..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫وید گفت بهت بگم ‫این رو تحویل گرفته.
‫از نیواورلئان فرستادن.
‫درست فهمیدم چیه؟
‫بستگی داره. به نظرت خاکستر پدرمه؟
‫احتمالا اول از همه ‫چنین حدسی زدم.
‫راستش، به خاطر من ‫سرمایه این مدرسه رو تأمین کرد...
‫که همیشه بتونم جایی رو ‫خونه خودم خطاب کنم.
‫با خودم گفتم بهتره خاکسترش رو ‫اینجا پخش کنم و کارش رو گرامی بدارم.
‫خیلی کار قشنگی می‌کنی هوپ.
‫خوشحالم که می‌تونی ‫چنین کاری در حقش بکنی.
‫حالت خوبه؟
‫از جو خبری نشد؟
‫نه.
‫می‌شه گفت خیال می‌کردم ‫تا الان دیگه بتونه برگرده پیشمون.
‫بهم گفته بود منتظرش نمونم، ولی...
‫گمون نکنم با قاطعیت بدونم...
‫اگه اون اینجا نباشه، ‫خودم چه نقشی دارم.
‫خب، اگه می‌خوای ‫یه‌جوری کمک کنی،
‫شاید بتونی بهم بگی ‫باید این رو چیکار کنم.
‫با تنها سلاح دنیا ‫که می‌تونه بکشدت چیکار کنی؟
‫سوالت اصلا سخت نبود.
‫نمی‌شه نابودش کرد.
‫اگه همین‌جوری ولش کنم،
‫ملت میان سراغش، ‫ولی اگه قایمش کنم،
‫فقط خودم از جاش خبر خواهم داشت.
‫مگه اون‌جوری خوب نیست؟
‫اگه باز هم گمراه بشم، خوب نیست.
‫به نظرم چنین اتفاقی نمی‌افته.
‫آره، خب، کسی نباید ‫چنین قدرتی داشته باشه.
‫اعضای خاندان مایکلسون ‫که اصلا نباید داشته باشن.
‫لطفا کل دانش‌آموزان به سالن اصلی...
‫مراجعه کنن که سخنرانی داریم.
‫ممنون که تشریف آوردین.
‫راستش، من به والدین ‫ایتان قولی داده بودم.
‫به والدین خودتون ‫هم وقتی اینجا...
‫ثبت‌نامتون کردن، ‫همین قول رو داده بودم...
‫که عین بچه‌های خودم ‫ازتون مراقبت می‌کنم.
‫ولی باز هم داریم یاد دانش‌آموز دیگه‌ای رو ‫گرامی می‌داریم.
‫ولی قرار نبود اینجا چنین جایی باشه.
‫مدرسه سالواتور فقط ‫با یه هدف تأسیس شده بود:
‫می‌خواستیم واسه افراد ماوراطبیعی ‫کم سن و سال، فضایی امن ایجاد کنیم.
‫ولی در واقعیت اصلا امن نیست.
‫و ثابت شده ‫که دست‌یابی...
‫به هدفمون...
‫به هدفم... غیرممکنه.
‫و از اون‌جایی که دیگه نمی‌تونم ‫به قولم وفا کنم،
‫باید مدرسه سالواتور رو تعطیل کنیم.
‫به جز ابراز عذرخواهی،
‫حرف دیگه‌ای ندارم.
‫هوم.
‫صبح به خیر.
‫خواب موندیم و به مراسم ‫یادبود ایتان نرسیدیم.
‫ذات جنگ همین شکلیه دیگه.
‫زنده‌ها باید اول ‫نجات یافتنشون رو جشن بگیرن،
‫بعدش واسه مردگانشون ‫عزاداری کنن.
‫من یکی هم که بدم نمیاد ‫کمی جشن بگیرم.
‫آها، اِم...
‫ببین، عذر می‌خوام، ‫نمی‌خوام نسبت به مرگ...
‫همکلاسیت بی‌احساس باشم.
‫خودم می‌دونم. ‫صرفا از اون ناراحت نیستم.
‫یه جای کارم می‌لنگه. ‫حـ...
‫حس متفاوتی دارم.
‫خب، دیـ...
‫دیشب با یه نیمه‌خدا سکس داشتی.
‫اگه نداشتی، ‫کمی بهم برمی‌خورد.
‫وای.
‫ولی اگه همین باعث شده ‫من از چشمت بیفتم، پس...
‫نه، نه... از تو که خیلی خوشم میاد.
‫از خودمون خوشم میاد.
‫به عمرم این‌قدر از نظر احساسی خوب نبودم.
‫ولی از نظر جسمانی،
‫همون‌طور که گفتم... ‫چیزی درونم تغییر کرده.
‫خیلی‌خب. پس...
‫باید بفهمیم...
‫چه تغیری درونت حاصل شده.
‫خب؟
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫واقعا می‌خوای چنین تصمیمی رو ‫بدون مقاومت بپذیری؟
‫دیگه از مقاومت خسته شدم.
‫اینه که می‌رم دیدن جوزی.
‫تو هم اگه بخوای، ‫می‌تونی بیای.
‫معلومه که می‌خوام. ‫ولی بقیه چی می‌شن؟
‫اگه این مدرسه ‫تعطیل بشه،
‫بعضی‌هاشون جای دیگه‌ای ندارن.
‫امیدوار بودم کمکم کنی ‫این موضوع رو به بابات بفهمونیم.
‫نمی‌تونم.
‫آخه باهاش موافقم.
‫دیوانه شدی؟
‫نمی‌شه که بدون مشورت با کسی،
‫چنین تصمیمی بگیری.
‫خب، واسه چی خیال می‌کنی ‫مشورت نکردم؟
‫خب، با من که مشورت نکردی.
‫اگه می‌کردی، ‫بهت می‌گفتم...
‫به اینجا نیاز داریم.
‫خودم به اینجا نیاز دارم.
‫هوپ مایکلسون، ‫احتمال این که تو مسیر زندگی...
‫خودت رو پیدا کنی، ‫از همه بیشتره.
‫نمی‌خوام مسیر زندگی جدیدی پیدا کنم. ‫تازه همین مسیرم رو از نو پیش گرفته بودم.
‫این مسیر به مرگ بچه‌ها ختم می‌شه.
‫از من که قبلا معتاد ‫ویسکی بوربن بودم بپرس:
‫اگه چیزی حالت رو خوب می‌کنه، ‫دلیل نمی‌شه چیز مناسبی باشه.
‫خداحافظی با این مدرسه...
‫کار دردناکیه.
‫ولی روز به روز بهتر می‌شه.
‫اگه به کارهای اخیرمون...
‫ادامه بدیم، ‫دردمون بیشتر و بیشتر می‌شه.
‫شاید مجبور نباشیم تعطیل کنیم.
‫شاید صرفا مدیری لازم داریم ‫که تحت این فشار دوام بیاره.
‫داری چی می‌کشی؟
‫عه، خیلی‌خب.
‫خیلی مینیمالیسته.
‫ذهنم مملو از افکار متعددیه،
‫ولی دستم هیچ‌کدومشون رو ‫به تصویر نمی‌کشه.
‫اول قدرتم از بین رفت. ‫الان هم چشمه هنرم خشک شده. اِم...
‫باهام بیا آتلانتا.
‫می‌بینم که تو خشک نشدی.
‫اشتباه برداشت نکن، ‫می‌خوام مدرسه باز بمونه.
‫ولی اگه نموند، ‫می‌خوام باهام بیای خونه.
‫می‌خوام اونجا رو خونه خودت هم بکنی.
‫به عمرم چنین حرف مهرآمیزی نشنیده بودم.
‫ولی یه شرط داره.
‫می‌خوام بدونی دقیقا ‫قراره چی بشه.
‫می‌خوام بدی‌ها و خوبی‌هاش رو بدونی.
‫خیلی‌خب، پس بهم بگو.
‫نمی‌تونم.
‫هرکدوممون قهرمان داستان ‫زندگی خودمونیم کلئو.
‫اگه بخوام طبق خواسته خودت، ‫داستان زندگیم رو بگم،
‫جوری بیانش می‌کنم ‫که قبول کنی.
‫واسه همین...
‫ازت می‌خوام قدرتت رو به کار بگیری...
‫و به چشم خودت ببینی.
‫نمی‌دونم...
‫دیگه توان چنین کاری رو ‫داشته باشم یا نه،
‫نمی‌دونم می‌خوام ‫داشته باشم یا نه...
‫خواهش می‌کنم امتحان کن.
‫حاضرم دریچه ذهن و زندگیم رو ‫به روت باز کنم.
‫ولی خودت هم باید بخوای.
‫♪ بیا سراغم، ♪
‫♪ می‌ذارم استراحت کنی. ♪
‫♪ باغ‌هایی مملو از بنفشه‌های زیبا ‫برات فراهم می‌کنم. ♪
‫♪ این‌قدر پربار شو ‫که روحت خرسند بشه. ♪
‫♪ بیا سراغم، ♪
‫♪ می‌ذارم استراحت کنی. ♪
‫چیز دیگه‌ای نمی‌خوای؟
‫بستگی داره چی‌ها داشته باشی.
‫اینجا دقیقا کجاست؟
‫اِم، می‌شه گفت ایستگاهی ‫واسه ارواح گم‌گشته است.
‫مسئولیت کلش هم ‫الان دیگه با منه.
‫آها، بارت رو نمی‌گفتم پسر.
‫درسته. اِم...
‫اینجا برزخه.
‫ضمنا، معلومه که اخیرا مردی.
‫ولی نگران نباش.
‫به احتمال زیاد، به خاطر فداکاریت ‫برای دوستانمون،
‫سه‌سوته سوار قایق بشی.
‫- عذر می‌خوام، قایق هم دارین؟ ‫- آره. خیلی آب می‌گیره،
‫هدایتش دشواره. ‫وقتی فهمیدیم واسه چی...
‫اینجا موندی، ‫خودت می‌بینی چه شکلیه.
‫خودم دلیلش رو می‌دونم.
‫دلیلش اینه که نمی‌خوام برم بهشت.
‫می‌خوام مجددا زنده بشم.
‫آخه تازه داشتم زندگی رو یاد می‌گرفتم.
‫متأسفانه امکانش نیست.
‫واسه چی؟ مگه بقیه رو احیا نکرده بودی؟
‫بهایی داشت.
‫جزئیاتش رو خوب بلد نیستم،
‫ولی می‌دونم طبیعت نمی‌ذاره ‫باز هم چنین کاری بکنم.
‫خب، خیر سرم باید چیکار کنم؟
‫جواب سوالت رو...
‫فقط خودت می‌دونی ایتان.
‫ولی من همین‌جا خواهم بود ‫و کمکت می‌کنم به جوابش برسی.
‫♪ شب‌ها اصلا نخواب... ♪
‫مدت کوتاهی می‌شد ‫که کسی احضارم نکرده بود.
‫به شدت قدرتمند شدی.
‫ببین کی به کی می‌گه.
‫شنیدم الان دیگه «فری‌من» شدی.
‫خیلی عجیبه، نه؟
‫از وقتی دم میدون میلک‌شیک می‌خوردیم، ‫خیلی پیشرفت کردیم.
‫چیکار داری هوپ؟
‫باید پدرم رو ببینم.
‫خواسته بزرگیه.
‫پدرم تو برزخه دیگه، نه؟
‫نکرومنسر گفته بود ‫تا من نرم بهشت،
‫اون هم نمی‌ره، ‫راستش رو بخوای،
‫من هم اصلا احساس بهشتی ندارم.
‫راستش، نمی‌دونم. ‫برزخ خیلی بزرگه.
‫ولی تو الان «فری‌من»ـی دیگه، ‫یعنی می‌تونی پیداش کنی.
‫یعنی چنین کاری باید ‫خیلی راحت‌تر از کاری...
‫که در حق دوستانمون کردی باشه.
‫اون کارم بهایی داشت.
‫حالا که اومدم اینجا، ‫متوجه شدم...
‫بهاش سنگین‌تر از تصوراتم بوده.
‫چه بهایی داشت؟
‫هیچ حسی ندارم.
‫حداقل احساساتی رو که باید، ندارم.
‫هیچ حسی تو این دنیا بهم دست نمی‌ده.
‫حس زخمی...
‫کبود و به درد نخور رو دارم.
‫احساست به من هم از بین رفته.
‫خب، پس با توجه به تجربیات خودم،
‫ظاهرا بهاش رو با انسانیتت پرداخت کردی.
‫گمون نکنم به این سادگی‌ها باشه.
‫آخه خودم می‌دونم عاشقتم.
‫تقریبا فقط از همین بابت مطمئنم.
‫می‌خوام خواسته‌ات رو اجابت کنم.
‫چرا می‌خوای بابات رو ببینی؟
‫ضمنا، به از دست دادن بخش دیگه‌ای ‫از وجودم می‌ارزه؟
‫به طور کلی، بـ...
‫باید بفهمم آرامگاه نهاییش ‫باید کجا باشه،
‫آخه ظاهرا دیگه نمی‌تونم ‫خاکسترش رو تو این مدرسه پخش کنم.
‫ولی اگه بخوام جزئیاتش رو بگم، ‫حس می‌کنم...
‫اخیرا خیلی گند زدم.
‫اگه بتونم همین یه مسئله رو درست کنم،
‫شاید بتونم باقی...
‫اشتباهاتم رو هم جبران کنم.
‫ولی به از دست دادن ‫مجددت نمی‌ارزه.
‫به نظرم حتی به از دست دادن ‫بخشیت هم نمی‌ارزه.
‫درخواستم رو فراموش کن، خب؟
‫اِم، ولی حالا که اینجایی،
‫می‌شه درخواست دیگه‌ای ازت بکنم؟
‫این‌قدر بد بود، ها؟
‫بـ... به قدرت جدیدم عادت ندارم،
‫اینه که هنوز گذشته‌ات رو ندیدم.
‫ولی چیزی دیدی، درسته؟
‫فکر کنم آینده‌مون رو دیدم.
‫اون هم بد بود؟
‫کیلب، خیلی قشنگ بود.
‫پس چرا این‌قدر ترسیدی؟
‫آخه سرنوشتمون حکم می‌کنه ‫این مسیر رو جدا از هم طی کنیم.
‫همه کجا رفتن؟
‫کی به کی می‌گه.
‫تو که غیب شدی، ‫تصمیم گرفتم بپرم پست بار...
‫و جات رو پر کنم.
‫همون‌طور که تو به حرفم ‫گوش داده بودی،
‫به حرف ارواح گم‌گشته گوش دادم.
‫ظاهرا اکثرشون موفقیت‌آمیز بود.
‫بعدا برمی‌گردن که از موفقیت‌هاشون برات بگن.
‫امیدوارم پام رو از گلیمم ‫درازتر نکرده باشم.
‫نه، کارت حرف نداشت.
‫حق داری بری بهشت ایتان.
‫پس هر وقت حاضر بودی، بریم.
‫مطمئن نیستم بخوام برم یا نه.
‫ما که صحبت کرده بودیم.
‫نه، راستش نکردیم.
‫من از زندگیم درس گرفتم ‫که دستیار بودن خجالتی نداره.
‫البته مطمئن نیستم...
‫«بچه‌پری» اسم خوبی باشه.
‫اشکالی نداره.
‫«نجات‌دهنده» رو ترجیح می‌دم.
‫راستش خیلی به موقع اومدی.
‫واسه پیدا کردن شخصی ‫کمک لازم دارم.
‫جفتتون رو آوردم اینجا...
‫که کمی سر عقل بیارمتون.
‫- میلتون. ‫- به من نگو میلتون.
‫یا قلدرها میلتون خطابم می‌کنن،
‫یا عزیزانم، ‫ولی شما الان...
‫به طرز خطرناکی بین این دو گروه قرار گرفتین.
‫ظاهرا این حرف‌هاتون خصوصیه.
‫بشینین.
‫نمی‌شه مدرسه رو تعطیل کنین دکتر سالتزمن،
‫آخه تک‌تک این پرونده‌ها ‫نشانگر آدمیه...
‫که زندگی داره...
‫و خونه لازم داره.
‫حقایق رو قبول کن ام‌جی.
‫این مدرسه واسه کل افرادی ‫که اینجا پرونده دارن، خطرناکه.
‫هر بار که مشکلی رو حل می‌کنیم،
‫مشکل دیگه‌ای ایجاد می‌شه.
‫از اولش هم به خاطر...
‫مشکلاتشون سر از اینجا درآوردن دیگه. ‫اومدن اینجا در امان باشن.
‫دنیا واسه افراد ماوراطبیعی...
‫جای امنی نیست.
‫ولی ما اینجا...
‫خونه‌ای داریم.
‫خانواده‌ای داریم.
‫دارین جوخه‌مون رو به هم می‌زنین.
‫واقعا خیال کردی ‫دلم می‌خواد چنین کاری کنم؟
‫من و کارولاین...
‫این مدرسه رو واسه دخترانمون ساختیم.
‫همگیمون بیش از حد ‫سختی کشیدیم.
‫باید از نو شروع کنیم.
‫دارین چرت و پرت می‌گین.
‫دارین از سوگواری فرار می‌کنین،
‫آخه دیگه نمی‌خواین درد بکشین.
‫ضمنا، الان که دارین ‫به جای کلمون...
‫تصمیم می‌گیرین، ‫دقیقا همون کاری رو می‌کنین...
‫که به لندون قول داده بودین نمی‌کنین.
‫جوزی که رفت، ‫تصمیمات بدی گرفتین.
‫حالا ترجیح می‌دین ‫به خودش بچسبین...
‫و اینجا نمونین و زندگی متفاوتی رو ‫تجربه نکنین؟
‫خلاصه که آره، ‫همون‌طور که گفتم...
‫چرت و پرت می‌گین.
‫خیال کردی داری کجا می‌ری؟
‫اگه بهت بگم، ‫به هدفم نمی‌رسم،
‫آخه ترجیح می‌دم تنها باشم.
‫واسه چی عجله داری؟
‫همگیمون قراره به زودی تنها باشیم.
‫اگه همه این موضوع رو ‫قبول کرده بودن،
‫الان این شکلی نگاهم نمی‌کردن.
‫انگار من می‌تونم راه‌حلی ‫واسه باز نگه داشتن مدرسه پیدا کنم.
‫تو هم مخالفی؟
‫ام‌جی با نگاه مظلومانه‌اش، ‫خیلی بی‌انصافانه برخورد کرد.
‫من هم عین خودت...
‫نقشه ثانویه خوبی داشتم ‫و می‌خواستم فرار کنم؛
‫ولی بعدش این نامه ‫از جوزی به دستم رسید.
‫[گیرنده: میستیک فالز، ‫مدرسه سالواتور، لیزی سالتزمن]
‫چی نوشته بود؟
‫باید بخونیش.
‫آخه خطاب به تو هم چیزی نوشته بود.
‫[فرم انحلال موسسات آموزشی خصوصی]
‫به جادوگری گفته بودی ‫دور دفترت...
‫طلسم منع ورود اجرا کنه؟
‫یه شکلات به پدرو رشوه داده بودم.
‫ظاهرا گرون حساب کرده بود.
‫ببین هوپ، اگه اومدی نظرم رو عوض کنی،
‫به بقیه هم گفتم...
‫تعطیل نکردنش به دردی نمی‌خوره.
‫راستش، اومدم ازت تشکر کنم...
‫که کمکم کردی ‫انسانیتم برگرده.
‫نمی‌تونم بگم کار خودم بود.
‫در واقع نقشه...
‫جوزی بود؟ خودم می‌دونم.
‫این آویزی که بهش داده بودم رو ‫طلسم کرده بود...
‫و فرستاده بود واسه ‫خانواده‌ام تو نیواورلئان.
‫انسانیتم از همین طریق تونست برگرده.
‫بگذریم، دیگه لازمش نداره...
‫و ازم خواست بدمش به کسی ‫که لازمش داره،
‫من هم با خودم گفتم...
‫می‌تونم بدمش به تو.
‫گفتم شاید ندایی خفیف...
‫تو ذهنتون باشه...
‫که داره سعی می‌کنه ‫بین اون همه ترس...
‫شنیده بشه.
‫موفق نشدی؟
‫تا حدی موفق شدم. ‫ساکنین برزخ می‌گن...
‫از اینجا رفته.
‫مگه رفتن ملت خوب نیست؟
‫معلومه که هست، ‫صرفا امیدوار بودم...
‫بتونم نیاز دوستی رو برآورده کنم.
‫ولی تنها راه ارتباط برقرار کردن با بهشت،
‫حضور در خود بهشته...
‫که «فری‌من» نمی‌تونه بره اونجا.
‫مگه این که...
‫مگه این که چی؟
‫راجع به روند تجربه ابدیت تجدید نظر کنی.
‫قراره دردت بیاد؟
‫فینچ بهم گفته بود اقونیطون...
‫خیلی درد داره.
‫آره، هدفم همینه دیگه.
‫بریزش این تو.
‫خیلی‌خب. بریزش روم.
‫خب، معلوم شد.
‫چرا درد نمی‌کشی؟
‫تنها دلیلی که به ذهنم می‌رسه، ‫اینه که دیروز مردم.
‫واسه همین با خودم گفتم: ‫«اگه از نو زنده شدن،»
‫«نفرینم رو لغو کرده باشه چی؟»
‫می‌شه گفت مرگ بابای تو هم ‫نفرینت رو خنثی کرد.
‫به نظرت دیگه گرگینه نیستی.
‫خب، الان دیگه مطمئنم نیستم.
‫خب، چه حسی داری؟
‫حس می‌کنم...
‫اخیرا خیلی تغییر کردم...
‫و به تغییراتم افتخار می‌کنم.
‫هویتم همیشه...
‫با گرگ و رهبر گله بودن تعریف می‌شد.
‫پس شاید یکی می‌خواد ‫این‌جوری بهم بفهمونه...
‫که باید بفهمم بدون اون تعاریف، چی هستم.
‫به عنوان کسی که بعد از هزار سال ‫از شر چیزی که...
‫باهاش توصیف می‌شد خلاص شده، ‫باید بگم درک می‌کنم.
‫ولی...
‫اگه قراره دنبال چیزی بگردی،
‫خواهشا بذار منم جزوی از...
‫این ماجراجویی باشم.
‫اینجا واسم معنای خاصی داره.
‫واسه فکر کردن میام اینجا.
‫یا موقع‌هایی که نیاز به فکر کردن دارم.
‫یا واسه بوسیدن دوست‌پسرم، ‫که اونم الآن مرده، پس نگران نباش.
‫مثل خودت رفته.
‫ولی فکر نکنم اینجا برای تو هم ‫معنی خاصی داشته باشه.
‫صرفا می‌خوام تصمیم درست رو بگیرم بابا.
‫ولی اگه خاکسترت رو اینجا پخش کنم ‫و مدرسه هم تعطیل بشه،
‫که بعدش دوباره از هم جدا بشیم،
‫نمی‌دونم درسته یا نه.
‫حداقل نشونه‌ای چیزی بهم بده.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫ببخشید که الکی فرستادمت دنبال چیزی.
‫موفق نشدی؟
‫الآن آماده‌ای درموردش صحبت کنیم؟
‫بستگی داره.
‫خودت آماده‌ای چیزی بگی...
‫که باعث عصبانیتم نشه؟
‫جوزی واسه هوپ آویزش رو فرستاده بود.
‫یادته؟ همونی که صداهای آروم رو می‌شنید؟
‫خب، این‌جوری شد که به این فکر افتادم.
‫توی اعماق وجودت ‫حتی کوچیک‌ترین صدای ممکن،
‫درنهایت می‌تونه واقعیت ‫خودش رو بیان کنه.
‫یکی از بهترین خصوصیاتت همینه.
‫من همیشه توی ذهنم ‫میلیون‌ها صدای مختلف می‌شنیدم،
‫برای شنیده شدن فریاد می‌کشیدن.
‫لحظه‌ای که مردی، ‫بخشی از وجودم حس کرد...
‫که دیگه کسی توی زندگیم نمونده،
‫که بتونه کمکم کنه ‫توی زندگیم تصمیم بگیرم.
‫تصمیم درست رو از نادرست جدا کنم.
‫ببخشید که واسه شنیدن این حرف‌ها ‫لازم بود بمیری، ولی...
‫تو همون آویز منی.
‫دیر گفتن بهتر از نگفتنه.
‫خب، از اینجا به بعدش چی می‌شه؟
‫جوزی توی اروپا مدرسه‌ای پیدا کرده ‫که می‌خواد بره اونجا.
‫ظاهرا که خیلی خوشحاله.
‫مشخصاً منم دلم می‌خواد باهاش برم،
‫هم برم دنبال جوزی، ‫هم برم دنبال اون خوشبختی.
‫ولی راست می‌گفتی.
‫این‌جوری نمی‌رم پیش خواهرم،
‫بلکه دارم از وظایف خودم فرار می‌کنم.
‫ولی من دیگه چنین آدمی نیستم.
‫پس اگه می‌خوای برای نجات این مدرسه،
‫با جون و دل بجنگی،
‫منم توی جوخه‌ات هستم.
‫البته اگه قبولم کنی.
‫من همیشه دلم تو رو می‌خواست لیزی.
‫پس احتمالا بهتره ماچم کنی.
‫برو بیرون!
‫به اندازه کافی رفته بودم دیگه، مگه نه؟
‫- بنا بر ظواهر شرایط مشخصه. ‫- مامان؟
‫ببخشید زیاد بلد نیستم ‫از قدرتم استفاده کنم.
‫خب اینم بذار جزو کارهایی که ‫باید روشون تمرین کنیم.
‫مگه نه میلتون؟
‫لازم نیست تمیزکاری بکنی.
‫دیگه مسئول کمک کردن ‫به وظایف بقیه نیستی.
‫می‌دونم.
‫ولی موقعی مقاومت می‌کنم،
‫که یک نفر دیگه بخواد ‫مجبورم کنه.
‫پس مشکلی ندارم.
‫واکنش گله با شنیدن خبر چی بود؟
‫خودت که گرگ‌ها رو می‌شناسی.
‫اندازه خون‌آَشام‌ها و ‫جادوگران احساساتی نیستن.
‫واسه همین رفتن ‫تمرین ورزشی کنن،
‫که حواسشون رو پرت کنن که...
‫باشگاه و بوفه باز صبحونه دیگه...
‫قرار نیست در اختیارشون باشه.
‫آره.
‫ولی اگه مدرسه تعطیل بشه،
‫شرایط ما که تغییر نمی‌کنه.
‫کل گله می‌مونن کنار هم، مگه نه؟
‫اگه حرف آلفا اینه که حتما.
‫واسه همین چنین چیزی خواستم.
‫قبل اینکه نشنیده جواب رد بدی،
‫حداقل متوجه این مسئله بشو...
‫که همین الآنش هم داری ‫مثل آلفای گله رفتار می‌کنی.
‫مخصوصاً با اینکه خیلی ‫درگیر مسائل خدایان شدم.
‫یعنی چقدر درگیر شدی؟
‫بن ازم خواست که باهاش برم، ‫منم جواب مثبت دادم.
‫البته به شرطی که تو هم ‫جواب مثبت بهم بدی.
‫نمی‌دونم...
‫من نمی‌خواستم این کاره بشم...
‫واسه همین باید خودت آلفا باشی.
‫پس اگه شرایط مدرسه ناجور پیش رفت،
‫تو می‌تونی کنار هم نگهشون داری.
‫اینو قبول دارم که این مدرسه ‫چقدر عجیب و غریب...
‫توی دلم جا باز کرد.
‫پس باید به دوئل دعوتت کنم دیگه؟
‫دقیقاً.
‫ولی دیگه اندازه قدیم قوی نیستم،
‫پس مطمئنم دهنم رو سرویس می‌کنی.
‫قدرت تو از جای دیگه‌ای میاد جد.
‫مرسی فینچ.
‫خب چه دوئلی بکنیم؟
‫کشتی؟ بوکس؟ ‫یا بریم...
‫اولین کسی که بره عقب باخته.
‫داری معذبم می‌کنی.
‫این همه مخفی‌کاری واسه چیه؟
‫آسیاب به نوبت.
‫پدرت به آرامش رسید.
‫که خبر خوبیه، مگه نه؟
‫ولی زیادم خبر خوبی نیست ‫چون یعنی...
‫دیگه نمی‌تونم کاری کنم برگرده پیشت.
‫ولی ناسلامتی بنده فریمن هستم‌ها.
‫من خود معجزه متافیزیکی‌ام.
‫وقتی که هر دو ذهن ‫باهوش و جادوییمون ترکیب شد،
‫می‌تونیم چیزی که ‫دلت می‌خواد رو بهت بدیم.
‫راستش واقعا دلم نمی‌خواد ‫از اول جنگ ستارگان رو ببینم.
‫باشه، ولی امیدوارم این چیزی که می‌گم ‫خیلی جذاب‌تر باشم.
‫یادته پشت هم فیلم‌های ماتریکس رو می‌دیدیم،
‫بعد سر این بحث می‌کردیم که...
‫آیا قاشق واقعی، واقعاً یک قاشقه؟
‫این که منم.
‫چطوری داره پخش می‌شه؟
‫این صفحه یک قاشق نیست.
‫سلام هوپ.
‫از بهشت سلام می‌رسونم.
‫لندون، گمونم همین رو می‌خواستی.
‫پس امیدوارم کارساز باشه.
‫و ممنون، راست می‌گفتی.
‫اینجا خیلی جای محشریه.
‫- چی شد؟ بگو برگرده. ‫- صبرکن.
‫هوپ عزیزم.
‫گرگ کوچولوی خودم.
‫موهبت آسمانی من.
‫چه افتخار بزرگیه که می‌تونم ‫آخرین پیغامم رو واست بذارم.
‫پس خواهشاً در طی سالیان زندگیت ‫فراموشش نکن.
‫می‌خوام چیزی رو بدونی.
‫قراره در زندگیت اشتباهاتی داشته باشی.
‫هیچ مایکلسونی بی‌اشتباه نیست.
‫قراره روزهای سختی رو پشت سر بذاری.
‫چرا که هیچ‌کس با قدرت‌های تو...
‫نمی‌دونه چطوری باید ازش ‫به درستی استفاده کنه.
‫قراره توی زندگیت عشق پیدا کنی...
‫و از دستش بدی.
‫چرا که بهای نامیرا بودن همینه.
‫ولی مهم‌ترین مسئله...
‫درمورد زندگیت...
‫اینه که باید زندگی‌اش کنی.
‫چون آرامش و بهشت من تویی.
‫منم حسرت‌های زیادی به دلم هست،
‫ولی از بابت هیچ‌کدوم از لحظاتی ‫که با تو سپری کردم حسرت نمی‌خورم.
‫خیلی دوستت دارم.
‫همیشه داشتم، ‫و همیشه خواهم داشت.
‫مرسی.
‫- سلام. ‫- این همه وسایل واسه چیه؟
‫خودت گفتی که...
‫باید خیلی از موانع رو پشت سر بذاریم،
‫منم با خودم گفتم که ‫از همون‌هایی که بلدم شروع کنیم.
‫که می‌شه موانع هنری خودت.
‫کم نمیاری، مگه نه؟
‫راست می‌گم دیگه.
‫تو منبع الهام خیلی از ماها بودی کلئو.
‫منم می‌خوام لطفت رو جبران کنم.
‫به دو روش.
‫اولیش اینه که بهت بگم ‫خدا منو لعنت کنه...
‫اگه بذارم یک رویا و الهام،
‫حواسم رو از بهترین ‫اتفاق زندگیم پرت کنه.
‫چون توی مدرسه سالواتوره،
‫ما برای عشق زندگیمون می‌جنگیم.
‫دومیش چیه؟
‫می‌خوام سوژه نقاشیت بشم.
‫- هوم... ‫- آره، گفتم چون...
‫می‌خوای چیزی بهت الهام بشه...
‫واست ژشت می‌گیرم ‫که الهام بگیری.
‫دیگه چه چیزی الهام‌بخش‌تر از...
‫این اژهای جیگرطلا؟
‫واقعا دارم احساسش می‌کنم.
‫یادته وقتی اون رویا رو دیدم...
‫که مدرسه داشت می‌سوخت،
‫- بهت گفتم که تو... ‫- مرد خوبی هستم.
‫هیچ‌وقت یادم نمی‌ره که گفتی.
‫اشتباه می‌کردم.
‫تو بهترین مرد دنیایی.
‫حداقل برای من که هستی.
‫منم عاشقتم کیلب.
‫مهم نیست تهش چی باشه.
‫نمی‌شه که مدرسه رو تعطیل کنی.
‫هوپ...
‫می‌دونم اوضاع اون‌طوری که...
‫تصور می‌کردی پیش نرفت.
‫آره، شاید توی مأموریتت شکست خوردی.
‫ولی این‌جوری هیچ فرقی با ما نداری.
‫مهم نیست واسه چی تأسیسش کردی،
‫مدرسه سالواتوره جاییه ‫برای فرصت‌های دوباره،
‫جاییه برای بی‌نقص نبودن.
‫شاید من تنها سه‌رگۀ دنیا باشم،
‫ولی منم یکی از بی‌شمار ‫موجودات فراطبیعی دنیا هستم،
‫که نیاز دارم مسائلی رو بفهمم.
‫پس شاید همین کافیه که ‫مأموریتمون رو تغییر بدیم،
‫همراه خودمون.
‫حرفم تموم شد، حالا تو بگو.
‫ولی بگم نظرم عوض نمی‌شه‌ها.
‫نیازی نیست نظرت رو عوض کنی.
‫منم اخیرا خیلی به آینده فکر کردم.
‫راستش داشتم به...
‫ندای درونم گوش می‌دادم.
‫که البته اونم با تو موافقه.
‫می‌خوای مدرسه رو باز بذاری.
‫آره...
‫و همزمان، نه.
‫اشکالی نداره بگم...
‫مامانت یه‌کمی منو می‌ترسونه؟
‫من تاحالا دوست‌پسر واقعی نداشتم.
‫زیاد بهت سخت نمی‌گیره.
‫«دوست‌پسر».
‫شنیدنش که خیلی جالبه.
‫مطمئنی دیگه نمی‌تونیم...
‫با جوزی بریم اروپا؟
‫خیلی بامزه بودی، ‫ولی نباید فرار کنیم، یادته؟
‫بماند که...
‫از بلژیک متنفیم.
‫اِم...
‫جلسه امشب در شرایط ‫شادتری برگزار می‌شه.
‫درهای مدرسه سالواتوره ‫همچنان قراره باز بمونه.
‫ولی من دیگه قرار نیست...
‫مدیر مدرسۀ شما بمونم.
‫هدف تأسیس این مدرسه این بود که...
‫از شما درمقابل دنیا محافظت کنه،
‫ولی الآن به عقیدۀ من ‫دنیا باید با شما...
‫و توانایی‌هاتون آشنا بشه.
‫چون راستش...
‫شما لیاقت اینو دارید ‫که دنیا شما رو بشناسه.
‫پس با اجازه شما،
‫باعث افتخار منه که ‫این داستان رو تعریف کنم،
‫و تاریخچه قطعی...
‫موجودات فراطبیعی که ‫به عمرم شناختم رو بنویسم.
‫که وقتی نبرد موعود فرا رسید، ‫همگی آمادگیش رو داشته باشیم.
‫داستان اشخاص عزیز ‫زندگیمون رو داشته باشیم.
‫و داستان عزیزانی که...
‫در این مسیر از دست ندادیم.
‫سوال یا اعتراضی ندارین؟
‫عه... بگو وید.
‫احتمالا سوال همۀ بچه‌ها همین باشه.
‫کی قراره مدیر مدرسه جدیدمون باشه؟
‫نگران نباشین،
‫قراره از اعضای همین خانواده باشه.
‫مگه قرار نبود فردا بری؟
‫واسه همین الآن دارم می‌رم، ‫که همه خوابیدم.
‫به اندازه کافی ‫از عزیزانم خداحافظی کردم.
‫تو بهتر از بقیه باید درک کنی چه حسی داره.
‫مشکلی واست پیش نمیاد؟
‫خودت چی؟
‫فکر نکنم پیش بیاد.
‫بعد از مدت‌ها چنین حسی دارم.
‫خوبه.
‫پس این مدرسه...
‫ظاهراً توی هدفش شکست نخورده.
‫ممنون...
‫که واسم...
‫بهترین پدر دومی بودی ‫که می‌تونستی واسم باشی.
‫من از تو ممنونم...
‫که بهترین دختر سومم بودی.
‫- این رو کجا می‌فرستیم؟ ‫- بلژیک.
‫پیش کسی که معتمد باشه.
‫چوب اسکیه؟ ‫چوب گلفه؟
‫تنها سلاحیه که می‌شه ‫باهاش منو کشت.
‫خیلی‌خب، پس روش بزنیم «شکستنی».
‫نگران نباش وید، ‫می‌رسه دست آدم درستش.
‫اسمش رو چی می‌ذاری؟
‫«هوس».
‫حالا که موانعت از بین رفته،
‫دلت می‌خوای بگی...
‫چه آینده‌ای توی ذهنت دیدی؟
‫نمی‌تونم بگم.
‫چون می‌ترسم گفتنش ‫باعث تغییرش بشه.
‫- منم می‌خوام تغییرش بدم. ‫- کیلب، تو می‌خوای...
‫دنیا رو تغییر بدی.
‫حداقل دنیا رو برای موجودات ‫فراطبیعی مثل ما تغییر بدی.
‫حرفی هم بیشتر از این نمی‌زنم.
‫راستش وقتی رازداری می‌کنی ‫خیلی جذاب می‌شی.
‫منم زود میام پیشت.
‫اول باید یه کاری بکنم.
‫ربطی به ماجرای آینده داره، مگه نه؟
‫آره. این بار درمورد آیندۀ خودمه.
‫آخ، انقدر رازدار نباش.
‫- ظاهرا هیچی نشده برکنار شدم. ‫- شرمنده...
‫داشتم رویاپردازی می‌کردم ‫خانم مدیر فوربس.
‫البته مدیر موقتم.
‫که خیلی لقب طولانیه، مگه نه؟
‫می‌خوای همون کارولاین صدام کنی؟
‫واقعا کاش الآن پیشم بودی.
‫منظورت من بودم یا پدرت؟
‫گمونم جفتتون.
‫شیربستنی کرۀ بادوم‌زمینیه. ‫تهش هم خامه داره.
‫باز خوبه یه سری مسائل ‫هیچ‌جوره عوض نمی‌شن.
‫خصوصاً وقتی باقی مسائل عوض شدن.
‫می‌شه بگی از بابت ‫شرایطت خوشحال هستی؟
‫خوشحالی یک‌جور احساسه، ‫پس جواب دادن بهش سخته.
‫ولی زمانی که توی برزخ هستم ‫احساس تعلق می‌کنم.
‫همیشه دلم می‌خواست ‫خونه‌ای داشته باشم.
‫ولی بهمون سر بزن، باشه؟
‫هوپ مایکلسون.
‫هرچند جفتمون تغییر کردیم،
‫ولی یک چیزی رو نمی‌شه عوض کرد.
‫همیشه عاشقت می‌مونم لندون.
‫همیشه هم می‌دونی ‫کجا بیای دنبالم.
‫باید با یکی دیگه هم خداحافظی کنم.
‫- می‌تونی بیشتر پیشم بمونی؟ ‫- البته که می‌شه.
‫مرده‌ها که جایی نمی‌رن.
‫خوبه.
‫چون بعضی‌هاشون رو ‫خیلی معطل کردیم.
‫در جوانی بهمون تفاوت‌های...
‫بین قهرمان و شرور یاد داده می‌شود.
‫بین نیکی و پلیدی.
‫یک ناجی و هدف گم‌شده.
‫ولی من متوجه شدم تنها فرقش...
‫اینه که داستان کی رو گوش کنی.
‫اسم من هوپ مایکلسونه.
‫اجداد من همه افراد شروری بودن.
‫البته قدیم چنین فکری می‌کردم.
‫ولی دیگه این تصور رو ندارم.
‫پشت دروازه‌های مدرسه ‫زمانی از موجوداتی...
‫مثل من محافظت می‌شد.
‫ولی الآن با همون رازداری ‫ما از بقیه مردم محافظت می‌کنیم.
‫چون ما قهرمانیم.
‫و امروز قراره درهای مدرسه رو...
‫به روی نسل جدیدی از ‫موجودات فراطبیعی باز کنیم.
‫که بهشون یاد بدیم ‫اونا هم می‌تونن قهرمان باشن.
‫خیلی‌خب همگی،
‫یادتون نره با اولین تصوری که ‫از خودتون نشون می‌دین، شناخته می‌شین.
‫بنابراین درکنار اینکه ‫یادآوری می‌کنم...
‫که خیلی‌های شما نامیرا هستید،
‫هوپ...
‫می‌خوای افتخار گفتنش با تو باشه؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.
‫به خونه خوش اومدین.
بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::.