WEBVTT 00:00:00.000 --> 00:00:10.000 ..:: ارائه شده توسط وب سايت بلبل جان ::.. .:: www.bolboljan.net ::. 00:00:12.290 --> 00:00:14.450 ‫Kikoeru kashira 00:00:12.550 --> 00:00:18.700 صدایش را می‌شنوی؟ صدای اسب‌هاست 00:00:15.980 --> 00:00:18.310 ‫Hizume no oto 00:00:25.530 --> 00:00:30.850 کالسکه‌ای از میان تپه‌ها عبور می‌کند 00:00:25.580 --> 00:00:28.630 ‫Yuruyakana oka wo nutte 00:00:28.840 --> 00:00:30.830 ‫Kaketekuru basha 00:00:33.150 --> 00:00:38.080 داره میاد، یکی داره بالاخره میاد ‫Mukae ni kuru no mukae ni kuru no ne 00:00:39.170 --> 00:00:46.050 و من رو همراه خودش می‌بره 00:00:39.170 --> 00:00:40.570 ‫Dare ka ga 00:00:41.500 --> 00:00:46.210 ‫Watashi wo tsureteyuku no ne 00:00:46.210 --> 00:00:50.700 ‫Shiroi hana no michi he به سمت مسیر سفید اشتیاق‌انگیز 00:00:52.720 --> 00:00:58.150 به سمت خونه باد ‫Kaze no furusato he 00:00:59.050 --> 00:01:02.500 منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne 00:01:05.300 --> 00:01:09.000 منو با خودش می‌بره ‫Tsureteyuku no ne 00:01:25.770 --> 00:01:29.950 ‫قسمت چهارم: سرگذشت آنه. 00:02:01.890 --> 00:02:04.710 ‫جری بوت کوچولو از کریک ‫امروز صبح اینجا اومده بود 00:02:04.710 --> 00:02:08.800 ‫و من بهش گفتم که برای تابستون ‫استخدامش می‌کنم تا کمک کنه. 00:02:09.150 --> 00:02:13.270 ‫برادر! تو بودی که گفتی یه پسر به فرزندی ‫قبول می‌کنی تا در کارها بهت کمک کنه! 00:02:20.570 --> 00:02:26.300 ‫خداحافظ بانی! خداحافظ ملکه برفی! 00:02:29.300 --> 00:02:32.050 ‫عمو خداحافظ! 00:02:37.780 --> 00:02:39.540 ‫خداحافظ! 00:03:27.120 --> 00:03:29.600 ‫من تصمیم گرفتم تا از این ‫کالسکه‌سواری لذت ببرم. 00:03:31.900 --> 00:03:35.530 ‫و اگه من تصمیم گرفتم، ‫پس بهش پایبند می‌مونم. 00:03:36.610 --> 00:03:40.960 ‫حیفه وقتی که داریم ‫کالسکه‌سواری می‌کنیم 00:03:40.960 --> 00:03:43.290 ‫به برگشتن به یتیم‌خونه فکر کنم. 00:03:44.550 --> 00:03:46.330 ‫اه، گل رز وحشی! 00:03:49.830 --> 00:03:54.420 ‫دوست‌داشتنی نیست؟ فکر نمی‌کنی ‫از اینکه گل رز بدنیا اومده، خوشحاله؟ 00:03:56.630 --> 00:03:58.930 ‫چقدر قشنگ می‌شد اگه ‫می‌تونست صحبت کنه! 00:04:00.570 --> 00:04:03.440 ‫مطمئنم که داستان های ‫قشنگی برامون تعریف می‌کردن. 00:04:03.840 --> 00:04:07.870 ‫از طرفی، صورتی ‫افسونگرترین رنگ جهان نیست؟ 00:04:08.210 --> 00:04:11.630 ‫عاشق صورتیم؛ اما ‫نمی‌تونم بپوشمش. 00:04:12.380 --> 00:04:16.190 ‫مو قرمزها حتی تو تصوراتشون ‫هم نمی‌تونن رنگ صورتی بپوشن. 00:04:17.940 --> 00:04:22.470 ‫زنی رو می‌شناسی که وقتی ‫کوچیک بوده، موهاش قرمز بوده باشه 00:04:22.470 --> 00:04:24.530 ‫اما وقتی که بزرگ شده، ‫تغییر رنگ داده باشه؟ 00:04:24.530 --> 00:04:26.100 ‫نه، نمی‌‌شناسم. 00:04:26.100 --> 00:04:30.440 ‫از طرفی بعید می‌دونم که ‫چنین اتفاقی برای تو بیفته. 00:04:34.140 --> 00:04:36.440 ‫یه امید دیگه هم مُرد. 00:04:37.720 --> 00:04:41.920 ‫زندگیم شده بهترین محل ‫دفن و قبرستان امید‌ها. 00:04:43.600 --> 00:04:45.730 ‫این جمله رو تو ‫یه کتاب خونده بودم 00:04:45.730 --> 00:04:49.730 ‫و هربار که نا‌امید می‌شم برای ‫آرامش دادن به خودم، بیانش می‌کنم. 00:04:50.540 --> 00:04:53.800 ‫من که نمی‌فهمم این ‫چطوری باعث آرامش میشه. 00:04:53.990 --> 00:04:57.880 ‫ای‌وای! آخه زیبا و احساسیه... 00:04:59.290 --> 00:05:03.250 ‫انگار که یه شخصیت اصلی یک کتابم. 00:05:05.850 --> 00:05:08.080 ‫امروز به اون سمت دریاچه‌ی ‫آب‌های درخشان می‌ریم؟ 00:05:08.400 --> 00:05:11.330 ‫به دریاچه باری نمی‌ریم؛ 00:05:11.340 --> 00:05:13.330 ‫البته اگه منظورت از ‫دریاچه‌‌ی آب‌های درخشان همینه. 00:05:14.620 --> 00:05:16.560 ‫امروز به جاده ساحلی می‌ریم 00:05:18.400 --> 00:05:20.500 ‫جاده ساحلی زیبا به نظر میاد! 00:05:21.240 --> 00:05:25.660 ‫وقتی که گفتی جاده ساحلی، ‫فورا تصورش به ذهنم اومد. 00:05:27.150 --> 00:05:29.390 ‫تا وایت سندز چقدر مونده؟ 00:05:29.390 --> 00:05:31.130 ‫حدودا پنج مایل‌. 00:05:32.100 --> 00:05:36.270 ‫از اونجایی که تو عاشق حرف زدنی، چرا از حرف ‫بیهوده دست نکشیم و صحبت بدرد بخور نکنیم؛ 00:05:36.270 --> 00:05:38.710 ‫چرا درمورد چیزی که خودت ‫از خودت می‌دونی، حرف نزنیم؟ 00:05:39.620 --> 00:05:42.270 ‫اما چیزی که مرتبط با من ‫باشه، ارزش صحبت کردن نداره. 00:05:42.770 --> 00:05:45.420 ‫اگه اجازه بدی که درمورد ‫تصوراتم از خودم باهم صحبت کنیم 00:05:45.420 --> 00:05:47.710 ‫برای شما، خیلی ‫بیشتر جالب خواهد شد. 00:05:48.170 --> 00:05:50.940 ‫نه، نیازی به تصوراتت ندارم. 00:05:51.500 --> 00:05:54.020 ‫فقط به واقعیت بچسب. 00:05:55.510 --> 00:05:59.670 ‫از اولِ اول شروع کن. ‫کجا بدنیا اومدی و چندسالته؟ 00:06:03.200 --> 00:06:04.070 ‫چی شده؟ 00:06:05.440 --> 00:06:07.090 ‫حرف بزن! 00:06:07.090 --> 00:06:07.870 ‫نمی‌خوام! 00:06:08.330 --> 00:06:10.550 ‫نتیجه این حرفها چیه؟ 00:06:14.960 --> 00:06:17.730 ‫من نمی‌خوام که الان درمورد ‫چنین چیزهایی صحبت کنم. 00:06:31.510 --> 00:06:35.240 ‫خودشه؟ همونی که ‫از یتیم‌خونه اومده. 00:06:36.850 --> 00:06:40.400 ‫اگه اشتباه نکرده باشم ‫ریچل گفته بود که پسره. 00:06:40.400 --> 00:06:45.490 ‫از ریچل بعیده که دختر ‫و پسر رو باهم قاطی کنه. 00:06:45.490 --> 00:06:47.650 ‫نه، جریان این نیست. 00:06:48.810 --> 00:06:53.970 ‫حقیقت اینه که مشکلی پیش اومد، ‫و این دختر جایگزین پسره شده. 00:06:54.390 --> 00:06:58.130 ‫ای وای من! چقدر بدشانسی! 00:06:58.620 --> 00:07:00.480 ‫اما چطوری اینطوری شد؟ 00:07:00.480 --> 00:07:02.700 ‫خودمم نمی‌دونم! 00:07:03.260 --> 00:07:08.940 ‫برای همین هم دارم میرم به وایت سندز ‫تا از خانم اسپنسر بپرسم که جریان چیه. 00:07:08.940 --> 00:07:14.370 ‫با وجود اینکه اشتباه شده، ‫راهی جز پس فرستادن این نیست. 00:07:14.370 --> 00:07:16.620 ‫طفل معصوم. 00:07:16.810 --> 00:07:17.770 ‫معذرت اما عجله دارم... 00:07:18.830 --> 00:07:21.480 ‫آنه، چی شده؟ 00:07:23.200 --> 00:07:25.400 ‫آنه! آنه! برگرد. 00:07:25.870 --> 00:07:26.770 ‫آنه! 00:07:33.640 --> 00:07:37.080 ‫معذرت می‌خوام! ‫الکی دهنم رو باز کردم! 00:07:37.810 --> 00:07:39.620 ‫خب دیگه من برم به کارم برسم. 00:09:03.920 --> 00:09:05.490 ‫معذرت می‌خوام عمه. 00:09:08.160 --> 00:09:10.580 ‫من دیگه خوبم، ادامه بدیم. 00:09:12.100 --> 00:09:15.900 ‫منم معذرت می‌خوام، به ‫احساساتت دقت نکردم. 00:09:16.800 --> 00:09:19.850 ‫از گذشته‌ام به شما می‌گم. 00:09:19.850 --> 00:09:22.520 ‫از تولدم و اولش و ‫‌همه چیز بهتون می‌گم. 00:09:40.640 --> 00:09:44.550 ‫من در بویلین برکِ اُستان ‫نوا اسکوشیا بدنیا اومدم‌. 00:09:45.550 --> 00:09:47.550 ‫آخرین ماه مارس، یازده‌ساله شدم. 00:09:48.690 --> 00:09:51.480 ‫اسم پدرم، والتر شرلی بود 00:09:52.200 --> 00:09:54.460 ‫و اون در دبیرستان ‫بویلین‌برک، معلم بود. 00:09:55.180 --> 00:09:56.980 ‫اسم مادرم هم برثا شرلی بود. 00:09:58.780 --> 00:10:00.990 ‫والتر و برثا اسامی ‫زیبایی‌اند، مگه نه؟ 00:10:02.760 --> 00:10:06.320 ‫از اینکه والدینم چنین اسامی ‫زیبایی داشتند، خوشحالم. 00:10:06.800 --> 00:10:10.060 ‫واقعا شرمنده می‌شدم ‫اگه پدری به نام... ام... 00:10:10.070 --> 00:10:13.920 ‫بارمین داشتم، واقعا ‫خجالت‌آور نیست؟ 00:10:15.000 --> 00:10:19.850 ‫تا زمانی که فرد درست رفتار ‫کنه، اسمی که داره مهم نیست. 00:10:20.460 --> 00:10:21.210 ‫نمی‌دونم. 00:10:22.530 --> 00:10:29.510 ‫یه بار تو یه کتاب خونده بودم که اگه گل رز رو ‫هرچیز دیگه‌ای هم صدا کنیم، همون رایحه رو داره 00:10:30.020 --> 00:10:31.810 ‫اما هرگز باور نکردم. 00:10:32.390 --> 00:10:37.640 ‫باور نمی‌کنم که اگه گل رز رو خارخارک یا کلم ‫گندیده صدا کنیم، همچنان مثل الان عالی باشه. 00:10:38.510 --> 00:10:41.630 ‫اما پدرم بنظرم ادم خوبی می‌بود ‫حتی اگه نامش بارمین می‌شد. 00:10:41.630 --> 00:10:43.940 ‫اما مطمئنم که بالاخره ‫یه‌جوری می‌شد. 00:10:45.340 --> 00:10:50.360 ‫درمورد اسامی همینقدر ‫کافیه. از والدینت برام بگو. 00:10:55.500 --> 00:11:00.440 ‫خب، مادرم هم توی ‫دبیرستان معلم بود. 00:11:01.140 --> 00:11:02.440 ‫وقتی که با پدرم ازدواج کرد 00:11:02.440 --> 00:11:06.940 ‫باهمدیگه تو یه خونه نقلی زرد‌رنگ ‫در بویلین‌برک زندگی رو شروع کردن. 00:11:07.650 --> 00:11:11.820 ‫هرگز اون خونه رو ندیدم ‫اما هزاران بار تصورش کردم. 00:11:17.700 --> 00:11:22.440 ‫حتما کنار پنجره، گلهای ‫"پیچ امین‌الدوله" وجود داشتند 00:11:23.450 --> 00:11:25.380 ‫توی باغچه هم گلهای "یاس بنفش" 00:11:27.040 --> 00:11:30.800 ‫و کنار دروازه هم گلهای "موگه". 00:11:42.760 --> 00:11:47.020 ‫درسته، هرگز اونجا نرفتم؛ ‫اما کاملا واضح می‌تونم ببینمش. 00:11:48.250 --> 00:11:50.790 ‫جنس پرده ها هم از "مازلین" بوده. 00:11:51.550 --> 00:11:55.480 ‫آخه پرده‌های مازلین ‫یه حسی به آدم میدن‌. 00:12:00.920 --> 00:12:02.470 ‫این خونه‌ایه که من ‫در اون بدنیا اومد‌م. 00:12:03.770 --> 00:12:08.390 ‫خانم توماس گفته بود که من ‫زشت‌ترین نوزادی بودم که هرگز دیده 00:12:09.110 --> 00:12:13.640 ‫من خیلی لاغر و کوچیک، ‫و چیزی جز چشم نبودم‌. 00:12:17.900 --> 00:12:20.340 ‫هرچند که هنوزم همینطوریم. 00:12:22.000 --> 00:12:26.390 ‫اما مادرم فکر می‌کرد ‫که من زیباترینم. 00:12:26.390 --> 00:12:29.010 ‫گمونم قضاوت یک ‫مادر بهتر و مهم‌تره 00:12:29.010 --> 00:12:32.610 ‫تا زن بدبختی که فقط میومده ‫خونه رو تمیز کنه، مگه نه؟ 00:12:33.530 --> 00:12:37.180 ‫همه مادران فکر می‌کنن که بچه‌‌ ‫اونها زیباست و عاشق اون بچه‌ان. 00:12:40.150 --> 00:12:43.310 ‫به‌هرحال من خوشحالم ‫که مادرم از من راضی بود. 00:12:44.320 --> 00:12:49.670 ‫اگه فکر کنم که من باعث نا‌امیدی و ‫شرمساریش بودم، احساس بدی بهم دست میده. 00:12:50.450 --> 00:12:53.840 ‫آخه بعد از بدنیا ‫اومدنم، خیلی عمر نکرد‌. 00:12:55.250 --> 00:12:59.220 ‫وقتی که سه ماهم بود، ‫تب کرد و درگذشت. 00:13:00.630 --> 00:13:06.620 ‫آرزو می‌کنم که کاش اونقدر زنده می‌موند تا ‫وقتی که مادر صداش می‌کردم رو یادمون می‌موند. 00:13:08.830 --> 00:13:12.530 ‫اینکه بگی "مادر"، احساس ‫خوبی داره، مگه‌ نه؟ 00:13:18.240 --> 00:13:25.540 ‫کاش واقعا کسی رو داشتم ‫که بتونم مادر صداش کنم. 00:13:26.700 --> 00:13:27.880 ‫مادر! ‫یا... 00:13:28.400 --> 00:13:30.770 ‫مادرجان! 00:13:31.780 --> 00:13:32.060 ‫یا... 00:13:32.580 --> 00:13:34.270 ‫مامان! 00:13:35.080 --> 00:13:35.910 ‫اینطوری. 00:13:38.430 --> 00:13:44.120 ‫ولی هرگز مادرم رو ‫نتونستم مادر صدا کنم. 00:13:44.900 --> 00:13:47.410 ‫برای نوزاد 3 ماهه، یکم زیادیه. 00:13:49.730 --> 00:13:54.120 ‫بعد از فوت مادرم، پدرم هم چهار ‫روز بعد بخاطر تب از دنیا رفت. 00:13:54.870 --> 00:13:59.580 ‫اینطوری بود که یتیم شدم و همه از ‫همدیگه می‌پرسیدن که با من چیکار کنن 00:13:59.580 --> 00:14:01.470 ‫که خانم توماس گفت ‫با من چیکار کنن. 00:14:09.660 --> 00:14:14.030 ‫می‌بینی، حتی اون موقع هم ‫هیچکس من رو نمی‌خواست. 00:14:15.440 --> 00:14:18.140 ‫سرنوشت من اینطوریه. 00:14:31.500 --> 00:14:34.380 ‫آنه برای مدتی سکوت ‫کرد و حرفی نزد... 00:14:35.760 --> 00:14:41.480 ‫ماریلا هم چیزی نگفت و ‫منتظر آنه ماند تا صحبت کند. 00:15:14.040 --> 00:15:19.090 ‫آنه به مادر خود ‫می‌اندیشد و آه می‌کشد. 00:15:19.470 --> 00:15:22.810 ‫به دریا می‌نگرد و به صحبت ‫درمورد گذشته خود ادامه می‌دهد. 00:15:24.140 --> 00:15:29.070 ‫هرچند که همچنان هرازگاهی ‫صحبت متوقف می‌شود. 00:15:30.110 --> 00:15:37.300 ‫اما برای آنه، با وجود اینکه سخت بود، ‫این مسئله‌ای بود که نیاز داشت بیان شود. 00:15:46.240 --> 00:15:48.500 ‫پدر و مادرم فوت کردند 00:15:48.500 --> 00:15:55.960 ‫و همه می‌دونستن که چون اونها ‫از راه دوری اومدن، فامیلی نداریم. 00:15:57.140 --> 00:16:03.370 ‫بالاخره خانم توماس گفت ‫که من رو قبول می‌کنه. 00:16:04.100 --> 00:16:07.860 ‫اما اون فقیر و ‫شوهرشم دائم‌الخمر بود. 00:16:14.960 --> 00:16:20.600 ‫آقا و خانم توماس از بویلین‌برک ‫به مریس‌ویل نقل‌مکان کردند. 00:16:21.680 --> 00:16:27.190 ‫من هم کمک می‌کردم که از ‫بچه‌های کوچیک‌تر مراقبت کنن. 00:16:27.500 --> 00:16:34.060 ‫و حسابی هم با اینکه خودم ‫بچه بودم، مراقب اونها بودم. 00:16:35.000 --> 00:16:40.310 ‫آخه خانم توماس ‫سرش خیلی شلوغ بود. 00:16:41.180 --> 00:16:43.940 ‫و آقای توماس نمی‌دونست ‫چطوری بچه‌داری کنه. 00:16:57.780 --> 00:17:04.180 ‫بعدش آقای توماس زیر ‫قطار رفت و کشته شد. 00:17:11.550 --> 00:17:15.130 ‫خانم توماس وضعش از قبل بدتر ‫شده بود و نمی‌دونست با من چیکار کنه. 00:17:15.130 --> 00:17:18.060 ‫بعد خانم هموند از بالای ‫رودخونه اومد سراغ من. 00:17:22.130 --> 00:17:29.700 ‫از اونجایی که بچه‌داری بلد ‫بودم، گفت که من رو قبول می‌کنه. 00:17:29.700 --> 00:17:36.070 ‫منم باهاش رفتم بالای رودخونه، ‫یه خونه بین صدها تنه درخت. 00:17:38.020 --> 00:17:40.330 ‫مکان بسیار تنهایی بود. 00:17:40.330 --> 00:17:43.870 ‫مطمئنم که اگه قوه‌تخیل نداشتم، ‫نمی‌تونستم اونجا زندگی کنم. 00:17:48.930 --> 00:17:53.660 ‫اقای هموند توی الوارسازی ‫بالای رود کار می‌کرد. 00:17:55.150 --> 00:17:57.600 ‫خانم هموند هم هشت بچه داشت. 00:17:58.130 --> 00:18:01.770 ‫سه بار دوقلو زائیده بود. 00:18:05.720 --> 00:18:11.200 ‫من از بچه‌ها خوشم میاد ‫اما سه تا دوقلو واقعا زیاده! 00:18:12.820 --> 00:18:17.100 ‫آخرین دوقلوها هم که بدنیا اومدن، ‫خیلی محکم به خانم هموند گفتم. 00:18:18.100 --> 00:18:20.420 ‫حمل و رسیدگی به اونها ‫خیلی خسته‌‌کننده است. 00:18:21.770 --> 00:18:24.320 ‫نزدیک به دو سال باهاشون ‫بالای رودخونه زندگی‌ کردم. 00:18:24.940 --> 00:18:28.810 ‫بعد آقای هموند از دنیا رفت و خانم ‫هموند هم دست از خونه‌داری کشید. 00:18:30.500 --> 00:18:36.350 ‫بچه‌هاشو بین فامیل و آشنا ‫تقسیم کرد و به امریکا رفت. 00:18:48.460 --> 00:18:56.260 ‫از اونجایی که هیچکس من رو ‫نمی‌خواست، منم به یتیم‌خانه هوپ‌تاون رفتم. 00:19:02.650 --> 00:19:09.140 ‫اونجا هم من رو ‫نمی‌خواستن. خیلی شلوغ بود‌. 00:19:11.770 --> 00:19:16.500 ‫چهارماه اونجا بودم ‫تا خانم اسپنسر اومد. 00:19:27.020 --> 00:19:29.390 ‫هرگز به مدرسه رفتی؟ 00:19:30.000 --> 00:19:30.530 ‫بله. 00:19:35.430 --> 00:19:37.660 ‫اما نه زیاد. 00:19:38.110 --> 00:19:43.650 ‫وقتی بالای رود رفتم اونقدر از مدرسه ‫دور بودیم که تو زمستون نمی‌شد رفت. 00:19:43.650 --> 00:19:49.940 ‫توی تابستون هم تعطیلات ‫بود. پس فقط بهار و پاییز رفتم. 00:19:50.490 --> 00:19:56.210 ‫اما به خوبی می‌تونم بخونم و ‫شعرهای زیادی رو حفظ کردم. 00:19:56.210 --> 00:20:02.220 ‫عاشق کتابهاییم که پدر ‫و مادرم بهم هدیه دادن. 00:20:03.070 --> 00:20:06.000 ‫اونها باعث شدن که ‫چیزهای زیادی رو درک کنم. 00:20:06.630 --> 00:20:09.580 ‫اما اشتباهاً فکر کردم ‫که اشغال و بی‌مصرفن. 00:20:09.580 --> 00:20:12.730 ‫و وقتی به یتیم خونه ‫رفتم اونها رو دور انداختم. 00:20:19.290 --> 00:20:22.580 ‫ام... اون زنها... 00:20:22.590 --> 00:20:27.380 ‫خانم توماس و خانم هموند، ‫با تو خوش‌رفتاری می‌کردن؟ 00:20:30.270 --> 00:20:32.600 ‫تمام تلاششون رو کردن. 00:20:32.800 --> 00:20:36.220 ‫می‌دونم که همیشه تلاش کردن ‫تا جای ممکن مهربون باشن. 00:20:37.920 --> 00:20:41.200 ‫و وقتی مردم تلاش می‌کنن ‫تا باهات مهربون باشن 00:20:41.200 --> 00:20:46.060 ‫وقتایی که نیستند، زیاد مهم نیست. 00:20:47.010 --> 00:20:50.350 ‫خیلی دلایل بود تا نگران باشند. 00:20:51.230 --> 00:20:54.860 ‫شوهر دائم‌الخمر داشتن ‫خیلی سخته، می‌دونی. 00:20:55.450 --> 00:20:59.970 ‫سه‌بار دوقلو بدنیا اوردن ‫هم خیلی به آدم فشار میاره. 00:21:01.870 --> 00:21:05.810 ‫اما مطمئنم که تمام تلاششون ‫رو کردن تا با من مهربون باشن. 00:21:13.810 --> 00:21:16.280 ‫ماریلا دیگر سوالی نپرسید. 00:21:17.840 --> 00:21:22.360 ‫آنه هم طی مسیر جاده ‫ساحلی سکوت کرد 00:21:23.230 --> 00:21:29.240 ‫و ماریلا هم که غرق تفکر شده بود، ‫کالسکه را ناخودآگاه هدایت می‌کرد. 00:22:12.830 --> 00:22:14.850 ‫دریا شگفت‌انگیز نیست؟ 00:22:17.240 --> 00:22:20.760 ‫یه دفعه، آقای توماس ‫یه قطار گرفته بود 00:22:20.760 --> 00:22:24.390 ‫و همه مارو به ساحل ‫ده مایل دورتر برد 00:22:26.120 --> 00:22:30.570 ‫از تمام لحظات اون روز لذت بردم، حتی ‫اگه تمام مدت حواسم به بچه‌ها بوده باشه. 00:22:31.730 --> 00:22:35.560 ‫بارها در رویاهای خودم ‫اونجا به شادی زندگی کردم. 00:22:57.500 --> 00:22:59.190 ‫اون مرغهای دریایی زیبا نیستند؟ 00:22:59.760 --> 00:23:01.640 ‫شما دوست داری مرغ دریایی باشی؟ 00:23:02.250 --> 00:23:03.590 ‫من که دوست دارم. 00:23:04.660 --> 00:23:08.090 ‫اینکه با طلوع خورشید بیدار بشی 00:23:08.530 --> 00:23:13.490 ‫و تمام روز بالای این آبی زیبا، ‫شیرجه بزنی و برگردی به آسمان 00:23:14.460 --> 00:23:17.760 ‫و شب‌هنگام به لونه برگردی، ‫دوست‌داشتنی نیست؟ 00:23:22.450 --> 00:23:25.020 ‫اون خونه بزرگ اونجا چیه؟ 00:23:25.990 --> 00:23:27.600 ‫هتل وایت سندز. 00:23:27.930 --> 00:23:32.650 ‫تعداد زیادی از امریکایی‌ها ‫موقع تابستون به اینجا میان. 00:23:34.360 --> 00:23:36.920 ‫ترسیدم که محل زندگی ‫خانم اسپنسر باشه. 00:23:38.050 --> 00:23:39.760 ‫نمی‌خوام اونجا برم. 00:23:39.760 --> 00:23:43.730 ‫انگار که همه چیز به پایان میرسه. 00:23:52.740 --> 00:23:56.060 ‫اما همچنان آنه چنین آرزویی داشت 00:23:56.650 --> 00:24:02.640 ‫کالسکه به محل زندگی ‫خانم اسپنسر نزدیکتر می‌شد 00:24:02.660 --> 00:24:17.860 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::. 00:24:17.900 --> 00:24:21.480 ‫خانم اسپنر فهمید که ‫اشتباهی پیش اومده‌. 00:24:21.480 --> 00:24:25.370 ‫و پیرزنی که می‌خواست آنه را ‫به فرزندی قبول کند ظاهر شد. 00:24:25.810 --> 00:24:31.000 ‫قسمت بعد: ماریلا تصمیم ‫‌می‌گیرد. لطفا تماشا کنید. 00:24:31.500 --> 00:24:40.500 ‫☆پایان این قسمت☆ 00:24:40.520 --> 00:25:00.520 بلبل جان مرجع دانلود فيلم و سريال با زيرنويس چسبيده .:: www.bolboljan.net ::.