون» همچين دختري نيست.
خانم... اون يه...
...هيولاست.
ذره‌اي انسانيت نداره.
حتي ميگن خون دشمنانش رو مي‌مکه.
من دنبال واقعيتم،
نه قصه‌هاي خيالي.
حالا اين خانم بدجنس
مدرسه رو آتيش زده
و خانم‌هاي بي‌گناه مثل خواهر من رو دزديده؟
احتمالش هست.
شرمنده که مجبورم پيشنهادم رو پس بگيرم.
يه قدم ديگه بياي جيغ مي‌زنم.
خانم، طبق تجربيات من...
وقتي گردنت سوراخ باشه جيغ زدن فايده نداره.
خيلي لطف کردي
ولي مي‌دوني...
خودم يکي از اينا دارم.
حالا برگرديم سر گردن.
بابا؟
اين ديگه توهين آميز بود، «اليزابت».
من عمو «ريک»ام،
و گمونم پدرت چيزي درمورد من بهت نگفته بود.
باورم نمي‌شه همچين چيزي مي‌بينم.
از اونجايي که «لندون» مُرده
گمونم تو يه نسخه‌اي از
بازمانده هاي دوست پسر مرحوم مني.
راستش بخاطر انگشتر توهمه.
من يکي که واقعي نيستم،
ولي اين نامه واقعيه.
واسه تو نوشته بودش، «هوپ».
"هوپ عزيز، اگه اين رو مي‌خوني
يعني من مُردم، که راستش خيلي ناجوره،
ولي اون قدر هم بد نيست.
چون يعني تو موفق شدي ماليور رو شکست بدي،
که احتمالا يعني مجبور شدي تبديل به سه رگه بشي،
و مي‌دونم هيچ‌وقت نمي‌خواستي اينطوري بشي،
ولي اين يعني به چيزي رسيدي که
خيلي از ما ها آرزوش رو داشتيم؛
که تا ابد زنده بموني.
هرچيزي که حرفش رو زده بوديم، مسافرت رفتن به اروپا،
پياده روي توي ساحل اقيانوس آرام،
الآن تو تا ابد وقت داري که همه اينا رو انجام بدي.
مي‌دونم احساس تنهايي مي‌کني،
ولي تنها نيستي.
چون دوست‌هايي داري که دوستت دارن.
کسايي که هيچ‌وقت بي‌خيال تو نمي‌شن،
به هيچ قيمتي.
خودت رو نباز.
آرزو مي‌کنم يه زندگي طولاني و پر از شادي داشته باشي، «هوپ».
کار هايي رو بکن که من وقت نکردم بکنم.
و هر جا که هستي...
يادت بمونه که هميشه دوستت دارم.
تا ابد."
يه احساسي بهم دست داده؛
"خستگي".
آره، همچين حسي دارم، اِم...
کار «کليو»ـه، نه؟
معمولا اونه که «لندون» هاي الکي درست مي‌کنه.
بايد ازت تشکر کنم، تو باعث شدي بخوام تغيير کنم.
که البته يعني مرگ «لندون» هم تقصير خودته.
اگه بخاطر راز هات نبود
همچين اتفاق هايي نميفتاد.
مي‌شه سريع برسيم به آخرش؟ اِم...
«ايثن».
حدس مي‌زنم قراره بياي
چند تا استعاره ورزشي بزني.
بي‌عرضه هايي مثل تو سعي مي‌کنن هويت خودشون رو
توي يه گروه پيدا کنن، چون از خودشون شخصا چيزي ندارن.
پس لازم نيست.
نوبت توـه، «فينچ». چون «جوزي» دلش نمي‌خواد بياد.
- تو راهه. - چه حيف.
وقت تمومه. تو مياي جاي اون.
«جوزي» بهت ياد داده بود که خيلي منفرد نباشي
که اونم يه سرپوش روي هم‌وابستگي رابطتونه.
و تورو هم بخوام بگم، «ام‌جي»،
اگه قرار بود اين برنامه تلويزيوني بشه،
قبل اينکه به تيتراژ برسي لغوش مي‌کردن،
اگه فکر بکرتون اين بود، من بهش صفر ستاره مي‌دم.
ديدي؟
بازي تموم شد.
حالا اسلحه‌هاي من کجاست؟
وايستا. کجا ميري؟
دنبال گروه «مايکلسون».
خودت که شنيدي اون هيولا چي گفت...
اونا خواهرت رو گرفتن.
ناخودآگاه بود.
معذرت مي‌خوام.
الآن بايد با اين چي کار کنم؟
اميدوار باش هيچ‌وقت به کارت نياد.
اميد من براي پيدا کردن «جوزت»ـه، مثل اينکه تو هم همينو مي‌خواي،
اما ذهنم با کلي سوال بهم ريخته.
تا دو دقيقه پيش نمي‌دونستم تو وجود داري،
- بماند که اوني که بهم حمله کرد کي بود. - خب اونش که آسونه.
يه خون‌آشام بود.
خب، اگه خون‌آشام ها واقعي هستن،
و اونا بودن که به مدرسه حمله کردن،
پس چرا پدرم چيزي يادش نيست؟
چون وقتي خون‌آشام باشي، موهبت هاي خاصي هم داري.
ازشون استفاده مي‌کنن تا به آدم‌هاي بي‌گناه آسيب بزنن،
مثل خواهر و پدر خودت
و...
«ايزابل» خودم.
اون کيه؟
يه چيز هايي توي گذشته من هست که بهتره خبر دار نشي.
ولي تا همينقدر بگم...
که «جوزت» رو پيدا مي‌کنم.
و اون خون‌خوار ها رو مي‌کشم.
بهت قول مي‌دم.
اگه تا فردا ظهر اين کار رو نکني
پدرم رو اعدام مي‌کنن.
بلدم از اسلحه استفاده کنم، منم باهات ميام...
تو خواب ببيني.
تو يه دختر لطيفي که پدرش يه مرد لطيف بوده،
کسي که ترجيح مي‌ده به جاي جنگيدن کتاب بخونه.
راستش رو بگم بهت هم مياد.
ولي اون خون‌خوار ها...
زنده زنده مي‌خورنت.
خودم از پسش برميام.
بايد جاي اسلحه‌ها رو بهت نشون بدم.
«کليو» طلسم توهم رو اجرا کرد،
پس... مال خودت.
اين تنها دليلي نيست که تا اينجا اومدي.
دنبال يه فرصت ديگه مي‌گردي که من رو احساساتي کني،
که درواقع انگار تقلب کردي.
فکر نکنم کارساز باشه.
بعد اينکه اونجا ديدمت،
يه چيزي درمورد داستان «جو»
که از مادرش تعريف کرد فهميدم.
چيزي که باعث شد انسانيت «کرولاين» برگرده
نامه‌اي بود که نابود کرده بود،
چون چيزي بود که هيچ‌وقت
قرار نبود برگرده.
اين چيزي بود که از دست داد.
لابد تو هم فکر کردي يه رژه راه انداختن
از "عروسک‌هاي نامناسب" باعث مي‌شه بفهمم چقدر دلم واسشون تنگ شده؟
اينجا خونه تو ـه، «هوپ».
اينا دوست‌هاي تو هستن
که تو سال ها کنارشون جنگيدي و خون دادي،
و بدون تو حس مي‌کنن گم شدن.
هممون همچين حسي داريم.
يه سوراخ تو خالي توي قلب اينجا هست،
يه خلاء اي که قبلا جاي تو بود.
اگه با ديدن اينا همچنان حسي نداري،
پس حرفي نمي‌مونه که بخوام بزنم.
پس اگه واقعا قرار نيست برگردي،
بي‌خيالش.
مجبورم خودم اين خلاء رو پر کنم.
خيلي حقيري.
مي‌خواي همه رو نجات بدي...
...ولي فقط...
نمي‌توني کاري که لازمه رو انجام بدي.
اگه نرم چي مي‌شه؟
اگه بخوام خون به پا کنم چي مي‌شه؟
تو محافظ مدرسه‌اي،
مي‌خواي چطوري جلوم رو بگيري؟
من باهات نمي‌جنگم.
معلومه که نمي‌جنگي، چون نمي‌دوني
رهبر بودن يعني چي.
يعني بايد دست‌هات رو کثيف کني.
يعني بايد با يه خنجر
بزني تو سينه کسي که دوستش داري.
اين شمشير نمي‌تونه من رو بکشه،
ولي باز هم تو جرأت انجامش رو نداري.
چون جربزه لازمش رو نداري.
باختي، مثل بقيه.
خوش باشي.
مُرده؟
«جو»؟
- نمي‌دونم. - سعي کردم همه‌اش رو بخورم،
ولي خونش مثل گوشتش تلخ شده بود.
«جوزت».
چه بلايي سرت اومده؟
يه اتفاق عالي.
به لطف «هوپ».
«هوپ مايکلسون» يه بي‌وجدانه،
و منم اومدم تو رو از دستش نجات بدي.
ولي من رو که نجات دادن،
و منم قراره تو رو نجات بدم،
فقط چشم‌هات رو ببند که غافلگير بشي.
دلم نمي‌خواد.
خب، پس صحنه‌اي که مي‌بيني
قراره يه‌کم ترسناک باشه،
ولي نگران نباش،
خواهر شيرين و نازنين من.
وقتي بيدار شدي حالت خيلي بهتر مي‌شه.
ذهنت پاک مي‌شه و...
جهان اطرافت روشن و شلوغ مي‌شه،
و مي‌تونيم با همديگه هر گوشه و کنارش رو کشف کنيم.
ديگه لازم نيست از هم جدا باشيم.
چرا اين کار رو کردي؟
چرا کاري کردي برم؟
خيلي وقت بود رفته بودي.
دير اومدي.
وقت سخنراني تموم شده.
نيومدم سخنراني کنم.
راستش اونقدر هم نمي‌شناسمت.
که يعني...
يه مقدار اوضاع رو،
واضح تر مي‌بينم.
مي‌خواي چي کار کني؟ تشريحم کني؟
مي‌خوام کاري رو بکنم که «جوزي» حاضر نشد بکنه.
عاليه، ولي اگه سعي داشتي
حواسم رو از همکارت که پشت منه پرت کني،
بايد بدوني قدرت شنوايي من خيلي خوبه.
مخصوصا از اونجايي که با دهن نفس مي‌کشي.
مي‌دوني،
مي‌تونستي با حرف هم من رو بخوابوني.
خيلي‌خب، کدومتون مي‌خواد اول بميره؟
هيچ‌کدوم.
چرا با هم قد خودت در نمي‌افتي؟
تو. اون حرکت غيب شونده رو بزن
و دوست دخترم رو از اينجا ببر.
بزرگتر ها بايد حرف بزنن.
چرا انقدر لفتش دادي؟
اضطراب قبل نمايش داشتي؟
آخه به انگيزه درستش نياز داشتم.
واي، نگو که بخاطر تو خطر افتادن
اون دختره که اسمش هرچي هست باعث شد بياي.
چقدر لطيف شدي.
دقيقا «جوزي» همين رو مي‌خواست
که من رو آزاد کنه.
و اومدم دخلت رو بيارم.
منهاي رينگ بوکس، البته.
واسه مسابقه برگشت پايه‌اي؟
کاملا.
بالأخره يه نفر پيدا شد که درک کنه.
يعني همين که تو اومدي، حرف من رو ثابت مي‌کنه.
موقع جنگيدن که مي‌شه،
«جوزي» به اون يکي بخش خودش مي‌ره.
اون بخشش که شبيه منه.
نيومدم بترسونمت.
فقط اومدم يه بشکن بزنم.
«جيد» رو که يادته، نه؟
دانش آموز سابق اينجا. راستش شبيه تو هم بود.
کله‌شق، دمدمي مزاج،
سليقه عجيبي هم توي پسر ها داشت.
انقدر از آسيب رواني‌اش ترسيده بود،
که انسانيت خودش رو خاموش کرد،
ولي من دوباره فعالش کردم.
فقط... با يه حرکت.
آهاي؟
آقاي «آرگوس»؟
«جد»؟
آخرش هم اون اسکل هيولا رو اول پيدا کرد.
خيلي ناجوره.
پس ديگه نگرانش نباش، «اليزابت».
بايد بري. خواهرت...
يه خون‌آشام بود.
مي‌دونم.
«جوزت» قرار نيست بياد.
فکر نمي‌کردم جربزه‌اش رو داشته باشي.
منم همچين فکري مي‌کردم.
دست کم گرفته بودمت.
مثل اينکه خيلي شبيه خودمي.
«ايزابل» من هم خون‌آشام شده بود،
منم توي دشت‌ها پرسه مي‌زدم،
بخاطر اون هيولا ها رو مي‌کشتم.
ولي پدرت فکر مي‌کرد ديوونه شدم...
...شايد هم راست مي‌گفت.
اون خيلي از من باهوش تره، زندگي‌اش رو وقف اين کرد
که تو و خواهرت نزديک من نشيد.
واستون يه خونه و مدرسه ساخت.
يه جايي خيلي دور تر از اين همه خشونت.
ولي گاهي اوقات...
خشونت تنها راه ممکنه.
پدرم اشتباه مي‌کرد.
بايد «هوپ مايکلسون» رو بکشيم.
خب، توي اين مورد ديگه نمي‌تونم همراهت باشم، بچه جون.
ولي نگران نباش، قرار نيست تنها بذارمت.
معمولا عادت ندارم از اينا با خودم حمل کنم.
«استفان» و «ديمن» کي هستن؟
واسه اين حرف ها وقت نداريم.
چيزي که مهمه، چيزيه که داخلشون هست.
«هوپ مايکلسون» يه خون‌آشام معمولي نيست.
ولي طبيعت هميشه يه نقطه ضعفي داره.
گلوله هاي داخلش...
مي‌تونه اون رو بکشه.
اگه اونقدر که فکر مي‌کني شبيهت نباشم چي؟
خبر هاي بد.
حقه‌ات کار نکرد.
مي‌دونستم کار نمي‌کنه.
تو ديگه يه اصيل شدي،
و حتي منم همچين قدرتي ندارم.
فقط مي‌خواستم ببينم
اگه بشکن بزنم چي مي‌شه.
ببينم توي چشم‌هات ترس رو مي‌بينم يا نه.
که ديدم.
من از چيزي نمي‌ترسم.
محض اطمينان.
واي، فکر کنم شکست.
ولي واقعيت رو که فهميدي.
مي‌ترسي انسانيتت برگرده.
يه احساسي مثل موقعي که «لندون» رو کشتي.
تمام اون غمي که داشتي.
هرچقدر مي‌خواي به مکانيسم دفاعي خودت بچسب.
ولي وقتي فرو ريخت...
...که مي‌ريزه،
حتي توي مصيبت بيشتري قراره گير بيفتي.
"لکوشيو".
حتي سه‌گانه توانا هم
نمي‌تونه تا ابد از آسيب‌هاي روانيش فرار کنه.
پس ببين.
مي‌شه اينطوري نگاهم نکني؟
خودم مي‌دونم خوشگلم.
پوست اژدها رو داشتي، داداش؟
اي واي.
واي!
خاک به سرم، ريخت تو دهنم.
«جد»، کدوم گوري موندي، پسر؟
يا خدا. شرمنده دير کرديم.
کرديم کيه؟
چند تا از دوستام رو اتفاقي ديدم.
که الآن شد "دوستاي سابقم".
فکر کنم حتي حسش هم نکرد.
پس انقدر بزن که حس کنه.
گور پدرش.
برو يه "دراکاريس" بزن.
خفن.
آره.
گمونم «اليزابت» خودت باشي.
تو هم بايد «هوپ مايکلسون» باشي.
نمي‌دونستم انقدر کوتاهي.
خيلي قبر بزرگي کندم.
حداقل خودت توش جا مي‌شي.
پس بريم تو کارش؟
خواهرم بخاطر تو مُرده، عمو ـم بخاطر تو مُرده،
و پدرم ممکنه بخاطر تو بميره،
پس هيچ حرفي براي زدن نداريم.
فکر کردي از يه خون‌آشام سريع تري؟
وقتي اسلحه بکشي مي‌فهميم.
خانم‌ها مقدم ترن.
من ديگه يه خانم نيستم.
تو يه نيمه تاريک داري، درست مثل خواهرت.
يه آدم با جربزه مثل تو به کارم مياد.
انتخاب خودته.
زنده، يا مُرده؟
پس ميگم...
...مُرده.
من سه‌رگه‌ام. نمي‌توني منو بکشي.
هميشه يه نقطه ضعفي هست.
قشنگ بود.
ولي نقش «جوزي» مظلوم بازي کردن هم
قرار نيست کمکي بکنه.
امروز بيشتر از هميشه بهم ثابت کرد
که همچنان مي‌شه بهت نزديک شد.
هنوز نمي‌دونم چطوري. ولي مي‌فهمم.
مي‌تونم همتون رو بکشم،
که ديگه اين مکالمه رو نداشته باشيم.
ولي ما رو نمي‌کشي.
به همون دليلي که پدرم رو نکشتي.
به همون دليلي که هشدار دادي
تا ما دنبالت نياييم.
نمي‌خواي ما رو بکشي.
و انسانيتت هنوز يه جايي توي وجودت هست.
قرار نيست از تلاش کردن
براي رسيدن به من دست بکشي، نه؟
تو هم هيچ‌وقت من رو ول نکردي.
پس نه، منم قرار نيست ولت کنم.
اگه اينطوريه که...
"کورپوريس امپيتو".
فقط مونده بفهمم باهات چي کار کنم.
آرگوس کبابي نوش جونتون،
بزدل هاي ناسپاس.
هي پسر، مي‌خواستم تشکر کنم
که جونم رو نجات دادي.
قابلي نداشت.
ولي اگه تو هم نبودي قرار بود باهاش بجنگيم.
ولي مي‌دونم نمي‌خواستي تبديل به هيولا بشي.
بايد انجامش مي‌دادم. اميدوارم ديگه انجامش ندم.
بيا واسه دفن کردن اين جنازه يه جا پيدا کنيم.
مي‌دوني، من هميشه کارم توي گرگينه بودن انقدر خفن نبوده.
- نه بابا؟ - آره بابا.
ولي راستش رو بگم...
واقعا از کاري که براي گرگ شدن مي‌کردم متنفر بودم.
آره راستي... درموردش بهم نگفته بودي.
جزئياتش که مهم نيست،
ولي چند سال که گذشت،
انگار يه سنگي توي کفشم بود.
و هر روز که بيدار مي‌شدم، بايد همون کفش رو مي‌پوشيدم،
به اميد اينکه سنگه نباشه.
تا اينکه متوجه شدم...
خودم بودم که اون سنگ رو گذاشتم اونجا.
پس فقط هم خودم مي‌تونستم درش بيارم.
پس ميگي بايد کفش‌هاي جديد بگيرم؟
بايد خودت رو واسه کاري که کردي ببخشي،
چون اگه نبخشي،
بخشش بقيه اهميتي نداره.
حالا هرچقدر مي‌خواد کفش قشنگي باشه.
کارت درسته، «جد».
يه ملاقاتي داري.
و ايشون مقصر واقعي رو به دست قانون سپرد، پس...
مي‌توني بري.
واسه مهمون‌نوازي ممنون، کلانتر.
خانم.
«جو» رو پيدا کردم.
خب، کجاست؟
واي خدا.
يه راهزن به اسم «هوپ مايکلسون»
اون رو کشت.
منم واسه تلافي «هوپ مايکلسون» رو کشتم.
واقعا بايد به قطار بعدي سمت شرق برسيم.
هيچ‌وقت نمي‌خواستم زندگي‌ات اين باشه.
مي‌دونم.
بعد چيزي که ديدم قرار نيست برگردم.
گروه «هوپ» هنوز آزاده.
«اليزابت».
هرچقدر هم انتقام بگيري قرار نيست خواهرت رو بهت برگردونه.
ممکنه اون رو برنگردونه.
ولي حداقل عدالت رو بخاطرش اجرا مي‌کنم.
تو رو اينطوري تربيت نکرده بودم.
شايد بايد مي‌کردي.
چون...
...پدر من،
پدر واقعي من يه زمان شکارچي خون‌آشام بود،
و تلاشش براي معلم بودن باعث شد بره تو کُما.
و هيچ‌کدوم از دوست‌هاي من هيچ کاري بابتش نمي‌کنن.
فقط واسشون مهمه يه جوري «هوپ» رو ببخشن.
ولي من نمي‌بخشم.
ديگه نمي‌بخشم.
"وينديکتا".
وقتي با «لندون» توي تاريکي بوديم
درمورد نامه‌اي که نوشته بود بهم گفت.
فکر کردم اگه قرار باشه يه چيز «هوپ» رو به خودش بياره،
حرف هاي اونه، ولي اشتباه مي‌کردم.
ببين، امروز کاملا بيهوده نبود.
بايد به يه سوال ديگه جواب بدي.
راست مي‌گي.
دنبال يه موقعيتي بودم که درمورد درخت به بقيه جوخه بگم،
ولي فکر نمي‌کنم ديگه فکر خوبي باشه.
چون مدير «سالتزمن» راست مي‌گفت.
ما با کسايي که دوستشون داريم کار هاي احمقانه‌اي مي‌کنيم.
اگه «فينچ» و «ايثن» موقعي که
با «هوپ» رو به رو شدن درمورد درخت مي‌دونستن،
نتيجه امروز مي‌تونست حتي بدتر باشه.
خب مي‌دوني که... من ناخودآگاه خودتم.
که يعني راست ميگي.
پس اخم هات رو باز کن، «کليو».
يه راهي پيدا مي‌کني.
با کي حرف مي‌زني؟
با خودم بودم.
لطفا استراحت کن.
شانس آوردي بعد مقابله با سه‌رگه زنده موندي.
«جو» چي شد؟
اون کجاست؟
بنظرت «جوزي» اينجا جاش امنه؟
«هوپ» مي‌تونست خيلي بلاي بدتري سرش بياره،
تا اينکه پرتش کنه توي جعبه تراپي.
تا وقتي ياد بگيريم چطوري لغوش کنيم،
احتمالا واسش امن ترين جاي ممکن باشه.
ولي...
امروز تقريبا خودت رو به کشتن دادي، «اي».
بايد يه کاري مي‌کردم.
به جاي اينکه بشينم يه گوشه،
که واضحه مي‌خواي همين کارو بکنم.
يعني وقتي آدم بودم قابل درک بود،
ولي الآن؟
قدرت داشتن
به اين معني نيست هميشه ازشون استفاده کني.
و تا وقتي که اين درس رو ياد بگيري،
متأسفم، خيلي خطرناکه.
«ام‌جي»، من اومدم اين مدرسه که جزوي از تيم باشم.
من مجبور نيستم همون ورزشکار قديمي باشم،
حاضرم سطل آب جا به جا کنم، يا هر چي تو گفتي رو ياد بگيرم،
ولي بايد بهم ياد بدي چطوريه.
رهبر بودن...
يعني اينکه بتوني تصميم‌هاي سخت بگيري.
گاهي اوقات اين تصميم نيمکت‌نشين کردن بازيکن ستاره ـست.
گاهي اوقات هم يعني خودت وظيفه رو به عهده بگيري
تا مطمئن بشي واسه بازي بزرگ آماده‌ان.
نظرت چيه فردا بريم تمرين؟
«جوزي»؟
ناجور شد.
هرموقع که تو خارج مي‌شي
قرار بود اتاق خروجي خالي باشه.
اينجا چي کار مي‌کني؟
وقتي نبودي «هوپ» اومد مدرسه.
من رو توي جعبه تراپي گير انداخت.
معلومه که گير انداخت.
من رو نکشت.
متوجه نيستي؟ هنوز اون قدر دور نشده.
ولي من مي‌شم، به محض اينکه اين لعنتي دوباره راه بيفته.
ولي نگران نباش، «جو».
دقيقا مي‌دونم چطوري «هوپ» رو درستش کنم.
که يعني چي؟
چيزي نيست، «جو».
بازي تو تازه شروع شده.
ولي بازي من تموم شد، و موفق شدم.
«هوپ مايکلسون».
ديگه وقتشه تلفني حرف زدن رو بذاريم کنار.
بايد همديگه رو ببينيم،
که بتونم تو و بقيه اعضاي سه‌گانه رو بکشم.
اي بابا. همه‌اش وعده و وعيد.
خودت چي هستي؟
خون‌آشام، جادوگر، گرگينه؟
اگه بگم که لو مي‌ره.
خب، اميدوارم کارت بهتر از
تله‌هايي باشه که توي مرکز گذاشته بودي.
مي‌دوني که الآن سوابق خوني رو دارم،
پس زياد نمونده که بفهمم
واقعا کي هستي.
بدجور منتظرم ببينمت، «هوپ».
همه‌اش وعده و وعيد.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اينستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.