..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::.
‫مکان‌‌های خیلی دورافتاده‌ای‌‌ ‫در روح ما وجود داره.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که هیچ نوری نمی‌تونه بهشون برسه.
‫و حقایقی که ساکن اون مکان‌ها هستن.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫به تاریکی عادت می‌‌کنن.
‫اون حقایق نمی‌‌تونن ‫چیزی به نام فرار رو درک کنن.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و نمی‌خوان کسی بره سراغ‌شون.
‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫CinamaSub@
‫«کاری از بهادر و صاحب» ‫«Bahador_Sub & @SAHEB2485@»
‫یه زن و پسرش.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫توی ساحل قدم می‌زدن.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که یه موج بزرگ.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫بهشون برخورد می‌‌کنه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫وقتی موج می‌‌ره، ‫زن پایین رو نگاه می‌کنه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و می‌‌بینه پسرش نیست.
‫زانو می‌‌زنه و.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و به آسمون نگاه می‌کنه و می‌گه:
‫«خواهش می‌کنم، التماست می‌کنم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫بدون اون نمی‌‌تونم زندگی کنم، ‫پسرم همه چیز منه.
‫هر کی اون بالاست، ‫هر کی که صدام رو می‌‌شنوه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫لطفاً پسرم رو زنده بهم برگردون.»
‫دقیقاً در همون لحظه، ‫به افق نگاه می‌کنه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و یه مرغ دریایی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫در آسمون ظاهر می‌شه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫پرتوئی از تابش آفتاب رو.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫از ابرها به سمت آب دنبال می‌کنه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و شیرجه می‌‌زنه داخل آب.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و وقتی از آب بیرون میاد.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫پسر پشت مرغ دریایی سوار بوده.
‫پس، به سمت ساحل پرواز می‌کنه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و به آرومی ‌پسر رو.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫جلوی پای مادرش می‌‌ذاره زمین.
‫و زن به پسر نگاه می‌کنه.
‫و بعد به آسمون نگاه می‌کنه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و می‌گه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫«یه کلاه هم داشت.»
‫به‌‌نظر شوخی با مردن بچه‌ها ‫واسه من یه‌‌کم زود باشه.
‫قرار بود خنده‌دار باشه؟
‫خیلی خنده‌دار هم نه.
‫خب، قرار بود چی باشه؟
‫خب، از وقتی در هواپیما بسته شده حرف نزدیم.
‫اصلاً نمی‌‌دونیم داریم کجا می‌ریم.
‫نمی‌‌دونیم کی به مقصد می‌‌رسیم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫یا وقتی که می‌‌رسیم چی می‌‌فهمیم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫پس به گمونم شاید فکر کردم ‫خودمون رو برای اتفاقی که.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫بعد باز شدن اون در می‌‌افته، آماده کنم.
‫خب، فکر کنم وقتی فرود میایم ‫اگه یه کمدین توی باند فرود.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫وایستاده باشه، الان یه داستان داریم ‫که سر صحبت رو باهاش باز کنیم.
‫من برات کی‌ام؟
‫ببخشید؟
‫من.‌‌‌‌‌.‌.‌‌ برات.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫کی‌‌ام؟
‫پس قراره همین الان ‫راجع‌بهش صحبت کنیم، آره؟
‫خب، به گمونم بستگی داره.
‫تا امروز می‌گفتم کسی هستی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که جزئی از خانواده‌‌م می‌‌دونمش.
‫چی عوض شد؟
‫حتماً می‌‌خوای به زبون بیارمش.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫یا می‌‌خوای خودت بگی؟
‫سلام، ا‌‌میلی.
‫آخه اصلاً چه‌جوری همچین اتفاقی افتاد؟
‫- منظورت چیه؟ ‫- می‌دونی منظورم چیه.
‫دقیقاً برای جلوگیری از همچین اتفاق‌هایی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫کلی تدابیر امنیتی وجود داره.
‫- دقیقاً نمی‌دونم. ‫- نمی‌دونی؟
‫پدرم ازم پرسید می‌‌‌خوام ‫با زندگیم چی‌‌کار کنم؟
‫سال 2002 بود.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و بهش گفتم می‌خوام ‫از کشورم محافظت کنم.
‫گفت کسی رو می‌شناسه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که می‌تونه کمک کنه.
‫یکی که وقتی توی سازمان بوده.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫مربی و راهنماش بوده، ‫کسی که یه کارهایی ازش برمیاد.
‫وقتی وارد سازمان شدم، من.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫دیگه‌ هیچی نپرسیدم.
‫رابطۀ ما این‌جوری نیست.
‫تموم شده بود. ‫فقط سرم رو انداختم پایین.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫- و کارم رو انجام دادم. ‫- کارت رو انجام دادی.
‫اینکه کارت رو کردی ‫چیزی رو عوض نمی‌کنه، آنجلا.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫خدایا، اصلاً نمی‌دونم چی صدات کنم.
‫فکر می‌کنی الان دیگه اون آدمی ‫که 5 دقیقه پیش بودم، نیستم؟
‫فکر می‌کنم از روزی که شناختمت.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫کلاً یه آدم دیگه بودی که خبر نداشتم. ‫فکر می‌‌کنم از روز اولی که شناختمت.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫- تا الان داشتی بهم دروغ می‌‌گفتی. ‫- از وقتی شناختمت.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫فقط و فقط بهت وفادار بودم.
‫و خودم رو وقف تو کردم.
‫و با تمام وجود مصمم بودم کاری کنم که.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫بهم افتخار کنی.
‫هنوز همون آدم‌ام.
‫شاید از هر چیز دیگه‌‌ای که بودم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫الان بیشتر از همیشه اون آدم هستم.
‫معذرت می‌‌خوام که کلاهم رو گم کردم.
‫حتماً بیشتر از چیزی که ‫فکر می‌کردم بهت یاد دادم.
‫حالا که با این واقعیت روبه‌‌رو شدم، ‫اینکه این‌‌قدر جرم‌‌های مختلفی کردی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که حتی نمی‌‌تونم بشمارم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫حالا که فهمیدم احتمالاً تو ‫جدی‌‌ترین نقض امنیتی هستی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که توی چند سال اخیر ‫در اف‌بی‌‌آی اتفاق افتاده.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫تو دست پیش رو می‌‌گیری.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و منو آدم بدۀ داستان می‌‌کنی؟
‫می‌خوام این سؤال رو صادقانه جواب بدی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫واقعاً فکر می‌کنی این کار عملی بود؟
‫فکر می‌‌کنم تا زمانی که تو آسمونیم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫می‌تونی ادعا کنی که ‫دو تا آدم مختلف هستی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و وانمود کنی که موجه و قابل دفاعه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫ولی به محض اینکه این هواپیما فرود بیاد.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫باید تصمیم بگیری.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫درمورد اینکه کدوم یکی‌‌تون پیداش می‌شه.
‫و بعد من باید تصمیم بگیرم ‫درموردش چی‌‌کار کنم.
‫تو قلب ما جاهایی هست که.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫‌به‌‌قدری از مهمون بدشون میاد که.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫هیچ صدایی نمی‌تونه بهشون ورود کنه.
‫جاهای ناخوشایند و مخفی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که چیزهای غیر قابل گفتن ‫درون‌شون مخفی شده.
‫داخل اون مکان، یه چیز غیر قابل گفتن.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫وجود داره که زندگی مشترک ما ازش متولد شد.
‫هر دفعه که به من فکر می‌کنی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫احساس می‌کنم قید و بندهای ‫گذشته دارن من رو می‌‌کِشن.
‫هر بار که بهش نگاه می‌کنی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫به وجود اومدن قید و بندهایِ ‫جدید رو حس می‌‌کنی.
‫اون تو نیست.
‫نیست.
‫اون هنوز حق انتخاب داره.
‫اطلاعات ورود مارشاست.
‫موجودی رو چک کن.
‫فکر می‌‌کنم می‌‌تونی ‫به دو تقسیمش کنی.
‫متوجه نمی‌‌شم.
‫چی رو متوجه نمی‌شی؟
‫یه لحظه پیش قبول نکردی.
‫حالا داری قبول می‌‌کنی. ‫متوجه نمی‌‌شم.
‫پول به‌هیچ‌وجه واسم اهمیتی نداره.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫به جز اینکه کمک کنه از خانواده‌‌م محافظت کنم.
‫دخترم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌ الان در خطره.
‫درست قبل اینکه برسم فهمیدم.
‫فقط می‌‌تونم به این فکر کنم که ممکنه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫چه اتفاق‌‌هایی براش بیفته، ‫چه صدمه‌هایی ممکنه بهش وارد بشه.
‫باید یه کاری می‌کردم.
‫وقت این کارها رو ندارم.
‫و وقتی برم، دیگه برنمی‌گردم.
‫فردا صبح زود به مراکش پرواز دارم.
‫- مراکش؟ ‫- آره.
‫چی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌ من.‌‌‌‌‌.‌.‌‌ چی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫زوئی، این یه داستان خیلی طولانیه.
‫باهام بیا، همه‌‌چی رو بهت می‌گم.
‫لطفاً باهام بیا.
‫هنوز هیچی. حرف نمی‌‌زنه.
‫دیر یا زود می‌‌شکنه.
‫هر کی باشه دیر یا زود می‌‌‌شکنه.
‫من باید برم.
‫کجا می‌‌ری؟
‫برمی‌‌گردم اون طرف مرز.
‫شاید سازمان بتونه ‫کمک‌مون کنه بفهمیم چه خبره.
‫این کار رو نکن.
‫می‌‌دونم که الان خیلی از من خوش‌‌شون نمیاد.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫ولی اگه روس‌‌ها دارن ‫استراژی‌شون رو تغییر می‌‌دن.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫حتماً اون‌‌ها هم ‫به اندازۀ ما می‌خوان دلیلش رو.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫ازت می‌‌خوام الان نری.
‫مردی که اون داخله بالاخره می‌‌شکنه.
‫وقتی این اتفاق بیفته.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫نگرانم چیزی که می‌‌گه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫هر چیزی که این‌‌جا ساختیم رو به باد بده.
‫یعنی چی؟
‫الان نه. این‌‌جا نه.
‫به من اعتماد داری؟
‫واسه چی این‌‌‌جاییم؟
‫اون روسی چی ممکنه بگه ‫که این‌‌قدر ازش می‌‌ترسی؟
‫اسمم.
‫چه‌‌جوری ممکنه اسم تو رو بدونه؟
‫حتماً شوخیت گرفته.
‫فکر می‌کنم بین تمام آدم‌‌ها، ‫تو بتونی درک کنی.
‫اینکه علیه شوهرت ‫برای روس‌‌ها جاسوسی می‌کنی؟
‫برای شوهرم.
‫روس‌‌ها یه روزی می‌رن. ‫من می‌دونم، تو هم می‌دونی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و خود روس‌‌ها هم می‌دونن.
‫دیر یا زود همه می‌‌فهمن سؤال مهم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫این سؤاله که بیشتر از یه ساله ‫من دارم از خودم می‌‌پرسم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫وقتی روس‌ها برن حکومت دست کی ‌‌می‌‌افته؟
‫چند وقتی هست که.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫دارم به ادارۀ اطلاعات روسیه، اطلاعات می‌‌دم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫تا رقیب‌هامون ضعیف و متزلزل بشن.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫تا موقعی که زمانش رسید شوهرم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫جایگاهی داشته باشه که بتونه ‫کاری که شروعی کردیم رو تموم کنه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و این کشور رو به جلو هدایت کنه.
‫می‌فهمم.
‫منظورم اینه که.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫اگه این‌‌جا کسی ‫از این موضوع یه‌ذره هم بو ببره.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫به‌‌خاطرش دارت می‌‌زنن.
‫شوهرت رو هم همین‌‌طور.
‫و منو هم همین‌‌طور، ‫البته اگه اهمیتی داشته باشه.
‫می‌دونم.
‫باید بهش بگی.
‫- نمی‌تونم. ‫- معلومه که می‌تونی.
‫اون باهوشه. درک می‌‌کنه.
‫ممکنه این رو درک کنه، ‫ولی قطعاً بقیۀ چیزها رو نه.
‫جداً شک دارم چیزی وجود داشته باشه که.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫درک کردنش از این سخت‌‌تر باشه.
‫چند ماه قبل.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫رفته بودم دیدن همسر یکی از بزرگان قبیله‌‌ای.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫تو روستایی که اسمش رو نمی‌‌گم، ‫تو دره‌‌ای که اسمش رو نمی‌‌گم.
‫و یه آخر شب تنها بودیم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫بهم اعتماد کرد و داستانی رو برام گفت.
‫یه مردی تنهایی از کوه اومده بود پایین.
‫به هیچ زبونی که اون بلد باشه صحبت نمی‌‌کرده.
‫جلوی درشون جون داده ‫و جسدش رو سوزوندن.
‫چند هفته بعد از روس ها شنیدم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که خبردار شدن ‫یه خدمه کاوشگر خارجی اومده این‌‌جا.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫دزدهای دریایی یونانی.
‫این خدمه چیزی پیدا کرده بودن.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که از ناممکن‌ترین انتظارات‌شون هم فرا‌‌تر بوده.
‫ذخایر معدنی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫با ارزشی غیر قابل تصور.
‫- چه نوع ذخایری؟ ‫- رگه‌های معدنی مس.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که به تنهایی می‌تونه ‫اقتصاد این کشور رو تغییر بد‌‌‌ه.
‫و رازهایی که در زیر اون مدفونه.
‫رگه‌‌هایی از لیتیوم، اورانیوم.
‫روس‌‌ها بهش احتیاج دارن.
‫فقط نمی‌تونن پیداش کنن.
‫پس، روس‌‌ها نمی‌دونن کجاست.
‫تو می‌‌دونی؟
‫اون معدن فراز همزاد رو.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫رئیس‌‌جمهور آیندۀ افغانستان می‌‌کنه.
‫چرا بهش نمی‌گی؟
‫این‌‌جوری پادشاه می‌‌شه.
‫واسه همینم نمی‌تونم بهش بگم.
‫باید پیروز بشه‌.
‫وقتی این جنگ تموم بشه، ‫اون باید رهبر ما بشه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫ولی اون فراز همزادی ‫که من بهش ایمان دارم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫همونی که تو بهش ایمان داری.
‫این‌‌طوری نه. ‫قدرت خیلی زیاد و خیلی سریع.
‫این نوع قدرت.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫آدم ها رو بر علیه همدیگه می‌‌کنه.
‫اون‌ها رو خبیث می‌کنه.
‫اون همچین آدمی نیست.
‫هر آدمی بالاخره می‌شکنه.
‫داری با اره‌برقی تردستی می‌‌کنی، خانم.
‫با اینکه تو این کارها خیلی تجربه دارم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫حتی واسه منم سخته که ‫بفهمم موضوع از چه قراره.
‫کلی احتمال وجود داره که ‫این موضوع ممکنه باعث مرگت بشه.
‫واسه همینم دیگه نمی‌‌تونم ‫تنهایی انجامش بدم.
‫پس، موضوع اینه؟
‫واسه همین همزاد دنبالته.
‫آره.
‫حس می‌کنم یه حرف‌هایی باید بزنیم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که اصلاً راحت نیست.
‫لعنت، درمورد چی؟
‫دارم خودم رو جای یه زنی جا می‌‌زنم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که حکومت‌ها رو بازی می‌‌داده و.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫اون مارشا دیکسونی نیستم ‫که براش نقشه کشیدی.
‫من واسه این‌‌جور کارها ساخته نشدم.
‫آره خب، زنی که نصف پول‌هام رو ‫ازم گرفته این حرف رو می‌‌زنه.
‫خب، اون فرق می‌‌کرد.
‫نمی‌‌دونی چه کارهایی ازت برمیاد، نه؟
‫خب، تو دنیای من.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫آدم‌ها زمان زیادی رو.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫صرف می‌‌کنن که یاد بگیرن ‫تَرَک هر چیزی کجاست.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫می‌دونی، شکستگی‌ها کجاست.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫نقاط شکننده و حساس‌شون.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫جاهایی که اگه یه‌کم بهشون فشار بیاد ‫ممکنه خیلی چیزها تغییر کنه.
‫مهارتیه که واسه ‫یاد گرفتنش باید سخت کار کرد.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫دیدن نقطه‌‌ضعف‌‌های پنهان.
‫بیشتر مردم، می‌دونی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫دنیا رو اون‌‌جوری نمی‌بینن.
‫نه، ترجیح می‌دیم ‫همه‌‌چی رو کامل و بی‌‌نقص ببینیم.
‫یاد می‌‌گیریم همه‌‌چی رو ‫بی‌نقص و سالم نگه داریم.
‫وقتی همه‌‌چی بی‌عیب و ‌نقص باشه ‫زندگی راحت‌تره.
‫وقتی تو رو نگاه می‌کنم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫کسی رو می‌بینم که لازم نداره.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫دنبال ترک‌‌ها بگرده. تو.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫تو ترک‌‌ها رو خود‌به‌‌خود می‌‌بینی.
‫فکر کنم هیچ‌‌کس.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫بهت نگفته که از مهارتت چه‌‌جوری استفاده کنی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫یا به چه درد می‌‌خوره، ‫و به نظر من.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫نمی‌شه همچین مهارتی رو ‫واسه مدت زیادی نادیده گرفت.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫چون بالاخره یه راهی پیدا می‌‌کنه ‫که یادت بندازه وجود داره.
‫چه‌‌جوری می‌‌‌تونی همچین حرفی بزنی؟
‫چه‌‌جوری.‌‌‌‌‌.‌.‌‌ ‫خیلی کم منو می‌شناسی.
‫خب.‌‌‌‌‌.‌.‌‌ تو رو خیلی کم می‌‌شناسم، ‫ولی بازی رو خیلی خوب می‌‌شناسم.
‫وقتی یکی می‌‌تونه ‫اهرم فشارهای مخفی رو ببینه، می‌‌فهمم.
‫پس اگه یه مأمور عملیاتی ‫که آموزش‌‌های ویژه دیده، نیستی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و وانمود نمی‌‌کنی یه مطلقه‌ای ‫که تو حومۀ شهر زندگی می‌‌کنه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫باید فرض رو بر این بگیرم که ‫این یه توانایی ذاتیه که داری.
‫مأمور عملیاتی آموزش‌‌‌‌دیده نیستم که.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫داره وانمود می‌کنه چیز دیگه‌‌ایه.
‫اوه. آره.
‫حدس می‎‎زدم.
‫خب، من این‌جام.
‫تو می‌‌خوای این‌جا باشم.
‫چون این.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫برات جالبه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫کسی که همچین توانایی‌ای داره؟
‫آره.
‫یا این‌‌‌جام، می‌خوای این‌‌‌جا باشم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫چون این تنها راهیه که ‫می‌‌تونی منو در مقابل.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫کسی که می‌‌خواد تو رو بکشه، ‫امن نگه داری.
‫آره.
‫یا شاید این‌‌‌جام.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫چون کسی‌ام.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که می‌تونه ترک‌ هرچیزی رو ببینه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و یه چیزی هست که ‫نگرانی نکنه شکسته باشه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و نمی‌تونی بفهمی از کجا شکسته.
‫چطور؟ چیزی می‌‌بینی ‫که به‌‌نظرت شکسته میاد؟
‫هنوز نمی‌دونم.
‫می‌خوای حدس بزنم؟
‫نه.
‫چیزی که ازم می‌خوای.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫شدنی نیست.
‫- چرا نیست؟ ‫- اون پدرمه.
‫منو بزرگ کرده.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫بهم زندگی داده.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫تو هم پدر منی، منو بزرگ کردی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫بهم هدف دادی.
‫هر جفت‌‌تون بخشی از.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫وجود من هستین. ‫نمی‌تونم خودم رو به دو بخش تقسیم کنم.
‫معلومه که می‌‌شه.
‫همه تقسیم‌شدنی هستن. ‫همه‌مون این کار رو می‌کنیم.
‫خب، من نمی‌دونم چه‌جوری همچین کاری بکنم.
‫خیلی خب.
‫بذار برات آسونش کنم.
‫منو ببر پیشش.
‫این کار رو بکن. راهنماییم کن پیداش کنم. ‫این ماجرا رو تموم کن.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫اون‌‌وقت و این‌‌جوری تصمیمت رو ‫می‌‌گیری که کی می‌‌خوای باشی.
‫کون لقت.
‫شاید اشتباه می‌کردم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که توی زندگیت برات اهمیتی دارم.
‫که اصلاً کوچیک‌ترین ذره‌ای ‫برات اهمیت داشتم.
‫چون اگه اهمیت داشتم درک می‌‌کردی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که این موضوع چه‌‌‌قدر ‫منو گیج و سردرگم کرده.
‫و اینکه چه‌‌‌قدر دارم تلاش می‌‌کنم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که کار درست رو انجام بدم.
‫انتخاب کنم؟
‫داری ازم می‌‌خوای که یه بخش‌‌هایی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫از وجودم رو قطع کنم که حتی نمی‌‌تونم ‫سر دربیارم چه‌‌جوری به وجودم متصل هستن.
‫و چرا؟
‫تا بتونی بهم اعتماد کنی؟
‫می‌‌تونستیم به شکل‌های مختلف زیادی ‫این حرف‌‌ها رو بزنیم.‌‌‌‌‌.‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌.
‫و تو موفق شدی ‫مز‌‌‌‌خرف‌‌‌ترین شکل ممکن رو انتخاب کنی.
‫این ربطی به اینکه من چه حسی دارم، نداره. ‫تو یه مجرمی.
‫خب، پس به گمونم ‫پیش یکی مثل خودم نشستم.
‫یا تو نبودی که.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫قبل از رسیدن گروه ضربت.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫آدم‌کش فرستاد تا پدرم رو بکشه؟
‫و می‌دونی چیه؟
‫یه راهی پیدا کردم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که با این موضوع کنار بیام.
‫به پدرم کمک کردی از دست.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫فراز همزاد فرار کنه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫و نمی‌خواستی هیچ‌کس این رو بفهمه.
‫همۀ این‌ها جزئی از بازیه.
‫اگه جاتون با همدیگه عوض می‌شد، ‫اونم همین کار رو می‌‌کرد.
‫ولی می‌دونی.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫چرا برام خیلی سخت می‌شه که.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫الان تو چشم‌‌هات نگاه کنم؟
‫می‌‌دونستی یه چیزی هست.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که هیچ‌‌وقت درمورد خودم بهت نگفتم.
‫و تا وقتی که همه‌‌مون.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫جلوی اون وکیل در مرکز توجه بودیم، ‫صبر کردی.
‫و اسم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫مادرم رو به زبون آوردی.
‫اسم واقعیش رو.
‫تا فقط ببینی واکنش نشون می‌‌دم یا نه.
‫تا ببینی درست فکر می‌‌کنی یا نه.
‫می‌دونی از اون زمان که یه بچه بودم ‫و اسمش رو بهم گفت.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫این اولین بار بود که اسمش رو می‌‌شنیدم؟
‫می‌تونی تصور کنی ‫چه حسی بهت دست می‌‌ده.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫اگه از اسم چیپ مثل یه چیز تیز ‫استفاده کنم و باهاش زخمیت کنم که.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫ببینم از زخمت چی بیرون می‌‌ریزیه؟
‫می‌خوای با چه اسمی صدات کنم؟
‫خدایا.
‫چه اهمیتی داره که اسمم چیه؟
‫خیلی هم اهمیت داره.
‫همین‌‌جوری تصمیمت رو می‌‌گیری.
‫این.‌‌‌‌‌.‌.‌‌ همین باعث می‌شه مجبور نباشیم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫شخصیت‌مون رو به آدم‌های مختلفی که ‫حس می‌‌کنیم ممکنه بخوایم باشیم، تغییر بدیم.
‫اسم مهمه. ‫هر آدم فقط یه اسم داره.
‫پرچمی رو داخل زمین فرو می‌کنه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫که می‌گه: «من این هستم.
‫خونه و جایگاه من این‌‌جاست.»
‫و آدم با تمام وجود ازش محافظت می‌‌کنه.
‫وقتی از این دنیا برم، اسمم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫تنها چیزیه که ازم برای خانواده‌‌م باقی می‌‌مونه.
‫و بزرگ‌‌ترین تهدید به اسم و رسمم.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫جاسوسیه که ظاهراً.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫ده ساله خودم بهش پناه دادم.
‫تو اون تصمیم رو.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫برای همه‌‌مون گرفتی.
‫و توی این لحظه.‌‌‌‌‌.‌.‌‌
‫تمایلی ندارم که بهت کمک کنم ‫راحت‌تر باهاش کنار بیای.
‫کاری از بهادر و صاحب
‫کجاییم؟
‫فقط...‏
‫همین‌جا منتظر باش.‏
‫بیاین، پسرها.‏
‫یالا.‏
‫بمونین!‏
‫بمونین.‏
‫[هتل حیوانات خانگی]
‫می‌دونی، طبق تجربۀ من ‫ادب حکم می‌کنه قبل سپردن...‏
‫دوتا سگ غول‌پیکر به یه نفر،‏ ‫بهشون خبر بدی.‏
‫اونا کس دیگه‌ای رو نمی‌شناسن.‏
‫انگار هرجایی که داریم می‌ریم، اصلاً...‏
‫برنامه‌ای واسه برگشتن نداری، درسته؟
‫چیزی که خوب بلدم...‏
‫چیزی که براش ساخته شدم،‏ ‫دفاع کردن از کسایی‌ـه...‏
‫که به محافظت نیاز دارن.‏
‫بهترین ‌کارهایی که توی زندگیم انجام دادم...‏
‫در راستای این هدف بوده.‏
‫وقتی کارم با همزاد تموم بشه...‏
‫دیگه تو و امیلی در امان هستین.‏
‫متوجهی؟ و اتفاقی که...‏
‫واسه من می‌افته،‏ ‫مهم نیست.‏
‫هردوی شما در امان می‌مونین.‏‎
‫‏- ری.‏‎ ‫‏- رئیس.‏
‫گوش کن، الان یکی بهت زنگ می‌زنه.‏
‫می‌خوام جواب بدی...‏
‫و هرکاری بهت گفته می‌شه انجام بدی.‏
‫بله قربان. و می‌شه بپرسم ‫کی بهم زنگ می‌زنه؟
‫فقط کاری رو انجام بده ‫که بهت می‌گه، ری.‏
‫هرچقدر روی این تأکید کنم کمه...‏
‫ازش سؤال نپرس، فضولی نکن...‏
‫خودم نباشم.‏
‫بله، قربان.‏
‫واترز هستم.‏
‫آقای واترز. حال‌تون چطوره؟
‫خوبم.‏
‫عالیه.
‫آقای واترز، در حال حاضر...‏
‫فکر می‌کنم من و شما ‫سر راه هم قرار گرفتیم...‏
‫تا گره از کار هم وا کنیم.‏
‫من کمکی لازم دارم...‏
‫و فکر می‌کنم شما ‫تنها آدم روی زمین هستین...‏
‫که می‌تونه کمکم کنه.‏
‫از این بابت خوشحالم.‏ ‫چه کاری از من بر میاد؟
‫هرولد هارپر گم شده.‏
‫می‌دونم که شما آخرین کسی بودین ‫که دیدینش...‏
‫درسته؟
‫بله، بله، قربان. همین‌طوره.‏
‫خوبه.‏
‫دارم یه تیم کوچیک جمع می‌کنم.‏
‫و می‌خوام تو عضو تیم ما باشی.
‫فعلاً منتظر باش...‏
‫بعداً بهت می‌گم قدم بعدی چیه.‏
‫کجات خورده؟
‫خوبم.‏
‫گلوله به کجات...‏
‫خورده؟
‫می‌دونی من به اقتضاء شرایط،‏ ‫یه دروغ‌‌گو می‌شم.‏
‫عذرخواهیِ یه دروغ‌‌گو ‫اصلاً عذرخواهی نیست.‏
‫ولی امیدوارم حرفم رو باور کنی ‫وقتی بهت می‌گم...‏
‫خیلی متأسفم...‏
‫که تو رو توی این شرایط گذاشتم.‏
‫باور می‌‌کنم که واقعاً باورت شده متأسفی.
‫ولی واسه عذرخواهی شنیدن این‌جا نیستم.‏
‫می‌خوام بدونم ماجرا چی بود.‏
‫می‌خوام بدونم واسه این ‫عذرخواهی می‌کنی که...‏
‫نمی‌خواستی بهم بگی هرولد هارپر...‏
‫توی دفترش جاسوس داره...‏
‫یا اینکه نمی‌تونستی اینو بهم بگی...‏
‫چون ازش خبر نداشتی.‏
‫خبر نداشتم؟
‫خودم گذاشتمش اون‌جا.‏
‫وایستا.‏
‫کجا داری می‌ری؟
‫مایک نگران بود که...‏
‫داری هوش و حواست رو از دست می‌‌دی.
‫اینم یکی دیگه از کثافت‌کاری‌هاته که...‏
‫من نمی‌خوام چیزی ازش بدونم.‏
‫‏- مشکلی نداری.‏ ‫‏- اگه مشکلی نداشتم...‏
‫الان این‌جا جلوی تو نشسته بودم؟
‫منظورت چیه؟
‫من جاسوس رو...‏
‫وارد دفتر هرولد هارپر کردم...‏
‫چون دن چیس...‏
‫ازم خواسته بود.‏
‫کاری رو کردم که هرگز نباید...‏
‫توی این کار انجام داد.‏
‫سعی کردم پدر خوبی باشم.‏
‫ببخشید...‏
‫دن چیس پسر توئه؟
‫هم آره هم نه.
‫بیشتر...‏
‫آره.‏
‫هم اون هم هرولد.‏
‫قانون رو زیر پا گذاشتم.‏
‫هیچ‌وقت نمی‌خواستم کسی ‫از این قضیه چیزی بدونه.‏
‫به‌‌نظرم هیچ‌‌کس هم نباید ‫از این موضوع خبردار می‌‌شد...‏
‫ولی من باید می‌دونستم.‏
‫خب، الان می‌دونی.‏
‫حالا ازت می‌خوام کمکم کنی ‫این قضیه رو جمع کنم...‏
‫تا هیچ‌کس دیگه خبردار نشه.
‫می‌خوام کاری رو انجام بدی ‫که یه پدر خوب...‏
‫هرگز و هیچ‌‌وقت نباید انجام بده.‏
‫ازت می‌خوام به پسرهام آسیب برسونی.‏
‫‏9 ساعت. در جهت مابین شرق و جنوب شرقی.‏
‫یه‌جایی تو آفریقای شمالی.
‫هی، ما کدوم گوری هستیم؟
‫فکر کنم تونس باشه.‏
‫خیلی خب.‏
‫تونس چیز خاصی رو یادت نمی‌‌اندازه؟
‫ممکنه مربوط باشه به اون موقع که...‏
‫با شریل توی سفر دریای مدیترانه‌...‏
‫واسه پونزدهمین سالگرد ازدواج‌مون ‫این‌جا توقف کردیم.‏
‫یا ممکنه آخرین‌ جایی باشه ‫که پدر و مادرت در مسیرشون...‏
‫از افغانستان به آمریکا توقف کردن.
‫اگه دنبالش گشته باشه...‏
‫می‌شه تقریباً قطعی گفت که...‏
‫این‌‌جا رد مادرت رو گم کرده.‏..
‫جایی که ناپدید شده.‏
‫ولی اینکه الان این موضوع چه اهمیتی داره...‏
‫نمی‌دونم.‏
‫یکی داره میاد.‏
‫هارپر؟
‫بله.‏
‫این خونه‌شه... زکری؟
‫آره.‏
‫این‌جا چی‌کار داری؟
‫خب، برای رسیدن به پاولوویچ...‏
‫باید زکری مجوز این ‫سرمایه گذاری رو بهم بده...‏
‫در رو به روم باز کنه.‏
‫موقع ناهار مؤدبانه ازش درخواست کردم.‏
‫حالا می‌خوام هرجور شده انجامش بدم.‏
‫می‌خوای تهدیدش کنی؟
‫اگه من به‌جای تو برم داخل چی؟
‫چی؟
‫مگه مارشا دیکسون...‏
‫توی شرکت سمت نداشته؟
‫چرا. چطور؟
‫خب، مؤدبانه ازش درخواست کردی،‏ ‫یا دوباره نمی‌تونی مؤدبانه درخواست کنی...‏
‫یا ضعیفی...‏
‫ولی من می‌تونم ‫مؤدبانه درخواست کنم...‏
‫یا حداقل می‌تونم ‫یه ‌جور دیگه درخواست کنم.‏
‫خب، فرستادن زنم اون‌ تو...‏
‫منو مرد قدرتمندی جلوه نمی‌ده.
‫گمونم مشکل دقیقاً همینه.‏
‫نمی‌ری اون‌ داخل تا...‏
‫چیزی که می‌خوای رو به دست بیاری.‏ ‫داری می‌ری خونه‌ش تا...‏
‫مجبورش کنی کاری که می‌‌خوای رو انجام بده.
‫چند ساعت پیش...‏ ‫فقط برای یه لحظه...‏
‫منو به عنوان تهدیدی برای دخترت دیدی.‏
‫فقط برای یه لحظه.‏
‫و من همچین قصدی نداشتم...‏
‫و همچین خواسته‌ای نداشتم...‏
‫ولی برای یه لحظه...‏
‫ترسیدم جونم رو از دست بدم.‏
‫شاید الان از اون دورانی که...‏
‫همچین آدمی بودی، خیلی می‌گذره.‏
‫آدمی که از خشونت برای محافظت ‫از عزیزانش استفاده می‌کنه.‏
‫ولی شاید...‏
‫این یه‌جور تمایله که فقط ‫برای مدتی می‌شه سرکوبش کرد...‏
‫چون بالاخره یه راهی پیدا‌ می‌‌کنه...‏
‫که یادت بندازه وجود داره.
‫و شاید وقتی که خودش رو نشون داد...‏
‫شکی نیست که نمی‌خواد دوباره سرکوب بشه.‏
‫چی می‌خوای بهش بگی؟
‫نمی‌دونم...‏
‫‏- شاید...‏ ‫‏- وقتی پای پول وسط باشه...‏
‫از ریسک بیزار می‌‌شه...‏
‫ولی قانون‌شکن نیست.‏ ‫می‌دونی...‏
‫می‌تونی...‏
‫بهش بگی که...‏
‫شنیدی من دارم با تلفن صحبت می‌‌کنم...‏
‫و فکر می‌کنی ممکنه...‏
‫درمورد این معالمه ‫اطلاعات محرمانه داشته باشم...‏
‫و نگران این هستی که...‏
‫غیرقانونی باشه.‏
‫ام... این فکر خیلی بدیه.‏
‫‏- نه... همین‌جا بشین. بشین.‏ ‫‏- چرا؟
‫خب، اگه یه‌کم برینی توش...‏
‫در رو محکم تو روت می‌بنده.‏
‫اگه خیلی برینی توش...‏
‫زوئی. زوئی، صبر کن.‏
‫لعنت.‏
‫‏- ساعت 11 شبه.‏ ‫‏- آره.‏
‫‏- این‌جوری لباس پوشیدم.‏ ‫‏- آره.‏
‫اینو چه‌جوری بهش توضیح بدم؟
‫آدم پولدارها چیزی رو توضیح نمی‌دن.‏
‫‏- سلام.‏ ‫‏- زکری؟
‫بله. ببخشید، شما رو به‌جا نیاوردم.‏
‫مارشا هستم.‏
‫دیکسون. قبلاً همدیگه رو ندیدیم.‏
‫‏- همسر هنری هستم.‏ ‫‏- آره.‏
‫‏- سلام.‏ ‫‏- بله، البته.‏
‫‏- خوشحالم که بالاخره دیدم‌تون.‏ ‫‏- همچنین.‏
‫گوش کن، من...‏
‫ببخشید مزاحم شدم،‏ ‫می‌دونم دیروقته.‏
‫آره، یه‌ذره.‏
‫ولی یه‌چیزی هست که می‌خوام ‫درموردش باهات صحبت کنم...‏
‫و اگه دیر گفته بشه دیگه فایده نداره...‏
‫پس با خودم گفتم شاید ‫بهتر باشه این‌جا باهات حرف بزنم.‏
‫خوشحال می‌شم، ولی...‏
‫الان زیاد زمان جالبی نیست.‏
‫البته، البته.‏ ‫یه دقیقه بیشتر طول نمی‌کشه.‏
‫بهت می‌گم چی‌کار کنیم...‏
‫چطوره که فردا بریم...‏
‫یه قهوه بخوریم و حرف بزنیم؟
‫یه ملاقاتم رو لغو می‌کنم. خوبه؟
‫‏- آره. البته.‏ ‫‏- عالیه.‏
‫‏- باشه.‏ ‫‏- شب خوش.‏
‫خیلی خب. شرمنده مزاحم شدم.‏
‫همه‌چی مرتبه، مارشا؟
‫حرفم تموم نشده بود، زکری.‏
‫دوباره رسیدیم به این نقطه.‏
‫یه در بسته.‏
‫یه چیز جدید درحال آماده شدن برای ظهور.‏
‫چیزی که همه‌چیز من و تو رو تغییر می‌ده.‏
‫از پسش بر میاد.‏
‫اون در رو نمی‌گم. خودت رو می‌گم.
‫خیلی چیزها رو...‏
‫ریختی توی خودت.
‫کسی نیست که پیشش اعتراف کنی.‏
‫تو هستی.‏
‫من نمی‌تونم شنوندۀ اعتراف‌هات باشم.‏
‫من به این‌جا تعلق ندارم.‏
‫توسط یه...‏
‫نجوا، افسار، اندوه...‏
‫درون تو حبس شدم.‏
‫من این‌جا زندانی توام.‏
‫وقتی بالاخره اعتراف کنی...‏
‫من نمی‌تونم اونی باشم که ‫برای چیزی که به زبون میاری...‏
‫تو رو می‌‌بخشه.
‫یکی...‏
‫باید به تصمیم خودش حرف‌هات رو بشنوه.
‫کسی اون‌قدر کامل که...‏
‫انتخابش کنه.‏
‫دلم برات تنگ می‌شه.‏
‫سوابق نگهداری.‏
‫فهرست مسافران.‏
‫‏- قضیه چیه؟ ‫‏- یه امتحانه.‏
‫می‌خوان ببینن می‌تونم یه ‫سوزن رو توی انبار کاه پیدا کنم یا نه.‏
‫اگه می‌خوای چیزی رو این‌جا پیدا کنی...‏
‫باید واسه پیدا کردنش همین‌جا باشی.‏
‫چی رو پیدا کنی؟ ‫دنبال چی هستی؟
‫یه پرواز از کراچی.‏
‫آوریل سال 1987.‏
‫پروازی که پدر و مادرت توش بودن.‏
‫می‌دونی کدوم پروازه؟
‫خودم ترتیبش رو دادم.‏
‫وقتی بخوای یه مأمور رو از ‫منطقۀ خطر خارج کنی...‏
‫با هواپیمای سازمان خارجش می‌کنی.‏
‫ولی وقتی کار اون‌قدر بد پیش بره ‫که نخوای کسی توی سازمان...‏
‫از قضیه بو ببره...‏
‫اون موقع‌ست که باید خلاق باشی.‏
‫و اینم بخشی از اون خلاقیت بود.‏
‫کجای کار بد پیش رفت؟
‫بهت نگفته؟
‫یا می‌تونی یه جاسوس باشی...‏
‫یا پدر یا مادر.‏
‫خیلی سخته بخوای هردو رو با هم باشی.‏
‫پدرت...‏
‫همیشه...‏
‫فکر می‌کرد...‏
‫که می‌تونه تو هر لحظه‌ای که بخواد...‏
‫هرچیزی که بخواد باشه.‏
‫این قضایا هم همین‌جوری اتفاق افتاد.
‫ببخشید که همچین سرنوشتی داشتی.‏
‫لیاقتت این نبود.‏
‫آقای هارپر.‏
‫‏«آزور مراک ایر». پرواز 31.‏
‫همینو می‌خواستین پیدا کنم، درسته؟
‫بله.‏
‫پس چرا من این‌جام؟
‫دیگه چی رو می‌خواین بدونین؟
‫توی فهرست.
‫شماره صندلی‌ها‌شون چی بوده؟
‫یعنی می‌خوای یادم بیاد 30 سال پیش...‏
‫اسم مستعارشون چی بود؟
‫لعنت.‏
‫آ هفت و ب هفت.‏
‫همین؟
‫دیگه چی باید بگم؟
‫ثابت نکردم که می‌‌دونم ‫دارم دربارۀ چی حرف می‌زنم؟
‫همۀ این قضایا به‌خاطر همین نیست؟
‫صورت‌جلسۀ جرم‌هاتون...‏
‫تا آخر امروز پخش می‌شه.‏
‫چی؟
‫‏- متأسفم.‏ ‫‏- الو...‏
‫الو؟
‫ریدم توش!‏
‫خدایا.‏
‫برات پاپوش دوختن.‏
‫توسط یه بازیگر بد از گذشته‌ت...‏
‫که ازت کینه داره مورد هدف قرار گرفتی.‏
‫دولت آمریکا...‏
‫که تمام عمرت بهش خدمت کردی...‏
‫بهت پشت کرد...‏
‫پس مجبور شدی برای ‫آشکار کردن حقیقت، تنها بجنگی.‏
‫و بعد از پیروز شدن، دولت...‏
‫با آغوش باز بهت خوشامد گفت.‏
‫از چی حرف می‌زنی؟
‫این داستانیه که بهشون می‌گیم.‏
‫بعد از اینکه فراز همزاد مرد.‏
‫پدرم داره روی کشتنش کار می‌کنه.‏
‫به‌نظرم بریم پیداش کنیم.‏
‫و کمکش کنیم.‏
‫«کاری از بهادر و صاحب» ‫«Bahador_Sub & @SAHEB2485@»
‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫CinamaSub@
‫امشب کارت خوب بود.‏
‫می‌شه بپرسم بهش چی گفتی؟
‫فقط خواسته‌م رو بهش گفتم.‏
‫همین‌جوری بهش گفتی، ها؟ باشه.‏
‫گمونم، وقتی تو ازش خواستی...‏
‫اون یه پیرمرد رو دید...‏
‫که بهش می‌گفت کارش رو چطور انجام بده...‏
‫ولی وقتی که من ازش خواستم...‏
‫کی می‌دونه دیدش نسبت به من چی بود، ولی...‏
‫هرچی بود، نقطه‌ ضعفش همین بود.‏
‫منم اینو فهمیدم...‏
‫و روی همون نقطه فشار آوردم...‏
‫‏- اونم وا داد.‏ ‫‏- اونم وا داد.‏
‫حتماً برات خیلی حس خوبی داشته.
‫درسته.‏
‫می‌دونی، جایی که داریم می‌ریم...‏
‫خیلی سخت می‌شه نقطه‌ ضعف پیدا کرد.‏
‫بیشتر افراد ضعیف مردن.‏
‫اگه دوباره کله‌ت رو بندازی پایین ‫از ماشین بری بیرون...‏
‫چون فکر می‌کنی چیزی رو ‫باید به من ثابت کنی...‏
‫یا چون فکر می‌کنی می‌‌تونی ‫منو از دست خودم نجات بدی...‏
‫می‌ری سمت آدم اشتباهی...‏
‫و هردو کارمون می‌کشه به ‫تیکه‌تیکه شدن توی وان حموم.‏
‫خب، خدا رو شکر تو هیچ‌وقت ‫نمی‌ذاری همچین اتفاقی بیفته.‏
‫آره، خدا رو شکر.‏
‫تو فقط این نیستی، متوجهی؟
‫فقط برای این ساخته نشدی.‏
‫آدمی که از همه‌چیز محافظت می‌کنه.‏
‫آدمی که نه چیز دیگه‌ای ‫می‌خواد و نه لازم داره.‏
‫آدمی که دیگه اصلاً آدم نیست.‏
‫بیشتر از اینائی.‏
‫بخش‌های دیگه‌ای هم داری.‏ ‫بخش‌های بهتر هم داری.‏
‫و من می‌تونم ببینمش.‏
‫تو رو می‌بینم.‏
‫چی شده؟
‫مجموعه‌ای از اتفاقات...‏
‫منجر به این لحظه شدن...‏
‫خب...‏
‫از جایی که خیلی قبل‌تر از اینا ‫داستان من و تو شروع شد...‏
‫تا برسیم به این نقطه...‏
‫برام مهم نیست.‏
‫حالا به هر نحوی، الان این‌جاییم.‏
‫و جایی که داستان من شروع شد...‏
‫قبل از تمام این قضایا...‏
‫گمونم...‏
‫شاید یه‌جور جاییه که ‫خیلی دلم براش تنگ نمی‌شه.‏
‫دل تو تنگ می‌شه؟
‫نه.‏
‫پس شاید واسه همینه که من این‌جام.‏
‫تا یادآوری کنم.‏
‫یادآور چیزهایی که وقتی تنهایی ‫راحت فراموش می‌کنی.‏
‫ممکنه من شریکی نباشم...‏
‫که تصمیم داشتی، داشته باشی.‏
‫ممکنه من شریکی نباشم...‏
‫که فکر می‌کردی می‌خوای داشته باشی.‏
‫ولی شاید شریکی باشم که نیاز داری.‏
‫آقا و خانم دیکسون؟
‫بله؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و اینستاگرام سايت .:: @bollbolljan_com ::.