‫«منگوس» باشکوه، ‫استاد تردستی،
‫جادوگر شگفت‌انگیز!
‫بیا برگردیم.
‫«لونا» اذیتم نکن دیگه. ‫مگه اونقدر بزرگ نشدی...
‫که از چیزهای ترسناک نترسی؟
‫اصلا یه کاری،
‫اگه انجامش بدی، ‫گردن‌بندم رو می‌دم بهت.
‫همونی که وقتی حواسم نیست...
‫همیشه می‌خوای برش‌داری.
‫ولی باید حتما تا آخرش بری‌ها.
‫بجنب دیگه!
‫«والنتینا»؟
‫رفته.
‫فرار کرده.
‫یا حداقل...
‫تو قراره همچین ‫داستانی سر هم کنی.
‫می‌تونم یه کاری کنم...
‫همه این‌ها رو فراموش کنی.
‫ولی مگه این‌طوری خوش می‌گذره؟
‫تازه...
‫بماند که هیچ‌کس...
‫حرفت رو باور هم نمی‌کنه.
..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫خب، اولین جایی که قراره نشونت بدم؛
‫سالن مطالعه‌ست.
‫یه نکته حرفه‌ای بهت بگم، ‫اگه بشینی سمت در پشتی،
‫می‌تونی یهویی بندازی ‫از تو آشپزخونه در بیای.
‫که این‌طوری توی صف صبحونه ‫از همه جلو می‌زنی.
‫فقط پیش خودم بمون.
‫من توی تورهای مدرسه ‫واسه خودم اسطوره‌ایم.
‫می‌گم کسی این‌جا می‌دونه من یه...
‫هیولا جذب‌کنی؟
‫نوچ.
‫چون دیگه نیستی.
‫خب؟ نگران نباش.
‫جات درست همین‌جاست.
‫ترتیب همه چیزش رو دادیم.
‫ترتیب همه چیز رو دادم.
‫«ام‌جی» داره بقیه اعضای ‫جوخه رو جمع می‌کنه.
‫«اما» واسمون یه ‫مدیر مدرسه جدید فرستاده،
‫که امروز رسیده.
‫بعد یه الهامی به ‫آقای «اسپرینگ‌تورپ» دادم...
‫که درمورد ماجرای هیولاها ‫شفاف‌سازی کنه.
‫وایستا ببینم، کدوم ماجرای هیولا؟
‫هیس!
‫عه. مگه کسی بهت نگفت؟
‫اون اردویی که با بچه‌ها رفتی،
‫به خاطر این بود که یه ‫پوکوجی بهمون حمله کرد.
‫- پوک‌چی؟ ‫- وجی.
‫گذاشتیمش توی اصطبل.
‫باورت نمی‌شه چقدر یونجه می‌خوره.
‫- هنوز این‌جاست؟ ‫- بی‌آزار هم هست.
‫چون یه راهی هم پیدا کردم ‫تا طلسمی که باعث می‌شد...
‫«کیلب» و «ایثن» بخوان ‫«بن» رو بکشن رو خنثی کنم.
‫مگه نگفتم بهت؟
‫ببخشید. واقعا حواسم جاهای دیگه‌ست.
‫ولی مشکل آخرمون دیگه حل شده.
‫همین که با آرامش...
‫خبر هیولاها رو به دانش‌آموزها بدیم،
‫و بهشون اطمینان بدیم ‫که دیگه مشکلی نیست،
‫احتمالش هست...
‫که این‌بار مثل دفعه قبلی ‫از مدرسه نرن.
‫دانش‌آموزان عزیز صبح بخیر.
‫امروز، روز آخر من...
‫به عنوان مدیر شماست.
‫چون خانم «ایو بلوم» ‫قراره جای بنده بیاد.
‫ولی قبل اینکه ایشون برسه،
‫یه نکته‌ای رو باید متذکر بشم.
‫شایعاتی که شنیدین حقیقت دارن؛
‫یه هیولا واقعا...
‫به مدرسه حمله کرده بود.
‫ولی یه طلسم جدیدی درست کردیم،
‫که کاری کنیم دیگه...
‫همچین اتفاقی نیفته.
‫که متأسفانه کارساز نیست.
‫هیولاها بازم حمله می‌کنن.
‫مثل همیشه.
‫چون یکی از شما...
‫که منم نمی‌دونم کیه...
‫هیولاها رو می‌کشونه این‌جا.
‫اگه شما هم این‌جا بمونین...
‫شک نکنید مرگتون حتمیه.
‫همه‌مون می‌میریم.
‫حاضری بریم صف صبحونه؟
‫گمونم هنوز یه...
‫مشکل مونده.
‫واقعا از سیرک بدم میاد.
‫چه خوب. ‫چون این‌جا کارناواله.
‫آره راست می‌گی.
‫خیلی فرق دارن.
‫اگه دلقک داشته باشن ‫من می‌ذارم می‌رم.
‫درواقع باید کاری رو بکنی...
‫- که تو می‌گی. ‫- که من می‌گم.
‫اصلا هم تا حالا...
‫نگفته بودی‌ها.
‫مگه نمی‌خواستیم «آرورا» رو بکشیم؟
‫- پس چرا اومدیم این‌جا؟ ‫- پاداوان عزیز...
‫اومدیم این‌جا چون که...
‫کارناوال واسه هم‌رنگ جماعت شدن...
‫و انجام دادن یه سری ‫آزمایش‌ها بهترین جای ممکنه.
‫هرچند توی دلم حس می‌کنم ‫قراره پشیمون بشم...
‫که همچین سوالی ازت بپرسم، ‫ولی...
‫چه‌جور آزمایشی؟
‫قبل این‌که خون‌آشام ‫هزار و اندی ساله‌مون رو پیدا کنیم،
‫باید مطمئن بشم که کاملا...
‫قدرت‌های جدیدت اومده دستت.
‫«هوپ». علیاحضرتا.
‫خودت چقدره خون‌آشامی؟ ‫پنج دقیقه؟
‫منم اندازه تو کارم توش خوبه.
‫دیگه بماند که...
‫مادر خودم خون‌آشام بوده.
‫که تا حالا پیشت نبوده.
‫پدرتم یه الکلی گیاه‌خواره،
‫خواهرت هم ولت کرد رفت...
‫که مثلا بره "خودش رو پیدا کنه".
‫می‌بینم که زود از کوره در می‌ری.
‫اولین باریه که...
‫با «جوزی» توی ارتباط روانی نبودی،
‫راستش هم بگم ‫ثبات احساسی داشتن...
‫طبق سوابق تو یه موردیه ‫که زیاد در حقش اجحاف کردی.
‫اگه احساساتت رو کنترل نکنی، ‫عمرا اگه بتونی...
‫قدرت‌هات رو کنترل کنی. ‫که یعنی به کار من هم نمیای.
‫پس فرض کن الآن داریم...
‫تمرین خون‌آشام بودن می‌کنیم.
‫تا دستمون به «آرورا» نرسه ‫پیوند رو قطع نمی‌کنم.
‫تا وقتی من رو تحت تأثیر قرار ندی ‫همچین کاری هم شدنی نیست.
‫پس آماده متأثر شدن باش.
‫ببخشید.
‫قراره بذاری من و دوستم بریم داخل.
‫معلومه. تو هم قبلش قراره ‫چهل دلار منم بدی.
‫بذار بریم داخل...
‫هرچی هم پول توی دخله رد کن بیاد.
‫حالا نگران نباش. ‫وادار کردن یه‌کم سخته.
‫ولی امتیازمون شده یک به صفر.
‫[ایستگاه اتوبوس]
‫سواری نمی‌خوای؟
‫«کیلب» دهنتو!
‫اینو از کجا کش رفتی؟
‫اینو می‌گی؟
‫مال من نیست که.
‫این مال منه.
‫اینم... اینم خفنه.
‫خفه شو بابا.
‫مهم ماجراجویی خفنه.
‫حالا که حرفش شد ‫لابد می‌خواستی بیای دنبالم،
‫که توی مسیر مدرسه ‫یه ماجراجویی خفن بسازیم.
‫راستش یه توقف کوچیک داریم.
‫مامان «ایثن» روی خط مدرسه ‫یه پیغام صوتی گذاشته بود.
‫مثل اینکه توی خونه جدیدشون...
‫یه سری اتفاقات ماورائی میفته،
‫که می‌خواست از ‫دکتر «سالتزمن» کمک بگیره.
‫خود «ایثن» چی گفت؟
‫همینش عجیبه.
‫طلسم رهیاب نشون می‌ده ‫که اون‌جاست ولی...
‫مشخصه مامانش فکر می‌کنه ‫هنوز توی میستیک فالزه.
‫نمی‌دونست خونه‌ست.
‫احتمالا یه جای کار می‌لنگه.
‫یه مشکلی با قدرتش داره ‫که فکر کنم هنوز...
‫به خانواده‌اش نگفته.
‫واسه همین گفتم بریم کمکشون.
‫چه بدونم والا.
‫من یه مدتی هست ‫توی گروه نبودم.
‫حتما یه عضو مناسب‌تر ‫می‌تونی پیدا کنی.
‫مناسب‌تر نداریم. خب؟
‫باید خودت باشی.
‫جدی می‌گی؟
‫تو تنها عضو تیمی...
‫که ماشین داره.
‫ولم کن بابا.
‫بپر تو ماشین.
‫- ببخشید. ‫- اصلا برو عقب بشین.
‫خیلی‌خب.
‫یه نفر می‌خواسته ‫شوخی خرکی کنه.
‫توی این چایی سوسن آبی هست.
‫که یعنی علف حقیقت.
‫خب چی کار کنیم؟
‫من از کجا بدونم؟
‫چرا همه از من می‌پرسن؟
‫چون تو الهه هستی دیگه.
‫خودت هم دائم اصرار داری که هستی.
‫پس لابد باید بخوام ‫همه فراموش کنن.
‫بعضی موقع‌ها رو مخه که...
‫همه بیان پیشت ازت بخوان...
‫مشکلشون رو حل کنی.
‫خب شاید اگه گروهمون ‫انقدر کوچیک نبود...
‫از هم دیگه هم راز مخفی نمی‌کردن،
‫مجبور نبودی تنهایی کار کنی.
‫ما هم علف حقیقت خوردیم نه؟
‫مثل اینکه.
‫ولی من که امروز فقط قهوه خوردم.
‫چه خوب بدنت رو هیدراته نگه می‌داری.
‫ببخشید. لابد توی مخزن آب ریختن.
‫خب...
‫آقا... ‫ببخشید منظورم خانم بود...
‫یه مشکلی پیش اومده.
‫همه دارن دیوونه‌بازی در میارن.
‫می‌دونم من آلفا ام،
‫ولی می‌ترسم اگه بخوام جلوشون رو بگیرم،
‫هیچ‌کس به حرفم گوش نکنه ‫و قدرت خودم زیر سوال بره.
‫بفرمایید. لذت ببرید.
‫خانم‌ها شما می‌خوایین ‫قدرتتون رو بسنجین؟
‫یا زیادی ظریف هستین؟
‫خیلی‌خب. ‫آزمایش شماره دو.
‫- بزنم زنگوله صدا بده؟ ‫- نه.
‫اون رو که همه می‌تونن. ‫می‌خوام تمرین کنی...
‫که قدرتت رو کنترل کنی.
‫بدون این که با زنگوله برخورد کنه...
‫یه جوری بزن که تا بالا بره.
‫هرکی نزدیک‌تر بزنه می‌بره.
‫خیلی‌خب. هرجور راحتی جیگر.
‫ممنون.
‫نوبت توئه.
‫دو...
‫به صفر.
‫ببخشید که...
‫برجت این‌جوری شد... جیگر.
‫اصلا جات اینجا نیست.
‫بسه.
‫برگردین سر کلاس‌هاتون!
‫با همه‌تون بودم.
‫ببخشید، شما خانم...؟
‫«ایو بلوم» هستم.
‫مدیر مدرسه جدید.
‫خیلی مسخره‌ست.
‫به من که خوش می‌گذره.
‫- چند چند شدیم؟ ‫- خودت که می‌دونی.
‫نه یادم رفته. ‫یادم بنداز.
‫هفت به صفر.
‫باشه، فهمیدم منظورت چیه.
‫بگو چی کار کنم که ‫زودتر تموم بشه.
‫باشه. آخرین آزمایش.
‫همون اول که اومدیم...
‫از کنار یه عروسک فروشی رد شدیم.
‫می‌خوای واست پاندا بگیرم؟
‫چه ناز. ولی نه.
‫می‌خوام صدای فروشنده رو پیدا کنی.
‫تمرکز کن.
‫بقیه صداها رو نادیده بگیر، ‫فقط تمرکزت روی...
‫همون صدا باشه.
‫چیزی نیست.
‫نمی‌خوام اذیتت کنم.
‫چی شده؟
‫گم شدی؟
‫یه نفر خواهرم رو برده.
‫- باور می‌کنی؟ ‫- معلومه که می‌کنم.
‫نگران هم نباش.
‫پیداش می‌کنیم.
‫مگه نه؟
‫آره. معلومه که می‌کنیم.
‫می‌خوای بری واسه خودت...
‫یه پشمکی چیزی بگیری؟
‫خودمون ترتیبش رو می‌دیم.
‫گفت تونل وحشته اون طرفه.
‫آره. واسه همین می‌ریم این طرف.
‫- مگه قرار نبود کمکش کنیم؟ ‫- مگه خودت اون‌قدر باهوش نبودی...
‫که منظورم رو بفهمی؟
‫منم قرار بود کمتر سرکش باشم. ‫یادت رفته؟
‫بدون اینکه اوضاع رو پیچیده کنم.
‫این که به غریبه‌ها کمک کنیم...
‫خودش یعنی "پیچیده" بودن. ‫بیا بریم.
‫داری می‌ری؟
‫مگه نمی‌خواستی من رو ‫به گروه معرفی کنی؟
‫آره، نه. بهشون گفتم ‫موقعیت خوبی نیست.
‫خیلی‌خب.
‫بعدش کجا؟
‫آقای معرف.
‫تنهایی می‌خوام برم کتابخونه.
‫که این‌طور.
‫عه... پس من کجا برم؟
‫هرجا می‌خوای برو.
‫مشکلی پیش اومده؟
‫نه، فقط...
‫ببین این علف حقیقت ‫بدجوری من رو ترسونده.
‫می‌ترسم یه کار مسخره بکنم.
‫مثلا چه کاری؟
‫می‌گم نمی‌خوام کنارت باشم، گرفتی؟
‫می‌خوام تنها باشم.
‫فهمیدم.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫می‌دونم مزاحمت شدم ولی...
‫زیاد قشنگ نشد.
‫- ببخشید. ‫- اشکالی نداره.
‫برای منم که نظر تو درمورد ‫هنر انتزاعی اهمیتی نداره.
‫- ببخشید. ‫- نه، حق داری.
‫ببین، می‌دونم حل کردن مشکلات ‫کار تو نیست،
‫ولی یه اتفاق عجیبی داره میفته.
‫الآن که یه مدیر جدید اومده واسمون.
‫برو به اون بگو.
‫یه‌جورایی مشکل خودشه.
‫می‌خواد با دانش‌آموزها...
‫دیدار تک به تک داشته باشه.
‫اول فکر کردم به خاطر ‫شوخی علف حقیقته.
‫ولی اصلا در این مورد سوال نپرسید.
‫فقط سوالش درمورد اون...
‫درخت عجیبی بود...
‫که قبلا جلوی این مدرسه بود.
‫که چی شدش؟ ‫کی قطعش کرد؟
‫که خیلی... عجیب بود.
‫بعد با خودم گفتم باید...
‫به اعضای جوخه بگم.
‫اوضاع یه‌کم پیچیده‌ست.
‫نمی‌تونیم «ایثن» رو بکشیم بیرون،
‫نمی‌تونیم هم بگیم ‫که دنبالش می‌گردیم،
‫چون اونا هنوز نمی‌دونن...
‫که توی میستیک فالزه،
‫نباید بدونن که ما می‌دونیم ‫این‌جاست چون...
‫اونا نمی‌دونن هم‌مدرسه‌ای ماست. ‫که یعنی...
‫نمی‌شه بهشون بگیم ‫چون بعدش باید این...
‫قدرت‌های ماورائی رو توضیح بدیم ‫که ازش خبر ندارن،
‫که احتمالا به‌خاطر این ‫ایراد توی قدرت‌هاشه،
‫که ما می‌دونیم ولی اونا نمی‌دونن.
‫آره. دیگه داری چرت می‌گی.
‫اصلا این کار رو می‌کنیم.
‫می‌گیم درمورد این ‫مشکل ماورائی اومدیم،
‫بعد بدون این که بفهمن ‫مشکل «ایثن» رو حل می‌کنیم.
‫چطوری دو تا نوجوون که ‫اولین باره می‌بینن،
‫قراره توی مشکل ماورائی‌شون کمک کنن؟
‫راست می‌گی.
‫- دکتر «سالتزمن» باید باشه. ‫- ولی توی کماست.
‫ما هم بدون برنامه ‫اومدیم تو دل ماجرا.
‫مطمئنی؟
‫«لیزی» حلقه توهمش رو واسم گذاشت.
‫این حرکتت از خیلی جهات...
‫خیلی اشتباهه.
‫نترس بابا، ‫زود تموم می‌شه.
‫از پسش بر میام.
‫وایستا!
‫فقط رفتارت هم می‌دونی دیگه...
‫مثل سفیدپوست‌ها باش.
‫- دکتر «سالتزمن». ‫- سلام «مایا»...
‫این مرد جوان «کیلب»ئه.
‫- چه خبرا؟ ‫- یه تماسی از طرف...
‫مادرتون به دستمون رسید.
‫- خودش هست؟ ‫- سر کاره.
‫به خاطر اون ماجرای...
‫روحه اومدین؟
‫آخه اولش خودمم باورم نشد.
‫ولی شب‌ها صدای ‫قدم زدن میاد،
‫بعد دیدیم تلویزیون ‫واسه خودش فوتبال پخش می‌کنه،
‫همیشه هم غذاهامون گم می‌شه.
‫مثل یه روح نامرئیه که...
‫- توی خونه‌مون زندگی می‌کنه. ‫- آره...
‫آره، کاملا.
‫اومدیم روحه رو بیرون کنیم.
‫بفرمایید داخل.
‫چه سرزده اومدی.
‫خانم «شواندا» بودی؟
‫شما که قرار نبود...
‫من دانش‌آموزی‌ام...
‫که دنبالش می‌گردی.
‫خودم درخت بلوط رو سوزوندم.
‫هیچ‌چی هم ازش نمونده.
‫که این‌طور.
‫توی دنیا فقط سه نفر می‌دونن...
‫این درخت ممکنه ‫به چه کاری بیاد.
‫پس فکر کنم وقتشه ‫بهم بگی واقعا کی هستی،
‫و واسه چی اومدی این‌جا.
‫خانم «بلوم».
‫گفته بودن باهوشی.
‫تو هم الهه‌ای دیگه؟
‫جواب سوالم رو ندادین.
‫اسم من «آرورا دل مارتل»ئه.
‫اومدم دنبال سلاحی که می‌تونه...
‫سه‌رگه رو بکشه.
‫واسه همین مدیر اصلیه رو کشتم،
‫و توی مخزن آبتون هم ‫علف حقیقت ریختم...
‫که حقیقت رو ازتون بکشم بیرون.
‫خیلی رک صحبت می‌کنی.
‫چون از تو یکی نمی‌ترسم ‫که بخوای جلوم رو بگیری.
‫مرسی عزیزدلم.
‫خیلی‌وقت بود یه طلسم ‫آنوریسم درست حسابی حس نکرده بودم.
‫ولی الآن دیگه نوبت منه...
‫که خودنمایی کنم.
‫«هوپ» بیا برگردیم.
‫نمی‌شه که بذاریم ‫یه آدم بی‌گناه...
‫زیر دست یه آدم ‫چندش زجر بکشه.
‫جدی؟
‫عه وایستا ببینم. ‫می‌تونیم بذاریم.
‫واسه تمرینت هم خوب می‌شه.
‫چه روشی بهتر از...
‫پیدا کردن این دختره،
‫برای پیدا کردن «آرورا»؟
‫خیلی‌خب.
‫مسئله «جوزی»ئه.
‫مگه نه؟
‫چی؟
‫- نه. ‫- بی‌خیال.
‫دختره خواهرش رو گم کرده ‫تنها مونده...
‫باشه. آره، این داستان دقیقا ‫احساسات من رو دخیل کرده.
‫بیا کمکش کنیم دیگه.
‫- بعد هر آزمایشی بخوای انجام می‌دم. ‫- دیگه دیر شده.
‫تو به خواسته احساساتت داری...
‫وارد یه داستان خطرناک می‌شی.
‫پس شکست خوردی.
‫که یعنی توی بیشتر ‫آزمایش‌ها شکست خوردی.
‫یعنی اگه انقدر ساده ‫می‌شه گولت زد...
‫پس به درد من نمی‌خوری.
‫تبریک می‌گم.
‫همین رو می‌خواستی دیگه، ‫الآن ولت می‌کنم بری.
‫همکاری ما تموم شده.
‫حالا این جن‌گیریه چقدر طول می‌کشه؟
‫بیشتر یه میزگرده که...
‫با دنیای ارواح ارتباط بگیریم.
‫اگه روحی هم این‌جا باشه،
‫مسلما که پسر شروری نیست. ‫فقط چند تا دوست می‌خواد کمکش کنن.
‫- یعنی روح شروری نیست. ‫- می‌خوایین...
‫تا اومدن مامانم صبر کنیم؟
‫در هر صورت که می‌خواست ‫شما رو ببینه.
‫- واسه چی من رو ببینه؟ ‫- چون که...
‫شما با هم هستین دیگه.
‫آره، آره. درسته.
‫برای منم خیلی ارزشمند بود.
‫دائم درموردش حرف می‌زنه.
‫همین‌طوری مدام حرف می‌زنه...
‫اصلا ساکت که نمی‌شه.
‫عه...
‫دیگه شروع کنیم.
‫خیلی پیرم.
‫ای روح؟
‫- ای روح؟ ‫- جواب بده ای روح.
‫می‌دونم خیلی از خونه دور شدی،
‫ولی علتش هرچیزی که بوده، ‫احتمالا دیگه واست مشکل‌ساز نیست.
‫پس می‌تونی برگردی ‫همون‌جایی که ازش اومدی،
‫که بتونن مشکلت رو حل کنن.
‫حالا مشکلت هرچیزی که هست.
‫چیه؟
‫چی؟
‫من دارم...
‫دارم یه چیزی حس می‌کنم.
‫یه چیزی حس می‌کنم.
‫یه اسمه.
‫- یه اسمه. ‫- آره، یه اسمه.
‫که اون اسمه هم...
‫«بن»ئه.
‫«بن» و «جد».
‫که بهتون می‌گن...
‫اون طلسمی که روت تأثیر گذاشته ‫دیگه از بین رفته.
‫گمونم دیگه کافیه.
‫تا ده سالگی مامانم دو چیز ‫ رو بهم یاد داد؛
‫همیشه وسط بدن رو نشونه بگیرم، ‫و همیشه به غریزه‌ام گوش بدم.
‫غریزه‌ام میگه که؛
‫شما کسی نیستید که می‌گید.
‫آهای.
‫فقط داری خواب می‌بینی.
‫برو بخواب.
‫«ایثن»؟
‫- شما نباید ‌می‌اومدید. ‫- ما اومدیم...
‫توی کنترل قدرت هات بهت کمک کنیم.
‫قدرت های من که مشکلی ندارن.
‫من فقط می‌خوام مجبورش کنید...
‫همه چیز رو فراموش کنه و برید.
‫خوبه، بالاخره بیدار شدی.
‫می‌خوام که یه چیزی رو برام پیدا کنی.
‫ کجاییم؟
‫توی ضمیر ناخودآگاهت.
‫اومدیم توی ذهنت.
‫از اونجایی که درخته دیگه نیست...
‫باید بهم الهام کنی که باید چیکار کنم.
‫نمی‌تونی مجبورم کنی...
‫که چیزی بهت الهام کنم.
‫آره...
‫ولی می‌تونم به دستش بیارم.
‫به لطف علف حقیقت...
‫ذهن تو الان بی دفاعه.
‫می‌دونی...
‫تا حالا همچین ناخودآگاهی ندیده بودم.
‫ذهن خلاقی داری.
‫لابد هرچیزی این جاست هم ‫واست خیلی ضروریه؟
‫اراده‌‌ات.
‫احساساتت.
‫قدرتت.
‫و یکی از اینا باید...
‫الهاماتت باشه.
‫من فقط چیزی که توشه رو می‌خوام.
‫احیانا...
‫این یکی نیست؟
‫پس نیست.
‫پس...
‫این چی؟
‫نمی‌دونم.
‫آره.
‫ولی می‌تونی حسش کنی، نه؟
‫یه احساسه؟
‫نزدیک شدم؟
‫زدیم وسط خال.
‫دنبالت می‌گشتم.
‫شما دو تا عجب نمایشی راه انداختین.
‫همه بازی های ما رو برنده شدین.
‫انگار واستون مهم نبود بقیه...
‫بدونن که شما چی هستین.
‫چیزی می‌خواستی؟
‫فقط می‌خواستم یه هشدار کوچولو بدم.
‫آخه ما با کسایی که...
‫توی قلمرو ما میان شکار ‫زیاد خوش برخورد نیستیم.
‫گفتی "ما"؟
‫بله خانم.
‫گفتم ما.
‫یه کارناوال پر از خون آشام؟
‫در مقایسه با بقیه، ‫داستان بدی سر هم نکردین.
‫خب بیشترشون که انسان هستن.
‫تعداد کمی از ما مونده.
‫و ترجیح می‌دیم بهمون بگن؛
‫«موجودات تاریکی».
‫بیشتر برازنده ماست.
‫مال همون دوره‌ایه که...
‫مخفی نگه‌داشتن قدرت‌ها...
‫یه رفتار مودبانه محسوب می‌شد.
‫ما پیرو قوانین سفت و سختی هستیم...
‫که توجه‌ها رو به خودمون جلب نکنیم.
‫خیلی با دقت قربانی‌هامون رو انتخاب می‌کنیم.
‫- خواهره رو زنده نگه داشتین؟ ‫- آره، رهبر ما...
‫یه شیوه شکار به‌خصوصی داره.
‫ترجیح می‌ده یه شاهد رو زنده بذاره.
‫ببین...
‫ما توی گذشته با ‫گونه شما مقابله کردیم.
‫بالغ بر صدها ساله...
‫که این نمایش کوچولو رو ‫تونستیم مخفی نگه داریم.
‫- چون ما روش درستش رو بلدیم. ‫- عه.
‫نمی‌دونستم خون‌آشام بودن ‫راه و روش هم داره.
‫مشکل دقیقا همینه.
‫ولی باید طبق روش‌های سنتی پیش رفت.
‫به هر شکلی.
‫ای خدا.
‫یعنی حاضر بودم واقعا ‫پول بذارم وسط که...
‫«لیزی» قراره رومخ ترین ‫آدم امروزم باشه ولی...
‫ولی این توضیحات خون‌آشامی ‫که کلنل «سندرز» بهم داده...
‫- واقعا نظرم رو عوض کرد. ‫- دیگه کافیه!
‫تو و دوستت دو تا انتخاب دارین؛
‫یا بیایین توی گروه ما ‫و زیر نظر یه استاد واقعی...
‫تحت آموزش قرار بگیرین...
‫یا اون یکی حالتش.
‫اولا که ایشون دوستم نیست.
‫دوما که اون یکی حالتش چیه؟
‫اینه که متوجه می‌شی چقدر سخته...
‫با کسی که صدها سال ازت ‫بزرگتره بخوای بجنگی.
‫ممکنه یه کوچولو واسم مشکل‌ساز بشه...
‫البته اگه یه "موجود تاریکی"...
‫...می‌بودم.
‫نمی‌دونستم از این کارها بلدم.
‫چه خفن.
‫«جد»؟
‫چطوری پیدام کردی؟
‫بوی اسپری بدنت.
‫اومدی قایم شدی؟
‫نه، فقط...
‫قایم شده بودم.
‫رفته بودم باشگاه ورزش کنم،
‫بعد «بن» رو دیدم.
‫بهم گفت چی بهش گفتی.
‫اولش که باورم نشد، ‫ولی الآن خودم دارم می‌بینم.
‫ازش دوری می‌کنی. ‫می‌دونم که...
‫من زیاد باهات صمیمی نیستم،
‫ولی از نظر من که ‫کارت خیلی ناجوره.
‫آخه «بن» توی زندگیش...
‫هیچ‌وقت به جایی ‫احساس تعلق نکرده بود،
‫خودش هم می‌خواست که بره، ‫بعد تو قانعش کردی که بمونه.
‫الآنم می‌خوای بپیچونیش؟
‫- آره دیگه. ‫- چون می‌ترسی...
‫واقعیتش فاش بشه ‫که تو باعث می‌شی...
‫این هیولا جذب‌کن توی مدرسه باشه؟
‫علتش که این نیست.
‫پس چرا ازش دوری می‌کنی؟
‫- نمی‌دونم. ‫- دروغ می‌گی.
‫یادت رفته نمی‌تونم دروغ بگم؟
‫خیلی واسم گیج کننده شده و...
‫یه فشاری روی من هست که انگار...
‫انگار قراره بهش حرف بدی بزنم.
‫مثلا چی؟
‫لطفا... جلوش رو بگیرین.
‫ای وای.
‫واقعا زور داری‌ها، مگه نه؟
‫گمونم باید یه صحبت کوچولو بکنیم.
‫درمورد چی؟
‫هنوز مطمئن نیستم.
‫ولی یه الهامی از تو بهم رسیده،
‫که امیدوارم خودت ‫بتونی توضیحش بدی.
‫کمک!
‫«هوپ»...
‫اگه صدام رو می‌شنوی، کمکم کن.
‫«هوپ»...
‫کمکم کن.
‫بزن بریم شکار...
‫چند تا خون‌آشام متواضع.
‫جای خوبیه واسه حرف زدن.
‫حالا بگو ببینم...
‫یه راه حلی برای ‫مشکلم می‌خوام؛
‫یه راهی که سه‌رگه رو باهاش بکشم.
‫الهامی که در جوابش بهم رسید...
‫یه تصویری از تو بود.
‫بگو ببینم چرا.
‫سه‌رگه رو بکشی؟
‫این که ساده‌ست.
‫دو تا ویسکی، چاودار،
‫اگه تونستی هم یه تیکه...
‫ورموت شیرین بنداز توش.
‫تو تحت تأثیر علف حقیقت نیستی.
‫چیزهای زیادی روم تأثیرگذار نیستن.
‫باشه پس.
‫همون روش سنتی رو پیش می‌گیرم.
‫که تمام استخون‌های توی این...
‫بدن خوش‌فرمت رو له کنم.
‫که دوباره خوب می‌شه.
‫البته بعد این که کلی درد کشیدی.
‫ناراحت نشی‌ها.
‫دیگه یه خرده به این...
‫دردهای طاقت‌فرسا عادت کردم.
‫شغلت تو خطر افتاد.
‫ولی انقدر زود ناامید نشو.
‫آهای. بیا زورت رو بزن.
‫لابد دارم دروغ می‌گم.
‫شاید هم داری وقت تلف می‌کنی،
‫که سر من رو گرم کنی.
‫ولی واسه چی؟
‫آها.
‫می‌ترسی با اون‌هایی که...
‫شفا پیدا نمی‌کنن کاری بکنم؟
‫اگه نخوای بهم چیزی بگی ‫برمی‌گردم توی مدرسه،
‫و هرچی دانش آموز ‫جلوم باشه رو می‌کشم.
‫تک‌تکشون رو می‌کشم.
‫هرکدومشون که بمیرن...
‫میفته گردن تو.
‫پس می‌خوای همین‌جا بمونی؟
‫بدون این که خانواده‌ات ‫بفهمن اصلا این‌جایی؟
‫داشتم می‌رفتم خونه.
‫که درمورد قدرت‌هام بهشون بگم ولی...
‫هرچی نزدیک‌تر شدم...
‫نامرئی‌تر هم شدم.
‫اولش واسه خودم هم گنگ بود، ‫انگار یه جور...
‫واکنش ناخودآگاه بود.
‫گمونم حتی نمی‌خواستم ‫من رو ببینن.
‫یا بدونن واسه چی برگشتم خونه.
‫وقتی می‌خوای پیش خانواده‌ات باشی ولی...
‫نمی‌تونی بهشون نگاه کنی ‫باید چی کار کنی؟
‫باید قایم بشی.
‫منم از خانواده‌ام...
‫ماهیت اصلیم رو مدت‌ها مخفی کردم.
‫ولی آخرش که بهشون گفتم.
‫چه‌طوری پیش رفت؟
‫خیلی ناجور.
‫ولی اون حرفم از ته دلم بود...
‫اون حرفی که وقتی ادای ‫دکتر «سالتزمن» رو در می‌آوردم زدم.
‫می‌تونی برگردی.
‫«کلیو» یه طلسمی پیدا کرد ‫که جلوی نفرین رو بگیره.
‫واسه آدمی که دوست بدیه چی؟
‫واسه اونم طلسم دارین؟
‫همین که فهمیدم موجودات ‫ماورائی واقعی هستن...
‫فقط می‌خواستم اندازه تو...
‫آدم خفنی باشم.
‫که عضو یه گروهی باشم. ‫که...
‫یه قهرمان باشم.
‫ولی راست می‌گفتی.
‫اون موقع که فرصتش بود...
‫اصلا قهرمان نبودم.
‫می‌خوای من رو ببخشی، ‫چون آدم خوبی هستی.
‫ولی من لیاقت بخششت رو ندارم.
‫می‌دونی من «لندون» رو کشتم دیگه؟
‫منم توی...
‫یه حالت بدی بودم که ‫کنترل عصبانیتم دست خودم نبود.
‫زنده برگشته بود.
‫همه هم دیگه...
‫بعدش بی‌خیالش شدن.
‫منم فکر نمی‌کردم بعد این که ‫یه کار وحشتناک کردم...
‫لایق مهربونی بقیه باشم.
‫بابای خودم کشیشه.
‫که همیشه می‌گه رحمت...
‫یه فرصت دوباره‌ست.
‫بابام توی خیلی مسائل،
‫اشتباه می‌کنه‌ها ولی...
‫به نظرم این مورد رو راست می‌گفت.
‫تا وقتی عشق باشه...
‫رحمت هم هست.
‫پس یه فرصتی بهش بده.
‫اونا که دوستت دارن.
‫ممکنه تو رو همون‌طوری ‫که واقعا هستی بپذیرن.
‫اگه نتونستن بپذیرن هم...
‫تا وقتی بپذیرن ‫من می‌شم خانواده خودت.
‫متشکرم!
‫و حقه‌ی بعدی من...
‫شما رو با قدرت هیپنوتیزم خود...
‫شگفت‌زده خواهم کرد.
‫دو تا داوطلب می‌خوام.
‫ما هستیم.
‫بله.
‫از این طرف بیایید.
‫ولی هشدار می‌دم که...
‫اتفاقات آتی برای ‫افراد با قلب ضعیف مناسب نیست.
‫راستش چند نفر از شما هم ‫مجبورین می‌شین...
‫روتون رو برگردونین.
‫ولی اون دسته از شما ‫که شجاع هستین...
‫ازتون می‌خوام ذهنتون رو خالی کنین.
‫صدای من رو...
‫دنبال کنین.
‫شما از تمام دستورات من ‫اطاعت خواهید کرد.
‫پلک‌هاتون...
‫داره سنگین می‌شه.
‫ذهنتون...
‫داره تیره و تار می‌شه.
‫با شماره سه...
‫قراره بیفتید روی زمین.
‫به خواب می‌رید.
‫یک.
‫دو.
‫سه!
‫فکر کنم کارساز نبود.
‫شاید دوست شما...
‫بتونه کمی...
‫مطیع‌تر باشه.
‫پلک‌های تو...
‫دارن سنگین می‌شن.
‫فعلا که نشدن.
‫مثل این که چند تا ‫دردسرساز داریم.
‫لطفا بیرونشون کنید.
‫الآن داشتی به...
‫داداشی‌های خون‌آشامت می‌گفتی؟
‫چون ممکنه الآن ‫نتونن بیان کمکت.
‫از طرفی...
‫دیگه هم قرار نیست ‫کسی باورت کنه.
‫جایی نرو.
‫شما کی هستین؟
‫ما آینده‌ایم.
‫گمونم تا الآن دیگه...
‫علف حقیقت اثرش پریده باشه.
‫می‌خوای امتحان کنی؟
‫من واقعا خوب بیلیارد بازی می‌کنم.
‫منم همیشه می‌خواستم آلفا باشم.
‫خب به طور رسمی...
‫می‌تونیم بازم دروغ بگیم.
‫راستی من امروز یه کم...
‫زیادی توی کارت دخالت کردم.
‫گمونم...
‫این که من رو توی هیچ‌کاری ‫راه نمی‌دن اذیتم کرده بود.
‫شاید چون «جوزی» همیشه ‫من رو در جریان قرار می‌داد.
‫آره. منم دلم واسش تنگ شده.
‫راست هم می‌گفتی...
‫نباید «بن» رو تنها می‌ذاشتم.
‫ولی یه احساسی داشتم که خیلی...
‫گیجم می‌کرد.
‫اصلا هم با عقل جور در نمی‌اومد ‫تا این که...
‫یهویی دیدیم توی خطریم.
‫بعدش با عقل جور در اومد.
‫گمونم ازش خوشم میاد.
‫آره. منم ازش خوشم میاد.
‫وای.
‫ببخشید، می‌دونم. ‫می‌دونم یه‌کم ناجوره.
‫فقط...
‫فقط نمی‌دونم با کی ‫درموردش صحبت کنم.
‫می‌خوای با من حرف بزنی؟
‫می‌تونی هرچقدر خواستی ‫باهام صحبت کنی.
‫خیلی حرف زدنشون طول کشیدها.
‫واقعا بهترین کار همین بود ‫که راستش رو بگه.
‫دیدی؟ گفتم که.
‫اصلا لازم نبود منم باشم.
‫خودت هم دیدی.
‫من همون حرفی رو بهش زدم که ‫وقتی «لندون» رو کشتم تو بهم گفتی.
‫خیلی خوب می‌شه که...
‫برگردی مدرسه پیشمون.
‫خب...
‫به نظرش که خفن بود.
‫ایول.
‫آخه هنوزم...
‫خیلی عجیبه‌ها ولی...
‫بهرحال داداش خودمه دیگه.
‫شما احیانا...؟
‫دکتر «سالتزمن» نیستم.
‫- می‌دونی چی کار کردم؟ ‫- آره، اِم...
‫گمونم یه کم دیگه درمورد ‫این اتفاقات ماورائی بگیم...
‫مغزم می‌پاشه بیرون.
‫اوهوم.
‫مراقبش باشین.
‫- باشه؟ ‫- رو چشمم.
‫اگه «فینچ» هم دیدین...
‫بهش بگین سلام رسوندم.
‫یا بگین سلام رسوند.
‫حالا هرچی.
‫البته اگه دیدینش.
‫خیلی‌خب. دیگه بزنیم به دل جاده.
‫بدجور می‌خوام ببینم اون ‫کوروت خوشگله رو چی کار کردی،
‫همیشه دلم می‌خواست سوارش بشم.
‫دیگه باید بریم.
‫بهترین دوستم بود.
‫می‌دونم.
‫اتفاقات آینده قراره ترسناک باشه.
‫و سخت باشه.
‫احتمالا این دردی که داری ‫هیچ‌وقت از بین نره.
‫قراره دلتنگش هم بشی.
‫اشکالی هم نداره.
‫اشکالی نداره دلتنگی ‫و ناراحتی رو احساس کنی.
‫چون قراره یه چیز دیگه هم ‫توی دلت حس کنی.
‫قراره حس کنی خواهرت...
‫همیشه کنارت هست. ‫هر چیزی که بشه...
‫اون یه بخشی از وجودته.
‫چون واقعا هست.
‫قراره همیشه حسش کنی.
‫هیچ‌وقت کاملا از بین نمی‌ره.
‫همینه که بهت شهامت می‌ده.
‫«لونا»!
‫طلسم اجبار قشنگی اجرا کردی.
‫خب. آزمون بعدی چیه؟
‫هیچی.
‫دیگه آزمون و قانون بسه.
‫من و تو می‌تونیم ‫خودمون یه راهی پیدا کنیم.
‫شاید خوش بگذره.
‫یعنی دیگه کارناوال نداریم؟
‫دقیقا همین‌طوره.
‫راستی، حق با تو بود.
‫که ارتباط نداشتن با «جوزی»...
‫رفته بود رو مخم.
‫می‌شه بعد این که «آرورا» رو پیدا کردیم...
‫ارتباطمون قطع نشه؟
‫همین... ارتباط.
‫پیمان رهبری حالا هر چیزی.
‫فکر نکنم آماده باشم که ‫تنهایی با دنیا روبه‌رو بشم.
‫دیدی چه معلم خوبی‌ام؟
‫منم باید مدیر مدرسه بشم.
‫البته یه مدرسه برای سه‌رگه‌ها.
‫«هوپ» فقط تو سه‌رگه‌ای.
‫می‌دونم دیگه.
‫بابت طلسم شفابخش ممنون.
‫خودت شفا پیدا کردی.
‫می‌خواستم درستش کنم، ‫ولی الآن جادو اذیتم می‌کرد.
‫گمونم هر کاری که باهام کرد...
‫یه آسیبی بهم زده که...
‫هنوز نمی‌دونم چه آسیبی بهم وارد شده.
‫خیلی خسته بودم که...
‫مردم همیشه پیش من...
‫دنبال الهام گرفتن بودن. ولی الآن...
‫حالا دیگه حتی حسش هم نمی‌کنم.
‫واقعا شرمنده‌ام.
‫از تو چی می‌خواست؟
‫اطلاعات می‌خواست.
‫درمورد خدایان.
‫هرچیزی که می‌دونستم...
‫بهش گفتم.
‫که چقدر قدرتمندن.
‫گمونم فکر می‌کنه خدایان...
‫می‌تونن سه‌رگه رو بکشن.
‫یه جوری به «هوپ» هشدار می‌دیم.
‫فکر نکنم فقط «هوپ» ‫توی دردسر افتاده باشه.
‫خدایان خیلی وقته که به خواب رفتن.
‫اگه «آرورا» بتونه بیدارشون کنه...
‫باید به کل دنیا هشدار بدیم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.