WEBVTT 00:00:01.060 --> 00:00:07.110 ‫قسمت ۲۴: ‫تو را خوب شعله‌ور می‌کنم 00:00:02.820 --> 00:00:03.770 ‫ما در صحنه‌ایم. 00:00:03.770 --> 00:00:20.240 ‫آساکوسا، توکیو 00:00:03.770 --> 00:00:20.240 ‫در حال پخش: سانحه ناپدید شدن قلب توکیو 00:00:03.770 --> 00:00:20.240 position:20% line:20% ‫وضعیت تحت کنترل است - تلاش برای امداد و نجات در حال انجام است 00:00:04.480 --> 00:00:05.760 ‫همانطور که می‌بینید، 00:00:05.760 --> 00:00:08.320 ‫هیچ اثری از گوی سیاه 00:00:08.320 --> 00:00:10.440 ‫که شهر رو پوشونده بود، نیست. 00:00:10.850 --> 00:00:15.450 ‫یک به یک افرادی که درون گوی ‫سیاه بودند، دارند امداد می‌شوند. 00:00:15.880 --> 00:00:20.240 ‫واقعیتش قهرمان، استارداست، من رو هم نجات داد. 00:00:20.810 --> 00:00:23.160 ‫طبق گفته عوامل صحنه، 00:00:23.160 --> 00:00:28.150 ‫این وضعیت به لطف تیم قهرمانان تحت کنترل در اومد. 00:00:32.860 --> 00:00:36.080 ‫سنتری، ان. ویلیو، صدامو می‌شنوین؟ 00:00:36.080 --> 00:00:37.800 ‫بله، استارداست. 00:00:38.290 --> 00:00:40.390 ‫چند لحظه پیش که گوی سیاه متلاشی شد، 00:00:40.390 --> 00:00:43.290 ‫شهروندهایی که به جنون رسیده بودن هم به حالت عادی برگشتن. 00:00:43.940 --> 00:00:46.810 ‫هرچند که نمی‌دونم آیا بخاطر نوریه که الان دیدیم. 00:00:47.550 --> 00:00:49.110 ‫این کار اون دختره؟ 00:00:49.860 --> 00:00:53.360 ‫آره، هرچند که ما هنوز جزئیات رو نمی‌دونیم. 00:00:54.430 --> 00:00:55.600 ‫ولی این احتمالاً... 00:00:56.870 --> 00:00:59.150 ‫محشره! محشره! 00:00:59.150 --> 00:01:02.300 ‫کار شای بود، نه؟ شای همه رو نجات داد! 00:01:03.540 --> 00:01:06.100 ‫چی؟ اونه-چان؟ 00:01:07.750 --> 00:01:13.840 ‫لعنت به همه‌چی! شما بی‌شعورها همه‌چی رو خراب کردین! 00:01:13.840 --> 00:01:17.590 ‫این فرصتی بود که ما دنیا رو نابود و اصلاح کنیم— 00:01:21.690 --> 00:01:22.720 ‫این چه کوفتیه؟! 00:01:23.060 --> 00:01:24.640 ‫دیگه بسه، نه؟ 00:01:24.640 --> 00:01:27.650 ‫این دفعه شکست خوردیم. 00:01:27.920 --> 00:01:29.270 ‫پس به هرحال... 00:01:30.140 --> 00:01:32.040 ‫استیگما داره صدامون می‌کنه. 00:01:32.880 --> 00:01:37.860 ‫چون بدجوری خراب کردیم، ‫ممکنه تنبیه بشیم. 00:01:39.600 --> 00:01:43.870 ‫لعنتی! شماها همینجوری قسر درنمی‌رین! 00:01:43.870 --> 00:01:46.870 ‫صـ-صبر کنین! هنوز کارمون تموم نشده! 00:01:47.140 --> 00:01:50.390 ‫خب، بچه‌ها، بدرود. 00:01:50.390 --> 00:01:52.130 ‫نمایش بعدی ما... 00:01:53.890 --> 00:01:56.630 ‫تا اطلاع ثانویه به تعویق می‌افته، کوفوفو-سان! 00:01:56.654 --> 00:02:01.654 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:02:01.830 --> 00:02:03.470 ‫دارم می‌رم خونه. 00:02:03.870 --> 00:02:05.890 ‫سر راهم قرار نگیر. 00:02:08.510 --> 00:02:09.900 ‫قسر در نمی‌رین! 00:02:14.240 --> 00:02:16.160 ‫اوی، کوفوفو! دست بجنبون! 00:02:16.160 --> 00:02:18.750 ‫فکر نکنم ما سه تا با هم برگردیم. 00:02:18.750 --> 00:02:19.410 ‫ها؟ 00:02:19.410 --> 00:02:22.410 ‫به استیگما بگید متأسفم. 00:02:22.410 --> 00:02:23.990 ‫و... 00:02:24.810 --> 00:02:28.580 ‫«کوفوفو-سان» باید بگی، خنگول. 00:02:37.890 --> 00:02:39.700 ‫فرار کردن. 00:02:39.700 --> 00:02:41.970 ‫اون مارمولک لعنتی. 00:02:43.350 --> 00:02:46.450 ‫یونی‌لرد، اسپریت صحبت می‌کنه. 00:02:46.450 --> 00:02:48.070 ‫مأموریت تکمیل شد. 00:02:49.640 --> 00:02:50.330 ‫بله. 00:02:51.180 --> 00:02:53.740 ‫یکی از اعضای آماراریروکو رو دستگیر کردیم. 00:03:00.010 --> 00:03:02.060 ‫از صلح و آرامش محافظت شد. 00:03:02.600 --> 00:03:04.810 ‫خوشحالم سپردیمش به تو. 00:03:05.520 --> 00:03:07.280 ‫ممنون، شای. 00:03:13.520 --> 00:03:16.580 ‫آ-آی-سان... من... 00:03:16.580 --> 00:03:19.390 ‫اوه؟ انگار بیدار شدی، ترو-سان. 00:03:21.180 --> 00:03:22.010 ‫ترو. 00:03:22.370 --> 00:03:23.720 ‫گزارش می‌دم. 00:03:23.720 --> 00:03:27.390 ‫خسارات درون و اطراف گوی سیاه رو تایید می‌کنم. 00:03:27.800 --> 00:03:31.640 ‫هیچکس نمرده. هیچکس هم جراحت جدی ندیده. 00:03:32.400 --> 00:03:33.970 ‫آفرین، ترو. 00:03:35.500 --> 00:03:38.000 ‫دیگه تموم شد همه‌چی. 00:03:38.000 --> 00:03:41.150 ‫همه‌اش بخاطر اینه که تو تونستی نور رو برگردونی، ترو-سان. 00:03:41.660 --> 00:03:43.770 ‫نه، بخاطر اینه که تو... 00:03:44.440 --> 00:03:46.410 ‫و بقیه کنارم بودین. 00:03:47.120 --> 00:03:50.160 ‫من تنهایی هیچ‌کاری نمی‌تونستم بکنم. 00:03:55.540 --> 00:03:56.700 ‫مای! 00:03:58.400 --> 00:03:59.650 ‫آی-نه... 00:04:00.300 --> 00:04:03.680 ‫خیلی سفت منو گرفتی. نمی‌تونم نفس بکشم. 00:04:03.680 --> 00:04:06.070 ‫ابله! بیشتر رنج بکش! 00:04:06.070 --> 00:04:08.210 ‫بخاطر من هم رنج بکش! 00:04:08.210 --> 00:04:10.430 ‫هیچ می‌دونی من چقدر احساس تنهایی می‌کردم؟! 00:04:11.020 --> 00:04:14.940 ‫که چقدر دردناک بود که تیغه‌ام رو به‌طرف ‫کسی بگیرم که بیشتر همه دلم براش تنگ شده؟! 00:04:15.550 --> 00:04:18.530 ‫تو فقط رنج می‌کشی، ابله! 00:04:18.530 --> 00:04:20.430 ‫متأسفم، آی-نه. 00:04:21.600 --> 00:04:24.340 ‫متأسفم. خیلی متأسفم. 00:04:27.110 --> 00:04:30.320 ‫ولی حالا اینجایی، مای. 00:04:30.320 --> 00:04:33.830 ‫این اینقدر خوشحالم می‌کنه که ‫دیگه هیچ‌چیز دیگه‌ای برام مهم نیست. 00:04:34.120 --> 00:04:38.540 ‫خیلی وقته که آرزو می‌کردم که یه روز ‫بتونیم دوباره اینطوری صحبت کنیم. 00:04:40.470 --> 00:04:41.380 ‫مای-ساما. 00:04:42.000 --> 00:04:45.610 ‫اون روز، وقتی دهکده رو ترک کردین... 00:04:45.610 --> 00:04:49.140 ‫از اینکه تمام این مدت نرفتم ‫دنبالتون بگردم حسرت می‌خوردم. 00:04:49.760 --> 00:04:52.680 ‫نمی‌تونم بخاطر نجات دادن جونم براتون جبران کنم. 00:04:53.590 --> 00:04:54.640 ‫من... 00:04:54.970 --> 00:04:58.690 ‫خب، خب. ما سه تا دوباره با همیم. 00:04:59.170 --> 00:05:01.440 ‫کی به گذشته اهمیت می‌ده؟ ‫از حالا به بعد رو داریم. 00:05:03.630 --> 00:05:06.650 ‫بیایین به محض اینکه برگشتیم روستا کلی غذا بخوریم. 00:05:06.650 --> 00:05:10.580 ‫می‌تونیم توی رودخونه بازی کنیم ‫و با هم حموم کنیم. 00:05:10.580 --> 00:05:12.830 ‫معذرت می‌خوام، از شما دوتا. 00:05:14.160 --> 00:05:15.120 ‫ها؟ 00:05:16.240 --> 00:05:21.500 ‫من اصلاً نمی‌تونم با شما برگردم خونه. 00:05:21.910 --> 00:05:24.380 ‫چـ-چرا اینو می‌گی؟ 00:05:24.380 --> 00:05:26.260 ‫نگران مردم دهکده‌ای؟ 00:05:26.260 --> 00:05:27.800 ‫در اون صورت، ما— 00:05:35.290 --> 00:05:36.200 ‫مای؟! 00:05:36.200 --> 00:05:38.620 ‫د-دستت... چرا؟ 00:05:38.620 --> 00:05:41.350 ‫ولی دیگه همه‌چی تموم شده که... 00:05:42.620 --> 00:05:46.620 ‫گوی سیاهی که این منطقه رو ‫پوشونده بود، قلب من بود. 00:05:48.250 --> 00:05:52.210 ‫اگه دیوارهای قلبت برخلاف اراده‌ات متلاشی بشن، 00:05:52.210 --> 00:05:54.830 ‫حامل و بدنت هم از دست می‌ره. 00:05:57.830 --> 00:06:00.990 ‫از اولش هم این تقدیرم بود... 00:06:01.540 --> 00:06:03.730 ‫از وقتی که عضو آماراریروکو شدم. 00:06:04.560 --> 00:06:08.430 ‫نه... ولی بلاخره همه دوباره پیش همیم! 00:06:08.800 --> 00:06:10.710 ‫اشکال نداره، آی-نه. 00:06:11.150 --> 00:06:14.620 ‫این حقیقت که من از مسیر منحرف شدم تغییری نکرده. 00:06:14.620 --> 00:06:17.850 ‫همین که تونستم شما دوتا رو دوباره ببینم ‫بیشتر از هرچیزیه که می‌تونستم بخوام. 00:06:18.440 --> 00:06:21.440 ‫خودخواهانه‌ست که چیز بیشتری بخوام. 00:06:21.810 --> 00:06:24.500 ‫و تو اینو می‌دونستی، مای-سان؟ 00:06:25.240 --> 00:06:29.660 ‫حتی بعد اینکه بمیرم، ‫این دنیا همچنان تاابد وجود داره. 00:06:30.150 --> 00:06:33.450 ‫برای همین، قبل اینکه بدنم ناپدید بشه... 00:06:34.250 --> 00:06:38.830 ‫شای، یه چیزی هست که می‌خوام به تو بگم. 00:06:39.110 --> 00:06:39.950 ‫عه؟ 00:06:41.860 --> 00:06:46.340 ‫در گذشته، وجود شینوبی‌ها برای حفظ کردن ‫تعادل این دنیا، لازم بود. 00:06:46.730 --> 00:06:50.870 ‫ولی هیچکی دیگه تیغه یه شینوبی رو در این دنیا نمی‌خواد. 00:06:51.320 --> 00:06:54.600 ‫چیزی که باید دست‌به‌دست بشه قلبشه. 00:06:54.600 --> 00:06:57.100 ‫قلب یه شینوبی؟ 00:06:57.520 --> 00:07:02.100 ‫قلبی که در دنیایی بدون جنگ و ستیز لازمه. 00:07:05.740 --> 00:07:07.940 ‫به‌عنوان یه شینوبی، 00:07:07.940 --> 00:07:12.440 ‫من امثال بی‌شماری از تاریکی رو در این جهان دیدم. 00:07:13.250 --> 00:07:18.430 ‫پر از حرص و طمع هست، و همه ‫در لذت و تباهی فرو رفتن. 00:07:20.190 --> 00:07:24.340 ‫سرشار از خشونته که می‌تونه هم به ‫خود شخص صدمه بزنه هم دیگران. 00:07:29.840 --> 00:07:34.070 ‫اون بلاخره وارد قلب من شد، 00:07:34.070 --> 00:07:37.060 ‫و من در تاریکی فرو رفتم. 00:07:38.720 --> 00:07:43.250 ‫شرارتی که می‌تونه مو رو به تنت سیخ کنه ‫روی یه ستاره دوردست نیست. 00:07:43.250 --> 00:07:46.440 ‫همیشه بذرش در قلب‌های همه کاشته شده. 00:07:46.950 --> 00:07:51.950 ‫اما، بدون شک برای قلب‌هایی که پاک ‫و بی‌آلایش هستن هم همینطوره. 00:07:52.480 --> 00:07:53.610 ‫پس... 00:07:55.160 --> 00:07:59.620 ‫می‌خوام قلب و آرزوی خودم رو به تو بسپرم. 00:08:00.000 --> 00:08:01.710 ‫مای! چیکار— 00:08:03.250 --> 00:08:06.210 ‫حلقه قلب‌های شرور که استیگما آزاد کرد 00:08:06.610 --> 00:08:09.360 ‫از انگشت شخص به قلبش می‌ره، 00:08:09.360 --> 00:08:12.300 ‫و از اونجا پخش می‌شه، ‫و به‌طرف نیروی حیاتیش می‌ره. 00:08:19.760 --> 00:08:23.310 ‫هم‌زمان، احساساتش مادی می‌شن، 00:08:23.990 --> 00:08:26.810 ‫و یه قلب دیگه می‌سازن. 00:08:28.360 --> 00:08:30.570 ‫لطفاً، این رو بگیر. 00:08:31.290 --> 00:08:35.070 ‫با قدرت قلب من پر شده. 00:08:35.520 --> 00:08:38.060 ‫قدرت قلب تو؟ 00:08:38.060 --> 00:08:39.120 ‫آره... 00:08:39.880 --> 00:08:43.250 ‫تکنینک طوفانی که استفاده کردم، که درخت‌ها رو قطع می‌کنه، 00:08:43.250 --> 00:08:47.450 ‫پوست رو می‌شکافه، گلبرگ‌ها رو پرپر می‌کنه... 00:08:48.930 --> 00:08:51.880 ‫و تکنیک باد آزاد که ابرها رو میاره، 00:08:51.880 --> 00:08:55.430 ‫در سراسر زمین می‌شتابه، شعله‌ها رو تقویت می‌کنه، 00:08:56.010 --> 00:08:59.850 ‫و هیچکس نمی‌تونه اسیرش کنه. 00:09:02.170 --> 00:09:09.340 ‫نور امیدی که اجازه می‌ده همه ‫درون قلبشون با تاریکی بجنگن... 00:09:10.850 --> 00:09:16.360 ‫می‌خوام که تو از قدرتم استفاده کنی ‫تا به همه اون نور رو نشون بدی. 00:09:17.500 --> 00:09:18.370 ‫مای... 00:09:21.840 --> 00:09:22.580 ‫ام... 00:09:23.330 --> 00:09:25.020 ‫چرا من؟ 00:09:25.790 --> 00:09:26.620 ‫من قبل... 00:09:27.290 --> 00:09:27.900 ‫مای! 00:09:27.900 --> 00:09:28.630 ‫مای-سان! 00:09:32.160 --> 00:09:35.560 ‫من قبل اینکه عضو آماراریروکو بشم... 00:09:36.020 --> 00:09:40.870 ‫فقط یه بار، تونستم قهرمان سابق ژاپن رو ببینم... 00:09:40.870 --> 00:09:43.470 ‫انسانِ نور. 00:09:43.760 --> 00:09:44.580 ‫عه؟ 00:09:57.120 --> 00:09:59.620 ‫انسانِ نور؟ 00:10:00.560 --> 00:10:05.070 ‫اون روز آتیش عظیمی در روستای مجاور سوگا بود، 00:10:05.070 --> 00:10:07.870 ‫منم تصادفی اونجا بودم. 00:10:09.940 --> 00:10:13.920 ‫من فقط می‌تونستم بایستم و تماشا کنم. 00:10:14.920 --> 00:10:19.830 ‫اون روز، واقعاً حس کردم چقدر یه ‫انسان کوچیک می‌تونه ناتوان باشه. 00:10:20.680 --> 00:10:23.520 ‫کسی که اون موقع ظاهر شد... 00:10:24.210 --> 00:10:25.930 ‫انسان نور بود. 00:10:28.100 --> 00:10:29.170 ‫شاین. 00:10:30.460 --> 00:10:35.450 ‫بعد یه مدت، آتیش خاموش شد، ‫و فقط خسارات کوچیکی به‌وجود اومد. 00:10:35.970 --> 00:10:40.480 ‫اون روز بود که درمورد قهرمان‌ها فهمیدم. 00:10:41.550 --> 00:10:43.150 ‫اون موقع بود که متوجه شدم 00:10:43.600 --> 00:10:47.910 ‫دنیا دلش شینوبی‌هایی که تاریکی رو دفن می‌کنن نمی‌خواد، 00:10:48.240 --> 00:10:51.770 ‫بلکه آدم‌هایی مثل اون که نور رو میارن. 00:10:54.560 --> 00:10:55.920 ‫شای... 00:10:56.280 --> 00:11:00.020 ‫تو به‌عنوان کسی که خواسته اون زن رو عملی می‌کنی، 00:11:00.020 --> 00:11:06.000 ‫مطمئنم بارها و بارها با سختی‌ها ‫درد، و ناامیدی مواجه می‌شی. 00:11:06.500 --> 00:11:08.930 ‫ولی لطفاً فراموش نکن... 00:11:12.000 --> 00:11:16.000 ‫هرچقدر هم که یه برکه کثیف باشه، ‫گل لاله مردابی بازم 00:11:16.000 --> 00:11:18.810 ‫ریشه‌هاشو می‌کاره و مستقیم رو به بالا رشد می‌کنه. 00:11:21.420 --> 00:11:26.400 ‫و بعدش پاک‌ترین و زیباترین شکوفه روی زمین رو می‌ده. 00:11:27.320 --> 00:11:33.710 ‫لطفاً از تاریکی شکست نخور. ‫کاری کن یه گل مثل آفتاب بدرخشه. 00:11:34.180 --> 00:11:36.560 ‫مطمئنم که تو می‌تونی. 00:11:37.230 --> 00:11:38.210 ‫باشه. 00:11:40.750 --> 00:11:41.970 ‫گمونم آخرش من... 00:11:42.650 --> 00:11:46.450 ‫هرگز نتونستم شکوفه دادن گل خودم رو ببینم. 00:11:48.100 --> 00:11:49.220 ‫مای-ساما! 00:11:54.440 --> 00:11:55.940 ‫این پرنده‌ها... 00:11:58.950 --> 00:12:03.870 ‫شما همیشه یه گل زیبا درحال شکوفه دادن داشتید. 00:12:06.060 --> 00:12:09.160 ‫گلی که مایه آرامش بین ماست. 00:12:10.180 --> 00:12:11.660 ‫توکیمارو... 00:12:11.920 --> 00:12:12.960 ‫عه؟! 00:12:12.960 --> 00:12:16.170 ‫توکیمارو... پس تو در اصل... 00:12:16.790 --> 00:12:18.140 ‫پرنده اون روزی بودی. 00:12:20.400 --> 00:12:23.240 ‫مای-ساما، اونا همگی... 00:12:23.240 --> 00:12:24.930 ‫نیازی نیست بهم بگی. 00:12:25.250 --> 00:12:27.180 ‫چطور ممکنه فراموش کنم؟ 00:12:27.520 --> 00:12:31.430 ‫اینا خونواده من در دهکده‌ان، ‫کسایی که همیشه کنارم بودن. 00:12:31.930 --> 00:12:35.370 ‫اون روز، شما دوتا زندگیمو نجات دادین، 00:12:35.370 --> 00:12:37.940 ‫و قلبم برای اولین بار صلح و آرامش رو درک کرد. 00:12:38.970 --> 00:12:41.310 ‫حتی بعد اینکه در این دنیا مأیوس شدین، 00:12:41.310 --> 00:12:45.450 ‫دربرابر کشت و کشتار جنگیدین، ‫و دیگه نمی‌خواستین زندگی کنین، 00:12:46.210 --> 00:12:48.960 ‫اونا تمام این مدت مراقبتون بودن. 00:12:49.630 --> 00:12:52.450 ‫می‌خواستن بهتون بگن که تنها نیستید. 00:12:52.450 --> 00:12:54.650 ‫که اینطور پس... 00:12:54.650 --> 00:12:56.930 ‫باورم نمی‌شه متوجه نشدم... 00:12:56.930 --> 00:12:59.210 ‫عجب ابله‌ای هستم. 00:12:59.820 --> 00:13:04.470 ‫گمونم فقط ماه نبود که مراقب من بود. 00:13:04.494 --> 00:13:08.494 بلبل جان ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:13:09.210 --> 00:13:12.060 ‫انگار وقتش شده. 00:13:12.370 --> 00:13:13.890 ‫نه! مای! 00:13:13.890 --> 00:13:16.380 ‫نمی‌تونی همینطوری ما رو ترک کنی! 00:13:17.180 --> 00:13:20.440 ‫آی-نه، خودت اینو گفتی... 00:13:20.850 --> 00:13:23.710 ‫ما هرجا که باشیم، قلب‌هامون یکین. 00:13:24.160 --> 00:13:26.820 ‫حتی اگه دوباره متولد بشیم. 00:13:27.650 --> 00:13:29.700 ‫توکیمارو، روت حساب می‌کنم. 00:13:30.070 --> 00:13:30.720 ‫بله. 00:13:30.720 --> 00:13:34.450 ‫برخلاف ظاهرش، آی-نه خیلی احساس تنهایی بهش دست می‌ده. 00:13:34.930 --> 00:13:39.960 ‫پس لطفاً، بخاطر من دوستش داشته باش و ازش محافظت کن. 00:13:41.310 --> 00:13:42.570 ‫با کمال میل. 00:13:46.260 --> 00:13:52.000 ‫عمر من به اندازه عمر کف دریا کوتاه بود... 00:13:52.720 --> 00:13:57.030 ‫ولی واقعاً بیشتر از هرکس دیگه‌ای خوشبخت بودم. 00:13:58.230 --> 00:14:04.230 ‫کی فکرشو می‌کرد که این همه موجود زنده ‫آخرین لحظات من رو تماشا می‌کنن... 00:14:05.100 --> 00:14:08.740 ‫پوچی. از تو هم ممنونم. 00:14:09.560 --> 00:14:14.740 ‫خب، توکیمارو... لطفاً روح من رو روانه کن... 00:14:15.500 --> 00:14:18.260 ‫به جایی که همه زندگی‌ها برمی‌گردن. 00:14:25.440 --> 00:14:28.860 ‫به خونه‌ام، که ماه تماشامون می‌کنه. 00:14:32.360 --> 00:14:33.210 ‫مای... 00:14:44.820 --> 00:14:46.320 ‫از این طرف لطفا! 00:14:46.960 --> 00:14:48.030 ‫استارداست! 00:14:48.360 --> 00:14:51.120 ‫می‌شه لطفاً درمورد این حادثه توضیح بدید؟ 00:14:51.120 --> 00:14:52.780 ‫چه اتفاقی برای اسپریت افتاد؟ 00:14:53.520 --> 00:14:56.180 ‫اسپریت فعلاً داره به کاری رسیدگی می‌کنه. 00:14:56.180 --> 00:14:57.580 ‫نگران نباشید. 00:14:58.100 --> 00:15:01.040 ‫اون گوی سیاه چی بود دقیقاً؟ 00:15:01.520 --> 00:15:04.290 ‫ما هنوز خودمون که به‌طور کامل مطمئن نیستیم... 00:15:04.620 --> 00:15:09.230 ‫اما شرارت‌کارهای آماراریروکو که از ‫قلب‌های ما سواستفاده می‌کنن، 00:15:09.230 --> 00:15:11.550 ‫قدرت خیلی زیادی دارن. 00:15:12.340 --> 00:15:16.350 ‫تا به الان، قهرمانان هر کشور ‫تونستن که باهاشون مقابله کنن، 00:15:16.350 --> 00:15:18.680 ‫ولی این یکی در یه سطح دیگه بود. 00:15:19.290 --> 00:15:23.660 ‫اونا کل شهر رو بلعیدن ‫و تاثیری زیادی روی مناطق اطرافش گذاشتن. 00:15:24.790 --> 00:15:28.440 ‫این یعنی که اونا دارن قدرتمندتر می‌شن. 00:15:28.800 --> 00:15:32.160 ‫اما این دفعه، تونستید این جادثه رو ‫بدون هیچ تلفاتی حل کنید. 00:15:32.160 --> 00:15:35.450 ‫فکر می‌کنیم که این بخاطر شما دوتاست، ‫سنتری و استارداست. 00:15:38.640 --> 00:15:39.450 ‫خیر. 00:15:39.820 --> 00:15:44.210 ‫بدون شای که اینجاست، این مأموریت موفق‌آمیز نمی‌شد. 00:15:44.590 --> 00:15:45.460 ‫عه؟ 00:15:45.460 --> 00:15:46.620 ‫عه؟! شای؟! 00:15:46.620 --> 00:15:47.810 ‫قهرمان ژاپن؟! 00:15:47.810 --> 00:15:49.200 ‫همونی که هیچکی متوجه‌اش نمی‌شه؟ 00:15:49.200 --> 00:15:51.140 ‫منظورشون چیه دقیقاً؟ 00:15:49.910 --> 00:15:52.470 ‫عا، عه؟! ها، عا... 00:15:52.800 --> 00:15:55.950 ‫چیزه... خب... مـ-من... 00:15:55.950 --> 00:15:57.500 ‫همه دارن نگاهم می‌کنن! 00:15:57.500 --> 00:15:59.210 ‫باید یه چیز بگم! 00:15:59.980 --> 00:16:02.550 ‫بـ-بهترین... چیز... 00:16:02.550 --> 00:16:04.070 ‫باید یه چیز بگم... 00:16:04.070 --> 00:16:04.940 ‫چیزه... 00:16:07.270 --> 00:16:10.940 ‫شای به‌عنوان لیدر و سرگروه این مأموریت منصوب شد. 00:16:11.530 --> 00:16:14.080 ‫من معتقدم که اون در این شرایط که 00:16:14.080 --> 00:16:17.450 ‫ما نمی‌دونستیم چه اتفاقی می‌افته، ‫بهترین نتایج رو به عمل آورد. 00:16:17.880 --> 00:16:23.540 ‫شای-سان یه لیدر قابل اعتماد بود ‫که می‌دونست چطور روی پای خودش عمل کنه! 00:16:24.090 --> 00:16:30.000 ‫آره. شای تا حالا بارها با آماراریروکو ‫جنگیده و هر بار پیروز شده. 00:16:30.000 --> 00:16:32.050 ‫بدون اینکه شما متوجه بشین. 00:16:32.400 --> 00:16:33.800 ‫ابیو-سان... 00:16:34.540 --> 00:16:40.130 ‫ما تصمیم گرفتیم که این دفعه اون ‫مناسب‌ترین سرگروهه، و حق با ما بود. 00:16:41.560 --> 00:16:46.480 ‫این چیزیه که همه قهرمانایی که ‫در این مأموریت شرکت کردن باهاش موافقن. 00:16:46.480 --> 00:16:49.320 ‫مهم‌تر از همه، علاوه بر اینکه لیدر بودن توی خونشه... 00:16:50.080 --> 00:16:55.570 ‫هیچ قهرمانی در داشتن آرزو و اشتیاق قوی ‫برای محافظت از این کشور، نمی‌تونه رو دستش بزنه! 00:16:57.820 --> 00:17:00.670 ‫چـ-چیزه، معذرت می‌خوام! 00:17:00.670 --> 00:17:03.330 ‫مایلم نظر شای-سان رو بشنوم. 00:17:03.330 --> 00:17:04.140 ‫زود باش! 00:17:04.140 --> 00:17:05.330 ‫چـ-چشم! 00:17:05.330 --> 00:17:07.460 ‫عه، ببخشید... 00:17:11.260 --> 00:17:12.880 ‫از رسانه مطبوعاتی آکیتا هستم. 00:17:12.880 --> 00:17:16.490 ‫مطمئنم الان آدمای آشفته زیادی در ژاپن هستند، 00:17:16.490 --> 00:17:21.820 ‫پس فکر کردم شاید بتونید چند ‫کلمه بگید که اونا رو آسوده‌خاطر کنید. 00:17:21.820 --> 00:17:23.050 ‫آسوکا-سان... 00:17:24.810 --> 00:17:26.730 ‫ا-این حادثه... 00:17:27.850 --> 00:17:33.720 ‫می‌دونم که بی‌سابقه بود، و-و لابد همگی به شدت ترسیدید. 00:17:31.730 --> 00:17:34.240 ‫آکاسوکا، توکیو 00:17:31.730 --> 00:17:34.240 ‫حادثه ناپدید شدن قلب توکیو 00:17:34.910 --> 00:17:39.390 ‫اما اونا هرچند بار هم که سعی کنند این دنیا رو نابود کنند... 00:17:40.240 --> 00:17:42.700 00:17:40.240 --> 00:17:43.820 ‫ما... ما قهرمان‌ها... 00:17:44.500 --> 00:17:47.000 ‫نور امید برای دنیا می‌شیم 00:17:47.520 --> 00:17:50.270 ‫و تا آخر از صلح و آرامش این دنیا محافظت می‌کنیم! 00:17:50.770 --> 00:17:51.250 ‫عه؟ 00:17:52.350 --> 00:18:00.000 ‫ا-ام، پـ-پس همگی می‌تونید مثل همیشه... ‫بـ-با خیال راحت بخوابید و فردا سخت کار کنید! 00:18:00.760 --> 00:18:02.020 ‫یا همچین چیزی... 00:18:03.730 --> 00:18:05.140 ‫خیلی متشکرم! 00:18:05.680 --> 00:18:07.390 ‫تشویقت می‌کنم، شای-سان! 00:18:16.000 --> 00:18:18.740 ‫چـ-چیزه، پیلتس-سان! 00:18:19.100 --> 00:18:22.370 ‫بـ-بابت یکم پیش خیلی ممنون. 00:18:22.370 --> 00:18:26.000 ‫برای من خیلی سخته جلوی مردم حرف بزنم... 00:18:26.000 --> 00:18:27.360 ‫پس واقعاً کمکم کردی— 00:18:27.360 --> 00:18:28.390 ‫احمق! 00:18:28.390 --> 00:18:31.250 ‫اگه اینطوری رفتار کنی فقط همه رو آشفته می‌کنی! 00:18:31.600 --> 00:18:33.250 ‫اینو قبلاً گفتم، 00:18:33.250 --> 00:18:37.760 ‫ولی قهرمانا فقط با بودنشون می‌تونن ‫به مردم احساس آرامش بدن! 00:18:38.510 --> 00:18:42.620 ‫عجبا... انگار یه چیزاییت هیچ‌وقت عوض نمی‌شن. 00:18:42.620 --> 00:18:44.260 ‫متأسفم. 00:18:44.970 --> 00:18:46.330 ‫خب، حالا هرچی. 00:18:46.330 --> 00:18:48.320 ‫تو هم باید امروز یکم استراحت کنی. 00:18:48.320 --> 00:18:50.960 ‫من می‌خوام امشب اینجا بمونم. 00:18:50.960 --> 00:18:52.270 ‫اوه، باشه. 00:18:52.560 --> 00:18:54.170 ‫خسته نباشی. 00:18:54.870 --> 00:18:57.780 ‫اگه اتفاقی افتاده، من بلافاصله میام. 00:18:58.240 --> 00:18:59.930 ‫تا اون موقع روت حساب می‌کنم. 00:19:00.690 --> 00:19:02.030 ‫همچنین... 00:19:02.390 --> 00:19:05.420 ‫یکم پیش گفتم، ولی کارت خوب بود. 00:19:06.120 --> 00:19:08.790 ‫باید به خودت افتخار کنی، سرگروه. 00:19:15.390 --> 00:19:19.800 ‫آرامش، ها؟ دوباره سرم داد زد... 00:19:20.160 --> 00:19:21.800 ‫ترو-چان! 00:19:21.800 --> 00:19:24.300 ‫ایکو-سان! آی-سان! 00:19:24.750 --> 00:19:26.290 ‫اینجا چیکار می‌کنین؟ 00:19:26.290 --> 00:19:28.710 ‫دیگه نمی‌تونستم توی خونه بشینم! 00:19:28.710 --> 00:19:31.370 ‫با یونی‌لرد-سان حرف زدم و گفت تو اینجایی. 00:19:31.370 --> 00:19:32.060 ‫عه؟ 00:19:32.060 --> 00:19:33.310 ‫گرم 00:19:32.060 --> 00:19:33.310 ‫گرم 00:19:34.330 --> 00:19:37.320 ‫گوشی‌های ارزون خیلی راحتن. 00:19:37.320 --> 00:19:39.240 ‫ترو-چان، تو محشری! 00:19:39.240 --> 00:19:41.160 ‫شهر توکیو رو نجات دادی! 00:19:41.160 --> 00:19:42.970 ‫انگار که یه قهرمانی! 00:19:42.970 --> 00:19:44.910 ‫منظورم اینه که هستی ولی... 00:19:44.910 --> 00:19:46.450 ‫فقط شهر نبود. 00:19:47.110 --> 00:19:51.920 ‫ترو-سان قلب من و مای هم نجات داد. 00:19:53.280 --> 00:19:53.960 ‫عه؟! 00:19:54.310 --> 00:19:56.460 ‫واقعاً ازت ممنونم. 00:19:56.940 --> 00:19:58.800 ‫هیچوقت این بدهیم رو فراموش نمی‌کنم. 00:19:58.800 --> 00:20:00.400 ‫چـ-چیزی نبود! 00:20:00.400 --> 00:20:03.590 ‫تازه، فقط بخاطر تو تونستیم موفق بشیم، آی-سان... 00:20:04.140 --> 00:20:07.190 ‫نه. اگه بخاطر تو نبود، 00:20:07.190 --> 00:20:10.350 ‫من نمی‌تونستم رو راست با مای حرف بزنم. 00:20:11.020 --> 00:20:15.100 ‫هوف! حس می‌کنم بار سنگینی از روی شونه‌هام برداشته شد. 00:20:16.150 --> 00:20:17.860 ‫آی-سان... 00:20:18.250 --> 00:20:21.470 ‫برمی‌گردی دهکده‌ات؟ 00:20:21.470 --> 00:20:23.600 ‫نگرانم بودی؟ 00:20:23.600 --> 00:20:28.120 ‫خب، حتی من هم درباره جنبه‌های تاریک شینوبی بودن نمی‌دونستم. 00:20:28.380 --> 00:20:31.260 ‫عا، نه. منظورم اون نبود... 00:20:31.820 --> 00:20:35.800 ‫باتوجه به تمام این اتفاقا، ‫باید بهشون درمورد مای بگم، 00:20:35.800 --> 00:20:38.130 ‫پس قصد دارم زود به روستا برگردم. 00:20:38.660 --> 00:20:41.560 ‫فقط یه سر اومدم اینجا خدافظی کنم. 00:20:42.310 --> 00:20:45.680 ‫زمان کوتاهی بود، ولی خوش گذشت. 00:20:45.680 --> 00:20:46.870 ‫آی-سان... 00:20:46.870 --> 00:20:48.140 ‫که اینطور. 00:20:48.640 --> 00:20:50.520 ‫دلمون برات تنگ می‌شه. 00:20:52.990 --> 00:20:55.300 ‫واقعاً خواهر هستیدا. 00:20:55.840 --> 00:20:59.820 ‫بعد دیدن تو و بقیه قهرمانا فکر کردم... 00:21:00.260 --> 00:21:06.510 ‫اگه دنیایی بدون جنگ و ستیز می‌خوام، ‫ما شینوبی‌ها نمی‌تونیم همینطور بمونیم. 00:21:10.680 --> 00:21:11.910 ‫و برای همین... 00:21:11.910 --> 00:21:13.790 ‫من می‌خوام اون تغییر رو انجام بدم! 00:21:14.310 --> 00:21:18.120 ‫می‌خوام مطمئن بشم نسل جدید شینوبی‌ها بتونن 00:21:18.120 --> 00:21:20.210 ‫به اندازه قهرمان‌ها به دنیا بدرخشن! 00:21:20.820 --> 00:21:24.220 ‫تا وقتی که آرزومون یکیه، ‫حتماً دوباره همو می‌بینیم. 00:21:26.050 --> 00:21:27.640 ‫وقتی اون زمان برسه، 00:21:28.500 --> 00:21:30.310 ‫امیدوارم دوباره با من وقت بگذرونین! 00:21:30.650 --> 00:21:31.660 ‫اوهوم! 00:21:31.660 --> 00:21:33.060 ‫امیدواریم! 00:21:33.540 --> 00:21:35.980 ‫خب پس خب پس، شما دوتا... 00:21:36.960 --> 00:21:38.620 ‫امیدوارم در سلامت باشین! 00:21:51.250 --> 00:21:52.510 ‫رفتش. 00:21:53.860 --> 00:21:55.830 ‫ما هم باید بریم خونه. 00:21:56.270 --> 00:21:56.980 ‫آره. 00:22:01.650 --> 00:22:04.090 ‫،حول و حوش نیمهٔ قرن بیست و یکم 00:22:04.090 --> 00:22:09.210 ‫.جنگ از این کرهٔ کوچیک که در تاریکی شناوره، ناپدید شده 00:22:10.080 --> 00:22:14.630 ‫،آدم‌هایی با قدرت‌های ابر انسانی ‫،ناگهانی در سرتاسر جهان پیدا شدن 00:22:14.630 --> 00:22:16.750 ‫!که آرزوی صلح رو داشتن، و خیلی سخت تلاش کردن 00:22:18.700 --> 00:22:22.730 ‫واسه همین مردم با یه اصطلاح ‫...کهنه و قدیمی به اونا اشاره می‌کنن 00:22:24.600 --> 00:22:25.710 ‫«قهرمانان.» 00:22:27.040 --> 00:22:31.740 ‫اما هنوز مونده که دنیا آرامش واقعی رو ببینه. 00:22:32.730 --> 00:22:37.850 ‫آماراریروکو ظاهر شدند، و آرامش ذهنی همه رو تهدید کردند. 00:22:38.750 --> 00:22:41.340 ‫ولی من می‌دونم که... 00:22:42.080 --> 00:22:45.560 ‫ما قهرمان‌ها و آماراریروکو یکی هستیم. 00:22:46.170 --> 00:22:50.640 ‫ما هردو موجوداتی کوچیک و ضعیفیم، ‫که نگران می‌شیم و مثل بقیه رنج می‌کشیم. 00:22:51.310 --> 00:22:54.260 ‫داری فقط بی اجازه به قلب مردم می‌درخشی. 00:22:54.920 --> 00:22:56.890 ‫سر راهی... 00:22:57.720 --> 00:22:58.520 ‫شای. 00:22:59.920 --> 00:23:05.560 ‫با اینکه من خیلی خجالتیم می‌تونم ‫یه روز قلبشون رو درک کنم؟ 00:23:06.820 --> 00:23:08.800 ‫درست مثل اون... 00:23:09.440 --> 00:23:12.520 ‫با نور درخشان و گرمش. 00:23:13.360 --> 00:23:14.700 ‫اوه، راستی. 00:23:15.420 --> 00:23:19.750 ‫ممنون، شای، که از دنیای ما محافظت کردی. 00:23:23.610 --> 00:23:25.960 ‫خب من قهرمانم دیگه. 00:23:25.984 --> 00:23:30.984 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 00:23:31.008 --> 00:23:36.008 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:23:36.810 --> 00:23:37.660 ‫شای.