WEBVTT 00:00:06.450 --> 00:00:09.110 ‫همینطور که زمستون تموم می‌شد، 00:00:09.110 --> 00:00:11.050 ‫من سیزده سالم بود 00:00:11.050 --> 00:00:14.100 ‫و حسابی درگیر درس و مشق برای خانم استیسی بودم. 00:00:16.950 --> 00:00:20.170 ‫می‌دونید مردا چطور خواستگاری می‌کنن؟ 00:00:20.170 --> 00:00:22.540 ‫شما تا حالا خواستگاری کردین، متیو؟ 00:00:22.540 --> 00:00:24.620 ‫خب، نه. 00:00:24.620 --> 00:00:29.130 ‫معلومه که نکرده. هیچ‌کدوممون ازدواج نکردیم. 00:00:29.130 --> 00:00:30.620 ‫الان چی تو کله‌ته؟ 00:00:30.620 --> 00:00:33.960 ‫دارم برای مدرسه یه انشا می‌نویسم. 00:00:33.960 --> 00:00:36.190 ‫یه داستان بزرگسالانه و عاشقانه. 00:00:36.190 --> 00:00:42.110 ‫تصور کردن خواستگاری برام سخته چون تجربه‌ای ندارم که ازش استفاده کنم. 00:00:42.110 --> 00:00:44.730 ‫فکر می‌کنید باید از خانم لیند بپرسم؟ 00:00:45.060 --> 00:00:48.680 ‫داستان گفتن چه فایده‌ای داره؟ 00:00:48.680 --> 00:00:53.070 ‫وقتی زن بزرگسالی شدی می‌تونی وقتتو با چرت و پرت تلف کنی. 00:00:54.100 --> 00:00:57.820 ‫اوه، اما من برای همیشه دختر کوچولو نمی‌مونم. 00:00:57.820 --> 00:01:00.190 ‫تو الان هنوز یه دختر کوچولو هستی. 00:01:04.200 --> 00:01:07.210 ‫ما تازه یه انشا تحویل دادیم. 00:01:07.210 --> 00:01:12.300 ‫اینکه خانم استیسی بهمون بگه داستانی از ذهن خودمون بنویسیم! 00:01:12.300 --> 00:01:14.450 ‫وای، به همین راحتیه. 00:01:14.840 --> 00:01:19.220 ‫برای تو آسونه چون خیال داری. 00:01:19.220 --> 00:01:22.260 ‫فکر کنم انشاتو کامل تموم کردی؟ 00:01:22.830 --> 00:01:24.600 ‫تقریباً، اما نه کاملاً. 00:01:25.240 --> 00:01:29.160 ‫یه داستان غمگین و شیرینه. 00:01:29.830 --> 00:01:33.620 ‫اوه، فقط با شنیدن اون می‌تونم مثل یه بچه گریه کنم. 00:01:38.200 --> 00:01:42.750 ‫دو سال دیگه، ما واقعاً بزرگ میشیم. 00:01:43.050 --> 00:01:45.320 ‫تو الان هنوز یه دختر کوچولو هستی. 00:01:45.880 --> 00:01:51.390 ‫اون وقت خیلی آزادتر میشیم هر کاری دوست داریم بکنیم. 00:01:51.970 --> 00:01:55.430 ‫چهار سال دیگه، می‌تونیم موهامونو جمع کنیم. 00:01:55.430 --> 00:01:56.470 ‫اوه، آره! 00:01:59.710 --> 00:02:01.470 ‫خنیاگر جنگل! 00:02:01.470 --> 00:02:02.570 ‫چی؟ 00:02:02.570 --> 00:02:05.230 ‫این چیزیه که تصمیم گرفتم صداش کنم! 00:02:06.180 --> 00:02:08.010 ‫اوه، صبر کن! 00:02:08.320 --> 00:02:12.470 ‫فهمیدم، دایانا. چرا اونو قهرمان داستانت نمی‌کنی؟ 00:02:12.470 --> 00:02:13.930 ‫حتماً شوخی می‌کنی! 00:02:16.000 --> 00:02:26.000 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:03:46.080 --> 00:03:51.000 ‫فصل ۶ ‫فکر نمی‌کردم چیزی بتونه به بدی موی قرمز باشه 00:03:55.450 --> 00:03:57.230 ‫آفرین، جیمی! 00:03:58.320 --> 00:03:59.950 ‫چه بچه‌هایی! 00:03:59.950 --> 00:04:06.170 ‫داستان من درباره کوردیلیاست، یه سبزه‌روی باوقار با چشمای تیره و درخشان، 00:04:06.560 --> 00:04:10.170 ‫و جرالدین، یه بلوند ملکه مانند با چشمای بنفش مخملی. 00:04:10.170 --> 00:04:13.300 ‫دو تا دوشیزه زیبا که تو یه روستا زندگی می‌کردن 00:04:13.300 --> 00:04:15.520 ‫و عاشقانه به هم وابسته بودن. 00:04:15.520 --> 00:04:16.680 ‫صبر کن! 00:04:16.680 --> 00:04:20.440 ‫نباید جرالدین موی قرمز مثل تو داشته باشه، آن؟ 00:04:20.800 --> 00:04:22.450 ‫نه، هرگز. 00:04:22.450 --> 00:04:25.450 ‫موی قرمز برای قهرمان زن یه داستان مناسب نیست. 00:04:25.450 --> 00:04:26.830 واقعا اینطوری فکر می‌کنی؟ 00:04:26.830 --> 00:04:28.120 ‫من اینو می‌دونم. 00:04:28.120 --> 00:04:32.820 ‫اونا حتماً باید موهای شبق مثل تو یا موهای طلایی مثل روبی داشته باشن! 00:04:33.170 --> 00:04:36.080 ‫و بعدش برترام بود— ‫گیلبرت! 00:04:36.080 --> 00:04:37.080 ‫فهمیدم! 00:04:45.420 --> 00:04:46.490 ‫ببخشید. 00:04:48.390 --> 00:04:49.980 ‫تو تو این کار ناامیدی. 00:04:49.980 --> 00:04:50.780 ‫نفر بعدی منم. 00:04:51.040 --> 00:04:54.580 ‫فکر می‌کنید اون پسرا هیچ‌وقت بزرگ میشن؟ 00:04:55.290 --> 00:05:01.130 ‫و بعدش برترام بود، یه مرد جوون که تازه به روستا برگشته بود. 00:05:01.130 --> 00:05:02.120 ‫اسمش اینه... 00:05:02.640 --> 00:05:06.110 ‫رقیب حسود؛ یا، ‫در مرگ جدا نشدنی. 00:05:08.250 --> 00:05:12.910 ‫برترام، جوون و خوش‌قیافه، ‫اما فقیر، 00:05:12.910 --> 00:05:17.890 ‫در نگاه اول عاشق جرالدین شونزده ساله شد. 00:05:18.490 --> 00:05:19.990 ‫بعد، یه روز... 00:05:24.470 --> 00:05:27.850 ‫اسب‌هایی که درشکه جرالدین رو می‌کشیدن رم کردن. 00:05:27.850 --> 00:05:29.220 ‫کمک! 00:05:32.060 --> 00:05:35.190 ‫اما درست همون موقع، برترام دوان دوان اومد، 00:05:35.190 --> 00:05:38.140 ‫و اون جرالدین رو به اندازه یه تار مو نجات داد! 00:05:47.320 --> 00:05:53.270 ‫اون تو بغلش غش کرد و اونو سه مایل تا خونه برد. 00:05:53.270 --> 00:05:56.790 ‫خدایا. و بعد؟ ‫بعد چی شد؟ 00:05:56.790 --> 00:05:59.170 ‫عشق شیرین! 00:05:59.170 --> 00:06:03.750 ‫و خیلی زود، برترام از جرالدین خواستگاری کرد. 00:06:03.750 --> 00:06:05.890 ‫اوه، چقدر قشنگ! 00:06:05.890 --> 00:06:07.330 ‫چطور این کارو کرد؟ 00:06:07.330 --> 00:06:08.810 ‫خب... 00:06:08.810 --> 00:06:12.310 ‫برترام چطور خواستگاری کرد؟ 00:06:13.480 --> 00:06:18.770 ‫با تمام تخیلم، دایانا، ‫چیزایی هست که حتی منم نمی‌تونم بنویسم. 00:06:18.770 --> 00:06:20.460 ‫واقعاً؟ 00:06:20.460 --> 00:06:21.470 ‫تو تو این کار خیلی خوبی! 00:06:22.130 --> 00:06:24.120 ‫فکر می‌کنی منم می‌تونم امتحان کنم؟ 00:06:24.120 --> 00:06:27.000 ‫آ-آره. بفرما. 00:06:27.000 --> 00:06:29.040 ‫واقعاً؟ ممنون! 00:06:29.040 --> 00:06:34.300 ‫روبی ممکنه در مورد خواستگاری‌ها صاحب‌نظر باشه، ‫چون خواهرای زیادی ازدواج کرده داره. 00:06:35.780 --> 00:06:37.240 ‫بذار فکر کنم... 00:06:37.240 --> 00:06:41.250 ‫خواستگار خواهر من سوزان، مالکوم گفت، 00:06:41.250 --> 00:06:44.770 ‫"عزیزم، نظرت چیه، اگه وقتی بابام مزرعه رو بهم داد ازدواج کنیم؟" 00:06:45.020 --> 00:06:50.770 ‫و سوزان گفت،"آره—نه— ‫نمی‌دونم—بذار ببینم." 00:06:51.800 --> 00:06:53.910 ‫و اونا نامزد شدن. 00:06:54.500 --> 00:06:56.360 ‫ه-همین؟ 00:06:56.360 --> 00:06:57.770 ‫زانو نزد؟ 00:06:57.770 --> 00:06:59.180 ‫البته که نه! 00:06:59.230 --> 00:07:01.850 ‫این روزا این کارو نمی‌کنن. 00:07:03.640 --> 00:07:08.240 ‫فکر کنم بالاخره خواستگاری رو از تخیل خودم بنویسم. 00:07:08.240 --> 00:07:08.990 ‫آره. 00:07:08.990 --> 00:07:10.480 ‫خواستگاری‌ها؟! 00:07:15.230 --> 00:07:17.300 ‫ناراحت نشو. 00:07:17.300 --> 00:07:20.890 ‫شنیدم خانم استیسی چی بهشون میگه بنویسن. 00:07:20.890 --> 00:07:23.990 ‫باید بگم، یه روش عجیب برای درس دادنه. 00:07:29.510 --> 00:07:34.260 ‫می‌ترسم وقت رو هدر میده که بهتره صرف درس بشه. 00:07:34.260 --> 00:07:37.260 ‫آن به نظر میاد ازش لذت می‌بره، البته. 00:07:38.060 --> 00:07:41.670 ‫تعجب نمی‌کنم که نگرانی‌های بی‌شماری داری، ماریلا. 00:07:41.670 --> 00:07:45.430 ‫شاید باهوش و شیرین باشه، ولی سرش پر از مزخرفاته 00:07:45.430 --> 00:07:48.360 ‫و هیچ‌وقت نمیشه فهمید دفعه بعد به چه شکلی بروز می‌کنه. 00:07:51.280 --> 00:07:52.970 ‫خوبه که خونه‌ام! 00:07:52.970 --> 00:07:54.650 ‫سلام، آن. 00:07:54.650 --> 00:07:56.820 ‫روز بخیر، خانم لیند! 00:07:56.820 --> 00:07:57.870 ‫روز شما هم بخیر! 00:07:58.920 --> 00:08:02.380 ‫مطمئناً می‌تونست با سر و صدای کمتری بیاد خونه. 00:08:14.280 --> 00:08:19.760 ‫برترام جلوی جرالدین زانو زد و خواستگاری کرد! 00:08:19.760 --> 00:08:21.510 ‫پس اون زانو زد! 00:08:21.940 --> 00:08:23.270 ‫بعد برترام گفت، 00:08:23.270 --> 00:08:27.770 ‫"اینا رو بگیر، هرچند کنار زیبایی درخشان تو رنگ می‌بازن،" 00:08:27.770 --> 00:08:30.310 ‫و بهش یه انگشتر الماس و یه گردنبند یاقوت داد 00:08:30.310 --> 00:08:33.420 ‫و بهش گفت که برای ماه عسل میرن اروپا! 00:08:35.000 --> 00:08:38.170 ‫پس برترام فقیر نبود! 00:08:38.400 --> 00:08:41.620 ‫نه، اون خیلی ثروتمند بود! 00:08:41.620 --> 00:08:42.670 ‫ببخشید که معطلت کردم. 00:08:42.670 --> 00:08:43.450 ‫اوه، سلام! 00:08:44.160 --> 00:08:49.030 ‫اما کوردلیا وقتی جرالدین در مورد نامزدی بهش گفت، حسابی عصبانی شد. 00:08:49.030 --> 00:08:53.010 ‫تمام محبتش به جرالدین تبدیل به نفرت تلخ شد. 00:08:53.010 --> 00:08:54.430 ‫چی؟! اما چرا؟! 00:08:54.430 --> 00:08:59.400 ‫چون... کوردلیا خودش یواشکی عاشق برترام بود! 00:08:59.400 --> 00:08:59.920 ‫نه! 00:09:00.640 --> 00:09:04.930 ‫اما اون وانمود کرد که مثل همیشه دوست جرالدینه. 00:09:04.930 --> 00:09:08.310 ‫یه شب اون جرالدین رو کشوند بیرون و... 00:09:19.300 --> 00:09:24.460 ‫اما برترام همه چیزو دید و فوراً خودشو انداخت تو جریان، 00:09:24.460 --> 00:09:28.580 ‫فریاد زد،"تو رو نجات میدم، جرالدین بی‌همتای من." 00:09:36.960 --> 00:09:39.760 ‫پس هر دو مردن؟ 00:09:40.060 --> 00:09:45.760 ‫اما در مورد کوردلیا، اون از پشیمونی دیوونه شد 00:09:45.760 --> 00:09:50.280 ‫جلوی قبرهایی که دوست صمیمی و عشق اولش توشون کنار هم آرمیده بودن. 00:09:53.780 --> 00:09:55.920 ‫خیلی براشون دلم سوخت! 00:09:55.920 --> 00:09:58.250 ‫چه داستان غم‌انگیزی! 00:10:00.990 --> 00:10:04.120 ‫چطور می‌تونم یه داستان قشنگ مثل اون بنویسم؟ 00:10:04.120 --> 00:10:05.800 ‫منم می‌خوام یکی بنویسم. 00:10:05.800 --> 00:10:09.620 ‫از امروز به بعد، آن، ما شاگردای توایم! 00:10:10.350 --> 00:10:14.920 ‫اینجوری بود که باشگاه داستان به وجود اومد. 00:10:20.580 --> 00:10:26.220 ‫دایانا، آدمای داستانای تو به محض اینکه معرفی‌شون می‌کنی می‌میرن. 00:10:26.220 --> 00:10:30.720 ‫نمی‌دونم بعد باهاشون چیکار کنم. 00:10:30.720 --> 00:10:35.110 ‫پس شاید باید اونو تبدیل کنی به یه داستان معمایی! 00:10:35.110 --> 00:10:38.480 ‫مینسترل جنگل رو یه کارآگاه بزرگ کن! 00:10:39.370 --> 00:10:41.120 ‫به نظر سرگرم‌کننده میاد. 00:10:41.120 --> 00:10:42.860 ‫اما واقعاً می‌تونم بنویسمش؟ 00:10:42.860 --> 00:10:46.950 ‫اصلاً نترس! من میلیون‌ها ایده دارم. 00:10:46.950 --> 00:10:49.860 ‫داستان تو خیلی معقوله، جین. 00:10:49.860 --> 00:10:52.130 ‫چرا یه کم عشق‌بازی توش نذاری؟ 00:10:52.130 --> 00:10:56.600 ‫چی؟ ولی وقتی با صدای بلند بخونمش خیلی حس احمقانه بهم دست میده. 00:10:57.200 --> 00:11:01.410 ‫پس اونو انقدر معقول بساز که تأثیر خوبی داشته باشه. 00:11:01.410 --> 00:11:04.470 ‫می‌دونم! چرا یه درس اخلاقی توش نذاری؟ 00:11:04.810 --> 00:11:10.360 ‫طوری بنویس که همه آدمای خوب پاداش بگیرن و همه آدمای بد هم حسابی مجازات بشن. 00:11:10.360 --> 00:11:11.560 ‫این یه ایده‌ست. 00:11:12.450 --> 00:11:18.100 ‫حالا، روبی، تو خواستگاری‌های خیلی زیادی داری. 00:11:18.100 --> 00:11:20.570 ‫مطمئناً سه تا کافیه برای— 00:11:20.570 --> 00:11:22.940 ‫هی، گوش میدی؟ 00:11:25.400 --> 00:11:28.170 ‫خلاصه ما تصمیم گرفتیم که تو باشگاه داستان، 00:11:28.170 --> 00:11:33.370 ‫هر هفته یه داستان بنویسیم و برای هم بخونیم. 00:11:34.770 --> 00:11:39.400 ‫داستان خوندن به اندازه کافی بده ولی نوشتنشون بدتره. 00:11:39.710 --> 00:11:45.330 ‫ولی ما خیلی دقت می‌کنیم که تو همه‌شون یه درس اخلاقی بذاریم، ماریلا. 00:11:45.330 --> 00:11:47.220 ‫مطمئنم که این باید تأثیر خوبی داشته باشه. 00:11:47.220 --> 00:11:48.580 ‫خب، من خیلی مطمئن نیستم! 00:11:55.640 --> 00:12:02.870 ‫و اینجوری، مینسترل جنگل اون رشته وحشتناک قتل‌ها رو حل کرد. 00:12:03.160 --> 00:12:09.170 ‫"اون شکم‌پرستایی که قارچ سمی زیادی خوردن به سزای اعمالشون رسیدن،" 00:12:09.170 --> 00:12:13.380 ‫اون گفت و برگشت به اعماق جنگل. 00:12:24.540 --> 00:12:27.160 ‫ممنون، دایانا بری. 00:12:27.160 --> 00:12:29.300 ‫اون یه داستان جالب بود. 00:12:30.740 --> 00:12:35.660 ‫و می‌بینم که استعداد رهبری داری، آن شرلی. 00:12:38.920 --> 00:12:40.770 ‫این یه جورایی منو گیج می‌کنه. 00:12:41.170 --> 00:12:46.070 ‫دایانا بهترین‌های ما رو برای عمه جوزفینش فرستاد. 00:12:46.070 --> 00:12:50.790 ‫اون یه خواننده عالیه، هرچند زود عصبانی میشه. 00:13:11.080 --> 00:13:12.320 ‫خانم جوزفین بری جواب نوشت 00:13:12.320 --> 00:13:17.100 ‫که تو عمرش هرگز چیزی به این خنده‌داری نخونده بود. 00:13:17.100 --> 00:13:20.160 ‫خب حالا، اونا حتماً خنده‌دار بودن. 00:13:20.160 --> 00:13:22.480 ‫ولی نبودن، متیو! 00:13:22.810 --> 00:13:26.360 ‫داستان‌ها همه خیلی غم‌انگیز بودن و تقریباً همه مردن! 00:13:26.360 --> 00:13:28.950 ‫جین و روبی تقریباً همیشه گریه می‌کنن وقتی— 00:13:34.380 --> 00:13:38.290 ‫آقای آلن همونجا خندید. 00:13:39.420 --> 00:13:43.290 ‫من می‌خواستم اون غم‌انگیزترین قسمت باشه. 00:14:02.320 --> 00:14:05.240 ‫باعث رضایته که بدونم دارم میرم خونه‌ای که آتیش چوب توش می‌سوزه، 00:14:05.750 --> 00:14:10.700 ‫به جای اون آسایش سرد شب‌ها قبل از اینکه آن بیاد گرین گیبلز. 00:14:24.790 --> 00:14:25.760 ‫آن! 00:14:29.520 --> 00:14:31.000 ‫اون دختر کجاست؟ 00:14:34.940 --> 00:14:38.380 ‫اون یه جایی با دایانا پرسه می‌زنه، 00:14:40.470 --> 00:14:43.560 ‫داستان می‌نویسه یا دیالوگ تمرین می‌کنه یا از این مزخرفات. 00:14:43.560 --> 00:14:46.350 ‫اون باید فوراً و یهویی در مورد این چیزا متوقف بشه. 00:14:49.620 --> 00:14:51.650 ‫سرش پر از مزخرفاته! 00:14:51.650 --> 00:14:57.540 ‫ولی ببین! من دارم همون چیزی رو میگم که به خاطرش از ریچل لیند عصبانی بودم. 00:15:01.110 --> 00:15:07.040 ‫با تمام عیب‌هاش، قبلاً هرگز اونو نافرمان یا غیرقابل اعتماد ندیده بودم. 00:15:07.800 --> 00:15:10.800 ‫و واقعاً متاسفم که حالا اونو اینجوری می‌بینم. 00:15:11.090 --> 00:15:12.980 ‫خب حالا، نمی‌دونم. 00:15:18.610 --> 00:15:22.290 ‫اون هر لحظه با عجله و نفس‌نفس‌زنان میاد! 00:15:22.290 --> 00:15:26.070 ‫شاید باید برم اونو کنار جاده ببینم. 00:15:26.740 --> 00:15:28.900 ‫یه چراغ میارم. 00:15:42.920 --> 00:15:45.370 ‫آن؟ اونجایی؟ 00:15:56.280 --> 00:15:57.430 ‫آن؟ 00:16:11.980 --> 00:16:14.280 ‫خواب بودی، آن؟ 00:16:14.750 --> 00:16:17.380 ‫چی شده؟ مریضی؟ 00:16:17.380 --> 00:16:18.780 ‫نه. 00:16:19.520 --> 00:16:22.160 ‫متیو، آن اینجاست! 00:16:24.990 --> 00:16:27.050 ‫همین الان بلند شو و بیا برای شام— 00:16:27.050 --> 00:16:28.290 ‫نه! 00:16:28.290 --> 00:16:31.760 ‫لطفاً، ماریلا، برو! 00:16:31.760 --> 00:16:33.290 ‫و به من نگاه نکن! 00:16:33.290 --> 00:16:35.630 ‫آن شرلی، چه مرگته؟ 00:16:35.630 --> 00:16:37.340 ‫اوه، ماریلا! 00:16:37.340 --> 00:16:40.450 ‫من تو اوج ناامیدی‌ام! 00:16:40.450 --> 00:16:45.660 ‫و دیگه برام مهم نیست کی تو کلاس اول میشه یا بهترین انشا رو می‌نویسه! 00:16:45.660 --> 00:16:48.840 ‫فکر نکنم دیگه هرگز بتونم جایی برم. 00:16:48.840 --> 00:16:52.190 ‫آینده من تموم شده! 00:16:53.570 --> 00:16:54.920 ‫آن شرلی! 00:16:57.670 --> 00:16:58.690 ‫آن؟ 00:17:00.290 --> 00:17:01.660 ‫ماریلا... 00:17:04.000 --> 00:17:06.670 ‫به موهام نگاه کن. 00:17:09.780 --> 00:17:11.760 ‫با موهات چی کار کردی؟ 00:17:12.760 --> 00:17:16.160 ‫مدتیه که انتظار یه چیز عجیب رو داشتم. 00:17:17.750 --> 00:17:20.260 ‫وای خدای من. 00:17:20.540 --> 00:17:25.030 ‫موهاتو رنگ کردی! نمی‌دونستی این کار بدیه؟ 00:17:25.030 --> 00:17:30.260 ‫قصد داشتم از راه‌های دیگه خیلی خوب باشم تا جبرانش کنم. 00:17:31.370 --> 00:17:36.400 ‫خب، اگه تصمیم می‌گرفتم موهامو رنگ کنم، حداقل یه رنگ درست و حسابی رنگش می‌کردم. 00:17:36.400 --> 00:17:40.660 ‫ولی قصد نداشتم اونو سبز رنگ کنم. 00:17:40.660 --> 00:17:46.080 ‫اون گفت که موهامو یه رنگ سیاه کلاغی خوشگل می‌کنه. 00:17:46.080 --> 00:17:49.190 ‫آن، داری درباره کی حرف می‌زنی؟ 00:17:49.740 --> 00:17:52.200 ‫اون دوره‌گردی که امروز بعدازظهر اینجا بود. 00:17:53.050 --> 00:17:54.340 ‫یه دوره‌گرد! 00:17:54.670 --> 00:17:57.080 ‫فکر کنم اون قلب خیلی مهربونی داشت. 00:17:57.080 --> 00:18:00.600 ‫اون به من گفت که سخت برای زن و بچه‌هاش کار می‌کنه. 00:18:00.600 --> 00:18:03.160 ‫قلبم رو لمس کرد. 00:18:03.160 --> 00:18:06.100 ‫خواستم یه چیزی ازش بخرم تا تو این کار ارزشمند بهش کمک کنم. 00:18:06.420 --> 00:18:09.100 ‫اون یه جعبه بزرگ پر از چیزای خیلی جالب داشت. 00:18:09.100 --> 00:18:12.230 ‫بعد یهو، بطری رنگ مو رو دیدم. 00:18:15.870 --> 00:18:21.860 ‫من فقط پنجاه سنت داشتم، و اون گفت که هفتاد و پنج سنت قیمتشه، 00:18:21.860 --> 00:18:24.370 ‫ولی، چون من بودم، اونو پنجاه سنت می‌فروخت. 00:18:45.660 --> 00:18:47.140 ‫منو ببخش. 00:18:47.140 --> 00:18:51.550 ‫اوه، ماریلا، وقتی رنگ وحشتناکی که موهام گرفت رو دیدم، 00:18:51.550 --> 00:18:54.060 ‫پشیمون شدم که بدکار بودم، بهت بگم. 00:18:54.060 --> 00:18:56.400 ‫و از اون موقع تا حالا پشیمون بودم. 00:18:56.400 --> 00:18:59.950 ‫خب، امیدوارم پشیمونیت به درد بخوره. 00:19:05.780 --> 00:19:06.980 ‫چطوره؟ 00:19:06.980 --> 00:19:08.400 ‫فایده‌ای نداره، آن. 00:19:08.400 --> 00:19:14.190 ‫دوره‌گرد گفت که شسته نمیشه. 00:19:14.600 --> 00:19:17.250 ‫پس حدس می‌زنم اون درباره یه چیز راست گفت. 00:19:17.250 --> 00:19:22.410 ‫حداقل خوب نگاه کن که غرورت تو رو به کجا کشونده. 00:19:23.520 --> 00:19:25.640 ‫نگران نباش، آن. 00:19:26.040 --> 00:19:29.550 ‫به کسی درباره موهات نگفتم. 00:19:29.940 --> 00:19:33.160 ‫این راز رو با خودم به گور می‌برم. 00:19:34.440 --> 00:19:39.240 ‫من آن مو سبز گرین گیبلز هستم، 00:19:39.240 --> 00:19:42.740 ‫ناراحت‌ترین دختر تو جزیره پرنس ادوارد. 00:19:56.710 --> 00:19:58.470 ‫خودمو آماده کردم! 00:19:58.470 --> 00:20:01.210 ‫لطفاً همین الان کوتاهش کن، ماریلا، و خلاصم کن. 00:20:01.610 --> 00:20:03.470 ‫واقعاً مطمئنی؟ 00:20:03.760 --> 00:20:04.910 ‫بله هستم! 00:20:11.540 --> 00:20:19.180 ‫تمام مدتی که داری کوتاهش می‌کنی گریه می‌کنم، اشکالی که نداره. 00:20:20.710 --> 00:20:22.190 ‫با خیال راحت گریه کن. 00:20:42.380 --> 00:20:45.380 ‫تا وقتی موهام بلند بشه، هرگز، هرگز به خودم نگاه نمی‌کنم. 00:20:47.030 --> 00:20:48.840 ‫نه، نگاه می‌کنم! 00:20:48.840 --> 00:20:51.890 ‫می‌بینم چقدر زشتم. 00:20:52.700 --> 00:20:55.890 ‫و سعی نمی‌کنم با خیال‌پردازی ازش فرار کنم. 00:21:06.420 --> 00:21:08.760 ‫این منم. 00:21:09.570 --> 00:21:11.830 ‫این منم حالا. 00:21:14.890 --> 00:21:16.830 ‫چی شده، آن؟ 00:21:16.830 --> 00:21:20.330 ‫چه اتفاقی برای موهات افتاده؟ 00:21:22.290 --> 00:21:24.670 ‫نمی‌دونی، دایانا؟ 00:21:24.920 --> 00:21:26.520 ‫تو بهترین دوستشی. 00:21:28.470 --> 00:21:29.930 ‫شبیه مترسک شدی! 00:21:32.990 --> 00:21:34.130 ‫دا-دان! 00:21:39.140 --> 00:21:43.190 ‫هرگز فکر نمی‌کردم بتونم موهای قرمزم رو دوست داشته باشم، از بین همه چیز، 00:21:43.750 --> 00:21:48.950 ‫اما حالا می‌دونم که دوست داشتم، چون خیلی بلند و پرپشت و فرفری بود 00:21:48.950 --> 00:21:51.830 ‫و بهم می‌اومد. 00:21:58.520 --> 00:22:01.000 ‫حالا، درسمون رو شروع کنیم. 00:22:05.000 --> 00:22:15.000 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 00:22:15.024 --> 00:22:27.024 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:23:56.990 --> 00:23:59.990 ‫قسمت بعد ‫من اشتباهاتی کردم، ولی هر اشتباه ‫بهم کمک کرده تا از نقص‌هام خلاص بشم.