WEBVTT 00:00:01.970 --> 00:00:06.010 ‫تصمیم گرفتم که آرزوم معلم شدن باشه. 00:00:06.010 --> 00:00:12.190 ‫همون روز، متیو افتاد زمین و قلبش رو گرفت. 00:00:12.190 --> 00:00:18.240 ‫هرچند، خدا رو شکر، آسیب جدی ندید. 00:00:18.830 --> 00:00:21.570 ‫و حال متیو از اون موقع چطوره؟ 00:00:21.860 --> 00:00:26.210 ‫یه کم حالش بد شد، ولی الان دوباره خوبه. 00:00:26.210 --> 00:00:27.970 ‫خوشحالم اینو می‌شنوم. 00:00:28.320 --> 00:00:32.860 ‫دکتر می‌گه باید مواظب باشه هیجان‌زده نشه. 00:00:32.860 --> 00:00:36.360 ‫این که راحته، چون متیو اصلا اهل هیجان نیست. 00:00:37.560 --> 00:00:39.100 ‫آره، واقعا همینطوره. 00:00:39.390 --> 00:00:42.530 ‫ولی نباید کار خیلی سنگین هم بکنه. 00:00:42.530 --> 00:00:48.420 ‫و انگار به متیو بگی نفس نکش تا اینکه بهش بگی کار نکن. 00:00:48.420 --> 00:00:50.730 ‫و پسری رو استخدام کردین؟ 00:00:51.740 --> 00:00:54.480 ‫بله. اسمش جری بوت هست. 00:00:54.800 --> 00:00:57.890 ‫استخدامش کردیم که تو کارهای سنگین کمک کنه. 00:00:57.890 --> 00:00:59.960 ‫به نظر خیلی کمک‌کننده میاد. 00:01:00.830 --> 00:01:02.940 ‫ماریلا، روزنامه امروز کجاست؟! 00:01:02.940 --> 00:01:04.530 ‫همینجاست. 00:01:06.350 --> 00:01:09.430 ‫چرا اینقدر عجله داری؟ 00:01:09.430 --> 00:01:12.810 ‫لیست قبولی‌های کوئینز اومده. 00:01:12.810 --> 00:01:16.370 ‫ا... اسم من توش نیست! 00:01:16.830 --> 00:01:19.390 ‫و گیلبرت اول شده؟ 00:01:19.390 --> 00:01:20.410 ‫نه... 00:01:20.410 --> 00:01:23.230 ‫با... باورم نمی‌شه! 00:01:25.290 --> 00:01:26.920 ‫نه! 00:01:35.990 --> 00:01:38.060 ‫بسه دیگه، بچه‌ها. 00:01:38.980 --> 00:01:43.970 ‫به نظر میاد یکی از ماها زیادی گرسنه‌ست و نمی‌تونه ادامه بده. 00:01:43.970 --> 00:01:45.990 ‫چرا برای ناهار استراحت نکنیم؟ 00:01:49.000 --> 00:01:59.000 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:03:19.050 --> 00:03:23.970 ‫فصل هشتم ‫من نمی‌خوام کسی جز خودم باشم 00:03:27.440 --> 00:03:30.680 ‫چرا تو کلاس چرت می‌زدی؟ 00:03:30.680 --> 00:03:32.140 ‫این که از تو بعیده. 00:03:32.140 --> 00:03:35.000 ‫خواب دیدم تو آزمون ورودی رد شدم. 00:03:35.000 --> 00:03:36.180 ‫اوه، عزیزم. 00:03:36.180 --> 00:03:38.540 ‫می‌بینم داری خودت رو خسته می‌کنی. 00:03:39.110 --> 00:03:40.870 ‫خانم استیسی. 00:03:40.870 --> 00:03:45.120 ‫آزمون‌ها تا تابستون سال آینده نیست، خیلی مونده هنوز. 00:03:45.120 --> 00:03:50.870 ‫اگه مغزت رو زیادی پر کنی، سرت می‌ترکه، و من اینو نمی‌خوام! 00:03:52.500 --> 00:03:55.500 ‫یادت باشه، یاد گرفتن باید سرگرم‌کننده باشه. 00:03:55.900 --> 00:03:56.810 ‫بله، خانم استیسی. 00:03:59.800 --> 00:04:04.000 ‫زمستون شاد، پرکار و خوشحالی بود که زود گذشت. 00:04:04.980 --> 00:04:08.520 ‫بعدش بهار اومد، و باهاش من پونزده ساله شدم. 00:04:13.990 --> 00:04:14.590 ‫بفرمایید. 00:04:14.590 --> 00:04:16.000 ‫مـ... ممنونم. 00:04:25.100 --> 00:04:28.930 ‫جری خیلی کمک‌کننده است. هر کاری لازم باشه انجام می‌ده. 00:04:31.510 --> 00:04:33.670 ‫ماریلا، چی شده؟ 00:04:35.660 --> 00:04:38.680 ‫داشتم به آن فکر می‌کردم. 00:04:38.680 --> 00:04:41.160 ‫خیلی بزرگ شده. 00:04:41.160 --> 00:04:42.820 ‫آره، مگه نه؟ 00:04:44.500 --> 00:04:49.170 ‫و احتمالا زمستون آینده از ما دور می‌شه. 00:04:50.960 --> 00:04:54.940 ‫می‌تونه زود به زود بیاد خونه. 00:04:54.940 --> 00:04:59.950 ‫تا اون موقع خط فرعی راه‌آهن تا کارمودی ساخته می‌شه. 00:05:02.200 --> 00:05:03.770 ‫فکر کنم همینطوره. 00:05:09.820 --> 00:05:14.060 ‫مثل قبل اینقدر وراجی نمی‌کنی، 00:05:14.060 --> 00:05:16.740 ‫و مثل همیشه از کلمات قلمبه سلمبه استفاده نمیکنی. 00:05:18.220 --> 00:05:21.190 ‫چی شده؟ 00:05:21.510 --> 00:05:24.960 ‫نمی‌دونم... نمی‌خوام اینقدر حرف بزنم. 00:05:25.600 --> 00:05:27.180 ‫حیفه، مگه نه، 00:05:27.180 --> 00:05:31.470 ‫حالا که واقعا اونقدر بزرگ شدم که اگه بخوام می‌تونم از کلمه‌های قلمبه سلمبه استفاده کنم. 00:05:31.740 --> 00:05:35.750 ‫از بعضی جهات تقریبا بزرگ شدن جالبه، 00:05:35.750 --> 00:05:42.480 ‫ولی اینقدر چیز برای یاد گرفتن و انجام دادن و فکر کردن هست که وقت برای کلمه‌های قلمبه سلمبه نمی‌مونه. 00:05:42.890 --> 00:05:45.730 ‫فکر می‌کنی بتونی تو آزمون ورودی قبول بشی؟ 00:05:45.730 --> 00:05:47.650 ‫از درس خوندن لذت می‌برم. 00:05:48.160 --> 00:05:49.320 ‫ولی ذهنم رو درگیر کرده. 00:05:52.780 --> 00:05:57.210 ‫بعضی شبا از خواب بیدار می‌شم و فکر می‌کنم اگه قبول نشم چی کار می‌کنم. 00:05:57.210 --> 00:06:02.880 ‫اگه قبول نشم، هیچ‌وقت اونقدر حال خوب پیدا نمی‌کنم که از یه بهار دیگه لذت ببرم. 00:06:04.720 --> 00:06:08.640 ‫خب، سال دیگه برو مدرسه و دوباره امتحان کن. 00:06:08.920 --> 00:06:11.850 ‫اوه، فکر نکنم دلش رو داشته باشم. 00:06:11.850 --> 00:06:16.790 ‫قبول نشدن خیلی آبروریزیه، مخصوصا اگه گیلـ... 00:06:16.790 --> 00:06:18.400 ‫اگه بقیه قبول بشن. 00:06:23.270 --> 00:06:27.680 ‫حرف‌های خداحافظی خانم استیسی فوق‌العاده نبود؟ 00:06:27.680 --> 00:06:29.530 ‫تو مدرسه یه چشم خشک هم نبود. 00:06:29.530 --> 00:06:33.780 ‫انگار پایان همه چیز بود، مگه نه؟ 00:06:33.780 --> 00:06:38.700 ‫تو نباید نصف من هم ناراحت باشی. 00:06:38.700 --> 00:06:40.970 ‫تو زمستون آینده دوباره برمی‌گردی، 00:06:40.970 --> 00:06:43.430 ‫ولی فکر کنم من برای همیشه مدرسه قدیمی عزیزم رو ترک کردمـ... 00:06:43.430 --> 00:06:47.540 ‫یعنی اگه شانس بیارم. 00:06:47.860 --> 00:06:52.310 ‫اصلا مثل قبل نمی‌شه. خانم استیسی اونجا نیست، 00:06:52.310 --> 00:06:55.560 ‫تو، جین و احتمالا روبی هم نیستین. 00:06:55.560 --> 00:07:00.200 ‫لطفا دایانا، گریه نکن. 00:07:00.200 --> 00:07:02.960 ‫دوباره من رو هم به گریه میندازی. 00:07:07.910 --> 00:07:11.680 ‫آزمون ورودی همین هفته آینده است، مگه نه؟ 00:07:11.680 --> 00:07:12.580 ‫بله. 00:07:12.580 --> 00:07:15.440 ‫خانم استیسی گفت وقتی به شهر رسیدیم، 00:07:15.440 --> 00:07:20.780 ‫بریم پیاده‌روی و اصلا به آزمون‌ها فکر نکنیم و زود بخوابیم. 00:07:21.190 --> 00:07:23.330 ‫نصیحت خوبیه، ولی فکر کنم عمل کردن بهش سخت باشه. 00:07:23.660 --> 00:07:28.340 ‫کاش من هم با شما می‌اومدم. 00:07:28.640 --> 00:07:34.610 ‫نمی‌تونی هر شب درس فشرده بخونی، و حتما دلتنگ خونه می‌شی. 00:07:35.070 --> 00:07:36.350 ‫برات نامه می‌نویسم. 00:07:36.350 --> 00:07:38.010 ‫اوه بله، بنویس! 00:07:38.010 --> 00:07:41.680 ‫سه‌شنبه شب می‌نویسم و بهت می‌گم روز اول چطور گذشت. 00:07:42.090 --> 00:07:46.050 ‫چهارشنبه صبح می‌رم پست خونه منتظر نامه‌ات می‌مونم. 00:07:46.050 --> 00:07:49.560 ‫نامه اینقدر زود نمی‌رسه، دایانا. 00:07:49.560 --> 00:07:50.900 ‫فکر کنم نمی‌رسه. 00:08:01.780 --> 00:08:03.000 ‫وایسا، وایسا. 00:08:03.000 --> 00:08:05.920 ‫ببخشید! اتفاقا نامه‌ای برای من ندارید؟ 00:08:05.920 --> 00:08:07.540 ‫بذار ببینم. 00:08:07.540 --> 00:08:10.120 ‫دایانا... دایانا بری. 00:08:10.120 --> 00:08:11.440 ‫بفرمایید، خانم. 00:08:11.440 --> 00:08:13.350 ‫اوه، ممنونم! 00:08:17.570 --> 00:08:18.760 ‫دایانای عزیزم، 00:08:18.760 --> 00:08:23.050 ‫اینجا شب سه‌شنبه‌ست و ‫دارم اینو توی اتاق پانسیونم می‌نویسم. 00:08:23.630 --> 00:08:25.550 ‫وقتی رسیدیم آکادمی، 00:08:25.550 --> 00:08:28.820 ‫کلی دانش‌آموز از ‫همه جای جزیره اونجا بودن. 00:08:29.300 --> 00:08:34.760 ‫من و جین کنار هم نشستیم و جین ‫انقدر آروم بود که حسودیم شد. 00:08:35.220 --> 00:08:37.500 ‫با خودم گفتم نکنه قیافه‌ام اونطوریه که حس می‌کنم 00:08:37.500 --> 00:08:41.960 ‫و نکنه صدای تپش قلبمو ‫از اون سر اتاق می‌شنون. 00:08:42.590 --> 00:08:47.570 ‫دستهام سرد شدن و ‫سرم گیج رفت 00:08:47.570 --> 00:08:49.600 ‫وقتی برگه امتحان ‫انگلیسی رو برداشتم. 00:08:51.770 --> 00:08:55.500 ‫فقط یه لحظه وحشتناک بود و ‫بعدش همه چیز تو ذهنم روشن شد، 00:08:55.990 --> 00:08:59.180 ‫چون می‌دونستم ‫بالاخره می‌تونم با اون برگه یه کاری بکنم. 00:09:01.510 --> 00:09:04.630 ‫ظهر رفتیم خونه برای ناهار و ‫بعدازظهر دوباره برگشتیم برای تاریخ. 00:09:04.630 --> 00:09:06.760 ‫برگه تاریخ خیلی سخت بود. 00:09:06.760 --> 00:09:08.970 ‫با این حال، فکر کنم امروز ‫نسبتاً خوب عمل کردم. 00:09:11.170 --> 00:09:13.470 ‫روبی خیلی ناراحت بود وقتی ‫من رسیدم پانسیونشون؛ 00:09:13.470 --> 00:09:17.720 ‫تازه یه اشتباه وحشتناک ‫تو برگه انگلیسی‌اش کشف کرده بود. 00:09:18.370 --> 00:09:24.680 ‫وقتی حالش بهتر شد، رفتیم ‫بالای شهر و بستنی خوردیم. 00:09:24.680 --> 00:09:27.040 ‫چقدر دلمون می‌خواست تو هم با ما بودی. 00:09:27.540 --> 00:09:33.050 ‫آه، دایانا، کاش امتحان ‫هندسه تموم شده بود! 00:09:33.610 --> 00:09:40.680 ‫ولی خب، خورشید طلوع و غروب ‫می‌کنه چه من تو هندسه بیفتم چه نیفتم. 00:09:40.680 --> 00:09:45.170 ‫فکر کنم اگه بیفتم ‫ترجیح می‌دم طلوع و غروب نکنه! 00:09:45.900 --> 00:09:48.620 ‫با عشق، آن. 00:10:03.190 --> 00:10:06.580 ‫انگار سال‌هاست همدیگه رو ندیدن. 00:10:08.280 --> 00:10:09.410 ‫آن! 00:10:10.000 --> 00:10:11.800 ‫دایانا! 00:10:11.800 --> 00:10:12.840 ‫آن! 00:10:13.480 --> 00:10:14.480 ‫عزیز دلم! 00:10:14.480 --> 00:10:16.070 ‫واقعاً عالیه دوباره می‌بینمت. 00:10:16.070 --> 00:10:17.600 ‫انگار یه عمره رفتی شهر. 00:10:17.600 --> 00:10:19.350 ‫برای منم همینطوره، دایانا. 00:10:19.350 --> 00:10:22.950 ‫آه، آن! چطور پیش رفت؟ 00:10:22.950 --> 00:10:25.610 ‫فکر کنم نسبتاً خوب، ‫تو همه چیز جز هندسه. 00:10:25.610 --> 00:10:26.760 ‫بقیه چطور بودن؟ 00:10:27.050 --> 00:10:32.260 ‫دخترا میگن می‌دونن که قبول نشدن، ‫ولی فکر کنم نسبتاً خوب عمل کردن. 00:10:32.260 --> 00:10:36.610 ‫ولی ما واقعاً هیچی دربارش ‫نمی‌دونیم و تا وقتی لیست قبولی‌ها بیاد نمی‌دونیم. 00:10:36.610 --> 00:10:38.590 ‫به سختی می‌تونم صبر کنم. 00:10:38.590 --> 00:10:41.510 ‫تصور کن دو هفته تو این استرس زندگی کنی! 00:10:41.510 --> 00:10:46.140 ‫کاش می‌تونستم بخوابم و ‫تا وقتی تموم نشده بیدار نشم. 00:10:46.140 --> 00:10:49.440 ‫آه، حتماً قبول میشی. نگران نباش. 00:10:49.440 --> 00:10:50.800 ‫واقعاً امیدوارم! 00:10:51.060 --> 00:10:54.290 ‫آه، چقدر خوبه برگشتم! 00:10:54.660 --> 00:10:58.800 ‫گرین گیبلز عزیزترین و ‫دوست‌داشتنی‌ترین جای دنیاست. 00:11:02.230 --> 00:11:03.050 ‫خب؟ 00:11:04.960 --> 00:11:10.060 ‫اینجا نیست. قرار بود ‫دو هفته‌ای بیاد. 00:11:11.180 --> 00:11:14.570 ‫ببینم، فکر می‌کنی کی ‫امتحان ورودی رو قبول میشه؟ 00:11:14.900 --> 00:11:18.490 ‫آن و گیلبرت بهترینای ‫اَونلی هستن. 00:11:18.490 --> 00:11:20.480 ‫می‌خوای شرط ببندیم کدومشون ‫اول میشه؟ 00:11:20.480 --> 00:11:21.460 ‫قبوله! 00:11:21.460 --> 00:11:23.690 ‫منم این شرطو می‌بندم. 00:11:23.690 --> 00:11:26.210 ‫همه می‌بینن که ‫گیلبرت رتبه‌اش بهتر میشه. 00:11:26.520 --> 00:11:27.320 ‫حق با توئه. 00:11:27.320 --> 00:11:28.650 ‫منم طرفدار گیلبرتم. 00:11:28.650 --> 00:11:31.580 ‫ما که نمی‌تونیم همه روی گیلبرت شرط ببندیم. 00:11:31.900 --> 00:11:36.960 ‫من ترجیح می‌دم اصلاً قبول نشم تا اینکه ‫تو لیست رتبه‌ام خیلی بالا نباشه! 00:11:36.960 --> 00:11:38.300 ‫آن، صبر کن! 00:11:40.520 --> 00:11:42.760 ‫فکر نکنم هنوز لیست اومده باشه. آن! صبر کن! 00:11:42.760 --> 00:11:44.770 ‫آه، نیومده؟ ‫آن، صبر کن! 00:11:49.380 --> 00:11:51.580 ‫چیزی نمی‌خوری، آن؟ 00:11:53.280 --> 00:11:58.150 ‫اشتهام کور شده بعد از ‫سه هفته بی‌خبری. 00:11:58.410 --> 00:12:01.150 ‫الان دیگه برام مهم نیست چقدر رتبه‌ام بالا باشه، ‫فقط همین که قبول شم کافیه. 00:12:01.150 --> 00:12:05.260 ‫اگه بقیه قبول بشن و من بیفتم چی؟ 00:12:05.670 --> 00:12:10.210 ‫تو از همه جزیره جلو می‌زنی. 00:12:10.950 --> 00:12:13.410 ‫واقعاً، متیو، این خیلی ‫زیاده برای آرزو کردن. 00:12:13.410 --> 00:12:14.970 ‫می‌دونم که می‌شی. 00:12:32.820 --> 00:12:33.990 ‫دایانا! 00:12:33.990 --> 00:12:37.010 ‫پدر روزنامه رو از ‫برایت ریور آورده خونه، ده دقیقه پیش! 00:12:37.010 --> 00:12:39.950 ‫تا فردا با پست اینجا نخواهد بود! 00:12:39.950 --> 00:12:42.220 ‫آن، قبول شدی! 00:12:42.650 --> 00:12:46.700 ‫اولین نفر قبول شدی! ‫تو و گیلبرت هر دو—برابرین! 00:12:46.700 --> 00:12:49.580 ‫ولی اسم تو اوله. 00:12:49.910 --> 00:12:52.210 ‫آه، چقدر افتخار می‌کنم! 00:12:52.600 --> 00:12:54.870 ‫همه قبول شدید، تک تکتون. 00:12:54.870 --> 00:12:56.540 ‫آه، خوبه... 00:12:56.540 --> 00:12:58.450 ‫باید به خانم و آقای کاتبرت بگید. 00:12:59.630 --> 00:13:02.460 ‫آفرین، آن! 00:13:02.460 --> 00:13:04.320 ‫چه دستاوردی! 00:13:04.970 --> 00:13:11.060 ‫آن، تو باعث افتخار دوستات هستی، ‫همینطوره، و همه بهت افتخار می‌کنیم. 00:13:11.060 --> 00:13:13.220 ‫ممنون، خانم لیند. 00:13:13.500 --> 00:13:16.220 ‫باید بگم، آن، نسبتاً ‫خوب عمل کردی. 00:13:16.220 --> 00:13:20.520 ‫بله، ولی هرگز خوابشم ‫نمی‌دیدم اول بشم— 00:13:20.520 --> 00:13:23.730 ‫آه، متیو! 00:13:24.740 --> 00:13:27.740 ‫قبول شدم، و نفر اولم! 00:13:27.740 --> 00:13:31.170 ‫خب، من همیشه می‌گفتم! 00:13:31.170 --> 00:13:33.750 ‫بله، و حق با شما بود! 00:13:42.540 --> 00:13:44.000 ‫کنسرت؟ 00:13:44.000 --> 00:13:47.370 ‫دعوتنامه از هتل وایت سندز! 00:13:47.370 --> 00:13:50.250 ‫اونا می‌خوان من شعر بخونم! 00:13:50.250 --> 00:13:53.510 ‫آه، هرگز خوابشم نمی‌دیدم بتونم ‫تو کنسرت اجرا کنم! 00:13:53.510 --> 00:13:56.810 ‫حتماً ازت می‌خوان دوباره اجرا کنی. 00:13:57.510 --> 00:14:02.430 ‫به نظر من درست نیست، این همه ‫جوون برن هتل 00:14:02.430 --> 00:14:04.660 ‫بدون اینکه یه آدم مسئول باهاشون باشه. 00:14:04.660 --> 00:14:07.660 ‫ولی من می‌تونم برم، مگه نه، ماریلا؟! 00:14:09.250 --> 00:14:10.910 ‫آه، باشه. 00:14:11.670 --> 00:14:13.900 ‫تکون نخور، آن! 00:14:13.900 --> 00:14:16.790 ‫حتی یه دونه از ‫فرق موهاتو نکش بیرون. 00:14:16.790 --> 00:14:20.410 ‫می‌خوام موهاتو دو تا ‫بافت ضخیم ببافم و تا نصفه ببندم. 00:14:20.410 --> 00:14:23.630 ‫مرواریدامو بندازم؟ 00:14:23.630 --> 00:14:26.180 ‫متیو یه رشته از شهر برام آورده. 00:14:26.540 --> 00:14:30.010 ‫بله، ولی حتماً لباس ارگاندیت رو بپوش! 00:14:30.010 --> 00:14:31.170 ‫اگه تو این‌طور می‌گی. 00:14:32.140 --> 00:14:35.730 ‫اوه، دایانا، این اتاق کوچولو رو خیلی دوست دارم. 00:14:35.730 --> 00:14:38.870 ‫نمی‌دونم ماه دیگه که برم شهر، بدون اینجا چیکار کنم. 00:14:39.180 --> 00:14:43.420 ‫امشب حرف رفتنت رو نزن. نمی‌خوام بهش فکر کنم، 00:14:43.420 --> 00:14:48.190 ‫خیلی ناراحتم می‌کنه، و امشب خیلی دلم می‌خواد خوش بگذرونم. 00:14:48.590 --> 00:14:50.170 ‫و بعد چی شد؟ 00:14:50.170 --> 00:14:51.210 ‫واقعاً می‌خوای بدونی؟ 00:14:51.210 --> 00:14:52.830 ‫خب، اگه باورت می‌شه... 00:15:09.430 --> 00:15:12.860 ‫اوه خدای من. نمی‌دونم من اینجا جایی دارم؟ 00:15:21.460 --> 00:15:23.960 ‫بوی دهاتی‌ها میاد. 00:15:24.940 --> 00:15:28.990 ‫یه دختر روستایی قراره شعر بخونه. خیلی باحال می‌شه. 00:15:30.270 --> 00:15:34.370 ‫به کنسرت هتل وایت سندز خوش آمدید، خانم‌ها و آقایان. 00:15:37.520 --> 00:15:41.460 ‫چی... چی کار کنم؟ آماده نیستم. 00:15:41.460 --> 00:15:43.710 ‫کاش با اونا توی تماشاچی‌ها بودم. 00:15:43.710 --> 00:15:48.210 ‫اوه، کاش فقط برمی‌گشتم به گرین گیبلز! 00:16:00.110 --> 00:16:01.860 ‫اوه، نگاه کن! خانم اوانز اونجاست! 00:16:01.860 --> 00:16:04.350 ‫همون سخنران حرفه‌ای، می‌دونی. 00:16:10.510 --> 00:16:14.150 ‫گلی که امروز لبخند می‌زند ‫فردا می‌میرد؛ 00:16:14.150 --> 00:16:18.870 ‫هر آنچه آرزو داریم بماند ‫وسوسه می‌کند و سپس پرواز می‌کند. 00:16:19.250 --> 00:16:21.180 ‫لذت این دنیا چیست؟ 00:16:21.180 --> 00:16:23.110 ‫برقی که شب را مسخره می‌کند، 00:16:23.110 --> 00:16:24.380 ‫حتی درخشان هم کوتاه است. 00:16:24.990 --> 00:16:28.650 ‫من هرگز نمی‌تونم بعد از اون برم و شعر بخونم! 00:16:28.650 --> 00:16:31.670 ‫همین الان می‌خوام برم خونه گرین گیبلز! 00:16:32.980 --> 00:16:35.640 ‫در حالی که چشمانی که قبل از شب تغییر می‌کنند ‫روز را شاد می‌کنند؛ 00:16:35.640 --> 00:16:40.150 ‫در حالی که ساعت‌های آرام می‌خزند، ‫تو رویا ببین—و از خوابت 00:16:40.150 --> 00:16:44.150 ‫سپس بیدار شو تا گریه کنی. 00:16:49.460 --> 00:16:53.660 ‫نفر بعدی، آن شرلی شعر عهد دختر جوان را خواهد خواند. 00:16:59.300 --> 00:17:03.780 ‫بعد از اون شعرخوانی فوق‌العاده، من چی می‌تونم بکنم؟ 00:17:07.080 --> 00:17:10.930 ‫شاید باید فرار کنم، حتی اگه به معنی یک عمر خجالت باشه. 00:17:12.290 --> 00:17:15.050 ‫جوسی پای! گیلبرت! 00:17:15.480 --> 00:17:18.740 ‫نه! من فرار نمی‌کنم! 00:17:18.740 --> 00:17:20.180 ‫فقط ببین! 00:17:21.690 --> 00:17:25.560 ‫عهدی بسته‌ام، به آن وفادار خواهم ماند، 00:17:25.560 --> 00:17:28.060 ‫هرگز ازدواج نخواهم کرد؛ 00:17:28.590 --> 00:17:31.450 ‫زیرا تنها کسی که به او فکر می‌کنم ‫هرگز به من فکر نخواهد کرد. 00:17:32.010 --> 00:17:35.070 ‫حالا به ساحلی دوردست رفته است، 00:17:35.580 --> 00:17:38.060 ‫چهره‌شان را دیگر نخواهم دید؛ 00:17:38.440 --> 00:17:40.750 ‫اما اغلب به آن‌ها فکر خواهم کرد، 00:17:41.530 --> 00:17:44.570 ‫که به من فکر نمی‌کنند. 00:17:44.570 --> 00:17:50.580 ‫بگذر، بگذر حالا، سر جان خوب، ‫اوه، مرا دنبال نکن؛ 00:17:51.150 --> 00:17:57.520 ‫زیرا تنها کسی که به او فکر می‌کردم، ‫در دریا دفن شده است. 00:18:12.570 --> 00:18:14.970 ‫اگه اشکالی نداره بپرسم... 00:18:22.590 --> 00:18:25.250 ‫عزیزم، عالی اجرا کردی! 00:18:25.250 --> 00:18:27.660 ‫ببین، دارن تشویقت می‌کنن— ‫حتماً می‌خوان دوباره برگردی! 00:18:27.660 --> 00:18:29.590 ‫اوه، نمی‌تونم برم. 00:18:29.590 --> 00:18:32.380 ‫چی؟ این افتخار رو رد کنی؟ 00:18:32.710 --> 00:18:34.440 ‫اما با این حال... 00:18:35.910 --> 00:18:39.390 ‫حتماً تشویقت می‌کنن. 00:18:40.130 --> 00:18:43.750 ‫باید برم، وگرنه متیو ناامید می‌شه. 00:18:43.750 --> 00:18:47.260 ‫پس متیو رو ناامید نکن. 00:18:48.080 --> 00:18:49.350 ‫نمی‌کنم! 00:18:53.560 --> 00:18:56.400 ‫با قورباغه مهربان و ملایم باش، 00:18:56.400 --> 00:18:59.840 ‫و به او لقب نده. 00:19:00.520 --> 00:19:04.950 ‫ریبیت-ایک! آه-دور شو! 00:19:04.950 --> 00:19:09.290 ‫پوست لزج و برآمده! قور قور-بلارغ! 00:19:09.290 --> 00:19:12.800 ‫قورباغه به حق حساس است ‫به القابی مثل این‌ها. 00:19:12.800 --> 00:19:17.800 ‫هیچ حیوانی بیشتر جبران نخواهد کرد ‫یک رفتار مهربان و منصفانه را... 00:19:20.640 --> 00:19:23.560 ‫واقعاً فوق‌العاده بودی. 00:19:24.060 --> 00:19:27.800 ‫مثل یه بچه گریه می‌کردم، واقعاً همین‌طوره. 00:19:27.800 --> 00:19:29.880 ‫خیلی ممنونم. 00:19:29.880 --> 00:19:34.860 ‫لطفاً، این را برای هدیه چنین شعرهای دوست‌داشتنی بپذیر. 00:19:34.860 --> 00:19:37.420 ‫ا-اوه، به هیچ وجه نمی‌تونم! 00:19:37.420 --> 00:19:38.990 ‫آن شرلی؟ 00:19:39.650 --> 00:19:41.350 ‫خانم اوانز. 00:19:41.350 --> 00:19:44.970 ‫شنیدم چقدر عمیق از اون شعرها خوشت میاد، 00:19:44.970 --> 00:19:46.830 ‫و صدای دلنشینی داری. 00:19:47.490 --> 00:19:49.450 ‫خ-خیلی ممنونم! 00:19:56.590 --> 00:19:59.430 ‫مگه یه وقت عالی نبود؟ 00:19:59.430 --> 00:20:02.690 ‫آن، شعرخوانی تو عالی بود. 00:20:02.690 --> 00:20:05.340 ‫فکر می‌کنم بهتر از خانم اوانز بود. 00:20:05.940 --> 00:20:09.100 ‫اوه، نه، همچین حرفایی نزن، جین. 00:20:09.100 --> 00:20:12.010 ‫نمی‌تونست بهتر از خانم اوانز باشه، می‌دونی، چون اون حرفه‌ایه، 00:20:12.010 --> 00:20:15.350 ‫و من فقط یه دختر مدرسه‌ای‌ام، ‫با یه کم استعداد شعرخوانی. 00:20:15.720 --> 00:20:22.300 ‫من کاملاً راضیم اگه مردم ‫فقط کار من رو خوب دوست داشتن. 00:20:22.300 --> 00:20:25.370 ‫یه تعریف برات دارم، آن. 00:20:25.370 --> 00:20:29.120 ‫یه آمریکایی پشت سر من و جین نشسته بود. خب، شنیدیم که گفت... 00:20:29.920 --> 00:20:34.240 ‫اون دختر روی صحنه با اون موهای تیتانی باشکوه کیه؟ 00:20:34.690 --> 00:20:38.050 ‫جوسی پای میگه اون یه هنرمند معروفه. 00:20:38.050 --> 00:20:40.450 ‫اما موی تیتانی یعنی چی؟ 00:20:40.450 --> 00:20:42.380 ‫باید می‌پرسیدیم. 00:20:42.710 --> 00:20:45.280 ‫اگه معنی‌اش رو بگیم، فکر کنم یعنی ‫قرمز معمولی. 00:20:45.280 --> 00:20:50.130 ‫اون موقع شام کلی ‫طراحی کرد، 00:20:50.400 --> 00:20:52.310 ‫واسه همین یکی رو برات گرفتم. 00:20:55.140 --> 00:20:57.890 ‫من به این قشنگی نیستم. 00:20:58.190 --> 00:21:00.000 ‫اوه، اما هستی. 00:21:00.000 --> 00:21:02.410 ‫درست شبیه توئه. 00:21:05.450 --> 00:21:09.410 ‫اون خانم‌ها رو دیدی چقدر الماس پوشیده بودن؟ 00:21:09.410 --> 00:21:13.160 ‫دخترها، دوست نداشتید پولدار باشید؟ 00:21:15.210 --> 00:21:17.620 ‫ما پولداریم. 00:21:17.620 --> 00:21:19.170 ‫ما؟ چطور؟ 00:21:19.170 --> 00:21:24.230 ‫خب، ما پونزده سال جوونی داریم، و مثل ملکه‌ها خوشحالیم، 00:21:24.230 --> 00:21:27.310 ‫و کم و بیش همه‌مون تخیل داریم. 00:21:27.310 --> 00:21:29.170 ‫اون دریا رو نگاه کنید، دخترها. 00:21:29.590 --> 00:21:33.840 ‫همه چیزهای نقره‌ای و سایه‌وار و دیدن چیزهایی که دیده نمی‌شن. 00:21:36.180 --> 00:21:38.920 ‫نمی‌خوام کس دیگه‌ای باشم جز خودم، 00:21:39.450 --> 00:21:42.820 ‫حتی اگه تمام عمرم بدون الماس و جواهر بمونم. 00:21:43.500 --> 00:21:48.360 ‫من راضیم که آنِ گرین گیبلز باشم، ‫با گردنبند مرواریدم. 00:21:49.180 --> 00:21:53.180 ‫و خیلی راضیم که آن شرلیِ مو قرمز باشم، 00:21:53.180 --> 00:21:59.750 ‫با یک دوست صمیمی که لبخند جذابی داره و منو عالی تیپ می‌زنه. 00:22:05.000 --> 00:22:15.000 ..:: کانال تلگرام و اینستاگرام بلبل جان ::.. .:: Telegram: @bollbolljan ::. .:: Instagram: @bollbolljan_Com ::. 00:22:15.024 --> 00:22:35.024 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده ‏.:: www.bolboljan.net ::. 00:23:56.990 --> 00:23:59.990 ‫قسمت بعدی ‫بعد از تلاش کردن و برنده شدن،‫بهترین چیز اینه که تلاش کنی و شکست بخوری.